WAP 20

INSTRUKCJA dot. stosowania leku WAP 20 (VAP 20)

Skład:

substancja czynna: alprostadil;

1 ampułka zawiera alprostadilu 20 µg;

substancja pomocnicza: etanol 788 mg.

Postać leku. Stężony roztwór do sporządzenia roztworu do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny płyn o charakterystycznym zapachu etanolu.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Prostaglandyny. Kod ATC C01EA01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Alprostadiol, substancja czynna leku WAP 20, jest środkiem rozszerzającym naczynia krwionośne. Wzmacnia przepływ krwi poprzez rozszerzanie arterioł i zwieraczy przedkapilarnych. Lek polepsza mikrokrążenie oraz reologiczne właściwości krwi. Po podaniu dożylnym obserwuje się zwiększenie elastyczności erytrocytów oraz hamowanie ich agregacji ex vivo. Alprostadiol skutecznie hamuje aktywację płytek krwi in vitro. Ten efekt dotyczy również parametrów zmiany kształtu płytek krwi, agregacji, sekrecji substancji zawartych w granulkach oraz uwalniania tromboksanu – substancji sprzyjającej agregacji. Lek powoduje zmniejszenie powstawania skrzeplin tętniczych in vivo w badaniach na zwierzętach.

Stosowanie leku stymuluje fibrynolizę oraz zwiększa pewne wskaźniki endogennej fibrynolizy (plazminogenu, plazminy, aktywności tkankowego aktywatora plazminogenu).

Farmakokinetyka.

Alprostadiol to syntetyczny analog naturalnego prostaglandyny E1 o krótkim okresie półwydalenia T1/2. Po dożylnej aplikacji alprostadiolu w dawce 60 µg/2 godziny maksymalne stężenie we krwi zdrowych ochotników przekraczało maksymalne stężenie w fazie placebo o 6 pg/ml (2,4 pg/ml). Okres półwydalenia w fazie alfa wynosi około 0,2 minuty (wartość obliczona), a w fazie beta – około 8 minut. W związku z tym stężenie równowagowe osiągane jest krótko po rozpoczęciu infuzji.

Alprostadiol metabolizowany jest głównie w płucach – około 80–90 % podczas pierwszego przejścia. Głównymi metabolitami powstającymi podczas pierwszego przejścia są 15-keto-PGE1, PGE0 (13,14-dihydro-PGE1) oraz 15-keto-PGE0 (13,14-dihydro-15-keto-PGE1), które z kolei ulegają dalszemu rozkładowi, w tym poprzez oksydację beta i oksydację omega.

Metabolity wydalane są z moczem (88 %) i kałem (12 %). Pełne wydalenie następuje w ciągu 72 godzin. Spośród pierwotnych metabolitów tylko 15-keto-PGE0 może być wykrywany in vitro przy użyciu homogenatów płuc.

Po podaniu alprostadiolu w dawce 60 µg/2 godziny zdrowym ochotnikom PGE0 osiąga maksymalne stężenie we krwi 11,8 pg/ml po fazie placebo (1,7 pg/ml), przy czym okres półwydalenia wynosi około 2 minut w fazie alfa i około 33 minut w fazie beta. Tmax osiągane jest po 119 minutach. Odpowiednie wartości dla 15-keto-PGE0 to: Cmax 151 pg/ml (placebo 8 pg/ml), t½α około 2 minuty, t½ß 20 minut i Tmax 106 minut.

Alprostadiol wiąże się z makrocząsteczkowymi składnikami osocza krwi w 93 %.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie przewlekłych chorób obturacyjnych tętnic u dorosłych pacjentów w stadium III i IV (według klasyfikacji Fontaine), u których nie można przeprowadzić rewaskularyzacji lub u których rewaskularyzacja nie była skuteczna.

Wprowadzenie dożylnie nie jest zalecane w leczeniu przewlekłych chorób obturacyjnych tętnic obwodowych w stadium IV.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na alprostadil lub inne składniki preparatu;
• pacjenci z następującymi zaburzeniami czynności serca:
• niewydolność serca III i IV klasy według klasyfikacji New York Heart Association (NYHA);
• niewystarczające leczenie niewydolności serca;
• arytmię różnej etiologii, w tym arytmię powodującą zaburzenia hemodynamiczne;
• niewystarczające leczenie arytmi serca;
• niedostateczność i/lub zwężenie zastawek aortalnej i/lub mitralnej;
• niewystarczająco kontrolowane choroby wieńcowe serca;
• choroba niedokrwienna serca;
• niedawno przebitego zawału mięśnia sercowego (w ciągu ostatnich 6 miesięcy);
• podejrzenie ostrego/przewlekłego obrzęku płuc, wynikającego z badań klinicznych lub rentgenologicznych, obrzęk płuc w wywiadzie lub infiltracja płuc;
• ciężkie przewlekłe choroby obturacyjne płuc, choroby weno-okluzyjne płuc;
• pacjentom z potwierdzonymi chorobami wątroby, w tym pacjentom z objawami ostrej niewydolności wątroby (podwyższony poziom transaminaz lub GGTP) lub z potwierdzoną ciężką niewydolnością wątroby (w tym w wywiadzie);
• dysfunkcja nerek (oligoanuria);
• skłonność do krwawień (ostra owrzodzenie erozyjne lub krwawiące żołądka i/lub dwunastnicy, politrauma);
• udar mózgu w wywiadzie w ciągu ostatnich 6 miesięcy;
• ciężka hipotensja tętnicza;
• ogólne przeciwwskazania do terapii dożylnej (np. niewydolność serca ze stazem, obrzęk płuc lub mózgu oraz hiperhydratacja);
• okres ciąży lub karmienia piersią;
• wiek dziecięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Podczas leczenia preparatem może nasilać się działanie leków obniżających ciśnienie, leków rozszerzających naczynia oraz leków przeciwdziałających dławicy piersiowej. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków razem z alprostadilem oraz przy stosowaniu innych leków rozszerzających naczynia, konieczna jest staranna kontrola stanu układu sercowo-naczyniowego, w tym monitorowanie ciśnienia tętniczego.

Sympatomietyki, adrenalina, noradrenalina osłabiają działanie rozszerzające naczynia krwionośne tego preparatu.

Jednoczesne stosowanie preparatu i środków antytrombotycznych (antykoagulantów, inhibitorów agregacji płytek, środków trombolicznych) może zwiększyć skłonność do krwawień. Biorąc pod uwagę słabe działanie hamujące agregację płytek alprostadilu in vitro, należy stosować go z ostrożnością u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują antykoagulants.

Jednoczesne stosowanie z cefamandolem, cefaperazone, cefatetanem zmniejsza działanie alprostadilu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Pacjentom z grupy ryzyka leczenie lekiem należy prowadzić z ostrożnością, pod ścisłym nadzorem lekarza podczas podawania każdej dawki.

Pacjentów skłonnych z powodu wieku do niewydolności serca oraz pacjentów z chorobą niedokrwienną serca należy hospitalizować i utrzymywać pod nadzorem w czasie oraz przez jeden dzień po zakończeniu leczenia lekiem. Lek należy stosować z ostrożnością również w przypadku łagodnej lub umiarkowanej hipotensji tętniczej.

W celu zapobiegania wystąpieniu objawów hiperhydratacji objętość infuzji nie powinna przekraczać 50–100 ml na dobę (podawanie za pomocą urządzenia do infuzji). Należy również przestrzegać zaleceń dotyczących czasu trwania infuzji. Wymagane są monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego pacjenta (ciśnienia tętniczego i częstości skurczów serca), kontrola masy ciała, bilansu cieczy, ciśnienia w żyłach centralnych, echokardiografia, badania biochemiczne krwi oraz badania krzepnięcia krwi (w przypadku zaburzeń krzepnięcia lub jednoczesnego stosowania leków wpływających na układ krzepnięcia krwi). Pacjenta można wypisać ze szpitala dopiero po ustabilizowaniu się parametrów układu sercowo-naczyniowego.

Taki sam staranny nadzór (kontrola bilansu cieczy i wskaźników czynności nerek) wymagany jest u pacjentów z obrzękami obwodowymi lub dysfunkcją nerek (poziom kreatyniny w surowicy > 1,5 mg/dl lub szybkość filtracji kłębuszkowej > 90 ml/min).

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów poddawanych hemodializie (leczenie należy prowadzić w okresie po dializie), u chorych na cukrzycę typu I, szczególnie przy wyraźnym uszkodzeniu naczyń.

Alprostadil należy podawać wyłącznie lekarzom posiadającym doświadczenie w leczeniu obturacyjnych chorób tętnic obwodowych, znającym nowoczesne metody ciągłego monitorowania parametrów układu sercowo-naczyniowego i posiadającym odpowiednie wyposażenie. Nie należy stosować do podania alprostadilu dożylnego wstrzyknięcia strumieniowego (bolusowego).

Zapalenie żył (w kierunku proksymalnym względem miejsca podania) zazwyczaj nie jest powodem do przerywania leczenia; objawy zapalenia ustępują po kilku godzinach od zakończenia infuzji lub po zmianie miejsca podania, w takich przypadkach nie jest wymagane specjalistyczne leczenie. Kaniulacja żyły centralnej pozwala zmniejszyć częstość występowania tej reakcji niepożądanej.

W przypadku jednoczesnego stosowania leków hipotensyjnych, leków rozszerzających naczynia oraz leków przeciwwijątkowych należy prowadzić staranne monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Stosowanie leku możliwe jest wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza w przypadkach:

trombocytoza (liczba płytek < 4×106/ml), neuropatia obwodowa, kamica żółciowa w wywiadzie, wrzody żołądka lub owrzodzenia troficzne w wywiadzie; jaskra, padaczka.

Nie wolno dodawać innych leków do roztworu do infuzji. Jeżeli pacjentowi przepisano inne leki, należy je podawać do innej żyły, a jeżeli jest to niemożliwe, należy ustalić inny sposób podania.

Lek zawiera 788 mg etanolu w 1 ml. Należy to uwzględnić przy przepisywaniu leku pacjentom z alkoholizmem oraz pacjentom z grupy podwyższonego ryzyka (choroby wątroby, padaczka).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek jest przeciwwskazany kobietom w czasie ciąży. W razie konieczności stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Kobietom w wieku rozrodczym należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w celu zapobiegania ciąży w czasie stosowania leku.

Dane badań przedklinicznych dotyczących płodności nie wskazują na wpływ leku na płodność przy zastosowaniu dawek klinicznych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Podobnie jak wszystkie leki działające na układ sercowo-naczyniowy (mogące powodować obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego), lek może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn, szczególnie na początku leczenia, przy zwiększaniu dawki, po zakończeniu stosowania leku, a także po spożyciu alkoholu, co może spowodować obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego. Pacjentów należy poinformować o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki

Lek należy wstrzykiwać wyłącznie dożylnie lub wewnątrzarterialnie, przy czym lekarz musi mieć doświadczenie w angiologii, być obeznany z nowoczesnymi metodami ciągłego monitorowania układu sercowo-naczyniowego oraz posiadać odpowiednie do tego urządzenia. Nie należy podawać leku dożylnie bolusowo (strumieniowo).

Podawanie dożylne nie jest zalecane w leczeniu przewlekłych chorób obturacyjnych tętnic obwodowych w stadium IV.

Terapia dożylna w stadium III.

Terapię dożylną należy przeprowadzać według poniższego schematu.

Zawartość 2 ampułek (40 µg alprostadilu) rozpuścić w 50–250 ml 0,9 % roztworu natrium chloridum. Otrzymany roztwór podawać dożylnie przez 2 godziny. Dawkę tę stosować dwa razy na dobę. Alternatywnie: jednorazowe dożylne wlewanie w ciągu 3 godzin 3 ampułek (60 µg alprostadilu), których zawartość należy rozpuścić w 50–250 ml 0,9 % roztworu natrium chloridum.

U pacjentów z zaburzoną funkcją nerek (niewydolność nerek przy stężeniu kreatyniny > 1,5 mg/dl) leczenie dożylne należy rozpocząć od dawki 1 ampułki 2 razy na dobę (2 x 20 µg alprostadilu), przy czym każda infuzja trwa 2 godziny. W zależności od ogólnego stanu klinicznego dawkę można zwiększyć do wyżej wymienionej dawki standardowej w ciągu 2–3 dni.

Pacjentom z niewydolnością nerek oraz pacjentom z grupy ryzyka zaburzeń czynności serca objętość infuzji należy ograniczyć do 50–100 ml na dobę i koniecznie podawać za pomocą urządzenia do infuzji.

Terapia wewnątrzarterialna w stadium III i IV.

Terapię wewnątrzarterialną należy przeprowadzać według poniższego schematu.

Zawartość 1 ampułki (20 µg alprostadilu) rozpuścić w 50 ml 0,9 % roztworu natrium chloridum.

Objętość otrzymanego roztworu odpowiadającą zawartości połowy ampułki (25 ml roztworu zawierające 10 µg alprostadilu) podawać wewnątrzarterialnie przez 60–120 minut za pomocą urządzenia do infuzji. Przy dobrej tolerancji dawkę można zwiększyć do 1 ampułki (20 µg alprostadilu), szczególnie w przypadku obecności martwic. Zazwyczaj stosuje się 1 infuzję na dobę.

Jeśli infuzję wewnątrzarterialną przeprowadza się przez założony cewnik, zaleca się dawkę 0,1–0,6 ng/kg masy ciała/min (odpowiada zawartości ¼–1½ ampułki leku) w zależności od tolerancji leku i ciężkości choroby; infuzja z zastosowaniem urządzenia do infuzji trwa 12 godzin.

Po trzytygodniowym cyklu leczenia należy rozważyć celowość dalszego stosowania leku. W przypadku braku efektu terapeutycznego u pacjenta leczenie należy przerwać. Cykl leczenia nie powinien przekraczać 4 tygodni.

Dzieci.

Brak dostępnych danych klinicznych dotyczących leczenia dzieci. Lek jest przeciwwskazany u tej grupy pacjentów.

Przedawkowanie.

Objawy. Przedawkowanie leku może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii w wyniku działania wazodilatacyjnego. Inne możliwe objawy: omdlenie wazowaginalne z bladością, nadmierne pocenie się, nudności, wymioty, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca. Możliwe są również reakcje miejscowe: ból, obrzęk i zaczerwienienie kończyny, do której prowadzono infuzję, objawy nadwrażliwości.

Leczenie objawowe. Nie istnieje specyficzny antydot. W przypadku przedawkowania (silny ból, obniżenie ciśnienia tętniczego) należy zmniejszyć dawkę lub natychmiast przerwać podawanie infuzji. Przy obniżeniu ciśnienia tętniczego przede wszystkim należy ułożyć pacjenta w pozycji leżącej z podniesionymi kończynami dolnymi. Jeśli objawy nie ustępują, należy sprawdzić/kontrolować parametry układu sercowo-naczyniowego. W razie potrzeby można stosować leki sympatymimetyczne.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane sklasyfikowano pod względem częstości występowania następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu nerwowego: często – ból głowy, parestezja kończyny, na której przeprowadzono zabieg; rzadko – dezorientacja, drgawki mózgowe; nieznana częstość – udar, zawroty głowy, psychoza.

Zaburzenia układu pokowego: rzadko – choroby przewodu pokowego, w tym biegunka, nudności, wymioty oraz przyspieszenie perystaltyki jelitowej (biegunka, nudności, wymioty), co jest właściwością alprostadylu; nieznana częstość – anoreksja, pieczenie, ból żołądka.

Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego: rzadko – obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, dławica piersiowa; bardzo rzadko – zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca z przypadkami ostrego obrzęku płuc, co może prowadzić do całkowitej niewydolności serca; nieznana częstość – zawał mięśnia sercowego, blok przedsionkowo-komorowy.

Zaburzenia układu wątrobowo-żółciowego: bardzo rzadko – zaburzenia poziomu enzymów wątrobowych.

Zaburzenia układu oddechowego: rzadko – obrzęk płuc; nieznana częstość – duszność.

Zaburzenia układu krwiotwórczego: rzadko – leukopenia, leukocytoza, trombocytopenia, anemia.

Badania: rzadko – podwyższenie wskaźników czynności wątroby (transaminaz); podwyższenie temperatury; zmiany wskaźnika CRP (białka C-reaktywnego), po zakończeniu leczenia szybko następuje normalizacja.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często – zaczerwienienie, obrzęk, uczucie gorąca.

Zaburzenia ogólne oraz reakcje w miejscu podania leku: często – uczucie ocieplenia, uczucie opuchnięcia, obrzęk w miejscu podania, parestezja, zaczerwienienie żył w miejscu infuzji; rzadko – nadmierna potliwość, dreszcze, gorączka; nieznana częstość – zatorowość w miejscu podania, zakrzepica w miejscu wprowadzenia cewnika, miejscowe krwawienia, uczucie niedoboru, zaburzenia wrażliwości skóry i błon śluzowych.

Zaburzenia układu immunologicznego: rzadko – reakcje alergiczne (reakcje skórne nadwrażliwości, w tym wysypka, uczucie obrzęku, dyskomfort w stawach, reakcja gorączkowa, potliwość, dreszcze); bardzo rzadko – reakcje anafilaktyczne lub anafilaktycznokształtne; nieznana częstość – wstrząs anafilaktyczny.

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego: rzadko – objawy ze strony stawów, w tym ból; bardzo rzadko – odwracalny nadmierny przyrost kości długich kości rurkowatych po zastosowaniu leku przez ponad 4 tygodnie.

Inne: nieznana częstość – hipotensja ortostatyczna, zwiększona zmęczliwość, osłabienie ogólne, niewydolność nerek, brak moczu, ból naczyniowy.

Okres ważności.

1 rok.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze od 2 do 8 °C, w miejscu zabezpieczonym przed światłem.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać leku z innymi lekami w jednym pojemniku, z wyjątkiem przypadków określonych w sekcji „Sposób podania i dawka”.

Opakowanie.

Po 1 ml w ampułkach z brązowego szkła obojętnego (typ I Ph. Eur.) z pierścieniem białego koloru.

Po 5 lub 10 ampułek w tekturowym opakowaniu z specjalnym uchwytem na ampułki.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent. Drem Pharma GmbH

(producenci odpowiedzialni za wydanie serii).

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności. Hietsinger Hauptstrasse, 37/2, 1130 Wiedeń, Austria.