Apidra 100 jednostek/ml, SoloStar roztwór do wstrzykiwań w piórze do wstrzykiwań jednorazowych

Hiszpania
Nazwa handlowa Apidra 100 jednostek/ml, SoloStar roztwór do wstrzykiwań w piórze do wstrzykiwań jednorazowych
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań w przedmieściarce
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Produkt Leczniczy Wydawany Na Receptę. Stosowanie W Długotrwałym Leczeniu
Numer rejestracyjny 04285032
Apidra 100 jednostek/ml, SoloStar roztwór do wstrzykiwań w piórze do wstrzykiwań jednorazowych roztwór do wstrzykiwań w przedmieściarce

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Apidra SoloStar 100 jednostek/ml roztwór do wstrzykiwań w piórze przeddawkowanym

Insulina glulizyna

Przed pierwszym użyciem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę oraz Instrukcję obsługi pióra przeddawkowanego Apidra SoloStar, ponieważ zawierają one ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
  • W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
  • Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Spis treści ulotki

  1. Co to jest lek Apidra i kiedy się go stosuje
  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Apidra
  3. Jak stosować lek Apidra
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać lek Apidra
  6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Apidra i do czego służy

Apidra to lek przeciwdiabetyczny, stosowany w celu obniżenia zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą typu mellitus. Można go stosować u dorosłych, nastolatków oraz dzieci od 6. roku życia. Cukrzyca typu mellitus to choroba, w której organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny niezbędnej do kontrolowania poziomu glukozy we krwi.

Lek został uzyskany metodami biotechnologii. Działa szybko – początek działania po 10–20 minutach, a czas trwania działania jest krótki i wynosi około 4 godzin.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Apidra

Nie stosuj Apidra

  • Jeśli jesteś uczulony na insuliny glulizyny lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  • Jeśli Twój poziom cukru we krwi jest zbyt niski (hipoglikemia), postępuj zgodnie z instrukcją dotyczącą hipoglikemii (patrz ramka na końcu niniejszego ulotki).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Apidra w strzykawce-pensylu przeznaczona jest wyłącznie do podawania podskórnego (zobacz również punkt 3). Skonsultuj się z lekarzem, jeśli konieczne jest podawanie insuliny inną metodą.

Przed rozpoczęciem stosowania Apidra skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Dokładnie przestrzegaj zaleceń dotyczących dawkowania, kontroli (pomiarów poziomu cukru we krwi), diety i aktywności fizycznej (pracy i ćwiczeń) udzielonych przez lekarza.

Osoby z grupy ryzyka

Jeśli masz problemy z wątrobą lub nerkami, skonsultuj się z lekarzem, ponieważ może być konieczna niższa dawka.

Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania Apidra u dzieci poniżej 6. roku życia.

Zmiany w skórze w miejscu wstrzykiwania

Należy zmieniać miejsce wstrzykiwania, aby uniknąć zmian w skórze, takich jak guzki pod skórą. Insulina może nie działać prawidłowo, jeśli wstrzykuje się ją w miejsce z guzkami (zobacz punkt „Jak stosować Apidra”). Skontaktuj się z lekarzem, jeśli aktualnie wstrzykujesz insuliny w miejsce z guzkami, zanim zaczniesz wstrzykiwać ją w inne miejsce. Lekarz może zalecić częstsze sprawdzanie poziomu cukru we krwi oraz dostosowanie dawki insuliny lub innych leków przeciwcukrzycowych.

Podróże

Przed podróżą skonsultuj się z lekarzem. Możesz potrzebować informacji na temat:

  • dostępności insuliny w kraju, do którego się udajesz,
  • zapasów insuliny, igieł itp.,
  • właściwego przechowywania insuliny podczas podróży,
  • harmonogramu posiłków i podawania insuliny podczas podróży,
  • możliwych skutków przemieszczenia się do stref o innym czasie,
  • możliwych nowych zagrożeń zdrowotnych w krajach, które zamierzasz odwiedzić,
  • tego, co należy zrobić w sytuacji nagłego zagrożenia zdrowia lub choroby.

Choroby i urazy

Leczenie cukrzycy może wymagać szczególnej uwagi w następujących sytuacjach:

  • Jeśli jesteś chory lub doznałeś poważnego urazu, może wzrosnąć poziom cukru we krwi (hiperglikemia).
  • Jeśli nie przyjmujesz wystarczającej ilości pokarmu, poziom cukru we krwi może spaść zbyt nisko (hipoglikemia).

W większości przypadków potrzebujesz kontaktu z lekarzem. Upewnij się, że natychmiast skonsultujesz się z lekarzem.

Jeśli cierpisz na cukrzycę typu 1 (cukrzycę insulinozależną), nie przestawaj stosować insuliny i kontynuuj przyjmowanie odpowiedniej ilości węglowodanów. Zawsze informuj osoby zajmujące się Twoim leczeniem, że potrzebujesz insuliny.

Niektórzy pacjenci z długotrwałą cukrzycą typu 2 i chorobą serca lub udarem mózgu, którzy byli leczeni pioglitazonem i insulina, doświadczyli niewydolności serca. Jak najszybciej powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie objawy niewydolności serca, takie jak nietypowy brak tchu, szybki przyrost masy ciała lub obrzęki lokalne (edema).

Stosowanie Apidra z innymi lekami

Niektóre leki wpływają na poziom cukru we krwi (może on wzrosnąć, spaść lub zarówno wzrosnąć, jak i spaść, w zależności od sytuacji). W każdym przypadku może być konieczne dostosowanie dawki insuliny, aby uniknąć zbyt niskiego lub zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi. Należy zachować ostrożność zarówno przy rozpoczynaniu, jak i kończeniu stosowania innych leków.

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub możesz potrzebować przyjmowania innych leków. Przed zażyciem leku zapytaj lekarza, czy może on wpływać na poziom cukru we krwi i jakie środki ostrożności należy podjąć.

Do leków, które mogą powodować obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), należą:

  • wszystkie inne leki stosowane w leczeniu cukrzycy,
  • inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ECA) (stosowane w leczeniu niektórych chorób serca lub nadciśnienia),
  • disopyramida (stosowana w leczeniu niektórych chorób serca),
  • fluoksetyna (stosowana w leczeniu depresji),
  • fibraty (stosowane do obniżania podwyższonego poziomu lipidów we krwi),
  • inhibitory monoaminooksydazy (MAO) (stosowane w leczeniu depresji),
  • pentoksyfilina, propoksyfen, salicylany (np. aspiryna, stosowana do łagodzenia bólu i umiarkowanego gorączkowania),
  • antybiotyki z grupy sulfonamidów.

Do leków, które mogą powodować podwyższenie poziomu cukru we krwi (hiperglikemia), należą:

  • kortykosteroidy (np. „kortyzona”, stosowana w leczeniu stanów zapalnych),
  • danazol (lek wpływający na owulację),
  • diazoksyd (stosowany w leczeniu nadciśnienia),
  • diuretyki (stosowane w leczeniu nadciśnienia i nadmiernego zatrzymania płynów),
  • glukagon (hormon trzustkowy stosowany w leczeniu ciężkiej hipoglikemii),
  • izoniazyd (stosowany w leczeniu gruźlicy),
  • estrogeny i progestageny (np. tabletki antykoncepcyjne stosowane w planowaniu rodziny),
  • pochodne fenantiazyny (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych),
  • somatotropina (hormon wzrostu),
  • leki sympatykomimetyczne (np. adrenalina [epinefryna], salbutamol, terbutalina, stosowane w leczeniu astmy),
  • hormony tarczycy (stosowane w leczeniu zaburzeń tarczycy),
  • inhibitory proteazy (stosowane w leczeniu HIV),
  • atypowe leki przeciwpadaczkowe (np. klozapina i olanzapina).

Poziom cukru we krwi może wzrosnąć lub spaść, jeśli przyjmujesz:

  • blokery beta (stosowane w leczeniu nadciśnienia),
  • klonidynę (stosowaną w leczeniu nadciśnienia),
  • sole litu (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych).

Pentamidyna (stosowana w leczeniu niektórych infekcji wywołanych przez pasożyty) może spowodować hipoglikemię, która czasem może być poprzedzona hiperglikemią.

Blokery beta, podobnie jak inne leki sympatykolityczne (np. klonidyna, guanetydyna i rezerpina), mogą osłabić lub całkowicie zahamować pierwsze objawy ostrzegawcze, które pomagają rozpoznać hipoglikemię.

Jeśli nie jesteś pewien, czy przyjmujesz któryś z tych leków, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie Apidra z alkoholem

Poziom cukru we krwi może wzrosnąć lub spaść, jeśli pijesz alkohol.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Powiadom lekarza, jeśli planujesz zajście w ciążę lub jesteś w ciąży. Dawkę insuliny może być konieczne dostosować w trakcie ciąży i po porodzie. Staranne kontrolowanie cukrzycy oraz zapobieganie hipoglikemii są ważne dla zdrowia dziecka.

Brak danych lub dane są ograniczone dotyczące stosowania Apidra u kobiet w ciąży.

Jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem, ponieważ może być konieczna korekta dawki insuliny i diety.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Twoja zdolność koncentracji lub reakcji może być zmniejszona, jeśli:

  • występuje u Ciebie hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi),
  • występuje u Ciebie hiperglikemia (wysoki poziom cukru we krwi).

Zwróć uwagę na to możliwe zagrożenie, biorąc pod uwagę wszystkie sytuacje, które mogą stanowić ryzyko dla Ciebie lub innych (np. prowadzenie pojazdu lub obsługa maszyn).

Poproś lekarza o poradę dotyczącą możliwości prowadzenia pojazdów, jeśli:

  • występują u Ciebie częste przypadki hipoglikemii,
  • zmniejszyły się lub nie występują pierwsze objawy ostrzegawcze, które pomagają rozpoznać hipoglikemię.

Ważne informacje dotyczące niektórych składników Apidra

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

Apidra zawiera metakrezol

Apidra zawiera metakrezol, który może powodować reakcje alergiczne.

3. Jak stosować Apidra

Dawka

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi stosowania tego leku. W razie wątpliwości skontaktuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz ustali odpowiednią dla Ciebie dawkę Apidra, uwzględniając Twój tryb życia, wyniki pomiarów poziomu cukru (glukozy) we krwi oraz poprzednią terapię insuliną.

Apidra to insulina o działaniu krótkim. Lekarz może zalecić jej stosowanie w połączeniu z insuliną o działaniu średnim lub długim, insuliną bazalną lub tabletkami stosowanymi w leczeniu podwyższonego poziomu cukru we krwi.

Jeśli przechodzisz z innej insuliny na insulinę glulizynową, lekarz może konieczność dostosowania dawki.

Wiele czynników może wpływać na poziom cukru we krwi. Należy znać te czynniki, aby móc odpowiednio reagować na zmiany poziomu glukozy we krwi oraz uniknąć jego zbyt dużego wzrostu lub spadku. Więcej informacji znajduje się w ramce na końcu ulotki.

Sposób podania

Apidra wstrzykuje się pod skórę (podskórnie).

Lekarz wskaże Ci miejsce na skórze, w którym należy wstrzykiwać Apidra. Apidra może być wstrzykiwana do ściany brzucha, uda lub górnej części ramienia, a także w formie ciągłego wlewu do ściany brzucha. Działanie insuliny będzie nieco szybsze, jeśli zostanie ona wstrzyknięta do brzucha. Podobnie jak w przypadku innych insulin, miejsca wstrzykiwania i wlewu należy zmieniać w obrębie danego obszaru (brzuch, udo, górna część ramienia) przy każdym kolejnym wstrzyknięciu.

Częstotliwość podania

Apidra powinna być stosowana tuż przed (0–15 minut) lub zaraz po posiłku.

Instrukcje dotyczące poprawnego stosowania

Jak obsługiwać SoloStar

SoloStar to jednorazowa długopisowa strzykawka wypełniona insuliną glulizynową. Apidra w długopisowej strzykawce wypełnionej fabrycznie przeznaczona jest wyłącznie do podskórnych wstrzyknięć. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli konieczne jest podanie insuliny inną metodą.

Uważnie przeczytaj „Instrukcje dotyczące użytkowania SoloStar” zawarte w tej ulotce. Należy korzystać z długopisowej strzykawki zgodnie z opisem w tych instrukcjach.

Aby zapobiec możliwemu przeniesieniu choroby, każda długopisowa strzykawka powinna być używana wyłącznie przez jednego pacjenta.

Zawsze przed użyciem załóż nową igłę i wykonaj próbę bezpieczeństwa. Używaj wyłącznie igieł kompatybilnych z SoloStar (zobacz „Instrukcje dotyczące użytkowania SoloStar”).

Sprawdź kartusz w jednorazowej długopisowej strzykawce przed użyciem. Należy go stosować tylko wtedy, gdy roztwór jest klarowny, bezbarwny i nie zawiera widocznych cząstek. Nie wstrząsaj ani nie mieszaj przed użyciem.

Zawsze używaj nowej długopisowej strzykawki, jeśli zauważysz, że kontrola poziomu cukru we krwi gwałtownie się pogarsza bez wyraźnej przyczyny. Jeśli podejrzewasz problem z długopisową strzykawką SoloStar, skontaktuj się z pracownikiem służby zdrowia.

Jeśli zażyjesz więcej Apidra niż należy

  • Jeśli wstrzykniesz zbyt dużo Apidra, Twój poziom cukru we krwi może spaść bardzo nisko (hipoglikemia).

Sprawdzaj poziom cukru we krwi często. Ogólnie, aby zapobiec hipoglikemii, należy więcej jeść i kontrolować poziom glukozy we krwi. Więcej informacji na temat leczenia hipoglikemii znajduje się w ramce na końcu ulotki.

Jeśli zapomnisz zażyć Apidra

  • Jeśli zapomniałeś o dawce Apidra lub nie wstrzykniesz wystarczającej dawki insuliny, Twój poziom cukru we krwi może wzrosnąć bardzo mocno (hiperglikemia). Sprawdzaj poziom cukru we krwi często. Więcej informacji na temat leczenia hiperglikemii znajduje się w ramce na końcu ulotki.
  • Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominięte dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Apidra

Może to spowodować ciężką hiperglikemię (bardzo wysoki poziom cukru we krwi) oraz ketoacydozę (zwiększenie ilości kwasów we krwi, ponieważ organizm rozkłada tłuszcze zamiast glukozy). Nie przerywaj leczenia Apidra bez konsultacji z lekarzem – on powie Ci, co należy zrobić.

Jeśli masz inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Pomylenie insuliny

Zawsze przed każdym wstrzyknięciem sprawdzaj etykietę insuliny, aby uniknąć pomylenia Apidra z innymi insulinami.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Poważne działania niepożądane

Hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi) może być bardzo ciężka. Hipoglikemia jest działaniem niepożądanych obserwowanym bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów).

Hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi) oznacza, że masz zbyt mało cukru we krwi. Jeśli poziom cukru we krwi znacznie spadnie, możesz stracić przytomność. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do uszkodzenia mózgu i może zagrażać życiu. Jeśli wystąpią u Ciebie objawy niskiego poziomu cukru we krwi, działaj natychmiast, aby podnieść poziom cukru we krwi. Zobacz ramkę na końcu tego ulotnika, gdzie znajdziesz więcej ważnych informacji na temat hipoglikemii i ich leczenia.

Jeśli doświadczysz następujących objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem:

Ogólne reakcje alergiczne są rzadko obserwowanymi działaniami niepożądanymi (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów).

Ogólna alergia na insulinę: objawy mogą obejmować rozległe reakcje skórne (wysypkę i świąd całego ciała), ciężkie obrzęki skóry lub błon śluzowych (angioedem), trudności w oddychaniu, obniżenie ciśnienia krwi z szybkim tętnem i potliwością. Mogą to być objawy ciężkiej alergii na insuliny, w tym reakcji anafilaktycznej, która może zagrażać życiu.

Hiperglikemia (wysoki poziom cukru we krwi) oznacza, że masz zbyt dużo cukru we krwi.

Częstość występowania hiperglikemii nie może być oszacowana. Jeśli poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki, może to oznaczać, że potrzebujesz więcej insuliny niż ta, którą wstrzyknąłeś. Może to być poważne, jeśli poziom cukru we krwi stanie się bardzo wysoki.

Aby uzyskać więcej informacji na temat objawów i objawów hiperglikemii, zobacz ramkę na końcu tego ulotnika.

Inne działania niepożądane

  • Zmiany w skórze w miejscu wstrzyknięcia.

Jeśli wstrzykujesz insulinę zbyt często w to samo miejsce, tkanka tłuszczowa może się zmniejszyć (lipotrofia) lub stać się grubsza (lipohiperplazja) (może dotyczyć do 1 na 1*.0**00 osób)*. Podskórne guzki mogą również powstawać w wyniku gromadzenia się białka zwanego amyloidem (amyloidoza skórna; nie wiadomo, jak często to występuje). Insulina może nie działać skutecznie, jeśli wstrzykuje się ją w obrzękłe miejsce. Zmieniaj miejsce wstrzykiwania, aby zapobiegać tym zmianom skóry.

Częste działania niepożądane (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

  • Reakcje alergiczne i skórne w miejscu wstrzyknięcia

Możliwe są reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. zaczerwienienie, niezwykle silny ból podczas wstrzykiwania, świąd, pokrzywka, obrzęk lub stan zapalny). Mogą one również się rozprzestrzenić wokół miejsca wstrzyknięcia. Większość lekkich reakcji na insulinę zwykle ustępuje w ciągu kilku dni lub kilku tygodni.

Działania niepożądane, których częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych

  • Działania niepożądane ze strony oczu

Istotna zmiana (ulepszenie lub pogorszenie) kontroli poziomu cukru we krwi może prowadzić do tymczasowego pogorszenia wzroku. Jeśli cierpisz na proliferacyjną retinopatię (chorobę oka związaną z cukrzycą), ciężkie napady hipoglikemii mogą prowadzić do tymczasowej utraty wzroku.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w tym ulotniku. Możesz również zgłaszać je bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu notyfikacji wymienionego w Załączniku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Apidra

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności, która jest widoczna na opakowaniu i etykiecie pióra, po oznaczeniu CAD/EXP. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Pióra nieużywane

Przechowuj w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C).

Nie zamrażać.

Nie umieszczaj pióra SoloStar w pobliżu komory zamrażarki ani obok akumulatora chłodzącego.

Pióro wstępnie załadowane należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić je przed światłem.

Pióra w użyciu

Pióra wstępnie załadowane, które są w użyciu (lub przechowywane jako zapasowe) mogą być trzymane przez maksymalnie 4 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C, z dala od bezpośredniego ciepła i światła. Pióra w użyciu nie należy przechowywać w lodówce.

Nie należy używać po upływie tego okresu.

Nie stosuj tego leku, jeśli nie jest bezbarwne i przejrzyste.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Apidra

  • Substancją czynną jest insulina glulizyna. Każdy ml roztworu zawiera 100 jednostek insuliny glulizyny (równowartość 3,49 mg).
  • Pozostałe składniki to: metakrezol (zobacz punkt 2 „Apidra zawiera metakrezol”), chlorek sodu (zobacz punkt 2 „Ważne informacje dotyczące niektórych składników Apidra”), trometamol, polisorbat 20, stężony kwas chlorowodorowy, wodorotlenek sodu, woda do sporządzania środków do wstrzykiwania.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Apidra SoloStar 100 jednostek/ml roztwór do wstrzykiwań w piórze przeddawkowym. Jest to przezroczysty, bezbarwny wodny roztwór bez widocznych cząsteczek.

Każde pióro zawiera 3 ml roztworu, co odpowiada 300 jednostkom. Dostępne są opakowania zawierające 1, 3, 4, 5, 6, 8, 9 i 10 piór przeddawkowych. Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w sprzedaży.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Sanofi-Aventis Deutschland GmbH

D-65926 Frankfurt am Main

Niemcy

Podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Sanofi-Aventis Deutschland GmbH

Industriepark Höchst, D-65926 Frankfurt

Niemcy

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

Belgia/Belgia/Belgia

Sanofi Belgia

Tel./Tel.: +32 (0)2 710 54 00

Luksemburg

Sanofi Belgia

Tel.: +32 (0)2 710 54 00 (Belgia/Belgia)

Tekst w alfabetcie cyrylicy z napisem Bułgaria, nazwą Swixx Biopharma EOOD i numerem telefonu +359 (0)2 4942 480

Węgry

SANOFI-AVENTIS Sp. z o.o.

Tel.: +36 1 505 0050

Czechy

Sanofi s.r.o.

Tel.: +420 233 086 111

Malta

Sanofi S.r.l.

Tel.: +39 02 39394275

Dania

Sanofi A/S

Tlf: +45 45 16 70 00

Niderlandy

Sanofi B.V.

Tel.: +31 20 245 4000

Niemcy

Sanofi-Aventis Deutschland GmbH

Tel.: 0800 52 52 010

Tel. z zagranicy: +49 69 305 21 131

Norwegia

sanofi-aventis Norge AS

Tlf: +47 67 10 71 00

Estonia

Swixx Biopharma OÜ

Tel.: +372 640 10 30

Austria

sanofi-aventis GmbH

Tel.: +43 1 80 185 – 0

Grecja

Sanofi-Aventis Μονοπρóσωπη AEBE

Tel.: +30 210 900 16 00

Polska

Sanofi Sp. z o.o.

Tel.: +48 22 280 00 00

Hiszpania

sanofi-aventis, S.A.

Tel.: +34 93 485 94 00

Portugalia

Sanofi - Produtos Farmacêuticos, Lda.

Tel.: +351 21 35 89 400

Francja

Sanofi Winthrop Industrie

Tel.: 0 800 222 555

Telefon z zagranicy: +33 1 57 63 23 23

Chorwacja

Swixx Biopharma d.o.o.

Tel.: +385 1 2078 500

Rumunia

Sanofi Romania SRL

Tel.: +40 (0) 21 317 31 36

Irlandia

sanofi-aventis Ireland Ltd. T/A SANOFI

Tel.: +353 (0) 1 403 56 00

Słowenia

Swixx Biopharma d.o.o.

Tel.: +386 1 235 51 00

Islandia

Vistor hf.

Sími: +354 535 7000

Słowacka Republika

Swixx Biopharma s.r.o.

Tel.: +421 2 208 33 600

Włochy

Sanofi S.r.l.

Tel.: 800 13 12 12 (zapytania techniczne)

800 536389 (inne zapytania)

Finlandia

Sanofi Oy

Puh/Tel.: +358 (0) 201 200 300

Cypr

C.A. Papaellinas Ltd.

Tel.: +357 22 741741

Szwecja

Sanofi AB

Tel.: +46 (0)8 634 50 00

Łotwa

Swixx Biopharma SIA

Tel.: +371 6 616 47 50

Wielka Brytania (Irlandia Północna)

sanofi-aventis Ireland Ltd. T/A SANOFI

Tel.: +44 (0) 800 035 2525

Litwa

Swixx Biopharma UAB Tel.: +370 5 236 91 40

Data ostatniego przeglądu tego ulotki:

Inne źródło informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu/

POWYŻSZE STĘŻENIE CUKRU WE KRWI I NISKIE STĘŻENIE CUKRU WE KRWI

Zawsze nos z sobą coś słodkiego (co najmniej 20 g cukru).

Zawsze nos z sobą dokumentację wskazującą, że jesteś chorym na cukrzycę.

POWYŻSZE STĘŻENIE CUKRU WE KRWI (wysokie stężenie glukozy we krwi)

Jeśli stężenie cukru we krwi jest bardzo wysokie (hiperglikemia), może to oznaczać, że nie wstrzyknąłeś wystarczającej ilości insuliny.

Co powoduje hiperglikemię?

Przykłady:

  • nie wstrzyknąłeś insuliny lub nie wstrzyknąłeś wystarczającej ilości, albo jej działanie osłabło, np. z powodu niewłaściwego przechowywania,
  • ćwiczysz rzadziej niż zwykle, przeżywasz stres (niepokój emocjonalny, pobudzenie), lub doznałeś urazu, operacji, infekcji lub gorączki,
  • przyjmujesz lub przyjmowałeś pewne leki (zobacz sekcję 2 „Stosowanie Apidra z innymi lekami”).

Objawy ostrzegawcze hiperglikemii

Pragnienie, częstsze oddawanie moczu, zmęczenie, sucha skóra, zaczerwienienie twarzy, utrata apetytu, niskie ciśnienie krwi, przyspieszone bicie serca oraz obecność glukozy i ciał ketonowych w moczu. Ból brzucha, szybkie i głębokie oddychanie, senność lub nawet utrata przytomności mogą być objawami ciężkiego stanu (kwasicy ketonowej) spowodowanego niedoborem insuliny.

Co robić w przypadku hiperglikemii?

Należy natychmiast sprawdzić poziom cukru we krwi i poziom acetonu w moczu, gdy tylko pojawi się którykolwiek z powyższych objawów. Ciężką hiperglikemię lub kwasicę ketonową należy zawsze leczyć u lekarza, zazwyczaj w szpitalu.

NISKIE STĘŻENIE CUKRU WE KRWI (hipoglikemia)

Jeśli poziom cukru we krwi obniży się zbyt silnie, możesz stracić przytomność. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do zawału serca lub uszkodzenia mózgu i może zagrozić życiu. Zwykle powinieneś być w stanie rozpoznać, kiedy poziom cukru we krwi zbyt silnie spada, aby podjąć odpowiednie działania.

Co powoduje hipoglikemię?

Przykłady:

  • wstrzyknięcie zbyt dużej dawki insuliny,
  • pominięcie posiłków lub opóźnienie ich spożycia,
  • niezjadanie wystarczającej ilości jedzenia lub spożycie pokarmów o niższej zawartości węglowodanów niż zwykle

(cukier i substancje podobne do cukru nazywane są węglowodanami; natomiast

sztuczne słodziki NIE są węglowodanami),

  • utrata węglowodanów w wyniku wymiotów lub biegunki,
  • spożywanie alkoholu, szczególnie gdy nie jesz wystarczająco dużo,
  • ćwiczenie więcej niż zwykle lub inny rodzaj aktywności fizycznej,
  • odzyskiwanie sił po urazie, operacji lub innym rodzaju stresu,
  • odzyskiwanie sił po chorobie lub gorączce,
  • przyjmowanie lub zaprzestanie przyjmowania niektórych leków (zobacz sekcję 2 „Stosowanie Apidra z innymi lekami”).

Hipoglikemia jest również bardziej prawdopodobna, jeśli:

  • właśnie rozpocząłeś leczenie insuliny lub zmieniłeś preparat insuliny,
  • Twoje poziomy cukru we krwi są prawie normalne lub niestabilne,
  • zmieniłeś miejsce wstrzykiwania insuliny (np. z uda na górną część ramienia),
  • chorujesz na ciężką chorobę nerek lub wątroby, lub inne schorzenia, takie jak niedoczynność tarczycy.

Objawy ostrzegawcze hipoglikemii

  • W organizmie

Przykłady objawów wskazujących na silne lub szybkie obniżenie poziomu cukru we krwi: potliwość, wilgotna i lepka skóra, niepokój, przyspieszone bicie serca, podwyższone ciśnienie krwi, kołatanie serca i nieregularne bicie serca. Objawy te często pojawiają się przed objawami niskiego poziomu cukru w mózgu.

  • W mózgu

Przykłady objawów wskazujących na niski poziom cukru w mózgu: bóle głowy, silne uczucie głodu, nudności, wymioty, zmęczenie, senność, zaburzenia snu, niepokój, zachowanie agresywne, trudności z koncentracją, zmienione reakcje, depresja, dezorientacja, zaburzenia mowy (czasem całkowita utrata mowy), zaburzenia wzroku, drżenie, porażenie, uczucie mrowienia (parestezje), uczucie zdrętwienia i mrowienia w okolicy ust, zawroty głowy, utrata samokontroli, niemożność samoopieki, drgawki i utrata przytomności.

Pierwsze objawy ostrzegawcze hipoglikemii („objawy ostrzegawcze”) mogą ulec zmianie, osłabnąć lub całkowicie zaniknąć, jeśli:

  • jesteś osobą starszą,
  • miałeś cukrzycę przez długi czas,
  • chorujesz na pewien rodzaj choroby nerwów (neuropatia autonomiczna cukrzycowa),
  • przeszedłeś niedawno epizod hipoglikemii (np. dzień wcześniej) lub jeśli rozwija się ona powoli,
  • masz prawie normalne lub przynajmniej znacznie poprawione poziomy cukru we krwi,
  • przyjmujesz lub przyjmowałeś pewne leki (zobacz sekcję 2 „Stosowanie Apidra z innymi lekami”)

W takim przypadku możesz doznać ciężkiej hipoglikemii (a nawet omdlenia), zanim zauważysz problem. Zawsze dobrze znaj się ze swoimi objawami ostrzegawczymi. W razie potrzeby częstsze sprawdzanie poziomu cukru we krwi może pomóc w wykryciu łagodnych epizodów hipoglikemii, które inaczej mogłyby ujść uwadze. Jeśli nie jesteś pewien, czy potrafisz rozpoznać swoje objawy ostrzegawcze, unikaj sytuacji (takich jak prowadzenie samochodu), które mogą stanowić zagrożenie dla Ciebie lub innych osób w wyniku hipoglikemii.

Co należy zrobić w przypadku hipoglikemii?

  1. Nie wstrzykuj insuliny. Natychmiast przyjmij 10–20 g cukru, np. glukozę, kostki cukru lub napój słodzony cukrem. Uwaga: sztuczne słodziki i produkty spożywcze zawierające sztuczne słodziki zamiast cukru (np. napoje dietetyczne) nie pomagają w leczeniu hipoglikemii.
  2. Następnie zjedz coś, co wywoła długotrwały wzrost poziomu cukru we krwi (np. chleb lub makaron). Twój lekarz lub pielęgniarka powinni omówić z Tobą ten temat.
  3. <3>Jeśli hipoglikemia powtarza się, ponownie przyjmij 10–20 g cukru.<4>Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie możesz kontrolować hipoglikemii lub jeśli powtarza się ona.

Poinformuj swoich członków rodziny, przyjaciół i bliskich:

Jeśli nie możesz przełknąć pokarmu lub tracisz przytomność, będziesz potrzebować wstrzyknięcia glukozy lub glukagonu (lek, który podnosi poziom cukru we krwi). Takie wstrzyknięcia są uzasadnione nawet wtedy, gdy nie masz pewności, czy wystąpiła hipoglikemia.

Zaleca się natychmiastowe sprawdzenie poziomu cukru we krwi po podaniu glukozy w celu potwierdzenia rzeczywistego wystąpienia hipoglikemii.

Apidra SoloStar roztwór do wstrzykiwań w piórze przeddawkowym. INSTRUKCJE UŻYCIA

SoloStar to pióro przeddawkowe do wstrzykiwania insuliny. Twój lekarz zadecydował, że SoloStar jest odpowiedni dla Ciebie, biorąc pod uwagę Twoją zdolność obsługi tego urządzenia. Przed użyciem SoloStar porozmawiaj z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką o właściwej technice wstrzykiwania.

Przed użyciem SoloStar dokładnie przeczytaj te instrukcje. Jeśli nie jesteś przeszkolony w obsłudze SoloStar lub nie jesteś w stanie samodzielnie poprawnie wykonać wszystkich czynności, używaj SoloStar tylko pod nadzorem osoby, która potrafi poprawnie wykonać wszystkie kroki. Trzymaj pióro tak, jak pokazano w niniejszym ulotce. Aby poprawnie odczytać dawkę, trzymaj pióro poziomo, z igłą po lewej stronie i pokrętłem doboru dawki po prawej stronie, jak pokazano na rysunku poniżej.

Możesz ustawić dawkę od 1 do 80 jednostek w krokach po 1 jednostkę. Każde pióro zawiera wiele dawek.

Zachowaj tę ulotkę na przyszłość.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące SoloStar lub cukrzycy, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką albo zadzwoń na lokalny numer firmy sanofi-aventis podany na przedniej części tej ulotki.

Wyrys pióra insulinowego z nakrywką, igłą, osłoną, zbiornikiem, selektorem dawki i przyciskiem iniekcji, z etykietami w języku hiszpańskim

Ważne informacje dotyczące użytkowania SoloStar:

  • Zawsze przed każdym użyciem zakładaj nową igłę. Używaj wyłącznie igieł kompatybilnych z SoloStar.
  • Nie wybieraj dawki ani nie naciskaj przycisku, jeśli nie ma założonej igły.
  • Przed każdą iniekcją wykonuj zawsze test bezpieczeństwa (patrz krok 3).
  • To pióro jest przeznaczone wyłącznie dla Ciebie. Nie udostępniaj go innym osobom.
  • Jeśli iniekcję wykonuje inna osoba, należy zachować szczególną ostrożność, aby przypadkowo nie poranić się igłą i nie przekazać infekcji.
  • Nigdy nie używaj SoloStar, jeśli jest uszkodzone lub nie jesteś pewien, czy działa poprawnie.
  • Zawsze trzymaj zapasowe pióro SoloStar na wypadek, gdyby Twoje pióro zaginęło lub uległo uszkodzeniu.

Krok 1. Sprawdzenie insuliny

  1. Sprawdź etykietę na Twoim SoloStar, aby upewnić się, że zawiera ona właściwą insuliny. Apidra SoloStar ma kolor niebieski. Ma ciemnoniebieski przycisk wstrzykiwania z wystającym pierścieniem na końcu.

  2. Zdejmij nakrywki pióra.

  3. Sprawdź wygląd Twojej insuliny. Apidra to przezroczysta insulina. Nie używaj SoloStar, jeśli insulina jest mętna, ma kolor lub zawiera cząstki.

Krok 2. Zakładanie igły

Zawsze przed każdą iniekcją używaj nowej, sterylnej igły. To pomaga zapobiegać zakażeniom i możliwym zatkaniom igły.

  1. Zdejmij osłonę ochronną z nowej igły.

  2. Wyrównaj igłę z piórem i trzymaj ją prosto podczas zakładania (nawkręć lub wsuń, w zależności od typu igły).

Dwie ręce przyłączające nakrywkę z igłą do przezroczystej strzykawki, z czerwoną strzałką wskazującą ruch w prawo
  • Jeśli igła nie będzie trzymana prosto podczas zakładania, uszczelka gumowa może ulec uszkodzeniu, co może prowadzić do wycieku lub pęknięcia igły.
Rysunek przedstawiający błędne oddzielenie końcówki strzykawki od korpusu urządzenia, z dużym czerwonym krzyżem nad tym

Krok 3. Test bezpieczeństwa

Przed każdą iniekcją wykonaj zawsze test bezpieczeństwa. Gwarantuje on, że otrzymasz dokładną dawkę, ponieważ:

  • sprawdza, czy pióro i igła działają poprawnie,
  • usuwa pęcherzyki powietrza.
  1. Ustaw dawkę 2 jednostek, obracając pokrętło doboru dawki.
Ręka obraca górną część niebieskiego urządzenia medycznego w lewo
  1. Zdejmij zewnętrzną osłonę ochronną igły i zachowaj ją do zakładania na igłę po iniekcji. Zdejmij wewnętrzną osłonę ochronną igły i wyrzuć ją.
Schemat medyczny przedstawiający zdejmowanie ochronnej nakrywki ze strzykawki, z czerwonymi strzałkami i napisami Guardar i Desechar
  1. Trzymaj pióro igłą do góry.

  2. Delikatnie uderz w rezerwuar z insuliny, aby pęcherzyki powietrza przemieściły się w kierunku igły.

  3. Wciśnij przycisk wstrzykiwania całkowicie. Sprawdź, czy insulina pojawi się na końcu igły.

Rysunek techniczny przedstawiający rękę trzymającą pióro iniekcyjne, z czerwoną strzałką wskazującą ruch w lewo

Test bezpieczeństwa możesz wykonywać kilkakrotnie, aż pojawi się insulina.

  • Jeśli insulina nie wypływa, sprawdź obecność pęcherzyków powietrza i powtórz test bezpieczeństwa jeszcze dwa razy, aby je usunąć.
  • Jeśli nadal nie wypływa insulina, igła może być zatkana. Wymień igłę i spróbuj ponownie.
  • Jeśli po wymianie igły nadal nie wypływa insulina, Twoje SoloStar może być uszkodzone. Nie używaj tego SoloStar.

Krok 4. Ustawienie dawki

Możesz ustawić dawkę w krokach po 1 jednostkę, od minimum 1 jednostki do maksimum 80 jednostek. Jeśli potrzebujesz dawki większej niż 80 jednostek, musisz wykonać dwie lub więcej iniekcji.

  1. Sprawdź, czy w okienku dawki po teście bezpieczeństwa pojawiło się „0”.

  2. Ustaw swoją dawkę (w poniższym przykładzie ustawiono dawkę 30 jednostek). Jeśli obrócisz pokrętło zbyt daleko, możesz cofnąć się do właściwej dawki.

Ręka obraca końcową część pióra insulinowego w lewo
  • Nie naciskaj przycisku wstrzykiwania podczas obracania pokrętła, ponieważ insulina może wypłynąć.

  • Nie będziesz mógł obracać pokrętła doboru dawki, jeśli liczba jednostek przekracza ilość pozostałej insuliny w piórze. Nie zmuszaj pokrętła. W takim przypadku możesz wstrzyknąć pozostałą ilość z tego pióra i dokończyć dawkę za pomocą nowego SoloStar lub użyć nowego SoloStar do podania pełnej dawki.

Krok 5. Wstrzyknięcie dawki

  1. Stosuj metodę wstrzykiwania, której nauczył Cię lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka.

  2. Wprowadź igłę pod skórę.

Ręka trzyma strzykawkę poziomo, z czerwoną strzałką wskazującą ruch w lewo
  1. Wstrzyknij dawkę, całkowicie wciskając przycisk wstrzykiwania. Liczba w okienku dawki powróci do „0” podczas wstrzykiwania.
Dwie ilustracje przedstawiające rękę trzymającą pióro iniekcyjne przy powierzchni, z czerwonymi strzałkami i stoperami wskazującymi dziesięć sekund
  1. Trzymaj przycisk wstrzykiwania całkowicie wciśnięty. Powoli policz do 10, zanim wyciągniesz igłę ze skóry. To zapewnia wstrzyknięcie pełnej dawki.

Tłok pióra przesuwa się przy każdej dawce. Osiągnie koniec kartusza po wstrzyknięciu całkowitych 300 jednostek insuliny.

Krok 6. Zdejmowanie i usuwanie igły

Po każdej iniekcji usuń igłę i przechowuj SoloStar bez założonej igły.

To pomaga zapobiegać:

  • zakażeniom i/lub infekcjom,
  • dostawaniu się powietrza do rezerwuaru z insulina oraz wyciekowi insuliny, co może prowadzić do nieprawidłowej dawki.
  1. Załóż zewnętrzną osłonę ochronną na igłę i użyj jej do odkręcenia igły od pióra. Aby zmniejszyć ryzyko urazu igłą, nigdy nie zakładaj ponownie wewnętrznej osłony ochronnej.
  • Jeśli iniekcję wykonuje inna osoba lub Ty wykonujesz iniekcję innej osobie, zachowaj szczególną ostrożność podczas zdejmowania i usuwania igły. Postępuj zgodnie z zalecanymi zasadami bezpieczeństwa dotyczącymi usuwania i usuwania igieł (skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką), aby zmniejszyć ryzyko urazu igłą i przeniesienia chorób zakaźnych.
  1. Usuń igłę w bezpieczny sposób, tak jak nauczył Cię lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka.

  2. Po każdej iniekcji zawsze zakładaj nakrywkę pióra i przechowuj pióro do następnej iniekcji.

Instrukcje przechowywania

Sprawdź tylną część tej ulotki, aby zapoznać się z instrukcjami dotyczącymi przechowywania SoloStar.

Jeśli SoloStar było przechowywane w chłodnym miejscu, wyjmij je 1–2 godziny przed iniekcją, aby mogło się ogrzać do temperatury pokojowej. Wstrzykiwanie zimnej insuliny jest bolesniejsze.

SoloStar należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami obowiązującymi w Twoim kraju.

Konserwacja

Chron przed kurzem i brudem.

Zewnętrzne części SoloStar możesz czyścić wilgotną szmatką.

Nie moczyj, nie myj ani nie smaruj pióra – może to spowodować jego uszkodzenie.

SoloStar zostało zaprojektowane tak, aby działać z dokładnością i bezpieczeństwem. Należy obchodzić się z nim ostrożnie. Unikaj sytuacji, w których SoloStar może ulec uszkodzeniu. Jeśli obawiasz się, że Twoje SoloStar może być uszkodzone, użyj nowego.