Ceftryaksone/fresenius kabi 2 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Ceftriaxone Fresenius Kabi 2 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewu EFG

ceftriakson

Przed zastosowaniem leku proszę dokładnie przeczytać całą ulotkę, zawiera ona ważne informacje.

• Należy zachować ulotkę, ponieważ może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku pytań należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Lek ten został przepisany wyłącznie dla Ciebie i nie należy go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają one podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest lek Ceftriaxone Fresenius Kabi i do czego się go stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Ceftriaxone Fresenius Kabi
3. Jak stosować lek Ceftriaxone Fresenius Kabi
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Ceftriaxone Fresenius Kabi
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Ceftriaxona Fresenius Kabi i kiedy się ją stosuje

Ceftriaxona Fresenius Kabi to antybiotyk stosowany u dorosłych i dzieci (w tym u noworodków). Działa on zabijając bakterie powodujące infekcje. Należy do grupy antybiotyków zwanych cefalosporynami.

Antybiotyki są stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych i nie działają w przypadku infekcji wirusowych, takich jak grypa czy przeziębienie.

Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawki, częstotliwości podawania i długości leczenia.

Nie należy przechowywać ani ponownie wykorzystywać tego leku. Jeśli po zakończeniu leczenia pozostanie część leku, należy oddać go do apteki w celu właściwego usunięcia. Nie wolno wyrzucać leków do kanalizacji ani do śmieci.

Ceftriaxona Fresenius Kabi jest wskazana w leczeniu infekcji związanych z:

• mózgiem (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).
• płucami.
• uchem środkowym.
• jamą brzuszną i ścianą brzuszną (zapalenie otrzewnej).
• układem moczowym i nerkami.
• kośćmi i stawami.
• skórą i tkankami miękkimi.
• krwią.
• sercem.

Może być stosowana w następujących przypadkach:

• w leczeniu określonych infekcji przenoszonych drogą płciową (gonoreja i kiła).
• w leczeniu pacjentów z obniżoną liczbą białych krwinek (neutropenia) u których występuje gorączka podczas infekcji bakteryjnej.
• w leczeniu infekcji klatki piersiowej u dorosłych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli.
• w leczeniu boreliozy (spowodowanej ukąszeniem przez kleszcza) u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków od 15. dnia życia.
• w zapobieganiu infekcjom podczas zabiegów chirurgicznych.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ceftryxony Fresenius Kabi

Nie stosuj Ceftryxony Fresenius Kabi:

• Jeśli jesteś uczulony na ceftryxonę lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli wcześniej wystąpiła u Ciebie natychmiastowa lub ciężka reakcja alergiczną na penicyliny lub podobne antybiotyki (np. cephalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy). Objawy obejmują nagłe obrzęki gardła lub twarzy, które mogą utrudniać oddychanie lub połykanie, nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek, ból w klatce piersiowej oraz ciężką, szybko rozwijającą się wysypkę skórną.
• Jeśli jesteś uczulony na lidokainę i Ceftryxonę Fresenius Kabi należy podać w formie wstrzyknięcia do mięśnia.

Ceftryxona Fresenius Kabi nie powinna być stosowana u niemowląt, jeśli:

• Niemowlę jest przedwczesne.

• Niemowlę jest noworodkiem (do 28 dnia życia) i ma pewne zaburzenia krwi, żółtaczkę (żółtawe zabarwienie skóry lub białek oczu) lub wymaga leczenia dożylnego produktem zawierającym wapń.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Ceftryxony Fresenius Kabi, jeśli:

• Ostatnio przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmować produkty zawierające wapń.
• Ostatnio występowała u Ciebie biegunka po zastosowaniu antybiotyku. Jeśli kiedykolwiek miałeś problemy z układem pokarmowym, w szczególności zapalenie okrężnicy (kolitis – stan zapalny jelita).
• Masz problemy wątrobowo lub nerkowe (zobacz sekcję 4).
• Masz kamienie żółciowe lub kamienie nerkowe.
• Masz inne choroby, takie jak np. anemia hemolityczna (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, które może powodować bladożółte zabarwienie skóry, osłabienie lub duszność).
• Musisz przestrzegać diety ubogiej w sód.
• Doświadczyłeś lub doświadczasz kombinacji następujących objawów: wysypka, zaczerwienienie skóry, pęcherze na wargach, oczach i w jamie ustnej, łuszczenie się skóry, wysoka gorączka, objawy przypominające grypę, podwyższone stężenie enzymów wątrobowych w badaniach krwi, wzrost liczby jednego z rodzajów białych krwinek (eozynofilia) oraz powiększenie węzłów chłonnych (objawy ciężkich reakcji skórnych, zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).

Jeśli musisz poddać się badaniom krwi lub moczu

Jeśli Ceftryxona Fresenius Kabi została Ci przepisana na dłuższy czas, konieczne będą okresowe badania krwi.

Ceftryxona Fresenius Kabi może wpływać na wyniki badań moczu w kierunku glukozy oraz na wynik próby Coombsa w badaniu krwi.

Jeśli wykonuje się badania:

• Poinformuj osobę pobierającą próbkę, że podano Ci Ceftryxonę Fresenius Kabi.

Jeśli jesteś chory na cukrzycę lub musisz kontrolować poziom glukozy we krwi, nie powinieneś stosować niektórych systemów kontroli poziomu glukozy we krwi, które mogą nieprawidłowo mierzyć jej stężenie podczas przyjmowania ceftryxony. Jeśli korzystasz z takich systemów, należy zapoznać się z instrukcją obsługi i skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. W razie potrzeby należy stosować metody alternatywne.

Dzieci

Przed zastosowaniem Ceftryxony Fresenius Kabi dziecku skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:

• Dziecko ostatnio przyjmowało lub może wymagać podania wewnętrznie (dożylne) produktu zawierającego wapń.

Inne leki i Ceftryxona Fresenius Kabi

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś ostatnio lub może zaistnieje potrzeba stosowania innych leków.

W szczególności skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli stosujesz którykolwiek z następujących leków:

• Antybiotyk z grupy aminoglikozydów.
• Antybiotyk o nazwie chloramfenikol (stosowany w leczeniu infekcji, szczególnie oczu).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz zadecyduje o stosowności leczenia Ceftryxoną Fresenius Kabi oraz o możliwym ryzyku dla Twojego dziecka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ceftryxona Fresenius Kabi może powodować zawroty głowy. Jeśli odczuwasz zawroty głowy, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli występują u Ciebie takie objawy.

Ceftryxona Fresenius Kabi zawiera sód

Ten lek zawiera 82,3 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 4,1% dziennego maksymalnego zalecanego spożycia sodu dla dorosłego.

3. Jak stosować Ceftriaxonę Fresenius Kabi

Ceftriaxona Fresenius Kabi jest zazwyczaj podawana przez lekarza lub pielęgniarkę. Można ją podać za pomocą kroplówki (dożylnie) lub za pomocą wstrząśnienia dożylnego lub domięśniowego. Ceftriaxona Fresenius Kabi jest przygotowywana przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę i nie może być mieszana ani podawana razem z innymi zastrzywami zawierającymi wapń.

Dawka zalecana

Lekarz ustali odpowiednią dawkę Ceftriaxony Fresenius Kabi dla Ciebie. Dawkę dobiera się w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji, przyjmowanych innych antybiotyków, masy ciała i wieku, a także od funkcji nerek i wątroby. Liczba dni lub tygodni leczenia Ceftriaxoną Fresenius Kabi zależy od rodzaju infekcji.

Dorośli, osoby starsze, dzieci powyżej 12. roku życia i osoby z masą ciała ≥ 50 kg:

• 1–2 g jednorazowo w ciągu doby, w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji. W przypadku ciężkiej infekcji lekarz może podać wyższą dawkę (do 4 g jednorazowo w ciągu doby). Jeśli dawka dobową przekracza 2 g, podaje się ją jednorazowo w ciągu doby lub w dwóch oddzielnych dawkach.

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia życia do 12. roku życia z masą ciała < 50 kg:

• 50–80 mg Ceftriaxony Fresenius Kabi na 1 kg masy ciała, raz dziennie, w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji. W przypadku ciężkiej infekcji lekarz może podać wyższą dawkę, do 100 mg na 1 kg masy ciała, maksymalnie 4 g jednorazowo w ciągu doby. Jeśli dawka dobową przekracza 2 g, podaje się ją jednorazowo w ciągu doby lub w dwóch oddzielnych dawkach.
• Dzieciom o masie ciała 50 kg lub więcej podaje się dawkę dorosłego.

Noworodki (0–14 dni życia):

• 20–50 mg Ceftriaxony Fresenius Kabi na 1 kg masy ciała, raz dziennie, w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji.

• Maksymalna dzienna dawka nie powinna przekraczać 50 mg na 1 kg masy ciała niemowlęcia.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek

Podaje się inną niż standardowa dawkę. Lekarz ustali odpowiednią dawkę Ceftriaxony Fresenius Kabi i będzie dokładnie monitorować stan pacjenta, w zależności od nasilenia zaburzeń funkcji wątroby i nerek.

Jeśli podasz zbyt dużą dawkę Ceftriaxony Fresenius Kabi

Jeśli przypadkowo podasz większą dawkę niż zalecono, powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.

Jeśli zapomnisz podać Ceftriaxonę Fresenius Kabi

Jeśli zapomnisz o zastrzyku, należy go podać jak najszybciej. Jeśli jednak zbliża się czas następnego zastrzyku, należy pominąć zapomnianą dawkę. Nie wolno podawać podwójnej dawki (dwóch zastrzyków naraz), aby uzupełnić pominięte dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Ceftriaxoną Fresenius Kabi

Nie przerywaj leczenia Ceftriaxoną Fresenius Kabi, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują. Poniższe działania niepożądane mogą wystąpić podczas stosowania tego leku:

Ciężkie reakcje alergiczne (nieznana częstość – nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Państwa ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast powiadomić lekarza.

Objawy mogą obejmować:

• Nagłe obrzęki twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej. Mogą one utrudniać oddychanie lub połykanie.
• Nagły obrzęk rąk, stóp i kostek.
• Ból w klatce piersiowej w kontekście reakcji alergicznych, który może być objawem zawału serca wywołanego alergią (zespół Kounis).

Ciężkie reakcje skórne (nieznana częstość – nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Państwa ciężka reakcja skórna, należy natychmiast powiadomić lekarza.

Objawy mogą obejmować:

• Ciężkie wysypki, które szybko się rozwijają, z pęcherzami lub łuszczącą się skórą oraz pęcherzami w jamie ustnej (zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, znane również odpowiednio jako SSJ i NET).
• Kombinację dowolnych z następujących objawów: ogólnoustrojowa wysypka, wysoka temperatura ciała, podwyższone stężenie enzymów wątrobowych, zaburzenia krwi (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych oraz zaangażowanie innych narządów (reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi, znana również jako DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki).
• Reakcję Jarischa-Herxheima, powodującą gorączkę, dreszcze, ból głowy, ból mięśni i wysypkę, która zazwyczaj ma charakter samoograniczający się. Zjawisko to pojawia się krótko po rozpoczęciu leczenia ceftrytoną w przypadku zakażeń przez spiralowce, takie jak choroba Lyme.

Inne możliwe objawy:

Częste (może dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zaburzenia białych krwinek (np. zmniejszenie liczby leukocytów i zwiększenie liczby eozynofilów) oraz płytek krwi (zmniejszenie liczby trombocytów).
• Luźne stolce lub biegunka.
• Zmiany wyników badań krwi dotyczących funkcji wątroby.
• Wysypka.

Nieczęste (może dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Zakażenia grzybicze (np. kandydoza).
• Zmniejszenie liczby białych krwinek (granulocytopenia).
• Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia).
• Zaburzenia krzepnięcia krwi. Objawy mogą obejmować skłonność do powstawania siniaków oraz ból i obrzęk stawów.
• Ból głowy.
• Omdlenie.
• Niekonfort lub nudności.
• Świąd (pruritus).
• Ból lub uczucie pieczenia w żyłach, w których podano Ceftriaxona Fresenius Kabi. Ból w miejscu wstrzyknięcia.
• Podwyższona temperatura ciała (gorączka).
• Nieprawidłowy wynik badania czynności nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy).

Rzadkie (może dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Zapalenie okrężnicy (colon). Objawy obejmują biegunkę, zazwyczaj z krwią i śluzem, ból brzucha i gorączkę.
• Trudności w oddychaniu (bronchospazm).
• Pokrzywka, która może obejmować większość ciała, z towarzyszącym świądem i obrzękiem.
• Obecność krwi lub cukru w moczu.
• Obrzęk (nagromadzenie płynu).
• Dreszcze.
  • Leczenie ceftrytoną, szczególnie u starszych pacjentów z poważnymi schorzeniami nerek lub zaburzeniami układu nerwowego, rzadko może powodować spadek świadomości, niepoddające się kontroli ruchy, pobudzenie i napady padaczkowe.

Nieznana częstość (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych)

• Drugorzędne zakażenie, które może nie odpowiadać na wcześniej przepisane leczenie antybiotykami.
• Anemia, w której czerwone krwinki są niszczone (anemia hemolityczna).
• Silne zmniejszenie liczby białych krwinek (agranulocytoza).
• Napady padaczkowe.
• Obrzęk (uczucie, że wszystko się kręci).
• Zapalenie trzustki (zapalenie trzustki). Objawy obejmują silny ból brzucha, który może promieniować do pleców.
• Zapalenie wyściółki jamy ustnej (stomatyt).
• Zapalenie języka (glosyt). Objawy obejmują obrzęk, zaczerwienienie i ból języka.
• Problemy z pęcherzem żółciowym lub wątrobą, które mogą powodować ból, nudności, wymioty, żółtaczkę, świąd, ciemny kolor moczu i stolce barwy gliny.
• Zaburzenie neurologiczne, które może wystąpić u noworodków z ciężką żółtaczką (jądro żółtaczki).
• Problemy nerkowe spowodowane odkładaniem się ceftrytony wapniowej. Może wystąpić ból podczas oddawania moczu lub zmniejszenie ilości moczu.
• Fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (test wykonywany w przypadku niektórych zaburzeń krwi).
• Fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (nieprawidłowe gromadzenie się galaktozy).
• Ceftriaxon Fresenius Kabi może wpływać na niektóre badania krwiowe stężenia glukozy – prosimy o konsultację z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania, których nie ma w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi (Strona internetowa: www.notificaRAM.es). Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczenia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Wskazania dotyczące przechowywania Ceftriaxone Fresenius Kabi

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po napisie CAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Ampułkę należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić ją przed światłem.

Odtworzony roztwór zachowuje stabilność przez 8 godzin w temperaturze 25°C oraz przez 24 godziny w lodówce (2–8°C).

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogłeś w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Ceftriaxona Fresenius Kabi

Substancją czynną jest ceftriaksona sodowa odpowiadająca 2,0 g ceftriaksony.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Roztwory mogą mieć barwę od bezbarwnej do jasnożółtej.

Ceftriaxona Fresenius Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wlewu, jest dostępna w opakowaniach zawierających 1, 10 lub 100 fiolki szklane z proszkiem, zamknięte za pomocą korka gumowego i aluminiowej kapsułki. Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być wprowadzone do obrotu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Fresenius Kabi España, S.A.U.

Torre Mapfre-Vila Olímpica

Marina 16-18, 08005 – Barcelona

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

LABESFAL – Laboratórios Almiro S.A.

Lagedo, 3465-157 Santiago de Besteiros, Portugalia

Lek ten jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Data ostatniego przeglądu tego ulotki: lipiec 2022.

Aktualne i szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Niniejsza informacja przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów medycznych:

Roztworów zawierających ceftriaksonę nie należy mieszać ani dodawać do nich innych środków. W szczególności, nie należy rozpuszczać fiolek z ceftriaksoną ani rozcieńczać odtworzonych fiolek za pomocą rozcieńczali zawierających wapń (np. roztwór Ringer, roztwór Hartmana), gdy lek ma być podawany dożylnie, ponieważ może to prowadzić do wytrącenia osadu.

Ceftriaksony nie należy mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 4.8 charakterystyki produktu oraz punkt 6 ulotki).

Wlewanie należy podawać przez co najmniej 30 minut.

Do tego wlewania fiolka Ceftriaxona Fresenius kabi 2 g ma być rozpuszczona w 40 ml jednego z następujących roztworów do wlewania, pozbawionych wapnia: 0,9% roztwór chlorku sodu, 0,45% chlorek sodu + 2,5% glukoza, 5% glukoza, 10% glukoza, 6% dekstran w 5% glukozie, 6–10% wlewy zawierające modyfikowany skrobiowy hydroksyetylowany lub wodę jałową do wstrzykiwań.

Dawkowanie i schemat podawania zależą od wieku i masy ciała pacjenta oraz od ciężkości infekcji.

Dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia: standardowa dawka to 1–2 g ceftriaksony podawanej jednorazowo w ciągu doby (co 24 godziny). W przypadkach ciężkich infekcji lub infekcji wywołanych drobnoustrojami o umiarkowanej wrażliwości dawkę można zwiększyć do maksymalnie 4 g podawanych jednorazowo w ciągu doby.

Etapy II i III choroby Lyme’a

Zaleca się podawanie dawki 50 mg/kg masy ciała, maksymalnie 2 g dziennie, jednorazowo, przez 14 dni.

Profilaktyka przedoperacyjna

Pojedyncza dawka 1–2 g podana 30–90 minut przed zabiegiem. W przypadku chirurgii kolorektalnej należy dodać inny antybiotyk o odpowiednim spektrum działania przeciwko beztlenowcom.

Terapia skojarzona:

W infekcjach wywołanych przez drobnoustroje Gram-ujemne może być konieczne skojarzenie z aminoglikozydami, szczególnie w przypadku ciężkich infekcji lub stanów zagrożenia życia.

Noworodki i dzieci poniżej 12 roku życia:

Noworodki (do 14 dnia życia): 20–50 mg/kg masy ciała podane w jednorazowej dawce, bez różnic między urodzonymi w terminie a przedwczesnymi. Dawka nie powinna przekraczać 50 mg/kg masy ciała.

Niemowlęta i dzieci (od 15 dnia życia do 12 roku życia): jednorazowa dzienna dawka 20–80 mg/kg masy ciała.

Dzieci o masie ciała >50 kg: stosuje się taką samą dawkę jak u dorosłych. Dawkę dożylną 50 mg/kg masy ciała lub większą należy podawać wlewu przez co najmniej 30 minut.

Meningitis bakteryjna u niemowląt i dzieci

Leczenie należy rozpocząć od dawki 100 mg/kg (bez przekroczenia 4 g) podawanej jednorazowo w ciągu doby. Gdy tylko zostanie zidentyfikowany patogen i ustalona jego wrażliwość, dawkę można odpowiednio dostosować.

Osoby starsze: Nie ma potrzeby modyfikowania zaleconych dawek stosowanych u dorosłych, o ile nie występuje zaburzenie czynności nerek i/lub wątroby.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek:

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek nie ma potrzeby zmniejszania dawki, o ile czynność wątroby pozostaje w normie. Tylko w przypadkach zaawansowanego niewydolności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) dawka ceftriaksony nie powinna przekraczać 2 g dziennie.

W przypadku współistniejącego ciężkiego zaburzenia czynności nerek i wątroby dawkę ceftriaksony nie należy przekraczać 2 g dziennie, chyba że stężenia leku we krwi będą regularnie monitorowane, a dawkę dostosowano w razie potrzeby.

U pacjentów poddawanych dializie nie ma potrzeby podawania dodatkowej dawki uzupełniającej po sesji dializy; w każdym razie należy monitorować stan kliniczny pacjenta w celu oceny potrzeby dostosowania dawki.

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby:

W przypadku uszkodzenia wątroby nie ma potrzeby zmniejszania dawki, o ile czynność nerek jest zachowana. W przypadku współistniejącego ciężkiego zaburzenia czynności nerek i wątroby dawkę ceftriaksony nie należy przekraczać 2 g dziennie, chyba że stężenia leku we krwi będą regularnie monitorowane, a dawkę dostosowano w razie potrzeby.

Czas trwania terapii:

Zależy od ciężkości choroby. Ogólnie rzecz biorąc, leczenie ceftriaksoną należy kontynuować przez co najmniej 48–72 godziny po poprawie stanu klinicznego lub do momentu potwierdzenia eliminacji mikrobiologicznej patogenu.