Ceftryaksyna Fresenius Kabi 1 g proszek i rozpuszczalnik do roztworu do wstrzykiwań w domięśniowe EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Ceftriaxone Fresenius Kabi 1 g proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań domięśniowych EFG

ceftrybona

Przed zastosowaniem leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
• Jeżeli masz jakiekolwiek pytania, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został Ci przepisany wyłącznie osobistym przepisem i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Ceftriaxone Fresenius Kabi i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Ceftriaxone Fresenius Kabi
3. Jak stosować Ceftriaxone Fresenius Kabi
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie Ceftriaxone Fresenius Kabi
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Ceftriaxona Fresenius Kabi i kiedy jest stosowana

Ceftriaxona Fresenius Kabi to antybiotyk stosowany u dorosłych i dzieci (w tym u noworodków). Działa on na drobne, które powodują infekcje. Należy do grupy leków antybiotykowych zwanych cefalosporynami.

Antybiotyki są stosowane do leczenia infekcji bakteryjnych i nie działają na infekcje wirusowe, takie jak grypa czy przeziębienie.

Należy dokładnie przestrzegać wskazówek dotyczących dawki, częstotliwości podawania i długości trwania leczenia podanych przez lekarza.

Nie należy przechowywać ani ponownie stosować tego leku. Jeśli po zakończeniu leczenia pozostanie nadmiar antybiotyku, należy oddać go do apteki w celu właściwego usunięcia. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci.

Ceftriaxona Fresenius Kabi jest wskazana w leczeniu infekcji związanych z:

• mózgiem (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).
• płucami.
• uchem środkowym.
• jamą brzuszną i ścianą brzuszną (zapalenie otrzewnej).
• układem moczowym i nerkami.
• kośćciami i stawami.
• skórą i tkankami miękkimi.
• krwią.
• sercem.

Może być stosowana również w następujących przypadkach:

• w leczeniu określonych infekcji przenoszonych drogą płciową (przeciw trądcu i kiłę).
• w leczeniu pacjentów z obniżoną liczbą białych krwinek (neutropenia), u których występuje gorączka podczas infekcji bakteryjnej.
• w leczeniu infekcji klatki piersiowej u dorosłych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli.
• w leczeniu boreliozy (spowodowanej ukąszeniem przez kleszcza) u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków powyżej 15. dnia życia.
• w zapobieganiu infekcjom podczas zabiegów chirurgicznych.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftriaxona Fresenius Kabi

Nie stosuj Ceftriaxona Fresenius Kabi:

• Jeśli jesteś uczulony na ceftriaksonę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli miałeś(-aś) natychmiastową lub ciężką reakcję alergiczną na penicyliny lub podobne antybiotyki (np. cephalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy). Objawy obejmują nagłe obrzęki gardła lub twarzy, które mogą utrudniać oddychanie lub połykanie, nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek, ból w klatce piersiowej oraz ciężką wysypkę, która szybko się rozwija.
• Jeśli jesteś uczulony na lidokainę i Ceftriaxona Fresenius Kabi ma być podana jako wstrzyknięcie do mięśnia.

Ceftriaxona Fresenius Kabi nie powinna być stosowana u noworodków, jeśli:

• Noworodek jest przedwczesny.

• Noworodek ma do 28 dni życia i występują u niego pewne zaburzenia krwi, żółtaczka (żółte zabarwienie skóry lub białka oczu) lub jeśli ma być leczony dożylne lekiem zawierającym wapń.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Ceftriaxona Fresenius Kabi, jeśli:

• Ostatnio przyjmowałeś(-aś) lub możesz mieć potrzebę przyjmowania produktów zawierających wapń.
• Ostatnio występowała u Ciebie biegunka po zastosowaniu antybiotyku. Jeśli miałeś(-aś) kiedykolwiek problemy z układem pokarmowym, szczególnie z zapaleniem okrężnicy (colitis).
• Masz problemy z wątrobą lub nerkami (zobacz sekcję 4).
• Masz kamienie żółciowe lub kamienie nerkowe.
• Masz inne choroby, takie jak anemia hemolityczna (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, które może powodować blado-żółte zabarwienie skóry, osłabienie lub duszność).
• Musisz przestrzegać diety ubogiej w sól.
• Doświadczyłeś(-aś) lub doświadczyłeś(-aś) kombinacji następujących objawów: wysypka, zaczerwienienie skóry, pęcherze na wargach, oczach i jamie ustnej, łuszczenie się skóry, wysoka gorączka, objawy podobne do grypy, podwyższone poziomy enzymów wątrobowych w badaniach krwi, wzrost liczby jednego typu białych krwinek (eozynofilia) oraz powiększenie węzłów chłonnych (objawy ciężkich reakcji skórnych, zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).

Badania krwi lub moczu

Jeśli Ceftriaxona Fresenius Kabi jest przepisywana na dłuższy okres, konieczne są okresowe badania krwi.

Ceftriaxona Fresenius Kabi może wpływać na wyniki badania moczu pod kątem obecności glukozy oraz na test Coombsa w badaniu krwi.

Jeśli są wykonywane badania:

• Powiadom osobę pobierającą próbkę, że otrzymałeś(-aś) Ceftriaxona Fresenius Kabi.

Jeśli jesteś chory(-a) na cukrzycę lub musisz kontrolować poziom glukozy we krwi, nie należy korzystać z niektórych systemów do pomiaru glukozy we krwi, które mogą nieprawidłowo wskazywać jej poziom podczas stosowania ceftriaksony. Jeśli korzystasz z takich systemów, przeanalizuj instrukcje użytkowania i skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. W razie potrzeby należy stosować metody alternatywne.

Dzieci

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Ceftriaxona Fresenius Kabi u dziecka, jeśli:

• Dziecko ostatnio przyjmowało lub może mieć potrzebę przyjmowania leku dożylnej zawierającego wapń.

Inne leki i Ceftriaxona Fresenius Kabi

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś(-aś) ostatnio lub możesz mieć potrzebę stosowania innych leków.

W szczególności skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli stosujesz którykolwiek z następujących leków:

• Antybiotyk z grupy aminoglikozydów.
• Antybiotyk o nazwie chloramfenikol (stosowany w leczeniu infekcji, szczególnie oczu).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz zadecyduje, czy leczenie Ceftriaxona Fresenius Kabi jest wskazane i jakie może stanowić ryzyko dla Twojego dziecka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ceftriaxona Fresenius Kabi może powodować zawroty głowy. Jeśli odczuwasz zawroty głowy, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli wystąpią takie objawy.

Ceftriaxona Fresenius Kabi zawiera sód

Ten lek zawiera 82,3 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 4,1% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu dla dorosłego.

3. Jak stosować Ceftriaxonę Fresenius Kabi

Ceftriaxona Fresenius Kabi jest zazwyczaj podawana przez lekarza lub pielęgniarkę. Można ją podawać w formie wstrzyknięcia do mięśnia. Ceftriaxona Fresenius Kabi jest przygotowywana przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę i nie może być mieszana ani podawana razem z innymi zastrzykami zawierającymi wapń.

Dawka zalecana

Lekarz ustali odpowiednią dawkę Ceftriaxony Fresenius Kabi dla Ciebie. Dawkę dobiera się w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji, przyjmowanych innych antybiotyków, masy ciała i wieku, a także od funkcji nerek i wątroby. Liczba dni lub tygodni leczenia Ceftriaxoną Fresenius Kabi zależy od rodzaju infekcji.

Dorośli i dzieci powyżej 12. roku życia

• 1–2 g podawane jednorazowo w ciągu doby. W przypadku ciężkich infekcji dawkę dobową można zwiększyć do 4 g podawanych jednorazowo, w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji. W przypadku ciężkiej infekcji lekarz poda wyższą dawkę (do 4 g jednorazowo w ciągu doby). Jeśli dawka dobową przekracza 2 g, podaje się ją jednorazowo w ciągu doby lub w dwóch oddzielnych dawkach.

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia życia do 12. roku życia z masą ciała < 50 kg

• 50–80 mg Ceftriaxony Fresenius Kabi na 1 kg masy ciała, podawane raz dziennie, w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji. W przypadku ciężkiej infekcji lekarz może podać wyższą dawkę, do 100 mg na 1 kg masy ciała, maksymalnie 4 g jednorazowo w ciągu doby. Jeśli dawka dobową przekracza 2 g, podaje się ją jednorazowo w ciągu doby lub w dwóch oddzielnych dawkach.
• Dzieci o masie ciała 50 kg lub większej otrzymują dawkę dorosłą.

Noworodki (0–14 dni życia)

• 20–50 mg Ceftriaxony Fresenius Kabi na 1 kg masy ciała, podawane raz dziennie, w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji.
• Maksymalna dawka dobową nie powinna przekraczać 50 mg na 1 kg masy ciała niemowlęcia.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek:

Podaje się inną niż standardowa dawkę. Lekarz ustali potrzebną dawkę Ceftriaxony Fresenius Kabi i będzie dokładnie monitorować stan zdrowia w zależności od nasilenia zaburzeń funkcji wątroby i nerek.

Jeśli podano zbyt dużą dawkę Ceftriaxony Fresenius Kabi

Jeśli przypadkowo podano większą dawkę niż zalecono, należy natychmiast powiadomić lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.

Jeśli zapomniano podać dawkę Ceftriaxony Fresenius Kabi

Jeśli zapomniano o wstrzyknięciu, należy je podać jak najszybciej. Jeśli jednak zbliża się czas następnej dawki, pominiętą dawkę należy opuścić. Nie wolno podawać podwójnej dawki (dwóch wstrzyknięć naraz), aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwano leczenie Ceftriaxoną Fresenius Kabi

Nie należy przerywać leczenia Ceftriaxoną Fresenius Kabi, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Poniższe działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu tego leku:

Ciężkie reakcje alergiczne (częstość nieznana, nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Państwa ciężka reakcja alergiczna, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza.

Objawy mogą obejmować:

• Nagłe obrzęki twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej. Mogą one utrudniać oddychanie lub połykanie.
• Nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek.
• Ból w klatce piersiowej w kontekście reakcji alergicznych, który może być objawem zawału serca wywołanego alergią (zespołu Kounisa).

Ciężkie reakcje skórne (częstość nieznana, nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Państwa ciężka reakcja skórna, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza.

Objawy mogą obejmować:

• Ciężką wysypkę, która szybko się rozwija, z pęcherzami lub łuszczącą się skórą oraz ewentualnie pęcherze w jamie ustnej (zespoły Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizę epidermalną, znane również odpowiednio jako SSJ i TEN).
• Kombinację dowolnych z poniższych objawów: ogólnoustrojową wysypkę, wysoką temperaturę ciała, podwyższone wartości enzymów wątrobowych, zaburzenia krwi (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych oraz zaangażowanie innych narządów organizmu (reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi, znana również jako DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki).
• Reakcję Jarischa-Herxheima, powodującą gorączkę, dreszcze, ból głowy, ból mięśni i wysypkę, która zazwyczaj ma charakter samoograniczający się. Zjawisko to pojawia się krótko po rozpoczęciu leczenia ceftryaksoną w przypadku infekcji wywołanych przez spiralke, takich jak choroba Lyme’a.

Inne możliwe objawy:

Częste (może dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zaburzenia białych krwinek (np. obniżenie liczby leukocytów i wzrost liczby eozynofilów) oraz płytek krwi (obniżenie liczby trombocytów).
• Rozluźnienie stolca lub biegunka.
• Zmiany wyników badań krwi dotyczących czynności wątroby.
• Wysypka.

Nieczeście (może dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Infekcje grzybicze (np. kandydoza).
• Obniżenie liczby białych krwinek (granulocytopenia).
• Obniżenie liczby czerwonych krwinek (anemia).
• Zaburzenia krzepnięcia krwi. Objawy mogą obejmować skłonność do powstawania siniaków oraz ból i obrzęki stawów.
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Nudności lub dyskomfort żołądkowy.
• Świąd (pruritus).
• Ból lub uczucie pieczenia w żyłach, w których podano Ceftriaxona Fresenius Kabi. Ból w miejscu wstrzyknięcia.
• Podwyższona temperatura ciała (gorączka).
• Nieprawidłowy wynik badania czynności nerek (podwyższenie stężenia kreatyniny w surowicy).

Rzadkie (może dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Zapalenie okrężnicy (jelita grubego). Objawy obejmują biegunkę, zazwyczaj z krwią i śluzem, ból brzucha i gorączkę.
• Trudności w oddychaniu (bronchospazm).
• Pokrzywka, która może obejmować większość ciała, towarzysząca świąd i obrzęk.
• Obecność krwi lub cukru w moczu.
• Obrzęk (nadmierne nagromadzenie płynu).
• Dreszcze.
• Leczenie ceftryaksoną, szczególnie u osób starszych z poważnymi schorzeniami nerek lub chorobami układu nerwowego, może rzadko prowadzić do zaburzeń świadomości, nietypowych ruchów, pobudzenia i napadów drgawkowych.

Częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych)

• Druga infekcja, która może nie odpowiadać na wcześniej przepisane leczenie antybiotykowe.
• Anemia, w której czerwone krwinki są niszczone (anemia hemolityczna).
• Silne obniżenie liczby białych krwinek (agranulocytoza).
• Napady drgawkowe.
• Obrzęk (uczucie wiru wokół).
• Zapalenie trzustki (pankreatyt). Objawy obejmują silny ból brzucha, który promieniuje do pleców.
• Zapalenie wyściółki jamy ustnej (stomatyt).
• Zapalenie języka (glosyt). Objawy obejmują obrzęk, zaczerwienienie i ból języka.
• Problemy z pęcherzykiem żółciowym lub wątrobą, które mogą powodować ból, nudności, wymioty, żółtaczkę skóry, świąd, nietypowo ciemny mocz i stolce barwy gliny.
• Zaburzenie neurologiczne, które może wystąpić u noworodków z ciężką żółtaczką (jądro żółtaczki).
• Problemy nerek spowodowane osadami ceftryaksony wapniowej. Może to powodować ból podczas oddawania moczu lub zmniejszenie ilości moczu.
• Fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (test wykonywany w przypadku niektórych zaburzeń krwi).
• Fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (nieprawidłowe gromadzenie się galaktozy).
• Ceftriaxon Fresenius Kabi może zakłócać niektóre badania laboratoryjne glukozy we krwi – prosimy skonsultować się z lekarzem.

Wstrzyknięcie ceftryaksony do mięśnia, odtworzonej bez lidokainy, może powodować ból.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o objawy, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi (Strona internetowa: www.notificaRAM.es). Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Ceftriaxone Fresenius Kabi

Przechowuj ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu po napisie CAD. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowuj fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić ją przed światłem.

Roztwór odtworzony zachowuje stabilność przez 8 godzin w temperaturze 25°C oraz przez 24 godziny w lodówce (2–8°C).

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. Dzięki temu pomóż w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Ceftriaxona Fresenius Kabi

Substancją czynną jest ceftriaksona sodowa odpowiadająca 1,0 g ceftriaksony.

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: 3,5 ml roztworu 1% wodorochlorku lidokainy w każdej ampułce.

Po odtworzeniu zawartości fiolki 3,5 ml rozpuszczalnika roztwór zawiera 285,7 mg ceftriaksony na ml.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Ceftriaxona Fresenius Kabi to prawie biały lub lekko żółtawy krystaliczny proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Ceftriaxona Fresenius Kabi 1 g dostępna jest w fiolkach szklanych o pojemności 15 ml, zamkniętych za pomocą korka gumowego.

Dostępna w opakowaniach kartonowych zawierających 1 fiolkę, 10 fiolki lub 100 fiolki (opakowanie kliniczne). Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być wprowadzone do obrotu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Fresenius Kabi España, S.A.U.

Torre Mapfre-Vila Olímpica

Marina 16-18, 08005 – Barcelona

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

LABESFAL – Laboratórios Almiro S.A.

Lagedo, 3465-157 Santiago de Besteiros Portugal

Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Włochy CEFTRIAXONE KABI 1g/3,5 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do stosowania domięśniowego

Portugalia Ceftriaxona Fresenius 1000 mg/3,5 ml proszek i rozpuszczalnik do roztworu do wstrzykiwań (IM)

Data ostatniej weryfikacji ulotki: lipiec 2022

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

---

Informacja przeznaczona wyłącznie dla personelu medycznego:

Ceftriaxona Fresenius Kabi 1 g proszek i rozpuszczalnik do roztworu do wstrzykiwań domięśniowych EFG

Ceftriaxona Fresenius Kabi proszek i rozpuszczalnik do roztworu do wstrzykiwań do stosowania domięśniowego należy podawać drogą domięśniową i nigdy nie dożylnie. U dzieci w wieku 2 lat nie należy stosować tej drogi podania.

Roztworów zawierających ceftriaksonę nie wolno mieszać ani dodawać innych substancji. W szczególności nie należy stosować rozcieńczali zawierających wapń (np. roztwór Ringera, roztwór Hartmanna) do odtwarzania fiol z ceftriaksoną ani do rozcieńczania już odtworzonych fiol, jeśli lek ma być podany dożylnie, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu.

Ceftriaksony nie wolno mieszać ani stosować jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 4.8 charakterystyki produktu oraz punkt 6 ulotki).

Do podania domięśniowego zawartość fiolki Ceftriaxona Fresenius Kabi 1 g rozpuszcza się w 3,5 ml rozpuszczalnika z dołączonej ampułki (1% roztwór wodorochlorku lidokainy). Następnie roztwór należy wstrzyknąć głęboko do dużej masy mięśniowej, po uprzednim wykonaniu aspiracji, aby uniknąć przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego.

W przypadku konieczności podania dawki większej niż 1 g, dawkę należy podzielić i podać w dwóch różnych masach mięśniowych.

Przed wstrzyknięciem należy sprawdzić roztwór pod kątem obecności cząstek lub zmętnienia. Jeśli stwierdzi się obecność obcych cząstek, roztwór należy odrzucić.

Dawkowanie i schemat podania zależą od wieku i masy ciała pacjenta oraz od ciężkości infekcji.

Dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia: typowa dawka to 1–2 g ceftriaksony podane jednorazowo (co 24 godziny). W przypadkach ciężkich infekcji lub infekcji wywołanych drobnoustrojami o umiarkowanej wrażliwości dawkę można zwiększyć do maksymalnie 4 g jednorazowo dziennie.

II i III stadium choroby Lyme

Zaleca się podawanie dawki 50 mg/kg masy ciała, maksymalnie 2 g dziennie, jednorazowo, przez 14 dni.

Profilaktyka okołochirurgiczna

Jednorazowa dawka 1–2 g, 30–90 minut przed zabiegiem. W przypadku chirurgii kolorektalnej należy dodać inny antybiotyk o odpowiednim spektrum działania przeciwko beztlenowcom.

Terapia łączona:

W przypadku infekcji wywołanych drobnoustrojami Gram-ujemnymi może być konieczne połączenie z aminoglikozydami, szczególnie przy ciężkich infekcjach lub stanach zagrażających życiu.

Dzieci i noworodki młodsze niż 12 lat:

Noworodki (do 14 dni życia): 20–50 mg/kg masy ciała podane w jednorazowej dawce, bez różnic między urodzonymi w terminie a przedterminowymi. Dawka nie powinna przekraczać 50 mg/kg masy ciała.

Dzieci niemowlęta i dzieci (od 15 dnia życia do 12 roku życia): jednorazowa dzienna dawka 20–80 mg/kg masy ciała.

Dzieci o masie ciała >50 kg: stosuje się taką samą dawkę jak u dorosłych.

Meningitis bakteryjna u niemowląt i dzieci

Leczenie rozpoczyna się od dawki 100 mg/kg (nie więcej niż 4 g) podanej raz dziennie. Gdy tylko ustali się drobnoustroj, wywołujący infekcję, oraz jego wrażliwość, dawkę można odpowiednio dostosować.

Pacjenci starsi: Nie wymaga się modyfikacji zalecanych dawek u dorosłych, o ile nie występuje zaburzenie czynności nerek i/lub wątroby.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek:

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek nie trzeba zmniejszać dawki, o ile czynność wątroby pozostaje w normie. Tylko w przypadku zaawansowanego niewydolności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) dawka ceftriaksony nie powinna przekraczać 2 g dziennie.

W przypadku współistniejącego ciężkiego zaburzenia czynności nerek i wątroby dawka ceftriaksony nie powinna przekraczać 2 g dziennie, chyba że stężenia osoczowe będą regularnie monitorowane i dawka dostosowywana w razie potrzeby.

U pacjentów poddawanych dializie nie trzeba podawać dodatkowej dawki po sesji dializy; w każdym razie należy monitorować stan kliniczny pacjenta pod kątem ewentualnej konieczności dostosowania dawki.

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby:

W przypadku uszkodzenia wątroby nie trzeba zmniejszać dawki, o ile czynność nerek jest zachowana. W przypadku współistniejącego ciężkiego zaburzenia czynności nerek i wątroby dawka ceftriaksony nie powinna przekraczać 2 g dziennie, chyba że stężenia osoczowe będą regularnie monitorowane i dawka dostosowywana w razie potrzeby.

Czas trwania terapii:

Zależy od ciężkości choroby. Ogólnie leczenie ceftriaksoną należy kontynuować przez co najmniej 48–72 godziny po ustąpieniu objawów klinicznych lub aż do potwierdzenia wyeliminowania drobnoustrojów.