Zodak®

ULOTKA DO LEKU ZODAK® (ZODAC®)

Skład:

substancja czynna: cytrizyny dihydrochloran;

1 tabletka zawiera cytrizyny dihydrochloranu 10 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, povidon 30, stearynian magnezu, hydroksypropyloceluloza (2910/5), polietylenoglikol (makrogol 6000), talk, tlenek tytanu (E 171), emulsja simetykonu (SE 4).

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletka powlekana, wydłużonego kształtu, biała lub prawie biała, z rowkiem po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny. Kod ATC R06A E07.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Cetyryzyna, metabolit hydroksyzyny powstający w organizmie człowieka, jest silnym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1. Badania wiązania z receptorem w warunkach in vitro nie wykazały istotnej powinowactwa do innych receptorów poza receptorami H1.

Wykazano, że oprócz działania antyhistaminowego cetyryzyna wykazuje działanie przeciwalergiczne: w dawce 10 mg 1 lub 2 razy na dobę hamuje późną fazę migracji eozynofilów w skórze i spojówce u pacjentów z zapaleniem skóry atopowym poddanych próbie prowokacyjnej na obecność alergii.

Badania przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że cetyryzyna w dawkach 5 i 10 mg wyraźnie hamuje reakcje prowadzące do powstawania bąbli i zapalnego zaczerwienienia wywołane bardzo wysokimi stężeniami histaminy w skórze, jednak nie stwierdzono korelacji z efektywnością terapeutyczną.

W badaniu przeprowadzonym u dzieci w wieku od 5 do 12 lat przez 35 dni nie stwierdzono przyzwyczajenia do działania przeciwhistaminowego cetyryzyny (hamowanie powstawania bąbli i zapalnego zaczerwienienia). Gdy po stosowaniu powtarzanych dawek cetyryzyny leczenie zostało przerwane, normalna reakcja skóry na histaminę odzyskiwana była w ciągu 3 dni.

W sześciotygodniowym badaniu kontrolowanym placebo, w którym uczestniczyło 186 pacjentów z alergicznym nieżytami nosa na tle lekkiej lub umiarkowanej astmy oskrzelowej, cetyryzyna w dawce 10 mg raz na dobę zmniejszała objawy nieżytu nosa, nie wpływając jednocześnie na funkcję płuc. Badanie to potwierdza bezpieczeństwo stosowania cetyryzyny u pacjentów z alergią, którzy mają astmę oskrzelową lekkiego lub umiarkowanego stopnia nasilenia.

W badaniu kontrolowanym placebo, w którym cetyryzyna była stosowana w wysokiej dawce 60 mg przez 7 dni, nie stwierdzono statystycznie istotnego wydłużenia odcinka QT.

Wykazano, że w zalecanych dawkach cetyryzyna poprawia jakość życia pacjentów z rocznym i sezonowym alergicznym nieżytami nosa.

Farmakokinetyka.

Stężenie szczytowe w osoczu w stanie równowagi wynosi około 300 ng/ml i osiągane jest w ciągu 1,0 ± 0,5 godz. Po przyjmowaniu cetyryzyny w dawce dobowej 10 mg przez 10 dni nie obserwowano kumulacji. Rozkład takich parametrów farmakokinetycznych jak maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) i pole pod krzywą farmakokinetyczną (AUC) jest jednolity wśród ochotników.

Stopień absorpcji cetyryzyny nie zmniejsza się po spożyciu pokarmu, jednak zmniejsza się szybkość jej absorpcji. Biologiczna dostępność cetyryzyny w postaci roztworu, kapsułek lub tabletek jest podobna.

Przewidywany objętość rozłożenia w organizmie wynosi 0,50 l/kg. Procent wiązania cetyryzyny z białkami osocza wynosi 93 ± 0,3 %. Cetyryzyna nie wpływa na wiązanie warfaryny z białkami osocza.

Cetyryzyna nie ulega istotnemu metabolizmowi przy pierwszym przejściu. Około 2/3 substancji wydzielane jest z moczem w niezmienionej postaci. Ostateczny okres półwydalania wynosi około 10 godzin.

W zakresie dawek od 5 do 60 mg farmakokinetyka cetyryzyny jest liniowa.

Osobliwe grupy pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku: po jednorazowym doustnym przyjęciu leku w dawce 10 mg okres półwydalania wydłużał się o około 50%, a klirens zmniejszał się o 40% u 16 pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu do pacjentów typowych. Obniżenie klirensu cetyryzyny u tych starszych ochotników wydaje się być związane z obniżoną funkcją nerek.

Dzieci, niemowlęta i przedszkolaki: okres półwydalania cetyryzyny wynosił około 6 godzin u dzieci w wieku od 6 do 12 lat, a u dzieci w wieku od 2 do 6 lat – 5 godzin. U niemowląt i przedszkolaków (od 6 do 24 miesięcy) ten wskaźnik był obniżony do 3,1 godziny.

Pacjenci z zaburzoną funkcją nerek: parametry farmakokinetyczne leku były podobne u pacjentów z łagodnym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny powyżej 40 ml/min) i zdrowych ochotników. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek zaobserwowano trzykrotne wydłużenie okresu półwydalania i 70% zmniejszenie klirensu w porównaniu do zdrowych ochotników.

U pacjentów poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny poniżej 7 ml/min), po jednorazowym doustnym przyjęciu cetyryzyny w dawce 10 mg, zaobserwowano trzykrotne wydłużenie okresu półwydalania i 70% zmniejszenie klirensu w porównaniu do typowych pacjentów. Cetyryzyna słabo usuwana jest podczas hemodializy. U pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem funkcji nerek konieczna jest korekta dawki (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjenci z zaburzoną funkcją wątroby: u pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby (chorobami hepatocelularnymi, cholestazą i cierpieniem dróg żółciowych), którzy jednorazowo przyjęli 10 lub 20 mg cetyryzyny, zaobserwowano wydłużenie okresu półwydalania o 50% i zmniejszenie klirensu o 40% w porównaniu do zdrowych pacjentów. Korekta dawki u pacjentów z zaburzoną funkcją wątroby jest konieczna tylko w przypadku współistniejącego zaburzenia funkcji nerek.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Lek jest wskazany w celu złagodzenia objawów nosowych i ocznych sezonowego oraz przewlekłego alergicznego nieżytu nosa oraz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki u dorosłych i dzieci powyżej 6. roku życia.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy leku, hydroksyzynę lub którąkolwiek pochodną piperazyny.

Ciężkie zaburzenie czynności nerek z klirem kreatyniny mniejszym niż 10 ml/min.

Rzadkie dziedziczne formy nietolerancji galaktozy, niedobór laktazy Lapp, niedostateczne wchłanianie glukozy-galaktozy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne cetiryzyny oraz jej profil tolerancji, nie oczekuje się żadnych interakcji dla tego środka przeciwkożałowkowego. W całym okresie prowadzenia badań nad interakcjami lek–lek, w szczególności z pseudoefedryną lub teofiliną w dawce 400 mg na dobę, nie zaobserwowano żadnych interakcji farmakodynamicznych ani statystycznie istotnych interakcji farmakokinetycznych.

Badania interakcji farmakokinetycznej przeprowadzono dla cetiryzyny oraz pseudoefedryny, antypiryny, cyklosporyny, klotrimazolu, erytromycyny, azitromycyny – nie zaobserwowano interakcji farmakokinetycznych. W badaniu wielokrotnego stosowania teofiliny (400 mg raz dziennie) i cetiryzyny zaobserwowano niewielkie (16%) zmniejszenie klirensu cetiryzyny, podczas gdy rozkład teofiliny nie zmieniał się przy jednoczesnym przyjmowaniu cetiryzyny.

W badaniach stosowania cetiryzyny z cyklosporyną, gliburydą, diazepamem i pseudoefedryną nie stwierdzono dowodów szkodliwych interakcji farmakodynamicznych.

W badaniach stosowania cetiryzyny z azitromycyną, erytromycyną, klotrimazolem, teofiliną i pseudoefedryną nie stwierdzono dowodów szkodliwych klinicznych interakcji. Ponadto jednoczesne stosowanie cetiryzyny z makrolidami lub klotrimazolem nigdy nie prowadziło do klinicznie istotnych zmian na EKG.

W badaniu wielokrotnego stosowania rytonawiru (600 mg dwa razy dziennie) i cetiryzyny (10 mg dziennie) ekspozycja na cetiryzynę zwiększyła się o około 40%, podczas gdy rozkład rytonawiru ulegał nieco zmianie (–11%) przy jednoczesnym przyjmowaniu cetiryzyny.

Wchłanianie cetiryzyny nie zmniejsza się po spożyciu posiłku, choć wskaźnik wchłaniania opóźnia się o 1 godzinę.

U wrażliwych pacjentów jednoczesne spożycie alkoholu lub innych depresyjnych środków na ośrodkowy układ nerwowy może prowadzić do dodatkowego obniżenia uwagi i pogorszenia sprawności psychofizycznej, mimo że cetiryzyna nie nasila działania alkoholu (przy stężeniu alkoholu we krwi 0,5 g/l).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Podczas przyjmowania w dawkach terapeutycznych nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji z alkoholem (przy stężeniu alkoholu we krwi 0,5 g/l). Niemniej jednak zaleca się unikania jednoczesnego spożycia alkoholu.

Z ostrożnością należy stosować u pacjentów skłonnych do zatrzymania moczu (np. uszkodzenie kręgosłupa, przerost prostaty), ponieważ cetiryzyna zwiększa ryzyko wystąpienia zatrzymania moczu.

Zaleca się ostrożne przepisywanie leku pacjentom z epilepsją oraz pacjentom z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych.

Leki przeciwhistaminowe tłumią skórne próby alergiczne, dlatego przed ich wykonaniem należy przerwać przyjmowanie leku 3 dni wcześniej (okres eliminacji).

Z ostrożnością należy stosować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana jest korekta dawkowania) oraz u starszych pacjentów z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej).

Nie można stosować tabletek Zodak® pokrytych powłoką filmową u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi formami galaktozemii, wrodzonym niedoborem laktazy lub z zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.

Świerdzenie i/lub pokrzywka mogą pojawić się po przerwaniu stosowania cetiryzyny, nawet jeśli objawy te nie występowały przed rozpoczęciem leczenia. W niektórych przypadkach objawy mogą być nasilone i może być konieczne ponowne leczenie po jego przerwaniu.

Populacja pediatryczna

Stosowanie leku w formie tabletek pokrytych powłoką filmową nie jest zalecane u dzieci poniżej 6 roku życia, ponieważ forma leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawki.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Brakuje wystarczających danych dotyczących wpływu leku w czasie ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na ciążę, rozwój embrionalny/fetalny, poród czy rozwój poporodowy. Leku nie należy przepisywać kobietom w ciąży bez konieczności i tylko wtedy, gdy korzyści z jego stosowania według oceny lekarza przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią. Cetiryzyna przenika do mleka matki w stężeniach wynoszących 25–90% stężenia w osoczu krwi, w zależności od czasu po podaniu leku. Dlatego lek należy przepisywać z ostrożnością kobietom karmiącym piersią.

Plodność. Dostępne dane dotyczące wpływu na ludzką płodność są ograniczone, jednak nie stwierdzono szkodliwego wpływu. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność człowieka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Obiektywna ocena zdolności do prowadzenia pojazdów, występowania ukrytego osłabienia i możliwości pracy na taśmie produkcyjnej nie wykazała żadnych klinicznie istotnych efektów przy stosowaniu leku w zalecanej dawce 10 mg.

Pacjentom, którzy zamierzają prowadzić samochód, zajmować się potencjalnie niebezpieczną działalnością lub pracować z mechanizmami, nie należy przekraczać zalecanej dawki i należy wziąć pod uwagę własną reakcję organizmu na lek. U wrażliwych pacjentów jednoczesne przyjmowanie leku z innymi środkami obniżającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może prowadzić do dodatkowego pogorszenia koncentracji uwagi i obniżenia wydajności.

Sposób stosowania i dawki.

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 5 mg 2 razy na dobę (½ tabletka 2 razy na dobę).

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat: 10 mg 1 raz na dobę (1 tabletka 1 raz na dobę).

Tabletki należy połykać, popijając szklanką wody.

Pacjenci w podeszłym wieku: przy prawidłowej funkcji nerek nie ma potrzeby zmniejszania dawki leku.

Pacjenci z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem funkcji nerek: nie ma danych dotyczących stosunku „skuteczność/bezpieczeństwo” u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek. Ponieważ cetiryzyna jest wydalana głównie z moczem (patrz rozdział „Właściwości farmakologiczne”), w przypadkach, gdy nie można zastosować innej metody leczenia, odstępy między dawkami należy ustalać indywidualnie. Dawka leku powinna być dostosowana zgodnie z poniższą tabelą. Aby korzystać z tej tabeli dawkowania, należy obliczyć klirens kreatyniny (KK) pacjenta w ml/min. Można go obliczyć za pomocą wzoru, znając stężenie kreatyniny w surowicy krwi w mg/dl:

Korekta dawki leku u dorosłych pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek

Dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek dawkę należy dobrać indywidualnie, uwzględniając wartość klirensu nerkowego każdego pacjenta, a także jego wiek i masę ciała.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby: u pacjentów z samymi zaburzeniami funkcji wątroby nie trzeba korygować dawki.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek: zaleca się korektę dawki (patrz wyżej „Pacjenci z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem funkcji nerek”).

Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od przebiegu choroby.

Dzieci. Lek wskazany jest u dzieci od 6. roku życia. Nie zaleca się stosowania leku w postaci tabletek powlekanych dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie umożliwia doboru odpowiedniej dawki.

Przedawkowanie.

Objawy. Objawy obserwowane po przedawkowaniu cetiryzyny są głównie związane z jej wpływem na ośrodkowy układ nerwowy lub przejawami przypominającymi działanie antycholinergicznego.

Do niepożądanych zjawisk obserwowanych po przyjęciu dawki co najmniej pięciokrotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową należą: dezorientacja, biegunka, zawroty głowy, zwiększona zmęczalność, ból głowy, niedoból, midriaza, świąd, niepokój, działanie uspokajające, senność, stupor, tachykardia, drżenie i zatrzymanie oddawania moczu.

Leczenie. Nieznany jest specyficzny antydotum na cetiryzynę. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe lub wspierające. Po przyjęciu leku należy jak najszybciej przepłukać żołądek. Usunięcie cetiryzyny za pomocą dializy jest nieskuteczne.

Efekty niepożądane.

Badania kliniczne wykazały, że stosowanie cetiryzyny w dawkach zalecanych może prowadzić do niewielkich niepożądanych działań na ośrodkowy układ nerwowy, w tym senność, zwiększona zmęczalność, zawroty głowy oraz ból głowy. W niektórych przypadkach odnotowano doniesienia o paradoksalnej stymulacji ośrodkowego układu nerwowego.

Chociaż cetiryzyna jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1 i nie wykazuje istotnej aktywności antycholinergicznej, pojawiały się pojedyncze doniesienia o trudnościach w oddawaniu moczu, zaburzeniach akomodacji oczu oraz uczuciu suchości w ustach.

Znane są przypadki zaburzeń funkcji wątroby z podwyższeniem poziomu enzymów wątrobowych w połączeniu z podwyższeniem poziomu bilirubiny. W większości przypadków objawy te ustępowały po przerwaniu leczenia cetiryzyną dihydrochloranem.

W podwójnie ślepych, kontrolowanych badaniach klinicznych lub farmakoklinicznych porównujących cetiryzynę z placebo lub innymi lekami przeciwhistaminowymi w dawkach zalecanych (10 mg cetiryzyny na dobę), w których dostępne były ilościowe dane dotyczące bezpieczeństwa, w udział wzięło ponad 3200 pacjentów przyjmujących cetiryzynę. W badaniach kontrolowanych placebem przy stosowaniu cetiryzyny w dawce 10 mg u co najmniej 1,0% pacjentów obserwowano następujące efekty niepożądane:

Chociaż senność występowała istotnie częściej niż w grupie placebo, w większości przypadków była łagodna lub umiarkowana. Inne badania wykazały, że stosowanie leku w zalecanych dawkach dobowych nie wpływało na codzienną aktywność u zdrowych młodych ochotników.

U dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat, które uczestniczyły w badaniach klinicznych lub farmakoklinicznych kontrolowanych placebo, zaobserwowano następujące niepożądane reakcje na lek, których częstość wynosiła 1% lub więcej:

Doświadczenie po rejestracji

W okresie po rejestracji zaobserwowano następujące niepożądane reakcje na lek. Reakcje podzielono według częstości występowania: rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100), bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do <1/1000), rzadko (od < 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Ze strony krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko: trombocytopenia.

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: nadwrażliwość.

Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony psychiki

Rzadko: pobudzenie psychiczne z lękiem (agitacja).

Rzadko: agresja, dezorientacja, depresja, halucynacje, bezsenność.

Bardzo rzadko: tiki nerwowe.

Częstość nieznana: myśli samobójcze, koszmary nocne.

Ze strony układu nerwowego

Rzadko: parestezje.

Rzadko: drgawki, zaburzenia ruchowe.

Bardzo rzadko: dysgezja, omdlenia, drżenie, dystonia, dyskineza.

Częstość nieznana: amnezja, zaburzenia pamięci.

Ze strony narządu wzroku

Bardzo rzadko: zaburzenia akomodacji, nieostre widzenie, zaburzenia ruchów gałek ocznych.

Ze strony serca

Rzadko: tachykardia.

Ze strony narządu słuchu i równowagi

Częstość nieznana: zawroty głowy.

Ze strony przewodu pokarmowego

Rzadko: biegunka.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego

Rzadko: zaburzenia funkcji wątroby (podwyższenie poziomu transaminaz, fosfatazy alkalicznej, gamma-glutamylotranspeptydazy i bilirubiny).

Częstość nieznana: zapalenie wątroby.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: świąd, wysypka.

Rzadko: pokrzywka.

Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, ustalona erytema lekowa.

Częstość nieznana: ostra ogólna pustulopatia egzantematyczna.

Po odstawieniu ceteryzyny zgłaszano występowanie świądu i/lub pokrzywki.

Ze strony układu mięśniowego i tkanki łącznej

Częstość nieznana: ból stawów.

Ze strony nerek i dróg moczowych

Bardzo rzadko: zaburzenia oddawania moczu, enureza.

Częstość nieznana: zatrzymanie moczu.

Ze strony odżywiania i przemiany materii:

Częstość nieznana: zwiększony apetyt.

Ogólne zaburzenia

Rzadko: osłabienie, niedoból.

Rzadko: obrzęk.

Częstość nieznana: zwiększenie apetytu.

Wyniki badań

Rzadko: przyrost masy ciała.

Przekazywanie podejrzeń o niepożądane reakcje

Przekazywanie podejrzeń o niepożądane reakcje po zatwierdzeniu leku przez organy regulacyjne jest ważnym procesem. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszelkie podejrzane niepożądane reakcje poprzez krajowy system farmakogroźby.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Nr 30 (10×3): po 10 tabletek w blisterze, 3 blistry w pudełku tekturowym.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent.

Sp. z o.o. „Zentiva”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

U Kabelovny 130, 102 37 Praga 10, Dolní Měcholupy, Republika Czeska.

Wnioskodawca.

Sp. z o.o. „Opella HealthCare Ukraina”.

Adres wnioskodawcy.

Ukraina, 01033, miasto Kijów, ul. Zhytianska 48-50A.