Ceftryaksyna Ldp Torlan 2 g proszek do sporządzenia roztworu do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewania dożylnego EFG

ceftriaxona (jako ceftriakson sodowy)

Przed zastosowaniem leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeśli masz jakiekolwiek pytania, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli wykazują one te same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeśli uznasz, że którykolwiek z objawów niepożądanych jest ciężki lub jeśli zauważysz objawy niepożądane nie wymienione w niniejszej ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewania dożylnego EFG i do czego się stosuje.
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewania dożylnego EFG.
3. Jak stosować Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewania dożylnego EFG.
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Jak przechowywać Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewania dożylnego EFG.
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa.

1. Co to jest Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewu i do czego służy

Ten lek jest antybiotykiem z grupy tzw. cefalosporyn.

Antybiotyki stosuje się do leczenia zakażeń bakteryjnych i nie są skuteczne w zakażeniach wirusowych, takich jak grypa czy przeziębienie.

Należy ściśle przestrzegać dawki, odstępu między dawkami oraz długości leczenia podanych przez lekarza.

Nie należy przechowywać ani ponownie stosować tego leku. Jeśli po zakończeniu leczenia pozostanie część antybiotyku, należy oddać go do apteki w celu właściwego usunięcia. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci.

Ceftriaxona LDP Torlan jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na ceftriaksonę, takie jak: sepsa (zakażenie spowodowane dostaniem się patogennych bakterii do krwi), bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zakażenia jamy brzusznej (np. zapalenie otrzewnej, zakażenia dróg żółciowych), zakażenia kości i stawów, skomplikowane zakażenia skóry i tkanek miękkich, skomplikowane zakażenia dróg moczowych, w tym zapalenie nerek (pielonefryt), zakażenia układu oddechowego, zakażenia narządów płciowych (w tym choroba gonokokowa) oraz fazy II i III choroby Lyme’a (zakażenie wywołane przez ukąszenie kleszcza).

Ceftriaxona LDP Torlan jest również wskazany w zapobieganiu zakażeniom przed lub po zabiegach chirurgicznych.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewu dożylnej EFG

Nie stosować Ceftriaxona LDP Torlan 2 g :

• jeśli jest nadwrażliwością (alergią) na substancję czynną lub na cefalosporyny, penicyliny lub inne antybiotyki z grupy β-laktamów lub na którykolwiek z pozostałych składników leku Ceftriaxona LDP Torlan. Jeśli wcześniej wystąpiła nagła lub ciężka reakcja alergiczna na penicylinę lub inne podobne antybiotyki (takie jak cefalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy); objawy takiej reakcji to nagłe obrzęki gardła lub twarzy utrudniające oddychanie lub połykanie, nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek, ból w klatce piersiowej lub intensywna i szybko pojawiająca się wysypka skórna
• u noworodków z żółtaczką (żółte zabarwienie skóry spowodowane nadmiarem bilirubiny) lub z hipalbuminemią (niedobór białka we krwi zwanego albuminą), ani u wcześniaków z powodu ryzyka rozwoju encefalopatii hiperbilirubinemicznej (choroby, która może powodować uszkodzenia mózgu z powodu gromadzenia się bilirubiny i może być śmiertelna).
• ceftriaxony nie należy mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami lub produktami zawierającymi wapń, nawet jeśli stosuje się je różnymi drogami wlewu, ponieważ mogą tworzyć się osady.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• Jeśli wcześniej wystąpiła reakcja alergiczna na ceftriaxonę lub na którąkolwiek z penicylin lub jeśli choruje się na ciężkie alergie lub na astmę, ponieważ ceftriaxona może powodować reakcje alergiczne, które czasem mogą być śmiertelne (anafilaksja). W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
• Jeśli podczas lub po zastosowaniu tego leku występuje nasilona i trwająca biegunka, może to być spowodowane pewnym rodzajem zapalenia jelita grubego (kolitis pseudomembranacea), które może być poważne. W takim przypadku lekarz przerwie podawanie ceftriaxony i rozpocznie odpowiednie leczenie. Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpiły choroby przewodu pokarmowego, szczególnie kolitis.
• Jeśli stosowana jest długotrwała terapia ceftriaxoną, może dojść do rozwoju innych infekcji (nadinfekcji) spowodowanych nadmiernym wzrostem niektórych organizmów, takich jak enterokoki lub drożdżaki (Candida).
• W przypadku długotrwałej terapii lekarz powinien przeprowadzać okresowe badania krwi.
• Jeśli wskutek osadzania się ceftriaxony wapniowej wystąpią objawy choroby pęcherzyka żółciowego, towarzyszące zmianom w badaniach USG pęcherzyka żółciowego. Ryzyko tych zmian może wzrosnąć przy leczeniu dłuższym niż 14 dni, u pacjentów z niewydolnością nerek, odwodnieniem lub całkowitym żywieniem pozajelitowym, a także u bardzo małych dzieci. W przypadku wystąpienia takich objawów należy przerwać leczenie ceftriaxoną.
• Przed rozpoczęciem leczenia Ceftriaxona LDP Torlan, jeśli występuje ciężka choroba wątroby lub nerek, ponieważ może być konieczne dostosowanie dawki lub jeśli istnieje ryzyko rozwoju zapalenia trzustki (pankreatytu)
• Jeśli ma być przeprowadzona jakaś procedura diagnostyczna (w tym badania krwi, moczu, próby skórne z użyciem alergenów itp.), należy poinformować lekarza, że stosuje się ten lek, ponieważ może on wpływać na wyniki badań.
• Jeśli występują problemy wątrobowe lub nerkowe (patrz punkt 4).

Inne leki i Ceftriaxona LDP Torlan

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się lub stosowano ostatnio inne leki, w tym te dostępne bez recepty.

Lekarz będzie zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ceftriaxony z:

• probenecydem (lek stosowany w leczeniu dny)
• innymi antybiotykami (lekami stosowanymi w leczeniu infekcji)
• hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi. Zaleca się stosowanie dodatkowych środków antykoncepcyjnych w czasie leczenia i przez miesiąc po jego zakończeniu.

Ciąża i karmienie piersią

Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Jeśli jest się w ciąży lub podejrzewa, że może się być w ciąży, należy poinformować lekarza przed zastosowaniem tego leku, który oceni konieczność jego stosowania. Stosowanie leków w czasie ciąży może być niebezpieczne dla embrionu lub płodu i powinno być kontrolowane przez lekarza.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie wykazano, że stosowanie Ceftriaxona LDP Torlan wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, należy jednak wziąć pod uwagę, że rzadko Ceftriaxona LDP Torlan może powodować zawroty głowy.

Ważne informacje dotyczące niektórych składników Ceftriaxona LDP Torlan 2 g:

Ten lek zawiera 165,6 mg (7,2 mmola) sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej dawce. Odpowiada to 8,28% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej dla dorosłego.

3. Jak stosować Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewu dożylnego EFG

Ceftriaxona podaje się dożylnie. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

W zależności od choroby, wieku, masy ciała oraz odpowiedzi na leczenie ceftriaksoną LDP Torlan lekarz ustali odpowiednią dawkę i długość trwania terapii.

Nigdy nie zmieniaj dawki samodzielnie. Jeśli uważasz, że działanie Ceftriaxona LDP Torlan jest zbyt silne lub zbyt słabe, powiadom o tym lekarza lub farmaceutę. Ceftriaxona LDP Torlan podaje się w postaci wlewu dożylnego.

Będziesz otrzymywał ten lek przez co najmniej 2–3 dni po wyzdrowieniu lub przez kilka dni po zabiegu chirurgicznym w celu zapobiegania infekcjom.

Lekarz poinformuje Cię, kiedy należy przerwać leczenie. Nie przedłużaj go samodzielnie.

Dorośli i dzieci powyżej 12. roku życia: 1–2 g ceftriaksony co 24 godziny, co oznacza 1–2 g/dobę; w ciężkich przypadkach dawkę można zwiększyć do 4 g/dobę.

Noworodki, niemowlęta i dzieci poniżej 12. roku życia: zaleca się podawanie następujących dawek jednorazowo w ciągu doby: u noworodków (do 14 dni życia) – 20–50 mg/kg masy ciała; nie należy przekraczać tej dawki.

U niemowląt i dzieci (od 15 dnia życia do 12. roku życia) – dawka dzienna 20–80 mg/kg masy ciała. U dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej lek należy podawać w postaci wlewu przez co najmniej 30 minut. Czas trwania terapii zależy od przebiegu choroby. Ogólnie w leczeniu antybiotykowym podawanie ceftriaksony należy kontynuować przez co najmniej 48–72 godziny po ustąpieniu gorączki lub po potwierdzeniu wyeliminowania bakterii.

Pacjenci starsi: u pacjentów starszych nie wymaga się zmiany dawki zalecanej dla dorosłych.

Leczenie bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (niemowlęta i dzieci): leczenie rozpoczyna się od dawki 100 mg/kg (nie więcej niż 4 g) podawanej raz dziennie. Gdy tylko zostanie zidentyfikowany drobnoustroj powodujący chorobę i ustalona jego wrażliwość, dawkę można zmniejszyć.

Choroba gonokokowa: w leczeniu gruźlicy zaleca się pojedynczą dawkę domięśniową 250 mg.

Profilaktyka okołochirurgiczna: 1–2 fiolki (1–2 g ceftriaksony) podaje się 30–90 minut przed zabiegiem.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek nie trzeba zmniejszać dawki Ceftriaxona LDP Torlan, o ile czynność wątroby jest prawidłowa. Jedynie w przypadku zaawansowanego niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min) dawka nie powinna przekraczać 2 g na dobę.

Pacjenci poddawani dializie: nie wymaga się dodatkowej dawki uzupełniającej po dializie; jednak należy monitorować stężenia leku w surowicy, aby określić, czy konieczne są dostosowania dawki, ponieważ tempo eliminacji u tych pacjentów może być obniżone.

Jeśli podasz zbyt dużą dawkę Ceftriaxona LDP Torlan 2 g

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Krajowego Centrum Informacji Toksycznej pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętego środka.

Jeśli zapomnisz podać Ceftriaxona LDP Torlan 2 g

Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Ceftriaxona LDP Torlan 2 g

Nie przerywaj leczenia przed jego ukończeniem, ponieważ nie osiągniesz zamierzonego efektu. Bardzo ważne jest leczenie infekcji przez zalecany czas – w przeciwnym razie stan może się nasilić.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Ceftriaksony nie należy mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami lub produktami zawierającymi wapń, nawet jeśli stosuje się różne drogi dożylne.

Opisano przypadki reakcji prowadzących do śmierci noworodków i wcześniaków z powodu powstawania osadów soli wapniowej ceftriaksonu w płucach i nerkach tych pacjentów. W niektórych przypadkach stosowano różne drogi podania i różne czasy podawania ceftriaksonu i roztworów zawierających wapń.

Tak jak wszystkie leki, Ceftriaxona LDP Torlan może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Jeśli uważasz, że któreś z doświadczanych przez Ciebie działań niepożądanych jest poważne lub jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę.

Zakażenia i inwazje

• Rzadkie (u 1 do 10 na każde 10 000 pacjentów): zapalenie pochwy i sromu (infekcje dróg rodnych u kobiet spowodowane przez bakterie).

Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego

• Rzadkie (u 1 do 10 na każde 10 000 pacjentów): anemia (obniżenie stężenia hemoglobiny we krwi), leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi), granulocytopenia (zmniejszenie liczby granulocytów we krwi), trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi) i eozynofilia (wzrost liczby określonej grupy białych krwinek).
• Bardzo rzadkie (u mniej niż 1 na każde 10 000 pacjentów): zaburzenia krzepnięcia krwi, agranulocytoza (zmniejszenie lub brak białych krwinek we krwi), szczególnie po 10 dniach leczenia lub po podaniu wysokich dawek.

Zaburzenia układu immunologicznego

• Rzadkie (u 1 do 10 na każde 10 000 pacjentów): reakcje anafilaktyczne (alergiczne) lub anafilakso-podobne oraz pokrzywka (swędzenie skóry).
• Częstość nieznana: Ból klatki piersiowej w kontekście reakcji alergicznych, który może być objawem zawału serca wywołanego przez alergię (zespoł Kounis).

Zaburzenia układu nerwowego

• Rzadkie (u 1 do 10 na każde 10 000 pacjentów): bóle głowy i zawroty głowy.

Zaburzenia przewodu pokarmowego

• Częste (u 1 do 10 na każde 100 pacjentów): biegunki, nudności, stomatyt (zapalenie błony śluzowej jamy ustnej) i glosyt (zapalenie języka).
• Bardzo rzadkie (u mniej niż 1 na każde 10 000 pacjentów): kolitis pseudomembranacea (ostra i ciężka biegunka spowodowana nadkażeniem bakteryjnym), zapalenie trzustki, krwawienie przewodu pokarmowego.

Zaburzenia wątrobowo-żółciowe

• Rzadkie (u 1 do 10 na każde 10 000 pacjentów): objawowe wytrącanie się soli wapniowej ceftriaksonu w pęcherzu żółciowym oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych (parametrów wykrywanych w badaniach krwi).

• Częstość „nieznana”: Problemy z pęcherzem żółciowym lub wątrobą, które mogą powodować ból, nudności, wymioty, żółtaczkę skóry, swędzenie, ciemny kolor moczu i stolce barwy gliny.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

• Niekorzystne (u 1 do 10 na każde 1000 pacjentów): wysypka (egzantem), zapalenie skóry alergiczne, wysypka (rash), obrzęk (nagromadzenie płynu w tkankach) oraz zespół wielopostaciowy (erythema multiforme).
• Bardzo rzadkie (u mniej niż 1 na każde 10 000 pacjentów): zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka lub zespół Lyella (zniszczenie skóry z odwarstwieniem nabłonka, rozpoczynające się od tworzenia pęcherzy, ale bez zapalenia).

Zaburzenia nerek i układu moczowego

• Rzadkie (u 1 do 10 na każde 10 000 pacjentów): oliguria (zmniejszona produkcja moczu), wzrost stężenia kreatyniny we krwi (parametr wykrywany w badaniach krwi).
• Bardzo rzadkie (u mniej niż 1 na każde 10 000 pacjentów): wytrącanie się ceftriaksonu sodowego w nerkach u dzieci, krwiomocz (obecność krwi w moczu).

Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania

• Rzadkie (u 1 do 10 na każde 10 000 pacjentów): gorączka i dreszcze, zapalenie żył (flebita), które może występować jeszcze rzadziej, jeśli lek jest podawany powoli w ciągu 2–4 minut.

Leczenie ceftriaksonem, szczególnie u starszych pacjentów z poważnymi problemami nerek lub układu nerwowego, rzadko może powodować obniżenie świadomości, niepłonne ruchy, pobudzenie i drgawki.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszej ulotce. Możesz również zgłaszać je bezpośrednio poprzez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi (Strona internetowa: www.notificaRAM.es). Zgłaszając działania niepożądane, możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzania roztworu do wlewu

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie są wymagane żadne specjalne warunki temperaturowe przechowywania tego leku.

Przechowuj fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić ją przed światłem.

Po odtworzeniu roztwór jest stabilny przez 3 godziny w temperaturze 25 °C oraz przez 24 godziny w lodówce (2–8 °C).

Nie stosować Ceftriaxona LDP Torlan po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Nie stosować Ceftriaxona LDP Torlan, jeśli zauważysz cząstki lub mętność roztworu.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Ceftriaxona LDP Torlan 2 g proszek do sporządzania roztworu do wlewu dożylnego EFG

Substancją czynną jest ceftriakson (jako ceftriakson sodowy).

Każda fiolka zawiera 2 g ceftriaksonu (jako ceftriakson sodowy).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Ceftriaxona LDP Torlan jest dostępna w fiolkach szklanych, zamkniętych za pomocą korka gumowego i uszczelnionych kapsułką flip-off, w opakowaniach zawierających 1 fiolkę, 10 fiolki lub 50 fiolki.

Inne formy opakowania

Ceftriaxona LDP Torlan 500 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych EFG: zestaw zawierający 1 fiolkę + 1 ampułkę 5 ml wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwań. Opakowanie zawierające 100 fiolki + 100 ampułek.

Ceftriaxona LDP Torlan 500 mg proszek i roztwór do sporządzania roztworu do wstrzykiwań domięśniowych EFG: zestaw zawierający 1 fiolkę + 1 ampułkę 2 ml roztworu chlorowodorku lidokainy (20 mg/2 ml). Opakowanie zawierające 100 fiolki + 100 ampułek.

Ceftriaxona LDP Torlan 1 g proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych EFG: zestaw zawierający 1 fiolkę + 1 ampułkę 10 ml wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwań. Opakowanie zawierające 100 fiolki + 100 ampułek.

Ceftriaxona LDP Torlan 250 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych EFG: zestaw zawierający 1 fiolkę + 1 ampułkę 5 ml wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwań. Opakowanie zawierające 100 fiolki + 100 ampułek.

Ceftriaxona LDP Torlan 1 g proszek i roztwór do sporządzania roztworu do wstrzykiwań domięśniowych EFG: zestaw zawierający 1 fiolkę + 1 ampułkę 3,5 ml roztworu chlorowodorku lidokainy (35 mg/3,5 ml). Opakowanie zawierające 100 fiolki + 100 ampułek.

Może być dostępna tylko część opakowań handlowych.

WŁAŚCICIEL POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I PRODUCENT

LDP-Laboratorios TORLAN S.A

Ctra de Barcelona, 135 B

08290 Cerdanyola del Vallès, Barcelona

Hiszpania

Reprezentant lokalny

LAPHYSAN, SAU

C/ Anabel Segura nº11. Edificio A. Planta 4. Puerta D

28108 Alcobendas, Madryt

Hiszpania

Data ostatniej wersji ulotki: maj 2024

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiego Urzędu Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Ostrzeżenie: stosować wyłącznie przez personel medyczny

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów medycznych:

Roztwory zawierające ceftriakson nie powinny być mieszane ani nie powinno się dodawać do nich innych środków.

W szczególności nie należy stosować rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera, roztwór Hartmana) do rekonstytucji fiolki ceftriaksonu ani do rozcieńczania odtworzonego roztworu, gdy ma być podawany dożylnie, ponieważ może dojść do wytrącania osadu.

Ceftriaksonu nie należy mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 4.8 ulotki oraz punkt 6 charakterystyki produktu).

CEFTRIAXONA LDP TORLAN 2 g należy odtworzyć przed użyciem. Odtworzony roztwór przeznaczony jest do jednorazowego użycia. Nadmiar roztworu należy wyrzucić.

Odtworzony roztwór jest klarowny, żółty lub lekko żółtawy. W trakcie przechowywania przygotowanych roztworów może dojść do intensyfikacji zabarwienia, bez wpływu na aktywność leku.

Jak przygotować ten lek

Do podania wlewu dożylnego proszek CEFTRIAXONA LDP TORLAN 2 g należy rozpuścić w 40 ml jednego z następujących roztworów do infuzji, pozbawionych wapnia: roztwór chlorku sodu 0,9%, roztwór chlorku sodu 0,45% + glukoza 2,5%, glukoza 5%, glukoza 10%, dekstran 6% w glukozie 5%, roztwory skrobi hydroksyetylowanej 6-10% lub woda jałowa do sporządzania roztworów do wstrzykiwań. Wlew dożylne należy podawać przez 30 minut.

Po odtworzeniu 40 ml rozcieńczalnika stężenie roztworu wynosi 50 mg ceftriaksonu (jako ceftriakson sodowy) na 1 ml.

Przed podaniem wlewu dożylne należy sprawdzić roztwór pod kątem obecności cząstek lub zmętnienia. W przypadku stwierdzenia obcych cząstek roztwór należy wyrzucić.

Dawkowanie i sposób podania zależą od wieku i masy ciała pacjenta oraz od ciężkości infekcji.

Nie należy mieszać roztworu z roztworami zawierającymi inne antybiotyki ani z innymi roztworami niż wymienione powyżej.