Apidra 100 jednostek/ml roztwór do wstrzykiwań w kartuszu

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Apidra 100 jednostek/ml roztwór do wstrzykiwania w kartuszu

Insulina glulizyna

Przed rozpoczęciem stosowania tego leku dokładnie przeczytaj całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie. Instrukcje dotyczące użytkowania pióra do insuliny są dostarczane razem z piórem do insuliny. Zapoznaj się z nimi przed użyciem leku.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, również jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Apidra i w jakim celu stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Apidry
3. Jak stosować Apidrę
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Apidrę
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Apidra i do czego się stosuje

Apidra jest lekiem przeciwdiabetycznym, stosowanym w celu obniżenia wysokiego stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą. Można go podawać dorosłym, młodzieży oraz dzieciom od 6. roku życia. Cukrzyca to choroba, w której organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny w celu kontrolowania poziomu cukru we krwi.

Lek został wyprodukowany metodami biotechnologicznymi. Działa szybko – początek działania po 10–20 minutach, a krótki czas działania trwa około 4 godziny.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Apidra

Nie stosuj Apidra

• Jeśli jesteś uczulony na insuliny glulizyny lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli Twój poziom cukru we krwi jest zbyt niski (hipoglikemia), postępuj zgodnie z zaleceniami dotyczącymi hipoglikemii (zobacz ramkę na końcu tego ulotki).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Apidra w kartuszach przeznaczony jest wyłącznie do podawania pod skórę za pomocą pióra wielokrotnego użytku (zobacz również punkt 3). Skonsultuj się z lekarzem, jeśli konieczne jest podanie insuliny inną metodą.

Przed rozpoczęciem stosowania Apidra skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Dokładnie przestrzegaj zaleceń lekarza dotyczących dawkowania, kontroli (pomiarów we krwi), diety oraz aktywności fizycznej (pracy i ćwiczeń).

Grupy specjalne pacjentów

Jeśli masz problemy z wątrobą lub nerkami, skonsultuj się z lekarzem, ponieważ może być konieczna niższa dawka.

Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania Apidra u dzieci poniżej 6. roku życia.

Zmiany w skórze w miejscu wstrzykiwania

Należy zmieniać miejsce wstrzykiwania, aby uniknąć zmian w skórze, takich jak guzki pod skórą. Insulina może nie działać prawidłowo, jeśli wstrzykuje się ją w obszar z guzkami (zobacz Jak stosować Apidra). Skontaktuj się z lekarzem, jeśli aktualnie wstrzykujesz insuliny w obszar z guzkami, zanim zaczniesz stosować je w innym miejscu. Lekarz może zalecić częstsze sprawdzanie poziomu cukru we krwi oraz dostosowanie dawki insuliny lub innych leków przeciw cukrzycy.

Podróże

Przed podróżą skonsultuj się z lekarzem. Możesz potrzebować informacji na temat:

• dostępności insuliny w kraju, do którego podróżujesz,
• zapasów insuliny, igieł itp.,
• odpowiedniego przechowywania insuliny podczas podróży,
• harmonogramu posiłków i podawania insuliny podczas podróży,
• możliwych skutków przemieszczania się do stref o innym czasie,
• potencjalnych nowych zagrożeń zdrowotnych w krajach, które odwiedzisz,
• tego, co należy zrobić w sytuacjach nagłych, gdy poczujesz się źle lub zachorujesz.

Choroby i urazy

Leczenie cukrzycy może wymagać szczególnej uwagi w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś chory lub doznałeś poważnego urazu, może dojść do wzrostu poziomu cukru we krwi (hiperglikemia).
• Jeśli nie jesz wystarczająco dużo, Twój poziom cukru we krwi może spaść zbyt nisko (hipoglikemia). W większości przypadków konieczna będzie pomoc lekarza. Upewnij się, że natychmiast skonsultujesz się z lekarzem.

Jeśli cierpisz na cukrzycę typu 1 (cukrzycę insulinozależną), nie przestawaj stosować insuliny i kontynuuj przyjmowanie odpowiedniej ilości węglowodanów. Zawsze informuj osoby zajmujące się Twoim leczeniem o konieczności stosowania insuliny.

Niektórzy pacjenci z długotrwałą cukrzycą typu 2 i chorobą serca lub przebytym udarem mózgu, którzy byli leczeni pioglitazonem i insulina, doświadczyli niewydolności serca. Niezwłocznie powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie objawy niewydolności serca, takie jak nietypowy brak tchu, szybki przyrost masy ciała lub obrzęki (edema).

Stosowanie Apidra z innymi lekami

Niektóre leki wpływają na poziom cukru we krwi (zwiększając, obniżając lub oba te efekty w zależności od sytuacji). W każdym przypadku może być konieczne dostosowanie dawki insuliny, aby uniknąć zbyt niskiego lub zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi. Należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu stosowania nowego leku, a także przy jego odstawianiu.

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmować inne leki. Zapytaj lekarza, zanim zaczniesz stosować nowy lek, czy może on wpływać na poziom cukru we krwi i jakie środki ostrożności należy podjąć.

Do leków, które mogą powodować obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), należą:

• wszystkie inne leki stosowane w leczeniu cukrzycy,
• inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ECA) (stosowane w leczeniu niektórych chorób serca lub nadciśnienia),
• disopyramida (stosowana w leczeniu niektórych chorób serca),
• fluoksetyna (stosowana w leczeniu depresji),
• fibraty (stosowane do obniżania podwyższonych poziomów lipidów we krwi),
• inhibitory monoaminooksydazy (MAO) (stosowane w leczeniu depresji),
• pentoksyfilina, propoksyfen, salicylany (np. aspiryna, stosowana do łagodzenia bólu i obniżania gorączki),
• antybiotyki z grupy sulfonamidów.

Do leków, które mogą powodować podwyższenie poziomu cukru we krwi (hiperglikemia), należą:

• glikokortykosteroidy (np. „kortyzona” stosowana w leczeniu stanów zapalnych),
• danazol (lek działający na owulację),
• diazoksyd (stosowany w leczeniu nadciśnienia),
• diuretyki (stosowane w leczeniu nadciśnienia lub nadmiernego zatrzymania płynów),
• glukagon (hormon trzustkowy stosowany w leczeniu ciężkiej hipoglikemii),
• izoniazyd (stosowany w leczeniu gruźlicy),
• estrogeny i progestageny (np. tabletki antykoncepcyjne stosowane w planowaniu rodziny),
• pochodne fenantrenu (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych),
• somatotropina (hormon wzrostu),
• leki sympatykomimetyczne (np. adrenalina, salbutamol, terbutalina, stosowane w leczeniu astmy),
• hormony tarczycy (stosowane w leczeniu zaburzeń tarczycy),
• inhibitory proteazy (stosowane w leczeniu HIV),
• atypowe leki przeciwpsychotyczne (np. klozapina, olanzapina).

Twój poziom cukru we krwi może wzrosnąć lub spaść, jeśli przyjmujesz:

• blokery beta-adrenergiczne (stosowane w leczeniu nadciśnienia),
• klonidynę (stosowaną w leczeniu nadciśnienia),
• sole litu (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych).

Pentamidyna (stosowana w leczeniu niektórych infekcji wywołanych przez pasożyty) może powodować hipoglikemię, która czasem może być następowana przez hiperglikemię.

Blokerzy beta-adrenergiczne, podobnie jak inne leki sympatykolityczne (np. klonidyna, guanetydyna i rezerpina), mogą osłabiać lub całkowicie tłumić wczesne objawy ostrzegawcze, które pomagają rozpoznać hipoglikemię.

Jeśli nie jesteś pewien, czy przyjmujesz któryś z tych leków, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie Apidra z alkoholem

Twój poziom cukru we krwi może wzrosnąć lub spaść, jeśli pijesz alkohol.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Powiadom lekarza, jeśli planujesz zajść w ciążę lub jesteś już w ciąży. Twoja dawka insuliny może wymagać zmiany w czasie ciąży i po porodzie. Dokładne kontrolowanie cukrzycy oraz zapobieganie hipoglikemii są ważne dla zdrowia Twojego dziecka.

Brak danych lub dane są ograniczone dotyczące stosowania Apidra u kobiet w ciąży.

Jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem, ponieważ może być konieczne dostosowanie dawki insuliny i diety.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Twoja zdolność koncentracji lub reakcji może być osłabiona, jeśli:

• wystąpi u Ciebie hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi),
• wystąpi u Ciebie hiperglikemia (wysoki poziom cukru we krwi).

Zwróć uwagę na to możliwe zagrożenie, biorąc pod uwagę wszystkie sytuacje, które mogą stanowić ryzyko dla Ciebie lub innych (np. prowadzenie pojazdu lub obsługa maszyn).

Poproś lekarza o poradę dotyczącą możliwości prowadzenia pojazdów, jeśli:

• występują u Ciebie częste epizody hipoglikemii,
• osłabły lub nie występują wczesne objawy ostrzegawcze, które mogą pomóc rozpoznać hipoglikemię.

Ważne informacje dotyczące niektórych składników Apidra

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

Apidra zawiera metakrezol

Apidra zawiera metakrezol, który może powodować reakcje alergiczne.

3. Jak stosować Apidra

Dawka

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi stosowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz ustali dawkę Apidra odpowiednią dla Ciebie, biorąc pod uwagę styl życia, wyniki pomiarów poziomu cukru (glukozy) we krwi oraz wcześniejsze leczenie insuliną.

Apidra to insulina o krótkim działaniu. Lekarz może zalecić stosowanie jej w połączeniu z insuliną o działaniu średnim lub długim, insuliną bazalną albo tabletkami stosowanymi w leczeniu wysokiego poziomu cukru we krwi.

Jeśli zmieniasz terapię z innej insuliny na insulinę glulizynową, lekarz może konieczność dostosowania dawki.

Wiele czynników może wpływać na poziom cukru we krwi. Należy znać te czynniki, aby móc odpowiednio reagować na zmiany poziomu glukozy we krwi i uniknąć zbyt dużego wzrostu lub spadku jej stężenia. Więcej informacji znajduje się w ramce na końcu ulotki.

Sposób podania

Apidra wstrzykuje się pod skórę (podskórnie).

Lekarz doradzi Ci, w którym miejscu skóry należy wstrzykiwać Apidra. Apidra może być wstrzykiwana w okolice brzucha, uda lub górną część ramienia, a także w sposób ciągły – przez pompę insulinową do okolicy brzucha. Działanie insuliny będzie nieco szybsze, jeśli wstrzyknie się ją w okolice brzucha. Podobnie jak w przypadku innych insuliny, miejsca wstrzykiwań i perfuzji w obrębie jednego obszaru (brzuch, uda, górna część ramienia) należy zmieniać przy każdym kolejnym wstrzyknięciu.

Częstotliwość podania

Apidra należy podawać krótko (0–15 min) przed lub bezpośrednio po posiłku.

Instrukcje dotyczące prawidłowego stosowania

Jak obsługiwać wkłady

Wkłady Apidra przeznaczone są wyłącznie do wstrzykiwania bezpośrednio pod skórę za pomocą pióra wielokrotnego użytku. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli konieczne jest podanie insuliny inną metodą.

Aby zapewnić dokładne dawkowanie, wkłady Apidra należy stosować wyłącznie z następującymi piórami:

• JuniorSTAR, które podaje dawkę krokami po 0,5 jednostki
• ClikSTAR, Tactipen, Autopen 24, AllStar lub AllStar PRO, które podają dawkę krokami po 1 jednostce.

W Twoim kraju mogą być dostępne nie wszystkie z wymienionych piór.

Pióro należy używać zgodnie z zaleceniami producenta urządzenia.

Należy dokładnie przestrzegać instrukcji producenta dotyczące ładowania wkładu, zakładania igły i podania iniekcji insuliny.

Przed założeniem wkładu do pióra wielokrotnego użytku należy przechowywać wkład w temperaturze pokojowej przez 1–2 godziny.

Przed użyciem należy dokładnie sprawdzić wkład. Należy go stosować wyłącznie wtedy, gdy roztwór jest klarowny, bezbarwny i nie zawiera widocznych cząsteczek.

Nie należy wstrząsać ani mieszać przed użyciem.

Po założeniu nowego wkładu:

Należy sprawdzić, czy pióro do insuliny działa poprawnie przed pierwszym wstrzyknięciem dawki (zobacz instrukcję obsługi pióra).

Specjalne środki ostrożności przed wstrzyknięciem

Przed wstrzyknięciem należy usunąć pęcherzyki powietrza z wkładu (zobacz instrukcję obsługi pióra). Pustych wkładów nie wolno uzupełniać.

Aby zapobiec wszelkim zakażeniom, pióro wielokrotnego użytku należy używać wyłącznie przez jedną osobę.

Problemy z piórem do insuliny?

Zapoznaj się proszę z instrukcją obsługi pióra producenta.

Jeśli pióro do insuliny jest uszkodzone lub nie działa poprawnie (z powodu problemów mechanicznych), należy je wyrzucić i użyć nowego pióra do insuliny.

Jeśli zażyjesz więcej Apidra niż powinieneś

• Jeśli wstrzyknąłeś zbyt dużą dawkę Apidra, poziom cukru we krwi może spaść bardzo nisko (hipoglikemia). Sprawdzaj poziom cukru we krwi często. Ogólnie, aby zapobiec hipoglikemii, należy zjeść coś więcej i monitorować poziom glukozy we krwi. Więcej informacji na temat leczenia hipoglikemii znajduje się w ramce na końcu ulotki.

Jeśli zapomnisz zażyć Apidra

• Jeśli zapomniałeś o dawce Apidra lub wstrzyknąłeś zbyt mało insuliny, poziom cukru we krwi może wzrosnąć (hiperglikemia). Sprawdzaj poziom cukru we krwi często. Więcej informacji na temat leczenia hiperglikemii znajduje się w ramce na końcu ulotki.
• Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominięte dawki.

Jeśli przestaniesz stosować Apidra

Może to prowadzić do ciężkiej hiperglikemii (bardzo wysoki poziom cukru we krwi) i ketoacydozy (zwiększona ilość kwasów we krwi spowodowana rozkładem tłuszczów zamiast cukru). Nie przerywaj leczenia Apidra bez konsultacji z lekarzem – on powie Ci, co należy zrobić.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Pomylenie insuliny

Zawsze przed każdym wstrzyknięciem należy sprawdzić etykietę insuliny, aby uniknąć pomylenia Apidra z innymi insulinami.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Ciężkie działania niepożądane

Hipoglikemia (niski poziom glukozy we krwi) może być bardzo poważna. Hipoglikemia jest działaniem niepożądany występującym bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów).

Hipoglikemia (niski poziom glukozy we krwi) oznacza, że masz zbyt mało cukru we krwi. Jeśli poziom glukozy we krwi stanie się zbyt niski, możesz stracić przytomność. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do uszkodzenia mózgu i może zagrażać życiu. Jeśli wystąpią u Ciebie objawy niskiego poziomu glukozy we krwi, postępuj natychmiast, aby podnieść poziom cukru we krwi. Zobacz ramkę na końcu tego ulotki, gdzie znajdziesz więcej ważnych informacji o hipoglikemii i jej leczeniu.

Jeśli wystąpią u Ciebie następujące objawy, skontaktuj się natychmiast z lekarzem:

Reakcje alergiczne uogólnione są rzadko obserwowanym działaniem niepożądanym (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów).

Alergia ogólna na insulinę: objawy mogą obejmować rozległe reakcje skórne (wysypka i swędzenie całego ciała), silne obrzęki skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczyniowy), trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia krwi towarzyszący przyspieszonemu tętnu i poceniu się. Mogą to być objawy ciężkiej alergii ogólnoustrojowej na insuliny, w tym reakcji anafilaktycznej, która może zagrażać życiu.

Hiperglikemia (wysoki poziom glukozy we krwi) oznacza, że masz zbyt dużo cukru we krwi.

Częstotliwość występowania hiperglikemii nie może być oszacowana. Jeśli poziom glukozy we krwi jest zbyt wysoki, może to oznaczać, że potrzebujesz więcej insuliny niż ta, którą zaaplikowałeś. Może to być poważne, jeśli poziom cukru we krwi stanie się bardzo wysoki.

Aby uzyskać więcej informacji o objawach i oznakach hiperglikemii, zobacz ramkę na końcu tej ulotki.

Inne działania niepożądane

• Zmiany skóry w miejscu wstrzyknięcia.

Jeśli wstrzykujesz insulinę zbyt często w to samo miejsce, tkanka tłuszczowa może się zapadnąć (lipotrofia) lub stanie się grubsza (lipohipertrofia) (może dotyczyć do 1 na 1000 osób). Guzki pod skórą mogą również pojawić się w wyniku gromadzenia się białka zwanego amyloidalnym (amyloidoza skórna; nie wiadomo, jak często to występuje). Insulina może nie działać skutecznie, jeśli zostanie wstrzyknięta w miejsce z guzkiem. Zmieniaj miejsce wstrzykiwania, aby zapobiec tym zmianom skóry.

Częste działania niepożądane (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

• Reakcje alergiczne i skórne w miejscu wstrzyknięcia

Możliwe są reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. zaczerwienienie, nietypowy silny ból podczas wstrzyknięcia, swędzenie, pokrzywka, obrzęk lub zapalenie). Reakcje te mogą również rozprzestrzenić się wokół miejsca wstrzyknięcia. Większość nieznacznych reakcji na insulinę ustępuje zazwyczaj po kilku dniach lub kilku tygodniach.

Działania niepożądane, których częstotliwość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych

Reakcje okularne

Istotna zmiana (poprawa lub pogorszenie) kontroli poziomu glukozy we krwi może prowadzić do tymczasowego pogorszenia wzroku. Jeśli cierpisz na proliferacyjną retinopatię (chorobę oka związaną z cukrzycą), ciężkie napady hipoglikemii mogą prowadzić do tymczasowej utraty wzroku.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Apidra

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu i etykiecie kartridża po oznaczeniu CAD/EXP. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Nieotwarte kartridże

Przechowuj w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C).

Nie zamrażaj.

Nie umieszczaj Apidra w pobliżu zamrażalnika ani obok akumulatora zimna. Przechowuj kartridż w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić go przed światłem.

Kartridże w użyciu

Kartridże w użyciu (w strzykawce insulinowej) mogą być przechowywane przez maksymalnie 4 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C, chronione przed bezpośrednim ciepłem i światłem; nie należy ich przechowywać w lodówce. Nie należy używać po upływie tego okresu.

Nie stosuj tego leku, jeśli nie jest bezbarwny i przejrzysty.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Apidra

• Substancją czynną jest insulina glulizyna. Każdy mililitr roztworu zawiera 100 jednostek insuliny glulizyny (równowartość 3,49 mg). Każda kasetka zawiera 3 ml roztworu do wstrzykiwań, co odpowiada 300 jednostkom.
• Pozostałe składniki to: metakrezol (zobacz punkt 2 „Apidra zawiera metakrezol”), chlorek sodu (zobacz punkt 2 „Ważne informacje dotyczące niektórych składników Apidra”), trometamol, polisorbat 20, stężony kwas chlorowodorowy, wodorotlenek sodu, woda do sporządzania środków do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Apidra 100 jednostek/ml roztwór do wstrzykiwań w kasetce to przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny, bez widocznych cząsteczek.

Każda kasetka zawiera 3 ml roztworu (300 J). Dostępne są opakowania zawierające 1, 3, 4, 5, 6, 8, 9 lub 10 kasetek po 3 ml. Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w sprzedaży.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i wytwórca

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Sanofi-Aventis Deutschland GmbH

D-65926 Frankfurt am Main

Niemcy

Wytwórca:

Sanofi-Aventis Deutschland GmbH

Industriepark Höchst, D-65926 Frankfurt

Niemcy

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

Data ostatniej weryfikacji tego ulotki:

Inne źródło informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu/

HIPERGLIKEMIA I HIPERGLIKEMIA

Zawsze nos z sobą coś z cukrem (co najmniej 20 gramów).

Zawsze nos z sobą informację wskazującą, że jesteś chory na cukrzycę.

HIPERGLIKEMIA (wysokie stężenie glukozy we krwi)

Jeśli masz bardzo wysokie stężenie cukru we krwi (hiperglikemia), może to oznaczać, że nie wstrzyknąłeś wystarczającej ilości insuliny.

Dlaczego dochodzi do hiperglikemii?

Przykłady:

• nie wstrzyknąłeś insuliny lub nie wstrzyknąłeś wystarczającej ilości, albo jej działanie osłabło, np. z powodu niewłaściwego przechowywania,
• wykonujesz mniej aktywności fizycznej niż zwykle, przeżywasz stres (napięcie emocjonalne, pobudzenie), lub doznałeś urazu, operacji, infekcji lub gorączki,
• przyjmujesz lub przyjmowałeś pewne leki (zobacz punkt 2 „Stosowanie Apidry z innymi lekami”).

Objawy ostrzegawcze hiperglikemii

Pragnienie, częstsze oddawanie moczu, zmęczenie, sucha skóra, zaczerwienienie twarzy, utrata apetytu, niskie ciśnienie krwi, przyspieszone tętno oraz obecność glukozy i ciał ketonowych w moczu. Ból brzucha, głębokie i przyspieszone oddychanie, senność lub nawet utrata przytomności mogą być oznakami poważnego stanu (kwasicy ketonowej) spowodowanego niedoborem insuliny.

Co należy robić w przypadku hiperglikemii?

Należy natychmiast sprawdzić poziom glukozy we krwi i poziom acetonu w moczu, gdy tylko pojawią się którekolwiek z powyższych objawów. Ciężką hiperglikemię lub kwasicę ketonową należy zawsze leczyć pod opieką lekarza, zazwyczaj w szpitalu.

HIPERGLIKEMIA (niskie stężenie glukozy we krwi)

Jeśli poziom cukru we krwi obniży się zbyt silnie, możesz stracić przytomność. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do zawału serca lub uszkodzenia mózgu i może zagrażać życiu. Zazwyczaj powinieneś być w stanie rozpoznać, kiedy poziom glukozy we krwi zbyt szybko spada, aby podjąć odpowiednie działania.

Dlaczego dochodzi do hipoglikemii?

Przykłady:

• wstrzyknąłeś zbyt dużą dawkę insuliny,
• opuszcasz posiłki lub odwlekasz je,
• nie jesz wystarczająco dużo lub spożywasz pokarmy o niższej zawartości węglowodanów niż zwykle (cukier i substancje podobne do cukru nazywane są węglowodanami; jednak sztuczne słodziki NIE są węglowodanami),
• tracisz węglowodany w wyniku wymiotów lub biegunki,
• pijesz alkohol, szczególnie jeśli nie jesz,
• wykonujesz więcej aktywności fizycznej niż zwykle lub inny rodzaj wysiłku,
• odzyskujesz siły po urazie, operacji lub innego rodzaju stresu,
• odzyskujesz siły po chorobie lub gorączce,
• przyjmujesz lub przestałeś przyjmować pewne leki (zobacz punkt 2 „Stosowanie Apidry z innymi lekami”).

Hipoglikemia jest również bardziej prawdopodobna, jeśli:

• dopiero zacząłeś leczenie insulina lub zmieniłeś rodzaj insuliny,
• poziom glukozy we krwi jest prawie normalny lub niestabilny,
• zmieniłeś miejsce wstrzykiwania insuliny (np. z uda na górną część ramienia),
• cierpisz na ciężką chorobę nerek lub wątroby, lub inną chorobę, taką jak niedoczynność tarczycy.

Objawy ostrzegawcze hipoglikemii

• W organizmie

Przykłady objawów wskazujących, że poziom glukozy we krwi szybko spada: potliwość, wilgotna i lepka skóra, niepokój, przyspieszone tętno, podwyższone ciśnienie krwi, kołatanie serca i nieregularne bicie serca. Objawy te pojawiają się często przed wystąpieniem objawów niskiego poziomu cukru w mózgu.

• W mózgu

Przykłady objawów wskazujących na niski poziom glukozy w mózgu: bóle głowy, silne uczucie głodu, nudności, wymioty, zmęczenie, senność, zaburzenia snu, niepokój, zachowanie agresywne, trudności z koncentracją, zmienione reakcje, depresja, dezorientacja, zaburzenia mowy (czasem całkowita utrata mowy), zaburzenia wzroku, drżenie, porażenie, uczucie mrowienia (parestezje), uczucia mrowienia i drętwienia w okolicy ust, zawroty głowy, utrata samokontroli, niemożność samoopieki, drgawki i utrata przytomności.

Wczesne objawy ostrzegawcze hipoglikemii („objawy wczesnego ostrzegania”) mogą ulec zmianie, osłabnąć lub całkowicie zaniknąć, jeśli:

• jesteś osobą starszą,
• chorujesz na cukrzycę przez dłuższy czas,
• cierpisz na pewien rodzaj choroby nerwów (autonomiczna neuropatia cukrzycowa),
• niedawno doznałeś epizodu hipoglikemii (np. dzień wcześniej) lub jeśli rozwija się ona powoli,
• masz prawie normalne lub znacznie poprawione poziomy glukozy we krwi,
• przyjmujesz lub przyjmowałeś pewne leki (zobacz punkt 2 „Stosowanie Apidry z innymi lekami”).

W takim przypadku może dojść do ciężkiej hipoglikemii (a nawet omdlenia), zanim zdasz sobie sprawę z problemu. Zawsze dobrze poznaj swoje objawy ostrzegawcze. Jeśli konieczne, częstsze badanie poziomu glukozy we krwi może pomóc w wykryciu łagodnych epizodów hipoglikemii, które w przeciwnym razie mogłyby przejść niezauważone. Jeśli nie jesteś pewien, czy potrafisz rozpoznać swoje objawy ostrzegawcze, unikaj sytuacji (takich jak prowadzenie samochodu), które mogłyby zagrozić tobie lub innym osobom w wyniku hipoglikemii.

Co należy robić w przypadku wystąpienia hipoglikemii?

1. Nie wstrzykuj insuliny. Natychmiast przyjmij 10–20 g cukru, np. glukozę, kostki cukru lub napój słodzony cukrem. Uwaga: sztuczne słodziki i produkty spożywcze zawierające sztuczne słodziki zamiast cukru (np. napoje dietetyczne) nie pomagają w leczeniu hipoglikemii.
2. Następnie zjedz coś, co ma długotrwały wpływ na podniesienie poziomu glukozy we krwi (np. chleb lub makaron). Twój lekarz lub pielęgniarka powinni omówić z tobą ten temat.
3. Jeśli hipoglikemia powtarza się, ponownie przyjmij kolejne 10–20 g cukru.
4. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie możesz kontrolować hipoglikemii lub jeśli powtarza się ona.

Poinformuj swoich członków rodziny, przyjaciół i bliskich:

Jeśli nie możesz przełknąć pokarmu lub tracisz przytomność, będziesz potrzebował zastrzyku glukozy lub glukagonu (lek, który podnosi poziom glukozy we krwi). Takie zastrzyki są uzasadnione nawet wtedy, gdy nie masz pewności, czy wystąpiła hipoglikemia.

Zaleca się natychmiastowe sprawdzenie poziomu glukozy we krwi po przyjęciu glukozy w celu potwierdzenia rzeczywistego wystąpienia hipoglikemii.