Citalopram Normon 10 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Citalopram Normon 10 mg tabletki powlekane EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy uważnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz w każdej chwili potrzebować przeczytać jej zawartość ponownie.

• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

• Lek ten został Ci przepisany wyłącznie na Ciebie. Nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy co Ty, ponieważ może im zaszkodzić.

  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Citalopram Normon i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem zażywania Citalopram Normon
3. Jak stosować Citalopram Normon
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram Normon
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Citalopram Normon i do czego służy

Citalopram to selektywny inhibitor ponownego wychwytu serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków zwanych lekami przeciwdrgawkowymi. Leki te pomagają korygować pewne zaburzenia chemiczne w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram jest wskazany w leczeniu:

• Depresji oraz zapobieganiu nawrotom i nawracaniu choroby
• Zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii
• Zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD)

Lekarz może jednak przepisać citalopram również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego lekarz przepisał Ci citalopram, zapytaj go o to.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Normon

Nie przyjmuj Citalopram Normon

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).

• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy zwanej inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksydaza, nialamida, tranylcyproamina, selegolina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (stosowana w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).

• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub miałeś już kiedykolwiek taki epizod (jest to widoczne w zapisie EKG, badaniu służącym do oceny działania serca).

• Jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby powodującej zaburzenia rytmu serca.

• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

• Zobacz również sekcję „Stosowanie Citalopram Normon z innymi lekami”, znajdującą się niżej.

Nawet jeśli zakończyłeś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii citalopramem.

Po zakończeniu przyjmowania moclobemidy należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać tydzień przed przyjęciem jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania citalopramu skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Poinformuj lekarza, jeśli cierpisz na jakiekolwiek inne schorzenia lub choroby, ponieważ może to mieć wpływ na leczenie. W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli występują u Ciebie epizody maniakalne lub zaburzenia lękowe.
• Jeśli cierpisz na niedostateczność wątroby lub nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie Citalopram może zaburzać kontrolę glikemii.

Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków hipoglikemizujących.

• Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady drgawkowe lub zwiększy się ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepnięcia lub jeśli pojawiają się niezwykłe siniaki, lub jeśli
• jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby serca lub niedawno miałeś zawał serca.

Jeśli w spoczynku Twoje serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że organizm może tracić sole, np. w wyniku intensywnej diarzei i wymiotów przez kilka dni lub wskutek stosowania diuretyków (leków moczopędnych).

• Jeśli zauważyłeś szybkie lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy po podnoszeniu się ze stanu siedzącego lub leżącego. Mogą to być objawy zaburzeń rytmu serca.
• Jeśli miałeś lub masz problemy okularne, takie jak niektóre typy jaskry (zwiększony nacisk w oku).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli któraś z powyższych sytuacji miała miejsce jedynie raz.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i nietypową zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność z usiedzeniem się lub pozostaniem w bezruchu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli doświadczasz tych objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRIs) mogą powodować objawy dysfunkcji seksualnej (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po odstawieniu leku.

Informacja specjalna dotycząca Twojej choroby

Podobnie jak inne leki stosowane w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może upłynąć kilka tygodni, zanim odczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje w trakcie dalszego leczenia. Dlatego bardzo ważne jest, abyś ściśle przestrzegał instrukcji lekarza i nie przerywał leczenia ani nie zmieniał dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku stosowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, aby zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, ale w niektórych przypadkach może to potrwać dłużej.

Bardziej prawdopodobne jest, że będziesz miał tego typu myśli:

• Jeśli wcześniej miałeś myśli o odebraniu sobie życia lub zranieniu siebie.
• Jeśli jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonymi antydepresantami.

Jeśli w dowolnym momencie będziesz miał myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może Ci pomóc, jeśli powiesz bliskiej rodzinie lub przyjacielowi, że jesteś chory na depresję lub cierpisz na zaburzenia lękowe i poprosisz go, aby przeczytał ten ulotkę. Możesz zapytać, czy uważają, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy martwią się zmianami w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują tego typu leki. Niemniej lekarz może przepisać citalopram pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli Twój lekarz przepisał citalopram pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Powinieneś poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej opisanych objawów nasila się lub komplikuje u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących citalopram. Ponadto długoterminowe skutki citalopramu na bezpieczeństwo oraz na wzrost, dojrzewanie i rozwój poznawczy i behawioralny u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze potwierdzone.

Stosowanie Citalopram Normon z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może być konieczne przyjmowanie innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych i czasem powodować poważne działania niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezwykłe inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazę, nialamidę i tranylcyproaminę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczeka 7 dni przed przyjęciem któregokolwiek z tych leków.

• Odwracalne, selektywne inhibitory MAO-A zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji).

• Antybiotyk linezolid.

• Lity (stosowany w profilaktyce i leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych) i tryptofan.

• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).

• Nieodwracalne inhibitory MAO-B zawierające selegolinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawka selegoliny nie powinna przekraczać 10 mg dziennie.

• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu tętniczym i/lub chorobie serca); poziomy metoprololu we krwi wzrastają, ale nie obserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu.

• Sumatryptan i podobne leki (stosowane w migrenie) oraz tramadol i podobne leki (opioidy, stosowane w silnym bólu) zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli podczas stosowania tej kombinacji pojawią się niezwykłe objawy, skontaktuj się z lekarzem.

• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluconazol (stosowany w leczeniu grzybiczych infekcji), fluwoksyminę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną w zmniejszeniu ryzyka udaru mózgu). Mogą one zwiększać poziom citalopramu we krwi.

• Leki wpływające na funkcję płytek krwi, np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (stosowany na ból), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w reumatoidalnym zapaleniu stawów); nieznacznie zwiększają ryzyko zaburzeń krzepnięcia.

• Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) (środek roślinny stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

• Meflokwinę (stosowaną w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego.

• Neuroleptyki (leki stosowane w schizofrenii, psychotach), ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresanty.

• Klasy Ia i III leki przeciwarytmiczne, neuroleptyki (np. pochodne fenytozyny, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciw malarii, szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).

• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrażać życiu.

Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby powodującej zaburzenia rytmu serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same mogą wpływać na rytm serca.

Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Normon z pokarmem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z posiłkiem lub na czczo (zobacz sekcję 3. „Jak stosować Citalopram Normon”).

Stwierdzono, że citalopram nie nasila działania alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Poinformuj lekarza, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę. Kobiety w ciąży nie powinny zazwyczaj przyjmować citalopramu, a matki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie przeanalizowaliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do dnia porodu, bądź świadomy, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, nasilone odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągły płacz, senność i trudności z zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowym etapie ciąży, może wystąpić większe ryzyko nasilonego krwawienia po porodzie, szczególnie jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepnięcia. Twój lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi do mleka matki w niewielkich ilościach. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczony citalopramem.

Podczas ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby u noworodków, tzw. trwałej nadciśnienia płucnego noworodków (HPPN), w której dziecko oddycha szybko i ma sinicę. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka wystąpią te objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

W badaniach na zwierzętach citalopram wykazał obniżenie jakości nasienia. Teoretycznie ten efekt może wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Podczas leczenia citalopramem możesz odczuwać senność lub zawroty głowy. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj narzędzi ani maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak lek na Ciebie działa.

Citalopram Normon zawiera laktozę

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Citalopram Normon zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę powlekaną; jest zatem zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Citalopram Normon

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza dotyczącą dawkowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Zalecana dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zespół lękowy

Zalecana dawka początkowa to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę należy zwiększyć do 20–30 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Zalecana dawka początkowa to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów starszych leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z szczególnym ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci ani u młodzieży. Aby uzyskać więcej informacji, proszę zapoznać się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Normon”.

Jak i kiedy stosować Citalopram Normon

Citalopram stosuje się codziennie jako pojedynczą dawkę dzienną.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć (mają gorzki smak).

Istnieją inne postacie handlowe tego samego substancji czynnej, które pozwalają na podanie 20, 30 lub 40 mg citalopramu.

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zespole lękowym i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może wymagać kilku tygodni. Kontynuuj stosowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa nie nastąpi od razu.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecany przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podstawowa choroba może utrzymywać się przez długi czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może spowodować powrót objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją mogą korzystać z długotrwałego leczenia, czasem przez kilka lat, w celu zapobiegania nowym epizodom depresyjnym.

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Normon niż powinieneś

Jeśli uważasz, że Ty lub inna osoba przyjęła więcej citalopramu niż powinna, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, udaj się do najbliższego szpitala z izbą przyjęć lub zadzwoń do Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu 915 620 420, podając nazwę leku i ilość przyjętą.

Zrób to nawet wtedy, gdy nie wystąpiły dolegliwości lub objawy zatrucia.

Zabierz opakowanie Citalopram Normon, jeśli udajesz się do lekarza lub do szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca zagrażające życiu, drgawki, zaburzenia rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi, podwyższenie ciśnienia krwi, nudności (uczucie zawrotów głowy), zespół serotoninergiczny (patrz sekcja 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinawość skóry, nadmierne oddychanie (zwiększenie częstości oddechu).

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć Citalopram Normon

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o ustalonej porze.

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Normon

Nie przerywaj stosowania citalopramu bez wyraźnej zgody lekarza. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe przerwanie leczenia może powodować łagodne lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucie wzmożonego wzruszenia lub drażliwości, biegunkę (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszone bicie serca lub kołatanie serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak samo jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Proszę pamiętać, że wiele z tych objawów może również być objawami choroby i poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci zgłosili następujące poważne działania niepożądane.

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przerwać przyjmowanie citalopramu i skontaktować się z lekarzem:

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drgawki i nagłe skurcze mięśni – mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonicznym, który został zgłoszony przy łączonej terapii lekami przeciwdepresyjnymi.

• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczna).

• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przerwać przyjmowanie citalopramu i skontaktować się z lekarzem:

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować zmęczenie, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone i nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia, ponieważ mogą to być objawy poważnego zaburzenia rytmu serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Proszę pamiętać, że niektóre z poniższych objawów mogą być objawami choroby i poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Senność.
• Trudności ze snem.
• Zwiększone pocenie się.
• Suchość w ustach.
• Nudności (uczucie mdłości).
• Bóle głowy.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Spadek apetytu.
• Pobudzenie.
• Zmniejszenie aktywności seksualnej.
• Lęk.
• Niepokój.
• Stan dezorientacji.
• Niepokojące sny.
• Drżenie.
• Mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp.
• Omdlenia.
• Zaburzenia uwagi.
• Dzwonienie w uszach (tinnitus).
• Ziewanie.
• Biegunka.
• Wymioty.
• Zaparcia.
• Wysypka.
• Bóle mięśni i stawów.
• U mężczyzn może wystąpić zaburzenia związane z ejakulacją i erekcją.
• U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu.
• Zmęczenie.
• Gorączka.
• Swędzenie skóry.
• Spadek masy ciała.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków).
• Zwiększenie apetytu.
• Agresja.
• Depersonalizacja.
• Halucynacje.
• Mania.
• Omdlenia.
• Rozszerzone źrenice.
• Przyspieszone bicie serca.
• Spowolnione bicie serca.
• Pokrzywka.
• Wypadanie włosów.
• Wysypka skórna.
• Wrażliwość na światło.
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Nadmierna krwawica miesięczna.
• Obrzęk rąk i nóg.
• Przyrost masy ciała.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

• Napady padaczkowe.
• Nieprzywolne ruchy.
• Zaburzenia smaku.
• Krwawienie.
• Zapalenie wątroby.
• Gorączka.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu samego siebie lub myśli samobójcze – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków (krwotok).

• Nadwrażliwość (wysypka).

• Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy.

• Zwiększenie ilości wydalanego moczu.

• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni,

• skurcze mięśni lub nieregularny rytm serca.

• Ataki paniki.

• Zgrzytanie zębami.

• Niepokój.

• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.

• Akatyzja (nieprzywolne ruchy mięśni).

• Zaburzenia wzroku.

• Niskie ciśnienie krwi.

• Krwawienie z nosa.

• Zaburzenia krwawienia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (siniaki).

• Obfite krwawienie pochwy krótko po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz sekcja 2 „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w celu uzyskania dodatkowych informacji.

• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.

• Bólowe erekcje.

• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią.

• Nieregularne miesiączkowanie.

• Zaburzone wyniki badań czynności wątroby.

• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które występuje, gdy osoba wstaje).

• Obserwowano zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów leczonych tym typem leków.

• Nieprawidłowy rytm serca.

Jeśli wystąpią działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane nie wymienione w niniejszej ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi (strona internetowa: www.notificaRAM.es). Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Citalopram Normon

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności, która znajduje się na opakowaniu i folii blisterowej po oznaczeniu CAD/EXP. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Ten lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do pojemników na śmieci. Zużyte opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, zwróć do Punktu Zbiorczego SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Skład Citalopram Normon

Substancją czynną jest citalopram (jako bromek). Każdy tabletki powlekanej zawiera 10 mg citalopramu (jako bromek citalopramu).

Pozostałe składniki to:

jądro tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, sodowa só croskarmelozy i stearyna magnezu.

powłoka tabletu: dwutlenek tytanu, hipromeloza, makrogol i talk.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Tabletki powlekane.

Citalopram Normon 10 mg tabletek powlekanych EFG

Tabletki okrągłe, dwuwypukłe, powlekane, białego koloru, z nadrukiem „C” po jednej stronie i po drugiej stronie bez znaku.

Lek ten jest dostępny w formie blisterów zawierających 14 i 28 tabletek powlekanych.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

LABORATORIOS NORMON, S.A.

Ronda de Valdecarrizo, 6

28760 Tres Cantos

Madryt (HISZPANIA)

Data ostatniej weryfikacji ulotki: Maj 2023

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/).