Vikalyn

I N S T R U K C J A do stosowania leku Vikalyn

Skład:

Substancje czynne: bismuthi nitras basicus, magnesii carbonas basicus, natrii hydrogencarbonas, cortex frangulae pulvis, rhizoma calami pulvis, rutosidum, kelinum;

1 tabletka zawiera: bismuthi nitras basicus 350 mg, magnesii carbonas basicus 400 mg, natrii hydrogencarbonas 200 mg, cortex frangulae pulvis 25 mg, rhizoma calami pulvis 25 mg, rutosidum 5 mg, kelinum 5 mg;

Substancje pomocnicze: amylum solani, talcum, acidum stearicum.

Postać leku. Tabletki.

Podstawowe właściwości fizyko-chemiczne: tabletki jasnobrązowe z ledwo widocznymi domieszkami, o powierzchni płaskiej, z ukośnymi krawędziami i ryflowaniem.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w leczeniu chorób wrzodowych i chorobie refluksowej przełyku. Kod ATC A02B X.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Preparat wykazuje działanie kompleksowe. Azotan bizmutu zasadowy, wodorowęglan sodu oraz węglan magnezu wykazują działanie przeciwkwasowe i wiążące, korze łagowca (nawet w małej dawce) sprzyja działaniu przeczyszczającemu, rutyna zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, a korzenie tataraku oraz kora dębu zapewniają działanie przeciwwspasmodyczne.

Farmakokinetyka.

Brak danych.

Dane kliniczne.

Wskazania.

W ramach terapii skojarzonej w przypadku niestrawności funkcjonalnej, gastrytu hiperkwasowego, wrzodów żołądka i dwunastnicy.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku.

Ciężkie zaburzenia czynności nerek.

Gastryt z obniżoną czynnością wydzielniczą żołądka.

Przewlekłe procesy zapalne w jelitach.

Przewlekłe procesy zapalne w pęcherzu żółciowym.

Krwiawienia przewodu pokarmowego.

Stan ostrej groźby życia.

Kora lawendy: zaparcia o podłożu neurogennym i endokrynnym, zaparcia spastyczne, niedrożność jelit, krwawienia, zespół ostrego brzucha, zapalenie wyrostka robaczkowego, ostry gastroenterokolit.

Specjalne środki ostrożności.

Podczas leczenia należy przestrzegać diety. Nie wolno spożywać alkoholu podczas leczenia. W trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie czynności nerek oraz stężenia bizmutu we krwi i w moczu. Stolec podczas przyjmowania tabletek może mieć ciemnozielony lub czarny kolor. Lek zaleca się przyjmować 2 godziny przed lub po zastosowaniu innych leków.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje oddziaływań.

Podczas leczenia Vikalynem nie należy przyjmować leków zawierających bizmut, aby uniknąć wzrostu stężenia bizmutu we krwi.

Podczas stosowania Vikalynu zmniejsza się działanie resorpcyjne tetracyklin, ponieważ w wyniku oddziaływania tetracyklin z lekami zawierającymi kationy magnezu powstają kompleksy słabo wchłaniane.

Nie należy stosować jednocześnie z alkaloidami, glikozydami, enzymami leczniczymi i antybiotykami.

Lek zmniejsza wchłanianie pochodnych kumaryny.

Możliwe jest zmniejszenie wchłaniania innych leków stosowanych razem z Vikalynem. Dlatego odstęp czasu między przyjmowaniem leków powinien wynosić co najmniej 2 godziny.

Szczególne wskazania.

Nie należy przyjmować leków przeciwwskazowych ani spożywać mleka pół godziny przed i pół godziny po przyjęciu leku, ponieważ konieczny jest sok żołądkowy do utworzenia warstwy ochronnej.

Długotrwałe stosowanie związków bizmutu nie jest zalecane ze względu na możliwość wystąpienia w rzadkich przypadkach encefalopatii. Przy przestrzeganiu zalecanego trybu dawkowania ryzyko wystąpienia tego działania niepożądanego jest bardzo małe, jednak podczas stosowania tego leku nie zaleca się przyjmowania innych leków zawierających bizmut.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

W okresie ciąży i karmienia piersią leku nie stosuje się.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Wpływ Vikalynu na zdolność prowadzenia środków transportu i obsługi mechanizmów nie był badany.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli powinni przyjmować po 1–2 tabletki 3 razy dziennie po posiłku, popijając ½ szklanki ciepłej wody. Tabletek przed przyjęciem zaleca się rozdrobnić.

Czas trwania leczenia określa lekarz w zależności od charakteru i ciężkości choroby.

Dzieci.

Brak doświadczenia w stosowaniu Vikalyn u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawia się nudnościami, wymiotami, biegunką, rozwojem metheMOglobinemii, obrzękiem powiek, dziąseł.

Leczenie: objawowe.

Bizmut.

Przy częstym przyjmowaniu dużych dawek leku możliwe jest przedawkowanie bizmutem, które może objawiać się po 10 dniach objawami charakterystycznymi dla niewydolności nerek (podwyższenie poziomu bizmutu we krwi).

Kora kruszyny.

Objawy: ból brzucha typu kolki, tenesmy, uczucie dyskomfortu.

Działania niepożądane.

Ze strony układu pokarmowego: rzadziej występuje częstsze wypróżnianie, które ustępuje po zmniejszeniu dawki; nudności, wymioty, pigmentacja języka. Stolec podczas stosowania leku przyjmuje ciemnozielony lub czarny kolor.

Ze strony układu nerwowego środkowego: ból głowy.

Ze strony układu krwiotwórczego i układu limfatycznego: hemoglobinemii.

Zaburzenia ogólne: obrzęk dziąseł i powiek.

Inne: reakcje alergiczne, w tym pokrzywka, wysypka, świąd i obrzęki.

Bizmut.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd.

Ze strony układu pokarmowego: zabarwienie stolca na czarny lub ciemnozielony kolor.

Kora lawsonii.

Ze strony układu pokarmowego: odwodnienie, obniżenie aktywności enzymów jelitowych, atonia jelita grubego, ból typu kolki.

Korzenie lepichni.

Ze strony układu odpornościowego: pokrzywka, wysypka na skórze, świąd, obrzęki.

Okres ważności.

5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we włościwej opakowaniu przy temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrach lub strypach;

po 10 tabletek w blisterze; po 2 lub 10 blisterów w kartonie;

po 10 tabletek w strypie; po 2 lub 10 strypów w kartonie.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. Sp. z o.o. „Monfarm”.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Ukraina, 19161, obwód czerkaski, rejon umanski, wieś Awramówka, ul. Zawodzka 8.