Enantyum 25 mg roztwór doustny w saszetce

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Enantyum 25 mg roztwór doustny w saszetce

dexketoprofen

Przed zaczęciem przyjmowania tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę — może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie. Nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy choroby, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcja 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Enantyum i w jakich przypadkach stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Enantyum
3. Jak stosować Enantyum
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Enantyum
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Enantyum i do czego służy

Ten lek jest lekiem przeciwbólowym z grupy leków tzw. niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

Stosuje się go do krótkoterminowego leczenia objawowego bólu o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu, takiego jak ostry ból mięśniowy lub stawowy, ból menstruacyjny (dysmenoreia), ból zęba.

Lek wskazany jest u dorosłych pacjentów.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Enantyum

Nie przyjmuj Enantyum

• Jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na deksketoprofen lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w sekcji 6);

• Jeśli jesteś uczulony na kwas acetylosalicylowy lub inny lek przeciwzapalny niesteroidowy;

• Jeśli masz astmę lub doświadczyłeś napadów astmy, ostrej rinitis alergicznej (krótkotrwałego zapalenia błony śluzowej nosa), polipów nosowych (mięsistych nowotworów w nosie spowodowanych alergią), pokrzywki (wysypki na skórze), angioedemu (obrzęk twarzy, oczu, warg lub języka, lub trudności z oddychaniem) lub świstów w klatce piersiowej po zażyciu kwasu acetylosalicylowego lub innych leków przeciwzapalnych niesteroidowych;

• Jeśli doświadczyłeś reakcji fotoalergicznych lub fototoksycznych (szczególnego rodzaju zaczerwienienia lub oparzeń skóry narażonej na światło słoneczne) podczas stosowania ketoprofenu (lek przeciwzapalny niesteroidowy) lub fibratów (leków stosowanych do obniżania poziomu tłuszczów we krwi);

• Jeśli masz wrzód jelita lub żołądka, krwawienie z żołądka lub jelita lub miałeś w przeszłości krwawienie, owrzodzenie lub przebicie żołądka lub jelita;

  • Jeśli masz przewlekłe problemy żołądkowo-jelitowe (np. niestrawność, palenie żołądka);
  • Jeśli miałeś w przeszłości krwawienie z żołądka lub jelita lub przebicie spowodowane wcześniejszym stosowaniem leków przeciwzapalnych niesteroidowych (NSAID) stosowanych na ból;

• Jeśli masz przewlekłą chorobę zapalną jelita (chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita);

• Jeśli masz ciężką niewydolność serca, umiarkowaną do ciężkiej niewydolność nerek lub ciężką niewydolność wątroby;

• Jeśli masz zaburzenia krzepnięcia krwi lub krwawienia;

• Jeśli jesteś ciężko odwodniony (utraciłeś dużą ilość płynów) z powodu wymiotów, biegunki lub niewystarczającego spożycia płynów;

• Jeśli jesteś w trzecim trymestrze ciąży lub w okresie laktacji;

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Enantyum:

• Jeśli jesteś uczulony lub miałeś w przeszłości problemy alergiczne;
• Jeśli masz choroby nerek, wątroby lub serca (nadciśnienie i/lub niewydolność serca), zatrzymanie płynów lub miałeś któreś z tych schorzeń w przeszłości;
• Jeśli przyjmujesz diuretyki lub masz niewystarczające nawodnienie i zmniejszoną objętość krwi z powodu nadmiernej utraty płynów (np. nadmiernego oddawania moczu, biegunki lub wymiotów);
• Jeśli masz choroby serca, przebyte udary mózgu lub uważasz, że możesz mieć ryzyko ich wystąpienia (np. masz wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę, wysoki poziom cholesterolu lub palisz), skonsultuj ten lek z lekarzem lub farmaceutą. Leki takie jak Enantyum mogą wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka zawału serca („zawału mięśnia sercowego”) lub udaru mózgu („udaru niedokrwiennego”). Ryzyko to jest większe przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałej terapii. Nie przekraczaj zalecanej dawki ani czasu trwania leczenia;
• Jeśli jesteś starszą osobą, możesz doświadczyć częstszych działań niepożądanych (zobacz sekcję 4). Jeśli wystąpią, skontaktuj się z lekarzem natychmiast;
• Jeśli jesteś kobietą z problemami płodności (ten lek może obniżyć Twoją płodność, dlatego nie powinnaś go przyjmować, jeśli planujesz zajście w ciążę lub poddajesz się badaniom płodności);
• Jeśli masz zaburzenia w produkcji krwi i komórek krwi;
• Jeśli masz toczeń układowy lub mieszaną chorobę tkanki łącznej (choroby układu odpornościowego wpływające na tkankę łączną);
• Jeśli cierpisz lub miałeś w przeszłości przewlekłą chorobę zapalną jelita (wrzodziejące zapalenie jelita, chorobę Leśniowskiego-Crohna);
• Jeśli cierpisz lub miałeś w przeszłości problemy żołądkowo-jelitowe;
• Jeśli masz infekcję; zobacz sekcję „Infekcje” poniżej. – Jeśli przyjmujesz inne leki zwiększające ryzyko wrzodu żołądka lub krwawienia, np. kortykosteroidy doustne, niektóre leki przeciwdepresyjne (typu SSRI – selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), leki zapobiegające krzepnięciu krwi, takie jak aspiryna lub leki przeciwkrzepliwe typu warfaryna. W tych przypadkach skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem tego leku: lekarz może przepisać Ci dodatkowy lek chroniący żołądek (np. misoprostol lub inne leki blokujące produkcję kwasu żołądkowego).
• Jeśli cierpisz na astmę połączoną z rinitis lub przewlekłym zapaleniem zatok, i/lub polipami nosowymi, ponieważ masz większe ryzyko uczulenia na kwas acetylosalicylowy i/lub NSAID niż reszta populacji. Podanie tego leku może spowodować napady astmy lub oskrzelowe zwężenie dróg oddechowych, szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NSAID.

Infekcje

Deksketoprofen może maskować objawy infekcji, takie jak gorączka i ból. W związku z tym ten lek może opóźnić odpowiednie leczenie infekcji, zwiększając ryzyko powikłań. Zaobserwowano to w przypadku zapalenia płuc wywołanego przez bakterie i bakteryjnych infekcji skóry związanych z ospy wietrznej. Jeśli przyjmujesz ten lek podczas infekcji i objawy infekcji utrzymują się lub nasilają, skontaktuj się z lekarzem bez zwłoki.

Zespół Kounisa

Po zastosowaniu deksketoprofenu zgłaszano przypadki reakcji alergicznych na ten lek, w tym problemy z oddychaniem, obrzęk twarzy i obszaru szyi (angioedem) oraz ból w klatce piersiowej. Natychmiast przerwij leczenie Enantyum i skontaktuj się z lekarzem lub najbliższym punktem ratunkowym, jeśli zauważysz któreś z tych objawów.

Dzieci i młodzież

Deksketoprofen nie był badany u dzieci ani młodzieży. Dlatego bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone, a produkt nie powinien być stosowany u dzieci ani młodzieży.

Stosowanie Enantyum z innymi lekami

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może być konieczne przyjęcie innych leków, w tym tych dostępnych bez recepty. Niektóre leki nie powinny być stosowane jednocześnie, inne mogą wymagać zmiany dawki.

Zawsze informuj lekarza, dentystę lub farmaceutę, jeśli oprócz tego leku przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

Nie zalecane połączenia:

• Kwas acetylosalicylowy, kortykosteroidy i inne leki przeciwzapalne;
• Warfaryna, heparyna i inne leki stosowane do zapobiegania krzepnięciu krwi;
• Lity, stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń nastroju;
• Metotreksat (lek przeciwnowotworowy i immunosupresyjny), stosowany w dawkach wysokich, powyżej 15 mg/tydzień;
• Hydantoiny i fenytoina, stosowane w epilepsji;
• Sulfametoksazol, stosowany w infekcjach bakteryjnych;

Połączenia wymagające ostrożności:

• Inhibitory ACE, diuretyki i antagonisty receptora angiotensyny II, stosowane w leczeniu nadciśnienia i chorób serca;
• Pentoksyfilina i okspentifylina, stosowane w leczeniu przewlekłych owrzodzeń żylnych;
• Zydoiwidyna, stosowana w leczeniu infekcji wirusowych;
• Aminoglikozydy, stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych;
• Sulfonilomoczniki (np. chlorpropamida i glibenkrydama) stosowane w cukrzycy;
  • Metotreksat, stosowany w niskich dawkach, poniżej 15 mg/tydzień.

Połączenia wymagające uwagi:

• Chinolony (np. cyprofloksacyna, lewofloksacyna) stosowane w infekcjach bakteryjnych;
• Cyklosporyna lub tachrolimus, stosowane w leczeniu chorób układu odpornościowego i przeszczepach narządów;
• Streptokinaza i inne trombolityki i fibrynolityki; czyli leki stosowane do rozpuszczania skrzeplin;
• Probenecyd, stosowany w dnie;
• Digoksyna, stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
• Mifepryston, stosowany jako środek przerywający ciążę;
• Antydepresanty typu SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny);
• Przeciwpłytkowe stosowane do zmniejszenia agregacji płytek i zapobiegania krzepnięciu.
  • Beta-blokery, stosowane w nadciśnieniu i chorobach serca.
  • Tenofovir, deferasirox, pemetreksed.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do stosowania innych leków z Enantyum, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie Enantyum z pokarmem, napojami i alkoholem

Zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłków, aby zmniejszyć ryzyko dolegliwości żołądkowych (zobacz również sekcję 3, „Sposób stosowania”).

Nie należy pić alkoholu podczas stosowania tego leku. Niektóre działania niepożądane, takie jak te wpływające na przewód pokarmowy lub ośrodkowy układ nerwowy, są bardziej prawdopodobne przy jednoczesnym spożyciu alkoholu i Enantyum.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Nie przyjmuj tego leku w ostatnich trzech miesiącach ciąży ani w okresie karmienia piersią. Może on powodować problemy nerkowe i sercowe u płodu. Może wpływać na skłonność do krwawienia u Ciebie i Twojego dziecka oraz opóźniać lub wydłużać poród.

Nie należy przyjmować tego leku w pierwszych sześciu miesiącach ciąży, chyba że jest to konieczne i lekarz tak zaleci. Jeśli potrzebujesz leczenia w tym okresie lub próbujesz zajść w ciążę, należy przyjmować najniższą dawkę przez najkrótszy możliwy czas.

Od 20. tygodnia ciąży ten lek może powodować problemy nerkowe u płodu, jeśli stosowany jest przez więcej niż kilka dni, co może prowadzić do obniżonego poziomu płynu owodniowego (oligohydramnios) lub zwężenia naczynia krwionośnego (przewodu tętniczego) w sercu płodu. Jeśli potrzebujesz leczenia dłuższego niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkowe kontrole.

Nie zaleca się stosowania tego leku podczas prób zajścia w ciążę lub podczas badania problemów z niepłodnością.

W odniesieniu do potencjalnych skutków na płodność kobiet, zobacz również sekcję 2, „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ten lek może nieznacznie wpływać na Twoją zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ponieważ może powodować zawroty głowy, senność i zaburzenia wzroku jako działania niepożądane. Jeśli zauważysz te objawy, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z maszyn, aż objawy ustąpią. Poproś o poradę lekarza.

Enantyum zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na saszetkę; jest zatem praktycznie „bezsodowy”.

Enantyum zawiera metyloparaben (E 218)

Może powodować reakcje alergiczne (potencjalnie opóźnione), ponieważ zawiera metyloparaben.

Enantyum zawiera sacharozę

Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Pacjenci z cukrzycą powinni wiedzieć, że ten lek zawiera 2 g sacharozy na dawkę.

3. Jak stosować Enantyum

Stosuj dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza dotyczącą sposobu podawania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dawkowanie może się różnić w zależności od rodzaju, nasilenia i czasu trwania bólu. Lekarz wskazze Ci, ile saszetek należy przyjmować dziennie i przez jak długo.

Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas potrzebny do złagodzenia objawów. Jeśli masz infekcję, niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli objawy (takie jak gorączka i ból) utrzymują się lub nasilają (patrz punkt 2).

Osoby dorosłe od 18. roku życia

Ogólnie zaleca się 1 saszetkę (25 mg deksketoprofenu) co 8 godzin, nie więcej niż 3 saszetki dziennie (75 mg).

Jeśli jesteś osobą starszą lub cierpisz na zaburzenia nerek lub wątroby, zaleca się rozpoczęcie leczenia od maksymalnie 2 saszetek dziennie (50 mg deksketoprofenu).

U osób starszych dawkę początkową można później zwiększyć zgodnie z ogólnie zalecaną dawką (75 mg), jeśli deksketoprofen był dobrze tolerowany.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Ten lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży (poniżej 18. roku życia).

Sposób podania

Roztwór do spożycia można przyjmować bezpośrednio z saszetki lub po rozpuszczeniu zawartości w szklance wody. Po otwarciu saszetki należy wypić całą jej zawartość.

Saszetki należy przyjmować podczas posiłku, ponieważ pomaga to zmniejszyć ryzyko wystąpienia skutków ubocznych ze strony żołądka lub jelit (patrz również punkt 2). Jeśli ból jest silny i potrzebujesz szybszego ulgi, przyjmij saszetki na pusty żołądek, tj. co najmniej 15 minut przed posiłkiem, ponieważ pozwala to lekowi szybciej zadziałać.

Jeśli przyjmiesz więcej Enantyum niż powinieneś

Jeśli przyjąłeś zbyt dużą dawkę leku, niezwłocznie powiadom lekarza lub farmaceutę, udaj się do najbliższego szpitala z przychodnią lub zadzwoń do Informacji Toksykologicznej pod numer: 91.562.04.20, podając nazwę leku i przyjętą ilość. Prosimy pamiętać, by zawsze mieć przy sobie opakowanie leku lub ten ulotkę.

Jeśli zapomnisz przyjąć Enantyum

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki. Przyjmij następną dawkę zgodnie z zaleceniami (patrz punkt 3 „Jak stosować Enantyum”).

W razie wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak samo jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane w zależności od ich częstości występowania.

Ponieważ stężenia maksymalne dexketoprofenu w osoczu osiągane po podaniu w postaci roztworu doustnego są wyższe niż po tabletkach, nie można wykluczyć potencjalnego zwiększenia ryzyka wystąpienia reakcji niepożądanych (gastrointestinalnych).

Działania niepożądane częste (może występować u do 1 na 10 osób):

Nudności i/lub wymioty, głównie ból w górnym kwadrancie brzucha, biegunka, zaburzenia trawienne (dyspepsja).

Działania niepożądane rzadkie (może występować u do 1 na 100 osób):

Odczucie wiru (zawroty głowy), zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, pobudzenie, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, zapalenie ściany żołądka (gastryt), zaparcia, suchość w ustach, wzdęcia, wysypka, zmęczenie, ból, uczucie gorączki i dreszcze, niedoból ogólny.

Działania niepożądane rzadkie (może występować u do 1 na 1000 osób):

Jama żołądka, przebicie jamy żołądka lub krwawienie (może objawiać się wymiotami z krwią lub stolcami czarnymi), omdlenia, podwyższone ciśnienie krwi, zwolnione oddychanie, zatrzymanie płynów i obrzęki obwodowe (np. obrzęki kostek), obrzęk krtani, utrata apetytu (anoreksja), uczucie niepokoju, wysypka swędząca, trądzik, nadmierna potliwość, ból lędźwiowy, częste oddawanie moczu, zaburzenia menstruacyjne, zaburzenia prostaty, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (badania krwi), uszkodzenie komórek wątroby (zapalenie wątroby), ostra niewydolność nerek.

Bardzo rzadkie (może występować u do 1 na 10 000 osób):

Reakcja anafilaktyczna (reakcja nadwrażliwości, która może prowadzić również do wstrząsu), owrzodzenia skóry, jamy ustnej, oczu i okolic narządów płciowych (zespoł Stevensa-Johnsona i zespół Lyella), obrzęk twarzy lub obrzęk warg i gardła (angioobrzęk), trudności w oddychaniu spowodowane zwężeniem dróg oddechowych (bronchospazm), duszność, tachykardia, niskie ciśnienie krwi, zapalenie trzustki, rozmyte widzenie, szumy w uszach (tinnitus), wrażliwość skóry, nadwrażliwość na światło, świąd, problemy nerkowe. Spadek liczby białych krwinek (neutropenia), spadek liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Nieznana częstość: nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych

Ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznego o charakterze znanego jako zespół Kounis.

Lekowe wysypki stałe

Alergiczna reakcja skórna znana jako lekowa wysypka stała, która może obejmować okrągłe lub owalne czerwone plamy i obrzęk skóry, pęcherze oraz świąd. Może również dojść do przebarwienia skóry w dotkniętych miejscach, które może utrzymywać się po gojeniu. Lekowa wysypka stała zazwyczaj powtarza się w tym samym miejscu lub miejscach, jeśli ponownie zażyje się lek.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane o charakterze gastroprzepływowym na początku leczenia (np. ból lub palenie w żołądku lub krwawienie), jeśli wcześniej doświadczyłeś jednego z tych działań niepożądanych w wyniku długotrwałego leczenia lekami przeciwzapalnymi, a zwłaszcza jeśli jesteś pacjentem starszym.

Natychmiast przestań przyjmować ten lek, jeśli zauważysz pojawienie się wysypki na skórze lub zmian w jamie ustnej lub okolicach narządów płciowych, lub jakiekolwiek inne objawy alergii.

Podczas leczenia lekami przeciwzapalnymi niesteroidowymi zgłaszano przypadki zatrzymania płynów i obrzęków (szczególnie w okolicy kostek i nóg), wzrostu ciśnienia krwi oraz niewydolności serca.

Leki takie jak Enantyum mogą wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka zawału serca („zawał mięśnia sercowego”) lub udaru mózgu („udar mózgu”).

U pacjentów z chorobami układu odpornościowego wpływającymi na tkankę łączną (toczeń rumieniowaty układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej) leki przeciwzapalne mogą rzadko powodować gorączkę, ból głowy i sztywność karku.

Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter gastroprzepływowy. Mogą wystąpić jama żołądka, przebicie lub krwawienie przewodu pokarmowego, czasem śmiertelne, szczególnie u pacjentów starszych.

Po podaniu zaobserwowano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, dyspepsję, ból brzucha, melene, hematemzę, owrzodzenie jamy ustnej, nasilenie zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie ściany żołądka (gastryt).

Tak jak w przypadku innych NSAID, może wystąpić zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (aseptyczne zapalenie opon mózgowych), które może występować głównie u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym lub z mieszaną chorobą tkanki łącznej, oraz reakcje hematologiczne (purpura, anemia aplastyczna i hemolityczna, a rzadziej agranulocytoza i hipoplazja szpiku).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce.

Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Enantyum

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu i na folii po oznaczeniu CAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania oraz niepotrzebne leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Skład Enantyum

• Substancją czynną jest deksketoprofen (jako deksketoprofen trometamina). Każdy saszetka z roztworem doustnym zawiera 25 mg deksketoprofenu jako deksketoprofen trometamoli.
• Pozostałe składniki to: glicyryzynian amonowy, diwodorochalkon dihydroneohesperydyny, metylobenzoan parahydroksy (E-218), sacharyna sodowa, sacharoza, makrogol 400, aromat cytrynowy, povidon K-90, bezwodny fosforan sodowy, dwuwodny fosforan dwusodowy, woda oczyszczona (patrz punkt 2, Enantyum zawiera sacharozę).

Wygląd zewnętrzny Enantyum i zawartość opakowania

Roztwór o jasnym kolorze, o zapachu cytryny i słodkim smaku cytrusowym z nutą cytryny.

Dostępne w opakowaniach zawierających 2, 4, 10, 20 i 500 saszetek.

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne w sprzedaży.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

LABORATORIOS MENARINI, S.A.

Alfons XII, 587 - Badalona (Barcelona) Hiszpania

Lek ten jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Węgry, Włochy, Hiszpania: Enantyum

Estonia, Łotwa, Litwa: Ketesse

Grecja: Viaxal

Polska: Ketesse

Data ostatniej weryfikacji ulotki: wrzesień 2025

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS): http://www.aemps.gob.es/