Witamina D3

INSTRUKCJA dotycząca stosowania leku WITAMINA D3 (VITAMIN D3)

Skład:

substancja czynna: cholecalciferol;

1 tabletka zawiera cholecalciferolu 1000 JM, 2000 JM, 4000 JM lub 5600 JM;

substancje pomocnicze: manitol, celuloza mikrokryształowa, povidon, sodowa sól kroskarboksyellowej celulozy, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki od białego do białego z żółtawym odcieniem, o kształcie płasko-cylindrycznym z faską (dawkowanie 1000 JM) lub z kreseczką i faską (dawkowanie 2000 JM i 4000 JM), lub o kształcie okrągłym, z powierzchnią dwuwypukłą (dawkowanie 5600 JM).

Grupa farmakoterapeutyczna. Witaminy. Witamina D i jej analogi. Cholecalciferol.

Kod ATC A11C C05.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Cholekalcyferol (witamina D3) syntetyzowany jest w skórze z 7-dehydrocholesterolu pod wpływem promieniowania ultrafioletowego i przekształcany w jego formę biologicznie aktywną (1,25-dihydroksycholekalcyferol) w dwóch etapach hydroksylacji: najpierw w wątrobie (położenie 25), a następnie w tkankach nerek (położenie 1). Razem z hormonem przytarczyc i kalcytoniną 1,25-dihydroksycholekalcyferol odgrywa istotną rolę w regulacji równowagi wapnia i fosforanów. W swojej biologicznie aktywnej formie witamina D3 stymuluje wchłanianie wapnia w przewodzie pokarmowym, przenikanie wapnia do osteoidu oraz uwalnianie wapnia i fosforanów z tkanki kostnej. W jelicie cienkim sprzyja szybkiemu i opóźnionemu wchłanianiu wapnia. Ponadto stymuluje przeniesienie pasywne i aktywne fosforanów. W nerkach hamuje wydalanie wapnia i fosforanów poprzez stymulację resorpcji kanalikowej. Biologicznie aktywna forma cholekalcyferolu bezpośrednio hamuje produkcję hormonu przytarczyc w gruczołach przytarczyc. Sekrecja hormonu przytarczyc dodatkowo hamowana jest w wyniku zwiększenia wchłaniania wapnia w jelicie cienkim pod wpływem biologicznie aktywnej witaminy D3.

Tak zwana witamina D3 pod względem jej powstawania, fizjologicznej regulacji i mechanizmu działania może być rozważana jako prekursor hormonu steroidowego. Cholekalcyferol oprócz fizjologicznej produkcji w skórze może dostawać się do organizmu z pożywieniem lub jako lek. Ostatni sposób może powodować przedawkowanie i zatrucie, ponieważ w tym przypadku nie występuje hamowanie fizjologicznej produkcji witaminy D, takiej jak synteza w skórze.

Obecność w przyrodzie i pokrycie zapotrzebowania. Norma ilości witaminy D dla dorosłych to 20 µg, co odpowiada 800 MI na dobę. Zdrowi dorośli mogą pokryć swoje zapotrzebowanie na witaminę D poprzez endogenną syntezę przy założeniu wystarczającej ilości światła słonecznego. Otrzymywanie witaminy D z pożywienia ma jedynie znaczenie wtórne, ale może być istotne w pewnych warunkach krytycznych (klimat, styl życia).

Szczególnie bogate w witaminę D są wątróbka ryb i ryby, choć niewielkie ilości występują również w mięsie, jajach, zwłaszcza w żółtkach, mleku, produktach mlecznych oraz w awokado.

Oznaki niedoboru witaminy D. Oznaki niedoboru witaminy D mogą pojawiać się np. u noworodków przedwczesnych, u niemowląt karmionych wyłącznie piersią przez ponad 6 miesięcy bez dodatku wapnia, lub u dzieci na surowej diecie wegetariańskiej. Przyczyną rzadkiego niedoboru witaminy D u dorosłych może być niedostateczne spożycie z pożywieniem, brak wystarczającego napromienienia ultrafioletowego, zaburzenia absorpcji i trawienia, marskość wątroby oraz niewydolność nerek.

W przypadku niedoboru witaminy D nie zachodzi kalcyfikacja szkieletu (prowadzi to do rozwoju krzywicy) lub występuje dekalcyfikacja kości (prowadzi to do rozwoju osteomalacji). Niedobór wapnia i/lub witaminy D powoduje odwracalne podwyższenie sekrecji hormonu przytarczyc. Takiego wtórnego hiperparatyreoidyzmu zwiększa metabolizm w tkance kostnej, co może prowadzić do kruchości i złamania kości.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. Witamina D w ilości występującej w produktach spożywczych jest niemal całkowicie wchłaniana z pożywienia. Wchłaniany jest razem z lipidami pokarmowymi i kwasami żółciowymi, dlatego podawanie witaminy D podczas głównego posiłku w ciągu dnia może sprzyjać jej lepszemu wchłanianiu.

Rozkład i biotransformacja. Przekształcenie metaboliczne cholekalcyferolu zachodzi w wątrobie za pomocą hydroksylazy mikrosomalnej z utworzeniem 25-hydroksycholekalcyferolu (25 (OH) D3). Następnie przekształca się on w nerkach na 1,25-dihydroksycholekalcyferol, który jest formą biologicznie aktywną.

Po jednorazowym doustnym przyjęciu cholekalcyferolu maksymalna stężenie w surowicy krwi 25 (OH) D3 jako głównej formy magazynowej osiągane jest po około tygodniu. Następnie 25 (OH) D3 powoli jest wydalany z pozornym okresem półtrwania z surowicy krwi wynoszącym około 50 dni. Po zastosowaniu witaminy D w wysokich dawkach stężenie 25-hydroksycholekalcyferolu w surowicy krwi może wzrastać przez kilka miesięcy. Hiperkalcemia spowodowana przedawkowaniem może trwać przez kilka tygodni (patrz sekcja „Przedawkowanie”).

Wydalanie. Metabolity związane z określonym α-globuliną, krążące we krwi, wydalane są głównie z żółcią i kałem.

Grupy specjalne pacjentów. U osób z zaburzeniami funkcji nerek szybkość klirensu metabolicznego jest obniżona o 57% w porównaniu do zdrowych ochotników.

W przypadku zespołu złego wchłaniania obniża się absorpcja i zwiększa eliminacja witaminy D3. U osób z otyłością obserwuje się mniejszą zdolność utrzymywania poziomu witaminy D3 podczas przebywania na słońcu, a do skorygowania niedoboru mogą być potrzebne wyższe dawki witaminy D3 do podania doustnego.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

• W celu zapobiegania niedoborowi witaminy D u dzieci od 12. roku życia i dorosłych z wysokim ryzykiem jej niedoboru, którzy nie mają zaburzeń wchłaniania.
• W celu zapobiegania niedoborowi witaminy D u dorosłych z zespołem niedożywienia (maldigestią).
• Jako uzupełnienie specyficznej terapii osteoporozy u dorosłych z niedoborem witaminy D lub z wysokim ryzykiem niedoboru witaminy D.
• W leczeniu hipoparatejrody u dorosłych.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na składniki leku.
• Hiperkalcemia.
• Hiperkalcyuria.
• Hipervitaminoza D.
• Pseudohipoparatejroda (potrzeba w witaminie D może być niższa niż w okresie normalnej wrażliwości na witaminę, z ryzykiem długotrwałego przedawkowania).
• Nefrolitioza (choroba kamica nerkowa).
• Niewydolność nerek.
• Sarkanioza.
• Gruźlica.
• Dodatkowe przyjmowanie witaminy D (może prowadzić do przedawkowania).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie leków przeciwdrgawkowych (np. fenytoina i fenylobarbital) lub barbituranów (i ewentualnie innych leków indukujących enzymy wątrobowe) może prowadzić do zmniejszenia działania witaminy D3 z powodu metabolicznej inaktywacji.

Ryfampicyna może obniżać skuteczność cholokalciferolu w wyniku indukcji enzymów wątrobowych.

Izoniazyd może obniżać skuteczność cholokalciferolu w wyniku hamowania metabolicznej aktywacji cholokalciferolu.

Jonowymienne, środki przeczyszczające, orlistat mogą zmniejszać wchłanianie witaminy D w przewodzie pokarmowym. Podobny efekt występuje przy stosowaniu cholokalciferolu z neomycyną, co zmniejsza działanie witaminy D.

Środek cytotoksyczny aktynomycyna oraz przeciwbakteryjne środki azolowe zmniejszają aktywność witaminy D3 w wyniku hamowania przekształcania 25-hydroksycholokalciferolu do 1,25-dihydroksycholokalciferolu przez enzymy nerek z utworzeniem 25-hydroksywitaminy D-1-hydrolazy.

Glikokortykosteroidy zwiększają metabolizm witaminy D, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności witaminy D3.

Jednoczesne stosowanie pochodnych benzotiadiazynu (moczegony z grupy tiazydowej) prowadzi do zwiększenia ryzyka hiperkalcemii w wyniku obniżenia wydzielania wapnia przez nerki. Dlatego należy kontrolować poziom wapnia w osoczu krwi i w moczu.

Należy unikać stosowania leku w połączeniu z metabolitami lub analogami witaminy D. Jednoczesne przepisanie witaminy D3 z metabolitami lub analogami witaminy D możliwe jest tylko wyjątkowo i wyłącznie pod kontrolą poziomu wapnia w surowicy krwi (zwiększa ryzyko efektów toksycznych).

Doustne przyjmowanie witaminy D3 jednocześnie z glikozydami nasierdziowymi może nasilać działanie i toksyczność cyfostanu w wyniku zwiększenia poziomu wapnia (ryzyko wystąpienia arytmii serca). U takich pacjentów należy regularnie wykonywać EKG oraz kontrolować poziom wapnia w osoczu krwi i w moczu, a także oznaczać stężenie digoksyny lub digitoksyny, jeśli to możliwe.

Jednoczesne stosowanie leku z lekami przeciwwskazanymi zawierającymi glin lub magnez może wywoływać toksyczne działanie glinu na kości oraz hipermagnezemię u pacjentów z niewydolnością nerek.

Ketokonazol może obniżać biosyntezę i katabolizm 1,25(OH)2-cholokalciferolu.

Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi wysokie dawki wapnia i fosforu zwiększa ryzyko hiperfosfatemii.

Witamina D może działać antagonistycznie wobec leków stosowanych w hiperkalcemii, takich jak kalcitonina, etydronian, pamidronian. Należy przerwać stosowanie witaminy D3 w przypadku hiperkalcemii wymagającej aktywnego leczenia.

Szczególne wskazania.

Lek należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek (zaburzenia wydalenia wapnia i fosforanów), podczas leczenia pochodnymi benzotiadiazynowymi oraz u pacjentów unieruchomionych (z powodu ryzyka rozwoju hiperkalcemii i hiperkalcurii). U takich pacjentów należy kontrolować poziom wapnia i fosforanów. Należy uwzględniać ryzyko zwapnienia tkanek miękkich.

Z ostrożnością należy stosować lek u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe oraz u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Podczas stosowania leku należy uwzględniać dodatkowe przyjmowanie witaminy D (jednoczesne stosowanie innych leków zawierających witaminę D). Leczenie skojarzone z zastosowaniem witaminy D lub wapnia należy prowadzić wyłącznie pod nadzorem lekarza i z kontrolą stężenia wapnia w surowicy i moczu.

Indywidualne zapotrzebowanie powinno uwzględniać wszystkie możliwe źródła przyjmowania tej witaminy. Przed rozpoczęciem leczenia witaminą D3 konieczna jest dokładna ocena stanu pacjenta przez lekarza oraz uwzględnienie dodatkowej ilości witaminy D spożywanej z określonymi produktami spożywczymi.

Należy pamiętać, że dieta bogata w tłuszcze może zwiększać wchłanianie witaminy D3, dlatego podczas przyjmowania leku zaleca się przestrzeganie diety bez nadmiaru tłuszczów.

Zbyt wysokie dawki witaminy D3 stosowane przez dłuższy czas lub dawki uderzeniowe mogą być przyczyną przewlekłego hipervitaminozy D.

Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia objawów hipervitaminozy: zmęczenie, nudności, biegunka, poliuria.

Leku nie należy stosować:

• pacjentom z gruźlicą gruźlicą (sarkoidozą) ze względu na ryzyko przyspieszonego przekształcania witaminy D w jej aktywne metabolity;
• pacjentom z pseudohypoparatyreoidą, ponieważ zapotrzebowanie na witaminę D może zmniejszyć się w fazie normalnej wrażliwości na witaminę D. W takich przypadkach zaleca się stosowanie pochodnych witaminy D, które łatwiej podlegają kontroli.

W przypadku pseudohypoparatyreoidy rozwiniętej po operacyjnym leczeniu tarczycy, należy przerwać stosowanie leku do czasu przywrócenia funkcji przytarczyc w celu zapobieżenia zatruciu witaminą D.

Podczas długotrwałego leczenia dawkami przekraczającymi 1000 MI witaminy D3 zaleca się kontrolę stężeń wapnia, fosforanów i glukozy w surowicy i moczu oraz sprawdzanie funkcji nerek poprzez oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy. Takie monitorowanie jest szczególnie ważne u pacjentów w podeszłym wieku oraz podczas jednoczesnego leczenia glikozydami nasercowymi lub diuretykami (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). Dotyczy to również pacjentów skłonnych do powstawania kamieni w nerkach zawierających wapno.

U niektórych pacjentów zaleca się rozważenie dodatkowego podania leku zawierającego wapno. Leków zawierających wapno należy stosować pod ścisłą kontrolą medyczną w celu zapobieżenia hiperkalcemii. Nie należy przyjmować leku jednocześnie z wysokimi dawkami wapna.

Dzieci. Dzienne zapotrzebowanie dziecka na witaminę D oraz sposób jej stosowania należy ustalać indywidualnie i każdorazowo przeglądać podczas okresowych badań.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Leku należy stosować z ostrożnością u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Odpowiednia podaż witaminy D jest konieczna w czasie ciąży i karmienia piersią. Należy kontrolować przyjmowanie witaminy D do organizmu.

Ciąża. Dane dotyczące stosowania cholekalcyferolu w czasie ciąży są ograniczone.

Obecnie nie ma danych na temat istnienia ryzyka przyjmowania maksymalnej dziennej dawki 600 MI witaminy D3. Jednakże witaminę D3 zaleca się stosować z ostrożnością kobietom w ciąży wyłącznie w przypadku niedoboru i naglącej potrzeby, z rygorystycznym przestrzeganiem zalecanego dawkowania. Dzienne dawki nie należy przekraczać 500 MI, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Należy unikać długotrwałego stosowania wysokich dawek witaminy D w czasie ciąży, ponieważ długotrwała hiperkalcemia, która może się wówczas pojawić, może negatywnie wpływać na rozwój fizyczny i psychiczny dziecka, może powodować nadzastawkową zwężenie aorty oraz retinopatię u noworodka.

Karmienie piersią. Witamina D i jej metabolity przenikają do mleka matki. Nie zaobserwowano przypadków przedawkowania u noworodków karmionych piersią. Należy jednak uwzględniać to przy dodatkowym przepisywaniu witaminy D dziecku.

Plodność. W badaniach wpływu cholekalcyferolu na funkcję rozrodczą i płodność u zwierząt nie zaobserwowano żadnych efektów. Stosunek potencjalnej korzyści do ryzyka u ludzi pozostaje nieznany.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Lek nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania. Do stosowania doustnego u dorosłych i dzieci od 12. roku życia. Tabletkę należy połknąć całą, popijając dużą ilością wody, najlepiej podczas głównego posiłku.

Dawkowanie. Dawkowanie witaminy D zależy od ciężkości choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Dawkę ustala lekarz w każdym przypadku indywidualnie. W przypadku stosowania dawek powyżej 1000 MI witaminy D3 na dobę, jak również przy leczeniu ciągłym lub długotrwałym, należy regularnie kontrolować stężenie kreatyniny we krwi oraz poziom wapnia w surowicy i moczu, a także funkcję nerek. W razie potrzeby dawkę należy skorygować w zależności od stężenia wapnia w surowicy krwi (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Czas trwania leczenia zależy od przebiegu i ciężkości choroby i jest ustalany indywidualnie przez lekarza.

Profilaktyka niedoboru witaminy D u dzieci od 12. roku życia i dorosłych z wysokim ryzykiem jej niedoboru, którzy nie mają zaburzeń wchłaniania: 500*–1000 MI witaminy D3 na dobę.

Profilaktyka niedoboru witaminy D u dorosłych z zespołem złego wchłaniania: dawkę ustala indywidualnie lekarz. Ogólnie zalecana dawka wynosi 3000–5000 MI witaminy D3 na dobę.

Suplementacja specyficznego leczenia osteoporozy u dorosłych z niedoborem witaminy D lub z wysokim ryzykiem niedoboru witaminy D: 1000 MI witaminy D3 na dobę lub 5600 MI witaminy D3 co tydzień w połączeniu z preparatem wapnia, jeśli jest to konieczne.

Leczenie hipoparatejrodyzmu u dorosłych: zalecana dawka zależy od stężenia wapnia w surowicy krwi i wynosi 10000–20000 MI witaminy D3 na dobę lub nawet więcej.

Pacjenci w podeszłym wieku. Korekty dawki nie wymaga się, należy jednak wziąć pod uwagę funkcję nerek.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek. Witaminę D3 należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek.

Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby. Korekty dawki nie wymaga się.

*stosować leki cholekalcyferolu w innej postaci leku z możliwością odpowiedniego dawkowania.

Dzieci. Można stosować u dzieci od 12. roku życia w celu zapobiegania niedoborowi witaminy D u osób z wysokim ryzykiem jej niedoboru, którzy nie mają zaburzeń wchłaniania.

Dzieciom poniżej 12. roku życia (od 2. tygodnia życia) można stosować lek „Witamina D3”, krople doustne, roztwór, 15000 MI/ml.

Przedawkowanie.

Witamina D3 reguluje metabolizm wapnia i fosforanów; po przedawkowaniu może wystąpić hiperkalcemia, hiperkalcynuria, kamica nerkowa i uszkodzenia kości, a także zmiany ze strony układu sercowo-naczyniowego. Hiperkalcemia pojawia się po podaniu 50000–100000 MI witaminy D3 na dobę.

Objawy przedawkowania. Ostra i przewlekła przedawkowanie witaminy D3 może powodować hiperkalcemię, która może stać się trwała i zagrażająca życiu. Objawy mogą być niestandardowe i objawiać się jako arytmia serca, pragnienie, odwodnienie, osłabienie i zaburzenia świadomości. Ponadto przewlekłe przedawkowanie może prowadzić do odkładania się wapnia w naczyniach krwionośnych i tkankach.

Oprócz zwiększenia zawartości fosforu w surowicy krwi i w moczu, przedawkowanie może również wywołać zespół hiperkalcemiczny, który następnie prowadzi do odkładania się wapnia w tkankach, a w szczególności w nerkach (nephrolithiasis, nefrokalcynoza, niewydolność nerek), a także w naczyniach krwionośnych.

Objawy zatrucia nie są bardzo charakterystyczne i mogą objawiać się osłabieniem mięśni, utratą apetytu, nudnościami, wymiotami, początkowo częstym biegunkiem, który zmienia się w zaparcie, anoreksją, dusznością, bólem głowy, mialgiami, artalgiami, osłabieniem mięśni i ciągłą sennością, arytmią, azotemią, polidypsją i poliurią, a także (na przedterminalnym etapie) odwodnieniem organizmu, nadwrażliwością na światło, zapaleniem trzustki, katarzem nosa, hipertermią, obniżeniem libidum, zapaleniem spojówek, hipercholesterolemią, podwyższeniem aktywności transaminaz, nadciśnieniem tętniczym, uremią. Częstymi objawami są bóle mięśni i stawów.

Rozwija się zaburzenie funkcji nerek z albuminurią, erytrocyturią i poliurią, zwiększona utrata potasu, hipostenurią, nikturią i umiarkowanym podwyższeniem ciśnienia tętniczego.

W ciężkich przypadkach możliwe jest mętnienie rogówki, rzadziej obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie tęczówki aż do rozwoju zaćmy.

Może dojść do powstawania kamieni w nerkach, zwapnień w tkankach miękkich, takich jak naczynia krwionośne, serce, płuca i skóra.

Rzadko rozwija się żółtaczka cholestaryczna.

Charakterystycznymi zaburzeniami wskaźników biochemicznych są hiperkalcemia, hiperkalcynuria i podwyższone stężenie 25-hydroksykalcyferolu w surowicy krwi.

Leczenie. Pojawienie się objawów przewlekłego przedawkowania witaminy D może wymagać przeprowadzenia wymuszonego diurezy oraz podania glikokortykosteroidów i kalcitoniny.

W przypadku przedawkowania należy podjąć działania mające na celu wyeliminowanie często przewlekłej i potencjalnie zagrażającej życiu hiperkalcemii.

Przede wszystkim należy przerwać przyjmowanie witaminy D3; normalizacja poziomu wapnia przy hiperkalcemii spowodowanej zatruciem witaminą D trwa kilka tygodni.

W zależności od stopnia hiperkalcemii można stosować dietę bezwapniową lub o niskiej zawartości wapnia, zaleca się również spożywanie dużej ilości płynów, wymuszonego diurezy za pomocą furosemidu, podawanie glikokortykosteroidów i kalcitoniny.

Przy prawidłowej funkcji nerek poziom wapnia można w większości przypadków obniżyć poprzez infuzję izotonicznego roztworu chlorku sodu (3–6 litrów w ciągu 24 godzin) z dodatkiem furosemidu; w niektórych przypadkach zaleca się również podawanie edetynu sodu w dawce 15 mg/kg masy ciała/godz. z ciągłym kontrolowaniem poziomu wapnia i EKG. Jednak przy oligurii lub anurii należy przeprowadzić hemodializę (za pomocą dializatu bezwapniowego).

Nie istnieje znany specyficzny antydot.

Pacjentom, którzy są leczeni witaminą D w wyższych dawkach przez dłuższy czas, zaleca się poinformowanie o objawach możliwego przedawkowania (nudności, wymioty, początkowo częsty biegunkę, która zmienia się w zaparcie, anoreksję, zawroty głowy, ból głowy, mialgie, artalgie, osłabienie mięśni, senność, azotemię, polidyпсиę i poliurię).

Niepożądane działania.

Zazwyczaj nie występują niepożądane działania przy stosowaniu w dawkach zalecanych.

W przypadku indywidualnej wrażliwości na lek, co zdarza się rzadko, lub w wyniku stosowania bardzo wysokich dawek przez dłuższy okres czasu może wystąpić hipervitaminoza D.

Poniżej przedstawiono niepożądane działania według układów narządów i częstości ich występowania.

Raportowano również wystąpienie rhinoroei i hipertermii.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Tabletki № 30 (10×3) w blisterze w pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORA­CJA „ZDROWIE”.

Adres siedziby producenta i miejsca wykonywania działalności.

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki, dom 22.