Citalopram Combix 20 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Citalopram Combix 20 mg tabletki powlekane EFG

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz potrzebować ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został Ci przepisany wyłącznie osobiscie i nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce – patrz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Citalopram Combix i do czego służy.
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopramu Combix
3. Jak przyjmować Citalopram Combix
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Warunki przechowywania Citalopramu Combix

Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Citalopram Combix i do czego służy

Citalopram Combix to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) należący do grupy leków znanych jako antydepresanty. Leki te pomagają korygować pewne zaburzenia równowagi chemicznej w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram Combix jest wskazany w leczeniu:

• depresji oraz zapobieganiu nawrotom i powtarzaniu się depresji;
• zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii;
• zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

Lekarz może jednak przepisać Citalopram Combix również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego został Ci przepisany Citalopram Combix, zapytaj swojego lekarza.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopramu Combix

Nie przyjmuj Citalopram Combix :

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).

• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy zwanej inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamida, tranocyprolmina, selegolina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (stosowana w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).

• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś/-aś epizody takich zaburzeń (można je stwierdzić w elektrokardiogramie, badaniu oceniającym pracę serca).

• Jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby wpływającej na rytm serca.

• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

Zobacz również sekcję „Inne leki i Citalopram Combix” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś/-aś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii citalopramem.

Po zakończeniu przyjmowania moclobemidy należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać tydzień przed przyjęciem jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Combix.

Poinformuj lekarza, jeśli masz inne choroby lub stan zdrowia, ponieważ może to mieć wpływ na decyzję lekarza. W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli występują u Ciebie epizody manii lub zaburzenia lękowe.

• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.

• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może wpływać na kontrolę glikemii. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków obniżających poziom glukozy.

• Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią drgawki lub zwiększy się częstotliwość napadów (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).

• Jeśli cierpisz na zaburzenia krwawienia lub jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).

• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.

• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.

• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś/-aś na choroby serca lub niedawno miałeś/-aś zawał serca.

• Jeśli w spoczynku serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że organizm traci sole, np. w wyniku intensywnego biegunka i wymiotów przez kilka dni lub w wyniku stosowania diuretyków (leków moczopędnych).

• Jeśli zauważyłeś/-aś przyspieszone lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy podczas wstawania ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.

• Jeśli masz problem z rozszerzeniem źrenic ocznych (midriaza).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów występował u Ciebie wcześniej.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność z siedzeniem lub staniem (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli doświadczasz tych objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po odstawieniu leku.

Informacja specjalna dotycząca choroby

Podobnie jak inne leki stosowane w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może upłynąć kilka tygodni, zanim odczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą odczuwać nasilenie lęku, które ustępuje w trakcie kontynuacji terapii. Dlatego ważne jest, aby dokładnie przestrzegać wskazówek lekarza i nie przerywać leczenia ani nie zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, aby zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć czasem może to potrwać dłużej.

Bardziej prawdopodobne jest wystąpienie takich myśli u Ciebie, jeśli:

• Wcześniej miałeś/-aś myśli o samobójstwie lub zranieniu siebie.
• Jesteś młodą dorosłą osobą. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonych antydepresantem.

Jeśli w dowolnym momencie masz myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może Ci pomóc, jeśli powiesz bliskiej rodzinie lub przyjacielowi, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe i poprosisz ich, aby przeczytali ten ulotkę. Możesz zapytać ich, czy uważają, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy martwią się o zmiany w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i urojenia agresji (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują one tego rodzaju leki. Mimo to lekarz może przepisać citalopram pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli lekarz przepisał citalopram pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Poinformuj lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej wymienionych objawów nasila się lub komplikuje u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących citalopram. Ponadto długoterminowe skutki citalopramu pod względem bezpieczeństwa oraz wpływu na wzrost, dojrzewanie i rozwój poznawczy i behawioralny u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze jednoznacznie potwierdzone.

Inne leki i Citalopram Combix

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś/-aś lub możesz potrzebować przyjmowania innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych, co czasem może prowadzić do poważnych działań niepożądanych.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezwyrodnione inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamidę i tranocyprolminę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś/-aś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem musisz odczekać 7 dni przed przyjęciem któregokolwiek z tych leków.

• Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji)

• Antybiotyk linezolid

• Lity (stosowany w profilaktyce i leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych) i tryptofan.

• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).

• Nieodwracalne inhibitory MAO-B zawierające selegolinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegoliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.

• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu tętniczym i/lub chorobie serca); poziomy metoprololu we krwi wzrastają, ale nie zaobserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu.

• Sumatriptan i podobne leki (stosowane w migrenie) oraz tramadol (stosowany w silnym bólu) – zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli podczas stosowania tej kombinacji wystąpią u Ciebie nietypowe objawy, skontaktuj się z lekarzem.

• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w infekcjach grzybiczych), fluwoksoaminę (antydepresant) i tiklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu). Mogą one zwiększać poziom citalopramu we krwi.

• Leki wpływające na funkcję płytek krwi, np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (stosowany w bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w artrezie); nieznacznie zwiększają ryzyko zaburzeń krwawienia.

• Ziele św. Jana (Hypericum perforatum) (ziołowy środek stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

• Meflochinę (stosowaną w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) – ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego.

• Neuroleptyki (leki stosowane w schizofrenii, psychotach), ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresanty.

• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenantiazyny, pimozyd, haloperydol), trójcykliczne antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (sparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarii, szczególnie halofantryna), niektóre antyhistaminowe (astemizol, mizolastyna).

• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca, stanu zagrożonego dla życia.

Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby wpływającej na rytm serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same mogą wpływać na rytm serca.

Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Combix z pokarmem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z lub bez posiłku (zobacz sekcję 3. „Jak przyjmować Citalopram Combix”).

Nie stwierdzono, że citalopram nasila działanie alkoholu. Jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Kobiety w ciąży zazwyczaj nie powinny przyjmować citalopramu, a kobiety karmiące nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie przeanalizowaliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, należy pamiętać, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, sztywność lub wiotkość mięśni, nasilone odruchy, drżenie, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągłe płaczenie, senność i trudności ze zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz Citalopram Combix w końcowym etapie ciąży, istnieje większe ryzyko nasilonego krwawienia pochwowego krótko po porodzie, szczególnie jeśli masz w przeszłości zaburzenia krwawienia. Twój lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz Citalopram Combix, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi w niewielkiej ilości do mleka matki. Istnieje ryzyko działań u niemowlęcia. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczony/a citalopramem.

Podczas ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby u noworodków, zwanej trwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (HPPN), w której niemowlę oddycha szybko i sinieje. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka wystąpią te objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Citalopram w modelach zwierzęcych wykazywał obniżenie jakości nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn:

Podczas leczenia citalopramem możesz odczuwać senność lub zawroty głowy. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak citalopram wpływa na Ciebie.

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę; jest zatem praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Citalopram Combix

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi dawkowania tego leku. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Standardowa dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zespół lękowy

Początkowa dawka to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę należy zwiększyć do 20–30 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

Początkowa dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Pacjenci w wieku podeszłym (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów w wieku podeszłym leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci w wieku podeszłym nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z wysokim ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży. Aby uzyskać więcej informacji, proszę zapoznać się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Combix”.

Jak i kiedy przyjmować Citalopram Combix

Citalopram przyjmuje się codziennie jako pojedynczą dawkę dzienną.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy przełknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć (mają gorzki smak).

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zespole lękowym i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, może upłynąć kilka tygodni, zanim poczujesz poprawę. Kontynuuj stosowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa nie następuje od razu.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecany przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podstawowa choroba może utrzymywać się przez dłuższy czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją korzystają z leczenia podtrzymującego, czasem przez kilka lat, aby zapobiec wystąpieniu nowych epizodów depresyjnych.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Citalopram Combix:

Jeśli uważasz, że Ty lub inna osoba przyjęła zbyt dużą dawkę citalopramu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, udaj się do najbliższego szpitala z przychodnią dla nagłych wypadków lub zadzwoń do Informacji Toksycznologicznej pod numer telefonu: 91 562 0420, podając nazwę leku i przyjętą dawkę.

Zrób to nawet wtedy, gdy nie wystąpiły dolegliwości lub objawy zatrucia.

Zabierz ze sobą opakowanie leku, jeśli udajesz się do lekarza lub szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne, grożące życiu uderzenia serca, zaburzenia rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenia, obniżenie ciśnienia krwi, nudności (uczucie zawrotów głowy), zespół serotoninowy (patrz sekcja 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinawość skóry, nadmierne oddychanie (przyspieszenie oddechu).

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć Citalopram Combix:

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o regularnej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Combix:

Nie przerywaj stosowania citalopramu bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe odstawienie leku może powodować lekkie lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenia, uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucia wzruszenia lub irytacji, biegunka (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszony puls lub kołatanie serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Jeśli masz inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych objawów może być również objawami choroby i poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci donosili o następujących poważnych działaniach niepożądanych.

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenia i nagłe skurcze mięśni – mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym, który został zgłoszony przy łączonej terapii antydepresyjnej.
• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczną).
• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: niski poziom sodu we krwi, który może powodować zmęczenie, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone lub nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia, które mogą być objawami poważnego zaburzenia rytmu serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Należy pamiętać, że niektóre z poniższych objawów mogą być również objawami choroby i poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Senność
• Trudności z zasypianiem
• Zwiększona potliwość
• Suchość w ustach
• Nudności (uczucie zawrotów głowy)
• Bóle głowy

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Spadek apetytu
• Niepokój
• Zaburzenia funkcji seksualnej
• Lęk
• Nerwowość
• Stan dezorientacji
• Niepokojące sny
• Drżenia
• Mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp
• Zawroty głowy
• Zaburzenia koncentracji
• Dzwonienie w uszach (tinnitus)
• Ziewanie
• Biegunka
• Wymioty
• Zaparcia
• Wysypka
• Ból mięśni i stawów
• U mężczyzn może wystąpić problem z ejakulacją i erekcją
• U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu
• Zmęczenie
• Gorączka
• Swędzenie skóry
• Spadek masy ciała

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków)
• Zwiększenie apetytu
• Agresywność
• Depersonalizacja
• Halucynacje
• Mania
• Omdlenia
• Rozszerzone źrenice
• Przyspieszone bicie serca
• Spowolnione bicie serca
• Pokrzywka
• Utrata włosów
• Wysypka skórna
• Wrażliwość na światło
• Trudności z oddawaniem moczu
• Nadmierna krwawica miesięczna
• Obrzęk kończyn
• Przyrost masy ciała

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

• Napady padaczkowe
• Niekontrolowane ruchy
• Zaburzenia smaku
• Krwawienia
• Zapalenie wątroby
• Gorączka

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu samego siebie lub myśli o odebraniu sobie życia – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”
• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków
• Nadwrażliwość (wysypka)
• Ciężka reakcja alergicza powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
• Zwiększenie ilości wydalanego moczu
• Hipokaliemia: niski poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularny rytm serca
• Ataki lęku
• Skrzypienie zębami
• Niepokój
• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność
• Akatyzja (nieprzyjemne uczucie niepokoju psychicznego i fizycznego, prowadzące do nieustannego poruszania się)
• Zaburzenia wzroku
• Niskie ciśnienie krwi
• Krwawienie z nosa
• Zaburzenia krzepnięcia obejmujące krwawienia ze skóry i błon śluzowych (np. siniaki)
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych
• Bólowe erekcje
• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet nie karmiących piersią
• Nieregularne miesiączkowanie
• Zaburzone wyniki badań czynności wątroby
• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi pojawiające się po przejściu do pozycji stojącej)
• Zaobserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków
• Nieprawidłowy rytm serca
• Obfite krwawienie po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz sekcja 2 „Ciąża, laktacja i płodność” w celu uzyskania dodatkowych informacji.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o objawy, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem hiszpańskiego systemu farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Citalopram Combix

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty przydatności do użycia podanej na opakowaniu po napisie CAD. Data przydatności do użycia oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Należy zwrócić opakowania i niepotrzebne leki do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

6. Informacja dodatkowa

Skład Citalopramu Combix:

Substancją czynną jest citalopram (jako bromek). Każdy tablet zawiera 20 mg citalopramu.

Pozostałe składniki (eksygeny) to:

Jądro: skrobia kukurydziana bez glutenu, celuloza mikrokryształowa, kopolimer winylo-pirydynowy (copovidone), sodowa croscarmeloza, stearynian magnezu, gliceryna, laktoza monohydrat.

Powłoka: hipromeloza E5, makrogol 400, dwutlenek tytanu (E-171).

Wygląd produktu i zawartość opakowania:

Citalopram Combix jest dostępne w postaci białych, owalnych, dwuwypukłych tabletek o powłoce filmowej z bruzdą. Dostępne w opakowaniach zawierających 14, 28 lub 56 tabletek oraz opakowanie kliniczne zawierające 500 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne w sprzedaży.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu oraz podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Laboratorios Combix, S.L.U.

C/ Badajoz 2, Edificio 2

28223 Pozuelo de Alarcón (Madryt)

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Industria Química y Farmacéutica VIR, S.A.

C/ Laguna 66-68-70

28923 Alcorcón (Madryt)

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: Styczeń 2021

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/