Cytalopram Alter 20 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: Informacja dla pacjenta

Citalopram Alter 20 mg tabletki powlekane EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają one takie same objawy choroby, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Citalopram Alter i do czego się go stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Alter
3. Jak stosować Citalopram Alter
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram Alter
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Citalopram Alter i do czego jest stosowany

Citalopram Alter to selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków przeciwdepresyjnych. Leki te pomagają korygować pewne zaburzenia równowagi chemicznej w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram Alter jest wskazany w przypadku:

• depresji oraz zapobiegania nawrotom i powtarzaniu się depresji;
• leczenia zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii;
• leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

Lekarz może jednak przepisać ten lek również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego został Ci przepisany ten lek, zwróć się do swojego lekarza.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Alter

Nie przyjmuj Citalopram Alter:

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli jesteś leczony innymi lekami przeciwdepresyjnymi z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksydazyna, nialamida, tranocyprolina, selegolina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (stosowana w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).
• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś epizody takich zaburzeń (można je stwierdzić w elektrokardiogramie – badaniu oceniającym pracę serca).
• Jeśli przyjmujesz leki stosowane w chorobach wpływających na rytm serca.
• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

Zobacz również sekcję „Stosowanie Citalopram Alter z innymi lekami” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii citalopramem.

Po zakończeniu przyjmowania moclobemidy należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu terapii citalopramem należy odczekać tydzień przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Alter skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

• Jeśli występują u Ciebie epizody maniakalne lub zaburzenia lękowe.
• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
• Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady drgawkowe lub zwiększy się ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może zaburzać kontrolę glikemii. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków obniżających poziom glukozy we krwi.
• Jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepnięcia lub pojawiają się u Ciebie nietypowe siniaki, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”). Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby serca lub niedawno przebyłeś zawał serca.
• Jeśli w spoczynku Twoje serce bije wolno (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że Twój organizm traci sole, np. wskutek nasilonej biegunki i wymiotów przez kilka dni lub przyjmowania diuretyków (leków moczopędnych).
• Jeśli zauważasz przyspieszone lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy podczas wstawania ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.
• Jeśli masz lub miałeś wcześniej problemy z oczami, takie jak niektóre formy jaskry (zwiększony ciśnienie w oku).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli któraś z powyższych sytuacji miała miejsce w przeszłości.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą przejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i nietypową zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli doświadczasz tych objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po odstawieniu leku.

Specjalna informacja dotycząca Twojej choroby

Podobnie jak inne leki stosowane w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia Citalopram Alter może minąć kilka tygodni, zanim odczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje podczas dalszej terapii. Dlatego bardzo ważne jest, abyś ściśle przestrzegał wskazówek lekarza i nie przerywał leczenia ani nie zmieniał dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, aby zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć czasem może to potrwać dłużej.

Więcej szans na pojawienie się takich myśli masz, jeśli:

• Wcześniej miałeś myśli samobójcze lub o zranieniu siebie.
• Jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli kiedykolwiek pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może Ci pomóc, jeśli powiesz bliskiej osobie lub rodzinie, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe i poprosisz ją, aby przeczytała ten ulotkę. Możesz zapytać, czy uważają, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy martwią się zmianami w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia

Citalopram Alter nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18 roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i urojenia (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują one tego typu leki. Niemniej jednak lekarz może przepisać Citalopram Alter pacjentom poniżej 18 roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli Twój lekarz przepisał Citalopram Alter pacjentowi poniżej 18 roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Powinieneś poinformować lekarza, jeśli którekolwiek z wcześniej wymienionych objawów nasilają się lub komplikują u pacjentów poniżej 18 roku życia przyjmujących Citalopram Alter. Ponadto długoterminowe skutki Citalopram Alter w zakresie bezpieczeństwa oraz wpływu na wzrost, dojrzewanie i rozwój poznawczy i behawioralny u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze udowodnione.

Stosowanie Citalopram Alter z innymi lekami

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może Ci się przydać przyjmowanie innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych, co czasem może powodować poważne reakcje niepożądane.

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezwyrodnione inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazynę, nialamidę i tranocyprolinę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem musisz odczekać 7 dni przed przyjmowaniem któregokolwiek z tych leków.
• Odwracalne inhibitory MAO-A zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lity (stosowany w profilaktyce i leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych) i tryptofan.
• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).
• Nieodwracalne inhibitory MAO-B zawierające selegolinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegoliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu tętniczym i/lub chorobie serca); poziom metoprololu we krwi wzrasta, ale nie zaobserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu. Sumatriptan i leki podobne (stosowane w migrenie) oraz tramadol i leki podobne (opioidy, stosowane w silnym bólu) zwiększają ryzyko działań niepożądanych; jeśli podczas stosowania tej kombinacji pojawią się u Ciebie nietypowe objawy, skontaktuj się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w infekcjach grzybiczych), fluwoksyminę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną w zmniejszaniu ryzyka udarów). Poziom citalopramu we krwi może wzrosnąć, ale nie zgłoszono zwiększenia działań niepożądanych citalopramu.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi, np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (stosowany w bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w reumatyzmie); nieznacznie zwiększają ryzyko zaburzeń krzepnięcia.
• Ziele św. Jana (Hypericum perforatum) (środek roślinny stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
• Meflokwinę (stosowaną w malarii), bupropion (stosowany w depresji) i tramadol (stosowany w silnym bólu) – ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego.
• Neuroleptyki (leki stosowane w schizofrenii, psychotach), ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresanty.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenylochiny, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciw malarii, szczególnie halofantryna), niektóre antyhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca stanowiących zagrożenie dla życia.

Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki stosowane w chorobach wpływających na rytm serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same w sobie mogą wpływać na rytm serca.

• Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Alter z pokarmem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z posiłkiem lub bez (zobacz sekcję 3. „Jak przyjmować Citalopram Alter”).

Stwierdzono, że citalopram nie nasila działania alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, albo uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Kobiety w ciąży nie powinny zazwyczaj przyjmować citalopramu, a matki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie rozważyliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, pamiętaj, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub nadmierne wiotkość mięśni, nasilone odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągły płacz, senność i trudności ze zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz Citalopram Alter w końcowym etapie ciąży, istnieje większe ryzyko nasilonego krwawienia po porodzie, szczególnie jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepnięcia. Twój lekarz lub położna muszą wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi w niewielkiej ilości do mleka matki. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz citalopram, powiadom lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że przyjmujesz citalopram. Podczas ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak Citalopram Alter mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodków ciężkiej choroby zwanej trwałym nadciśnieniem płucnym u noworodków (HPPN), powodującej przyspieszone oddychanie i sinicę. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka wystąpią takie objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Ustalono, że citalopram obniża jakość nasienia w modelach zwierzęcych. Teoretycznie, ten efekt mógłby wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Podczas leczenia Citalopram Alter możesz odczuwać senność lub zawroty głowy. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj narzędzi i maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak lek wpływa na Twoje samopoczucie.

Citalopram Alter zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjmowaniem tego leku.

Citalopram Alter zawiera sód. Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę; jest zatem zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Citalopram Alter

Stosuj dokładnie zalecenia dotyczące dawkowania tego leku, które podał lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli:

Depresja

Standardowa dawka wynosi 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenia lękowe

Początkowa dawka to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę należy zwiększyć do 20–30 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Początkowa dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów w podeszłym wieku leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z wysokim ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Ten lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży. Aby uzyskać dodatkowe informacje, proszę zapoznać się z punktem 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Alter”.

Jak i kiedy stosować Citalopram Alter

Ten lek należy przyjmować codziennie w postaci jednorazowej dawki dziennie. Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków. Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć.

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zaburzeniach lękowych i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może wymagać kilku tygodni. Kontynuuj przyjmowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa nie nastąpi od razu.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecony przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podstawowa choroba może utrzymywać się przez długi czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją mogą korzystać z leczenia podtrzymującego, czasem przez kilka lat, aby zapobiec ponownemu wystąpieniu epizodów depresyjnych.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Citalopram Alter

Jeśli przyjmiesz więcej citalopramu niż zalecono, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu: 91 5620420, podając nazwę leku i przyjętą dawkę.

Zrób to nawet wtedy, gdy nie odczuwasz dolegliwości lub objawów zatrucia. Weź ze sobą opakowanie tego leku, jeśli udasz się do lekarza lub szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca zagrażające życiu, drgawki, zaburzenia rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, podwyższone lub obniżone ciśnienie krwi, nudności (uczucie zawrotów głowy), zespół serotoninergiczny (patrz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinawą barwę skóry, nadmierne oddychanie (zwiększona częstotliwość oddechu).

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę Citalopram Alter

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o regularnej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Alter

Nie przerywaj stosowania tego leku bez wyraźnej zgody lekarza. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do wystąpienia łagodnych lub przejściowych zaburzeń, takich jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie niepokoju, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub zamroczenia, uczucia emocjonalności lub drażliwości, biegunka (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszone bicie serca lub kołatanie serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Citalopram Alter może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych objawów może być również objawami choroby i poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci zgłosili następujące poważne działania niepożądane. Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przerwać przyjmowanie citalopramu i skontaktować się z lekarzem.

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie i nagłe skurcze mięśni – mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonicznym, który został zgłoszony przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdziałających depresji.

• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczna).

• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

• Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przerwać przyjmowanie citalopramu i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować zmęczenie, dezorientację i skurcze mięśni.

• Przyspieszone i nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia – mogą to być objawy poważnego zaburzenia rytmu serca znanego jako Torsade de Pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Należy pamiętać, że niektóre z poniższych objawów mogą być objawami choroby i poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zazwyczaj.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Tendencja do senności.
• Trudności ze snem.
• Zwiększone pocenie się.
• Suchość w ustach.
• Nudności (uczucie mdłości).
• Bóle głowy.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów):

• Odbieranie apetytu.

• Pobudzenie.

• Zmniejszenie aktywności seksualnej.

• Lęk.

• Niespokojność.

• Stan dezorientacji.

• Niepokojące sny.

• Drżenie.

• Mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp.

• Omdlenia.

• Zaburzenia koncentracji uwagi.

• Dźwięki w uszach (tinnitus).

• Ziewanie.

• Biegunka.

• Wymioty.

• Zaparcia.

• Wysypka.

• Bóle mięśni i stawów.

• U mężczyzn mogą wystąpić problemy z ejakulacją i erekcją.

• U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu.

• Zmęczenie.

• Swędzenie skóry.

• Ubytek masy ciała.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków).

• Zwiększenie apetytu.

• Agresywność.

• Depersonalizacja.

• Halucynacje.

• Mania.

• Omdlenia.

• Rozszerzone źrenice.

• Przyspieszone bicie serca.

• Spowolnione bicie serca.

• Pokrzywka.

• Wypadanie włosów.

• Wysypka skórna.

• Wrażliwość na światło.

• Trudności z oddawaniem moczu.

• Trudności z rozpoczęciem oddawania moczu, zmniejszenie ilości moczu.

• Nadmierna krwawica miesięczna.

• Obrzęk kończyn.

• Przyrost masy ciała.

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

• Napady padaczkowe.
• Niezamierzone ruchy.
• Zaburzenia smaku.
• Krwawienie.
• Zapalenie wątroby.
• Gorączka.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu siebie lub samobójcze myśli – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

• Zmniejszenie liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków (krwotok).

• Nadwrażliwość (wysypka).

• Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu lub omdlenia.

• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularny rytm serca.

• Ataki paniki.

• Skrzypienie zębami.

• Niepokój.

• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.

• Akatyzja (niezamierzone ruchy mięśni).

• Zaburzenia wzroku.

• Obniżone ciśnienie krwi.

• Krwawienie z nosa.

• Zaburzenia krwawienia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (krwawienie podskórne).

• Obfite krwawienie położnicze krótko po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz sekcja 2 „Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość” w celu uzyskania dodatkowych informacji.

• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.

• Boleśnie długotrwała erekcja.

• Zwiększenie poziomu hormonu prolaktyny we krwi.

• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią.

• Nieregularne miesiączkowanie.

• Zaburzone wyniki badań czynności wątroby.

• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, które występuje po przejściu do pozycji stojącej).

• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.

• Nieprawidłowy rytm serca.

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Citalopram Alter

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania i niepotrzebne leki należy zdać do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. W ten sposób pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i informacje dodatkowe

Skład Citalopram Alter 20 mg

• Substancją czynną jest citalopram (bromek). Każda tabletka zawiera 20 mg citalopramu (w postaci bromku citalopramu).
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokryształowa, kopolimer winylopirydyny i winylu bezwodnika kwasu octowego (copovidone), sodowa só kroskarbokselulozy, stearyna magnezu, hipomeloza, dwutlenek tytanu i gliceryna triacetylowa.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Alter 20 mg to tabletki powlekane. Tabletki są białe, okrągłe, powlekane i dwuwypukłe. Dostępne w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek.

Inne postacie leku:

Citalopram Alter 30 mg tabletki powlekane EFG.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Laboratorios Alter, S.A.

ul. Mateo Inurria, 30

28036 Madryt

Hiszpania

Data ostatniej aktualizacji ulotki: październik 2025

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS): http://www.aemps.gob.es