Ceftryakszona Reig Jofre 1 g proszek i roztwór do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań wewnątrzmięśniowych EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Ceftriaxona Reig Jofre 1 g proszek i roztwór do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań wewnątrzmięśniowych EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został Ci przepisany indywidualnie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają one takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki :

1. Co to jest Ceftriaxona Reig Jofre i kiedy się go stosuje.
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftriaxona Reig Jofre
3. Jak stosować Ceftriaxona Reig Jofre
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Przechowywanie Ceftriaxona Reig Jofre.
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Ceftriaxona Reig Jofre i do czego służy

Ceftriaxona to antybiotyk przeznaczony dla dorosłych i dzieci (w tym noworodków). Działa poprzez eliminację bakterii powodujących infekcje. Lek należy do grupy leków zwanych cefalosporynami.

Ceftryxona jest stosowana w leczeniu infekcji:

• mózgu (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)
• płuc
• ucha środkowego
• jamy brzusznej i ściany brzucha (zapalenie otrzewnej)
• dróg moczowych i nerek
• kości i stawów
• skóry i tkanek miękkich
• krwi
• serca

Ceftryxona może być stosowana:

• w leczeniu określonych infekcji przenoszonych drogą płciową (gonoreja i kiła).
• w leczeniu pacjentów z niskim poziomem białych krwinek (neutropenia), u których występuje gorączka spowodowana infekcją bakteryjną.
• w leczeniu infekcji klatki piersiowej u dorosłych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli.
• w leczeniu boreliozy (przenoszonej przez kleszcze) u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków od 15. dnia życia.
• w zapobieganiu infekcjom podczas zabiegów chirurgicznych.

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli stan się pogorszy lub nie poprawi.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftryaksjonu Reig Jofre

Nie należy stosować Ceftriaxony Reig Jofre

• jeśli jest uczulony na ceftriaksonę lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli wcześniej miał nagłą lub ciężką reakcję alergiczną na penicylinę lub inne podobne antybiotyki (takie jak cefalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy); objawy takiej reakcji to np. nagłe obrzęki gardła lub twarzy utrudniające oddychanie lub połykanie, nagły obrzęk rąk, stóp i kostek, ból w klatce piersiowej lub szybko rozwijająca się intensywna wysypka na skórze.
• jeśli jest uczulony na ksylokainę i ma otrzymać ceftriaksonę w postaci wstrzyknięcia do mięśnia.

Ceftriaksona nie powinna być stosowana u niemowląt, jeśli:

• niemowlę jest przedwczesne.
• niemowlę jest noworodkiem (do 28. dnia życia) i ma pewne zaburzenia krwi lub żółtaczkę (żółte zabarwienie skóry lub białka oka) albo jeśli ma być mu podane dożylnie lekarstwo zawierające wapń.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem przyjmowania ceftryaksony:

• jeśli niedawno otrzymał(a) lub ma otrzymać produkt zawierający wapń.
• jeśli niedawno miał(a) biegunkę po leczeniu antybiotykami; jeśli kiedykolwiek miał(a) problemy jelitowe, w szczególności kolitis (zapalenie jelita).
• jeśli miał(a) problemy wątrobowe lub nerkowe (zobacz sekcję 4).
• jeśli miał(a) kamienie w pęcherzu żółciowym lub w nerkach.
• jeśli miał(a) inne choroby, np. anemię hemolityczną (zmniejszenie czerwonych krwinek, które może powodować bladożółty odcień skóry oraz osłabienie i uczucie niedotlenienia).
• jeśli stosuje dietę o niskiej zawartości sodu.
• jeśli doświadcza lub doświadczył(a) kombinacji dowolnych z następujących objawów: wysypka, zaczerwienienie skóry, pęcherze na wargach, oczach i jamie ustnej, łuszczenie się skóry, wysoka gorączka, objawy podobne do grypy, podwyższone poziomy enzymów wątrobowych, wzrost jednego z rodzajów białych krwinek (eozynofilia) oraz powiększenie węzłów chłonnych (objawy ciężkich reakcji skórnych, patrz także sekcja 4 „Możliwe działania niepożądane”).

Jeśli konieczne jest wykonanie badania krwi lub moczu

Jeśli ma być leczony(a) ceftryaksonem przez dłuższy czas, może być konieczne okresowe wykonywanie badań krwi. Ceftryakson może wpływać na wynik badania cukru w moczu (glikozuria) oraz na badanie krwi zwane próba Coombsa. Jeśli są wykonywane badania:

• powiedz osobie pobierającej próbkę, że otrzymał(a) ceftryakson.

Jeśli jesteś chory na cukrzycę lub musisz kontrolować poziom glukozy we krwi (glikemia), nie należy stosować niektórych systemów kontroli poziomu glukozy, które mogą dawać nieprawidłowe oszacowania stężenia glukozy podczas leczenia ceftryaksonem. Jeśli stosujesz taki system, zapoznaj się z instrukcją użytkowania i porozmawiaj z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. W razie potrzeby należy stosować alternatywne metody badania.

Dzieci

Przed podaniem dziecku ceftryaksonu skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:

• niedawno podano mu w sposób dożylny produkt zawierający wapń lub planuje się jego podanie.

Inne leki i Ceftryakson Reig Jofre

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś(aś) ostatnio lub mógłbyś/mogłaś mieć potrzebę stosowania innych leków.

W szczególności powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz któryś z następujących leków:

• rodzaj antybiotyku zwanego aminoglikozydem.
• antybiotyk zwany chloramfenikolem (stosowany w leczeniu infekcji, szczególnie oczu).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz oceni oczekiwane korzyści z leczenia ceftryaksonem w porównaniu do ryzyka dla dziecka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ceftryakson może powodować zawroty głowy. Jeśli odczuwasz zawroty głowy, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli występuje ten objaw.

Ceftryakson Reig Jofre zawiera sód

Ten lek zawiera 82,8 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 4,14% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej dla dorosłego.

3. Jak stosować Ceftriaxonę Reig Jofre

Zwykle ceftriaxonę podaje lekarz lub pielęgniarka. Można ją podać:

• w formie wlewu dożylnego lub
• w postaci zastrzyku bezpośrednio do żyły lub
• do mięśnia

Ceftriaxonę przygotowuje do podania lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka. Nie należy jej mieszać ani jednocześnie podawać z innymi lekami do wstrzykiwań zawierającymi wapń.

Zalecana dawka

Lekarz ustali odpowiednią dawkę ceftriaxony dla Ciebie. Dawkę dobiera się w zależności od rodzaju i ciężkości infekcji, od tego, czy otrzymujesz już inne antybiotyki, od masy ciała i wieku, a także od stanu funkcji wątroby i nerek. Liczba dni lub tygodni, przez które będziesz otrzymywał ceftriaxonę, zależy od rodzaju infekcji.

Dorośli, osoby starsze i nastolatki od 12. roku życia o masie ciała 50 kg lub więcej:

• 1–2 g jednorazowo dziennie, w zależności od rodzaju i ciężkości infekcji. Jeśli infekcja jest ciężka, lekarz może przepisać wyższą dawkę (do 4 g dziennie). Jeśli dzienna dawka przekracza 2 g, może być podawana jako jedna dawka dzienna lub w dwóch oddzielnych dawkach.

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia życia do 12. roku życia o masie ciała poniżej 50 kg:

• 50–80 mg ceftriaxony na każdy kg masy ciała dziecka, raz dziennie, w zależności od rodzaju i ciężkości infekcji. Jeśli infekcja jest ciężka, lekarz może przepisać wyższą dawkę, do 100 mg na każdy kg masy ciała, maksymalnie do 4 g dziennie. Jeśli dzienna dawka przekracza 2 g, może być podawana jako jedna dawka dzienna lub w dwóch oddzielnych dawkach.
• Dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej powinny otrzymać dawkę zalecaną dla dorosłych.

Noworodki (0–14 dni życia):

• 20–50 mg ceftriaxony na każdy kg masy ciała dziecka, raz dziennie, w zależności od rodzaju i ciężkości infekcji.
• Maksymalna dzienna dawka nie powinna przekraczać 50 mg na każdy kg masy ciała niemowlęcia.

Osoby z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek

Jeśli masz zaburzoną funkcję nerek lub wątroby, możesz otrzymać inną niż zalecaną dawkę. Lekarz ustali, ile ceftriaxony potrzebujesz, i dokładnie Cię przebada, biorąc pod uwagę ciężkość choroby nerek lub wątroby.

Jeśli podasz więcej ceftriaxony Reig Jofre niż należy

Jeśli przypadkowo podasz większą dawkę niż przepisano, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się jak najszybciej do najbliższego szpitala.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwonić do Centrum Informacji Toksycznej pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętego środka.

Jeśli zapomnisz podać ceftriaxonę Reig Jofre

Jeśli zapomnisz podać dawkę tego leku, należy podać ją jak najszybciej. Jeśli jednak prawie nadszedł czas na następną dawkę, należy pominąć zapomnianą dawkę. Nie wolno podawać podwójnej dawki (dwóch zastrzyków naraz), aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie ceftriaxoną Reig Jofre

Nie przestawaj otrzymywać ceftriaxony, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak samo jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane

Ciężkie reakcje alergiczne (częstość nieznana, nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Ciebie ciężka reakcja alergiczna, niezwłocznie powiadom o tym lekarza.

Objawy mogą obejmować:

• nagłe obrzęki twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej, które mogą powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu;
• nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek;
• ból w klatce piersiowej w kontekście reakcji alergicznych, który może być objawem zawału serca wywołanego alergią (zespoł Kounisa).

Ciężkie reakcje skórne (częstość nieznana, nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Ciebie ciężka reakcja skórna, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

Objawy mogą obejmować:

• ciężkie wysypki, które szybko się rozwijają, z pęcherzami lub łuszczeniem się skóry oraz ewentualnie pęcherzami w jamie ustnej (zespoł Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórków, znane również jako SSJ i NET);
• kombinację dowolnych z następujących objawów: ogólnoustrojowa wysypka, wysoka temperatura ciała, podwyższone wartości enzymów wątrobowych, zmiany w krwi (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych oraz zaangażowanie innych narządów (reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi, znana również jako DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki);
• reakcję Jarischa-Herxheima, która powoduje gorączkę, dreszcze, ból głowy, ból mięśni i wysypkę, zazwyczaj samoograniczającą się. Pojawia się krótko po rozpoczęciu leczenia ceftryaksonem w przypadku zakażeń spirochetami, takimi jak choroba Lyme’a.

Inne możliwe działania niepożądane:

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• zmiany w liczbie białych krwinek (np. obniżenie liczby leukocytów i wzrost eozynofili) oraz płytek krwi (obniżenie liczby trombocytów);
• luźne stolce lub biegunka;
• zmiany w wynikach badań krwi oceniających funkcję wątroby;
• wysypka na skórze.

Nieczęste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• infekcje grzybicze (np. kandydoza jamy ustnej);
• obniżenie liczby białych krwinek (granulocytopenia);
• obniżenie liczby czerwonych krwinek (anemia);
• zaburzenia krzepnięcia krwi. Objawy mogą obejmować częste powstawanie siniaków, ból i obrzęk stawów;
• ból głowy;
• zawroty głowy;
• uczucie niedoboru samopoczucia lub choroby;
• swędzenie;
• ból lub uczucie pieczenia w miejscu lub w żyłach, gdzie wstrzyknięto lek. Ból w miejscu wstrzyknięcia;
• podwyższona temperatura ciała (gorączka);
• zaburzona funkcja nerek (wzrost stężenia kreatyniny we krwi).

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• zapalenie okrężnicy. Objawy mogą obejmować biegunkę, zazwyczaj z krwią i śluzem, ból brzucha i gorączkę;
• trudności w oddychaniu (bronchospazm);
• wysypka pokrzywkowa (urticaria), która może obejmować dużą część ciała, z towarzyszącym swędzeniem i obrzękiem;
• obecność krwi lub cukru w moczu;
• obrzęk (nagromadzenie płynu);
• dreszcze;
• leczenie ceftryaksonem, szczególnie u starszych pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub chorobami układu nerwowego, rzadko może prowadzić do obniżenia świadomości, niepokojących ruchów, pobudzenia i drgawek.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• infekcja wtórna, która może nie odpowiadać na leczenie antybiotykiem wcześniej przepisanym;
• anemia hemolityczna (forma anemii zniszczająca czerwone krwinki);
• agranulocytoza (ciężkie zmniejszenie liczby białych krwinek);
• drgawki;
• zawroty głowy (uczucie osłabienia lub kręcenia się w głowie);
• zapalenie trzustki (zapalenie trzustki). Objawy mogą obejmować silny ból brzucha rozprzestrzeniający się na plecy;
• zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej);
• zapalenie języka (glositis). Objawy mogą obejmować obrzęk, czerwone zabarwienie i ból języka;
• problemy z pęcherzem żółciowym lub wątrobą, które mogą powodować ból, nudności, wymioty, żółtaczkę, swędzenie, ciemny kolor moczu i stolce barwy gliny;
• zaburzenia neurologiczne u noworodków z ciężką żółtaczką (encefalopatia bilirubinowa – kernikterus);
• zaburzenia nerek spowodowane odkładaniem się kryształów wapniowej ceftryaksony. Może wystąpić ból podczas oddawania moczu lub mała ilość moczu;
• fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (test wykrywający niektóre zaburzenia krwi);
• fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (nieprawidłowe gromadzenie się galaktozy we krwi);
• ceftryaksona może wpływać na niektóre testy stężenia glukozy we krwi – skonsultuj się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w tej ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio poprzez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi (www.notificaRAM.es). Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Ceftriaxone Reig Jofre

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Przed rekonstytucją: Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Po rekonstytucji: Stabilność fizyczną i chemiczną w warunkach użytkowania potwierdzono do 8 godzin w temperaturze 25°C oraz do 24 godzin w lodówce (w temperaturze od 2 do 8°C).

Z punktu widzenia mikrobiologicznego produkt powinien być stosowany natychmiast. Jeżeli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania roztworu przed podaniem są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że rekonstytucja została przeprowadzona w warunkach kontrolowanej, walidowanej aseptyki.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania i nieużywane leki należy zdać w Punkcie Zbiórki Odpadów Farmaceutycznych SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Ceftriaxony Reig Jofre

Substancją czynną jest ceftriaksona (jako ceftriaksona sodowa).

Każda fiolka zawiera 1 g ceftriaksony (jako ceftriaksona sodowa).

Po odtworzeniu fiolki 3,5 ml roztworu lidokainy zawartego w ampułce stężenie roztworu wynosi 285,71 mg ceftriaksony (jako ceftriaksona sodowa) na ml.

Fiolka z proszkiem nie zawiera innych składników (subskwentów).

Ampułka z rozpuszczalnikiem zawiera 4 ml 1% roztworu lidokainy odpowiadające 40 mg chlorku lidokainy.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Produkt jest dostarczany w fiolce szklanej zamkniętej za pomocą korka gumowego i uszczelnionej kapsułą oraz ampułce szklanej z rozpuszczalnikiem.

Dostępne są opakowania kartonowe zawierające 1 fiolkę z proszkiem i 1 ampułkę z rozpuszczalnikiem lub opakowania kliniczne zawierające 100 fiolki z proszkiem i 100 ampułek z rozpuszczalnikiem.

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne w sprzedaży.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

LABORATORIO REIG JOFRE, S.A.

Gran Capitán, 10 – 08970 Sant Joan Despí (Barcelona),

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji tej ulotki: kwiecień 2024

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów opieki zdrowotnej

Zastosowanie

Podanie do mięśni

Ceftriaksonę można podawać za pomocą głębokiego wstrzyknięcia do mięśnia. Przy wstrzyknięciach do mięśnia należy wybrać stosunkowo dużą masę mięśniową i nie wolno wstrzykiwać więcej niż 1 g w jednym miejscu.

Należy wziąć pod uwagę informacje zawarte w Karcie Charakterystyki Produktu lub Streszczeniu Właściwości Produktu lidokainy.

Podanie do żyły

Rozpuszczalnik zawarty w tym leku, ze względu na zawartość lidokainy, nie może być stosowany do podania do żyły.

Ceftriaksona jest przeciwwskazana u noworodków (≤ 28 dni), jeśli wymagają (lub może się spodziewać, że będą wymagać) leczenia roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, w tym dożylnymi kapałami z wapniem, takimi jak żywienie pozajelitowe, ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu ceftriaksonianu wapnia.

Nie należy stosować rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do odtworzenia fiolki z ceftriaksoną ani do dalszego rozcieńczania odtworzonej fiolki przeznaczonej do podania do żyły, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu. Wytrącanie się ceftriaksonianu wapnia może również wystąpić, jeśli ceftriaksonę zmiesza się z roztworami zawierającymi wapń w tym samym przewodzie do podania do żyły. W związku z tym nie należy mieszać ani podawać jednocześnie ceftriaksony i roztworów zawierających wapń.

W celu profilaktyki przedoperacyjnej infekcji pola operacyjnego, ceftriaksonę należy podać 30–90 minut przed zabiegiem chirurgicznym.

Instrukcje stosowania

W sprawie stabilności po odtworzeniu fiolki – patrz punkt 5.

Nie wolno mieszać ceftriaksony w tej samej strzykawce z żadnym lekiem innym niż 1% roztwór chlorku lidokainy (wyłącznie do wstrzykiwań do mięśni).

Wstrzyknięcie do mięśnia: 1 g ceftriaksony należy rozpuścić w 3,5 ml dostarczonego 1% roztworu chlorku lidokainy zawartego w ampułce. Roztwór należy podać za pomocą głębokiego wstrzyknięcia do mięśnia. Dawkę przekraczającą 1 g należy podzielić i wstrzyknąć w więcej niż jednym miejscu.

Roztwory zawierające lidokainę nie mogą być podawane do żyły.

Zobacz sekcje Dawkowanie i Sposób podania w celu uzyskania dodatkowych informacji.

Niekompatybilności

Zgodnie z literaturą specjalistyczną, ceftriaksona nie jest kompatybilna z amsakryną, wancomycyną, flukonazolem, aminoglikozydami i labetalolem.

Roztworów zawierających ceftriaksonę nie należy mieszać ani dodawać do innych związków, z wyjątkiem tych wymienionych w sekcji Instrukcje stosowania. W szczególności nie należy stosować rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do odtworzenia fiolki z ceftriaksoną ani do dalszego rozcieńczania odtworzonej fiolki przeznaczonej do podania do żyły, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu. Nie należy mieszać ani podawać jednocześnie ceftriaksony i roztworów zawierających wapń, w tym do żywienia pozajelitowego.

Mieszanie beta-laktamowych antybiotyków (penicylin i cephalosporyn) z aminoglikozydami może prowadzić do wzajemnego znacznego inaktywowania. Jeśli są podawane jednocześnie, należy to zrobić w oddzielnych miejscach. Nie mieszać ich w tej samej strzykawce ani fiolce.