Enantyum 25 mg kapsułki twarde

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Enantyum 25 mg kapsułki twarde

Dexketoprofenum

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
• Jeśli masz jakiekolwiek pytania, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie, nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają one takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest Enantyum i w jakim celu stosuje się ten lek

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Enantyum

3. Jak stosować Enantyum

4. Możliwe działania niepożądane

5. Przechowywanie Enantyum

6. Zawartość opakowania i dodatkowe informacje

1. Co to jest Enantyum i do czego służy

Enantyum to lek przeciwbólowy z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

Stosuje się go u dorosłych do krótkotrwałego leczenia objawowego bólu o lekkim do umiarkowanego nasileniu, takiego jak ból mięśni lub stawów, ból menstruacyjny oraz ból zęba.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Enantyum

Nie przyjmuj Enantyum

• Jeśli jesteś uczulony na deksetoprofen lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• Jeśli jesteś uczulony na kwas acetylosalicylowy lub inny lek przeciwzapalny niesteroidowy;
• Jeśli masz astmę lub doświadczyłeś ataków astmy, ostrej alergicznej rinitis (krótkotrwałego stanu zapalnego błony śluzowej nosa), polipów nosowych (mięsistych zmian w nosie spowodowanych alergią), pokrzywki (wysypki na skórze), angioedemu (opuchlizny twarzy, oczu, warg lub języka, lub trudności z oddychaniem) lub świstów w klatce piersiowej po zażyciu kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub innych leków przeciwzapalnych niesteroidowych;
• Jeśli wcześniej występowały u Ciebie reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne (specyficzne zaczerwienienie lub oparzenia skóry narażonej na światło słoneczne) podczas stosowania ketoprofenu (leku przeciwzapalnego niesteroidowego) lub fibratów (leków obniżających poziom tłuszczów we krwi);
• Jeśli masz wrzód żołądka, krwawienie z żołądka lub jelita lub wcześniej wystąpiło krwawienie, owrzodzenie lub perforacja żołądka lub jelita;
• Jeśli masz przewlekłe problemy z układem pokarmowym (np. niestrawność, nadkwasotę);
• Jeśli wcześniej wystąpiło krwawienie z żołądka lub jelita lub perforacja spowodowana wcześniejszym stosowaniem leków przeciwzapalnych niesteroidowych (NSAID) stosowanych na ból;
• Jeśli masz przewlekłą chorobę zapalną jelit (chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego);
• Jeśli masz ciężką niewydolność serca, umiarkowaną lub ciężką niewydolność nerek lub ciężką niewydolność wątroby;
• Jeśli masz zaburzenia krwawienia lub krzepnięcia krwi;
• Jeśli jesteś ciężko odwodniony (utraciłeś dużą ilość płynów) z powodu wymiotów, biegunki lub niewystarczającego spożycia płynów;
• Jeśli jesteś w trzecim trymestrze ciąży lub okresie laktacji.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Enantyum:

• Jeśli jesteś uczulony lub wcześniej miałeś problemy z alergią;
• Jeśli masz chorobę nerek, wątroby lub serca (nadciśnienie i/lub niewydolność serca), zatrzymanie płynów lub wcześniej wystąpiła któraś z tych chorób;
• Jeśli przyjmujesz diuretyki lub masz niewystarczające nawodnienie i zmniejszoną objętość krwi z powodu nadmiernej utraty płynów (np. nadmiernego oddawania moczu, biegunki lub wymiotów);
• Jeśli masz chorobę serca, przebyte udary mózgu lub uważasz, że możesz mieć zwiększone ryzyko tych stanów (np. masz wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę, wysoki poziom cholesterolu lub palisz) – musisz omówić ten sposób leczenia z lekarzem lub farmaceutą. Leki takie jak Enantyum mogą wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka zawału serca („infarktu mięśnia sercowego”) lub udaru mózgu („udaru niedokrwiennego”). Ryzyko to jest większe przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałym leczeniu. Nie przekraczaj zalecanej dawki ani czasu trwania leczenia;
• Jeśli masz zaawansowany wiek, możesz częściej doświadczać działań niepożądanych (zobacz punkt 4). Jeśli wystąpią, natychmiast skonsultuj się z lekarzem;
• Jeśli jesteś kobietą z problemami płodności (zobacz punkt 2, „Ciąża, karmienie piersią i płodność”);
• Jeśli masz zaburzenia w produkcji krwi i komórek krwi;
• Jeśli masz toczeń układowy lub mieszaną chorobę tkanki łącznej (choroby układu odpornościowego wpływające na tkankę łączną);
• Jeśli cierpisz lub wcześniej cierpiałeś na przewlekłą chorobę zapalną jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, chorobę Leśniowskiego-Crohna);
• Jeśli cierpisz lub wcześniej cierpiałeś na problemy żołądkowe lub jelitowe;
• Jeśli masz infekcję – zobacz nagłówek „Infekcje” poniżej;
• Jeśli przyjmujesz inne leki zwiększające ryzyko wrzodu żołądka lub krwawienia, np. doustne kortykosteroidy, niektóre leki przeciwdziałające depresji (typu SSRI – selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), leki zapobiegające krzepnięciu krwi, takie jak kwas acetylosalicylowy (aspiryna) lub leki przeciwkrzepliwe typu warfaryna. W takich przypadkach skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem tego leku: lekarz może przepisać dodatkowy lek chroniący żołądek (np. misoprostol lub inne leki hamujące produkcję kwasu żołądkowego);
• Jeśli cierpisz na astmę połączoną z przewlekłą rinitis lub zapaleniem zatok, i/lub polipami nosowymi, ponieważ masz większe ryzyko uczulenia na kwas acetylosalicylowy i/lub NSAID niż reszta populacji. Podanie tego leku może wywołać ataki astmy lub oskrzelowe ścisnienie oskrzeli, szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NSAID.

Infekcje

Enantyum może maskować objawy infekcji, takie jak gorączka i ból. W związku z tym ten lek może opóźnić odpowiednie leczenie infekcji, co może zwiększyć ryzyko powikłań. Zjawisko to obserwowano w przypadku zapalenia płuc wywołanego przez bakterie oraz infekcji bakteryjnych skóry związanych z ospą wietrzycą. Jeśli przyjmujesz ten lek podczas infekcji, a objawy infekcji utrzymują się lub nasilają, skontaktuj się z lekarzem bez zwłoki.

Unikaj stosowania tego leku, jeśli masz ospę wietrzną.

Zespół Kounisa

Po zastosowaniu deksetoprofenu zgłaszano przypadki reakcji alergicznych na ten lek, w tym trudności oddechowe, opuchliznę twarzy i szyi (angioedem) oraz ból w klatce piersiowej. Natychmiast przerwij leczenie Enantyum i skontaktuj się z lekarzem lub najbliższym punktem pomocy doraźnej, jeśli zauważysz którejkolwiek z tych objawów.

Dzieci i młodzież

Ten lek nie był badany u dzieci i młodzieży. Z tego powodu bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone, a lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży.

Inne leki i Enantyum

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może być konieczne przyjmowanie innych leków, w tym leków bez recepty. Istnieją leki, których nie należy przyjmować jednocześnie, oraz leki, które mogą wymagać zmiany dawki przy jednoczesnym stosowaniu.

Zawsze informuj lekarza, dentystę lub farmaceutę, jeśli oprócz tego leku przyjmujesz któryś z poniższych leków:

Niezalecane połączenia:

• Kwas acetylosalicylowy, kortykosteroidy i inne leki przeciwzapalne;
• Warfaryna, heparyna i inne leki stosowane do zapobiegania powstawaniu skrzeplin;
• Lit, stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń nastroju;
• Metotreksat (lek przeciwnowotworowy i immunosupresyjny), stosowany w dawkach wysokich – 15 mg/tydzień;
• Hydantoiny i fenytoina, stosowane w epilepsji;
• Sulfametoksazol, stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych;

Połączenia wymagające ostrożności:

• Inhibitory ACE, diuretyki i antagoniści angiotensyny II, stosowane w kontrolowaniu nadciśnienia i chorobach serca;
• Pentoksyfilina i okspentifilina, stosowane w leczeniu przewlekłych owrzodzeń żylakowych;
• Zydowudyna, stosowana w leczeniu infekcji wirusowych;
• Aminoglikozydy (antybiotyki), stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych;
• Sulfonylomoczniki (np. chlorpropamida i glibenklamida), stosowane w cukrzycy;
• Metotreksat, stosowany w dawkach niskich – mniej niż 15 mg/tydzień;

Połączenia wymagające uwagi:

• Chinolony (np. cyprowflokacyna, lewofloksacyna), stosowane w infekcjach bakteryjnych;
• Cyklosporyna lub tachrolimus, stosowane w leczeniu chorób układu odpornościowego i przeszczepach narządów;
• Streptokinaza i inne leki tromboliczne i fibrynolityczne – czyli leki stosowane do rozpuszczania skrzeplin;
• Probencyd, stosowany w dnie;
• Cyfogstyna, stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
• Mifepryston, stosowany jako środek przerywający ciążę;
• Antydepresanty typu selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI);
• Przeciwpłytkowe leki przeciwpłytkowe stosowane w celu zmniejszenia agregacji płytek i zapobiegania powstawaniu skrzeplin;
• Blokery beta-adrenergiczne, stosowane w nadciśnieniu i chorobach serca;
• Tenofovir, deferasiroks, pemetreksed.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące jednoczesnego przyjmowania innych leków z Enantyum, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie Enantyum z pokarmami, napojami i alkoholem

Ogólnie zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłków, aby zmniejszyć ryzyko dolegliwości żołądkowych (zobacz także punkt 3, „Sposób stosowania”).

Stosowanie leków NSAID w połączeniu z alkoholem może nasilić działania niepożądane wywołane przez substancję czynną.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Nie przyjmuj tego leku w ostatnich trzech miesiącach ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Może powodować problemy nerkowe i sercowe u płodu. Może wpływać na skłonność Twoją i Twojego dziecka do krwawienia oraz opóźnić lub wydłużyć poród.

Nie należy przyjmować Enantyum w pierwszych sześciu miesiącach ciąży, chyba że jest to wyraźnie konieczne i lekarz tak zaleci. Jeśli wymagane jest leczenie w tym okresie lub podczas planowania ciąży, należy przyjmować minimalną dawkę przez najkrótszy możliwy czas.

Od 20. tygodnia ciąży Enantyum może powodować problemy nerkowe u płodu, jeśli stosowany jest przez więcej niż kilka dni, co może prowadzić do obniżonego poziomu płynu owodniowego otaczającego dziecko (oligohydramnios) lub zwężenia jednego z naczyń krwionośnych (przewodu arteriowego) w sercu dziecka. Jeśli wymagane jest leczenie dłuższe niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkowe kontrole.

Stosowanie tego leku może wpływać negatywnie na płodność, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku podczas prób zajścia w ciążę lub podczas diagnozowania problemów z niepłodnością.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ten lek może nieznacznie wpływać na zdolność kierowania pojazdami i korzystania z maszyn, ponieważ może powodować senność, zawroty głowy i nieostre widzenie jako działania niepożądane. Jeśli zauważysz te objawy, nie korzystaj z maszyn ani nie kieruj pojazdów, aż objawy ustąpią. Skonsultuj się z lekarzem.

Enantyum zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na kapsułkę; jest zatem zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Enantyum

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami dotyczącymi stosowania tego leku, które podał lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Dawkę leku może się różnić w zależności od rodzaju, nasilenia i czasu trwania bólu.

Lekarz wskazze Ci, ile kapsułek należy przyjmować dziennie i przez jaki czas.

Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas potrzebny do złagodzenia objawów. W przypadku infekcji niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli objawy (takie jak gorączka i ból) utrzymują się lub nasilają (zobacz sekcję 2).

Dorośli powyżej 18. roku życia

Ogólnie zalecana dawka to 1 kapsułka (25 mg deksetoprofenu) co 8 godzin, nie więcej niż 3 kapsułki dziennie (75 mg).

Pacjenci starsi lub z niewydolnością nerek lub wątroby

Jeśli jesteś starszym pacjentem lub cierpisz na łagodne zaburzenia nerek lub łagodne do umiarkowanych zaburzenia wątroby, zaleca się rozpoczęcie leczenia maksymalnie od 2 kapsułek dziennie (50 mg deksetoprofenu).

U pacjentów starszych dawkę początkową można później zwiększyć zgodnie z ogólnie zalecaną dawką (75 mg deksetoprofenu), jeśli lek został dobrze tolerowany.

Nie należy stosować deksetoprofenu, jeśli cierpisz na umiarkowane lub ciężkie zaburzenia nerek lub ciężkie zaburzenia wątroby. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli nie jesteś pewien.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Ten lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży (poniżej 18. roku życia).

Sposób podania

Kapsułki należy przyjmować z odpowiednią ilością wody.

Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez. Przyjmowanie leku z pożywieniem pomaga zmniejszyć ryzyko zaburzeń żołądka. Jeśli jednak ból jest silny i potrzebujesz szybszego ulgi, przyjmij kapsułkę na pusty żołądek (co najmniej 15 minut przed jedzeniem lub spożyciem jakichkolwiek pokarmów), ponieważ wtedy lek łatwiej się wchłania (zobacz sekcję 2 „Stosowanie Enantyum z pokarmem, napojami i alkoholem”).

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Enantyum

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Zakładu Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu 91.562.04.20, podając nazwę leku i przyjętą dawkę. Zaleca się, aby zabrać opakowanie i ulotkę do lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.

Jeśli zapomnisz przyjąć Enantyum

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Przyjmij następną dawkę zgodnie z harmonogramem (zgodnie z sekcją 3 „Jak stosować Enantyum”).

Jeśli masz wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, niniejszy lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane według częstości występowania. Ponieważ lista oparta jest częściowo na działaniach niepożądanych obserwowanych podczas stosowania tabletek dexketoprofenu, a kapsułki dexketoprofenu są wchłaniane szybciej niż tabletki, rzeczywista częstość działań niepożądanych (gastrointestinalnych) może być wyższa przy stosowaniu kapsułek.

Działania niepożądane częste: mogą występować u do 1 na 10 osób

Nudności i/lub wymioty, głównie ból w górnym kwadrancie brzucha, biegunka, zaburzenia trawienne (dyspepsja).

Działania niepożądane rzadkie: mogą występować u do 1 na 100 osób

Odczucie wiru (zawroty głowy), zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, pobudzenie, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie skóry, zapalenie ściany żołądka (gastryt), zaparcia, suchość w ustach, wzdęcia, wysypka na skórze, zmęczenie, ból, uczucie gorączki i dreszcze, osłabienie.

Działania niepożądane rzadkie: mogą występować u do 1 na 1 000 osób

Jama żołądka, przebicie jamy żołądka lub krwawienie (może objawiać się wymiotami z krwią lub czarnymi stolcami), omdlenie, podwyższone ciśnienie krwi, zwolnione oddychanie, zatrzymanie płynów i obrzęk obwodowy (np. obrzęk kostek), obrzęk krtani, utrata apetytu (anoreksja), uczucie niepokoju, wysypka swędząca, trądzik, nadmierna potliwość, ból w dolnej części pleców, częste oddawanie moczu, zaburzenia menstruacyjne, zaburzenia prostaty, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (badanie krwi), uszkodzenie komórek wątroby (zapalenie wątroby), ostra niewydolność nerek.

Bardzo rzadkie: mogą występować u do 1 na 10 000 osób

Reakcja anafilaktyczna (reakcja nadwrażliwości, która może prowadzić również do kolapsu), owrzodzenia skóry, jamy ustnej, oczu i okolic narządów płciowych (zespoł Stevensa-Johnsona i zespół Lyella), obrzęk twarzy lub obrzęk warg i gardła (angioobrzęk), trudności w oddychaniu spowodowane zwężeniem dróg oddechowych (bronchospazm), duszność, tachykardia, niskie ciśnienie krwi, zapalenie trzustki, zamazane widzenie, szumy w uszach (tinnitus), nadwrażliwość skóry, wrażliwość na światło, swędzenie, problemy nerkowe. Spadek liczby białych krwinek (neutropenia), spadek liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Nieznana: nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych

Ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej zwanej zespołem Kounisa.

Lekowe wysypki stałopostaciowe

Alergiczna reakcja skórna znana jako lekowe wysypki stałopostaciowe, które mogą obejmować okrągłe lub owalne czerwone plamy i obrzęk skóry, pęcherze i swędzenie. Może również dojść do przebarwienia skóry w dotkniętych miejscach, które może utrzymywać się po gojeniu. Lekowe wysypki stałopostaciowe często pojawiają się ponownie w tym samym miejscu lub miejscach, jeśli lek zostanie ponownie zażyty.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego na początku leczenia (np. ból lub pieczenie w żołądku lub krwawienie), jeśli wcześniej doświadczyłeś jednego z tych działań niepożądanych w wyniku długotrwałego leczenia lekami przeciwzapalnymi, a zwłaszcza jeśli jesteś osobą starszą.

Natychmiast przerwij stosowanie tego leku, jeśli zauważysz pojawienie się wysypki na skórze lub jakiegokolwiek uszkodzenia jamy ustnej lub okolic narządów płciowych, lub jakikolwiek inny objaw alergii.

Podczas leczenia lekami przeciwzapalnymi niesteroidowymi odnotowano przypadki zatrzymania płynów i obrzęków (szczególnie w okolicy kostek i nóg), wzrostu ciśnienia krwi oraz niewydolności serca.

Leki takie jak Enantyum mogą wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia ataku serca („zawał mięśnia sercowego”) lub udaru mózgu („udar”).

U pacjentów z chorobami układu odpornościowego wpływającymi na tkankę łączną (toczeń rumieniowaty układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej) leki przeciwzapalne mogą rzadko powodować gorączkę, ból głowy i sztywność karku.

Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter gastrointestynalny. Mogą wystąpić jama żołądka, przebicie lub krwawienie przewodu pokarmowego, czasem śmiertelne, szczególnie u osób starszych.

Po podaniu zaobserwowano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, dyspepsję, ból brzucha, melenu, hematemęzę, zapalenie jamy ustnej z owrzodzeniami, nasilenie zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie ściany żołądka (gastryt).

Tak jak w przypadku innych NSAID, mogą wystąpić reakcje hematologiczne (purpura, anemia aplastyczna i hemolityczna, a rzadziej agranulocytoza i hipoplazja szpiku).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es .

Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na lepsze określenie bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania Enantyum

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności, który jest wyraźnie oznaczony na opakowaniu i na folii blisterowej po oznaczeniu CAD. Termin ważności wskazuje ostatni dzień danego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Blistery należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, aby chronić je przed światłem.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani wyrzucać wraz z odpadami domowymi. Odpadowe opakowania oraz niepotrzebne leki należy zdać do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się leków i opakowań, których nie potrzebujesz. Dzięki temu pomóżesz w ochronie środowiska naturalnego.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Enantyum

• Substancją czynną jest deksketoprofen (jako deksketoprofen trometamol). Każda kapsułka zawiera 25 mg deksketoprofenu.

• Pozostałe składniki to:

Zawartość kapsułki: celuloza mikrokryształowa, skrobia kukurydziana, gliceryna diesterynowa i karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) (skrobia ziemniaczana).

Skład kapsułki (korpus i kapsułka): żelatyna, dwutlenek tytanu (E171), woda, żółć chinoleinowa (E104) i patent blue V (E131).

Wygląd Enantyum i zawartość opakowania

Kapsułki twarde żelatynowe, zielonego koloru, zawierające białawy granulat.

Kapsułki są pakowane w blistry z Aclar/PVC/Aluminium.

Dostępne w opakowaniach zawierających 20 i 500 kapsułek twardych.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

LABORATORIOS MENARINI, S.A.

Alfons XII, 587

08918 Badalona (Barcelona) Hiszpania

Data ostatniej aktualizacji ulotki: wrzesień 2025

Inne źródła informacji

Szczegółowe i aktualne informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/.