Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

ABASAGLAR 100 jednostek/ml KwikPen roztwór do wstrzykiwań w piórze wielokrotnego użytku

insulina glargina

Należy uważnie przeczytać całą ulotkę, w tym Instrukcję Użycia ABASAGLAR KwikPen pióro wielokrotnego użytku, zanim zacznie się stosować ten lek, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

Co to jest ABASAGLAR i do czego służy
Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania ABASAGLAR
Jak stosować ABASAGLAR
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać ABASAGLAR
Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest ABASAGLAR i do czego się go stosuje

ABASAGLAR zawiera insulina glarginę. Jest to zmodyfikowana insulina, bardzo podobna do insuliny ludzkiej.

ABASAGLAR stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, młodzieży i dzieci od 2. roku życia.

Cukrzyca typu 2 to choroba, w której organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny do kontroli poziomu cukru we krwi. Insulina glargina wykazuje długotrwałe i stałe działanie obniżające poziom glukozy we krwi.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku ABASAGLAR

Nie stosuj ABASAGLAR

Jeśli jesteś uczulony na insulinę glarginy lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania leku ABASAGLAR.

Dokładnie przestrzegaj zaleceń lekarza dotyczących dawki, kontroli (badania krwi i moczu), diety oraz aktywności fizycznej (praca i ćwiczenia).

Jeśli poziom cukru we krwi jest zbyt niski (hipoglikemia), postępuj zgodnie z instrukcją dotyczącą hipoglikemii (patrz ramka na końcu tego ulotki).

Zmiany w skórze w miejscu wstrzykiwania.

Należy zmieniać miejsce wstrzykiwania, aby uniknąć zmian w skórze, takich jak guzki pod skórą. Insulina może nie działać prawidłowo, jeśli wstrzykuje się ją w miejsce z guzkiem (patrz Jak stosować ABASAGLAR). Skontaktuj się z lekarzem, jeśli obecnie wstrzykujesz insuliny w miejsce z guzkiem, zanim zaczniesz stosować je w innym miejscu. Lekarz może zalecić częstsze sprawdzanie poziomu cukru we krwi oraz dostosowanie dawki insuliny lub innych leków przeciwcukrzycowych.

Podróże

Przed podróżą skonsultuj się z lekarzem. Możesz potrzebować porady dotyczącej:

dostępności insuliny w kraju, do którego się udajesz,
zapasów insuliny itp.,
prawidłowego przechowywania insuliny podczas podróży,
harmonogramu posiłków i wstrzykiwań insuliny podczas podróży,
możliwych skutków przemieszczenia się do stref o innym czasie,
potencjalnych nowych zagrożeń zdrowotnych w krajach, które zamierzasz odwiedzić,
postępowania w sytuacjach nagłych, gdy źle się czujesz lub zachorujesz.

Choroby i urazy

Leczenie cukrzycy może wymagać szczególnej uwagi w następujących sytuacjach (np. dostosowanie dawki insuliny, badania krwi i moczu):

Jeśli jesteś chory lub doznałeś poważnego urazu, poziom cukru we krwi może wzrosnąć (hiperglikemia).
- Jeśli nie przyjmujesz odpowiedniej ilości pokarmu, poziom cukru we krwi może spaść zbyt nisko (hipoglikemia).

W większości przypadków konieczna będzie pomoc lekarza. Upewnij się, że natychmiast skonsultujesz się z lekarzem.

Jeśli masz cukrzycę typu 1 (cukrzycę insulinozależną), nie przestawaj stosować insuliny i kontynuuj przyjmowanie odpowiedniej ilości węglowodanów. Zawsze informuj osoby zajmujące się Twoim leczeniem, że potrzebujesz insuliny.

Leczenie insuliną może powodować, że organizm wytwarza przeciwciała przeciwko insulynie (substancje działające przeciwko insulynie). W rzadkich przypadkach może to wymagać zmiany dawki insuliny.

Niektórzy pacjenci z długotrwałą cukrzycą typu 2 i chorobą serca lub udarem mózgu, którzy byli leczeni pioglitazonem i insulina, doświadczyli rozwoju niewydolności serca. Niezwłocznie powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie objawy niewydolności serca, takie jak nietypowy brak tchu, szybki przyrost masy ciała lub obrzęki (obrzęk).

Pomylenie insuliny

Zawsze sprawdzaj opakowanie i etykietę insuliny przed każdym wstrzyknięciem, aby uniknąć pomylenia ABASAGLAR z innymi insulinami.

Dzieci

Nie ma doświadczeń z zastosowaniem ABASAGLAR u dzieci poniżej 2. roku życia.

Stosowanie ABASAGLAR z innymi lekami

Niektóre leki wpływają na poziom cukru we krwi (obniżają, podnoszą lub oba te efekty, w zależności od sytuacji). W każdym przypadku może być konieczne dostosowanie dawki insuliny, aby uniknąć zbyt niskiego lub zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi. Bądź ostrożny, gdy zaczynasz przyjmować inny lek, a także gdy przestajesz go przyjmować.

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmować inne leki. Zapytaj lekarza, zanim zaczniesz stosować lek, czy może on wpływać na poziom cukru we krwi i jakie działania należy podjąć, jeśli to konieczne.

Do leków, które mogą powodować obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), należą:

wszystkie inne leki stosowane w leczeniu cukrzycy,
inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ECA) (stosowane w leczeniu niektórych chorób serca lub nadciśnienia tętniczego),
disopirydama (stosowana w leczeniu niektórych chorób serca),
fluoksetyna (stosowana w leczeniu depresji),
fibraty (stosowane w obniżaniu wysokich poziomów lipidów we krwi),
inhibitory monoaminooksydazy (MAO) (stosowane w leczeniu depresji),
pentoksyfilina, propoksyfen, salicylany (np. aspiryna, stosowana w łagodzeniu bólu i obniżaniu gorączki),
analogi somatostatyny (np. oktreotyd, stosowany w leczeniu rzadkiej choroby, w której wytwarza się zbyt wiele hormonu wzrostu),
antybiotyki z grupy sulfonamidów.

Do leków, które mogą powodować podwyższenie poziomu cukru we krwi (hiperglikemia), należą:

kortykosteroidy (np. „kortyzona”, stosowane w leczeniu stanów zapalnych),
danazol (lek wpływający na owulację),
diazoksyd (stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego),
diuretyki (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub nadmiernego zatrzymania płynów),
glukagon (hormon trzustkowy stosowany w leczeniu ciężkiej hipoglikemii),
izoniazyd (stosowany w leczeniu gruźlicy),
estrogeny i progestageny (np. w tabletkach antykoncepcyjnych stosowanych w planowaniu rodziny),
pochodne fenantrenu (stosowane w leczeniu chorób psychicznych),
somatropina (hormon wzrostu),
leki sympatykomimetyczne (np. adrenalina [epinefryna], salbutamol, terbutalina stosowane w leczeniu astmy),
hormony tarczycy (stosowane w leczeniu zaburzeń tarczycy),
atypowe leki przeciwpadaczkowe (np. klozapina, olanzapina),
inhibitory proteazy (stosowane w leczeniu HIV).

Poziom cukru we krwi może wzrosnąć lub spaść, jeśli przyjmujesz:

leki blokujące receptory beta (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego),
klonidynę (stosowaną w leczeniu nadciśnienia tętniczego),
sole litu (stosowane w leczeniu chorób psychicznych).

Pentamidyna (stosowana w leczeniu niektórych infekcji wywołanych przez pasożyty) może powodować hipoglikemię, która czasem może być następuje po niej hiperglikemia.

Leki blokujące receptory beta, podobnie jak inne leki sympatykolityczne (np. klonidyna, guanetydyna, rezerpina) mogą osłabić lub całkowicie zahamować pierwsze objawy ostrzegawcze, które pomagają rozpoznać hipoglikemię.

Jeśli nie jesteś pewien, czy przyjmujesz któryś z tych leków, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie ABASAGLAR z alkoholem

Poziom cukru we krwi może wzrosnąć lub spaść, jeśli pijesz alkohol.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Powiadom lekarza, jeśli planujesz zajście w ciążę lub jesteś w ciąży. Dawka insuliny może wymagać zmiany podczas ciąży i po porodzie. Szczególnie staranne kontrolowanie cukrzycy oraz zapobieganie hipoglikemii są ważne dla zdrowia dziecka.

Jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem, ponieważ może być konieczna dostosowanie dawki insuliny i diety.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Twoja zdolność koncentracji lub reakcji może być ograniczona, jeśli:

występuje u Ciebie hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi),
występuje u Ciebie hiperglikemia (wysoki poziom cukru we krwi),
masz problemy ze wzrokiem.

Zwróć uwagę na to możliwe zagrożenie, biorąc pod uwagę wszystkie sytuacje, które mogą stanowić ryzyko dla Ciebie lub innych (np. prowadzenie pojazdu lub obsługa maszyn). Poproś lekarza o poradę dotyczącą możliwości prowadzenia pojazdów, jeśli:

często występują u Ciebie epizody hipoglikemii,
osłabły lub nie występują pierwsze objawy ostrzegawcze, które mogą pomóc rozpoznać hipoglikemię.

ABASAGLAR zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować ABASAGLAR

Postępuj ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącego sposobu stosowania tego leku. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Chociaż ABASAGLAR zawiera ten sam substancję czynną co Toujeo (insulina glargina 300 jednostek/ml), te leki nie są wzajemnie zamiennikami. Zmiana terapii insulinowej wymaga recepty lekarskiej, nadzoru medycznego i kontroli poziomu glukozy we krwi. Aby uzyskać więcej informacji, skonsultuj się z lekarzem.

Dawka

W zależności od stylu życia, wyników kontroli poziomu cukru (glukozy) we krwi oraz wcześniejszego leczenia insuliną lekarz:

ustali dawkę ABASAGLAR, którą powinieneś stosować codziennie i o której godzinie,
wskazze, kiedy należy sprawdzać poziom cukru we krwi oraz, czy konieczne są badania moczu,
poinformuje, kiedy może być konieczne zastosowanie wyższej lub niższej dawki ABASAGLAR.

ABASAGLAR to insulina o długim działaniu. Lekarz może zalecić stosowanie jej w połączeniu z insuliną o krótkim działaniu lub tabletkami obniżającymi poziom cukru we krwi.

Wiele czynników może wpływać na poziom cukru we krwi. Należy znać te czynniki, aby móc odpowiednio reagować na zmiany poziomu glukozy we krwi i uniknąć zbyt dużego wzrostu lub spadku jej stężenia. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz ramkę na końcu ulotki.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

ABASAGLAR może być stosowany u dzieci od 2. roku życia i u młodzieży. Stosuj ten lek dokładnie zgodnie z zaleceniem lekarza.

Częstotliwość podawania

Należy stosować jedną codzienną dawkę ABASAGLAR, zawsze o tej samej porze.

Sposób podania

ABASAGLAR wstrzykuje się pod skórę. Nie wstrzykiwaj ABASAGLAR do żyły, ponieważ może to zmienić działanie leku i spowodować hipoglikemię.

Lekarz wskazze, w którym obszarze skóry należy wykonywać wstrzykiwania ABASAGLAR. Przy każdej iniekcji należy zmieniać miejsce zastrzyku w obrębie wskazanego obszaru skóry.

Jak obsługiwać ABASAGLAR KwikPen

ABASAGLAR KwikPen to jednorazowa, wstępnie załadowana dawka insuliny glarginy.

Dokładnie przeczytaj „Instrukcje użytkowania ABASAGLAR KwikPen” dołączone do tej ulotki. Należy korzystać z dawki zgodnie z opisem w tych instrukcjach.

Przed każdym użyciem należy założyć nową igłę. Używaj wyłącznie igieł kompatybilnych z ABASAGLAR KwikPen (zobacz „Instrukcje użytkowania ABASAGLAR KwikPen”).

Przed każdą iniekcją należy wykonać test bezpieczeństwa.

Sprawdź pojemnik przed użyciem dawki. Nie należy stosować ABASAGLAR KwikPen, jeśli widoczne są w nim cząstki. ABASAGLAR KwikPen można stosować tylko wtedy, gdy roztwór jest klarowny, bezbarwny i wodnisty. Nie wstrząsaj ani nie mieszaj przed użyciem.

Aby zapobiec możliwemu przeniesieniu chorób, każda dawka powinna być używana wyłącznie przez jedną osobę.

Upewnij się, że insulina nie zostanie zanieczyszczona alkoholem ani innymi środkami odkażającymi, ani innymi substancjami.

Zawsze używaj nowej dawki, jeśli niespodziewanie pogorszy się kontrola poziomu cukru we krwi. Jeśli podejrzewasz, że mogą występować problemy z ABASAGLAR KwikPen, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Pustych dawek nie wolno uzupełniać – należy je odpowiednio wyrzucić.

Nie należy stosować ABASAGLAR KwikPen, jeśli jest uszkodzony lub nie działa poprawnie – należy go wyrzucić i użyć nowej dawki.

Jeśli zażyjesz więcej ABASAGLAR niż należy

Jeśli wstrzyknąłeś zbyt dużą dawkę ABASAGLAR lub nie jesteś pewien, ile zostało wstrzyknięte, poziom cukru we krwi może spaść zbyt nisko (hipoglikemia). Sprawdzaj poziom glukozy we krwi często. Ogólnie, aby zapobiec hipoglikemii, należy jeść więcej i kontrolować poziom cukru we krwi. Aby uzyskać więcej informacji na temat leczenia hipoglikemii, zobacz ramkę na końcu ulotki.

Jeśli zapomniałeś zażyć ABASAGLAR

Jeśli zapomniałeś o dawce ABASAGLAR lub wstrzyknąłeś zbyt mało insuliny lub nie jesteś pewien, ile zostało wstrzyknięte, poziom cukru we krwi może wzrosnąć zbyt mocno (hiperglikemia). Sprawdzaj poziom glukozy we krwi często. Aby uzyskać więcej informacji na temat leczenia hiperglikemii, zobacz ramkę na końcu ulotki.
Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Po wstrzyknięciu

Jeśli nie jesteś pewien, ile zostało wstrzyknięte, sprawdź poziom cukru we krwi przed podjęciem decyzji o ponownym wstrzyknięciu.

Jeśli przerwiesz leczenie ABASAGLAR

Może to spowodować ciężką hiperglikemię (bardzo wysoki poziom cukru we krwi) i kwasicę ketonową (zwiększenie ilości kwasu we krwi, ponieważ organizm rozpada tłuszcz zamiast cukru). Nie przerywaj leczenia ABASAGLAR bez konsultacji z lekarzem – on powie Ci, co należy zrobić.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Jeśli zauważysz objawy zbyt niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), działaj natychmiast, aby podnieść poziom glukozy we krwi. Hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi) może być bardzo poważna i jest bardzo częsta podczas leczenia insuliną (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób). Niski poziom cukru we krwi oznacza, że we krwi znajduje się zbyt mało glukozy. Jeśli poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko, możesz stracić przytomność. Poważna hipoglikemia może prowadzić do uszkodzenia mózgu i zagrażać życiu. Więcej informacji znajduje się w ramce na końcu ulotki.

Ciężkie reakcje alergiczne (rzadkie, mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób) – objawy mogą obejmować rozległe reakcje skórne (wysypkę i swędzenie całego ciała), silne obrzęki skóry lub błon śluzowych (angioedem), trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia krwi towarzyszący przyspieszonemu tętnu i nadmiernemu potowi. Ciężkie reakcje alergiczne na insuliny mogą zagrażać życiu. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz objawy ciężkiej reakcji alergicznej.

Zmiany w skórze w miejscu wstrzyknięcia

Jeśli insulinę wstrzykujesz zbyt często w to samo miejsce, tkanka tłuszczowa może ulec zapadnięciu (lipotrofia, może dotyczyć do 1 na 100 osób) lub stanie się grubsza (lipohiperplazja, może dotyczyć do 1 na 10 osób). Podskórne guzki mogą również powstawać w wyniku gromadzenia się białka zwanego amyloidalnym (skórzna amyloidoza, częstość występowania nieznana). Insulina może nie działać skutecznie, jeśli wstrzykuje się ją w obszar z widocznym guzkiem. Zmieniaj miejsce wstrzyknięcia przy każdym zastrzyku, aby zapobiec tym zmianom skórnym.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

Reakcje skórne i alergiczne w miejscu wstrzyknięcia

Objawy mogą obejmować zaczerwienienie, silny ból podczas wstrzyknięcia (rzadkie), swędzenie, pokrzywkę, obrzęk lub stan zapalny. Reakcje te mogą rozprzestrzenić się wokół miejsca wstrzyknięcia. Lekkie reakcje na insuliny zwykle ustępują po kilku dniach lub kilku tygodniach.

Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

Reakcje okularne

Istotna zmiana (ulepszenie lub pogorszenie) w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi może tymczasowo zaburzyć wzrok. Jeśli cierpisz na proliferacyjną retinopatię (chorobę oka związaną z cukrzycą), ciężkie napady hipoglikemii mogą prowadzić do tymczasowej utraty wzroku.

Zaburzenia ogólne

W rzadkich przypadkach leczenie insuliną może również powodować tymczasowe zatrzymanie wody w organizmie, prowadzące do obrzęków łydek i kostek.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób)

W bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić dysgezja (zaburzenia smaku) i mialgia (bóle mięśni).

Inne działania niepożądane u dzieci i nastolatków

Ogólnie rzecz biorąc, działania niepożądane u dzieci i nastolatków w wieku do 18 lat są podobne jak u dorosłych.

U dzieci i nastolatków w wieku do 18 roku życia częściej zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból w miejscu wstrzyknięcia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia) oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka) niż u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio przez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie ABASAGLAR

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu i etykiecie kartridża po oznaczeniu „CAD”. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Pióra nieużywane

Przechowuj w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C). Nie zamrażaj.

Nie umieszczaj ABASAGLAR w pobliżu zamrażarki ani obok chłodnika.

Pióro wstępnie załadowane przechowuj w oryginalnym opakowaniu zewnętrznym, aby chronić je przed światłem.

Pióra w użyciu

Pióra wstępnie załadowane używane lub przechowywane jako zapasowe mogą być przechowywane przez maksymalnie 28 dni w temperaturze do 30°C, zabezpieczone przed bezpośrednim ciepłem i światłem. Pióra w użyciu nie należy przechowywać w lodówce. Nie należy ich używać po upływie tego okresu. Po każdej iniekcji należy ponownie założyć nakrywkę pióra, aby chronić je przed światłem.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład ABASAGLAR

Substancją czynną jest insulina glargina. Każdy mililitr roztworu zawiera 100 jednostek substancji czynnej insuliny glarginy (równowartość 3,64 mg).
Pozostałe składniki to: tlenek cynku, metakrezol, glikol, wodorotlenek sodu (zobacz punkt 2 „ABASAGLAR zawiera sód”), kwas solny i woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

ABASAGLAR 100 jednostek/ml roztwór do wstrzykiwań w piórze przedwypełnionym, KwikPen, to przezroczysty, bezbarwny roztwór.

ABASAGLAR jest dostępny w opakowaniach zawierających 5 piór przedwypełnionych oraz w opakowaniach wielokrotnych zawierających 2 pudełka, każde z 5 piórami przedwypełnionymi.

Tylko niektóre wielkości opakowań mogą być dostępne w obrocie.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Eli Lilly Nederland B.V., Papendorpseweg 83, 3528 BJ Utrecht, Holandia.

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Lilly France S.A.S., rue du Colonel Lilly, F-67640 Fegersheim, Francja.

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Hiszpania

Lilly S.A.

Tel: + 34-91 663 50 00

Data ostatniej weryfikacji ulotki: lipiec 2020

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu.

HIPERGLIKEMIA I HIPOGLEMIA

Zawsze nos z sobą coś słodkiego (co najmniej 20 g cukru).

Zawsze nos z sobą informację wskazującą, że jesteś chory na cukrzycę.

HIPERGLIKEMIA (wysokie stężenie glukozy we krwi)

Jeśli stężenie glukozy we krwi jest zbyt wysokie (hiperglikemia), może to oznaczać, że zaaplikowałeś zbyt mało insuliny.

Dlaczego występuje hiperglikemia?

Przykłady:

nie zaaplikowałeś insuliny lub nie zaaplikowałeś wystarczającej ilości, albo jej działanie osłabło, np. z powodu niewłaściwego przechowywania,
Twoje pióro do insuliny nie działa poprawnie,
wykonujesz mniej aktywności fizycznej niż zwykle, przeżywasz stres (niepokój emocjonalny, pobudzenie), lub doznałeś urazu, operacji, infekcji lub gorączki,
przyjmujesz lub przyjmowałeś pewne leki (zobacz punkt 2 „Stosowanie ABASAGLAR z innymi lekami”).

Objawy ostrzegawcze hiperglikemii

Pragnienie, częstsze oddawanie moczu, zmęczenie, sucha skóra, zaczerwienienie twarzy, utrata apetytu, niskie ciśnienie krwi, przyspieszone tętno oraz obecność glukozy i ciał ketonowych w moczu. Ból brzucha, głębokie i szybkie oddychanie, senność lub nawet utrata przytomności mogą być oznakami ciężkiego stanu (kwasicy ketonowej) spowodowanego niedoborem insuliny.

Co należy zrobić w przypadku wystąpienia hiperglikemii?

Należy natychmiast sprawdzić poziom glukozy we krwi i poziom acetonu w moczu, gdy tylko pojawią się powyższe objawy. Hiperglikemia lub ciężka kwasica ketonowa zawsze wymagają leczenia przez lekarza, zazwyczaj w szpitalu.

HIPOGLIKEMIA (niskie stężenie glukozy we krwi)

Jeśli poziom glukozy we krwi obniży się zbyt mocno, możesz stracić przytomność. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do zawału serca lub uszkodzenia mózgu i może zagrozić Twojemu życiu. Zazwyczaj powinieneś być w stanie rozpoznać, kiedy poziom glukozy we krwi zbyt szybko spada, aby podjąć odpowiednie działania.

Dlaczego występuje hipoglikemia?

Przykłady:

zaaplikowałeś zbyt dużą dawkę insuliny,
opuszczenie lub opóźnienie posiłków,
nie zjadłeś wystarczającej ilości jedzenia lub spożywasz pokarmy o niższej zawartości węglowodanów niż zwykle (cukier i podobne substancje nazywane są węglowodanami; jednak sztuczne słodziki NIE są węglowodanami),
utrata węglowodanów z powodu wymiotów lub biegunki,
spożycie alkoholu, szczególnie jeśli nie jesz dużo,
wykonujesz więcej aktywności fizycznej niż zwykle lub inny rodzaj aktywności,
jesteś w trakcie rekonwalescencji po urazie, operacji lub innym rodzaju stresu,
jesteś w trakcie rekonwalescencji po chorobie lub gorączce,
przyjmujesz lub przestałeś przyjmować pewne leki (zobacz punkt 2 „Stosowanie ABASAGLAR z innymi lekami”).

Hipoglikemia jest również bardziej prawdopodobna, jeśli

dopiero zacząłeś leczenie insuliny lub zmieniłeś rodzaj insuliny (gdy zmieniasz poprzednią insulina bazalną na ABASAGLAR, jeśli wystąpi hipoglikemia, jest ona bardziej prawdopodobna rano niż wieczorem),
poziom glukozy we krwi jest prawie normalny lub niestabilny,
zmieniłeś miejsce zastrzyku w skórę (np. z uda na górną część ramienia),
cierpisz na ciężką chorobę nerek lub wątroby, lub inne schorzenia, takie jak niedoczynność tarczycy.

Objawy ostrzegawcze hipoglikemii

W organizmie

Przykłady objawów wskazujących, że poziom glukozy we krwi gwałtownie spada: potliwość, wilgotna i lepka skóra, niepokój, przyspieszone tętno, podwyższone ciśnienie krwi, kołatanie serca i nieregularne bicie serca. Objawy te często pojawiają się wcześniej niż objawy związane z niskim poziomem glukozy w mózgu.

W mózgu

Przykłady objawów wskazujących na niski poziom glukozy w mózgu: bóle głowy, silne uczucie głodu, nudności, wymioty, zmęczenie, senność, zaburzenia snu, niepokój, zachowanie agresywne, trudności w koncentracji, zmienione reakcje, depresja, dezorientacja, zaburzenia mowy (czasem całkowita utrata mowy), zaburzenia wzroku, drżenie, porażenie, uczucie mrowienia (parestezje), uczucie drętwienia i mrowienia w okolicy ust, zawroty głowy, utrata samokontroli, niemożność samoopieki, drgawki, utrata przytomności.

Pierwsze objawy ostrzegawcze hipoglikemii („objawy ostrzegawcze”) mogą ulec zmianie, osłabnąć lub całkowicie zaniknąć, jeśli

jesteś osobą starszą, długo chorujesz na cukrzycę lub cierpisz na pewien rodzaj choroby nerwów (autonomiczna neuropatia cukrzycowa),
niedawno doznałeś epizodu hipoglikemii (np. dzień wcześniej) lub jeśli rozwija się ona stopniowo,
masz prawie normalne lub znacznie poprawione poziomy glukozy we krwi,
niedawno zmieniłeś insuliny zwierzęce na insuliny ludzkie, takie jak ABASAGLAR,
przyjmujesz lub przyjmowałeś pewne leki (zobacz punkt 2 „Stosowanie ABASAGLAR z innymi lekami”).

W takim przypadku możesz doznać ciężkiej hipoglikemii (a nawet omdlenia), zanim zdasz sobie sprawę z problemu. Zawsze znajomość swoich objawów ostrzegawczych. W razie potrzeby częstsze oznaczanie poziomu glukozy we krwi może pomóc w wykryciu łagodnych epizodów hipoglikemii, które inaczej mogłyby przejść niezauważone. Jeśli nie jesteś pewien, czy potrafisz rozpoznać swoje objawy ostrzegawcze, unikaj sytuacji (takich jak prowadzenie samochodu), które mogą zagrażać Tobie lub innym osobom w wyniku hipoglikemii.

Co należy zrobić w przypadku wystąpienia hipoglikemii?

Nie zastrzykuj insuliny. Natychmiast przyjmij 10–20 g cukru, np. glukozę, kostki cukru lub napój słodzony cukrem. Uwaga: Sztuczne słodziki i produkty zawierające sztuczne słodziki zamiast cukru (np. napoje dietetyczne) nie pomagają w leczeniu hipoglikemii.
Następnie zjedz coś, co długotrwale podniesie poziom glukozy we krwi (np. chleb lub makaron). Twój lekarz lub pielęgniarka powinni już wcześniej omówić z Tobą ten temat.

Odbudowanie po hipoglikemii może być opóźnione, ponieważ ABASAGLAR ma długotrwałe działanie.

Jeśli hipoglikemia powtarza się, przyjmij ponownie 10–20 g cukru.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie możesz kontrolować hipoglikemii lub jeśli powtarza się ona. Poinformuj o tym swoich członków rodziny, przyjaciół i bliskich:

Jeśli nie możesz połykać lub tracisz przytomność, będziesz potrzebował zastrzyku glukozy lub glukagonu (lek, który podnosi poziom glukozy we krwi). Takie zastrzyki są uzasadnione nawet wtedy, gdy nie masz pewności, czy dolega Ci hipoglikemia.

Zaleca się oznaczenie poziomu glukozy we krwi bezpośrednio po przyjęciu glukozy w celu potwierdzenia, czy rzeczywiście wystąpiła hipoglikemia.

Abasaglar 100 jednostek/ml KwikPen roztwór do wstrzykiwań w piórze do dawkowania