Enantyum 12,5 mg tabletki
Hiszpania
Spis treści
Ulotka: Informacja dla użytkownika
Wprowadzenie
Ulotka: informacja dla użytkownika
Enantyum 12,5 mg tabletki powlekane warstwą
dexketoprofen
Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed zaczęciem zażywania tego leku, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.
- Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
- Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
- Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
- Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.
Spis treści ulotki
- Co to jest Enantyum i do czego się stosuje
- Co należy wiedzieć przed zażyciem Enantyum
- Jak stosować Enantyum
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać Enantyum
-
- Zawartość opakowania i informacja dodatkowa
1. Co to jest Enantyum i do czego służy
Enantyum to lek przeciwbólowy z grupy niesteroidowych leków przeciwwzapalnych (NSAID). Stosuje się go w leczeniu bólu o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu, takiego jak ból mięśniowy lub stawowy, ból menstruacyjny (dysmenoree), ból zęba.
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Enantyum
Nie przyjmuj Enantyum:
-
Jeśli jesteś uczulony na deksetoprofen lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
-
Jeśli jesteś uczulony na kwas acetylosalicylowy lub inny lek przeciwzapalny niesteroidowy;
-
Jeśli masz astmę lub doświadczyłeś napadów astmy, ostrej alergicznej rinitis (krótkotrwałego stanu zapalnego błony śluzowej nosa), polipów nosowych (mięsistych wyrostków wewnątrz nosa spowodowanych alergią), pokrzywki (wysypki na skórze), obrzęku naczyniowego (obrzęk twarzy, oczu, warg lub języka, lub trudności w oddychaniu) lub świstów w klatce piersiowej po zażyciu kwasu acetylosalicylowego lub innych leków przeciwzapalnych niesteroidowych;
-
Jeśli doświadczyłeś reakcji fotoalergicznych lub fototoksycznych (specjalnej postaci zaczerwienienia lub oparzeń skóry narażonej na światło słoneczne) podczas stosowania ketoprofenu (lek przeciwzapalny niesteroidowy) lub fibratów (leków stosowanych do obniżania poziomu tłuszczów we krwi);
- Jeśli masz wrzodziejącego zapalenia żołądka, krwawienie z żołądka lub jelit, lub jeśli wcześniej doświadczyłeś krwawienia, owrzodzenia lub perforacji żołądka lub jelit;
- Jeśli masz przewlekłe problemy trawienne (np. niestrawność, zgagę);
- Jeśli wcześniej doświadczyłeś krwawienia z żołądka lub jelit lub perforacji spowodowanej wcześniejszym stosowaniem leków przeciwzapalnych niesteroidowych (NSAID) stosowanych na ból;
-
Jeśli masz przewlekłe zapalenie jelit (chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego);
-
Jeśli masz ciężką niewydolność serca, umiarkowaną do ciężkiej niewydolność nerek lub ciężką niewydolność wątroby;
-
Jeśli masz zaburzenia krwawienia lub krzepnięcia krwi;
-
Jeśli jesteś ciężko odwodniony (utraciłeś dużą ilość płynów organizmowych) z powodu wymiotów, biegunki lub niewystarczającego spożycia płynów;
-
Jeśli jesteś w trzecim trymestrze ciąży lub karmisz piersią;
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Enantyum
- Jeśli jesteś uczulony lub miałeś wcześniej problemy alergiczne;
- Jeśli masz choroby nerek, wątroby lub serca (nadciśnienie i/lub niewydolność serca), zatrzymanie płynów lub doświadczyłeś którejś z tych chorób w przeszłości;
- Jeśli przyjmujesz leki moczopędne lub masz niewystarczające nawodnienie i zmniejszoną objętość krwi z powodu nadmiernej utraty płynów (np. nadmiernego oddawania moczu, biegunki lub wymiotów);
- Jeśli masz choroby serca, przebyte udary mózgu lub sądzisz, że możesz mieć zwiększone ryzyko tych zaburzeń (np. masz wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę, podwyższony poziom cholesterolu lub palisz) – powinieneś omówić ten sposób leczenia z lekarzem lub farmaceutą. Leki takie jak Enantyum mogą wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka zawału serca („zawału mięśnia sercowego”) lub mózgu („udaru mózgu”). Ryzyko to jest większe przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałym leczeniu. Nie przekraczaj zalecanej dawki ani czasu leczenia;
- Jeśli jesteś starszym pacjentem, możesz mieć większą skłonność do wystąpienia działań niepożądanych (zobacz punkt 4). Jeśli wystąpią, skontaktuj się z lekarzem natychmiast;
- Jeśli jesteś kobietą z problemami z płodnością (ten lek może zmniejszyć Twoją płodność, dlatego nie powinnaś go przyjmować, jeśli planujesz zajście w ciążę lub poddajesz się badaniom płodności);
- Jeśli masz zaburzenia w produkcji krwi i komórek krwi;
- Jeśli masz toczeń rumieniowaty układowy lub mieszaną chorobę tkanki łącznej (choroby układu odpornościowego wpływające na tkankę łączną);
- Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na przewlekłe zapalenie jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, chorobę Leśniowskiego-Crohna);
- Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby żołądka lub jelit;
- Jeśli masz infekcję; zobacz nagłówek „Infekcje” poniżej;
- Jeśli przyjmujesz inne leki zwiększające ryzyko wrzodu żołądka lub krwawienia, np. doustne kortykosteroidy, niektóre leki przeciwdepresyjne (typu SSRI – selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), leki zapobiegające powstawaniu skrzeplin, takie jak kwas acetylosalicylowy (aspiryna) lub leki przeciwkrzepliwe typu warfaryna. W tych przypadkach skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem tego leku: lekarz może przepisać dodatkowy lek chroniący żołądek (np. misoprostol lub inne leki blokujące produkcję kwasu żołądkowego).
- Jeśli cierpisz na astmę, połączoną z przewlekłą rinitis lub zapaleniem zatok, i/lub polipami nosowymi, ponieważ masz większe ryzyko uczulenia na kwas acetylosalicylowy i/lub NSAID niż reszta populacji. Podanie tego leku może wywołać napady astmy lub skurcz oskrzeli, szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NSAID.
Infekcje
Deksetoprofen może maskować objawy infekcji, takie jak gorączka i ból. W związku z tym ten lek może opóźnić odpowiednie leczenie infekcji, co może zwiększyć ryzyko powikłań. Zjawisko to obserwowano w przypadku zapalenia płuc wywołanego przez bakterie oraz bakteryjnych infekcji skóry związanych z ospą wietrzaną. Jeśli przyjmujesz ten lek podczas infekcji, a objawy infekcji utrzymują się lub nasilają, skontaktuj się z lekarzem bez zwłoki.
Podczas ospy wietrzanej zaleca się unikanie stosowania tego leku.
Zespół Kounisa
Po zastosowaniu deksetoprofenu zgłaszano przypadki reakcji alergicznych, w tym zaburzeń oddechowych, obrzęku twarzy i szyi (angioedem), oraz bólu w klatce piersiowej. Natychmiast przerwij leczenie Enantyum i skontaktuj się z lekarzem lub najbliższą służbą ratownictwa medycznego, jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów.
Dzieci i młodzież
Ten lek nie był badany u dzieci ani u młodzieży. W związku z tym bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone, a produkt nie powinien być stosowany u dzieci ani u młodzieży.
Stosowanie Enantyum z innymi lekami
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować innych leków, w tym leków bez recepty. Niektóre leki nie powinny być stosowane jednocześnie, inne mogą wymagać zmiany dawki.
Zawsze informuj lekarza, dentystę lub farmaceutę, jeśli oprócz tego leku przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:
Niezalecane połączenia:
- Kwas acetylosalicylowy, kortykosteroidy i inne leki przeciwzapalne;
- Warfaryna, heparyna i inne leki stosowane do zapobiegania powstawaniu skrzeplin;
- Lityna, stosowana w leczeniu niektórych zaburzeń nastroju;
- Metotreksat (lek przeciwnowotworowy i immunosupresyjny), stosowany w dawkach wysokich – 15 mg/tydzień;
- Hidantoiny i fenytoina, stosowane w epilepsji;
- Sulfametoksazol, stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych;
Połączenia wymagające ostrożności:
- Inhibitory ACE, leki moczopędne i antagonisty angiotensyny II, stosowane w kontrolowaniu nadciśnienia i chorobach serca;
- Pentoksyfilina i okspentifylina, stosowane w leczeniu przewlekłych owrzodzeń żylnych;
- Zidowudyna, stosowana w leczeniu infekcji wirusowych;
- Aminoglikozydy, stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych;
- Sulfonamidy (np. chlorpropamida i glibenklamid), stosowane w cukrzycy;
- Metotreksat, stosowany w dawkach niskich – mniej niż 15 mg/tydzień;
Połączenia wymagające uwagi:
- Chinolony (np. cyprofloksacyna, lewofloksacyna), stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych;
- Cyklosporyna lub tachyrolimus, stosowane w leczeniu chorób układu odpornościowego i przeszczepach narządów;
- Streptokinaza i inne leki tromboliczne i fibrynolityczne – leki stosowane do rozpuszczania skrzeplin;
- Probenecyd, stosowany w leczeniu dny;
- Digoksyna, stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
- Mifepryston, stosowany jako środek przerywający ciążę;
- Leki przeciwdepresyjne typu SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny);
- Przeciwpłytkowe stosowane do zmniejszenia agregacji płytek i zapobiegania powstawaniu skrzeplin.
- Beta-blokery, stosowane w nadciśnieniu i chorobach serca;
- Tenofovir, deferasiroks, pemetreksed.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania innych leków z Enantyum, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Stosowanie Enantyum z pokarmem i napojami:
Zażywaj tabletki z odpowiednią ilością wody. Tabletki przyjmuj podczas posiłku, ponieważ pomaga to zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych na żołądek lub jelita. Jednak w przypadku ostrego bólu przyjmuj tabletki na pusty żołądek, tj. co najmniej 30 minut przed posiłkiem, ponieważ pozwala to lekowi działać nieco szybciej.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Nie przyjmuj tego leku w ostatnich trzech miesiącach ciąży ani podczas karmienia piersią. Może powodować problemy nerkowe i sercowe u płodu. Może wpływać na skłonność Twoją i Twojego dziecka do krwawień oraz opóźniać lub wydłużać poród.
Nie należy przyjmować Enantyum w pierwszych sześciu miesiącach ciąży, chyba że jest to wyraźnie konieczne i zalecane przez lekarza. Jeśli potrzebujesz leczenia w tym okresie lub próbujesz zajść w ciążę, należy stosować minimalną dawkę przez najkrótszy możliwy czas.
Od 20. tygodnia ciąży Enantyum może powodować problemy nerkowe u płodu, jeśli stosuje się go dłużej niż kilka dni, co może prowadzić do obniżonego poziomu płynu owodniowego otaczającego dziecko (oligohydramnios) lub zwężenia jednej z tętnic (przewodu tętniczego) w sercu dziecka. Jeśli potrzebujesz leczenia dłuższego niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkowe kontrole.
Nie zaleca się stosowania tego leku podczas prób zajścia w ciążę ani podczas badania problemów z niepłodnością.
W odniesieniu do potencjalnych skutków na płodność kobiet, zobacz również punkt 2, „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek może nieznacznie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ponieważ może powodować senność lub zawroty głowy jako działania niepożądane. Jeśli zauważysz te objawy, nie prowadź pojazdów ani nie używaj maszyn, dopóki objawy nie ustąpią. Skonsultuj się z lekarzem.
Enantyum zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę; co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.
3. Jak stosować Enantyum
Stosuj dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty dotyczącego sposobu zażywania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.
Dawka tego leku może się różnić w zależności od rodzaju, nasilenia i długości trwania bólu. Lekarz wskazze Ci, ile tabletek należy przyjmować dziennie i przez jaki czas.
Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas potrzebny do złagodzenia objawów. Jeśli masz infekcję, niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli objawy (takie jak gorączka i ból) utrzymują się lub nasilają (patrz punkt 2).
Ogólnie zalecana dawka to 1 tabletka (12,5 mg deksketoprofenu) co 4–6 godzin, nie więcej niż 6 tabletek dziennie (75 mg).
Jeśli jesteś starszą osobą lub cierpisz na chorobę nerek lub wątroby, zaleca się rozpoczęcie terapii maksymalnie od 4 tabletek dziennie (50 mg).
U starszych pacjentów tę początkową dawkę można później zwiększyć zgodnie z ogólnie zalecaną dawką (75 mg deksketoprofenu), jeśli lek został dobrze tolerowany.
Jeśli ból jest silny i potrzebujesz szybkiego ulgi, tabletki należy przyjmować na pusty żołądek (co najmniej 30 minut przed posiłkiem), ponieważ wówczas są lepiej wchłaniane (patrz punkt 2 „Stosowanie Enantyum z pokarmem i napojami”).
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Ten lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży (poniżej 18. roku życia).
Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Enantyum:
Jeśli przyjmiesz zbyt dużą ilość leku, niezwłocznie powiadom lekarza lub farmaceutę albo udaj się do najbliższego szpitala z izbą przyjęć. Prosimy pamiętać, by zawsze zabrać opakowanie leku lub ten ulotkę.
Jeśli zapomnisz wziąć Enantyum:
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki. Przyjmij następną dawkę zgodnie z zaleceniami (zgodnie z punktem 3 „Jak stosować Enantyum”).
Jeśli masz wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
4. Możliwe działania niepożądane
Tak samo jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każda osoba je odczuje.
Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane według ich częstości występowania.
Działania niepożądane częste (możliwe u do 1 na 10 osób):
Nudności i/lub wymioty, głównie ból w górnym kwadrancie brzucha, biegunka, zaburzenia trawienia (dyspepsja).
Działania niepożądane rzadkie (możliwe u do 1 na 100 osób):
Odczucie wirujące (zawroty głowy), zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, pobudzenie, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, zapalenie ściany żołądka (grypa żołądka), zaparcia, suchość w ustach, wzdęcia, wysypka na skórze, zmęczenie, ból, uczucie gorączki i dreszcze, ogólny dyskomfort.
Działania niepożądane rzadkie (możliwe u do 1 na 1000 osób):
Rana jelitowa (jama żołądkowo-jelitowa), przebicie jamy jelitowej lub krwawienie (może objawiać się wymiotami krwią lub czarnymi stolcami), omdlenie, podwyższone ciśnienie krwi, zwolnienie oddychania, zatrzymanie płynów i obrzęk obwodowy (np. obrzęk kostek), obrzęk krtani, utrata apetytu (anoreksja), nieprzyjemne uczucie, wysypka swędząca, trądzik, nadmierne pocenie się, ból lędźwiowy, częste oddawanie moczu, zaburzenia menstruacyjne, zaburzenia prostaty, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (badanie krwi), uszkodzenie komórek wątroby (zapalenie wątroby), ostra niewydolność nerek.
Bardzo rzadkie (możliwe u do 1 na 10 000 osób):
Reakcja anafilaktyczna (reakcja nadwrażliwości, która może prowadzić również do kolapsu), owrzodzenia skóry, jamy ustnej, oczu i okolic narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella), obrzęk twarzy lub obrzęk warg i gardła (angioobrzęk), trudności w oddychaniu spowodowane zwężeniem dróg oddechowych (bronchospazm), duszność, tachykardia, obniżone ciśnienie krwi, zapalenie trzustki, zamazane widzenie, szumy w uszach (tinnitus), wrażliwość skóry, wrażliwość na światło, swędzenie, problemy nerkowe. Spadek liczby białych krwinek (neutropenia), spadek liczby płytek krwi (trombocytopenia).
Nieznana częstość: nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych
Ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej zwanej zespołem Kounisa.
Stałe wysypki lekowe
Alergiczna reakcja skórna znana jako stałe wysypki lekowe, które mogą obejmować okrągłe lub owalne czerwone plamy i obrzęk skóry, pęcherze oraz swędzenie. Może również dojść do przebarwienia skóry w dotkniętych obszarach, które może utrzymywać się po gojeniu. Stałe wysypki lekowe często pojawiają się ponownie w tym samym miejscu lub miejscach, jeśli ponownie zażyje się lek.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane gastrointestynalne na początku leczenia (np. ból lub pieczenie w żołądku lub krwawienie), jeśli wcześniej doświadczyłeś jednego z tych działań niepożądanych w wyniku długotrwałego leczenia lekami przeciwzapalnymi, a zwłaszcza jeśli jesteś osobą starszą.
Natychmiast przestań przyjmować ten lek, jeśli zauważysz pojawienie się wysypki na skórze lub jakiekolwiek zmiany w jamie ustnej lub okolicach narządów płciowych, lub jakiekolwiek inne objawy alergii.
Podczas leczenia lekami przeciwzapalnymi niesteroidowymi odnotowano przypadki zatrzymania płynów i obrzęków (szczególnie w okolicach kostek i nóg), wzrostu ciśnienia krwi oraz niewydolności serca.
Leki tego typu mogą wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka zawału serca („zawał mięśnia sercowego”) lub udaru mózgu („udar”).
U pacjentów z zaburzeniami układu odpornościowego wpływającymi na tkankę łączną (toczeń rumieniowaty układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej) leki przeciwzapalne mogą rzadko powodować gorączkę, ból głowy i sztywność karku.
Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter gastrointestynalny. Może dojść do powstania owrzodzeń jelitowych, przebicia lub krwawienia przewodu pokarmowego, czasem śmiertelnych, szczególnie u osób starszych.
Po podaniu zaobserwowano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, dyspepsję, ból brzucha, melenu, hematemęzę, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, nasilenie zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie ściany żołądka (grypę żołądka).
Tak jak w przypadku innych NSAID, mogą wystąpić reakcje hematologiczne (purpura, anemia aplastyczna i hemolityczna, a rzadziej agranulocytoza i hipoplazja szpiku).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem hiszpańskiego systemu farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.
5. Ochrona Enantyum
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu i na folii blistrowej. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.
Nie przechowywać powyżej 30°C. Przechowywać folie blistrowe w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpady, w tym opakowania i niepotrzebne leki, należy zdać w Punkcie SIGRE w aptece. W przypadku wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa
Skład Enantyum:
- Substancją czynną jest deksketoprofen (jako deksketoprofen trometamol). Każda tabletka powlekana zawiera 12,5 mg deksketoprofenu.
- Pozostałe składniki:
jądro tabletki: skrobia kukurydziana, celuloza mikrokryształowa, skrobia karboksymetylowa sodowa, gliceryna diesterynowa.
powłoka: lak suchy (składający się z hipromelozy, dwutlenku tytanu, makrogolu 6000), glikol propylenowy.
Wygląd zewnętrzny Enantyum i zawartość opakowania:
Tabletki powlekane, białe, okrągłe, o powierzchniach wypukłych i skośnych krawędziach, w opakowaniach blisterowych.
Dostępne w opakowaniach zawierających 10, 20, 30, 40, 50 i 500 tabletek powlekanych.
Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.
Właściciel zezwolenia na dopuszczenie do obrotu:
LABORATORIOS MENARINI, S.A.
Alfons XII, 587 - Badalona (Barcelona) Hiszpania
Podmiot odpowiedzialny za produkcję:
LABORATORIOS MENARINI, S.A.
Alfons XII, 587 - Badalona (Barcelona) Hiszpania
lub
- MENARINI MANUFACTURING LOGISTICS AND SERVICES, s.r.l.
Via Campo di Pile s/n – L’AQUILA – Włochy
Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Hiszpania (EMR): Enantyum
Data ostatniej weryfikacji ulotki: wrzesień 2025
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es