Zoiprost

INSTRUKCJA dotyczaca zastosowania leczniczego leku Zoiprost (Zoiprost)

Skład:

substancja czynna: dutasteryd;

1 kapsułka miękka zawiera dutasterydu 0,5 mg;

substancje pomocnicze: gliceryny monokaprylokaprylan Imwitor 742, butylohydroksytoluen (E 321), żelatyna, gliceryna, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 712), woda oczyszczona, barwnik Opacode Black Printing Ink NS-78-17821, trójglicerydy kwasów kaprylowego/kaprynowego Miglyol 812N.

Postać leku. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizykochemiczne: nieprzezroczyste, matowe, żółte kapsułki żelatynowe o kształcie owalnym, zawierające przezroczystą ciecz, z napisem „DUTA05” czarnym, jadalnym tuszem.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w łagodnym przerostie prostaty. Inhibitory testosteron-5α-reduktazy. Kod ATC G04CB02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dutasteryda – podwójny inhibitor 5α-reduktazy, który hamuje zarówno izoenzymy typu 1, jak i typu 2 5α-reduktazy odpowiedzialne za przekształcanie testosteronu w 5α-dihydrotestosteron. Dihydrotestosteron jest androgenem odpowiedzialnym przede wszystkim za hiperplazję tkanki gruczołu krokowego. Maksymalne zmniejszenie stężenia dihydrotestosteronu pod wpływem leku Zoiprost zależy od dawki i obserwuje się je w pierwszych 1–2 tygodniach. Po 1 i 2 tygodniach stosowania leku Zoiprost w dawce dobowej 0,5 mg średnie stężenie dihydrotestosteronu zmniejsza się odpowiednio o 85 % i 90 %.

U pacjentów z łagodnym przerostem gruczołu krokowego, którzy przyjmowali 0,5 mg dutasterydu dziennie, średnie zmniejszenie stężenia dihydrotestosteronu wynosiło 94 % po 1 roku i 93 % po 2 latach leczenia, natomiast średnie stężenie testosteronu wzrastało o 19 % po 1 i po 2 latach.

Farmakokinetyka.

Dutasterydę należy stosować doustnie w postaci roztworu w miękkich kapsułkach żelatynowych. Po przyjęciu dawki jednorazowej 0,5 mg maksymalne stężenie leku w osoczu krwi obserwuje się po 1–3 godzinach. Bezpośrednia biodostępność wynosi 60 %. Biodostępność nie zależy od przyjmowania pokarmu.

Dutasteryda po pojedynczym lub wielokrotnym przyjęciu charakteryzuje się dużą objętością rozprzestrzenienia (od 300 l do 500 l). Udział wiązania z białkami przekracza 99,5 %.

Po stosowaniu w dawce dobowej 0,5 mg 65 % ustalonego stężenia stacjonarnego dutasterydu w osoczu krwi osiągane jest po 1 miesiącu leczenia, a około 90 % – po 3 miesiącach leczenia. Stężenie stacjonarne dutasterydu wynoszące około 40 ng/ml w osoczu krwi osiągane jest po 6 miesiącach leczenia w dawce dobowej 0,5 mg. Tak jak w osoczu krwi, stężenie stacjonarne dutasterydu w nasieniu osiągane jest po 6 miesiącach. Po 52 tygodniach leczenia średnie stężenie dutasterydu w nasieniu wynosi 3,4 ng/ml (w zakresie 0,4–14 ng/ml). Procent rozprzestrzenienia dutasterydu z osocza krwi do nasienia wynosi około 11,5 %.

In vitro dutasteryda jest metabolizowana przez enzymy CYP3A4 cytochromu P450 człowieka do dwóch monohydroksylowych metabolitów.

Wyniki analizy spektrometrycznej w osoczu krwi człowieka wykazały obecność niezmienionej dutasterydy, trzech głównych metabolitów (4´-hydroksydutasteryda, 1,2-dihydrodutasteryda i 6-hydroksydutasteryda) oraz dwóch mniejszych metabolitów (6,4´-dihydroksydutasteryda i 15-hydroksydutasteryda).

Dutasteryda jest intensywnie metabolizowana. Po doustnym przyjęciu dutasterydy w dawce 0,5 mg dziennie od 1 % do 15,4 % (średnio 5,4 %) podanej dawki wydalane jest z kałem w niezmienionej postaci. Pozostała część podanej dawki wydalana jest w postaci metabolitów.

W moczu wykrywane są jedynie śladowe ilości niezmienionej dutasterydy (mniej niż 0,1 % podanej dawki). Ostateczny okres półwydalenia dutasterydy wynosi 3–5 tygodni. Resztkowe stężenia dutasterydy w osoczu krwi mogą być wykrywane przez 4–6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Na podstawie danych farmakokinetycznych i farmakodynamicznych nie ma potrzeby modyfikowania dawki dutasterydy w zależności od wieku pacjenta.

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę dutasterydy nie był badany. Jednak po przyjęciu 0,5 mg dutasterydy z moczem u człowieka wydala się mniej niż 0,1 % dawki, dlatego nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydy nie był badany (patrz sekcje „Szczególne wskazania stosowania” i „Sposób stosowania i dawki”).

Bezpieczeństwo i badania kliniczne.

Niewydolność serca

W czteroletnim badaniu klinicznym stosowania dutasterydy w połączeniu z tamsulozyną w leczeniu łagodnego przerostu gruczołu krokowego u 4844 mężczyzn (badanie CombAT) częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze) w grupie terapii skojarzonej (14/1610, 0,9 %) była wyższa niż w każdej z grup monoterapii dutasterydą (4/1623, 0,2 %) lub tamsulozyną (10/1611, 0,6 %).

W oddzielnym czteroletnim klinicznym badaniu porównawczym placebo z chemioprofilaktyką dutasterydą z udziałem 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji raka prostaty i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub między 3 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku powyżej 60 lat (badanie REDUCE) stwierdzono, że częstość występowania niewydolności serca u pacjentów przyjmujących dutasterydę 0,5 mg raz dziennie (30/4105, 0,7 %) była wyższa w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo (16/4126, 0,4 %). W retrospektywnej analizie tego badania wykazano wyższą częstość niewydolności serca u pacjentów przyjmujących jednocześnie dutasterydę i bloker alfa (12/1152, 1,0 %) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi dutasterydę bez blokera alfa (18/2953, 0,6 %), placebo i bloker alfa (1/1399, < 0,1 %) lub placebo bez blokera alfa (15/2727, 0,6 %). Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydy (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a występowaniem niewydolności serca (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o niskim stopniu zróżnicowania

W czteroletnim badaniu porównawczym placebo i dutasterydy z udziałem 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji raka prostaty i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub między 3 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku powyżej 60 lat (badanie REDUCE) u 6706 pacjentów przeprowadzono biopsję gruczołu krokowego (obowiązkową zgodnie z pierwotnym protokołem), której dane wykorzystano do analizy stopnia zróżnicowania według skali Gleasona. W badaniu wykryto 1517 pacjentów z rozpoznaniem raka prostaty. Większość guzów prostaty (70 %), wykrytych za pomocą biopsji, w obu grupach leczenia charakteryzowała się wysokim stopniem zróżnicowania (5–6 punktów według skali Gleasona).

W grupie dutasterydy odnotowano wyższą częstość (n = 29, 0,9 %) raka prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) w porównaniu z grupą placebo (n = 19, 0,6 %) (p = 0,15). W latach 1–2 badania liczba pacjentów z rakiem gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 punktów według skali Gleasona była taka sama w grupie dutasterydy (n = 17, 0,5 %) i w grupie placebo (n = 18, 0,5 %). W latach 3–4 badania więcej przypadków raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 punktów według skali Gleasona zdiagnozowano w grupie dutasterydy (n = 12, 0,5 %) w porównaniu z grupą placebo (n = 1, < 0,1 %) (p = 0,0035). Brak danych dotyczących wpływu na ryzyko rozwoju raka prostaty u mężczyzn przyjmujących dutasterydę ponad 4 lata. Odsetek pacjentów z rozpoznaniem raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 punktów według skali Gleasona był stały w różnych okresach badania (lata 1–2, lata 3–4) w grupie dutasterydy (0,5 % w każdym okresie), podczas gdy w grupie placebo odsetek pacjentów z rakiem prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) był niższy w latach 3–4 niż w latach 1–2 (< 0,1 % i 0,5 % odpowiednio) (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”). Nie stwierdzono różnicy w częstości występowania raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 7–10 punktów według skali Gleasona (p = 0,81).

W czteroletnim klinicznym badaniu leczenia łagodnego przerostu gruczołu krokowego (Combat), w którym pierwotny protokół nie przewidywał obowiązkowej biopsji, a wszystkie rozpoznania raka prostaty stawiano na podstawie biopsji z wskazań klinicznych, częstość raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 punktów według skali Gleasona wynosiła n = 8, 0,5 % – w grupie dutasterydy, n = 11, 0,7 % – w grupie tamsulozyny oraz n = 5, 0,3 % – w grupie terapii skojarzonej.

Związek między stosowaniem dutasterydy a występowaniem raka gruczołu krokowego o niskim stopniu zróżnicowania pozostaje niejasny.

Rak piersi u mężczyzn

Dwa badania epidemiologiczne typu case-control, jedno przeprowadzone w USA (n = 339 przypadków raka piersi i n = 6780 w grupie kontrolnej), a drugie w Wielkiej Brytanii (n = 398 przypadków raka piersi i n = 3930 w grupie kontrolnej), nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn stosujących inhibitory 5α-reduktazy. Wyniki pierwszego badania nie wykazały związku z rakiem piersi (względne ryzyko przy stosowaniu ≥ 1 roku przed rozpoznaniem raka piersi w porównaniu ze stosowaniem < 1 roku: 0,70; 95 % przedział ufności (PU) 0,34; 1,45). W drugim badaniu względne ryzyko raka piersi związane ze stosowaniem inhibitorów 5α-reduktazy w porównaniu z brakiem stosowania wynosiło 1,08; 95 % PU 0,62; 1,87.

Nie stwierdzono związku przyczynowego między przypadkami raka piersi u mężczyzn a długotrwałym stosowaniem dutasterydy.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawów łagodnej hiperplazji gruczołu krokowego o średnim i ciężkim stopniu nasilenia; zmniejszenie ryzyka wystąpienia ostrej retencji moczu oraz konieczności interwencji chirurgicznej u pacjentów z objawami łagodnej hiperplazji gruczołu krokowego o średnim i ciężkim stopniu nasilenia.

Przeciwwskazania.

Preparat Zoiprost jest przeciwwskazany u pacjentów z podwyższoną wrażliwością na dutasteryd, inne inhibitory 5α-reduktazy, soję, orzechy ziemne lub inne składniki preparatu.

Nie stosować u kobiet i dzieci (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Przeciwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje oddziaływań.

Informacje dotyczące obniżenia stężenia PSA (antygen prostatospecyficzny) w surowicy krwi podczas leczenia dutasterydem oraz informacje dotyczące wykrywania raka gruczołu krokowego znajdują się w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę dutasterydu

Stosowanie łącznie z inhibitorami CYP3A4 i/lub glikoproteiną P

Dutasteryd jest wydalany głównie poprzez metabolizm. Badania in vitro wskazują, że metabolizm katalizowany jest przez CYP3A4 i CYP3A5. Nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jednakże w badaniu farmakokinetyki populacyjnej stężenie dutasterydu w surowicy krwi było średnio 1,6–1,8 raza wyższe u niewielkiej grupy pacjentów leczonych jednocześnie werapamilem lub dyltiazemem (umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 oraz inhibitorami glikoproteiny P) w porównaniu z innymi pacjentami.

Przy długotrwałym stosowaniu kombinacji dutasterydu z lekami, które są silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol stosowane doustnie), stężenie dutasterydu w surowicy krwi może wzrosnąć. Dalsze hamowanie 5α-reduktazy przy przedłużonym działaniu dutasterydu jest mało prawdopodobne. Jednak możliwe jest zmniejszenie częstości dawkowania dutasterydu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. W przypadku hamowania aktywności enzymu przez dłuższy czas, okres półtrwania może się jeszcze wydłużyć, a współistniejąca terapia może trwać ponad 6 miesięcy, zanim osiągnięte zostanie nowe stężenie równowagowe.

Zastosowanie 12 g cholestyraminy 1 godzinę po podaniu jednorazowej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływało na farmakokinetykę dutasterydu.

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych leków

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny ani digoksyny. Wskazuje to na to, że dutasteryd nie hamuje/nie indukuje aktywności enzymu CYP2C9 ani przenośnika glikoproteiny P. Dane badań in vitro wskazują, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ani CYP3A4.

W małym badaniu (n = 24) trwającym 2 tygodnie z udziałem zdrowych mężczyzn, dutasteryd (0,5 mg na dobę) nie wpływał na farmakokinetykę tamsulozyny ani terazozyny. W badaniu tym nie stwierdzono również oznak interakcji farmakodynamicznej.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Leczenie skojarzone może być przepisywane po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych (w tym niewydolności serca) oraz po rozważeniu alternatywnych opcji terapii, w tym monoterapii (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego

Na podstawie danych z czterolecnich badań klinicznych częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze obejmujące wszystkie zgłoszenia, głównie niewydolność serca pierwotną i niewydolność serca zastoinową) była wyższa u pacjentów leczonych kombinacją dutasterydu z blokerem alfa, głównie z tamsulozyną, w porównaniu z pacjentami, którzy nie otrzymywali tej kombinacji. Według danych z tych dwóch badań częstość występowania niewydolności serca była niska (≤ 1 %) i zmienna w ramach tych badań. Nie stwierdzono dysproporcji w częstości występowania działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego w żadnym z badań. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a wystąpieniem niewydolności serca (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Przeprowadzono metaanalizę 12 randomizowanych, placebo-kontrolowanych lub porównawczych badań klinicznych (n = 18802), w której oceniano ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego przy stosowaniu dutasterydu (w porównaniu z grupą kontrolną). Nie stwierdzono trwałego, statystycznie istotnego wzrostu ryzyka niewydolności serca (RR 1,05; 95 % CI 0,71; 1,57), ostrego zawału mięśnia sercowego (RR 1,00; 95 % CI 0,77; 1,30) ani udaru (RR 1,20; 95 % CI 0,88; 1,64).

Wpływ na antygen specyficzny prostaty (PSA)

Stężenie PSA jest ważnym elementem procesu skriningowego w celu wykrycia raka gruczołu krokowego.

Lek Zoiprost może obniżać stężenie PSA w surowicy u pacjentów średnio o około 50 % po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci przyjmujący lek Zoiprost powinni mieć ustaloną nową bazową wartość PSA po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia tym lekiem. Następnie wartość tę zaleca się kontrolować regularnie. Każde potwierdzone zwiększenie stężenia PSA od najniższego poziomu podczas stosowania leku Zoiprost może świadczyć o obecności raka gruczołu krokowego lub o nieprzestrzeganiu zaleceń dotyczących stosowania leku Zoiprost i wymaga dokładnego zbadania, nawet jeśli wartości PSA mieszczą się w normie dla mężczyzn nieleczonych inhibitorami 5α-reduktazy. Podczas interpretacji wartości PSA u pacjentów przyjmujących lek Zoiprost należy uwzględniać poprzednie wartości PSA do porównania.

Stosowanie leku Zoiprost nie wpływa na wykorzystanie poziomu PSA do diagnostyki raka gruczołu krokowego po ustaleniu jego nowej wartości bazowej.

Ogólne stężenie PSA w surowicy wraca do poziomu wyjściowego w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Stosunek wolnego PSA do całkowitego poziomu PSA pozostaje stały nawet podczas stosowania leku Zoiprost. Dlatego jeśli lekarz zdecyduje się wykorzystać procent wolnego PSA jako wskaźnik raka gruczołu krokowego u pacjenta przyjmującego lek Zoiprost, nie jest konieczna korekta tej wartości.

Przed rozpoczęciem leczenia dutasterydem oraz okresowo podczas terapii należy wykonywać pacjentowi badanie rektalne oraz stosować inne metody wykrywania raka gruczołu krokowego.

Rak gruczołu krokowego i guzy o wysokim stopniu złośliwości według skali Gleasona (nisko zróżnicowane)

W trakcie czterolecznego badania klinicznego z udziałem ponad 8000 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z poprzednimi negatywnymi wynikami biopsji raka gruczołu krokowego i początkowym poziomem PSA w zakresie od 2,5 ng/ml do 10,0 ng/ml (badanie REDUCE) u 1517 mężczyzn zdiagnozowano raka gruczołu krokowego. Częstość występowania raka gruczołu krokowego (8–10 według skali Gleasona) u pacjentów przyjmujących lek Zoiprost (n = 29, 09 %) była wyższa w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (n = 19, 06 %). Nie zaobserwowano zwiększenia częstości występowania raka gruczołu krokowego o stopniu Gleasona 5–6 oraz 7–10. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem leku Zoiprost a wysokimi stopniami zaawansowania raka gruczołu krokowego. Kliniczne znaczenie liczbowej dysproporcji jest nieznane. Mężczyźni przyjmujący lek Zoiprost powinni być regularnie kontrolowani pod kątem ryzyka raka gruczołu krokowego, w tym pod kątem oznaczenia PSA.

W dodatkowym, kolejnym dwuletnim badaniu pacjentów biorących udział w badaniu z zastosowaniem dutasterydu jako chemoprofilaktyki (badanie REDUCE) stwierdzono niską częstość nowych przypadków raka gruczołu krokowego (grupa dutasterydu [n = 14, 1,2 %]) oraz grupa placebo [n = 7, 0,7 %]) bez nowych zidentyfikowanych przypadków raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 według skali Gleasona.

Długoterminowe obserwacje (do 18 lat) pacjentów z badania klinicznego z zastosowaniem innego inhibitora 5α-reduktazy (finasterydu) jako chemoprofilaktyki nie wykazały statystycznie istotnej różnicy między grupami finasterydu i placebo pod względem ogólnej przeżywalności (HR 1,02, 95 % CI 0,97–1,08) ani przeżywalności po rozpoznaniu raka gruczołu krokowego (HR 1,01, 95 % CI 0,8–1,20).

Rak piersi

Zgłaszano rzadkie przypadki raka piersi u mężczyzn podczas badań klinicznych i w okresie postmarketingowym. Badania epidemiologiczne wskazują jednak na brak zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przy stosowaniu inhibitorów 5α-reduktazy. Pacjenci powinni natychmiast zgłaszać wszelkie zmiany w tkance piersi, takie jak wydzielanie z brodawki sutkowej lub obrzęk.

Niehermetyczne kapsułki

Dutasteryd jest wchłaniany przez skórę, dlatego kobiety i dzieci powinny unikać kontaktu z uszkodzonymi kapsułkami. Jeśli ciecz z kapsułki dostanie się na skórę, należy natychmiast wypłukać ją wodą z mydłem.

Niewydolność wątroby

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Ze względu na intensywny metabolizm dutasterydu oraz 3–5-tygodniowy okres półtrwania wydalania leczenie dutasterydem u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy prowadzić ostrożnie (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne”, „Przeciwwskazania” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Dutasteryd jest przeciwwskazany w leczeniu kobiet.

Stosowanie w czasie ciąży

Podobnie jak inne inhibitory 5α-reduktazy, dutasteryd przeszkadza w przekształcaniu testosteronu w dihydrotestosteron, co może hamować rozwój narządów płciowych zewnętrznych u płodu płci męskiej. Niewielkie ilości dutasterydu wykryto w ejakulacie pacjentów przyjmujących 0,5 mg dutasterydu dziennie. Nie wiadomo, czy dutasteryd dostający się do organizmu kobiety z nasieniem mężczyzny leczonego dutasterydem wpływa na płód płci męskiej (to ryzyko jest największe w pierwszych 16 tygodniach ciąży).

Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów 5α-reduktazy, zaleca się stosowanie prezerwatywy, jeśli partnerka pacjenta jest w ciąży lub potencjalnie może zajść w ciążę, w celu zapobiegania dostaniu się nasienia do organizmu kobiety.

Stosowanie w czasie karmienia piersią

Nie wiadomo, czy dutasteryd przenika do mleka matki.

Fekundacja

Zgłaszano przypadki wpływu dutasterydu na parametry ejakulatu (zmniejszenie liczby plemników, objętości ejakulatu oraz ruchomości plemników) u zdrowych mężczyzn. Nie można wykluczyć ryzyka obniżenia płodności u mężczyzn.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne dutasteryd nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu i obsługi innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Lek Zoiprost można stosować samodzielnie lub w połączeniu z alfa-blokującym tamsulozynem (0,4 mg).

Dorośli mężczyźni (w tym pacjenci w wieku podeszłym)

Zalecaną dawką leku Zoiprost jest 1 kapsułka (0,5 mg) doustnie raz dziennie. Kapsułkę należy połykać całą, nie otwierać ani nie żuć, ponieważ kontakt z zawartością kapsułki może powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Lek Zoiprost można przyjmować niezależnie od spożycia pokarmu.

Chociaż ulga objawów może być obserwowana we wczesnym okresie leczenia, dla obiektywnej oceny skuteczności działania leku leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy.

Niewydolność nerek

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością nerek nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z ciężką niewydolnością nerek.

Niewydolność wątroby

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością wątroby nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z niewydolnością wątroby lekkiego i umiarkowanego stopnia. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Dzieci.

Stosowanie przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

W badaniach klinicznych jednorazowe dawki dutasterydu do 40 mg dziennie (80 razy wyższe niż dawki terapeutyczne) podawane przez 7 dni u wolontariuszy nie wywołały obaw dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W badaniach klinicznych stosowano dawki dutasterydu 5 mg dziennie przez 6 miesięcy bez wystąpienia dodatkowych działań niepożądanych w porównaniu z dawką 0,5 mg dziennie.

Nie istnieje specyficzny antydotum, dlatego w przypadku możliwego przedawkowania stosuje się leczenie objawowe i wspierające.

Efekty uboczne.

Monoterapia dutasterydem

U około 19% z 2167 pacjentów przyjmujących dutasteryd w dwuletnich badaniach klinicznych fazy III kontrolowanych placebo, w ciągu pierwszego roku leczenia wystąpiły reakcje niepożądane. Większość zaobserwowanych reakcji niepożądanych była łagodna lub umiarkowana i dotyczyła układu rozrodczego. W kolejnych 2 latach otwartych badań rozszerzonych nie stwierdzono zmian w profilu reakcji niepożądanych.

W Tabeli 1 przedstawiono reakcje niepożądane wykryte podczas kontrolowanych badań klinicznych. Podane reakcje niepożądane, które wystąpiły podczas badań klinicznych i które według badaczy były związane z przyjmowaniem leków (z częstością występowania większą lub równą 1%), obserwowano częściej u pacjentów przyjmujących dutasteryd niż u pacjentów przyjmujących placebo w ciągu pierwszego roku leczenia.

Klasyfikacja częstości: bardzo często (> 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), rzadko (od 1/1000 do 1/100), rzadko (od 1/10000 do 1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1

*Wskazane działania niepożądane ze strony układu rozrodczego związane z leczeniem dutasterydą (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Wskazane działania niepożądane mogą utrzymywać się również po zakończeniu leczenia. Rola dutasterydu w tej trwałości jest nieznana.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

• Obejmuje wrażliwość i powiększenie piersi.

Lek Zoiprost w kombinacji z blokerem kanału wapniowego tamsulozyną

Dane czterolecznego badania CombAT, w którym porównywano przyjmowanie dutasterydu 0,5 mg (n = 1 623) i tamsulozyny 0,4 mg (n = 1611) raz dziennie oddzielnie oraz w kombinacji (n = 1610), wykazały, że częstość działań niepożądanych spowodowanych przyjmowaniem leków w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym roku leczenia wynosiła odpowiednio 22%, 6%, 4% i 2% dla terapii skojarzonej dutasteryd/tamsulozyna oraz 15%, 6%, 3% i 2% dla monoterapii dutasterydem, a także 13%, 5%, 2% i 2% dla monoterapii tamsulozyną. Wyższa częstość występowania działań niepożądanych w grupie terapii skojarzonej w pierwszym roku leczenia wynikała z wyższej częstości zaburzeń układu rozrodczego, w szczególności zaburzeń ejakulacji, obserwowanych w tej grupie.

W pierwszym roku leczenia w badaniu CombAT zaobserwowano poniższe działania niepożądane, które według badaczy były związane z przyjmowaniem leków, z częstością występowania większą lub równą 1%; częstość występowania tych działań w ciągu czterech lat leczenia przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2

a Kombinacja: dutasterid 0,5 mg 1 raz na dobę plus tamsulozyna 0,4 mg 1 raz na dobę.

b Ogólny termin „niewydolność serca” obejmuje niewydolność serca ze stazem, niewydolność serca, niewydolność lewej komory, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, ostrą niewydolność lewej komory, niewydolność prawej komory, ostrą niewydolność prawej komory, niewydolność komorową, niewydolność sercowo-płucną, stazową kardiomiopatię.

c Wskazane działania niepożądane ze strony układu rozrodczego związane są z leczeniem dutasterydą (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Wskazane działania niepożądane mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Rola dutasterydu w tej trwałości jest nieznana.

d Obejmuje wrażliwość oraz powiększenie piersi.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

Inne dane

Badanie REDUCE wykazało wyższą częstość występowania raka prostaty z oceną wg skali Gleasona 8–10 u mężczyzn przyjmujących dutasteryd w porównaniu do placebo. Nieznane jest, czy na wyniki tego badania wpłynęły zmniejszenie objętości prostaty czy inne czynniki związane z przyjmowaniem dutasterydu. Opisywano przypadki rozpoznania raka piersi u mężczyzn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności w stosowaniu”).

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku do Zautomatyzowanego Informacyjnego Systemu Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 kapsułek w blistrze; po 3 blistery w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Olive Healthcare.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Unit-II, Plot No. 163/2, Mahatma Gandhi Udhyog Nagar, Dabhil Village, Nani Daman, Daman - 396 210, Indie.