Citalopram Bexal 30 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Citalopram Bexal 20 mg tabletki powlekane filmowe EFG

Citalopram Bexal 30 mg tabletki powlekane filmowe EFG

Przed zastosowaniem tego leku proszę dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz ponownie potrzebować zawartych w niej informacji.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Citalopram Bexal i do czego służy.
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Bexal.
3. Jak stosować Citalopram Bexal.
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Jak przechowywać Citalopram Bexal.
6. Zawartość opakowania i inne informacje.

1. Co to jest Citalopram Bexal i do czego służy

Citalopram to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków znanych jako leki przeciwdzopocowe. Leki te pomagają skorygować pewne zaburzenia chemiczne w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram jest wskazany w leczeniu:

• Depresji oraz zapobieganiu nawrotom i powtarzaniu się depresji.
• Zespołu lękowego z lub bez agorafobii.
• Zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

Lekarz może jednak przepisać citalopram również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego został Ci przepisany citalopram, zapytaj swojego lekarza.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Bexal

Nie przyjmuj Citalopram Bexal

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy zwanej inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksydaza, nialamida, tranylcypramina, selegolina (w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (w leczeniu depresji) oraz linezolid (antybiotyk).
• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś taki epizod (można to stwierdzić w elektrokardiogramie, badaniu oceniającym pracę serca).
• Jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby powodującej zaburzenia rytmu serca.
• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.
  • Zobacz również sekcję „Inne leki i Citalopram Bexal” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii citalopramem.

Po przyjęciu moclobemidy należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać tydzień przed przyjęciem jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Bexal.

Poinformuj lekarza, jeśli masz inne choroby lub stan zdrowia, ponieważ może to mieć wpływ na leczenie. W szczególności powiadom lekarza:

• Jeśli występują u Ciebie epizody manii lub zaburzenia lękowe.

• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.

• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może wpływać na kontrolę glikemii. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków hipoglikemizujących.

• Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady drgawkowe lub wzrośnie ich częstotliwość (zobacz również punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).

• Jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krwawienia, pojawiają się u Ciebie nietypowe siniaki lub jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość”).

• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.

• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.

• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś na choroby serca lub niedawno miałeś zawał serca.

• Jeśli w spoczynku serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że organizm traci sól, np. w wyniku intensywnej diarzei i wymiotów przez kilka dni lub przyjmowania moczopędnych (leków na oddawanie moczu).

• Jeśli zauważyłeś szybkie lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy przy wstawaniu ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.

• Jeśli masz problem z rozszerzeniem źrenic ocznych (midryza).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów wystąpił u Ciebie wcześniej.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i częstą zmianą myśli, nieproporcjonalną radością oraz nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczysz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie te objawy.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po odstawieniu leku.

Specjalna informacja dotycząca Twojej choroby

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może minąć kilka tygodni, zanim odczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle stwierdzana jest po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje po kontynuowaniu terapii. Dlatego bardzo ważne jest, aby dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza i nie przerywać leczenia ani nie zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku stosowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, by zacząć działać – zwykle około dwóch tygodni, choć czasem może to potrwać dłużej.

Większe ryzyko wystąpienia takich myśli masz, jeśli:

• Wcześniej miałeś myśli samobójcze lub o zranieniu siebie.
• Jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonych antydepresantem.

Jeśli w jakimkolwiek momencie masz myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.

Może Ci pomóc, jeśli powiesz bliskiej osobie lub przyjacielowi, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe i poprosisz go o przeczytanie tego ulotki. Możesz zapytać, czy zauważyli, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy martwią się o zmiany w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram zazwyczaj nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży

w wieku poniżej 18 lat. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18 roku życia istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość) podczas przyjmowania tego typu leków.

Niemniej jednak lekarz może przepisać citalopram pacjentom poniżej 18 roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli lekarz przepisał Ci citalopram i jesteś pacjentem poniżej 18 roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Powinieneś poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej wymienionych objawów nasila się lub pojawiają się komplikacje u pacjentów poniżej 18 roku życia przyjmujących citalopram. Ponadto długoterminowe skutki tego leku pod względem bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze w pełni potwierdzone.

Inne leki i Citalopram Bexal

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub mógłbyś potrzebować innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych i czasem powodować poważne działania niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezselektywne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające jako substancje czynne fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazę, nialamidę i tranylcypraminę. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać 7 dni przed przyjęciem któregokolwiek z tych leków.
• Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A zawierające moclobemidę (w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lit (w profilaktyce i leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych) i tryptofan.
• Imipraminę i desipraminę (w leczeniu depresji).
• Nieodwracalne inhibitory MAO-B zawierające selegolinę (w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegoliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (w leczeniu podwyżyszonego ciśnienia krwi i/lub choroby serca); stężenie metoprololu we krwi wzrasta, ale nie zaobserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu.
• Sumatriptan i leki podobne (w leczeniu migreny) oraz tramadol (w leczeniu silnego bólu) – zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli podczas stosowania tej kombinacji pojawią się nietypowe objawy, należy skontaktować się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluconazol (stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych), fluwoksyminę (antydepresant) i tiklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu). Mogą one zwiększać stężenie citalopramu we krwi, ale nie zgłoszono zwiększenia działań niepożądanych citalopramu.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi (np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (w leczeniu bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (w leczeniu artretyzmu)); nieco zwiększają ryzyko zaburzeń krwawienia.
• Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) (środek ziołowy stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
• Meflokwinę (w leczeniu malarii), bupropion (w leczeniu depresji) i tramadol (w leczeniu silnego bólu) – z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego.
• Neuroleptyki (leki w leczeniu schizofrenii, psychóz), z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresanty.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenantrenu, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne antydepresanty, niektóre leki przeciwbakteryjne (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarii, szczególnie halofantryna), niektóre antyhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
  • Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca stanowiących zagrożenie dla życia. Nie należy przyjmować citalopramu, jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby powodującej zaburzenia rytmu serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same mogą wpływać na rytm serca. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Bexal z pożywieniem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z pożywieniem lub bez (zobacz punkt 3 „Jak stosować Citalopram Bexal”).

Nie stwierdzono, że citalopram nasila działanie alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożycia alkoholu w czasie leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Kobiety w ciąży zazwyczaj nie powinny przyjmować citalopramu, a kobiety karmiące nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że lekarz dokładnie ocenił ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, pamiętaj, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, nasilone odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągłe płaczenie, senność i trudności ze zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowym okresie ciąży, może wystąpić większe ryzyko silnego krwawienia pochwowego krótko po porodzie, szczególnie jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepnięcia. Twoja położna lub lekarz powinni wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi do mleka matki w małych ilościach. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczona citalopramem.

Podczas ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby noworodków, tzw. trwałej nadciśnienia płucnego noworodków (HPPN), w której dziecko oddycha szybko i ma sinicę. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka wystąpią te objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Citalopram w modelach zwierzęcych wykazywał obniżenie jakości nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ogólnie citalopram nie powoduje senności; jednak jeśli poczujesz zawroty głowy lub senność na początku przyjmowania tego leku, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn, dopóki te objawy nie ustąpią.

Citalopram Bexal zawiera laktozę i sód

Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę powlekaną, co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Citalopram Bexal

Stosuj ten lek dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Standardowa dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenie lękowe

Początkowa dawka to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę zwiększa się do 20 lub 30 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Początkowa dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów w podeszłym wieku leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10 lub 20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci w podeszłym wieku nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z szczególnym ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz sekcję 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Bexal”.

Jak i kiedy przyjmować Citalopram Bexal

Citalopram stosuje się codziennie jako pojedynczą dawkę dzienną.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć (mają gorzki smak).

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zaburzeniach lękowych i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach. Kontynuuj stosowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa stanu zdrowia nie nastąpi od razu.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecany przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podstawa choroba może utrzymywać się przez dłuższy czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może spowodować nawrót objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją mogą korzystać z leczenia podtrzymującego, czasem przez wiele lat, aby zapobiec wystąpieniu kolejnych epizodów depresyjnych.

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Bexal niż powinieneś

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Bexal niż zalecono, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą ilość. Zrób to nawet wtedy, gdy nie odczuwasz żadnych dolegliwości lub objawów zatrucia. Weź opakowanie Citalopram Bexal ze sobą, gdy udasz się do lekarza lub do szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne, zagrożone dla życia uderzenia serca, drgawki, zaburzenia rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi, podwyższenie ciśnienia krwi, nudności (uczucie zawrotów głowy), zespół serotonergiczny (zobacz sekcję 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, potliwość, sinawą barwę skóry, nadmierne oddychanie (zwiększenie częstości oddechów).

Jeśli zapomnisz przyjąć Citalopram Bexal

Jeśli zapomniałeś przyjąć dawki, przyjmij następną dawkę o regularnej porze.

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Bexal

Nie przestawaj przyjmować Citalopram Bexal bez wyraźnej wskazówki lekarza. Po zakończeniu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe odstawienie leku może powodować łagodne lub przemijające zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie niepokoju, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), wymioty, potliwość, uczucie pobudzenia lub niepokoju, drżenie, uczucie dezorientacji lub zamroczenia, uczucia wzmożonego wzruszenia lub drażliwości, biegunkę (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszony puls lub kołatanie serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób je występują.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Pamiętaj, że wiele z tych objawów może być również objawami Twojej choroby i dlatego poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci donosili o następujących poważnych działaniach niepożądanych. Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przerwać przyjmowanie citalopramu i skontaktować się z lekarzem.

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie i nagłe skurcze mięśni; mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym, który został zgłoszony przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdziałających depresji.
• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczną).
• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą występować u do 1 na 1 000 pacjentów):

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przerwać przyjmowanie citalopramu i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować osłabienie, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone i nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia, ponieważ mogą to być objawy poważnego zaburzenia serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Pamiętaj, że niektóre z wymienionych poniżej objawów mogą być również objawami Twojej choroby i dlatego poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą występować u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Senność.
• Trudności ze snem.
• Zwiększona potliwość.
• Suchość w ustach.
• Nudności (uczucie mdłości).
• Ból głowy.

Działania niepożądane częste (mogą występować u do 1 na 10 pacjentów):

• Spadek apetytu.
• Pobudzenie.
• Obniżenie aktywności seksualnej.
• Lęk.
• Niespokojność.
• Stan dezorientacji.
• Niezwykłe sny.
• Drżenie.
• Mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp.
• Omdlenia.
• Zaburzenia koncentracji.
• Dźwięki w uszach (tinnitus).
• Ziewanie.
• Biegunka.
• Wymioty.
• Zaparcia.
• Wysypka.
• Ból mięśni i stawów.
• U mężczyzn może wystąpić problem z ejakulacją i erekcją.
• U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu.
• Zmęczenie.
• Gorączka.
• Swędzenie skóry.
• Spadek masy ciała.

Działania niepożądane rzadkie (mogą występować u do 1 na 100 pacjentów):

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków).
• Zwiększenie apetytu.
• Agresywność.
• Depersonalizacja.
• Halucynacje.
• Mania.
• Omdlenia.
• Rozszerzone źrenice.
• Przyspieszone bicie serca.
• Spowolnione bicie serca.
• Pokrzywka.
• Wypadanie włosów.
• Wysypka skórna.
• Wrażliwość na światło.
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Nadmierna krwawica miesięczna.
• Obrzęk rąk i nóg.
• Przyrost masy ciała.

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą występować u do 1 na 1 000 pacjentów):

• Napady padaczkowe.
• Niekontrolowane ruchy.
• Zaburzenia smaku.
• Krwawienie.
• Zapalenie wątroby.
• Gorączka.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu siebie lub myśli samobójcze, patrz również sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawienia lub siniaków (krwawienie podskórne).
• Nadwrażliwość (wysypka).
• Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy.
• Zwiększenie ilości wydalanego moczu.
• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularne bicie serca.
• Ataki paniki.
• Zgrzytanie zębami.
• Niepokój.
• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.
• Akatyzja (niekontrolowane ruchy mięśni).
• Zaburzenia wzroku.
• Obniżone ciśnienie krwi.
• Krwawienie z nosa.
• Zaburzenia krzepnięcia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (siniaki).
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.
• Bólowe erekcje.
• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią.
• Nieregularne miesiączkowanie.
• Obfite krwawienie po porodzie (krwawienie poporodowe), patrz „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w punkcie 2, aby uzyskać więcej informacji.
• Zaburzone wyniki badań czynności wątroby.
• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które występuje, gdy osoba wstaje).
• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.
• Nieprawidłowy rytm serca.

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w tej ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w tej ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Citalopram Bexal

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu po CAD/EXP. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpady opakowań oraz leków, których nie potrzebujesz, należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i niepotrzebnych leków. Tym sposobem pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Citalopram Bexal 20 mg tabletów powlekanych:

• Substancją czynną jest citalopram.

Każda tabletka zawiera 24,99 mg citalopramu bromku wodorkowego (równoważne 20 mg citalopramu).

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, povidon, glikol 85% (E-422), celuloza mikryształowa, stearynian magnezu, sodowy karboksymetylokrzemiarz ziemniaczany (typ A) (pochodzenie: skrobia ziemniaczana), hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000 i talk.

Skład Citalopram Bexal 30 mg tabletów powlekanych:

• Substancją czynną jest citalopram. Każda tabletka zawiera 37,48 mg citalopramu bromku wodorkowego (równoważne 30 mg citalopramu).
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, povidon, glikol 85% (E-422), celuloza mikryształowa, stearynian magnezu, sodowy karboksymetylokrzemiarz ziemniaczany (typ A) (pochodzenie: skrobia ziemniaczana), hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000 i talk.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Bexal 20 mg to białe, długie, dwuwypukłe tabletki powlekane, z rowkiem po jednej stronie, oznaczone „C20”.

Opakowane są w folię PVC/Aluminium lub Al/PVC/PVDC w opakowaniach zawierających 14, 28 lub 56 tabletek.

Citalopram Bexal 30 mg to białe, długie, dwuwypukłe tabletki powlekane, z rowkiem po jednej stronie, oznaczone „C30”.

Opakowane są w folię PVC/Aluminium lub Al/PVC/PVDC w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Bexal Farmacéutica, s.a.

Centro Empresarial Parque Norte

Edificio Roble

C/ Serrano Galvache, 56

28033 Madryt

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Salutas Pharma GmbH

Otto-von Guericke Allee 1

Barleben 39179 Niemcy

LEK, S.A.

Domaniewska 50 C

02-672 Warszawa

Polska

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2023.

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/