Angiodrox 120 mg kapsułki twarde o przedłużonym uwalnianiu

Hiszpania
Nazwa handlowa Angiodrox 120 mg kapsułki twarde o przedłużonym uwalnianiu
Postać farmaceutyczna kapsułki, powlekane filmem
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Produkt Leczniczy Wydawany Na Receptę. Stosowanie W Długotrwałym Leczeniu
Numer rejestracyjny 60217

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Angiodrox 120 mg kapsułki twarde o uwalnianiu przedłużonym

diltiazem

Przeczytaj całą ulotkę uważnie, zanim zaczniesz przyjmować lek, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

  • Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
  • Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest Angiodrox 120 mg kapsułki i do czego służy

  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Angiodrox 120 mg kapsułki

  3. Jak stosować Angiodrox 120 mg kapsułki

  4. Możliwe działania niepożądane

  5. Warunki przechowywania Angiodrox 120 mg kapsułki

  6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Angiodrox 120 mg kapsułki i do czego jest stosowany

Angiodrox 120 mg kapsułki, którego substancją czynną jest diltiazem, należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia. Angiodrox stosuje się w leczeniu i zapobieganiu dławicy piersiowej, ponieważ poszerza (rozszerza) tętnice serca, zwiększając przepływ krwi.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem kapsułek Angiodrox 120 mg

Nie przyjmuj kapsułek Angiodrox 120 mg:

  • jeśli cierpisz na pewne choroby serca, takie jak różne typy zaburzeń rytmu serca (nieregularne bicie serca spowodowane zespołem węzła zatokowego lub blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia, chyba że masz wszczepiony stymulator serca)
  • jeśli masz bardzo powolny puls, poniżej 40 uderzeń na minutę
  • jeśli cierpisz na niewydolność lewej komory (gdy lewa komora nie wyrzuca w pełni natlenionej krwi do reszty ciała), z gromadzeniem się płynu w płucach
  • jeśli cierpisz na niewydolność serca zastoinową z obrzękiem płuc (niedostateczne pompowanie krwi przez serce do reszty ciała i gromadzenie się płynu)
  • jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na diltiazem lub którykolwiek z innych składników kapsułek Angiodrox wymienionych w sekcji 6
  • jeśli jednocześnie otrzymujesz wlew dantrolenu (lek do rozluźnienia mięśni) dożylnie
  • jeśli cierpisz na hipotensję (niskie ciśnienie tętnicze)
  • jeśli cierpisz na ostrą niewydolność mięśnia sercowego skomplikowaną bardzo powolnym pulsacją, ciężką hipotensją i niewydolnością lewej komory
  • jeśli jesteś w ciąży, planujesz zajście w ciążę lub chcesz karmić piersią
  • jeśli przyjmujesz lek zawierający ivabradynę w celu leczenia niektórych chorób serca
  • jeśli już przyjmujesz lek zawierający lomitapyd stosowany w leczeniu wysokich poziomów cholesterolu (zobacz sekcję „Inne leki i kapsułki Angiodrox 130 mg”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania kapsułek Angiodrox 120 mg skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli masz w wywiadzie niewydolność serca, nowy problem z oddychaniem, powolne bicie serca lub niskie ciśnienie tętnicze. Zgłoszono przypadki uszkodzenia nerek u pacjentów z takimi schorzeniami; możliwe, że lekarz będzie musiał kontrolować funkcję nerek.

Ponieważ nie porównano skutków terapeutycznych różnych leków zawierających diltiazem o natychmiastowym lub modyfikowanym uwalnianiu (opóźnionym), w zależności od szybkości wchłaniania w przewodzie pokarmowym, nie zaleca się zastępowania jednego leku drugim bez wyraźnej rekomendacji lekarza przepisującego.

Wymagana jest szczegółowa obserwacja u pacjentów z chorobami serca.

Jeśli jesteś chory na cukrzycę, może być konieczna korekta obecnie stosowanego leczenia.

Jeśli cierpisz na chorobę wątroby lub nerek lub jesteś osobą starszą, lekarz będzie dokładnie kontrolować ewentualne zmiany, szczególnie częstość bicia serca (puls w uderzeniach na minutę).

Leki blokujące kanały wapniowe, takie jak Angiodrox, mogą być związane ze zmianami nastroju, w tym depresją.

Angiodrox wykazuje działanie hamujące na ruchy jelit. Dlatego należy stosować go ostrożnie u pacjentów z ryzykiem rozwoju obturacji jelit. Odpady z tabletek o opóźnionym uwalnianiu mogą przechodzić do stolca pacjenta; jednak ten fakt nie ma znaczenia klinicznego.

Jeśli cierpisz na ostry porfir, nie jest bezpieczne przyjmowanie Angiodrox.

Stosowanie Angiodrox w przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej powinno być ograniczone do pacjentów, którzy nie tolerują odpowiednich dawek lub są oporni na leczenie beta-blokerami i/lub doustnymi nitratami.

Jeśli cierpisz na zaburzenia rytmu serca (chorobę węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy) lub otrzymujesz leczenie innymi lekami stosowanymi w chorobach serca (beta-blokerami, glikozydami nasierdziowymi), ponieważ stosowanie diltiazemu w tych przypadkach może prowadzić do nadmiernie powolnego pulsu i rytmu serca (bradykardia).

Jeśli występuje hipotensja (niskie ciśnienie tętnicze): leczenie diltiazemem może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. Lekarz poinformuje Cię, jak unikać objawów wynikających z hipotensji oraz jakie działania podjąć, jeśli wystąpią te objawy.

W rzadkich przypadkach Angiodrox może powodować uszkodzenie wątroby, które ustępuje po przerwaniu leczenia.

Jeśli masz być poddany zabiegowi chirurgicznemu wymagającemu znieczulenia ogólnego, powinieneś poinformować lekarza i anestezjologa o leczeniu Angiodrox.

Jeśli cierpisz na chorobę wątroby lub nerek, lek należy stosować z ostrożnością.

Stosowanie diltiazemu wiąże się z reakcjami skórnymi. Twój lekarz oceni te objawy i wskaże Ci dalsze postępowanie.

Inne leki i kapsułki Angiodrox 120 mg

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś inne leki, w tym te dostępne bez recepty.

Stosowanie przeciwwskazane z innymi lekami:

Połączenie diltiazemu i dantrolenu w postaci wlewu (rozluźniacz mięśni) jest potencjalnie niebezpieczne.

Stosowanie z innymi lekami wymaga ostrożności:

Lit (stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych): zwiększone ryzyko neurotoksyczności wywołanej przez lit.

Pochodne nitratów (w leczeniu nadciśnienia): zwiększenie działania hipotensyjnego (nadmierny spadek ciśnienia) i omdlenia. U wszystkich pacjentów leczonych Angiodrox lekarz powinien przepisywać pochodne nitratów tylko w stopniowo zwiększanych dawkach.

Teofilina (stosowana w leczeniu astmy): zwiększenie stężenia teofiliny we krwi.

Alfa-antagoniści (w leczeniu nadciśnienia): może powodować lub nasilać hipotensję. Połączenie diltiazemu z alfa-antagonistą należy rozważyć tylko pod ścisłym kontrolowaniem ciśnienia tętniczego.

Amiodaron (stosowany do spowolnienia rytmu serca), digoksyna (stosowana w leczeniu chorób serca): zwiększone ryzyko bradykardii (spowolnienie pulsu). Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych leków z diltiazemem, szczególnie u osób starszych i przy stosowaniu wysokich dawek.

Beta-blokery (w leczeniu nadciśnienia): możliwość zaburzeń serca.

Inne leki przeciwarytmiczne (stosowane w zapobieganiu lub hamowaniu zaburzeń rytmu serca): ponieważ diltiazem ma właściwości przeciwarytmiczne, nie zaleca się jednoczesnego przepisywania go z innymi lekami przeciwarytmicznymi.

Karbamazepina (w leczeniu epilepsji): zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi.

Rifampicyna (antybiotyk): ryzyko obniżenia stężenia diltiazemu we krwi po rozpoczęciu leczenia rifampicyną.

Leki stosowane w zmniejszaniu produkcji kwasu żołądkowego (cyklosporyna, ranitydyna): zwiększenie stężenia diltiazemu we krwi.

Cyklosporyna (stosowana do supresji układu odpornościowego): zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi.

W szczególności nie przyjmuj tego leku i poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz:

Leki zawierające lomitapyd stosowane w leczeniu wysokich poziomów cholesterolu.

Diltiazem może zwiększać stężenie lomitapydu, co może prowadzić do zwiększenia częstości i nasilenia działań niepożądanych związanych z wątrobą.

Wspólne stosowanie Angiodrox z innymi lekami powinno odbywać się pod kontrolą lekarską i z stopniowym dostosowaniem dawek.

Ogólne informacje, które należy wziąć pod uwagę:

Z uwagi na możliwość działania addytywnego, należy zachować ostrożność i dokładnie ocenić pacjentów, którzy otrzymują Angiodrox jednocześnie z innymi lekami wpływającymi na serce.

Angiodrox jest metabolizowany w wątrobie przez izoenzym CYP3A4, ale również go hamuje. Inne leki mają podobny lub przeciwny metabolizm i mogą wystąpić przypadki zwiększenia stężenia jednego lub drugiego leku we krwi, w zależności od tego, czy hamują one ten enzym wątrobowy.

Benzodiazepiny (midazolam, triazolam, stosowane w leczeniu lęku): diltiazem zwiększa stężenie midazolamu i triazolamu we krwi.

Glikokortykosteroidy (metyloprednizolon, stosowany w leczeniu stanów zapalnych): diltiazem może zwiększać stężenie metyloprednizolonu we krwi i może być konieczna korekta dawki metyloprednizolonu.

Statyny (leki obniżające poziom cholesterolu we krwi): diltiazem zwiększa stężenie niektórych statyn we krwi. Istnieje ryzyko miopatii (zaburzenia mięśni) i rabdomiolizy (zgon mięśni z powikłaniami, takimi jak niewydolność nerek) przy jednoczesnym stosowaniu diltiazemu z niektórymi statynami.

Stosowanie kapsułek Angiodrox 120 mg z pokarmem i napojami

Zaleca się przyjmowanie tego leku przed posiłkami.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Nie przyjmuj Angiodrox, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajście w ciążę. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania Angiodrox, natychmiast przerwij leczenie i skonsultuj się z lekarzem.

Angiodrox wydzielany jest z mlekiem matki, dlatego nie powinnaś karmić piersią podczas leczenia Angiodrox. Jeśli stosowanie Angiodrox jest uznane za konieczne, należy zastosować alternatywną metodę żywienia niemowlęcia.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Na podstawie zgłoszonych działań niepożądanych, tj. zawrotów głowy (częste), ogólnego niedowolstwa (częste), zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn może być zaburzona. Dlatego zaleca się unikanie czynności wymagających szczególnej uwagi (kierowanie pojazdami, obsługa niebezpiecznych maszyn itp.), aż do momentu ustalenia odpowiedniej reakcji na lek.

Ważne informacje o niektórych składnikach kapsułek Angiodrox 120 mg

Ten lek zawiera sacharozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

3. Jak przyjmować kapsułki Angiodrox 120 mg

Postępuj dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza dotyczącymi dawkowania Angiodrox. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Angiodrox stosuje się doustnie. W leczeniu wstępnym należy zastosować kapsułki Angiodrox o niższych dawkach. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę w zależności od odpowiedzi na leczenie. Lekarz wskazze, ile kapsułek należy przyjmować codziennie.

Dorośli:

Dawka wynosi 1 kapsułkę co 12 godzin. Lekarz będzie stopniowo zwiększał dawkę aż do osiągnięcia optymalnej odpowiedzi terapeutycznej. Maksymalna dawka to 480 mg/dzień.

Pacjenci w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek lub wątroby: Początkowe dostosowanie dawki należy przeprowadzić ostrożnie.

Wszystkie modyfikacje dawki i ich kontrola powinny odbywać się pod nadzorem lekarskim.

Instrukcje dotyczące prawidłowego przyjmowania leku

Kapsułki należy przyjmować całe, nie żując, z odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Angiodrox należy przyjmować preferencyjnie przed posiłkami.

Przyjmuj Angiodrox codziennie i w przybliżeniu o tej samej porze. Przyjmowanie kapsułek o tej samej porze każdego dnia zapewni lepszy efekt w obniżaniu ciśnienia krwi. Ułatwi to także zapamiętanie, kiedy należy przyjmować lek.

Postępuj zgodnie z tymi wskazówkami, chyba że lekarz wydał inne polecenia. Pamiętaj o przyjmowaniu leku.

Lekarz wskazze, jak długo należy stosować Angiodrox. Nie przerywaj leczenia przedwcześnie, ponieważ może to być szkodliwe dla zdrowia.

Jeśli masz wrażenie, że działanie Angiodrox jest zbyt silne lub zbyt słabe, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli przyjmiesz więcej niż jedną kapsułkę Angiodrox 120 mg

Jeśli przyjmiesz więcej kapsułek niż zalecono, niezwłocznie powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala z działem ratunkowym. Weź ze sobą opakowanie leku. Ułatwi to lekarzowi ustalenie, co zostało przyjęte. Mogą wystąpić następujące objawy: uczucie zawrotów głowy lub osłabienia, zaburzenia widzenia, ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, omdlenia, nieprawidłowo szybkie lub wolne bicie serca, trudności w mówieniu, dezorientacja, zaburzenia czynności nerek, śpiączka i nagła śmierć.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznego pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętych substancji.

Jeśli zapomnisz przyjąć kapsułki Angiodrox 120 mg

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę. Ważne jest, aby przyjmować Angiodrox regularnie i o tej samej porze każdego dnia. Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, zrób to tak szybko jak to możliwe. Jeśli jednak do następnej dawki zostało już niewiele czasu, nie przyjmuj pominiętej kapsułki.

Jeśli przerwiesz leczenie Angiodrox 120 mg kapsułkami

Jeśli przerwiesz leczenie Angiodrox, może dojść do pogorszenia stanu zdrowia, z objawami takimi jak ból lub uczucie ucisku w klatce piersiowej lub nagły wzrost ciśnienia tętniczego. Nie przerywaj leczenia Angiodrox bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Angiodrox może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów je występują. Działania niepożądane dyltiazemu różnią się intensywnością w zależności od pacjenta i należy szczególnie je brać pod uwagę na początku leczenia lub przy zmianie leku.

Poniżej wymieniono działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

  • Obrzęk obwodowy (opuchlizna kostek, stóp i nóg).

Poniżej wymieniono działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

  • Ból głowy, zawroty głowy.
    • Zaburzenia rytmu serca: blok przedsionkowo-komorowy (przerwanie lub zaburzenie przewodzenia sygnału elektrycznego w sercu o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, może być I stopnia (łagodniejszy), II lub III stopnia; może wystąpić blok odnogi pęczka Hisa), kołatania serca, bradykardia.
    • Zawroty twarzy (rumień).
    • Zaparcia, wzdęcia, ból brzucha, nudności.
    • Rumień (czerwienie skóry), wysypka.
    • Ogólne złe samopoczucie, obrzęki, osłabienie (astenia).

Poniżej wymieniono działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

  • Powiększenie węzłów chłonnych (chłoniakowatość), zwiększenie liczby określonego typu białych krwinek (eozynofilów).
  • Niespokojność, trudności z zapadnięciem w sen lub jego utrzymaniem (bezsenność), utrata pamięci (amnezja), depresja, zaburzenia snu, halucynacje (widzenie, słyszenie lub odczuwanie rzeczy, które nie istnieją, podczas bycia przytomnym), zaburzenia osobowości, zaburzenia chodu, senność, mrowienie, senność, omdlenia, drżenie.
  • Ból lub ucisk w klatce piersiowej (angina brzuszna), nieregularne bicie serca (arytmie), nieprawidłowe skurcze serca (ekstrasystolie komorowe), obniżony tonus mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia elektrycznego w sercu (blok zatokowo-przedsionkowy), niewydolność serca z ogólnoustrojowym obrzękiem (niewydolność serca zastoinowa).
  • Hipotensja ortostatyczna (spadek ciśnienia tętniczego po wstawaniu lub długim staniu), niskie ciśnienie krwi (hipotensja).
  • Wymioty, biegunka, nieprawidłowa utrata apetytu (anoreksja), zgaga, zaburzenia smaku (dysgeuzja), przyrost masy ciała, suchość w ustach.
  • Zaburzenia badań funkcji wątroby (wzrost wartości transaminaz), wzrost aktywności enzymu dehydrogenazy mleczanowej (LDH) oraz wzrost aktywności enzymu fosfatazy alkalicznej (ALP) we krwi.
  • Małe czerwone plamki na skórze (plamki krwawinkowe), swędzenie (świąd), wysypka (egzantem), pokrzywka, zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne (fotosensybilizacja), w tym powstawanie płaskich brodawek na odkrytych obszarach skóry, zmiany skórne, zazwyczaj okrągłe, składające się z czerwonego środka, bladego pierścienia i zewnętrznego czerwonego pierścienia (rumień wielopostaciowy), w tym zespół Stevensa-Johnsona (najcięższa forma rumienia wielopostaciowego, która może obejmować również inne narządy) oraz toksyczna nekroliza epidermy (pęcherze i odwarstwienie skóry).
  • Zaburzenia funkcji seksualnych.
  • Pragnienie.
  • Szumy w uszach (tinnitus).
  • Podwyższenie poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia) u pacjentów cierpiących również na cukrzycę typu 2.
  • Amblopie (częściowa utrata wzroku w jednym lub obu oczach), podrażnienie oczu.
  • Ból mięśni i kości.
  • Potrzeba oddawania moczu w nocy (nikturia) oraz zwiększenie liczby oddawania moczu (poliuria).
  • Trudności w oddychaniu (dyspneja), krwawienie z nosa (epistaksis) i zatkanie nosa.
  • Podwyższenie aktywności enzymu kreatynofosfokinazy (CPK) we krwi.

Poniżej wymieniono działania niepożądane o nieznanej częstości (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

  • Obniżenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), zmniejszenie całkowitej liczby białych krwinek (leukopenia), anemia hemolityczna (czerwone krwinki ulegają zniszczeniu wcześniej niż normalnie, przez co krew nie ma wystarczającej liczby czerwonych krwinek).

  • Zmiany nastroju (w tym depresja).

  • Zespół pozapiramidowy (zespół charakteryzujący się sztywnością, ruchami nieprzedsionkowymi, brakiem ruchu i drżeniem), hipertonia (zbyt wysoki tonus mięśniowy), amnezja.

  • Asystolia bezobjawowa (pełna brak aktywności elektrycznej mięśnia sercowego bez objawów), migotanie przedsionków (jeden z rodzajów zaburzeń rytmu serca), komorowe skrócenia wczesne (jeden z rodzajów arytmii komorowej), tachykardia komorowa (ciąg trzech lub więcej uderzeń serca z częstością powyżej 100 uderzeń na minutę), migotanie komór (zaburzenie rytmu serca, w którym występuje bardzo szybki rytm komorowy >250 uderzeń na minutę), zmiany w zapisie EKG.

  • Zapalenie naczyń (choroba charakteryzująca się stanem zapalnym naczyń krwionośnych), w tym zapalenie naczyń leukocyto-klastyczne (zapalenie naczyń, w którym dochodzi również do martwicy naczyń), bladość.

  • Zwiększenie objętości dziąseł, zmiany w zębach, niedrożność jelita.

  • Zapalenie wątroby (zapalenie wątroby).

  • Obrzęk naczynioruchowy (opuchlizna skóry i błon śluzowych, zazwyczaj twarzy, ust, języka, gardła i rąk), pocenie się, uogólnione złuszczanie skóry, ostra wysypka pustulowa, okazjonalnie czerwienie skóry z odwarstwieniem, z lub bez gorączki, wypadanie włosów (łysienie), zgrubienie skóry (mazi), purpura (fioletowe plamki na skórze spowodowane krwotokami), lekowa wysypka likenoidna.

  • Zwiększona objętość jednej lub obu gruczołów piersiowych u mężczyzn, bolesne miesiączkowanie, zapalenie śluzówki pochwy, choroba prostaty.

  • Gorączka.

  • Omdlenie.

  • Zamazane widzenie, retinopatia (każda choroba niezapalna siatkówki).

  • Ból szyi, artroza (choroba spowodowana zużyciem chrząstki), zapalenie bursy (zapalenie struktury w kształcie worka, znajdującej się między kośćmi, ścięgnami i mięśniami, spowodowane nadmiernym używaniem stawu lub bezpośrednim urazem), podagra.

  • Nieprawidłowo duża produkcja moczu, zapalenie pęcherza (cystyty), kamica nerkowa.

  • Zwiększenie kaszlu, zaburzenia oddechowe, zapalenie błony śluzowej nosa (rinita), zapalenie zatok (zapalenie zatok), zapalenie gardła (zapalenie gardła), zapalenie oskrzeli (zapalenie oskrzeli).

  • Przedłużenie czasu krwawienia (jest to czas potrzebny do powstania pierwszego skrzepu płytkowego zamykającego ranę, zapobiegającego krwawieniu).

  • Stan, w którym układ odpornościowy organizmu atakuje normalne tkanki, powodując objawy takie jak zapalone stawy, zmęczenie i wysypkę (tzw. „zespół typu toczenia”!).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w tej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio poprzez Krajowy System Farmakoterapii Leków Używanych u Ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie leku Angiodrox 120 mg kapsułki

Przechowywać w temperaturze poniżej 30 °C.

Utrzymywać ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.

Nie należy stosować leku Angiodrox 120 mg kapsułki po dacie wygaśnięcia ważności podanej na opakowaniu. Data wygaśnięcia ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpakowania oraz niepotrzebne leki należy złożyć w Punkcie SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. Pomogą Państwo w ten sposób w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład kapsułek Angiodrox 120 mg

  • Substancją czynną jest diltiazem. Każda długodziałała kapsułka zawiera 120 mg diltiazemu (w postaci chlorku).
  • Pozostałe składniki to sacharoza, skrobia kukurydziana, povidon, etyloceluloza, talk, polioksyetylenoceluloza, laurylosiarczan sodu, alkohol cetylowy, dibutylosebakian, żelatyna, dwutlenek tytanu (E-171), indygokarmin (E-132) i erytrozyna (E-127).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Angiodrox 120 mg długodziałałe kapsułki dostępne są w postaci kapsułek o nieprzezroczystym kolorze czerwonym i białym, w opakowaniach zawierających 30 lub 60 kapsułek.

Inne postacie leku

Angiodrox 90 mg długodziałałe kapsułki: opakowania zawierające 30 lub 60 kapsułek.

Angiodrox 180 mg długodziałałe kapsułki: opakowania zawierające 30 lub 60 kapsułek.

Angiodrox 300 mg długodziałałe kapsułki: opakowania zawierające 30 kapsułek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu oraz podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Viatris Healthcare Limited

Damastown Industrial Park

Mulhuddart, Dublín 15

Dublin

Irlandia

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Recipharm Parets, S.L.

Ramón y Cajal, 2

08150 Parets del Vallés (Barcelona)

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Viatris Pharmaceuticals, S.L.

C/ General Aranaz, 86

28027 Madryt

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: listopad 2024

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) https://www.aemps.gob.es/