Benzetacil 2.400.000 IU proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań
Hiszpania
Spis treści
- Ulotka: Informacja dla użytkownika
- Wprowadzenie
- 1. Co to jest BENZETACIL 2.400.000 IU i do czego służy
- 2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem BENZETACIL 2.400.000 IU
- 3. Jak stosować BENZETACIL 2.400.000 IU
- 4. Możliwe działania niepożądane
- 5. Zachowanie leku BENZETACIL 2.400.000 IU
- 6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe
Ulotka: Informacja dla użytkownika
Wprowadzenie
Ulotka: informacja dla użytkownika
BENZETACIL 2.400.000 IU proszek i rozpuszczalnik do zawiesiny do wstrzykiwań
Benzylpenicylina benzatyna
Przed zastosowaniem leku dokładnie przeczytaj cały ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.
|
Spis treści ulotki:
- Co to jest BENZETACIL 2 400 000 IU i do czego służy
- Co należy wiedzieć przed zastosowaniem BENZETACIL 2 400 000 IU
- Jak stosować BENZETACIL 2 400 000 IU
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać BENZETACIL 2 400 000 IU
- Zawartość opakowania i informacja dodatkowa
1. Co to jest BENZETACIL 2.400.000 IU i do czego służy
BENZETACIL 2.400.000 IU zawiera benzatynę penicyliny benzylowej, antybiotyk z grupy penicylin.
Antybiotyki są stosowane do leczenia infekcji bakteryjnych i nie pomagają w leczeniu infekcji wirusowych, takich jak grypa czy przeziębienie. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawki, odstępu między dawkami i długości trwania terapii. Nie należy przechowywać ani ponownie używać tego leku. Jeśli po zakończeniu leczenia pozostanie nadmiar antybiotyku, należy oddać go do apteki w celu właściwego usunięcia. Nie wolno wyrzucać leków do kanalizacji ani do zwykłego śmiecia. |
Benzatyna benzylpenicylina jest wskazana w leczeniu infekcji wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje, takie jak:
- Zapalenie gardła i zapalenie migdałków.
- Tężec: pierwotny i wtórny.
- Tężec utajony (z wyjątkiem neurotężca).
- Rumień (infekcja skóry).
- Tropikalne bakteryjne choroby skóry wywołane przez bakterie z rodzaju Treponema, takie jak pian lub pinta.
Benzatyna benzylpenicylina jest również wskazana w zapobieganiu następującym chorobom:
- Gorączce reumatycznej.
- Pogrypkowej kłębuszkowej nephrycie (specyficzny rodzaj zapalenia nerek).
- Rumieniowi (infekcja skóry).
BENZETACIL 2 400 000 IU stosuje się głównie w leczeniu tężca, w której wymagane są wysokie dawki benzylpenicyliny benzatyny.
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem BENZETACIL 2.400.000 IU
Nie stosować BENZETACIL 2.400.000 IU
Jeśli jest się uczulonym na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
Jeśli jest się uczulonym (nadwrażliwym) na penicyliny, cefalosporyny lub soję.
Jeśli kiedykolwiek występowała reakcja alergiczna podczas przyjmowania antybiotyku lub innych leków. Może to obejmować wysypkę lub obrzęk twarzy lub szyi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem BENZETACIL 2.400.000 IU należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
– jeśli kiedykolwiek występowała reakcja alergiczna na inne antybiotyki, takie jak penicylina lub inne antybiotyki beta-laktamowe,
– jeśli występują problemy nerkowe (lekarz może potrzebować dostosować dawkę tego leku),
– jeśli występują problemy wątrobowe,
– jeśli przestrzega się diety ubogiej w sod.
BENZETACIL 2.400.000 IU nie powinien być stosowany w tkankach o niedostatecznym przepływie krwi.
W przypadku wystąpienia objawów alergicznych (np. wysypki, swędzenia, duszności) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Przed leczeniem należy, jeśli to możliwe, wykonać test wrażliwości. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej lekarz przerwie leczenie i, jeśli konieczne, rozpocznie odpowiednie leczenie.
Jeśli jest się uczulonym na cefalosporyny. U pacjentów nadwrażliwych na cefalosporyny należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji krzyżowych.
Jeśli choruje się na astmę lub alergię na katar sienny, należy poinformować lekarza. Możliwe są ciężkie natychmiastowe reakcje alergiczne podczas pierwszego podania leku. W niektórych przypadkach może być konieczna obserwacja przez co najmniej pół godziny po podaniu leku w celu wykluczenia ostrych reakcji alergicznych. W przypadku uczulenia lekarz podejmie odpowiednie działania. Leczenie BENZETACIL 2.400.000 IU należy natychmiast przerwać.
Podczas leczenia kiły może wystąpić reakcja organizmu na toksyny bakteryjne, która może trwać do kilku dni (reakcja Jarischa-Herxheiera, patrz sekcja 4). Objawy to nagła gorączka (czasem z dreszczami), bladość, a następnie zaczerwienienie skóry, ból głowy, ból mięśni i stawów lub zmęczenie. Lekarz rozpocznie odpowiednie leczenie w celu zahamowania lub złagodzenia reakcji Jarischa-Herxheiera.
W przypadku niewydolności nerek i/lub ciężkiej niewydolności wątroby należy dostosować dawkę. W przypadku długotrwałego leczenia (ponad 5 dni) lekarz może zalecić regularne kontrole morfologii krwi oraz badania oceniające funkcje nerek.
Tak jak w przypadku innych antybiotyków, leczenie BENZETACIL 2.400.000 IU może prowadzić do rozwoju drobnoustrojów niewrażliwych. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi zakażenie grzybicze.
Jeśli choruje się na wrzodziejące zapalenie okrężnicy, chorobę Leśniowskiego-Crohna lub pseudobłoniaste zapalenie okrężnicy (trwająca lub ciężka biegunka podczas lub po zakończeniu leczenia tym lekiem), należy poddać się ścisłej kontroli klinicznej, w tym okresowym badaniom laboratoryjnym.
Podczas leczenia antybiotykami, w tym BENZETACIL 2.400.000 IU, biegunka może wystąpić nawet kilka tygodni po zakończeniu leczenia. W przypadku ciężkiej lub trwającej biegunki lub jeśli w stolcu pojawi się krew lub śluz, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu przerwania leczenia. Nie należy przyjmować leków blokujących lub opóźniających pasaż jelitowy.
Inne leki i BENZETACIL 2.400.000 IU
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się, stosowano ostatnio lub może się konieczność stosowania innych leków.
Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli przyjmuje się którykolwiek z następujących leków:
- Allopurinol i probenecyd (leki stosowane w przypadku dny moczanowej lub artretyzmu dny moczanowej)
- Metotreksat (lek stosowany w chemioterapii)
- Inne antybiotyki
- Leki przeciwzakrzepowe (leki rozrzedzające krew)
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się, stosowano ostatnio lub może się konieczność stosowania innych leków.
Stosowanie BENZETACIL 2.400.000 IU z pożywieniem i napojami
Leczenie BENZETACIL nie jest wpływowane przez jednoczesne przyjmowanie pokarmów.
Ciąża, laktacja i płodność
Jeśli jest się w ciąży lub w okresie laktacji, sądzi, że można być w ciąży lub planuje się zajść w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować BENZETACIL 2.400.000 IU w czasie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia benzatyną benzylopenicyliny.
Małe ilości benzylopenicyliny przechodzą do mleka matki. Choć dotychczas nie odnotowano skutków ubocznych u niemowląt, należy wziąć pod uwagę możliwość uczulenia lub zaburzenia mikroflory jelitowej. W przypadku wystąpienia u dziecka biegunki, kandydozy lub wysypki, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Karmienie piersią może być wznowione 24 godziny po zakończeniu leczenia.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie ma dowodów na działanie tego leku na zdolność kierowania pojazdami lub korzystania z maszyn.
BENZETACIL 2.400.000 IU zawiera sód
Ten lek zawiera 43,78 mg sodu w jednym fiolce, co odpowiada 2% maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu zalecanego przez WHO dla dorosłych.
BENZETACIL 2.400.000 IU zawiera lecytinę z soi
Ten lek zawiera 20,15 mg lecytyny z soi w jednym fiolce. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na orzechy ziemne lub soję.
3. Jak stosować BENZETACIL 2.400.000 IU
Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących podania tego leku podanych przez lekarza.
W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.
Zwykle BENZETACIL 2.400.000 IU jest podawany przez personel medyczny.
Zalecana dawka to:
Leczenie ogólne:
Dorośli i nastolatkowie: 1.200.000 IU raz w tygodniu.
Dzieci o masie ciała > 30 kg: 1.200.000 IU raz w tygodniu.
Dzieci o masie ciała < 30 kg: 600.000 IU raz w tygodniu.
Czas trwania leczenia: jedna dawka.
Leczenie kiły:
BENZETACIL 2.400.000 IU stosuje się głównie w leczeniu kiły:
- pierwotnej i wtórnej:
Dorośli i nastolatkowie: 2.400.000 IU podana w jednej dawce.
Dzieci: 50.000 IU/kg masy ciała, nie więcej niż 2.400.000 IU.
Jeśli objawy kliniczne powrócą lub wyniki badań laboratoryjnych nadal będą pozytywne, leczenie należy powtórzyć.
Czas trwania leczenia: jedna dawka.
- kiły utajonej:
Dorośli i nastolatkowie: 2.400.000 IU raz w tygodniu.
Dzieci: 50.000 IU/kg masy ciała, nie więcej niż 2.400.000 IU.
Czas trwania leczenia: 3 tygodnie.
- kiły wrodzonej: bez zaangażowania układu nerwowego.
Noworodki i niemowlęta: 1 × 50.000 IU/kg masy ciała.
Czas trwania leczenia: jedna dawka.
Leczenie tropikalnych chorób zakaźnych skóry (piany, pinty):
Dorośli i nastolatkowie: 1.200.000 IU w jednej dawce.
Dzieci o masie ciała > 30 kg: 1.200.000 IU w jednej dawce.
Dzieci o masie ciała < 30 kg: 600.000 IU w jednej dawce.
Czas trwania leczenia: jedna dawka.
Profilaktyka gorączki reumatycznej, porwiastkowej glomerulonefryty i erysypelu:
Dorośli i nastolatkowie: 1.200.000 IU co 3–4 tygodnie.
Dzieci o masie ciała > 30 kg: 1.200.000 IU co 3–4 tygodnie.
Dzieci o masie ciała < 30 kg: 600.000 IU co 3–4 tygodnie.
Czas trwania leczenia:
- Bez zaangażowania serca: co najmniej 5 lat lub do 21. roku życia.
- Tymczasowe zaangażowanie serca: co najmniej 10 lat lub do 21. roku życia.
- Trwałe zaangażowanie serca: co najmniej 10 lat lub do 40. roku życia; czasem konieczne jest leczenie dożywotnie.
Dzieci
Dla dzieci oraz innych wskazań, w których stosuje się mniejsze dawki benzatyny benzylopenicyliny, dostępne są preparaty BENZETACIL 1.200.000 IU i BENZETACIL 600.000 IU.
Pacjenci z niewydolnością nerek i/lub niewydolnością wątroby
Dawkę i odstępy między dawkami ustali lekarz. W zależności od stopnia czynności nerek i/lub wątroby lekarz może rozważyć dostosowanie dawki.
Sposób podania
BENZETACIL 2.400.000 IU podaje się wyłącznie w formie głębokiego zastrzyku domięśniowego.
Nie należy podawać zastrzyku w tkanki o ubogim przepływie krwi.
W przypadku powtarzanych zastrzyków domięśniowych należy zmieniać miejsce wstrzykiwania.
Podczas podawania zastrzyku domięśniowego mogą wystąpić poważne reakcje miejscowe, szczególnie u małych dzieci. Z tego powodu, jeśli to możliwe, można stosować inne formy leczenia, np. inne postaci penicyliny.
Aby zapoznać się z instrukcjami przygotowania leku przed podaniem, zobacz punkt „Instrukcje przygotowania” na końcu ulotki.
Jeśli podasz więcej BENZETACIL 2.400.000 IU niż należy
W przypadku bardzo wysokich dawek penicyliny może dojść do pobudzenia układu nerwowo-mięśniowego lub wystąpienia drgawek.
W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwonić do Toksykologicznego Centrum Informacyjnego pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą dawkę.
Jeśli zapomniałeś/-łaś podać BENZETACIL 2.400.000 IU
Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Podaj pominiętą dawkę tak szybko, jak to możliwe, a następnie kontynuuj leczenie zgodnie z ustalonym harmonogramem.
Jeśli przerwiesz leczenie BENZETACIL 2.400.000 IU
Jeśli masz jakiekolwiek dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego produktu, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów się one pojawiają.
Działania niepożądane tego leku są zazwyczaj przejściowe i łagodne. W większości przypadków są one alergiczne i objawiają się zmianami skórnymi. Profil toksykologiczny tego leku jest podobny do innych penicylin, choć objawy alergiczne występują nieco częściej, szczególnie po podaniu drogą parenteralną.
Ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne lub niewielka opuchlizna) mogą objawiać się:
- wysypką lub swędzeniem skóry
- trudnościami w oddychaniu lub uczuciem ucisku w klatce piersiowej
- obrzękiem powiek, twarzy lub warg
- obrzękiem lub zaczerwienieniem języka
- gorączką
- bólem stawów
- powiększeniem węzłów chłonnych
W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać podawanie leku i rozpocząć leczenie antyhistaminami (lekami przeciwalergicznymi) i/lub kortykosteroidami (lekami przeciwzapalnymi).
Poniżej wymienione działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania i układu narządów. Kategorie częstości określone są według następującej konwencji:
Bardzo często (dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów);
Często (dotyczy do 1 na 100 pacjentów);
Niec ofteno (dotyczy do 1 na 1000 pacjentów);
Rzadko (dotyczy od 1 do 10 na 10 000 pacjentów);
Bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów);
Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).
Infekcje i inwazje:
Często: infekcja grzybicza (kandydoza).
Zaburzenia układu krwi i chłonnego:
Bardzo rzadko: zaburzenia komórek krwi (eozynofilia, neutropenia, leukopenia, agranulocytoza, granulocytopenia, pancytopenia) oraz zaburzenia krzepnięcia.
Częstość nieznana: wydłużenie czasu krwawienia i czasu protrombiny. Anemia hemolityczna (zmniejszona liczba czerwonych krwinek we krwi), trombocytopenia (zmniejszona liczba płytek krwi we krwi).
Zaburzenia przewodu pokarmowego:
Często: nudności.
Niec ofteno: zapalenienie błony śluzowej jamy ustnej (stomatyt), zapalenie języka (glosyt), wymioty.
Rzadko: kolit pseudobłoniasta (zapalenie okrężnicy), biegunka.
Zaburzenia układu odpornościowego:
Rzadko: reakcje alergiczne: wysypka przypominająca ukąszenia pokrzywy (pokrzywka), niewielka opuchlizna (obrzęk), reakcje skórne (wielopostaciowe rumień, odłuszczeniowe zapalenie skóry), gorączka, bolesne stawy, szok anafilaktyczny z załamaniem krążenia oraz reakcje anafilaktyczne (astma, krwotoczne zmiany skórne zwane purpurą, dolegliwości przewodu pokarmowego).
Częstość nieznana: choroba surowicza. W trakcie leczenia kiły może wystąpić reakcja zwana reakcją Jarischa-Herxheima, spowodowana zniszczeniem bakterii, charakteryzująca się gorączką, dreszczami, ogólnymi i ogniskowymi objawami. U pacjentów z grzybiczymi infekcjami skóry mogą wystąpić reakcje paralergiczne. Niewielka opuchlizna (obrzęk skóry, błony śluzowej i tkanki podskórnej, najczęściej w okolicy twarzy, jamy ustnej lub języka).
Zaburzenia układu nerwowego:
Rzadko: neuropatia (uszkodzenie nerwów).
Częstość nieznana:
Encefalopatia z bezsennością, dezorientacją, halucynacjami, drgawkami i stanem padaczkowym, mioklonia (skurcze mięśni), a rzadziej zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych bezprzywodnicze i łagodne podwyższenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego.
Encefalopatia metaboliczna (zaburzenia neurologiczne z drgawkami i utratą przytomności).
Zaburzenia wątroby:
Częstość nieznana: zapalenie wątroby (zapalenie wątroby), zaburzenia odpływu żółci (cholesta za).
Zaburzenia skóry i tkanki łącznej:
Często: wysypki, egzantemy (czerwone wysypki na skórze), świąd (pruritus).
Częstość nieznana: AGEP – Ostra Ogólna Pustulotyczna Egzantematyczna Pustuloza z objawami takimi jak ciężkie reakcje skórne na lek z lub bez zaczerwienienia skóry, gorączka, pęcherzyki, wysypka makulopapularna (płaskie i czerwone plamy na skórze), wysypka odwetna (wysypka przypominająca odrę), świąd, rumień (zapalne zaczerwienienie skóry).
Zaburzenia nerek i układu moczowego:
Rzadko: choroba nerek (nefropatia), zapalenie nerek (niefryt międzyustawkowy), albuminuria, cylindruria (wydalanie białek w moczu) i hematuria (krew w moczu). Oliguria (zmniejszona produkcja moczu), anuria (brak wydalania moczu) mogą wystąpić przy wysokich dawkach i zazwyczaj ustępują w ciągu 48 godzin po zakończeniu leczenia.
Zaburzenia ogólne i miejsca podania:
Często: ból i/lub infiltraty w miejscu wstrzyknięcia.
Badania laboratoryjne:
Często: zmiany w niektórych badaniach laboratoryjnych, takie jak:
- Pozytywny bezpośredni test Coombsa.
- Fałszywie dodatni wynik oznaczenia białka w moczu przy użyciu metod sedymentacyjnych (metoda Folina-Ciocalteu-Lowry'ego i biuretowa).
- Fałszywie dodatnie wyniki oznaczania aminokwasów.
- Symulacja albuminii przy oznaczaniu albuminy metodami elektroforetycznymi.
- Fałszywie dodatnie wyniki badań nienzymatycznych na obecność glukozy w moczu i urobilinogenu.
- Podwyższone stężenie kwasów ketosteroidowych w moczu (reakcja Zimmermanna).
Zgłaszanie podejrzeń działań niepożądanych:
Najważniejsze jest zgłaszanie podejrzeń działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Osoby pracujące w służbie zdrowia proszone są o zgłaszanie podejrzeń działań niepożądanych za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: https://www.notificaram.es
5. Zachowanie leku BENZETACIL 2.400.000 IU
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci, poza ich zasięgiem i wzrokiem.
Proszek do sporządzenia zawiesiny do wstrzykiwania (fiolka) należy przechowywać w suchym miejscu.
Odtworzona fiołka: Odtworzony produkt należy natychmiast zastosować w formie wstrzyknięcia do mięśnia.
Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności wydrukowanego na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego na opakowaniu.
Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania oraz leki, których już nie potrzebujesz, należy zwrócić do Punktu Sigre w aptece.
W razie wątpliwości, skonsultuj się z farmaceutą, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomogasz w ochronie środowiska.
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe
Skład BENZETACIL 2 400 000 IU
Fiolka:
- Substancja czynna to benzatyna benzylopenicyliny (penicylina G benzatyna). Każda fiołka zawiera 2 400 000 IU benzylopenicyliny benzatyny.
- Pozostałe składniki (niewskazane) to: Tween 80, lecytyna, cytrynian sodu (E-331).
Ampułka: woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
Po rekonstytucji fiołki 6 ml wody otrzymano końcowy objętość 7,9 ml zawierający 2 400 000 IU benzylopenicyliny benzatyny.
W 1,31 ml zawiesiny znajduje się 400 000 IU benzylopenicyliny benzatyny.
Wygląd produktu i zawartość opakowania
BENZETACIL 2 400 000 IU jest dostępny w opakowaniach jednostkowych: 1 fiołka i 1 ampułka oraz w opakowaniach klinicznych: 100 fiol i 100 ampułek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent:
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Laboratorio Reig Jofré, S.A.
Gran Capitán, 10
08970 San Joan Despí (Barcelona)
Producent:
Laboratorio Reig Jofré, S.A.
Jarama, 111 - Polígono Industrial
45007 Toledo
Data ostatniej przeglądu tej ulotki: październik 2021 r.
Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.es/
Niniejsza informacja przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów medycznych:
Lek: BENZETACIL 2 400 000 IU, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań
Sposób podania:
BENZETACIL 2 400 000 IU podaje się wyłącznie w sposób głęboko w domięśniowy w zewnętrznym górnym kwadrancie pośladka lub w obszarze ventro-pośladkowym Hochstettera, przy czym igła powinna być skierowana w stronę kresy kości biodrowej, zgodnie z metodą Hochstettera. Nakłucie powinno być jak najbardziej prostopadłe do powierzchni skóry, a wstrzyknięcie powinno być wykonane jak najdalej od głównych naczyń krwionośnych. W przypadku powtarzania dawek należy zmieniać miejsce wstrzyknięcia.
U dzieci zalecanym miejscem wstrzyknięcia jest środkowy boczny mięsień uda (mięsień czworoboczny uda). Wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego jest zalecane tylko wtedy, gdy masa mięśniowa jest wystarczająca. W takim przypadku należy zwrócić uwagę na nerw promieniowy.
U niemowląt i małych dzieci obwód zewnętrznego górnego kwadrantu obszaru pośladkowego powinien być stosowany jako miejsce wstrzyknięcia tylko w wyjątkowych przypadkach, aby uniknąć uszkodzenia nerwu siadłowego.
Przed wstrzyknięciem należy wykluczyć przypadkowe podanie do naczynia krwionośnego poprzez aspirację. W przypadku powtarzania dawek należy zmieniać miejsce wstrzyknięcia.
W przypadku leków o działaniu przedłużonym, choć zaleca się nie podawać więcej niż 5 ml na jedno miejsce wstrzyknięcia jako limit tolerancji, możliwe jest podanie całej zawartości fiolki w jednym miejscu. W przypadku nadmiernego bólu można podzielić objętość na dwa miejsca wstrzyknięcia.
Wstrzyknięcie należy wykonywać jak najwolniej i tylko przy niskim ciśnieniu.
Należy unikać uciskania i/lub pocierania miejsca wstrzyknięcia po zastrzyku.
Instrukcje przygotowania:
Do wstrzyknięcia BENZETACIL należy użyć długiej igły o kalibrze 0,9 mm. Aseptycznie sporządzić zawiesinę poprzez wstrzyknięcie do fiolki 6 ml wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwań z ampułki dostarczonej w opakowaniu.
Mieszać aż do uzyskania jednolitej zawiesiny. Następnie za pomocą strzykawki odessąć zawartość fiolki.
1,31 ml zawiesiny do wstrzykiwania BENZETACIL 2 400 000 IU zawiera 400 000 IU benzylopenicyliny benzatyny po rekonstytucji 6 ml wody z ampułki.
Przed wstrzyknięciem należy głęboko wbić igłę w pośladka, zamocować strzykawkę i wykonać aspirację, pociągając za tłoczek strzykawki, aby upewnić się, że nie pojawi się krew, co wykluczy przypadkowe umieszczenie igły w świetle naczynia krwionośnego. Wstrzyknięcie należy wykonać jak najszybciej, aby zapobiec krystalizacji leku w igle i zmniejszyć ból u pacjenta.
Do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną zawiesinę należy usunąć.