Citalopram Vir 20 mg tabletki powlekane EFG
Hiszpania
Spis treści
- Ulotka: Informacja dla użytkownika
- Wstęp
- 1. Co to jest Citalopram VIR 20 mg tabletki i do czego jest stosowany
- 2. Przed zażyciem tabletek Citalopram VIR 20 mg
- 3. Jak stosować Citalopram VIR 20 mg tabletki
- 4. Możliwe działania niepożądane
- 5. Ochrona leku Citalopram VIR 20 mg tabletki
- 6. Informacja dodatkowa
Ulotka: Informacja dla użytkownika
Wstęp
Ulotka: informacja dla użytkownika
Citalopram VIR 20 mg tabletki powlekane EFG
Citalopram
Przed zacząciem przyjmowania tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę.
- Zachowaj ulotkę — może być potrzebne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
- W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
- Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie — nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
- Jeśli uznasz, że któryś z działań niepożądanych jest poważny lub jeśli zauważysz działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce, powiadom o tym lekarza lub farmaceutę.
Spis treści ulotki
- Co to jest Citalopram VIR 20 mg tabletki i w jakich celach stosuje się ten lek
- Przed zażyciem Citalopram VIR 20 mg tabletek
- Jak stosować Citalopram VIR 20 mg tabletki
- Możliwe działania niepożądane
- Warunki przechowywania Citalopram VIR 20 mg tabletek
- Inna informacja
1. Co to jest Citalopram VIR 20 mg tabletki i do czego jest stosowany
Citalopram VIR to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), należący do grupy leków zwanych lekami przeciwdepresyjnymi. Leki te pomagają w normalizacji poziomu serotoniny w mózgu. Zaburzenia poziomu serotoniny w mózgu są kluczowym czynnikiem w rozwoju depresji i powiązanych zaburzeń.
Citalopram VIR jest wskazany w przypadku:
- Leczenia depresji oraz zapobiegania nawrotom.
- Leczenia zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii.
- Leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.
2. Przed zażyciem tabletek Citalopram VIR 20 mg
Nie przyjmuj Citalopram VIR
- Jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na citalopram lub na którykolwiek z pozostałych składników leku Citalopram VIR.
- Jeśli jednocześnie przyjmujesz inhibitory monoaminooksydazy (tzw. IMAO, np. selegilinę lub moclobemidę) lub przyjmowałeś je w ciągu ostatnich dwóch tygodni.
- Twój lekarz powie Ci, jak rozpocząć przyjmowanie citalopramu po zakończeniu terapii IMAO (zobacz „Stosowanie innych leków”).
- Jeśli jednocześnie przyjmujesz pimozydę (zobacz „Stosowanie innych leków”).
- Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś epizod takich zaburzeń (można je zaobserwować w elektrokardiogramie – badaniu oceniającym pracę serca).
- Jeśli przyjmujesz leki na chorobę wpływającą na rytm serca.
- Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.
Zobacz również sekcję „Stosowanie innych leków” poniżej.
Zachowaj szczególną ostrożność przy stosowaniu Citalopram VIR
Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia:
Zwykle Citalopram VIR nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Należy również wiedzieć, że pacjenci poniżej 18 roku życia przyjmujący tego typu leki narażeni są na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i agresja (zwłaszcza zachowania agresywne, konfrontacyjne i gniew). Niemniej jednak, Twój lekarz może przepisać Citalopram VIR pacjentom poniżej 18 roku życia, jeśli uzna to za najlepsze rozwiązanie. Jeśli Twój lekarz przepisał Citalopram VIR pacjentowi poniżej 18 roku życia i chcesz to omówić, powiedz o tym swojemu lekarzowi. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjentów poniżej 18 roku życia przyjmujących Citalopram VIR wystąpią lub pogorszą się opisane wcześniej objawy.
U tej grupy wiekowej nie udowodniono długoterminowego bezpieczeństwa Citalopram VIR w zakresie wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i behawioralny.
- Jeśli jesteś leczony z powodu napadów paniki – możesz doświadczyć nasilenia objawów lęku na początku leczenia. Twój lekarz dostosuje leczenie (zobacz punkt 3 „Jak przyjmować Citalopram VIR”).
- Jeśli cierpisz na padaczkę – istnieje potencjalne ryzyko napadów drgawkowych przy stosowaniu leków przeciwdepresyjnych. Jeśli częstotliwość napadów drgawkowych się zwiększy, należy przerwać leczenie Citalopram VIR.
- Jeśli miałeś w przeszłości epizody manii/hipomanii – Citalopram VIR należy stosować ostrożnie i przerwać leczenie, jeśli pojawi się faza maniakalna.
- Jeśli cierpisz na cukrzycę – leczenie Citalopram VIR może zaburzać kontrolę poziomu glukozy we krwi. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków obniżających poziom glukozy.
- Jeśli pojawią się objawy takie jak przykry niepokój lub lęk, pobudzenie psychoruchowe i potrzeba poruszania się, często towarzyszy im niemożność pozostania w spoczynku, siedząc lub stojąc, oraz subiektywne uczucie napięcia (akatyzja). Objawy te pojawiają się najczęściej w pierwszych tygodniach leczenia. U pacjentów, u których wystąpią te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe i może nasilić objawy.
- Jeśli cierpisz na zaburzenia krzepnięcia krwi. Citalopram VIR może powodować krwawienia (np. na skórze i błonach śluzowych) lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża”).
- Jeśli przyjmujesz leki wpływające na krzepnięcie krwi (zobacz „Stosowanie innych leków”).
- Jeśli masz wrzód żołądka lub miałeś krwawienia z żołądka lub jelit.
- Jeśli jesteś leczony elektrowstrząsami. Zaleca się ostrożność, ponieważ doświadczenie jest ograniczone.
- Jeśli cierpisz na tzw. zespół serotonergiczny. Rozwój tej choroby może objawiać się kombinacją objawów: pobudzenie, drżenie, skurcze mięśni i nadgorączka. Leczenie Citalopram VIR należy natychmiast przerwać.
- Jeśli przyjmujesz ziołowe preparaty zawierające ziele św. Jana (Hypericum perforatum). Jednoczesne stosowanie może zwiększyć częstość występowania reakcji niepożądanych (zobacz sekcję „Stosowanie innych leków”).
- Jeśli masz ciężkie zaburzenia funkcji nerek lub wątroby. Citalopram VIR nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby zaleca się zmniejszenie dawki Citalopram VIR.
- Jeśli cierpisz na psychotę z epizodami depresyjnymi.
- Jeśli jesteś podatny na pewne zaburzenia (przedłużenie tzw. odcinka QT w EKG), lub jeśli podejrzewa się wrodzony zespół długiego QT, lub masz niski poziom potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia/hipomagnezemia).
- Jeśli przerwiesz leczenie – ponieważ mogą wystąpić objawy odstawienia (zobacz „Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram VIR”).
Objawy odstawienia obejmują: zawroty głowy, uczucie mrowienia lub drętwienia, ból głowy, nudności i lęk. Większość objawów odstawienia ma charakter łagodny i samoograniczający się. Jeśli planujesz przerwanie leczenia, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez 1–2 tygodnie.
- Jeśli cierpisz lub cierpiałeś na choroby serca lub niedawno miałeś zawał serca.
- Jeśli w stanie spoczynku Twoje serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że Twój organizm traci sole, np. po intensywnej diarze i wymiotach trwających kilka dni lub po stosowaniu diuretyków (leków moczopędnych).
- Jeśli zauważyłeś, że Twoje serce bije szybciej lub nieregularnie, lub miałeś omdlenia lub zawroty głowy po przejściu ze stanu leżącego lub siedzącego do stojącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.
Zauważono zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.
Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych
Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie. Mogą one nasilić się na początku przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, by zacząć działać – zwykle dwa tygodnie, a czasem dłużej.
Prawdopodobieństwo takich myśli jest większe, jeśli:
- wcześniej miałeś myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie.
- jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych poniżej 25. roku życia z chorobami psychicznymi leczonymi lekiem przeciwdepresyjnym.
Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.
Może Ci pomóc poinformowanie bliskiej osoby lub przyjaciela, jeśli jesteś zdeprymowany lub cierpisz na zaburzenia lękowe, i poprosić ich, by przeczytali ten ulotkę. Możesz poprosić, by powiedzieli Ci, jeśli zauważą pogorszenie Twojej depresji lub lęku, lub jeśli martwią się o zmiany w Twoim zachowaniu.
Niektóre leki z grupy, do której należy Citalopram VIR (tzw. SSRI/SNRIs), mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcja 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po odstawieniu leku.
Stosowanie innych leków
Poinformuj swojego lekarza lub farmaceuty, jeśli przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś inne leki, w tym te dostępne bez recepty.
Pamiętaj, że dotyczy to również leków, które przyjmowałeś dawno temu lub które będziesz przyjmować w przyszłości.
Niektóre leki mogą powodować problemy, jeśli przyjmujesz je razem z Citalopram VIR:
- Leki przeciwdepresyjne z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), takie jak fenelzyna, izokarbozamida i tranilcypramina. Nie przyjmuj citalopramu wcześniej niż 14 dni po zakończeniu leczenia nieodwracalnym IMAO. Nie przyjmuj citalopramu wcześniej niż po upływie określonego czasu po zakończeniu leczenia odwracalnym IMAO (np. moclobemidą), zgodnie z informacjami w ulotce do IMAO odwracalnego. Nie przyjmuj IMAO wcześniej niż 7 dni po zakończeniu leczenia citalopramem.
- Nie stosuj citalopramu, jeśli przyjmujesz selegilinę w dawce przekraczającej 10 mg/dobę.
- Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz pimozydę (na choroby psychiczne).
- Leki na depresję, np. fluoksetynę, fluwoksyminę, paroksetynę, sertalinę, wenlafaksynę, bupropion, antydepresanty trójpierścieniowe, takie jak nortriptylina, desipramina, klozapina, oraz ziele św. Jana (Hypericum perforatum).
- Leki na migrenę, np. sumatriptan i inne triptany.
- Leki na ból, takie jak tramadol.
- Leki na ból i stan zapalny, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), np. ibuprofen, ketoprofen i diklofenak.
- Leki na infekcje, np. antybiotyk linezolid.
- Leki zapobiegające krzepnięciu krwi (antykoagulancy), np. warkowarinę, kwas acetylosalicylowy, dipirydamol, tiklopidynę.
- Leki na nieregularne bicie serca, np. propafenon, flekainid.
- Leki na niewydolność serca, np. metoprolol.
- Leki na wrzód żołądka, np. omeprazol, lansoprazol, cyklozynę.
- Leki na choroby psychiczne, np. lit, ryzapidon, chloropromazynę, tiorydazynę, chlorprotiksen, haloperidol, pochodne fenantiazyny.
- Leki na malarię, np. meflokwinę i szczególnie halofantrynę.
- Inne leki o działaniu serotonergicznym, takie jak oksytryptan lub tryptofan.
- Leki przedłużające odcinek QT lub obniżające poziom potasu/magnezu we krwi.
- Leki przeciwgrzybicze, np. flukenazol.
Nie przyjmuj Citalopram VIR
Jeśli przyjmujesz leki na chorobę wpływającą na rytm serca lub leki, które same mogą wpływać na rytm serca, np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenantiazyny, pimozyd, haloperidol), antydepresanty trójpierścieniowe, niektóre środki przeciwmikrobowe (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarii, szczególnie halofantryna), niektóre antyhistaminiki (astemizol, mizolastyna).
Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem.
Stosowanie Citalopram VIR z pokarmem i napojami
Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia Citalopram VIR.
Citalopram VIR można przyjmować z lub bez posiłku.
Ciąża i karmienie piersią
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.
Badania na zwierzętach wykazały, że citalopram obniża jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale dotychczas nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.
Ciąża
Doświadczenie z zastosowania Citalopram VIR w ciąży jest ograniczone. Nie przyjmuj Citalopram VIR, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Nie należy gwałtownie przerywać leczenia Citalopram VIR.
Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz Citalopram VIR w ostatnim trymestrze ciąży, ponieważ noworodek może mieć pewne objawy po urodzeniu. Zwykle objawy te pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Obejmują one: trudności ze snem lub karmieniem, problemy z oddychaniem, które mogą się nasilić (objaw wraz z sinawą skórą – nadciśnienie płucne noworodka, HPPN), sinawą lub zbyt gorącą lub zimną skórę, niepokój, ciągły płacz, mięśnie zbyt sztywne lub zbyt miękkie, obojętność, drżenie, tiki lub drgawki. Jeśli noworodek ma którykolwiek z tych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, który udzieli Ci porady.
Jeśli przyjmujesz Citalopram VIR w końcowym okresie ciąży, istnieje zwiększone ryzyko silnego krwawienia po porodzie, szczególnie jeśli masz w przeszłości zaburzenia krzepnięcia. Twój lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz Citalopram VIR, by mogli Ci doradzić.
Karmienie piersią
Citalopram przechodzi w niewielkich ilościach do mleka matki. Istnieje ryzyko wystąpienia skutków u dziecka. Jeśli przyjmujesz Citalopram VIR, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Citalopram może wpływać na Twoją zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
Nie prowadź pojazdów ani nie używaj maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak citalopram na Ciebie działa. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli masz wątpliwości.
Ważne informacje dotyczące niektórych składników tego leku:
Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.
Ten lek nie zawiera glutenu.
3. Jak stosować Citalopram VIR 20 mg tabletki
Stosuj Citalopram VIR dokładnie zgodnie z zaleceniem lekarza.
W razie jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Citalopram VIR 20 mg to tabletki do stosowania doustnego. Tabletki można przyjmować w dowolnym czasie dnia, niezależnie od posiłków, jednorazowo. Należy je połykać z odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody), nie żując.
Dawka zalecana:
Dorośli:
Depresja
Zwykła dawka to 20 mg dziennie. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta i nasilenia depresji, lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.
Zaburzenia lękowe (zespół lękowy)
Zalecana dawka początkowa to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę zwiększa się do 20–30 mg dziennie. Lekarz może, jeśli uzna to za konieczne, zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)
Zalecana dawka początkowa to 20 mg dziennie. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.
Pacjenci w starszym wieku (powyżej 65 lat)
U pacjentów w starszym wieku leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.
Ogólnie pacjenci w starszym wieku nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.
Pacjenci z szczególnym ryzykiem
Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.
Należy zachować ostrożność i starannie dobrać dawkę u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.
Pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby należy kontrolować klinicznie.
Niewydolność nerek
Lekarz może zdecydować o zastosowaniu niższej dawki niż opisane powyżej.
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek nie zaleca się stosowania citalopramu, ponieważ brak jest danych dotyczących jego stosowania u tych pacjentów.
Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia
Nie należy stosować Citalopram VIR u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia (zobacz „Zachować szczególną ostrożność podczas stosowania Citalopram VIR”).
Sposób podania
Citalopram VIR należy przyjmować jako jedną dawkę dzienną, rano lub wieczorem. Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub bez.
Tabletki należy połykać całkowicie, wraz z wodą lub innym płynem.
Czas trwania leczenia:
Citalopram VIR nie działa natychmiast. Poprawa może pojawić się dopiero po 2–4 tygodniach. Jest to normalne przy tym typie leków.
W leczeniu zaburzeń lękowych pełny efekt terapeutyczny może pojawić się nawet po 3 miesiącach. Leczenie może wymagać kontynuacji przez kilka miesięcy.
Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas wskazany przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli zaczynasz się lepiej czuć, chyba że lekarz zaleci inaczej. Nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia:
Należy unikać nagłego przerwania leczenia. Przy kończeniu terapii citalopramem dawkę należy stopniowo zmniejszać przez 1–2 tygodnie, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia (zobacz sekcje „Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram VIR” i „Możliwe działania niepożądane”).
Jeśli uważasz, że działanie citalopramu jest zbyt słabe lub zbyt silne, powiadom lekarza lub farmaceutę.
Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram VIR niż powinieneś
W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia leku, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, lub zadzwoń do Krajowego Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą dawkę.
Objawy w przypadku przedawkowania:
Senność, stan zbliżony do utraty przytomności, wyłączona aktywność psychiczna i ograniczona reakcja na bodźce (śpiączka, stupor), napady padaczkowe, zaburzenia rytmu serca (np. wydłużenie odcinka QT), nudności, wymioty, pocenie się, sinica (niebieskawe zabarwienie skóry spowodowane niedostateczną ilością tlenu we krwi), nadmierne oddychanie (hiperwentylacja). Może wystąpić zespół serotoniowy (zobacz „Możliwe działania niepożądane”), szczególnie jeśli stosowane są jednocześnie inne leki.
Jeśli zapomniałeś/-aś przyjąć Citalopram VIR
Jeśli zapomniałeś/-aś przyjąć dawkę, nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram VIR
Nie przerywaj przyjmowania Citalopram VIR bez konsultacji z lekarzem.
Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez 1–2 tygodnie, ponieważ po przerwaniu leczenia mogą wystąpić objawy odstawienia.
Objawy odstawienia obejmują: zawroty głowy, uczucie mrowienia lub drętwienia, ból głowy, nudności i lęk. Większość objawów odstawienia jest łagodna i samoistnie ustępuje. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez 1–2 tygodnie przed całkowitym przerwaniem leczenia.
Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Tak jak wszystkie leki, Citalopram VIR może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli wystąpią następujące działania niepożądane, należy natychmiast przestać przyjmować Citalopram VIR i poinformować lekarza lub udać się do najbliższego szpitala:
- Przyspieszone lub nieregularne bicie serca lub uczucie zawrotów głowy, które mogą być
- objawami poważnego zaburzenia rytmu serca zwanego torsade de pointes.
- U pacjentów leczonych tym typem leków przeciwdepresyjnych (SSRI) obserwowano występowanie zespołu serotonicznego. Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią wysoka gorączka, drżenie, skurcze mięśni i niepokój, ponieważ mogą to być objawy tego zespołu. Leczenie Citalopram VIR należy natychmiast przerwać.
- Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy takie jak obrzęk twarzy, języka i/lub gardła i/lub trudności w połykaniu lub pokrzywka i trudności w oddychaniu (angioedema).
Są to bardzo poważne działania niepożądane. Ich wystąpienie może oznaczać ciężką reakcję alergiczną na Citalopram VIR. Może być wymagana natychmiastowa pomoc medyczna lub hospitalizacja.
- Wszystkie te bardzo poważne działania niepożądane są bardzo rzadkie.
Zgłoszono następujące działania niepożądane w podanych częstościach:
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Zaburzenia rytmu serca
- Bóle głowy, drżenie, zawroty głowy
- Nieostre widzenie
- Nudności, suchość w ustach, zaparcia, biegunka
- Zwiększone pocenie się
- Uczucie osłabienia (letargia)
- Uczucie senności, trudności z zasypianiem, niepokój, pobudzenie
Często (u 1 do 10 na 100 leczonych pacjentów):
- Przyspieszone bicie serca
- Spadek masy ciała, przyrost masy ciała
- Migrena, bóle mięśni lub zaburzenia czucia
- Nieprawidłowe widzenie
- Kapiące z nosa, zapalenie zatok
- Trudności trawienne/palenie, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zwiększone ślinienie
- Problemy z oddawaniem moczu (zaburzenia układu moczowego), nadmierne oddawanie moczu
- Wysypka, swędzenie
- Zawroty głowy przy szybkim wstawaniu, niskie ciśnienie tętnicze, wysokie ciśnienie tętnicze
- Zmęczenie, ziewanie, zaburzenia smaku
- Niemożność osiągnięcia orgazmu u kobiet, ból menstruacyjny, impotencja, zaburzenia ejakulacji
- Zaburzenia snu, trudności koncentracji, niepokojące sny, utrata pamięci, lęk, zmniejszenie pożądania seksualnego, zwiększenie apetytu, utrata apetytu, brak emocji lub entuzjazmu, dezorientacja
Niec often (u 1 do 10 na 1 000 leczonych pacjentów):
- Spowolnione bicie serca
- Zaburzenia układu ruchowego (zaburzenia ekstrapiramidowe), napady padaczkowe
- Dźwięk w uszach (dzwonienie)
- Kaszel
- Wrażliwość na światło
- Ból mięśni
- Reakcje alergiczne, omdlenia, uczucie ogólnego niedoboru samopoczucia
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
- Uczucie optymizmu, radości i dobrego samopoczucia (euforia), zwiększone pożądanie seksualne
Rzadkie (u 1 do 10 na 10 000 leczonych pacjentów):
- Krwawienia (np. krwawienia z dróg rodnych, przewodu pokarmowego, skóry i błon śluzowych)
- Niski poziom sodu we krwi (hiponatremia) oraz choroba zwana SIHAD (zespół nieodpowiedniej sekrecji hormonu antydiuretycznego), szczególnie u osób starszych
- Zespół serotoniczny
- Myśli samobójcze lub zachowania samobójcze, niemożność usiedzenia w miejscu i niepokój
Bardzo rzadkie (u mniej niż 1 na 10 000 leczonych pacjentów), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):
- Nieprawidłowy rytm lub tempo bicia serca (arytmia)
- Obrzęk i swędzenie (angioedema) skóry lub tkanek otaczających wewnętrzne jamy ciała (błona śluzowa)
- Bóle stawów
- Ciężka, nagła reakcja alergiczna charakteryzująca się silnym spadkiem ciśnienia tętniczego, swędzeniem skóry, wysypką i trudnościami w oddychaniu
- Nieprawidłowe wydzielanie mleka z piersi (galaktoreja)
- Halucynacje, trwała nadpobudliwość i szybka zmiana nastroju i myśli, utrata kontaktu z własną tożsamością, uczucia nierealności i ekscentryczności, napady paniki
- Obfite krwawienie z dróg rodnych krótko po porodzie (krwawienie poporodowe), patrz „Ciąża” w punkcie 2, aby uzyskać więcej informacji.
Reakcje nadwrażliwości:
Szok (silny spadek ciśnienia tętniczego, bladość, pobudzenie, słaby i szybki puls, zimna i wilgotna skóra, obniżona świadomość) spowodowany nagłym i silnym rozszerzeniem naczyń krwionośnych z powodu ciężkiej nadwrażliwości na pewne substancje (reakcje anafilaktyczne).
Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia:
Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez 1–2 tygodnie, ponieważ po przerwaniu leczenia mogą wystąpić objawy odstawienia. Objawy odstawienia obejmują: zawroty głowy, bóle mięśni lub zaburzenia czucia, ból głowy, nudności i lęk. Większość objawów odstawienia ma charakter łagodny i samoograniczający się. Jeśli planowane jest przerwanie leczenia, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez 1–2 tygodnie.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: https://www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.
5. Ochrona leku Citalopram VIR 20 mg tabletki
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku Citalopram VIR po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu po napisie CAD. Termin ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.
Ten lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani razem z odpadami domowymi. Opakowania i niewykorzystane leki należy złożyć w Punkcie SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.
6. Informacja dodatkowa
Skład tabletek Citalopram VIR 20 mg
- Substancją czynną jest citalopram. Jedna tabletka zawiera 20 mg citalopramu (jako bromek citalopramu).
- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: skrobia kukurydziana bez glutenu, laktoza jednowodna, croscarmelozan sodu, gliceryna, kopolimer winylopirydydy i winyloketonu, stearyna magnezu, celuloza mikrokrystaliczna, hipomeloza 5, makrogol 400 i dwutlenek tytanu (E-171).
Wygląd produktu i zawartość opakowania Tabletka powlekana. Tabletka powlekana, owalna, dwuwypukła, biała, z rowkiem.
Dostępna w opakowaniach po 14, 28 i 56 tabletek powlekanych, zapakowanych w blistry.
Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.
Inne postacie leku:
Citalopram VIR 10 mg tabletki.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel:
Industria Química y Farmacéutica VIR, S.A.
C/. Laguna 66-68-70, 28923 ALCORCÓN (Madrid) Hiszpania
Producent:
Industria Química y Farmacéutica VIR, S.A.
C/. Laguna 66-68-70, 28923 ALCORCÓN (Madrid) - Hiszpania
Lub
RIVOPHARM PHARMACEUTICALS LABORATORIES
Via Cantonale, Centro Insema CManno - Szwajcaria
Niniejszy ulotka została zaktualizowana w grudniu 2020 roku
Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS): http://www.aemps.gob.es/