Citalopram Mabo 10 mg tabletki powlekane

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

ULOTKA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Citalopram Mabo 10 mg tabletki powlekane

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz potrzebować ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest Citalopram Mabo i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Mabo
3. Jak stosować Citalopram Mabo
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram Mabo
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Citalopram Mabo i kiedy jest stosowany

Citalopram to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków zwanych lekami przeciwdziałającymi depresji.

Leki te pomagają korygować pewne zaburzenia równowagi chemicznej w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram jest wskazany w:

• Leczeniu depresji oraz zapobieganiu nawrotom.
• Leczeniu zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii.
• Leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

2. Co musisz wiedzieć przed zastosowaniem Citalopram Mabo

Nie przyjmuj Citalopram Mabo

• jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6)
• jeśli jesteś leczony innymi lekami przeciwdepresyjnymi z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksydaza, nialamida, tranilcyproamina, selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (stosowana w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk)
• jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś taki epizod (można to stwierdzić w elektrokardiogramie, badaniu oceniającym pracę serca)
• jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby wpływającej na rytm serca
• jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

Zobacz również sekcję „Stosowanie Citalopram Mabo z innymi lekami” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia tym lekiem.

Po przyjęciu moclobemidy musi minąć jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem musi minąć tydzień przed przyjęciem jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku.

Poinformuj lekarza, jeśli masz jakiekolwiek inne schorzenia lub choroby, ponieważ może to mieć wpływ na leczenie. W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli masz epizody manii lub zaburzenia lękowe.

• jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub niewydolność nerek, może być konieczna korekta dawki.

• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może zaburzać kontrolę glikemiczną. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków hipoglikemizujących.

• Jeśli cierpisz na epilepsję. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady drgawkowe lub zwiększy się ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”)

• Jeśli masz zaburzenia krzepliwości krwi lub pojawiają się nietypowe siniaki, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz sekcję „Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość”)

• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.

• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.

• jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby serca lub niedawno miałeś zawał serca

• Jeśli w spoczynku serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że organizm traci sól, np. z powodu nasilonej diarzei i wymiotów przez kilka dni lub stosowania diuretyków (leków moczopędnych)

• Jeśli zauważyłeś szybkie lub nieregularne uderzenia serca, omdlenia lub zawroty głowy podczas podnoszenia się ze stanu leżącego lub siedzącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.

• Jeśli masz lub miałeś wcześniej problemy z oczami, takie jak pewne typy jaskry (zwiększony ciśnienie w oku).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów wystąpił u Ciebie wcześniej.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę manii. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i niestabilną zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczysz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli doświadczysz tych objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI), mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po odstawieniu leku.

Informacja specjalna dotycząca Twojej choroby

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może minąć kilka tygodni, zanim poczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje w miarę kontynuacji leczenia. Dlatego ważne jest, aby dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza i nie przerywać leczenia ani nie zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie. Mogą one nasilać się na początku leczenia antydepresyjnymi, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, by zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć czasem może to potrwać dłużej.

Takie myśli są bardziej prawdopodobne, jeśli:

• wcześniej miałeś myśli samobójcze lub myśli o zranieniu siebie.

• jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonymi antydepresyjnymi.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne, jeśli powiesz bliskiej osobie lub przyjacielowi, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe i poprosisz go o przeczytanie tego ulotki. Możesz zapytać, czy uważają, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy martwią się o zmiany w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Ten lek nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18 roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują tego typu leki. Niemniej jednak lekarz może przepisać ten lek pacjentom poniżej 18 roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli lekarz przepisał ten lek pacjentowi poniżej 18 roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Poinformuj lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej opisanych objawów nasila się lub pojawiają się komplikacje u pacjentów poniżej 18 roku życia przyjmujących ten lek. Ponadto długoterminowe skutki tego leku pod względem bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze potwierdzone.

Stosowanie Citalopram Mabo z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może być konieczne przyjmowanie innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych i czasem powodować poważne reakcje niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezależne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazę, nialamidę i tranilcyproaminę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem musisz odczekać 7 dni przed przyjęciem któregokolwiek z tych leków.
• Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lit (stosowany w profilaktyce i leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej) i tryptofan.
• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).
• Niereversible inhibitory MAO-B zawierające selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegiliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu i/lub chorobie serca); poziom metoprololu we krwi wzrasta, ale nie obserwowano objawów zwiększonego działania lub działań niepożądanych metoprololu.
• Sumatryptan i leki podobne (stosowane w migrenie) oraz tramadol (stosowany w silnym bólu) zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli podczas stosowania tej kombinacji pojawią się nietypowe objawy, skontaktuj się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodu żołądka), flukenazol (stosowany w infekcjach grzybiczych), fluwokstraminę (antydepresyjny) i tyklopidynę (stosowaną w zmniejszeniu ryzyka udaru). Poziom citalopramu we krwi może wzrosnąć.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi (np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (stosowany na ból), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w artrezie); nieco zwiększają ryzyko zaburzeń krzepliwości.
• Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) (środek ziołowy stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
• Meflokwinę (stosowaną w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego.
• Neuroleptyki (leki na schizofrenię, psychozy), z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresyjne.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenantiazyny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe antydepresyjne, niektóre środki przeciwbakteryjne (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciw malarii, szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca stanowiących zagrożenie dla życia.

Nie przyjmuj tego leku, jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby wpływającej na rytm serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same mogą wpływać na rytm serca.

Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Mabo z pożywieniem i napojami

Ten lek można przyjmować z posiłkiem lub bez (zobacz sekcję 3. „Jak przyjmować citalopram”).

Nie obserwowano, aby ten lek nasilał działanie alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożycia alkoholu podczas leczenia tym lekiem.

Zaleca się unikanie spożycia alkoholu podczas przyjmowania tego leku.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania citalopramu w ciąży i podczas karmienia piersią.

Upewnij się, że położna i/lub lekarz wiedzą, że przyjmujesz Citalopram Mabo.

Jeśli przyjmujesz ten lek w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, należy pamiętać, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, nadmierne odruchy, drżenie, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągłe płaczenie, senność i trudności ze snem. Jeśli noworodek ma któreś z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Leki takie jak Citalopram Mabo, stosowane w ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach ciąży, mogą zwiększać ryzyko poważnego schorzenia noworodków, tzw. trwałej nadciśnienia płucnego noworodków (HPPN), powodującego szybsze oddychanie i sinicę. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli dzieje się to z Twoim dzieckiem, natychmiast skontaktuj się z położną i/lub lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowym etapie ciąży, może wystąpić większe ryzyko nasilonego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepliwości. Lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, aby móc Ci doradzić.

Citalopram przechodzi w niewielkich ilościach do mleka matki. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz ten lek, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Badania na zwierzętach wykazały, że citalopram zmniejsza jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Podczas leczenia tym lekiem możesz odczuwać senność lub zawroty głowy. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak ten lek na Ciebie działa.

Citalopram Mabo zawiera laktozę

Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Citalopram Mabo zawiera sodę

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę; jest zatem zasadniczo „pozbawiony sodu”.

3. Jak stosować Citalopram Mabo

Dokładnie przestrzegaj dawkowania tego leku, zgodnie z wytycznymi lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli:

Depresja

Zalecana dawka to 20 mg dziennie. Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.

Zespół lękowy

Zalecana dawka początkowa to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę należy zwiększyć do 20–30 mg dziennie. Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)
Zalecana dawka początkowa to 20 mg dziennie. Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów w podeszłym wieku leczenie należy rozpocząć od połowy zaleconej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci w podeszłym wieku nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z wysokim ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i nastolatków

Ten lek nie powinien być stosowany u dzieci ani u nastolatków. Aby uzyskać dodatkowe informacje, proszę zapoznać się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed zaczęciem stosowania Citalopram MABO”.

Jak i kiedy stosować ten lek

Ten lek przyjmuje się codziennie jako pojedynczą dawkę dzienną.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć (mają gorzki smak).

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zaburzeniach lękowych i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, może upłynąć kilka tygodni, zanim odczujesz poprawę. Kontynuuj stosowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa stanu zdrowia nie nastąpi od razu.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecony przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej. Podstawa choroby może utrzymywać się przez dłuższy czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może spowodować powrót objawów.

Pacjenci z nawracającymi depresjami korzystają z leczenia podtrzymującego, czasem przez kilka lat, aby zapobiec wystąpieniu nowych epizodów depresyjnych.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Citalopram Mabo

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia leku natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętego środka.

Zrób to nawet wtedy, gdy nie odczuwasz żadnych dolegliwości lub objawów zatrucia.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca, stan zagrożenia życia, drgawki, zmiany rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi, podwyższenie ciśnienia krwi, nudności (uczucie zawrotów głowy), zespół serotoninergiczny (patrz sekcja 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinawość skóry, nadmierne oddychanie (zwiększenie częstości oddechu).

Jeśli zapomnisz przyjąć Citalopram Mabo

Jeśli zapomnisz przyjąć dawki, przyjmij następną dawkę o zwykłej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Mabo

Nie przerywaj stosowania citalopramu bez wyraźnej wskazówki lekarza. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe przerwanie leczenia może powodować łagodne lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucia emocji lub podrażnienia, biegunka (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszone tętno lub kołatanie serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Lekarz doradzi Ci, jak stopniowo zakończyć leczenie tym lekiem.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego produktu, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, citalopram może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Proszę pamiętać, że wiele z tych objawów może również być objawami choroby i dlatego poprawi się ona, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci donosili o następujących poważnych działaniach niepożądanych.

Jeśli wystąpią u Ciebie następujące objawy, należy natychmiast przestać przyjmować ten lek i skontaktować się z lekarzem:

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie i nagłe skurcze mięśni; mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym, który został zgłoszony przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdepresyjnych.
• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczną).

Nieprawidłowe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą występować u do 1 na 1 000 osób):

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować ten lek i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować zmęczenie, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone i nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia, ponieważ mogą to być objawy poważnego zaburzenia serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Proszę pamiętać, że niektóre z poniższych objawów mogą być objawami choroby i dlatego poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób):

• Senność.
• Trudności ze snem.
• Zwiększone pocenie się.
• Suchość w ustach.
• Nudności (uczucie zawrotów głowy).
• Bóle głowy.

Działania niepożądane częste (mogą występować u do 1 na 10 osób):

• Spadek apetytu.
• Pobudzenie.
• Zaburzenia funkcji seksualnej.
• Lęk.
• Niespokój.
• Stan dezorientacji.
• Niepokojące sny.
• Drżenie.
• Mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp.
• Zawroty głowy.
• Zaburzenia koncentracji.
• Dźwięki w uszach (tinnitus).
• Ziewanie.
• Biegunka.
• Wymioty.
• Zaparcia.
• Wysypka.
• Bóle mięśni i stawów.
• U mężczyzn może wystąpić problem z ejakulacją i erekcją.
• U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu.
• Zmęczenie.
• Swędzenie skóry.
• Spadek masy ciała.

Działania niepożądane rzadkie (mogą występować u do 1 na 100 osób):

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków).
• Zwiększenie apetytu.
• Agresywność.
• Depersonalizacja.
• Halucynacje.
• Mania.
• Omdlenia.
• Rozszerzone źrenice.
• Przyspieszone bicie serca.
• Spowolnione bicie serca.
• Pokrzywka.
• Wypadanie włosów.
• Wysypka skórna.
• Wrażliwość na światło.
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Nadmierna krwawawość miesiączkowa.
• Obrzęk rąk i nóg.
• Zwiększenie masy ciała.

Bardzo rzadkie (mogą występować u do 1 na 1 000 osób):

• Napady padaczkowe.
• Nieprzywolne ruchy.
• Zaburzenia smaku.
• Krwawienie.
• Zapalenie wątroby.
• Gorączka.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu siebie lub myśli samobójcze, zobacz również sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków (krwotok).
• Nadwrażliwość (wysypka).
• Ciężka reakcja alergiczną powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy.
• Zwiększenie ilości wydalanego moczu.
• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularny rytm serca.
• Ataki paniki.
• Zgrzytanie zębami.
• Niespokój.
• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.
• Akatyzja (nieprzywolne ruchy mięśni).
• Zaburzenia wzroku.
• Niskie ciśnienie krwi.
• Krwawienie z nosa.
• Zaburzenia krwawienia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (siniaki).
• Obfite krwawienie po porodzie (krwotoka poporodowa), zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w punkcie 2, aby uzyskać więcej informacji.
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.
• Bólowe erekcje.
• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet niekarmiących piersią.
• Nieregularne miesiączkowanie.
• Zaburzone wyniki badań funkcji wątroby.
• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które występuje, gdy osoba wstaje).
• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.
• Nieprawidłowy rytm serca.

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, które nie są wymienione w tej ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w tej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio poprzez Krajowy System Farmakowigilancji Leków na człowieka: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Warunki przechowywania Citalopram Mabo

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać przez kanalizację ani do śmieci. Odpadowe opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, zwróć do Punktu Zbiorczego SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

• Substancją czynną jest citalopram. Każdy tablet zawiera 10 mg citalopramu (w postaci hydrobromku).

• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: jądro: skrobię kukurydzianą, laktozę jednowodną, kopowidonę, glicerynę (E-422), celulozę mikrokryształową, sodową solę kroskarbokselulozy, stearynian magnezu; powłokę: hipomelozę 5, makrogol 400, dwutlenek tytanu (E-171).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Mabo 10 mg to tabletki powlekane. Tabletki powlekane są białe, okrągłe, dwuwypukłe. Dostępne są w opakowaniach zawierających 28 tabletek.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Mabo-Farma S.A.

Calle Vía de los Poblados, 3, Edificio 6

28033 Madryt,

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Meiji Pharma Spain, S.A.

Avda. de Madrid, 94,

28802, Alcalá de Henares, Madryt

Hiszpania

lub

Medreich PLC.

Warwick House, Plane Tree Crescent,

Feltham, TW13 7HF. Wielka Brytania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: marzec 2022

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS): http://www.aemps.gob.es/ .