Escitalopram Almus 20 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Escitalopram Almus 20 mg tabletki powlekane EFG

Przed zastosowaniem leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy choroby, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki :

1. Co to jest Escitalopram Almus 20 mg i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Escitalopram Almus 20 mg
3. Jak stosować Escitalopram Almus 20 mg
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Escitalopram Almus 20 mg
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Escitalopram Almus 20 mg i do czego jest stosowany

Escitalopram Almus zawiera escytałopram i jest stosowany w leczeniu depresji (epizodów depresyjnych) oraz zaburzeń lękowych (takich jak zaburzenia paniki z lub bez agorafobii, lęk społeczny, uogólnione zaburzenie lękowe i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne).

Escytałopram należy do grupy antydepresantów zwanych selektywnymi inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). Leki te działają na układ serotonergiczny w mózgu, zwiększając poziom serotoniny. Zaburzenia układu serotonergicznego są uważane za ważny czynnik w rozwoju depresji i chorób z nią powiązanych.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Escitalopram Almus 20 mg

Nie przyjmuj Escitalopram Almus

• Jeśli jesteś uczulony na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy tzw. inhibitorów MAO, w tym selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji) lub linezolid (antybiotyk).
• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś/-aś epizody takich zaburzeń (można je wykryć za pomocą elektrokardiogramu – badania oceniającego pracę serca).
• Jeśli przyjmujesz leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca lub które mogą wpływać na rytm serca (zobacz punkt 2 „Stosowanie Escitalopram Almus z innymi lekami”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania Escitalopram Almus skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Poinformuj lekarza, jeśli cierpisz na inne choroby lub zaburzenia, ponieważ może to mieć wpływ na leczenie. W szczególności powiedz lekarzowi:

• Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie Escitalopram Almus powinno być przerwane, jeśli wystąpią napady padaczkowe lub zauważysz zwiększenie ich częstotliwości (zobacz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub niewydolność nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie Escitalopram Almus może zaburzać kontrolę glikemii. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub leków obniżających poziom glukozy w organizmie.
• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
• Jeśli łatwo powstają u Ciebie krwawienia lub siniaki lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża1”).
• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
• Jeśli cierpisz na chorobę wieńcową.
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś/-aś wcześniej na choroby serca lub niedawno doznałeś/-aś zawału serca.
• Jeśli w stanie spoczynku Twój puls jest powolny i/lub podejrzewasz, że Twój organizm traci sole, np. w wyniku nasilonej diarzei i wymiotów trwających kilka dni (podczas choroby) lub wskutek stosowania diuretyków (leków moczopędnych).
• Jeśli zauważyłeś/-aś przyspieszone lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy podczas wstawania ze stanu leżącego lub siedzącego. Mogą to być objawy zaburzeń rytmu serca.
• Jeśli masz problemy oczne, takie jak niektóre formy jaskry (zwiększony ciśnienie w oku).

Niektóre leki z grupy, do której należy Escitalopram Almus (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia.

Proszę zwrócić uwagę:

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą przejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i nietypową zmianą myśli, nieproporcjonalną radością oraz nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli doświadczasz takich objawów.

Myśli samobójcze i nasilenie objawów depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie. Myśli te mogą nasilać się na początku przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, aby zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć w niektórych przypadkach może to potrwać dłużej.

Ryzyko wystąpienia takich myśli jest większe, jeśli:

• Wcześniej miałeś/-aś myśli samobójcze lub o zranieniu siebie.
• Jesteś młodą dorosłą osobą. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u osób młodych poniżej 25. roku życia z chorobami psychicznymi, leczonych antydepresyjami.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne, jeśli powiesz bliskiej osobie (rodzicowi, przyjacielowi), że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe i poprosisz go/nią, aby przeczytał/-a ten ulotkę. Możesz zapytać, czy Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają lub czy zauważyli/-y zmiany w Twoim zachowaniu.

Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia

Escitalopram Almus nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość) podczas przyjmowania tego typu leków. Niemniej jednak, lekarz może przepisać Escitalopram Almus pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najodpowiedniejsze postępowanie. Jeśli lekarz przepisał Escitalopram Almus pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Powinieneś/-aś poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej opisanych objawów nasila się lub pojawiają się komplikacje podczas przyjmowania Escitalopram Almus przez pacjentów poniżej 18. roku życia. Ponadto długoterminowe skutki Escitalopram Almus pod względem bezpieczeństwa oraz wpływu na wzrost, dojrzewanie i rozwój poznawczy i behawioralny u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze w pełni ustalone.

Stosowanie Escitalopram Almus z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś/-aś ostatnio lub możesz potrzebować przyjęcia innych leków.

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• „Nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (MAO)”, zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksyazydę, nielamidę i tranylcyprominę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania Escitalopram Almus. Po zakończeniu leczenia Escitalopram Almus należy odczekać 7 dni przed przyjęciem któregokolwiek z tych leków.

• „Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A”, zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji).

• „Nieodwracalne inhibitory MAO-B”, zawierające selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona). Zwiększają one ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

• Antybiotyk linezolid.

• Lity (stosowany w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych) i tryptofan.

• Imipramina i desipramina (obie stosowane w leczeniu depresji).

• Sumatriptan i leki podobne (stosowane w leczeniu migreny) oraz tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu). Zwiększają one ryzyko działań niepożądanych.

• Leki obniżające stężenie potasu i magnezu we krwi, ponieważ mogą zwiększać ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.

• Cymetydyna, esomeprazol, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych), fluwoksymina (lek przeciwdziałający depresji) i tiklopidyna (stosowana w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu). Mogą one powodować zwiększenie stężenia Escitalopram Almus we krwi.

• Ziele św. Jana (Hypericum perforatum) – roślina lecznicza stosowana w depresji.

• Kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki stosowane w celu złagodzenia bólu lub zmniejszenia ryzyka zakrzepicy, nazywane również lekami przeciwkrzepliwymi).

• Warfaryna, dipirydamol i fenprokumon (leki stosowane w celu zmniejszenia ryzyka zakrzepicy, nazywane również lekami przeciwkrzepliwymi). Twój lekarz prawdopodobnie będzie kontrolował czas krzepnięcia krwi na początku i na końcu leczenia Escitalopram Almus, aby upewnić się, że dawka leku przeciwkrzepliwego nadal jest odpowiednia.

• Meflokwina (stosowana w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) – ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu napadów padaczkowych.

• Neuroleptyki (leki stosowane w leczeniu schizofrenii, psychóz) – ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu napadów padaczkowych oraz leki przeciwdziałające depresji.

• Flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w chorobach układu sercowo-naczyniowego), klomipramina i nortryptylina (antydepresanty) oraz rysperydon, tioridazyna i haloperidol (lek przeciwpadaczkowy). Może być konieczna dostosowanie dawki Escitalopram Almus.

NIE PRZYJMUJ Escitalopram Almus, jeśli przyjmujesz leki na chorobę związaną z rytmem serca lub jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca, np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenylotiazyny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (sparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna dożylne, pentamidyna, leki przeciwmalarii, szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).

Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Escitalopram Almus z pożywieniem, napojami i alkoholem

Escitalopram Almus można przyjmować z pożywieniem lub bez (zobacz sekcję 3 „Jak stosować Escitalopram Almus”).

Tak jak w przypadku wielu leków, nie zaleca się łączenia Escitalopram Almus z alkoholem, choć nie oczekuje się, że Escitalopram Almus będzie oddziaływać z alkoholem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Powiadom lekarza, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę. Nie przyjmuj Escitalopram Almus, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie rozważyliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Ciąża¹

Jeśli przyjmujesz Escitalopram Almus w ostatnim etapie ciąży, istnieje większe ryzyko silnego krwawienia położniczego zaraz po porodzie, szczególnie jeśli masz w przeszłości dolegliwości krwotoczne. Twój lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz Escitalopram Almus, aby mogli Ci doradzić.

Jeśli przyjmujesz Escitalopram Almus w ostatnich 3 miesiącach ciąży, należy pamiętać, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady padaczkowe, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, nadmierne odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągłe płaczenie, senność i trudności ze zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Upewnij się, że Twój lekarz lub położna wiedzą, że przyjmujesz Escitalopram Almus. Leki takie jak Escitalopram Almus, przyjmowane w czasie ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach ciąży, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodków poważnego stanu zwanego trwałym nadciśnieniem płucnym noworodka (PPHN), powodującego szybsze oddychanie i sinicę. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka wystąpi taki stan, powiadom natychmiast lekarza lub położną.

Jeśli Escitalopram Almus jest stosowany w czasie ciąży, nigdy nie należy przerywać go nagle.

Citalopram, lek podobny do escitalopramu, w badaniach na zwierzętach wykazywał obniżenie jakości nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale wpływ na płodność człowieka nie został dotychczas zaobserwowany.

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Podczas leczenia Escitalopram Almus możesz odczuwać senność lub zawroty głowy. Nie prowadź samochodu ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak Escitalopram Almus wpływa na Twoje samopoczucie.

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę; co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Escitalopram Almus 20 mg

Stosuj dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty dotyczące dawkowania Escitalopram Almus. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości.

Dorośli

Depresja

Zwykle zalecana dawka Escitalopram Almus wynosi 10 mg jako jednorazowa dawka dzienna. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg dziennie.

Zaburzenie lękowe (paniczne)

Początkowa dawka Escitalopram Almus wynosi 5 mg jako jednorazowa dawka dzienna przez pierwszy tydzień, zanim dawkę zwiększy się do 10 mg dziennie. Lekarz może później zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg dziennie.

Zaburzenie lęku społecznego

Zwykle zalecana dawka Escitalopram Almus wynosi 10 mg jako jednorazowa dawka dzienna. Lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg dziennie lub zwiększyć ją do maksymalnie 20 mg dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na lek.

Uogólnione zaburzenie lękowe

Zwykle zalecana dawka Escitalopram Almus wynosi 10 mg jako jednorazowa dawka dzienna. Dawka może być zwiększona przez lekarza do maksymalnie 20 mg dziennie.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

Zwykle zalecana dawka Escitalopram Almus wynosi 10 mg jako jednorazowa dawka dzienna. Dawka może być zwiększona przez lekarza do maksymalnie 20 mg dziennie.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

Zalecana początkowa dawka Escitalopram Almus wynosi 5 mg jako jednorazowa dawka dzienna. Dawka może być zwiększona przez lekarza do 10 mg dziennie.

Dzieci i młodzież (poniżej 18 roku życia)

Escitalopram Almus nie powinien być zazwyczaj stosowany u dzieci i młodzieży. Aby uzyskać dodatkowe informacje, prosimy zapoznać się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Escitalopram Almus”.

Tabletki Escitalopram 20 mg można przyjmować z posiłkiem lub bez niego. Tabletki należy połknąć w całości z wodą. Nie należy ich żuć, ponieważ mają gorzki smak.

W razie potrzeby można podzielić tabletki, umieszczając je na płaskiej powierzchni z rowkiem skierowanym do góry. Tabletki można złamać, naciskając palcami wskazującymi na oba końce tabletki.

Czas trwania leczenia

Może minąć kilka tygodni, zanim poczujesz się lepiej. Kontynuuj przyjmowanie Escitalopram Almus, nawet jeśli poczujesz się lepiej wcześniej niż przewidywano.

Nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Kontynuuj przyjmowanie Escitalopram Almus przez czas zalecony przez lekarza. Przerwanie leczenia zbyt wcześnie może spowodować powrót objawów. Zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy po odzyskaniu dobrego samopoczucia.

Jeśli wziąłeś więcej Escitalopram Almus niż powinieneś

Jeśli wziąłeś więcej dawek Escitalopram Almus niż przepisano, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, udaj się do najbliższego szpitala z oddziałem ratunkowym lub zadzwoń na Infolinę Toksykologiczną pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętego środka. Zrób to nawet wtedy, gdy nie odczuwasz żadnych dolegliwości. Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, napady padaczkowe, śpiączkę, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia krwi oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej organizmu.

Zabierz ze sobą pozostałe tabletki oraz opakowanie – nawet jeśli jest puste – gdy udajesz się do lekarza lub do szpitala.

Jeśli zapomniałeś wziąć Escitalopram Almus

Nie podwajaj dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę. Jeśli zapomniałeś wziąć dawkę i przypomnisz sobie przed pójściem spać, weź ją natychmiast. Następnego dnia kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniami. Jeśli przypomnisz sobie w nocy lub następnego dnia, pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniami.

Jeśli przerwiesz leczenie Escitalopram Almus

Nie przerywaj leczenia Escitalopram Almus bez konsultacji z lekarzem. Po zakończeniu kuracji zwykle zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki escitalopramu przez kilka tygodni.

Gdy przestajesz przyjmować Escitalopram Almus, szczególnie nagle, możesz odczuwać objawy odstawienia. Są one częste po zaprzestaniu leczenia Escitalopram Almus. Ryzyko jest większe, gdy Escitalopram Almus był stosowany przez dłuższy czas, w wysokich dawkach lub gdy dawkę zmniejsza się zbyt szybko. Większość osób doświadcza objawów łagodnych, które ustępują same w ciągu dwóch tygodni. Jednak u niektórych pacjentów mogą one być nasilone lub trwać dłużej (2–3 miesiące lub więcej). Jeśli podczas odstawiania Escitalopram Almus wystąpią nasilone objawy odstawienia, skontaktuj się z lekarzem. Może on zalecić ponowne rozpoczęcie przyjmowania tabletek i powolniejsze odstawienie.

Objawy odstawienia obejmują: uczucie zawrotów głowy (niestabilność lub brak równowagi), uczucie mrowienia, uczucie pieczenia i (rzadziej) wrażenie „szoku elektrycznego”, nawet w obrębie głowy, zaburzenia snu (zbyt intensywne sny, koszmary, niemożność zasnięcia), uczucie niepokoju, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), potliwość (w tym nocne poty), uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie (niestabilność), uczucie dezorientacji lub zdezorientowania, uczucia wzburzenia lub drażliwości, biegunkę (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszone bicie serca lub kołatania serca.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych objawów może być objawami choroby, a więc poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli podczas leczenia wystąpią u Ciebie następujące działania niepożądane:

Nieczone (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):

• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczna), skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub udaj się do szpitala.
• Jeśli wystąpi u Ciebie wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenia i nagłe skurcze mięśni, mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym. W przypadku wystąpienia tych objawów skontaktuj się z lekarzem.

Jeśli wystąpią następujące działania niepożądane, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala:

• Trudności z oddawaniem moczu
• Napady drgawkowe (ataki), patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”
• Żółtaczka skóry i białek oczu – są to objawy zaburzeń funkcji wątroby/hepatytu
• Jeśli wystąpią szybkie lub nieregularne bicie serca lub omdlenia, objawy mogą wskazywać na stan zagrożenia życia zwany Torsade de Pointes.

Oprócz powyższego, zgłaszano następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Bóle głowy

• Odczucie zawrotów głowy (nudności)

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Zatkany nos lub wydzielina z nosa (zapalenie zatok)

• Spadek lub wzrost apetytu

• Niepokój, pobudzenie, nietypowe sny, trudności ze zasypianiem, uczucie senności, zawroty głowy, ziewanie, drżenia i swędzenie lub mrowienie skóry

• Biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach

• Zwiększone pocenie się

• Bóle mięśni i stawów (artralgia i miialgia)

• Zaburzenia seksualne (opóźnienie ejakulacji, problemy z erekcją, zmniejszenie aktywności seksualnej; kobiety mogą mieć trudności z osiągnięciem orgazmu)

• Zmęczenie, gorączka

• Przyrost masy ciała

Nieczone (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Uciążliwe swędzenie (pokrzywka), wysypka skórna, swędzenie (świerdzenie)
• Nieświadome zgrzytanie zębami, pobudzenie, nerwowość, ataki paniki, stany dezorientacji
• Zaburzenia smaku, zaburzenia snu, omdlenia (zawroty głowy)
• Rozszerzenie źrenic (midryza), zaburzenia wzroku, dźwięki w uszach (tinnitus)
• Utrata włosów
• Krwawienie z dróg rodnych
• Spadek masy ciała
• Przyspieszone bicie serca
• Obrzęk rąk i nóg
• Krwawienie z nosa

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):

• Agresja, derealizacja, halucynacje
• Spowolnione bicie serca

Niektórzy pacjenci zgłosili (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu samego siebie lub myśli samobójcze, patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”
• Obniżenie poziomu sodu we krwi (objawy to zawroty głowy i niedobór siły, osłabienie mięśni lub dezorientacja)
• Zawroty głowy podczas wstawania z powodu niskiego ciśnienia krwi (hipotensja ortostatyczna)
• Zaburzenia funkcji wątroby (wzrost enzymów wątrobowych we krwi)
• Zaburzenia ruchowe (niekontrolowane ruchy mięśni)
• Boleśnie długotrwała erekcja (priapizm)
• Zaburzenia krzepnięcia krwi, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (siniaki) oraz obniżenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia)
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych (angioobrzęk)
• Zwiększenie ilości wydalanego moczu (niewłaściwe wydzielanie ADH)
• Wydzielanie mleka u kobiet, które nie karmią piersią
• Mania
• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów przyjmujących tego typu leki
• Zaburzenia rytmu serca (tzw. wydłużenie odcinka QT, widoczne w EKG, tj. aktywności elektrycznej serca)
• Obfite krwawienie z dróg rodnych krótko po porodzie (krwawienie poporodowe), patrz „Ciąża1” w sekcji 2, aby uzyskać więcej informacji.

Dodatkowo znane są inne działania niepożądane występujące przy lekach działających podobnie jak escytralopram (substancja czynna Escitalopram Almus). Są to:

• Zwiększenie ilości wydalanego moczu (niewłaściwe wydzielanie ADH)
• Wydzielanie mleka u kobiet, które nie karmią piersią

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, które nie zostały wymienione w niniejszej ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Krajowego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi. Strona internetowa: www.notificaRAM.es.

Zgłaszając działania niepożądane, możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania Escitalopram Almus 20 mg

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest widoczna na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowuj w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani śmietnika. Odpadowe opakowania oraz niepotrzebne leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. Dzięki temu pomóżesz chronić środowisko naturalne.

6. Skład ulotki i informacje dodatkowe

Skład Escitalopram Almus

• Substancją czynną jest escytalopram. Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg escytalopramu (jako escytalopramu szczawian).
• Pozostałe składniki to:

jądro: celuloza mikrokryształowa, croscarmelozę sodową, talk, krzemionkę koloidalną bezwodną
i stearynian magnezu.

powłoka: hipromelowę, dwutlenek tytanu (E171) i makrogol.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Tabletki Escitalopram Almus 20 mg to białe tabletki owalne, z rowkiem po jednej stronie i oznaczone znakiem „+” po drugiej stronie.

Escitalopram Almus 20 mg tabletki powlekane dostępne są w opakowaniach blisterowych zawierających 28 lub 56 tabletek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Almus Farmacéutica, S.A.U.

Marie Curie, 54

08840 Viladecans (Barcelona), Hiszpania

Telefon: 93 739 71 80

Adres e-mail: [email protected]

Producent

Atlantic Pharma – Produções Farmacêuticas, S.A.

Rua da Tapada Grande, n.º 2; Abrunheira, 2710-089 Sintra, Portugalia

Medinfar Manufacturing, S.A.

Parque Industrial Armando Martins Tavares, Rua Outeiro da Armada, 5

Condeixa-a-Nova, 3150-194 Sebal, Portugalia

Data ostatniej weryfikacji ulotki: sierpień 2021

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.es