Vikaїr®

INSTRUKCJA dot. stosowania leczniczego leku Vikaїr® (VICAІR)

Skład:

Substancje czynne: 1 tabletka zawiera: azotan bizmutu podstawowy w przeliczeniu na 282 mg tlenku bizmutu – 350 mg, ciężki węglan magnezu w przeliczeniu na 168,5 mg tlenku magnezu – 400 mg, wodorowęglan sodu – 200 mg, koru drzewca w proszku – 25 mg, kłącze irgi w proszku – 25 mg;

Substancje pomocnicze: stearynian magnezu, skrobia ziemniaczana, talk.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki od barwy różowo-brązowej do różowo-fioletowej z białymi i ciemnymi plamkami, o kształcie owalnym, podwójnie wypukłe, z bruzdą po jednej stronie tabletu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w leczeniu chorób wrzodowych i chorobie refluksowej przełyku. Kod ATC A02B X.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Vikaїr® wywiera działanie kompleksowe. Bizmutu nitras podstawowy, sodu wodorowęglan, magnezu węglan ciężki wykazują działanie przeciwwskrzepne i wiążące, kora lawsonii wykazuje działanie przeczyszczające, korzeń aїru ma działanie przeciwbólowe.

Farmakokinetyka. Dane są niedostępne.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

W ramach terapii skojarzonej w przypadku wrzodów żołądka i dwunastnicy, dyspepsji funkcjonalnej, zapaleń żołądka z nadkwaśnością.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku. Przewlekłe i zapalne procesy w jelitach i pęcherzu żółciowym; zapalenie żołądka z niedokwasem; krwawienia przewodu pokarmowego; nasilone zaburzenia czynności nerek; ostre stany wstrząsu.

Kora lawsonii: zaparcia o pochodzeniu neurogennym i endokrynnym, zaparcia spastyczne, niedrożność jelit, krwawienia, zespół ostrego brzucha, zapalenie wyrostka robaczkowego, ostre zapalenie żołądka i jelit.

Szczególne środki ostrożności.

Podczas leczenia należy przestrzegać odpowiedniej diety.

Podczas leczenia należy kontrolować czynność nerek oraz stężenie bizmutu we krwi i w moczu. Stolec podczas przyjmowania tabletek może mieć ciemnozielony lub czarny kolor.

Zaleca się przyjmowanie leku co najmniej 2 godziny przed lub po zastosowaniu innych leków.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Stosowanie tego leku zmniejsza wchłanianie tetracyklin, ponieważ w wyniku interakcji tetracyklin z lekami zawierającymi jony magnezu powstają trudno wchłaniane kompleksy.

Podczas leczenia Vikaїr® nie należy przyjmować innych leków zawierających bizmut, aby uniknąć ryzyka wzrostu stężenia bizmutu we krwi.

Nie należy stosować jednocześnie z alkaloidami, glikozydami, enzymami leczniczymi i antybiotykami.

Lek może zmniejszać wchłanianie pochodnych kumaryny.

Możliwe jest zmniejszenie wchłaniania innych leków stosowanych równolegle z Vikaїr®. Dlatego odstęp czasu między przyjmowaniem leków powinien wynosić co najmniej 2 godziny.

Особliwości stosowania.

Nie należy przyjmować leków przeciwwskazowych ani spożywać mleka pół godziny przed i pół godziny po przyjmowaniu leku, ponieważ potrzebny jest sok żołądkowy do utworzenia warstwy ochronnej.

Długotrwałe stosowanie związków bizmutu nie jest zalecane ze względu na możliwość wystąpienia w rzadkich przypadkach encefalopatii. Przy przestrzeganiu zalecanego trybu przyjmowania leku ryzyko wystąpienia tego działania niepożądanego jest bardzo niskie, jednak podczas przyjmowania tego leku nie zaleca się przyjmowania innych leków zawierających bizmut.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią. Nie należy stosować Vikaїr® w okresie ciąży. W okresie karmienia piersią należy przerwać stosowanie leku.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwanie maszyn. Obecnie nie ma informacji o niekorzystnym wpływie na szybkość reakcji podczas kierowania pojazdami lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Vikaїr® należy przyjmować doustnie po posiłku.

Przyjmuje się po 1-2 tabletki 3 razy na dobę, popijając ½ szklanki ciepłej wody (należy wcześniej rozdrobnić tabletki).

Długość leczenia ustala lekarz w zależności od charakteru i ciężkości choroby.

Dzieci. Brak doświadczenia w stosowaniu u dzieci.

Przedawkowanie. Objawy: nudności, wymioty, biegunka.

Leczenie: objawowe.

Bizmut.

Przy częstym stosowaniu dużych dawek leku możliwe jest przedawkowanie bizmutu, które może objawiać się po 10 dniach objawami charakterystycznymi dla niewydolności nerek (podwyższenie poziomu bizmutu w osoczu krwi).

Kora lawsonii.

Objawy: ból brzucha typu kolki, tężenie, uczucie dyskomfortu.

Działania niepożądane.

Ze strony układu pokarmowego: częstsze wypróżnienia, które ustępują po zmniejszeniu dawki, nudności, wymioty, pigmentacja języka.

Ze strony układu nerwowego środkowego: ból głowy.

Ze strony układu krążenia i układu chłonnego: hemoglobinemii.

Zaburzenia ogólne: obrzęk dziąseł i powiek.

Inne: reakcje alergiczne, w tym pokrzywka, wysypka, swędzenie i obrzęki.

Bizmut.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka, swędzenie.

Ze strony układu pokarmowego: przebarwienie stolca na czarny lub ciemnozielony kolor.

Kora drzewca.

Ze strony układu pokarmowego: odwodnienie, obniżenie aktywności enzymów jelitowych, atonia jelita grubego, ból typu kolki.

Korzenie i kłącza mniszka.

Ze strony układu immunologicznego: pokrzywka, wysypka skórna, swędzenie, obrzęki.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Tabletki nr 10 w pasku; nr 10 w blistrze; nr 10 w blistrze, 2 blistery w puszce; nr 10 w blistrze, 1 blister w puszce.

Kategoria sprzedaży. Bez recepty.

Producent.

1. SPÓŁKA AKCYJNA „Kijówmedpreparat”.
2. SPÓŁKA AKCYJNA „Haliczfarm”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

1. Ukraina, 01032, Kijów, ul. Saksaganskiego 139
2. Ukraina, 79024, Lwów, ul. Opiriszkiwska 6/8.

Właściciel dopuszczenia do obrotu.

SPÓŁKA AKCYJNA „Haliczfarm”.

Adres właściciela dopuszczenia do obrotu.

Ukraina, 79024, Lwów, ul. Opiriszkiwska 6/8.