Ceftryaksone Sala 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Ceftriaxone Sala 1 g proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do przetaczania roztworu EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został Ci przepisany indywidualnie – nie wolno go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Ceftriaxone Sala i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftriaxone Sala
3. Jak stosować Ceftriaxone Sala
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Ceftriaxone Sala
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Ceftriaksona Sala i do czego służy

Ceftriaksona Sala jest antybiotykiem dla dorosłych i dzieci (w tym noworodków). Działa eliminując bakterie powodujące infekcje. Należy do grupy leków zwanych cefalosporynami.

Ceftryxona jest stosowana w leczeniu infekcji:

• mózgu (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)
• płuc
• ucha środkowego
• jamy brzusznej i ściany brzucha (zapalenie otrzewnej)
• dróg moczowych i nerek
• kości i stawów
• skóry i tkanek miękkich
• krwi
• serca

Ceftryxona może być stosowana:

• w leczeniu określonych infekcji przenoszonych drogą płciową (gonoreja i kiła)
• w leczeniu pacjentów z niskim poziomem białych krwinek (neutropenia) z gorączką spowodowaną infekcją bakteryjną
• w leczeniu infekcji klatki piersiowej u dorosłych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli
• w leczeniu boreliozy (przenoszonej przez kleszcze) u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków od 15. dnia życia
• w zapobieganiu infekcjom podczas zabiegów chirurgicznych

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli stan się pogorszy lub nie ma poprawy.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftriaxona Sala

Nie stosować Ceftriaxona Sala

• jeśli jest uczulony na ceftriakson lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).

• jeśli wcześniej wystąpiła u Ciebie nagła lub ciężka reakcja alergiczną na penicylinę lub inne podobne antybiotyki (takie jak cefalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy); objawy takiej reakcji to nagłe obrzęki gardła lub twarzy utrudniające oddychanie lub połykanie, nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek, ból w klatce piersiowej lub szybko postępujące i nasilone wysypki skórne.

• jeśli jest się uczulonym na lidokainę i planowane jest podawanie ceftriaksonu w postaci wstrzykiwania do mięśnia.

Ceftriakson nie powinien być podawany niemowlętom, jeśli:

• niemowlę jest przedwczesne.
• niemowlę jest noworodkiem (do 28. dnia życia) i ma pewne zaburzenia krwi lub żółtaczkę (żółte zabarwienie skóry lub białka oczu) albo jeśli ma być podane dożylne leczenie zawierające wapń.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania ceftryaksony skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką:

• jeśli niedawno otrzymał(a) lub ma otrzymać produkt zawierający wapń.
• jeśli niedawno występowała u Ciebie biegunka po leczeniu antybiotykami; jeśli kiedykolwiek występowały problemy jelitowe, w szczególności zapalenie jelita (kolitis).
• jeśli miałeś/miałaś problemy z wątrobą lub nerkami (patrz punkt 4).
• jeśli miałeś/miałaś kamienie w pęcherzu żółciowym lub w nerkach.
• jeśli miałeś/miałaś inne choroby, np. anemię hemolityczną (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, które może powodować bladożółty odcień skóry, osłabienie i uczucie niedotlenienia).
• jeśli stosujesz dietę ubogą w sód.
• jeśli doświadczyłeś/-aś lub miałeś/miałaś kombinację następujących objawów: wysypka, zaczerwienienie skóry, pęcherze na wargach, oczach i w jamie ustnej, łuszczenie się skóry, wysoka gorączka, objawy podobne do grypy, wzrost poziomu enzymów wątrobowych, wzrost liczby jednego z rodzajów białych krwinek (eozynofilia) oraz powiększenie węzłów chłonnych (objawy ciężkich reakcji skórnych, patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).

Jeśli potrzebujesz badania krwi lub moczu

Jeśli otrzymujesz ceftriakson przez dłuższy czas, może być konieczne okresowe wykonywanie badań krwi. Ceftriakson może wpływać na wynik badania glukozy w moczu (glikozuria) oraz na badanie krwi zwane próba Coombsa. Jeśli wykonujesz takie badania:

• powiedz osobie pobierającej próbkę, że otrzymałeś/-aś ceftriakson.

Jeśli jesteś chory/chora na cukrzycę lub musisz kontrolować poziom glukozy we krwi (glikemia), nie powinieneś/-naś stosować niektórych systemów kontroli glukozy, które mogą podawać błędne wyniki podczas leczenia ceftriaksonem. Jeśli korzystasz z takiego systemu, zapoznaj się z instrukcją użytkownika i porozmawiaj z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. W razie potrzeby należy stosować alternatywne metody badawcze.

Dzieci

Przed podaniem dziecku ceftriaksonu skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:

• niedawno podano mu doustnie produkt zawierający wapń lub planuje się jego podanie.

Inne leki i Ceftriaxona Sala

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś/-aś ostatnio lub może zajść potrzeba stosowania jakichkolwiek innych leków.

W szczególności powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• antybiotyk z grupy aminoglikozydów.
• antybiotyk zwany chloramfenikolem (stosowany w leczeniu infekcji, szczególnie oczu).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz oceni oczekiwane korzyści z leczenia ceftriaksonem w porównaniu z ryzykiem dla dziecka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ceftriakson może powodować zawroty głowy. Jeśli odczuwasz zawroty głowy, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi ani maszyn. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli występuje ten objaw.

Ceftriaxona Sala zawiera sód

Ten lek zawiera 82,8 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 4,14% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej dla dorosłego.

3. Jak stosować Ceftriaxona Sala

Zwykle ceftriaksonę podaje lekarz lub pielęgniarka. Można ją podawać:

• w formie wlewu dożylnego lub
• w formie zastrzyku bezpośrednio do żyły lub
• do mięśnia

Ceftriaksonę przygotowuje do podania lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka. Nie należy jej mieszać ani jednocześnie podawać z innymi lekami do wstrzykiwań zawierającymi wapń.

Zalecana dawka

Lekarz ustali odpowiednią dawkę ceftriaksony dla Ciebie. Dawkę dobiera się w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, od tego, czy otrzymujesz już inne antybiotyki, od masy ciała i wieku, a także od funkcji wątroby i nerek. Liczba dni lub tygodni, przez które będziesz otrzymywał ceftriaksonę, zależy od rodzaju zakażenia.

Dorośli, osoby starsze i nastolatkowie od 12. roku życia o masie ciała 50 kg lub więcej:

• 1–2 g jednorazowo na dobę, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz może przepisać wyższą dawkę (do 4 g na dobę). Jeśli dzienna dawka przekracza 2 g, może być podawana jako jedna dawka dzienna lub w dwóch oddzielnych dawkach.

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia życia do 12. roku życia o masie ciała poniżej 50 kg:

• 50–80 mg ceftriaksony na każdy kg masy ciała dziecka, raz na dobę, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz może przepisać wyższą dawkę, do 100 mg na każdy kg masy ciała, maksymalnie do 4 g na dobę. Jeśli dzienna dawka przekracza 2 g, może być podawana jako jedna dawka dzienna lub w dwóch oddzielnych dawkach.
• Dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej powinny otrzymać dawkę zalecaną dla dorosłych.

Noworodki (0–14 dni życia):

• 20–50 mg ceftriaksony na każdy kg masy ciała dziecka, raz na dobę, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia.
• Maksymalna dzienna dawka nie powinna przekraczać 50 mg na każdy kg masy ciała niemowlęcia.

Osoby z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek

Jeśli funkcja nerek lub wątroby jest zaburzona, możesz otrzymać inną niż zalecaną dawkę. Lekarz ustali odpowiednią dawkę ceftriaksony i dokładnie Cię przebada, biorąc pod uwagę ciężkość choroby wątroby lub nerek.

Jeśli podasz zbyt dużą dawkę Ceftriaxona Sala

Jeśli przypadkowo podasz dawkę większą niż zalecaną, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się jak najszybciej do najbliższego szpitala.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia doustnego skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń na infolinię informacji toksykologicznej pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętego środka.

Jeśli zapomniałeś/-łaś zastosować Ceftriaxona Sala

Jeśli zapomniałeś/-łaś o dawce tego leku, powinieneś/-naś otrzymać ją jak najszybciej. Jeśli jednak czas podania następnej dawki jest już bliski, pomijasz zapomnianą dawkę. Nie wolno podawać podwójnej dawki (dwóch zastrzyków naraz), aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Ceftriaxona Sala

Nie przerywaj stosowania ceftriaksony, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Ciężkie działania niepożądane

Ciężkie reakcje alergiczne (częstość nieznana, nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Ciebie ciężka reakcja alergiczna, niezwłocznie powiadom o tym lekarza.

Objawy mogą obejmować:

• nagłe obrzęki twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej, które mogą powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu;
• nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek;
• ból w klatce piersiowej w kontekście reakcji alergicznych, który może być objawem zawału serca wywołanego alergią (zespoł Kounisa).

Ciężkie reakcje skórne (częstość nieznana, nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Ciebie ciężka reakcja skórna, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

Objawy mogą obejmować:

• ciężką wysypkę, która szybko się rozwija, z pęcherzami lub łuszczącą się skórą oraz ewentualnie pęcherze w jamie ustnej (zespoł Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza nabłonkowa, znane również jako SSJ i NET);
• kombinację dowolnych z następujących objawów: ogólnoustrojowa wysypka, podwyższona temperatura ciała, podwyższone stężenie enzymów wątrobowych, zaburzenia krwi (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych oraz uszkodzenie innych narządów (reakcja lekowa z eozynofilią i objawami systemowymi, znana również jako DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki);
• reakcję Jarischa-Herxheima, która powoduje gorączkę, dreszcze, ból głowy, ból mięśni i wysypkę, zazwyczaj samoograniczającą się. Zjawisko to pojawia się krótko po rozpoczęciu leczenia ceftryboną w przypadku zakażeń spirochetami, takimi jak choroba Lyme’a.

Inne możliwe działania niepożądane:

Częste (może dotyczyć do 1 na 10 osób)

• zaburzenia liczby białych krwinek (np. obniżenie liczby leukocytów i wzrost eozynofili) oraz płytek krwi (obniżenie liczby trombocytów);
• luźne stolce lub biegunka;
• zmiany wyników badań krwi oceniających funkcję wątroby;
• wysypka na skórze.

Nieczęste (może dotyczyć do 1 na 100 osób)

• infekcje grzybicze (np. kandydoza jamy ustnej);
• obniżenie liczby białych krwinek (granolocytopenia);
• obniżenie liczby czerwonych krwinek (anemia);
• zaburzenia krzepnięcia krwi. Objawy mogą obejmować częste siniaki, ból i obrzęk stawów;
• ból głowy;
• zawroty głowy;
• uczucie niedoboru samopoczucia lub choroby;
• świąd;
• ból lub uczucie pieczenia w miejscu lub w żyłach, gdzie wstrzymano lek. Ból w miejscu wstrzyknięcia;
• podwyższona temperatura ciała (gorączka);
• zaburzona funkcja nerek (wzrost stężenia kreatyniny we krwi).

Rzadkie (może dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• zapalenie okrężnicy (colon). Objawy mogą obejmować biegunkę, zazwyczaj z krwią i śluzem, ból brzucha i gorączkę;
• trudności w oddychaniu (bronchospazm);
• wysypka pokrzywkowa (urticaria), która może obejmować dużą część ciała, z towarzyszącym świądem i obrzękiem;
• obecność krwi lub cukru w moczu;
• obrzęk (nagromadzenie płynu);
• dreszcze;
• leczenie ceftryboną, szczególnie u starszych pacjentów z poważnymi zaburzeniami nerek lub schorzeniami układu nerwowego, rzadko może powodować obniżenie świadomości, nieprawidłowe ruchy, pobudzenie i drgawki.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• infekcje wtórne, które mogą nie odpowiadać na leczenie antybiotykiem przepisanym wcześniej;
• anemia hemolityczna (forma anemii zniszczająca czerwone krwinki);
• agranulocytoza (ciężkie zmniejszenie liczby białych krwinek);
• drgawki;
• zawroty głowy (uczucie osłabienia głowy);
• zapalenienie trzustki (zapalenie trzustki). Objawy mogą obejmować silny ból brzucha rozprzestrzeniający się na plecy;
• zapalenie błony śluzowej wyściełającej jamę ustną (stomatyt);
• zapalenie języka (glosyt). Objawy mogą obejmować obrzęk, czerwone zabarwienie i ból języka;
• problemy z pęcherzykiem żółciowym lub wątrobą, które mogą powodować ból, nudności, wymioty, żółtaczkę, świąd, ciemny kolor moczu i stolce barwy gliny;
• zaburzenia neurologiczne u noworodków z silną żółtaczką (encefalopatia bilirubinowa – kernikterus);
• zaburzenia nerek spowodowane odkładaniem się kalcowej ceftrybony. Może wystąpić ból podczas oddawania moczu lub mała ilość moczu;
• fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (test wykrywający pewne zaburzenia krwi);
• fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (nieprawidłowe gromadzenie się galaktozy we krwi);
• ceftrybona może wpływać na niektóre testy stężenia glukozy we krwi – skonsultuj się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania, które nie zostały wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi (strona internetowa: www.notificaRAM.es). Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Ceftryaksony Sala

Przechowywać lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Przed rekonstytucją: Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie „CAD”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Po rekonstytucji: Stabilność fizyczną i chemiczną w trakcie użytkowania potwierdzono do 8 godzin w temperaturze 25°C oraz do 24 godzin w lodówce (w temperaturze od 2 do 8°C).

Z punktu widzenia mikrobiologicznego, chyba że sposób otwarcia/rekonstytucji/rozcieńczenia wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt powinien być stosowany natychmiast. Jeżeli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania roztworu przed podaniem są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać krótszego z okresów wskazanych powyżej dla stabilności chemicznej i fizycznej w trakcie użytkowania.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania i nieużywane leki należy zdać do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Ceftriaxony Sala

Substancją czynną jest ceftriaksona (jako ceftriaksona sodowa).

Każda fiolka zawiera 1 g ceftriaksony (jako ceftriaksona sodowa).

Po odtworzeniu 10 ml wody do wstrzykiwań stężenie roztworu wynosi 100 mg ceftriaksony (jako ceftriaksona sodowa) na ml.

Fiolka z proszkiem nie zawiera innych składników (substancji pomocniczych).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Produkt występuje w postaci fiolki szklanej, zamkniętej korkiem gumowym i uszczelnionej kapselą.

Dostępne są opakowania kartonowe zawierające 1 fiolkę z proszkiem lub opakowania kliniczne zawierające 100 fiol z proszkiem.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

LABORATORIO REIG JOFRE, S.A.

Gran Capitán, 10 – 08970
Sant Joan Despí (Barcelona),
Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: kwiecień 2024

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów opieki zdrowotnej

Tryb podania

Podanie do wrotu mięśniowego

Do podania do wrotu mięśniowego należy stosować preparaty handlowe zawierające ampułkę z lidokainą jako rozpuszczalnikiem.

Ze względu na zastosowanie lidokainy jako rozpuszczalnika, otrzymany roztwór nigdy nie może być podawany dożylnie. Należy zwrócić uwagę na informacje zawarte w Karcie Produktu lub Streszczeniu Właściwości Produktu dotyczące lidokainy.

Podanie dożylne

Ceftriaksonę można podawać w postaci dożylnej infuzji trwającej co najmniej 30 minut (preferowana droga podania) lub powoli dożylnej iniekcji trwającej 5 minut. Przerwane iniekcje dożylne należy podawać przez 5 minut, najlepiej w dużych żyłach. Dawkę dożylne 50 mg/kg lub więcej u niemowląt i dzieci do 12 roku życia należy podawać w formie infuzji. U noworodków dawki dożylne powinny być podawane w ciągu około 60 minut, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia encefalopatii bilirubinowej. Należy rozważyć podanie do wrotu mięśniowego, gdy droga dożylna nie jest możliwa lub jest mniej odpowiednia dla pacjenta. Dawkę powyżej 2 g należy podawać drogą dożyczną.

Stężenie do iniekcji dożylnej: 100 mg/ml

Stężenie do infuzji dożylnej: 50 mg/ml

Ceftriaksona jest przeciwwskazana u noworodków (≤ 28 dni), jeśli wymagają (lub może się okazać, że będą wymagać) leczenia roztworami dożycznymi zawierającymi wapń, w tym ciągłymi infuzjami zawierającymi wapń, takimi jak żywienie pozajelitowe, ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu ceftriaksonianu wapnia.

Nie należy stosować rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do rekonstytucji fiol ceftriaksony ani do dalszego rozcieńczenia odtworzonego roztworu do podania dożycznego, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu. Wytrącenie się ceftriaksonianu wapnia może również wystąpić, jeśli ceftriaksonę zmiesza się z roztworami zawierającymi wapń w tej samej linii dożylnej. Dlatego nie należy mieszać ani podawać jednocześnie ceftriaksony i roztworów zawierających wapń.

W celu profilaktyki przedoperacyjnej infekcji w polu operacyjnym, ceftriaksonę należy podać 30–90 minut przed zabiegiem chirurgicznym.

Instrukcje stosowania

W sprawie stabilności po odtworzeniu proszę zapoznać się z sekcją 5.

Ceftriaksony nie należy mieszać w tej samej strzykawce z żadnym lekiem innym niż roztwór kwasu chlorkowego lidokainy 1,06% (wyłącznie do wstrzykiwań do wrotu mięśniowego). Zobacz Tryb podania.

Roztwory zawierające lidokainę nie należy podawać dożylnie.

Iniekcja dożylna: 1 g ceftriaksony należy rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań. Iniekcję należy podać w ciągu 5 minut bezpośrednio do żyły lub przez kaniulę do infuzji dożylnej.

Infuzja dożylna: 2 g ceftriaksony należy rozpuścić w 40 ml jednego z następujących roztworów pozbawionych wapnia: chlorku sodu 0,9%, glukozy 5%, glukozy 10%, glukozy 5% w chlorku sodu 0,9% lub wody sterylnej do wstrzykiwań. Infuzję należy podawać przez co najmniej 30 minut.

Zobacz sekcje Dawkowanie i Tryb podania w celu uzyskania dodatkowych informacji.

Niekompatybilności

Zgodnie z literaturą specjalistyczną, ceftriaksona jest niekompatybilna z amsakryną, wancomycyną, flukenazolem, aminoglikozydami i labetalolem.

Roztwory zawierające ceftriaksonę nie należy mieszać ani dodawać do innych związków, z wyjątkiem tych wymienionych w sekcji Instrukcje stosowania. W szczególności nie należy stosować rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do rekonstytucji fiol ceftriaksony ani do dalszego rozcieńczania odtworzonego roztworu do podania dożycznego, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu. Nie należy mieszać ani podawać jednocześnie ceftriaksony i roztworów zawierających wapń, w tym roztworów do żywienia pozajelitowego.

Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych (penicylin i cefalosporyn) z aminoglikozydami może prowadzić do znaczącej wzajemnej inaktywacji. Jeśli są podawane jednocześnie, należy to robić w oddzielnych miejscach. Nie mieszać ich w tej samej strzykawce ani fiolce.