Cipralex 20 mg/ml krople doustne w roztworze

Hiszpania
Nazwa handlowa Cipralex 20 mg/ml krople doustne w roztworze
Postać farmaceutyczna roztwór, doustny
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Produkt Leczniczy Wydawany Na Receptę
Numer rejestracyjny 68811
Cipralex 20 mg/ml krople doustne w roztworze roztwór, doustny

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Cipralex 20 mg/ml krople doustne, roztwór

escytalopram

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

  • Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz potrzebować ponownie zapoznać się z jej treścią.
  • Jeśli masz jakiekolwiek pytania, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
  • Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie i nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest Cipralex i do czego się go stosuje
  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Cipralex
  3. Jak stosować Cipralex
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać Cipralex
  6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Cipralex i kiedy się go stosuje

Cipralex zawiera substancję czynną escytalopram. Cipralex należy do grupy leków przeciwdrgawkowych zwanej selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).

Cipralex zawiera escytalopram i jest wskazany w leczeniu depresji (epizodów depresyjnych) oraz zaburzeń lękowych (takich jak zaburzenia paniki z lub bez agorafobii, lęk społeczny, uogólnione zaburzenia lękowe i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne) u dorosłych powyżej 18. roku życia.

Może upłynąć kilka tygodni, zanim poczujesz się lepiej. Kontynuuj przyjmowanie Cipralex, nawet jeśli poprawa nie jest od razu widoczna.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli stan się pogorszy lub nie ma poprawy.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Cipralex

Nie przyjmuj Cipralex

  • Jeśli jesteś uczulony na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

  • Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy tzw. inhibitorów MAO, w tym selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).

  • Jeśli od urodzenia lub wcześniej występowały u Ciebie zaburzenia rytmu serca (wykryte w EKG – badaniu oceniającym czynność serca).

  • Jeśli przyjmujesz leki na zaburzenia rytmu serca lub takie, które mogą wpływać na rytm serca (zobacz punkt 2 „Stosowanie Cipralex z innymi lekami”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania Cipralex skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Poinformuj lekarza, jeśli cierpisz na inne choroby lub zaburzenia, ponieważ może to mieć wpływ na sposób leczenia. W szczególności poinformuj lekarza:

  • Jeśli cierpisz na padaczkę. Leczenie Cipralex należy przerwać, jeśli wystąpią pierwsze napady drgawkowe lub zauważysz wzrost częstości napadów (zobacz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
  • Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub niewydolność nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
  • Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie Cipralex może wpływać na kontrolę poziomu glukozy we krwi. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków obniżających poziom glukozy.
  • Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
  • Jeśli masz w wywiadzie krwawienia lub pojawiają się u Ciebie nietypowe siniaki, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość”).
  • Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
  • Jeśli cierpisz na chorobę wieńcową.
  • Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na problemy sercowe lub niedawno miałeś zawał serca.
  • Jeśli Twój spoczynkowy rytm serca jest powolny i/lub wiesz, że możesz mieć obniżenie stężenia soli w wyniku ciężkiej i długotrwałej diarrii i wymiotów (podczas choroby) lub stosowania moczegonnych.
  • Jeśli odczuwasz szybkie lub nieregularne bicie serca, osłabienie, omdlenia lub zawroty głowy po wstaniu, co może wskazywać na zaburzenia rytmu serca.
  • Jeśli miałeś lub masz problemy oczne, takie jak niektóre rodzaje jaskry (zwiększony nacisk w oku).

Proszę zwrócić uwagę:

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i niestabilną zmianą myśli, nieproporcjonalną radością oraz nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczysz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu mogą również występować w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie te objawy.

Leki takie jak Cipralex (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po zakończeniu leczenia.

Myśli samobójcze i nasilanie się depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli jesteś chory na depresję i/lub cierpisz na zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu lub zabiciu samego siebie. Mogą one nasilać się na początku przyjmowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, aby zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć czasem może to potrwać dłużej. Ty jesteś bardziej narażony na takie myśli:

  • Jeśli wcześniej miałeś myśli samobójcze lub myśli o zranieniu siebie.
  • Jeśli jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych poniżej 25. roku życia z chorobami psychicznymi leczonych antydepresantami.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu lub zabiciu siebie samego, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne, jeśli powiesz bliskiej osobie lub przyjacielowi, że jesteś chory na depresję lub cierpisz na zaburzenia lękowe, i poprosisz go, aby przeczytał ten ulotkę. Możesz zapytać, czy zauważyli, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy martwią się zmianami w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Cipralex nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i agresja (głównie zachowania agresywne, konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują tego typu leki. Niemniej jednak lekarz może przepisać Cipralex pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli Twój lekarz przepisał Cipralex osobie poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Powinieneś poinformować lekarza, jeśli któryś z wcześniej opisanych objawów nasila się lub pojawiają się komplikacje u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących Cipralex. Ponadto długoterminowe skutki Cipralex pod względem bezpieczeństwa oraz wpływu na wzrost, dojrzewanie i rozwój poznawczy i behawioralny u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze potwierdzone.

Stosowanie Cipralex z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmować inne leki.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

  • „Nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (MAO)”, zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazę, nialamidę i tranocyprolinę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania Cipralex. Po zakończeniu leczenia Cipralex należy odczekać 7 dni przed przyjęciem któregoś z tych leków.

  • „Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A”, zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji).

  • „Nieodwracalne inhibitory MAO-B”, zawierające selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona). Zwiększają one ryzyko działań niepożądanych.

  • Antybiotyk linezolid.

    • Lity (stosowany w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych) i tryptofan.
    • Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).
    • Sumatriptan i podobne leki (stosowane w leczeniu migreny) oraz tramadol i podobne leki (opiaty, stosowane w leczeniu silnego bólu). Zwiększają one ryzyko działań niepożądanych.
    • Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w leczeniu grzybiczych infekcji), fluwoksoaminę (antydepresant) i tiklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu). Mogą one powodować wzrost stężenia escytalopramu we krwi.
    • Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) – ziołowy lek stosowany w depresji.
    • Kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki stosowane w celu złagodzenia bólu lub zmniejszenia ryzyka zakrzepicy, nazywane również lekami przeciwkrzepliwymi). Mogą one zwiększać skłonność do krwawień.
  • Warfarynę, dipirydamol i fenprokumon (leki stosowane w celu zmniejszenia ryzyka zakrzepicy, nazywane również lekami przeciwkrzepliwymi). Lekarz będzie prawdopodobnie kontrolował czas krzepnięcia krwi na początku i na końcu leczenia Cipralex, aby upewnić się, że dawka leku przeciwkrzepliwego nadal jest odpowiednia.

  • Meflokwinę (stosowaną w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) – z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego.

  • Neuroleptyki (leki stosowane w leczeniu schizofrenii, psychoz) i antydepresanty (trójpierścieniowe antydepresanty i SSRI) – z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego.

  • Flekainidę, propafenonę i metoprolol (stosowane w chorobach układu sercowo-naczyniowego), klomipraminę i nortryptylinę (antydepresanty) oraz rysperydon, tioridazynę i haloperidol (lekami przeciwpadaczkowymi). Dawkę Cipralex może być konieczne dostosować.

  • Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrażać życiu.

Nie przyjmuj Cipralex, jeśli przyjmujesz leki na zaburzenia rytmu serca lub takie, które mogą wpływać na rytm serca, np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenylozyny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (np. esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna). Skontaktuj się z lekarzem w przypadku dodatkowych pytań.

Stosowanie Cipralex z pożywieniem, napojami i alkoholem

Cipralex można przyjmować z pożywieniem lub bez (zobacz punkt 3 „Jak stosować Cipralex”).

Tak jak w przypadku wielu leków, nie zaleca się łączenia Cipralex z alkoholem, choć nie oczekuje się, że Cipralex będzie oddziaływać z alkoholem.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Nie przyjmuj Cipralex, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie omówili ryzyko i korzyści związane z jego stosowaniem.

Jeśli przyjmujesz Cipralex w ostatnich 3 miesiącach ciąży, należy pamiętać, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub osłabienie mięśni, nadmiernie silne odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągłe płacz, senność i trudności ze zasypianiem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Upewnij się, że położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczona Cipralex.

Podczas ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak Cipralex mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodków poważnej choroby zwanej trwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (HPPN), w której noworodek oddycha szybko i ma sinicę. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u noworodka pojawią się te objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Jeśli przyjmujesz Cipralex w końcowym etapie ciąży, może wystąpić większe ryzyko silnego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepnięcia. Twój lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz Cipralex, aby mogli Ci doradzić.

Jeśli Cipralex stosowany jest w czasie ciąży, nie należy go nagle przerywać.

Oczekuje się, że escytalopram wydzielany jest z mlekiem matki.

Cytalopram, lek podobny do escytalopramu, wykazał obniżenie jakości nasienia w badaniach na zwierzętach. Teoretycznie, ten efekt mógłby wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność u ludzi.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Zaleca się, aby nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak Cipralex wpływa na Twoje funkcje.

Cipralex 20 mg/ml krople doustne w roztworze zawiera alkohol.

Ten lek zawiera 100 mg alkoholu (etanol 96%) w każdym ml, co odpowiada 11,8% v/v. Ilość w 1 ml tego leku odpowiada mniej niż 3 ml piwa lub 1 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie wywoła istotnych skutków.

Cipralex 20 mg/ml krople doustne w roztworze zawierają sód

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na ml; oznacza to, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Cipralex

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi dawkowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Trzymaj buteleczkę całkowicie do góry nogami. Jeśli krople nie wypływają, delikatnie uderz w dno buteleczki, aby uruchomić przepływ.

Ręka trzyma fiolkę z lekarstwem odwróconą do góry dnem, z której wypada kropla płynu w dół

Wlej wymaganą liczbę kropli do napoju (woda, sok pomarańczowy lub jabłkowy), lekko wymieszaj i wypij całość.

Nie należy mieszać kropli doustnych Cipralex z innymi płynami ani innymi lekami.

Dorośli

Depresja

Zwykle zalecana dawka Cipralex to 10 mg (10 kropli) jako jednorazowa dawka dzienna. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg (20 kropli) dziennie.

Zespół lękowy

Początkowa dawka Cipralex to 5 mg (5 kropli) jako jednorazowa dawka dzienna przez pierwszy tydzień, po czym dawkę zwiększa się do 10 mg (10 kropli) dziennie. Lekarz może później zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg (20 kropli) dziennie.

Lęk społeczny

Zwykle zalecana dawka Cipralex to 10 mg (10 kropli) jako jednorazowa dawka dzienna. Lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg (5 kropli) dziennie lub zwiększyć ją do maksymalnie 20 mg (20 kropli) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na lek.

Uogólnione zaburzenia lękowe

Zwykle zalecana dawka Cipralex to 10 mg (10 kropli) jako jednorazowa dawka dzienna. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg (20 kropli) dziennie.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

Zwykle zalecana dawka Cipralex to 10 mg (10 kropli) jako jednorazowa dawka dzienna. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg (20 kropli) dziennie.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

Zalecana początkowa dawka Cipralex to 5 mg (5 kropli) jako jednorazowa dawka dzienna. Lekarz może zwiększyć dawkę do 10 mg (10 kropli) dziennie.

Dzieci i młodzież

Cipralex nie powinien być zazwyczaj stosowany u dzieci i młodzieży. Aby uzyskać więcej informacji, proszę zapoznać się z punktem 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Cipralex”.

Niewydolność nerek

W przypadku pacjentów z ciężko upośledzoną funkcją nerek należy zachować ostrożność. Stosuj zgodnie z zaleceniem lekarza.

Niewydolność wątroby

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 10 mg dziennie. Stosuj zgodnie z zaleceniem lekarza.

Pacjenci uznawani za wolnych metabolizatorów CYP2C19

Pacjenci z tym znanym genotypem nie powinni przyjmować więcej niż 10 mg dziennie. Stosuj zgodnie z zaleceniem lekarza.

Czas trwania leczenia

Może upłynąć kilka tygodni, zanim poczujesz się lepiej. Kontynuuj przyjmowanie Cipralex, nawet jeśli poczujesz się lepiej wcześniej niż przewidywano.

Nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Kontynuuj przyjmowanie Cipralex przez czas zalecony przez lekarza. Przerwanie leczenia zbyt wcześnie może prowadzić do nawrotu objawów. Zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy po powrocie do dobrego samopoczucia.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Cipralex

Jeśli przyjmiesz więcej Cipralex niż przepisano, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, udaj się do najbliższego szpitala z oddziałem ratunkowym lub skontaktuj się z Krajowym Centrum Informacji Toksykologicznych pod numerem telefonu 915 620 420. Zrób to nawet wtedy, gdy nie odczuwasz dolegliwości lub objawów zatrucia. Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, drgawki, śpiączkę, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia krwi oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej organizmu. Weź ze sobą opakowanie Cipralex, jeśli udajesz się do lekarza lub do szpitala.

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę Cipralex

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Jeśli zapomniałeś przyjąć dawkę i przypomnisz sobie przed pójściem spać, przyjmij ją natychmiast. Następnego dnia kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniem. Jeśli przypomnisz sobie w nocy lub następnego dnia, pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniem.

Jeśli przerwiesz leczenie Cipralex

Nie przerywaj leczenia Cipralex bez konsultacji z lekarzem. Po zakończeniu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Cipralex przez kilka tygodni.

Po zaprzestaniu przyjmowania Cipralex, szczególnie nagle, możesz odczuwać objawy odstawienia. Są one częste po zakończeniu leczenia Cipralex. Ryzyko jest większe, gdy Cipralex był stosowany przez dłuższy czas, w wysokich dawkach lub gdy dawkę zmniejszano zbyt szybko. Większość osób stwierdza, że objawy te są łagodne i ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni. Jednak u niektórych pacjentów mogą być intensywne lub trwać dłużej (2–3 miesiące lub dłużej). Jeśli po zaprzestaniu przyjmowania Cipralex odczuwasz ciężkie objawy odstawienia, skontaktuj się z lekarzem. Lekarz może zalecić ponowne rozpoczęcie przyjmowania kropli i powolniejsze odstawienie.

Objawy odstawienia obejmują: uczucie zawrotów głowy (niestabilność, brak równowagi), uczucie mrowienia, uczucie pieczenia i (rzadziej) wrażenie „uderzenia elektrycznego”, nawet w głowie, zaburzenia snu (zbyt intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie niepokoju, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), potliwość (w tym nocne poty), uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie (niestabilność), uczucie dezorientacji, uczucie wzruszenia lub irytacji, biegunkę (miękkie stolce), zaburzenia widzenia, kołatanie serca.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych objawów może być objawami choroby i poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub udaj się do szpitala:

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 na 100 osób):

  • Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 osób):

  • Opuchlizna skóry, języka, warg lub twarzy, trudności w oddychaniu lub połykaniu (ciężka reakcja alergiczna).
  • Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenia, nagłe skurcze mięśni – mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym.

Nieznane (nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych):

  • Trudności w oddawaniu moczu.
  • Napady drgawek – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
  • Żółtaczka skóry i białek oczu – są to objawy zaburzeń funkcji wątroby / zapalenia wątroby.
  • Jeśli odczuwasz szybkie lub nieregularne bicie serca lub omdlenia, co może wskazywać na stan zagrażający życiu zwany Torsade de Pointes.
  • Myśli o zranieniu samego siebie lub o samobójstwie – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
  • Nagła opuchlizna skóry lub błon śluzowych (angioobrzęk).

Oprócz powyższego, zgłaszano następujące działania niepożądane:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

  • Odczuwanie zawrotów głowy (nudności).
  • Bóle głowy.

Często (może dotyczyć do 1 na 10 osób):

  • Zatkany lub cieknący nos (zapalenie zatok).

  • Zmniejszony lub zwiększony apetyt.

  • Lęk, pobudzenie, niepokojące sny, trudności ze zasypianiem, uczucie senności, zawroty głowy, ziewanie, drżenia, swędzenie skóry.

    • Biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach.
  • Zwiększona potliwość.

  • Bóle mięśni i stawów (artrologia i miologia).

  • Zaburzenia seksualne (opóźnienie ejakulacji, problemy z erekcją, zmniejszone popędy seksualne; u kobiet mogą wystąpić trudności w osiągnięciu orgazmu).

  • Zmęczenie, gorączka.

  • Przyrost masy ciała.

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 na 100 osób):

  • Pokrzywka, wysypka skórna, swędzenie (świerzbienie).

  • Zgrzytanie zębami, pobudzenie, niepokój, ataki paniki, dezorientacja.

  • Zaburzenia snu, zaburzenia węchu i smaku, omdlenia (zawroty).

  • Rozszerzenie źrenic (midriaza), zaburzenia wzroku, szumy w uszach (tinnitus).

  • Wypadanie włosów.

  • Nadmierne krwawienie miesięczne.

  • Nieregularne miesiączkowanie.

  • Ubytek masy ciała.

  • Przyspieszone bicie serca.

  • Opuchlizna rąk i nóg.

  • Krwawienie z nosa.

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 osób):

  • Agresja, oderwanie od rzeczywistości (depersonalizacja), halucynacje.
  • Spowolnione bicie serca.

Nieznane (nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych):

  • Obniżenie stężenia sodu we krwi (objawy: zawroty głowy, złe samopoczucie, osłabienie mięśni lub dezorientacja).
  • Zawroty głowy przy wstawaniu z powodu niskiego ciśnienia krwi (hipotensja ortostatyczna).
  • Zaburzenia funkcji wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi).
  • Zaburzenia ruchowe (niekontrolowane ruchy mięśni).
  • Boleśnie długotrwała erekcja (priapizm).
  • Objawy zwiększonego krwawienia, np. na skórze lub błonach śluzowych (siniaki) oraz obniżona liczba płytek krwi we krwi (trombocytopenia).
  • Nagła opuchlizna skóry lub błon śluzowych (angioobrzęk).
  • Zwiększone wydzielanie hormonu zwanego ADH, co powoduje zatrzymanie wody w organizmie i rozcieńczenie krwi, co prowadzi do obniżenia stężenia sodu (nieodpowiednie wydzielanie ADH).
  • Zwiększone stężenie hormonu prolaktyny we krwi.
  • Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet niekarmiących piersią.
  • Mania.
  • Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.
  • Zaburzenia rytmu serca (tzw. wydłużenie odcinka QT, widoczne w EKG – elektrycznej aktywności serca).
  • Obfite krwawienie położnicze (krwawienie poporodowe) – patrz sekcja 2 „Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość” w celu uzyskania dodatkowych informacji.

Dodatkowo znane są inne działania niepożądane występujące przy stosowaniu leków działających podobnie jak escytalopram (substancja czynna Cipralex). Są to:

  • Niepokój ruchowy (akatyzja).
  • Ubytek apetytu.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o objawy, które nie są wymienione w tym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków na Użycie Ludzkie: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Cipralex

Przechowuj ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem ręki dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD.

Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

Po otwarciu opakowania krople można stosować przez 8 tygodni i należy je przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani wraz z odpadami komunalnymi. Opakowania oraz niepotrzebne leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Cipralex

Substancją czynną jest escytalopram. Każdy ml Cipralex krople doustne zawiera 20 mg substancji czynnej escytalopram (jako escytalopramu szczawian).

1 kropla zawiera 1 mg escytalopramu.

Pozostałe składniki to:

propylogalusan

kwas cytrynowy bezwodny

etanol 96%

wodorotlenek sodu

woda oczyszczona

Wygląd leku i zawartość opakowania

Cipralex Kropel doustnych w postaci roztworu dostarczanych jest w butelce szklanej w kolorze topazowym z kroplówką o pojemności 15 ml.

Cipralex Kropel doustnych w postaci roztworu to przezroczysty roztwór o barwie od prawie bezbarwnej do żółtawej.

Właściciel dopuszczenia do obrotu i producent

Właściciel dopuszczenia do obrotu

Lundbeck España, S.A.

Av. Diagonal, 605,7º 2ª

08028 Barcelona

Hiszpania

Producent

  • Lundbeck A/S

Ottiliavej 9

2500 Valby

Dania

Ten lek został zatwierdzony w państwach członkowskich EOG pod następującymi nazwami:

Republika Czeska: Cipralex 20mg/ml

Dania: Cipralex

Finlandia: Cipralex

Francja: Seroplex

Niemcy: Cipralex 20mg/ml Tropfen zum Einnehmen, Losung

Grecja: Cipralex

Włochy: Cipralex

Norwegia: Cipralex

Portugalia: Cipralex

Hiszpania: Cipralex

Szwecja: Cipralex

Wielka Brytania: Cipralex

Data ostatniej weryfikacji ulotki: grudzień 2023

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/