Deferasiroks Ratipharm 360 mg tabletki powlekane EFG

Hiszpania
Nazwa handlowa Deferasiroks Ratipharm 360 mg tabletki powlekane EFG
Postać farmaceutyczna tabletki, powlekane filmem
Substancja czynna / Dawkowanie
DEFERASIROX · 360 mg
Typ recepty Diagnostyka Szpitalna
Numer rejestracyjny 85548
Deferasiroks Ratipharm 360 mg tabletki powlekane EFG tabletki, powlekane filmem

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Deferasirox ratiopharm 360 mg tabletki powlekane EFG

Przed zaczęciem stosowania tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

  • Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
  • W razie jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
  • Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie lub Twojemu dziecku i nie należy go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest Deferasirox ratiopharm i do czego się go stosuje
  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Deferasirox ratiopharm
  3. Jak stosować Deferasirox ratiopharm
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać Deferasirox ratiopharm
  6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Deferasirox ratiopharm i do czego jest stosowany

Co to jest deferasirox

To lekarstwo zawiera substancję czynną o nazwie deferasirox. Jest ono lekiem chelatującym żelazo, stosowanym w celu usuwania nadmiaru żelaza z organizmu (tzw. obciążenie żelazem). Lek ten wiąże nadmiar żelaza i umożliwia jego wydalenie z organizmu, głównie z kałem.

Do czego stosuje się deferasirox

Powtarzane transfuzje krwi mogą być konieczne u pacjentów z różnymi rodzajami anemii (np. talasemia, anemia sierpowata lub zespoły mielodysplastyczne – ZMD). Jednak częste transfuzje krwi mogą prowadzić do gromadzenia się nadmiaru żelaza. Dzieje się tak, ponieważ krew zawiera żelazo, a organizm nie posiada naturalnych mechanizmów pozbywania się nadmiaru żelaza dostarczanego wraz z transfuzjami. U pacjentów z talasemią nieuzależnioną od transfuzji nadmiar żelaza może również się pojawiać z czasem, głównie z powodu zwiększonego wchłaniania żelaza z pożywienia jako odpowiedzi na niską liczbę komórek krwi. Nadmiar żelaza może z czasem uszkadzać ważne narządy, takie jak wątroba i serce. Leki zwane chelatorami żelaza stosuje się w celu usuwania nadmiaru żelaza i zmniejszania ryzyka uszkodzeń narządów.

Deferasirox stosuje się w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem spowodowanego częstymi transfuzjami krwi u pacjentów z talasemią beta większą w wieku od 6 lat.

Deferasirox stosuje się również w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem, gdy leczenie deferoxaminą jest przeciwwskazane lub nie jest odpowiednie, u pacjentów z talasemią beta większą z obciążeniem żelazem spowodowanym rzadkimi transfuzjami krwi, u pacjentów z innymi rodzajami anemii oraz u dzieci w wieku od 2 do 5 lat.

Deferasirox stosuje się również u pacjentów w wieku od 10 lat z obciążeniem żelazem związanym z talasemią, którzy nie są uzależnieni od transfuzji, gdy leczenie deferoxaminą jest przeciwwskazane lub nie jest odpowiednie.

2. Co należy wiedzieć przed zażywaniem Deferasirox ratiopharm

Nie przyjmuj deferasiroxu

  • jeśli jesteś uczulony na deferasirox lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli tak się dzieje**, powiadom o tym swojego lekarza przed zażyciem tego leku**. Jeśli podejrzewasz uczulenie, skonsultuj się z lekarzem.
  • jeśli masz umiarkowane lub ciężkie schorzenie nerek.
  • jeśli aktualnie przyjmujesz inne leki chelatujące żelazo.

Deferasirox nie jest zalecany

  • jeśli znajdujesz się w zaawansowanym stadium zespołu mielodysplastycznego (ZM, obniżona produkcja komórek krwi przez szparyg mózgowy) lub masz zaawansowanego raka.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania deferasiroxu:

  • jeśli masz problem z nerkami lub wątrobą.
  • jeśli masz chorobę serca spowodowaną obciążeniem żelazem.
  • jeśli zauważysz wyraźne zmniejszenie ilości oddawanej moczu (objaw problemu nerek).
  • jeśli pojawi się ciężka wysypka, duszność, zawroty głowy lub obrzęk, głównie twarzy i gardła (objawy ciężkiej reakcji alergicznej, patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
  • jeśli wystąpi kombinacja następujących objawów: wysypka, zaczerwienienie skóry, pęcherze na ustach, oczach lub w jamie ustnej, łuszczenie się skóry, wysoka gorączka, objawy grypowe, powiększone węzły chłonne (objawy ciężkiej reakcji skórnej, patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
  • jeśli zauważysz kombinację senności, bólu w prawym górnym brzuchu, żółtego lub bardziej żółtego zabarwienia skóry lub oczu oraz ciemny kolor moczu (objawy problemów wątroby).
  • jeśli zauważysz trudności w myśleniu, zapamiętywaniu informacji lub rozwiązywaniu problemów, jesteś mniej świadomy lub rozbudzony, albo czujesz się osłabiony i zdrętwiały (objawy wysokiego poziomu amoniaku we krwi, które mogą być związane z problemami wątroby lub nerek, patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
  • jeśli występuje u ciebie wymioty z krwią i/lub czarne stolce.
  • jeśli odczuwasz częsty ból brzucha, szczególnie po jedzeniu lub po zażyciu deferasiroxu.
  • jeśli masz częste zgagowe.
  • jeśli masz niski poziom płytek krwi lub białych krwinek we krwi.
  • jeśli masz rozmytą wizję.
  • jeśli masz biegunkę lub wymioty.

Jeśli znajdujesz się w jednej z tych sytuacji, natychmiast powiadom lekarza.

Monitorowanie leczenia deferasiroxem

Podczas leczenia będą wykonywane regularne badania krwi i moczu. Badania te będą monitorować ilość żelaza w organizmie (poziom ferrytyny we krwi), aby ocenić skuteczność leczenia deferasiroxem. Badania będą również kontrolować funkcję nerek (poziom kreatyniny we krwi, obecność białka w moczu) i wątroby (poziom transaminaz we krwi). Lekarz może zalecić wykonanie biopsji nerki, jeśli podejrzewa istotne uszkodzenie nerek. Może również zostać wykonana MRI (rezonans magnetyczny) w celu określenia ilości żelaza w wątrobie. Lekarz uwzględni wyniki tych badań przy ustalaniu odpowiedniej dawki deferasiroxu oraz przy decyzji o zakończeniu leczenia deferasiroxem.

Co roku, jako środek ostrożności, będzie kontrolowana twoja ostrość widzenia i słuchu.

Inne leki i deferasirox

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmować inne leki. Obejmuje to szczególnie:

  • inne leki chelatujące żelazo – nie powinny być przyjmowane razem z deferasiroxem,
  • leki przeciwwskazowe zawierające glin (stosowane przy zgagach) – nie powinny być przyjmowane w tym samym czasie dnia co deferasirox,
  • cyklosporynę (stosowaną w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu lub w innych chorobach, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów lub zapalenie skóry atopowe),
  • simwastatynę (stosowaną do obniżania poziomu cholesterolu),
  • niektóre leki przeciwbólowe lub przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, kortykosteroidy),
  • doustne bisfosfoniany (stosowane w leczeniu osteoporozy),
  • leki przeciwkrzepliwe (stosowane w celu zapobiegania lub leczenia zakrzepów krwi),
  • hormonalne środki antykoncepcyjne (leki stosowane w planowaniu rodziny),
  • beprydylo, ergotaminę (stosowane w chorobach serca i migrenie),
  • repaglinidę (stosowaną w leczeniu cukrzycy),
  • ryfampicynę (stosowaną w leczeniu gruźlicy),
  • fenytoinę, fenylobarbital, karbamazepinę (stosowane w leczeniu epilepsji),
  • rytonawir (stosowany w leczeniu zakażenia HIV),
  • paklitaksel (stosowany w leczeniu nowotworów),
  • teofilinę (stosowaną w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak astma),
  • klozapinę (stosowaną w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia),
  • tizanidynę (stosowaną jako środek rozkurczowy mięśni),
  • kolestyraminę (stosowaną do obniżania poziomu cholesterolu we krwi),
  • busulfan (stosowany jako leczenie przygotowawcze do przeszczepu, w celu zniszczenia pierwotnego szparygu kostnego),
  • midazolam (stosowany w celu złagodzenia lęku i/lub problemów ze snem).

Może być konieczne wykonanie dodatkowych badań w celu monitorowania poziomu niektórych z tych leków we krwi.

Pacjenci starsi (65 lat i więcej)

Deferasirox może być stosowany u osób powyżej 65. roku życia w tej samej dawce co u innych dorosłych. Pacjenci starsi mogą częściej doświadczać działań niepożądanych (szczególnie biegunki) niż młodzi pacjenci. Lekarz powinien dokładnie monitorować działania niepożądane, które mogą wymagać dostosowania dawki.

Dzieci i młodzież

Deferasirox może być stosowany u dzieci i młodzieży od 2. roku życia, którzy otrzymują regularne przetaczanie krwi, oraz u dzieci i młodzieży od 10. roku życia, którzy nie otrzymują regularnych przetaczania krwi. W miarę wzrostu pacjenta, lekarz dostosuje dawkę.

Nie zaleca się stosowania deferasiroxu u dzieci poniżej 2. roku życia.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Leczenie deferasiroxem nie jest zalecane w czasie ciąży, chyba że jest ono wyraźnie konieczne.

Jeśli aktualnie stosujesz hormonalne środki antykoncepcyjne, aby zapobiec ciąży, powinieneś używać dodatkowego lub innego środka antykoncepcyjnego (np. prezerwatywy), ponieważ deferasirox może zmniejszyć skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Nie zaleca się karmienia piersią w czasie leczenia deferasiroxem.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Jeśli po zażyciu deferasiroxu odczuwasz zawroty głowy, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn, dopóki nie poczujesz się normalnie.

3. Jak przyjmować Deferasirox ratiopharm

Leczenie deferasirokesem będzie nadzorowane przez lekarza doświadczonych w leczeniu obciążenia żelazem spowodowanego przetaczaniem krwi.

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi stosowania tego leku. W razie wątpliwości skontaktuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Ile deferasiroksu należy przyjmować

Dawka deferasiroksu jest dostosowana do masy ciała u wszystkich pacjentów. Lekarz obliczy odpowiednią dawkę i poinformuje Cię, ile tabletek należy przyjmować codziennie.

  • Typowa dawka dzienna tabletek pokrywanych filmowo deferasiroksu na początku leczenia u pacjentów otrzymujących regularne przetaczania krwi wynosi 14 mg na kilogram masy ciała. Lekarz może zalecić wyższą lub niższą dawkę w zależności od indywidualnych potrzeb terapeutycznych.
  • Typowa dawka dzienna tabletek pokrywanych filmowo deferasiroksu na początku leczenia u pacjentów nieprzetaczanych regularnie wynosi 7 mg na kilogram masy ciała.
  • W zależności od odpowiedzi na leczenie, lekarz może później dostosować dawkę, zwiększając lub zmniejszając ją.
  • Zalecana maksymalna dawka dzienna tabletek pokrywanych filmowo deferasiroksu to:
  • 28 mg na kilogram masy ciała u pacjentów otrzymujących regularne przetaczania krwi,
  • 14 mg na kilogram masy ciała u dorosłych pacjentów nieprzetaczanych regularnie,
  • 7 mg na kilogram masy ciała u dzieci i młodzieży nieprzetaczanych regularnie.

Deferasiroks jest również dostępny w postaci tabletek „rozpuszczalnych”. Jeśli zmieniasz terapię z tabletek rozpuszczalnych na tabletki pokrywane filmowo, dawka, którą należy przyjmować, ulegnie zmianie. Lekarz obliczy potrzebną dawkę i poinformuje Cię, ile tabletek pokrywanych filmowo należy przyjmować każdego dnia. Deferasirox ratiopharm nie jest dostępny w postaci tabletek rozpuszczalnych. Do tej formy leku należy użyć innych leków zawierających deferasiroks.

Kiedy należy przyjmować deferasiroks

  • Przyjmuj deferasiroks raz dziennie, każdego dnia, o tej samej porze, wraz z niewielką ilością wody.
  • Tabletki pokrywane filmowo deferasiroksu należy przyjmować na czczo lub wraz z lekkim posiłkiem.

Przyjmowanie deferasiroksu o tej samej porze każdego dnia pomoże Ci pamiętać, kiedy należy zażyć tabletki.

Pacjenci mający trudności z połykaniem tabletek mogą rozgnieść tabletki pokrywane filmowo deferasiroksu i przyjąć proszek w połączeniu z miękkim pokarmem, takim jak jogurt lub mus z jabłek (puree z jabłek). Całą dawkę należy spożyć natychmiast, nie odstawiając jej na później.

Jak długo należy przyjmować deferasiroks

Kontynuuj przyjmowanie deferasiroksu codziennie przez czas wskazany przez lekarza. Jest to leczenie długoterminowe, które może trwać miesiące lub lata. Lekarz będzie okresowo kontrolował stan Twojego zdrowia, aby upewnić się, że leczenie przynosi pożądany efekt (zobacz również sekcję 2: „Monitorowanie leczenia deferasirokesem”).

Jeśli masz wątpliwości, jak długo należy przyjmować deferasiroks, skonsultuj się z lekarzem.

Jeśli przyjmiesz więcej deferasiroksu niż powinieneś

Jeśli przyjąłeś zbyt dużą dawkę deferasiroksu lub jeśli ktoś przypadkowo zażyje Twoje tabletki, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub udaj się do szpitala. Pokaż lekarzowi opakowanie tabletek. Może być wymagane natychmiastowe leczenie medyczne. Możesz doświadczyć objawów takich jak ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty oraz problemów z nerkami lub wątrobą, które mogą być poważne.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, udaj się natychmiast do szpitala lub zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznych pod numer telefonu 915 620 420, podając nazwę leku i przyjętą ilość. Może być wymagane leczenie medyczne.

Jeśli zapomniałeś przyjąć dawkę deferasiroksu

Jeśli zapomniałeś przyjąć dawkę, zażyj ją tak szybko jak to możliwe w tym samym dniu. Następną dawkę przyjmij zgodnie z normalnym harmonogramem. Nie przyjmuj podwójnej dawki następnego dnia, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie deferasirokesem

Nie przerywaj leczenia deferasirokesem, chyba że lekarz zaleci inaczej. Jeśli przestaniesz go przyjmować, nadmiar żelaza nie będzie usuwany z organizmu (zobacz również poprzednią sekcję „Jak długo należy przyjmować deferasiroks”).

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana i zwykle znika po kilku dniach lub kilku tygodniach leczenia.

Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.

Te działania niepożądane są rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób) lub bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

  • Jeśli wystąpi u Cię ciężka reakcja skórna, trudności w oddychaniu, zawroty głowy lub obrzęk, zwłaszcza twarzy i gardła (objawy ciężkiej reakcji alergicznej),
  • Jeśli wystąpi kombinacja dowolnych z następujących objawów: wysypka, zaczerwienienie skóry, pęcherze na wargach, oczach lub w jamie ustnej, łuszczenie się skóry, wysoka gorączka, objawy grypowe, powiększone węzły chłonne (objawy ciężkiego uszkodzenia skóry),
  • Jeśli zauważysz wyraźne zmniejszenie ilości oddawanej moczu (objaw problemu z nerkami),
  • Jeśli zauważysz kombinację senności, bólu w prawym górnym kwadrancie brzucha, żółtaczki lub intensywniejszego zabarwienia skóry lub oczu, oraz ciemny kolor moczu (objawy problemów wątroby),
  • Jeśli zauważysz trudności w myśleniu, zapamiętywaniu informacji lub rozwiązywaniu problemów, lub będziesz mniej przytomny, mniej czujny, albo będziesz się czuć osłabiony i otępiały (objawy wysokiego poziomu amoniaku we krwi, które mogą być związane z problemami wątroby lub nerek i prowadzić do zaburzeń funkcji mózgu),
  • Jeśli doświadczasz wymiotów z krwią i/lub czarnego stolca,
  • Jeśli doświadczasz częstych bóli brzucha, szczególnie po jedzeniu lub przyjmowaniu deferasiroxu,
  • Jeśli doświadczasz częstego zgagowego pieczenia,
  • Jeśli wystąpi częściowa utrata wzroku,
  • Jeśli odczuwasz silny ból w górnej części brzucha (zapalenie trzustki),

natychmiast przestań przyjmować lek i niezwłocznie powiadom lekarza.

Niektóre działania niepożądane mogą być poważne.

Te działania niepożądane są rzadkie

  • Jeśli wystąpi u Ciebie zamazane widzenie,
  • Jeśli wystąpi utrata słuchu,

niezwłocznie powiadom lekarza.

Inne działania niepożądane

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

  • Zaburzenia w badaniach funkcji nerek.

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

  • Zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia, trudności w trawieniu.
  • Wysypka
  • Bóle głowy
  • Zaburzenia w badaniach funkcji wątroby
  • Świąd
  • Zaburzenia w badaniach moczu (białkomocz)

Jeśli którekolwiek z tych działań niepożądanych wystąpią w ciężkiej formie, powiadom lekarza.

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

  • Omdlenia
  • Gorączka
  • Ból gardła
  • Obrzęk rąk i nóg
  • Zmiany koloru skóry
  • Lęk
  • Zaburzenia snu
  • Zmęczenie

Jeśli którekolwiek z tych działań niepożądanych wystąpią w ciężkiej formie, powiadom lekarza.

Częstotliwość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

  • Spadek liczby komórek uczestniczących w krzepnięciu krwi (trombocytopenia), liczby czerwonych krwinek (pogorszenie się anemii), liczby białych krwinek (neutropenia) lub liczby wszystkich typów komórek krwi (pancytopenia)
  • Wypadanie włosów
  • Kamienie w nerkach
  • Niska produkcja moczu
  • Przerwanie ściany żołądka lub jelita, które może powodować ból i nudności
  • Silny ból w górnej części brzucha (zapalenie trzustki)
  • Nieprawidłowy poziom kwasu we krwi

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w tej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: https://www.notificaram.es . Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Deferasirox ratiopharm

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na folii blisterowej i opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Nie należy używać opakowania uszkodzonego lub wykazującego ślady manipulacji.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani wraz z odpadami komunalnymi. Opakowania i niepotrzebne leki należy zdać w Punkcie SIGRE Czarny symbol medycznego krzyża otoczony w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. Dzięki temu pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Deferasirox ratiopharm

Substancją czynną jest deferasirox.

  • Każdy tabletka powlekana Deferasirox ratiopharm 360 mg zawiera 360 mg deferasiroxu.

Pozostałe składniki to:

  • jądro tabletu: crospovidon (E1202); povidon (E1201); celuloza mikrokryształowa (E460); stearynian magnezu (E470b); poloksymer; dwutlenek krzemu koloidalny (E551).
  • powłoka: hipromeloza (E464); dwutlenek tytanu (E171); makrogol (E1521); talk (E553b); lak barwnikowy aluminiowy indygo karminowy (E132).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

  • Tabletki powlekane Deferasirox ratiopharm 360 mg to tabletki ciemnoniebieskie, owalne, dwuwypukłe, z krawędziami ściętymi, oznaczone „360” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Szacunkowe wymiary tabletu to 16,6 mm x 6,6 mm.

Deferasirox ratiopharm jest opakowany w folię aluminiowo-PVC/PE/PVDC. Dostępne są następujące opakowania:

  • Opakowania blisterowe zawierające 30 lub 90 tabletek powlekanych lub opakowania wielokrotne zawierające 300 tabletek powlekanych (10 opakowań po 30 tabletek).
  • Jednodawkowe opakowania blisterowe zawierające 30x1 lub 90x1 tabletki powlekane lub opakowania wielokrotne zawierające 300x1 tabletek powlekanych (10 opakowań po 30x1 tabletek).

Nie wszystkie rozmiary opakowań mogą być dostępne w obrocie.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Teva Pharma, S.L.U
C/ Anabel Segura, 11, Edificio Albatros B, 1ª planta
28108 Alcobendas, Madryt (Hiszpania)

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

PharOs MT LtdHF 62X, Hal-Far Industrial Estate
BBG3000 Birzebbugia
Malta

Data ostatniej weryfikacji ulotki: Maj 2023

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/)

Możesz uzyskać szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku, skanując telefonem komórkowym (smartfonem) kod QR umieszczony w ulotce. Informacje te są również dostępne pod następującym adresem internetowym: https://cima.aemps.es/cima/publico/detalle.html?nregistro=85548