Citalopram Teva-Ratiopharm 30 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Citalopram Teva-ratiopharm 30 mg tabletki powlekane EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz w niej ponownie potrzebować się odnieść.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Citalopram Teva-ratiopharm i do czego się go stosuje.
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Teva-ratiopharm.
3. Jak stosować Citalopram Teva-ratiopharm.
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Jak przechowywać Citalopram Teva-ratiopharm.
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe.

1. Co to jest Citalopram Teva-ratiopharm i kiedy jest stosowany

Citalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków zwanych lekami przeciwdrgawkowymi. Te leki pomagają korygować pewne zaburzenia chemiczne w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram jest wskazany w leczeniu:

• depresji oraz zapobieganiu nawrotom i powtarzaniu się choroby;
• zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii;
• zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

Lekarz może jednak przepisać citalopram również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego został Ci przepisany citalopram, zapytaj swojego lekarza.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Teva-ratiopharm

Nie przyjmuj Citalopram Teva-ratiopharm:

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy zwanej inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksydaza, nialamida, tranocypromina, selegolina (stosowane w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemid (stosowany w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).
• Jeśli od urodzenia masz zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś taki epizod (można to stwierdzić w elektrokardiogramie – badaniu oceniającym pracę serca).
• Jeśli przyjmujesz leki stosowane w chorobach wpływających na rytm serca.
• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

Zapoznaj się również z sekcją „Stosowanie Citalopram Teva-ratiopharm z innymi lekami”, znajdującą się niżej.

Nawet jeśli zakończyłeś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii citalopramem.

Po zakończeniu przyjmowania moclobemidu należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać tydzień przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Teva-ratiopharm.

Prosimy poinformować lekarza, jeśli masz inne choroby lub dolegliwości, ponieważ może to mieć wpływ na decyzję lekarza. W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli masz epizody maniakalne lub zaburzenia lękowe.
• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może konieczność dostosowania dawki.
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może zaburzać kontrolę glikemii. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków hipoglikemizujących.
• Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady drgawkowe lub zwiększy się ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli masz dolegliwości krwotoczne lub pojawiają się niezwykłe siniaki, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby serca lub niedawno miałeś zawał serca.

Jeśli w spoczynku serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub uważasz, że organizm może tracić sole, np. z powodu nasilonej biegunki i wymiotów przez kilka dni lub wskutek stosowania diuretyków (leków moczopędnych).

• Jeśli zauważasz przyspieszone lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy przy wstawaniu ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.
• Jeśli masz lub miałeś wcześniej problemy oczne, takie jak niektóre typy jaskrą (podwyższone ciśnienie w oku).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów wystąpił u Ciebie wcześniej.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona nietypowo szybką zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli doświadczasz tych objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI), mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po odstawieniu leku.

Informacja specjalna dotycząca Twojej choroby

Podobnie jak inne leki stosowane w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może minąć kilka tygodni, zanim poczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje w trakcie dalszej terapii. Dlatego bardzo ważne jest, abyś dokładnie przestrzegał instrukcji lekarza i nie przerywał leczenia ani nie zmieniał dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się po rozpoczęciu przyjmowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, by zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć w niektórych przypadkach może to potrwać dłużej.

Bardziej prawdopodobne jest, że będziesz miał takie myśli:

• Jeśli wcześniej miałeś myśli o samobójstwie lub zranieniu siebie.
• Jeśli jesteś młodzieżą. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonymi antydepresantami.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne, jeśli powiesz bliskiej osobie lub przyjacielowi, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe i poprosisz go, by przeczytał ten ulotkę. Możesz zapytać, czy Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają lub czy martwią się zmianami w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują one tego typu leki. Mimo to lekarz może przepisać citalopram pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najlepsze rozwiązanie. Jeśli lekarz przepisał citalopram pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Powinieneś poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej opisanych objawów nasila się lub pojawiają się komplikacje u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących citalopram. Ponadto długoterminowe skutki citalopramu dotyczące bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze potwierdzone.

Stosowanie Citalopram Teva-ratiopharm z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceuty, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub mógłbyś mieć potrzebę przyjmowania innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych i czasem powodować poważne reakcje niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazę, nialamidę i tranocyprominę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania któregokolwiek z tych leków.
• Selektywne odwracalne inhibitory MAO-A zawierające moclobemid (stosowany w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lity (stosowany w profilaktyce i leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej) i tryptofan.
• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).
• Niewywrotne inhibitory MAO-B zawierające selegolinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawka selegoliny nie powinna przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu tętniczym i/lub chorobie serca); stężenia metoprololu we krwi wzrastają, ale nie zaobserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu.
• Sumatryptan i leki podobne (stosowane w migrenie) oraz tramadol i leki podobne (opioidy, stosowane w silnym bólu) – zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli pojawiają się u Ciebie niezwykłe objawy przy tej kombinacji, skontaktuj się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w infekcjach grzybiczych), fluwoksynę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu). Stężenia citalopramu we krwi mogą wzrosnąć, ale nie zgłoszono zwiększenia działań niepożądanych citalopramu.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi, np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (stosowany w bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w artrezie); nieco zwiększają ryzyko zaburzeń krwotocznych.
• Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) (środek roślinny stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z Seropram może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
• Meflokwinę (stosowaną w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) – ze względu na możliwe ryzywo obniżenia progu drgawkowego.
• Neuroleptyki (leki na schizofrenię, psychozę), ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresanty.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenytoazyny, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne antydepresanty, niektóre środki przeciwmikrobowe (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarii, w szczególności halofantryna), niektóre antyhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
• Leki obniżające stężenie potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca stanowiących zagrożenie dla życia.
• Leki serotonienergiczne, takie jak buprenorfina, ponieważ mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoniowego.

Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki na choroby wpływające na rytm serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same mogą wpływać na rytm serca.

Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Teva-ratiopharm z pożywieniem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z posiłkiem lub bez (zobacz sekcję 3 „Jak przyjmować Citalopram Teva-ratiopharm”).

Nie obserwowano, aby citalopram nasilał działanie alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożycia alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Poinformuj lekarza, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę. Przed zastosowaniem tego leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Kobiety w ciąży zazwyczaj nie powinny przyjmować citalopramu, a karmiące piersią matki nie powinny karmić, gdy przyjmują ten lek, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie omówiliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, należy wiedzieć, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, nadmierne odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągłe płaczenie, senność i trudności z zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowej fazie ciąży, może wystąpić większe ryzyko nasilonego krwawienia położniczego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepnięcia. Twój lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz ten lek, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi do mleka matki w niewielkich ilościach. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczona citalopramem. W czasie ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby u noworodków, zwanej trwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (HPPN), w której dziecko oddycha szybko i ma sinicę. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka pojawią się te objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Citalopram wykazuje obniżenie jakości nasienia w modelach zwierzęcych. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Zazwyczaj citalopram nie powoduje senności; jednak jeśli odczuwasz zawroty głowy lub senność na początku leczenia, nie powinieneś prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn, dopóki te objawy nie ustąpią.

Citalopram Teva-ratiopharm zawiera laktozę i sód

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjmowaniem tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę; jest zatem zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Citalopram Teva-ratiopharm

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi dawkowania tego leku. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Zalecana dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zespół lękowy

Zalecana dawka początkowa to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę należy zwiększyć do 20–30 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Zalecana dawka początkowa to 20 mg dziennie. Jeśli będzie to konieczne, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.

Pacjenci starsi

U pacjentów starszych leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z wysokim ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i nastolatków

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i nastolatków. Aby uzyskać dodatkowe informacje, proszę zapoznać się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Teva-ratiopharm”.

Jak i kiedy przyjmować Citalopram Teva-ratiopharm

Citalopram przyjmuje się codziennie jako jednorazową dawkę dzienną.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć (mają gorzki smak).

Istnieją inne postacie handlowe tego samego substancji czynnej, umożliwiające podanie 10, 20 lub 40 mg citalopramu.

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zaburzeniach lękowych i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może zaistnieć dopiero po kilku tygodniach. Kontynuuj przyjmowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa nie nastąpi od razu.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecony przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podstawowa choroba może utrzymywać się przez dłuższy czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może spowodować ponowne pojawienie się objawów.

Pacjenci z nawracającymi depresjami korzystają z leczenia podtrzymującego, czasem przez kilka lat, w celu zapobiegania nowym epizodom depresyjnym.

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Teva-ratiopharm niż powinieneś

Jeśli uważasz, że Ty lub inna osoba przyjęła więcej citalopramu niż należy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, udaj się do najbliższego szpitala z pracą na stałe lub zadzwoń do Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu 915 620 420, podając nazwę leku i ilość przyjętą.

Zrób to nawet wtedy, gdy nie odczuwasz dolegliwości lub objawów zatrucia.

Zabierz opakowanie citalopramu ze sobą, jeśli udajesz się do lekarza lub szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca zagrażające życiu, drgawki, zaburzenia rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, podwyższenie lub obniżenie ciśnienia krwi, nudności (uczucie zawrotu głowy), zespół serotoninergiczny (patrz sekcja 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, pocenie się, siniec skóry, nadmierne oddychanie (przyśpieszony rytm oddechowy).

Jeśli zapomnisz przyjąć Citalopram Teva-ratiopharm

Jeśli zapomniałeś przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o zwykłej porze.

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Teva-ratiopharm 30 mg

Nie przerywaj przyjmowania citalopramu, dopóki lekarz nie powie, że możesz to zrobić. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe odstawienie leku może powodować łagodne lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotu głowy (nudności), wymioty, pocenie się, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucie wzmożonego emocjonalnie lub drażliwości, biegunkę (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszenie tętna lub kołatania serca. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Proszę pamiętać, że wiele z tych objawów może również być objawami choroby i dlatego poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci zgłosili poniższe poważne działania niepożądane. Jeśli wystąpią u Ciebie poniższe objawy, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Wysoka gorączka, niepokój, dezorientacja, drżenie i nagłe skurcze mięśni; mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym, który został zgłoszony przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdziałających depresji.
• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczną).
• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

Jeśli wystąpią u Ciebie poniższe objawy, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować zmęczenie, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone lub nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia, ponieważ mogą to być objawy poważnego zaburzenia serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Proszę pamiętać, że niektóre z poniższych objawów mogą być objawami choroby i dlatego poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Senność
• Trudności z zasypianiem
• Zwiększone pocenie się
• Suchość w ustach
• Nudności (uczucie mdłości)
• Bóle głowy

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Spadek apetytu
• Niepokój
• Zaburzenia funkcji seksualnej
• Lęk
• Nerwowość
• Stan dezorientacji
• Niepokojące sny
• Drżenie
• Mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp
• Omdlenia
• Zaburzenia koncentracji uwagi
• Dźwięki w uszach (tinnitus)
• Ziewanie
• Biegunka
• Wymioty
• Zaparcia
• Wysypka
• Bóle mięśni i stawów
• U mężczyzn mogą wystąpić problemy z ejakulacją i erekcją
• U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu
• Zmęczenie
• Swędzenie skóry
• Spadek masy ciała

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Zaburzenia krwawienia skóry (łatwe powstawanie siniaków)
• Zwiększenie apetytu
• Agresywność
• Dezpersonalizacja
• Halucynacje
• Mania
• Omdlenia
• Rozszerzone źrenice
• Przyspieszone bicie serca
• Spowolnione bicie serca
• Pokrzywka
• Wypadanie włosów
• Wysypka skórna
• Wrażliwość na światło
• Trudności z oddawaniem moczu
• Nadmierna krwawica miesięczna
• Obrzęk rąk i nóg
• Przyrost masy ciała

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

• Napady padaczkowe
• Niezamierzone ruchy
• Zaburzenia smaku
• Krwawienie
• Zapalenie wątroby
• Gorączka

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu samego siebie lub myśli o odebraniu sobie życia – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”
• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków (krwotok)
• Nadwrażliwość (wysypka)
• Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
• Zwiększenie ilości wydalanego moczu
• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularne bicie serca
• Ataki paniki
• Skrzypienie zębami
• Niepokój
• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność
• Akatyzja (niezamierzone ruchy mięśni)
• Zaburzenia wzroku
• Obniżone ciśnienie krwi
• Krwawienie z nosa
• Zaburzenia krwotocznicze, w tym krwawienia ze skóry i błon śluzowych (krwawienie podskórne)
• Obfite krwawienie położnicze krótko po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w punkcie 2, aby uzyskać więcej informacji
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych
• Boleśnie długie erekcje
• Zwiększenie poziomu prolaktyny we krwi
• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią
• Nieregularne miesiączkowanie
• Zaburzone wyniki badań funkcji wątroby
• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które występuje po wstawaniu)
• Obserwowano zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów leczonych tym typem leków
• Nieprawidłowy rytm serca

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w tej ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem hiszpańskiego systemu farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie leku Citalopram Teva-ratiopharm

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie należy stosować tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na opakowaniu

po napisie WAŻNY DO. Data wygaśnięcia odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.

Ten lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani razem z odpadami domowymi. Opakowania i leki, których nie potrzebujesz, należy zwrócić do punktu zbiórki leków SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Citalopram Teva-ratiopharm 30 mg tabletek powlekanych

• Substancją czynną jest citalopram (jako bromek). Każda tabletka powlekana zawiera 30 mg citalopramu.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, croscarmellosa sodowa, gliceryna, kopoliwidona, stearynian magnezu, celuloza mikrokryształowa, hipromeloza typ E5, makrogol 400 i dwutlenek tytanu (E 171).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Teva-ratiopharm 30 mg to tabletki powlekane. Dostępne są w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek. Tabletki są owalne, z rowkiem po jednej stronie, koloru białego.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Teva Pharma, S.L.U.

C/Anabel Segura 11, Edificio Albatros B,

1ª planta

Alcobendas, 28108 Madryt (Hiszpania).

Producent:

Teva Pharma, S.L.U.

Polígono Malpica c/ C 4.

50016 - Saragossa Hiszpania

lub

Industria Química y Farmacéutica VIR, S.A.

C/Laguna 66-68-70. Polígono Industrial Urtinsa II

28923 Alcorcón. Madryt Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2025

Szczegółowe informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Można uzyskać szczegółowe i aktualne informacje o tym leku, skanując telefonem komórkowym (smartfonem) kod QR umieszczony na opakowaniu kartonowym. Można również uzyskać dostęp do tych informacji pod następującym adresem internetowym: https://cima.aemps.es/cima/dochtml/p/67581/P_67581.html