Benzetacil 1.200.000 IU proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia zawiesiny do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

BENZETACIL 1 200 000 IU proszek i rozpuszczalnik do zawiesiny do wstrzykiwań

Benzylpenicylina benzatyna

Zawartość ulotki:

1. Co to jest BENZETACIL 1 200 000 JI i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem BENZETACIL 1 200 000 JI
3. Jak stosować BENZETACIL 1 200 000 JI
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie BENZETACIL 1 200 000 JI
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest BENZETACIL 1 200 000 IU i do czego służy

BENZETACIL 1 200 000 IU zawiera benzatynę benzylpenicyliny, antybiotyk z grupy penicylin.

Benzatyna penicyliny benzylowej jest wskazana w leczeniu infekcji wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje, takie jak:

• Zapalenie gardła i zapalenie migdałków.
• Kiła: pierwotna i wtórna.
• Kiła utajona (z wyjątkiem neurosyfilis).
• Rumień płaski (infekcja skóry).
• Tropikalne infekcyjne choroby skóry wywołane bakteriami z rodzaju Treponema, takie jak pian lub pinta.

Benzatyna penicyliny benzylowej jest również wskazana w zapobieganiu następującym chorobom:

• Gorączce reumatycznej.
• Pogęstkomiejowej naciekowej nefrycie (określona forma zapalenia nerek).
• Rumieniowi płaskiemu.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem BENZETACIL 1.200.000 IU

Nie stosować BENZETACIL 1.200.000 IU

Jeśli jest Pan(i) uczulony na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Jeśli jest Pan(i) uczulony (hiperwrażliwy) na penicyliny, cefalosporyny lub soję.

Jeśli kiedykolwiek miał(a) Pan(i) reakcję alergiczną podczas przyjmowania antybiotyku lub innych leków. Może to obejmować wysypkę skórną lub obrzęk twarzy lub szyi.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem BENZETACIL 1.200.000 IU:

– jeśli kiedykolwiek miał(a) Pan(i) reakcję alergiczną na inne antybiotyki, takie jak penicylina lub inne antybiotyki z grupy betalaktamów,

– jeśli ma Pan(i) problemy nerkowe (lekarz może potrzebować dostosować dawkę tego leku),

– jeśli ma Pan(i) problemy wątrobowe,

– jeśli przestrzega Pan(i) diety o niskiej zawartości sodu.

BENZETACIL 1.200.000 IU nie powinien być stosowany w tkankach z niedostatecznym przepływem krwi.

W przypadku wystąpienia objawów alergii (np. wysypki skórnej, swędzenia, duszności) należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem leczenia należy, jeśli to możliwe, wykonać test wrażliwości. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej lekarz przerwie leczenie i, jeśli konieczne, rozpocznie odpowiednie leczenie.

Jeśli jest Pan(i) uczulony na cefalosporyny. U pacjentów hiperwrażliwych na cefalosporyny należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia krzyżowych reakcji alergicznych.

Jeśli jest Pan(i) chory na astmę lub alergiczny na katar sienny, należy poinformować lekarza. Możliwe są ciężkie natychmiastowe reakcje alergiczne podczas pierwszego podania leku. W niektórych przypadkach może być konieczne pozostanie pod obserwacją przez co najmniej pół godziny po podaniu leku w celu wykluczenia ostrych reakcji alergicznych. W przypadku uczulenia lekarz podejmie odpowiednie działania. Leczenie BENZETACIL 1.200.000 IU należy natychmiast przerwać.

Podczas leczenia kiły może wystąpić reakcja organizmu na toksyny bakteryjne, która może trwać kilka dni (reakcja Jarischa-Herxheymera, patrz punkt 4). Objawy to nagła gorączka (czasem z dreszczami), bladość, po której następuje zaczerwienienie skóry, ból głowy, ból mięśni i stawów lub zmęczenie. Lekarz rozpocznie odpowiednie leczenie w celu zahamowania lub złagodzenia reakcji Jarischa-Herxheymera.

Jeśli ma Pan(i) niewydolność nerek i/lub ciężką niewydolność wątroby, należy dostosować dawkę. W przypadku długotrwałego leczenia (ponad 5 dni) lekarz może zalecić kontrolę morfologii krwi oraz badania oceniające funkcję nerek.

Tak jak w przypadku innych antybiotyków, leczenie BENZETACIL 1.200.000 IU może prowadzić do rozwoju drobnoustrojów niewrażliwych. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi u Pana(i) infekcja grzybicza.

Jeśli ma Pan(i) wrzodziejące zapalenie jelita, chorobę Leśniowskiego-Crohna lub pseudobłoniaste zapalenie jelita (trwająca i/lub ciężka biegunka podczas lub po zakończeniu leczenia tym lekiem), należy poddać się ścisłej kontroli klinicznej, w tym okresowym badaniom laboratoryjnym.

Podczas leczenia antybiotykami, w tym BENZETACIL 1.200.000 IU, biegunka może wystąpić nawet kilka tygodni po zakończeniu leczenia. W przypadku ciężkiej lub trwającej biegunki, lub jeśli zauważy Pan(i) obecność krwi lub śluzu w stolcu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu przerwania leczenia. Nie należy przyjmować leków hamujących lub opóźniających pasaż jelitowy.

Inne leki i BENZETACIL 1.200.000 IU

Poinformuj lekarza lub farmaceuta, jeśli stosuje Pan(i), stosował(a) ostatnio lub może mieć potrzebę stosowania innych leków.

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli przyjmuje Pan(i) którykolwiek z następujących leków:

• Allopurinol i probenecyd (leki stosowane w przypadku podagry lub artretyzmu podagrowego)
• Metotreksat (lek stosowany w chemioterapii)
• Inne antybiotyki
• Leki przeciwwijątkowe (leki rozrzedzające krew)

Poinformuj lekarza lub farmaceuta, jeśli stosuje Pan(i), stosował(a) ostatnio lub może mieć potrzebę stosowania innych leków.

Stosowanie BENZETACIL 1.200.000 IU z posiłkami i napojami

Leczenie BENZETACIL nie jest wpływowane przez jednoczesne przyjmowanie posiłków.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jest Pan(i) w ciąży lub karmi piersią, uważa, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

BENZETACIL 1.200.000 IU nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia benzylopenicyliną benzatynową.

Niewielkie ilości benzylopenicyliny przechodzą do mleka matki. Choć dotychczas nie odnotowano działań niepożądanych u niemowląt, należy wziąć pod uwagę możliwość uczulenia lub zaburzenia mikroflory jelitowej. W przypadku wystąpienia u dziecka biegunki, kandydozy lub wysypki skórnej należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Karmienie piersią można wznowić 24 godziny po zakończeniu leczenia.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie ma dowodów na wpływ tego leku na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

BENZETACIL 1.200.000 IU zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę; co oznacza, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

BENZETACIL 1.200.000 IU zawiera lecytinę z soi

Ten lek zawiera 10,25 mg lecytyny z soi na fiolkę. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na orzechy ziemne lub soję.

3. Jak stosować BENZETACIL 1 200 000 IU

Dokładnie przestrzegaj dawkowania tego leku, zgodnie z zaleceniem lekarza.

W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Zazwyczaj BENZETACIL 1 200 000 IU jest podawany przez personel medyczny.

Zalecana dawka to:

Leczenie ogólne:

Dorośli i nastolatkowie: 1 200 000 IU raz w tygodniu.

Dzieci powyżej 30 kg masy ciała: 1 200 000 IU raz w tygodniu.

Dzieci poniżej 30 kg masy ciała: 600 000 IU raz w tygodniu.

Czas trwania leczenia: jedna dawka.

Leczenie kiły:

• Kiła pierwotna i wtórna:

Dorośli i nastolatkowie: 2 400 000 IU w jednej dawce.

Dzieci: 50 000 IU/kg masy ciała, nie więcej niż 2 400 000 IU.

Jeśli objawy kliniczne powrócą lub wyniki badań laboratoryjnych nadal będą pozytywne, leczenie należy powtórzyć.

Czas trwania leczenia: jedna dawka.

• Kiła utajona:

Dorośli i nastolatkowie: 2 400 000 IU raz w tygodniu.

Dzieci: 50 000 IU/kg masy ciała, nie więcej niż 2 400 000 IU.

Czas trwania leczenia: 3 tygodnie.

• Kiła wrodzona: bez zaangażowania układu nerwowego

• Noworodki i niemowlęta: 1 × 50 000 IU/kg masy ciała

Czas trwania leczenia: jedna dawka.

Leczenie tropikalnych infekcyjnych chorób skóry (pian, pinta):

Dorośli i nastolatkowie: 1 200 000 IU w jednej dawce.

Dzieci powyżej 30 kg masy ciała: 1 200 000 IU w jednej dawce.

Dzieci poniżej 30 kg masy ciała: 600 000 IU w jednej dawce.

Czas trwania leczenia: jedna dawka.

Profilaktyka gorączki reumatycznej, późnorzutkowej gruźlicy nerek i eryzypelu:

Dorośli i nastolatkowie: 1 200 000 IU co 3–4 tygodnie.

Dzieci powyżej 30 kg masy ciała: 1 200 000 IU co 3–4 tygodnie.

Dzieci poniżej 30 kg masy ciała: 600 000 IU co 3–4 tygodnie.

Czas trwania leczenia:

1. Bez zaangażowania serca: co najmniej 5 lat lub do ukończenia 21. roku życia.
2. Tymczasowe zaangażowanie serca: co najmniej 10 lat lub do ukończenia 21. roku życia.
3. Trwałe zaangażowanie serca: co najmniej 10 lat lub do ukończenia 40. roku życia; czasem konieczne jest leczenie dożywotnie.

Pacjenci z niewydolnością nerek i/lub wątroby

Dawkę i odstępy między dawkami ustali lekarz. W zależności od stopnia czynności nerek i/lub wątroby lekarz może rozważyć dostosowanie dawki.

Sposób podania

BENZETACIL 1 200 000 IU podaje się wyłącznie w sposób głęboko do wewnątrzmięśniowy.

Nie należy podawać wstrzyknięcia w tkanki o ograniczonym przepływie krwi.

W przypadku powtarzanych wstrzyknięć do mięśni miejsce podania należy zmieniać.

Podczas podawania do wewnątrzmięśniowego mogą wystąpić poważne reakcje miejscowe, szczególnie u małych dzieci. Z tego powodu, jeśli to możliwe, można rozważyć inne metody leczenia, np. inne formy penicyliny.

Aby zapoznać się z instrukcjami rekonstytucji leku przed podaniem, należy zapoznać się z sekcją „Instrukcje przygotowania” na końcu ulotki.

Jeśli podasz więcej BENZETACIL 1 200 000 IU niż powinieneś

W przypadku bardzo wysokich dawek penicyliny mogą wystąpić pobudzenie układu nerwowo-mięśniowego lub napady padaczkowe.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwonić na Infolinę Toksykologiczną pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętą.

Jeśli zapomniałeś podać BENZETACIL 1 200 000 IU

Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Podaj pominiętą dawkę tak szybko, jak to możliwe, a następnie kontynuuj leczenie zgodnie z harmonogramem.

Jeśli przerwiesz leczenie BENZETACIL 1 200 000 IU

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane tego leku są zazwyczaj przemijające i łagodne. W większości przypadków są one alergiczne i objawiają się skórnie. Profil toksykologiczny tego leku jest podobny do innych penicylin, choć objawy alergiczne występują nieco częściej, szczególnie po podaniu parenteralnym.

Ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne lub naczynioruchowy obrzęk), które mogą się objawiać:

• wysypką lub swędzeniem skóry
• trudnością w oddychaniu lub uczuciem ucisku w klatce piersiowej
• obrzękiem powiek, twarzy lub warg
• obrzękiem lub zaczerwienieniem języka
• gorączką
• bólem stawów
• powiększeniem węzłów chłonnych

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać podawanie leku i rozpocząć leczenie antyhistaminami (lekami przeciwalergicznymi) i/lub kortykosteroidami (lekami przeciwzapalnymi).

Poniżej wymienione działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania i układów narządów. Kategorie częstości określone są zgodnie z poniższą konwencją:

Bardzo często (dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów);
Często (dotyczy do 1 na 100 pacjentów);
Rzadko (dotyczy do 1 na 1000 pacjentów);
Niezwykle rzadko (dotyczy od 1 do 10 na 10 000 pacjentów);
Bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów);
Nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i inwazje:

Często: zakażenie grzybicze (kandydoza).

Zaburzenia układu krwi i chłonnego:

Bardzo rzadko: zaburzenia komórek krwi (eozynofilia, neutropenia, leukopenia, agranulocytoza, granulocytopenia, pancytopenia) oraz zaburzenia krzepnięcia.

Nieznana częstość: wydłużenie czasu krwawienia i czasu protrombiny. Anemia hemolityczna (obniżone stężenie czerwonych krwinek we krwi), trombocytopenia (obniżone stężenie płytek krwi we krwi).

Zaburzenia przewodu pokarmowego:

Często: nudności.

Rzadko: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (stomatytę) i języka (glosytę), wymioty.

Niezwykle rzadko: kolitę pseudomembranozą (zapalenie okrężnicy), biegunkę.

Zaburzenia układu odpornościowego:

Niezwykle rzadko: reakcje alergiczne: wysypkę przypominającą ukąszenia pokrzywy (pokrzywicę), naczynioruchowy obrzęk (obrzęk skóry, błony śluzowej i tkanki podskórnej), reakcje skórne (wielopostaciowe zaczerwienienie, odpryskowy zapalenie skóry), gorączkę, ból stawów, szok anafilaktyczny z załamaniem krążeniowym oraz reakcje anafilaktycznokształtne (astma, krwawienie skórne zwane purpurą, dolegliwości przewodu pokarmowego).

Nieznana częstość: chorobę surowiczą. Podczas leczenia kiły może wystąpić reakcja Jarischa-Herxheimera, spowodowana zniszczeniem bakterii, charakteryzująca się gorączką, dreszczami, ogólnymi i lokalnymi objawami. U pacjentów z grzybicą skóry mogą wystąpić reakcje paralergiczne. Naczynioruchowy obrzęk (obrzęk skóry, błony śluzowej i tkanki podskórnej, zazwyczaj w okolicy twarzy, jamy ustnej lub języka).

Zaburzenia układu nerwowego:

Niezwykle rzadko: neuropatię (uszkodzenie nerwów).

Nieznana częstość:
Encefalopatię z bezsennością, dezorientacją, halucynacjami, drgawkami i stanem padaczkowym, mioklonie (skurcze mięśniowe), a rzadziej zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych niebakteryjne i łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. Encefalopatię metaboliczną (zaburzenia neurologiczne z drgawkami i utratą przytomności).

Zaburzenia wątrobowe:

Nieznana częstość: zapalenie wątroby (zapalenie wątroby), zaburzenia odpływu żółci (cholestatyka).

Zaburzenia skóry i tkanki łącznej:

Często: wysypki, egzantemy (czerwone wysypki na skórze), świąd (pruritus).

Nieznana częstość: AGEP – ostrą ogólnoustrojową pustulozę egzantematyczną z objawami takimi jak ciężkie reakcje skórne na lek, z lub bez zaczerwienienia skóry, gorączką, pęcherzykami, wysypką plamisto-płaską (makulopapularną), wysypką przypominającą odre, swędzeniem, zaczerwienieniem (erytemą).

Zaburzenia nerek i układu moczowego:

Niezwykle rzadko: chorobę nerek (nefropatię), zapalenie nerek (niefrytę śródmiąższową), albuminurię, cylindrurię (występowanie białek w moczu) i hematurię (obecność krwi w moczu). Oliguria (zmniejszona produkcja moczu) i anuria (brak wydalania moczu) mogą wystąpić przy wysokich dawkach i zazwyczaj ustępują w ciągu 48 godzin po zakończeniu leczenia.

Zaburzenia ogólne i miejsca podania:

Często: ból i/lub infiltraty w miejscu wstrzyknięcia.

Badania laboratoryjne:

Często: zmiany w niektórych badaniach laboratoryjnych, takie jak:

• dodatni bezpośredni test Coombsa.

-- fałszywie dodatni wynik oznaczania białka w moczu przy użyciu metod osadzania (metoda Folina-Ciocalteu-Lowry’ego i biuretowa)

• fałszywie dodatnie wyniki w badaniach oznaczania aminokwasów.
• symulacja albuminemii w oznaczaniu albuminy metodami elektroforetycznymi.
• nieenzymatyczne testy wykrywające fałszywie dodatni poziom glukozy w moczu i urobilinogenu.
• podwyższone stężenia przy oznaczaniu kwasów ketosteroidowych w moczu (reakcja Zimmermanna).

Zgłaszanie podejrzeń działań niepożądanych:

Nadzwyczaj ważne jest zgłaszanie podejrzeń działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Osoby pracujące w służbie zdrowia są zachęcane do zgłaszania podejrzeń działań niepożądanych poprzez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: https://www.notificaram.es.

5. Zachowanie BENZETACIL 1 200 000 IU

Przechowywać ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem ręki dzieci.

Prosz powietrze do wstrzykiwania (w butelce) należy przechowywać w miejscu suchym.

Butelka odtworzona: Odtworzony produkt należy natychmiast zastosować do wstrzykiwania domięśniowego.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Należy zwrócić zużyte opakowania i niepotrzebne leki do Punktu Sigre w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebuje. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład BENZETACIL 1 200 000 IU

Fiolka:

• Substancja czynna to benzatyna benzylopenicyliny (penicylina G benzatyna). Każda fiołka zawiera 1 200 000 IU benzatyny benzylopenicyliny.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: Tween 80, lecytyna, cytrynian sodu (E-331).

Ampułka: woda do wstrzykiwań

Po rekonstytucji fiołki 4 ml wody objętość końcowa wynosi 4,8 ml i zawiera 1 200 000 IU benzatyny benzylopenicyliny.

W 1,2 ml zawiesiny znajduje się 300 000 IU benzatyny benzylopenicyliny.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

BENZETACIL 1 200 000 IU jest dostarczany w opakowaniach jednostkowych: 1 fiołka i 1 ampułka oraz w opakowaniach klinicznych: 100 fiol i 100 ampułek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent:

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Laboratorio Reig Jofré, S.A.

Gran Capitán, 10

08970 San Joan Despí (Barcelona)

Producent:

Laboratorio Reig Jofré, S.A.

Jarama, 111 - Polígono Industrial

45007 Toledo

Data ostatniej rewizji ulotki: październik 2021 r.

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.es/

---

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów medycznych:

Lek: BENZETACIL 1 200 000 IU proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań

Sposób podania:

BENZETACIL 1 200 000 IU podaje się wyłącznie w sposób głęboko dośródłowy w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub w obszar wenterogłutealny Hochstettera, z igłą skierowaną w kierunku grzebienia kości biodrowej, lub zgodnie z metodą Hochstettera. Nakłucie powinno być jak najbardziej prostopadłe do powierzchni skóry, a wstrzyknięcie powinno być wykonane jak najdalej od głównych naczyń krwionośnych. W przypadku powtarzania dawek należy zmieniać miejsce wstrzyknięcia.

U dzieci zalecanym miejscem wstrzyknięcia jest środkowa boczna część mięśnia uda (mięsień czworoboczny uda). Wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego zaleca się tylko wtedy, gdy masa mięśniowa jest wystarczająca. W takim przypadku należy zwrócić uwagę na nerw promieniowy.

U niemowląt i małych dzieci obwodową część górnego zewnętrznego kwadrantu obszaru pośladkowego należy stosować jako miejsce wstrzyknięcia tylko w wyjątkowych przypadkach, aby uniknąć uszkodzenia nerwu siadłowego.

Przed wstrzyknięciem należy wykluczyć podanie dożylne poprzez aspirację. W przypadku powtarzania dawek należy zmieniać miejsce wstrzyknięcia.

W przypadku przygotowań depot, choć zaleca się nie podawać więcej niż 5 ml na jedno miejsce wstrzyknięcia jako limit tolerancji, można podać całą zawartość fiołki w jednym miejscu. W przypadku nadmiernego bólu można podzielić objętość na dwa miejsca wstrzyknięcia.

Wstrzyknięcie należy wykonywać jak najwolniej i tylko przy niskim ciśnieniu.

Należy unikać uciskania i/lub pocierania po wstrzyknięciu.

Instrukcje przygotowania:

Do wstrzyknięcia BENZETACIL należy użyć długiej igły o kalibrze 0,9 mm. Aseptycznie sporządzić zawiesinę, wstrzykując do fiołki 4 ml wody do wstrzykiwań z ampułki dostarczonej w opakowaniu.

Zamieszać, aż do uzyskania jednolitej zawiesiny. Za pomocą strzykawki wciągnąć zawartość fiołki.

1,2 ml zawiesiny do wstrzyknięcia BENZETACIL 1 200 000 IU zawiera 300 000 IU benzatyny benzylopenicyliny po rekonstytucji z 4 ml wody z ampułki.

Aby wstrzyknąć, głęboko wbić igłę w pośladku, ustawić strzykawkę, a następnie aspirować, ciągnąc za tłok strzykawki, i upewnić się, że nie pojawi się krew, aby potwierdzić, że igła nie znajduje się w świetle naczynia krwionośnego. Wstrzyknięcie należy wykonać jak najszybciej, aby uniknąć krystalizacji w igle i związanego z tym większego bólu u pacjenta.

Do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną zawiesinę należy wyrzucić.