Artykaina/epinefryna Dermogen 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

ULOTKA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

ARTICAÍNA / EPINEFRINA DERMOGEN 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań EFG

chlorek artykaínowy / adrenalina (epinefryna)

Przed zastosowaniem leku przeczytaj uważnie całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim stomatologiem, lekarzem lub farmaceutą.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze stomatologiem, lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest ARTICAÍNA / EPINEFRINA DERMOGEN i do czego służy.
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ARTICAÍNA / EPINEFRINA DERMOGEN.
3. Jak stosować ARTICAÍNA / EPINEFRINA DERMOGEN.
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Jak przechowywać ARTICAÍNA / EPINEFRINA DERMOGEN.
6. Zawartość opakowania i inne informacje.

1. Co to jest ARTICAÍNA / EPINEFRINA DERMOGEN i do czego służy

Articaína / Epinefrina Dermogen stosuje się do znieczulenia jamy ustnej podczas zabiegów dentystycznych.

Lek ten zawiera dwa składniki czynne:

• articaína – lek z grupy środków znieczulających miejscowo, który zapobiega bólowi,
• adrenalina – środek zwężający naczynia krwionośne, który ogranicza przepływ krwi w miejscu wstrzyknięcia, wydłużając w ten sposób działanie articaíny. Redukuje również krwawienie podczas zabiegu chirurgicznego.

Stomatolog poda Ci Articaína / Epinefrina Dermogen 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml albo Articaína / Epinefrina Dermogen 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml.

Articaína / Epinefrina Dermogen jest wskazana u dzieci powyżej 4. roku życia (o masie ciała ok. 20 kg), młodzieży i dorosłych.

W zależności od rodzaju wykonywanego zabiegu dentystycznego, stomatolog wybierze jeden z dwóch leków:

• Articaína / Epinefrina Dermogen 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml stosuje się zazwyczaj do prostych i krótkich zabiegów dentystycznych,
• Articaína / Epinefrina Dermogen 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml jest lepszym wyborem w dłuższych zabiegach lub gdy istnieje ryzyko znacznego krwawienia.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ARTYKAINY / ADRENALINY DERMOGEN

Nie należy stosować ARTYKAINY / ADRENALINY DERMOGEN, jeśli występuje jedna z poniższych chorób:

• alergia na artykainę lub adrenaliny lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• alergia na inne leki przeciwbólowe miejscowe.
• nieleczona odpowiednimi lekami padaczka.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem dentystą przed rozpoczęciem stosowania Artykainy / Adrenaliny Dermogen, jeśli występuje jedna z poniższych chorób:

• ciężkie zaburzenia rytmu serca (np. blok AV II i III stopnia).
• ostra niewydolność serca (ostra osłabienie serca, np. ból w klatce piersiowej podczas odpoczynku lub po zawałcie serca [tj. ataku serca]).
• hipotensja tętnicza.
• nieprawidłowo szybkie tętno.
• zawał serca w ciągu ostatnich 3–6 miesięcy.
• zabieg rewaskularyzacji serca (bypass) w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
• przyjmowanie leków na ciśnienie tętnicze zwanych beta-blokerami, takich jak propranolol. Istnieje ryzyko napadu nadciśnienia tętniczego (bardzo wysokie ciśnienie krwi) lub ciężkiego spowolnienia tętna (zobacz punkt „Stosowanie Artykainy / Adrenaliny Dermogen z innymi lekami”).
• bardzo wysokie ciśnienie tętnicze.
• jednoczesne przyjmowanie leków stosowanych w leczeniu depresji i choroby Parkinsona (trójpierścieniowe leki przeciwdrgawkowe). Mogą one nasilać działanie adrenaliny.
• padaczka.
• niedobór naturalnej substancji chemicznej zwanej cholinesterazą we krwi (niedobór cholinesterazy osocza).
• choroby nerek.
• ciężkie choroby wątroby.
• choroba zwana miastenią posoczną, powodująca osłabienie mięśni.
• porfiria powodująca zarówno powikłania neurologiczne, jak i problemy skórne.
• stosowanie innych leków przeciwbólowych miejscowych powodujących odwracalną utratę czucia (w tym lotnych anestetyków, takich jak halotan).
• przyjmowanie leków zwanych lekami przeciwzakrzepowym lub lekami rozrzedzającymi krew, stosowanych w celu zapobiegania zwężeniu lub zatwardnieniu naczyń krwionośnych rąk i nóg.
• wiek powyżej 70 lat.
• choroby serca obecne lub występujące wcześniej.
• nieleczona cukrzyca.
• ciężki przypadek nadczynności tarczycy (tireotoksykoza).
• guz zwany fochromocytoma.
• choroba zwana jaskrą zamknięciokątową, która wpływa na oczy.
• zapalenie lub infekcja w miejscu, w którym zostanie podana iniekcja.
• niski poziom tlenu w tkankach organizmu (hipoksja), wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia) oraz zaburzenia metaboliczne spowodowane nadmiarem kwasu we krwi (kwasica metaboliczna).

Stosowanie Artykainy / Adrenaliny Dermogen z innymi lekami

Powiadom lekarza dentystę, jeśli aktualnie przyjmuje się, ostatnio przyjmowało się lub może być konieczność przyjmowania jakichkolwiek innych leków.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza dentysty, jeśli przyjmuje się którykolwiek z poniższych leków:

• inne leki przeciwbólowe miejscowe powodujące odwracalną utratę czucia (w tym lotne anestetyki, takie jak halotan).
• środki uspokajające (np. benzodiazepiny, opioidy), np. w celu zmniejszenia niepokoju przed zabiegiem stomatologicznym.
• leki na serce i ciśnienie tętnicze (np. guanadrel, guanetydyna, propranolol, nadolol).
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne stosowane w leczeniu depresji (np. amitryptylina, desypramina, imipramina, nortryptylina, maprotylina i protryptrylina).
• inhibitory COMT stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. entakapona lub tolkapona).
• inhibitory MAO stosowane w leczeniu zaburzeń depresyjnych lub lękowych (np. moclobemid,
• fenelzyna, tranilcyproamina, linezolid).
• leki stosowane w leczeniu nieregularnego rytmu serca (np. glikozydy nasercowe, chinidyna).
• leki stosowane w napadach migreny (np. metyserydyd lub ergotamina).
• sympatykomimetyczne wazopresory (np. kokaina, amfetamina, fenyloepryna, pseudoefedryna, oksymetazolina), stosowane w celu podniesienia ciśnienia tętniczego: jeśli zostały przyjęte w ciągu 24 godzin przed zaplanowanym zabiegiem stomatologicznym, zabieg należy odłożyć.
• leki neuroleptyczne (np. fenytoazyny).

Stosowanie Artykainy / Adrenaliny Dermogen z pokarmami

Należy unikać jedzenia, w tym żucia gumy, aż do odzyskania normalnego czucia. W przeciwnym razie istnieje ryzyko przegryzienia warg, policzków lub języka, szczególnie u dzieci.

Ciąża, karmienie piersią i niepłodność:

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem dentystą, lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku.

Lekarz dentysta lub lekarz zadecyduje, czy można stosować Artykainę / Adrenalinę Dermogen w czasie ciąży.

Karmienie piersią można wznowić po upływie 5 godzin od zakończenia znieczulenia.

Nie oczekuje się niekorzystnych skutków na niepłodność przy dawkach stosowanych w zabiegach stomatologicznych.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Jeśli wystąpią działania niepożądane, w tym zawroty głowy, zamazane widzenie lub zmęczenie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, aż do odzyskania pełnej sprawności (zwykle w ciągu 30 minut po zabiegu stomatologicznym).

ARTYKAINA / ADRENALINA DERMOGEN zawiera sód i metabisulfit

• Sód: ten lek zawiera mniej niż 23 mg (1 mmol) sodu na strzykawkę, co oznacza, że jest uznawany za „praktycznie pozbawiony sodu”.
• Metabisulfit sodu: rzadko może powodować ciężkie reakcje alergiczne i trudności w oddychaniu (bronchospazm).

Jeśli istnieje ryzyko reakcji alergicznej, lekarz dentysta wybierze inny lek do znieczulenia.

3. Jak stosować ARTYKAİNĘ / ADRENALINĘ DERMOGEN

Tylko lekarze i dentystycy są odpowiednio przeszkoleni w zakresie stosowania Artykainy / Adrenaliny Dermogen.

Dentysta wybierze Artykainę / Adrenalinę Dermogen 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml albo Artykainę / Adrenalinę Dermogen 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml i ustali odpowiednią dawkę, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała, stan ogólny zdrowia oraz rodzaj zabiegu stomatologicznego.

Należy zastosować najniższą dawkę zapewniającą skuteczne znieczulenie.

Lek ten podaje się w postaci powolnego wstrzyknięcia do jamy ustnej.

Jeśli zastosowano zbyt dużą dawkę ARTYKAINY / ADRENALINY DERMOGEN

Mało prawdopodobne, że podano zbyt dużą dawkę tej iniekcji, jednak jeśli zaczniesz się źle czuć, powiedz o tym swojemu dentystce. Objawy przedawkowania obejmują silne osłabienie, bladość skóry, bóle głowy, pobudzenie lub niepokój, dezorientację, utratę równowagi, drgawki lub mimowolne dreszcze, rozszerzenie źrenic, rozmyte widzenie, trudności w skupieniu wzroku, zaburzenia mowy, zawroty głowy, drgawki, odrętwienie, utratę przytomności, śpiączkę, częste ziewanie, nieprawidłowo wolne lub szybkie oddychanie, które może prowadzić do tymczasowego zatrzymania oddychania, niewydolność serca (zatrzymanie pracy serca).

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego dentysty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Podczas wizyty u dentysty będzie on dokładnie obserwował działanie Articaïna / Epinefrina Dermogen.

Natychmiast powiadom dentystę, lekarza lub farmaceutę, jeśli wystąpią u Ciebie następujące poważne działania niepożądane:

• Opuchlizna twarzy, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywka lub trudności z oddychaniem (angioobrzęk)
• Wysypka, swędzenie, obrzęk gardła i trudności z oddychaniem: mogą to być objawy reakcji alergicznej (nadwrażliwość).
• Połączenie opadnięcia powieki i zwężenia źrenicy (zespół Hornera).

Te działania niepożądane są rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób).

U innych pacjentów mogą również wystąpić inne działania niepożądane, nie wymienione powyżej.

Działania niepożądane częste: mogą dotyczyć do 1 na 10 osób:

• Obrzęk dziąseł
• Ból neuropatyczny: ból spowodowany uszkodzeniem nerwu
• Numbness lub zmniejszenie wrażliwości dotykowej wewnątrz i wokół jamy ustnej
• Smak metaliczny, zaburzenia węchu lub utrata funkcji smakowych
• Zwiększona wrażliwość dotykowa, nieprzyjemna lub nieprawidłowa
• Zwiększona wrażliwość na ciepło
• Bóle głowy
• Nieprawidłowo szybkie tętno
• Nieprawidłowo powolne tętno
• Niskie ciśnienie krwi
• Obrzęk języka, warg i dziąseł

Działania niepożądane rzadkie: mogą dotyczyć do 1 na 100 osób:

• Odczucie pieczenia
• Wysokie ciśnienie krwi
• Obrzęk języka i jamy ustnej
• Nudności, wymioty, biegunka
• Wysypka, swędzenie
• Ból w szyi lub w miejscu wstrzyknięcia

Działania niepożądane bardzo rzadkie: mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób:

• Niespokojność, lęk
• Zaburzenia nerwów twarzowych (paraliż twarzy)
• Senność
• Nieprawidłowe ruchy oczu
• Podwójne widzenie, tymczasowa ślepotę
• Opadnięcie powieki i zwężenie źrenicy (zespół Hornera)
• Wsuniecie gałki ocznej w obrębie oczodołu (enoftalmia)
• Dźwięki w uszach (szumy), zwiększona wrażliwość słuchu
• Kołatanie serca
• Zarzuty (rumień)
• Świszczący oddech (skurcz oskrzeli, świsty, świergot w oskrzelach), astma
• Trudności z oddychaniem
• Łuszczenie i owrzodzenie dziąseł
• Łuszczenie się w miejscu wstrzyknięcia
• Pokrzywka
• Mimowolne skurcze mięśni
• Zmęczenie, osłabienie
• Dreszcze

Działania niepożądane bardzo rzadkie: mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób:

• Utrata wrażliwości trwająca dłużej, rozległe mrowienie i utrata węchu

Częstość nieznana: nie można oszacować na podstawie dostępnych danych

• Skrajne dobry nastrój (euforia)
• Zaburzenia koordynacji rytmu serca (zaburzenia przewodnictwa, blok przedsionkowo-komorowy)
• Zwiększenie ilości krwi w danej części ciała prowadzące do zastoju w naczyniach krwionośnych
• Rozszerzenie lub zwężenie naczyń krwionośnych
• Chrypka
• Trudności z połykaniem
• Obrzęk policzków i obrzęk miejscowy
• Zespół palącego ust
• Zaczerwienienie skóry (rumień)
• Nieprawidłowe nadmierne pocenie się
• Pogorszenie objawów neuromuskularnych zespołu Kearnsa-Sayre’a
• Odczucie ciepła lub zimna
• Blokada żuchwy
  

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio poprzez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie leku ARTICAINA / EPINEFRINA DERMOGEN

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po napisie CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

Nie przechowuj w temperaturze powyżej 30°C. Przechowuj folię blistrową w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić ją przed światłem.

Nie stosuj tego leku, jeśli zaobserwujesz, że roztwór jest mętny lub zmienił barwę.

Kartusze są przeznaczone do jednorazowego użycia. Użyj natychmiast po otwarciu kartusza. Niewykorzystany roztwór należy wyrzucić.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Twój dentysta wie, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład ARTICAÍNA / EPINEFRINA DERMOGEN

• Substancje czynne to chlorowodorek artykainy i winian adrenaliny.

  • Każdy kartusz zawierający 1,8 ml roztworu do wstrzykiwań Articaína / Epinefrina Dermogen 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml zawiera 72 mg chlorowodorku artykainy i 18 mikrogramów adrenaliny (jako winianu adrenaliny).
  • Każdy mililitr Articaína / Epinefrina Dermogen 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy i 10 mikrogramów adrenaliny (jako winianu adrenaliny).

• Pozostałe składniki to chlorek sodu, edetyna disodowa, metabisulfit sodu (E-223), wodorotlenek sodu, woda do sporządzania środków iniekcyjnych.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

ARTICAÍNA / EPINEFRINA DERMOGEN to klarowny, bezbarwny roztwór.

Opakowanie zawierające jeden kartusz 1,8 ml i ulotkę.

Opakowanie zawierające 50 kartuszy po 1,8 ml (opakowanie kliniczne) w 5 paskach blisterowych z PVC po 10 kartuszy i ulotkę.

Opakowanie zawierające 100 kartuszy po 1,8 ml (opakowanie kliniczne) w 10 paskach blisterowych z PVC po 10 kartuszy i ulotkę.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

FARMALIDER, S.A.

ul. La Granja 1

28108– Alcobendas (Madryt)

Hiszpania

Producent

PIERREL, S.P.A.

Via Nazzionale Appia (Capua, Caserta)

I-81043 Włochy

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2020

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia.

……………………………………………………………………………………………………

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów medycznych

Dawkowanie

U wszystkich populacji należy stosować najniższą dawkę zapewniającą skuteczną anestezję. Wymaganą dawkę należy ustalać indywidualnie.

Podczas standardowej procedury normalna dawka dla dorosłych pacjentów to 1 kartusz, jednak zawartość mniejszej niż jeden kartusz może okazać się wystarczająca do osiągnięcia skutecznej anestezji. W zależności od uznania stomatologa, w przypadku bardziej rozbudowanych zabiegów może być konieczne zastosowanie większej liczby kartuszy, nie przekraczając zalecanej maksymalnej dawki.

W przypadku większości rutynowych zabiegów stomatologicznych preferowane jest stosowanie Articaína / Epinefrina Dermogen 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml.

W przypadku bardziej skomplikowanych zabiegów, takich jak konieczność wyraźnego zatrzymania krwawienia, preferowane jest stosowanie Articaína / Epinefrina Dermogen 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml.

Stosowanie współbieżne środków uspokajających w celu zmniejszenia lęku pacjenta:

Maksymalna bezpieczna dawka znieczulenia miejscowego może być obniżona u pacjentów poddawanych sedacji z powodu addytywnego wpływu na depresję ośrodkowego układu nerwowego.

Dorośli i młodzież (12–18 lat)

U dorosłych i młodzieży maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg, przy maksymalnej bezwzględnej dawce artykainy 500 mg. Maksymalna dawka artykainy 500 mg odpowiada zdrowemu dorosłemu o masie ciała powyżej 70 kg.

Dzieci (4–11 lat)

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania Articaína / Epinefrina Dermogen u dzieci w wieku 4 lat i młodszych. Brak dostępnych danych.

Ilość do wstrzyknięcia należy ustalić na podstawie wieku i masy ciała dziecka oraz zakresu zabiegu. Skuteczną średnią dawką jest 2 mg/kg i 4 mg/kg odpowiednio dla zabiegów prostych i złożonych. Należy stosować najniższą dawkę zapewniającą skuteczną anestezję stomatologiczną. U dzieci w wieku 4 lat (lub przy masie ciała 20 kg (44 funty)) i starszych maksymalna dawka artykainy wynosi tylko 7 mg/kg, przy maksymalnej bezwzględnej dawce 385 mg artykainy dla zdrowego dziecka o masie ciała 55 kg.

Populacje specjalne

Pacjenci starsi i pacjenci z zaburzeniami nerek:

Z powodu braku danych klinicznych należy zachować szczególną ostrożność i stosować najniższą dawkę zapewniającą skuteczną anestezję u pacjentów starszych oraz u pacjentów z zaburzeniami nerek.

U tych pacjentów mogą występować podwyższone stężenia leku we krwi, zwłaszcza po wielokrotnym użyciu. W przypadku konieczności ponownego wstrzyknięcia należy dokładnie monitorować pacjenta w celu wykrycia ewentualnych objawów względnej przedawkowania.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby należy zachować szczególną ostrożność i stosować najniższą dawkę zapewniającą skuteczną anestezję, szczególnie po wielokrotnym użyciu, mimo że 90 % artykainy jest najpierw dezaktywowane przez niespecyficzne esterazy osocza tkanek i krwi.

Pacjenci z niedoborem cholinesterazy osoczowej

U pacjentów z niedoborem cholinesterazy lub poddawanych leczeniu inhibitorami acetylocholinesterazy mogą występować podwyższone stężenia leku we krwi, ponieważ produkt jest dezaktywowany w 90 % przez esterazy osoczowe. Dlatego należy stosować najniższą dawkę zapewniającą skuteczną anestezję.

Sposób podania

Infiltracja i zastosowanie peri-neuralne w jamie ustnej.

W przypadku obecności stanu zapalnego i/lub infekcji w miejscu wstrzyknięcia, znieczulenie miejscowe należy wstrzykiwać ostrożnie. Szybkość wstrzykiwania powinna być bardzo powolna (1 ml/min).

Środki ostrożności, które należy zachować przed przygotowaniem lub podaniem leku

Ten lek może być stosowany wyłącznie przez lekarza lub dentystę posiadającego odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu toksyczności systemowej, albo pod jego nadzorem. Przed przeprowadzeniem znieczulenia regionalnego za pomocą znieczuleń miejscowych należy zapewnić dostępność sprzętu reanimacyjnego i odpowiednich leków umożliwiających natychmiastowe leczenie w razie wystąpienia nagłego zagrożenia oddechowego lub kardiologicznego. Stan świadomości pacjenta należy monitorować po każdym wstrzyknięciu znieczulenia miejscowego.

Podczas stosowania Articaína / Epinefrina Dermogen w celu infiltracji lub blokady anestezji regionalnej, wstrzyknięcie należy zawsze wykonywać powoli i z wyprostowaniem (aspiracją) przed wstrzyknięciem.

Ostrzeżenia szczególne

Adrenalina zmniejsza przepływ krwi w dziąsłach, co może prowadzić do lokalnej martwicy tkanek.

Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki trwałego lub nieodwracalnego uszkodzenia nerwów oraz utraty wrażliwości smakowej po zastosowaniu blokady mandibularnej.

Środki ostrożności przy użyciu

Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do naczynia krwionośnego:

Przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego może spowodować wysokie stężenia adrenaliny i artykainy w krążeniu ogólnoustrojowym. Może to prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak drgawki, a następnie depresja ośrodkowego układu nerwowego i układu kardiologicznego i oddechowego, śpiączka, a następnie zatrzymanie krążenia i oddychania.

Dlatego przed wstrzyknięciem znieczulenia miejscowego należy wykonać aspirację, aby upewnić się, że igła nie trafiła do naczynia krwionośnego. Jednak brak krwi w strzykawce nie gwarantuje, że wstrzyknięcie do naczynia nie miało miejsca.

Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do nerwu:

Przypadkowe wstrzyknięcie do nerwu może spowodować cofanie się leku wzdłuż nerwu.

Aby uniknąć przypadkowego wstrzyknięcia do nerwu i zapobiec uszkodzeniu nerwów podczas blokady nerwów, igłę należy nieco wycofać, jeśli pacjent odczuwa uczucie wyładowania podczas wstrzyknięcia lub jeśli wstrzyknięcie jest szczególnie bolesne. Jeśli dojdzie do uszkodzenia nerwów igłą, neurotoksyczny efekt może być nasilony przez możliwą chemiczną neurotoksyczność artykainy i obecność adrenaliny, która może zmniejszać przepływ krwi wokół nerwu i utrudniać lokalne usuwanie artykainy.

Leczenie przedawkowania

Przed podaniem znieczulenia regionalnego za pomocą znieczuleń miejscowych należy zapewnić dostępność sprzętu reanimacyjnego i odpowiednich leków umożliwiających natychmiastowe leczenie w razie wystąpienia nagłego zagrożenia oddechowego lub kardiologicznego.

W zależności od nasilenia objawów przedawkowania lekarz lub dentysta powinien zastosować protokoły przewidujące konieczność zapewnienia drożności dróg oddechowych i wspomagania oddychania.

Stan świadomości pacjenta należy monitorować po każdym wstrzyknięciu znieczulenia miejscowego.

Jeśli wystąpią objawy ostrych toksyczności systemowej, należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie znieczulenia miejscowego. W razie potrzeby należy ułożyć pacjenta w pozycji leżącej na plecach.

Objawy ze strony OUN (drapanie, depresja OUN) należy natychmiast leczyć odpowiednim wspomaganiem dróg oddechowych/oddychania i podaniem leków przeciwdrgawkowych.

Optymalna tlenoterapia i wentylacja, wspomaganie krążenia oraz leczenie acidózy mogą zapobiec zatrzymaniu serca.

W przypadku depresji układu krążenia (hipotensja, bradykardia) należy rozważyć odpowiednie leczenie za pomocą płynów do wlewu dożylnego, wazopresyjnych lub środków inotropowych. Dzieciom należy podawać dawki dostosowane do wieku i masy ciała.

W przypadku zatrzymania krążenia należy natychmiast rozpocząć reanimację krążeniowo-oddechową.

Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i innych manipulacji

Nie należy stosować tego leku, jeśli roztwór jest mętny lub zmienił barwę.

Aby uniknąć ryzyka zakażenia (np. przeniesienia zapalenia wątroby), strzykawki i igły używane do przygotowania roztworu powinny być zawsze nowe i sterylne.

Kartusze przeznaczone są do jednorazowego użytku. Jeśli wykorzystano tylko część zawartości kartusza, resztę należy wyrzucić.

Usunięcie nieużywanego leku oraz wszystkich materiałów, które miały kontakt z nim, należy przeprowadzić zgodnie z lokalnymi przepisami.