Vigamox®
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dot. stosowania leku VIGAMOX®
Skład:
substancja czynna: moxifloksacyna; 1 ml roztworu zawiera 5,45 mg chlorowodorku moxifloksacyny, co odpowiada 5 mg moxifloksacyny;
substancje pomocnicze: chlorek sodu, kwas boranowy, wodorotlenek sodu i/lub kwas solny stężony (do regulacji pH), woda oczyszczona.
Postać leku. Kropelki do oczu.
Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, zielonkawo-żółty roztwór.
Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwbakteryjne. Kod ATC S01A E07.
Właściwości farmakodynamiczne.
Mechanizm działania
Moksifloksacyna, fluorochinolon czwartego pokolenia, hamuje DNA-kręazę oraz topoizomerazę IV, które są niezbędne do replikacji, naprawy i rekombinacji DNA bakterii.
Mechanizm oporności
Oporność na fluorochinolony, w tym na moksifloksacynę, zazwyczaj wynika z mutacji chromosomowych w genach kodujących DNA-kręazę i topoizomerazę IV. U bakterii Gram-ujemnych oporność na moksifloksacynę może również wynikać z mutacji w układach genów mar (wielolekooporność) oraz qnr (oporność na chinolony). Przeciętna oporność z beta-laktamami, makrolidami i aminoglikozydami jest mało prawdopodobna ze względu na różnicę w mechanizmie działania.
Granice wartości
Europejski Komitet ds. Oznaczania Wrażliwości na Antibiotyki (EUCAST) ustalił następujące graniczne wartości minimalnej stężenia hamującego (MIC) (mg/l):
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Wartości progowe in vitro są stosowane do przewidywania skuteczności klinicznej moxifloksacyny przy stosowaniu systemowym. Te wartości progowe mogą nie być odpowiednie przy miejscowym stosowaniu leku w oku, ponieważ przy zastosowaniu miejscowym stosuje się wyższe stężenia, a lokalne warunki fizyczne/chemiczne mogą wpływać na aktywność leku w miejscu podania.
Wrażliwość
Rozprzestrzenienie nabytej oporności może się różnić geograficznie i w czasie dla odpowiednich gatunków drobnoustrojów, dlatego zaleca się uzyskanie lokalnych informacji dotyczących oporności drobnoustrojów, szczególnie przy leczeniu ciężkich infekcji.
W razie potrzeby należy skonsultować się ze specjalistą, jeśli lokalne rozprzestrzenienie oporności jest takie, że aktywność moxifloksacyny, przynajmniej wobec niektórych gatunków infekcji, budzi wątpliwości.
| WRAŻLIWE GATUNKI |
| Aerobowe bakterie Gram-dodatnie: gatunki Corynebacterium, w tym Corynebacterium diphtheriae Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Streptococcus grupy viridans Aerobowe bakterie Gram-ujemne: Enterobacter cloacae Haemophilus influenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Serratia marcescens Beztlenowce: Propionibacterium acnes Inne mikroorganizmy: Chlamydia trachomatis |
| MIKROORGANIZMY O WARUNKOWEJ ODPORNOŚCI |
| Aerobowe bakterie Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (odporne na metycylinę) Staphylococcus, gatunki koagulazo-ujemne (odporne na metycylinę) Aerobowe bakterie Gram-ujemne: Neisseria gonorrhoeae Inne mikroorganizmy Brak |
| MIKROORGANIZMY ODPORNE |
| Aerobowe bakterie Gram-ujemne: Pseudomonas aeruginosa Inne mikroorganizmy Brak |
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa
W trakcie badań przedklinicznych efekty po zastosowaniu miejscowym do oka obserwowano wyłącznie po zastosowaniu dawki znacznie przekraczającej maksymalną dawkę dla człowieka, co wskazuje na niewielką istotność kliniczną w warunkach rzeczywistego stosowania.
Tak jak w przypadku innych chinolonów, moxifloksacyna wykazała również działanie genotoksyczne in vitro w komórkach bakterii i ssaków. Można założyć próg działania genotoksycznego, ponieważ w znacznie wyższych stężeniach efekty te mogą wynikać z oddziaływania na bakteryjną gyrzę oraz topoizomerazę II w komórkach ssaków. W badaniach in vivo, pomimo zastosowania wysokich dawek moxifloksacyny, nie stwierdzono żadnych dowodów genotoksyczności. W związku z tym dawki terapeutyczne stosowane u ludzi zapewniają wystarczający poziom bezpieczeństwa. Nie zaobserwowano żadnych objawów działania kancerogennego w badaniach przedklinicznych przeprowadzonych na szczurach.
W przeciwieństwie do innych chinolonów, moxifloksacyna nie wykazała żadnych właściwości fototoksycznych ani fotogenotoksycznych w rozszerzonych badaniach in vitro oraz in vivo.
Farmakokinetyka.
Po miejscowym zastosowaniu leku Vigamox®, krople do oczu, moxifloksacyna była wchłaniana do krążenia ogólnego. Stężenie moxifloksacyny w osoczu oznaczono u 21 badanych osób – mężczyzn i kobiet, którym stosowano lek miejscowo w oba oka trzykrotnie dziennie przez 4 dni. Średnie wartości statystyczne stężenia Cmax oraz wskaźnika zależności czas/stężenie (AUC) w osoczu wynosiły odpowiednio 2,7 ng/ml i 41,9 ng·h/ml. Wartości te są około 1600 i 1200 razy niższe niż średnie wartości Cmax i AUC zgłaszane po doustnym zastosowaniu terapeutycznych dawek moxifloksacyny w dawce 400 mg. Okres półtrwania eliminacji moxifloksacyny z osocza wynosi 13 godzin.
Charakterystyka kliniczna.
Wskazania.
Leczenie miejscowe bakteryjnego zapalenia spojówek wywołanego szczepami bakterii wrażliwymi na moxifloksacynę. Aby uzyskać informacje dotyczące odpowiedniego stosowania środków przeciwbakteryjnych, należy zapoznać się z oficjalnymi wytycznymi.
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na substancję czynną, inne chinolony lub którykolwiek z dodatkowych składników leku.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.
Nie przeprowadzono badań interakcji z innymi lekami. Interakcje z innymi lekami są mało prawdopodobne ze względu na niskie stężenie systemowe moxifloksacyny po miejscowym zastosowaniu do oka. W przypadku jednoczesnego stosowania kilku leków miejscowych do oka, należy zachować co najmniej 5-minutowy odstęp między ich podawaniem. Maści do oczu należy stosować jako ostatnie.
Szczególne wskazania dotyczące stosowania.
- Tylko do stosowania okulistycznego. Nie do wstrzykiwań. Zakazane jest podawanie leku Vigamox® przez podskórne wstrzykiwanie lub bezpośrednio do przedniej komory oka.
- U pacjentów poddawanych terapii systemowej chinolonami obserwowano poważne, czasem śmiertelne reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne), niekiedy już po podaniu pierwszej dawki. Niektóre reakcje towarzyszyły niewydolność sercowo-naczyniowa, utrata przytomności, obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk krtani, gardła i twarzy), obturacyjność dróg oddechowych, duszność, pokrzywka i świąd.
- W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na lek Vigamox®, krople do oczu, należy przerwać stosowanie leku. Poważne, ostre reakcje nadwrażliwości na moksypfloksacynę lub którykolwiek składnik tego leku mogą wymagać natychmiastowego leczenia. W przypadku wskazań klinicznych należy przywrócić przepływ powietrza w drogach oddechowych i zastosować terapię tlenową.
- Tak jak przy stosowaniu innych antybiotyków, długotrwałe stosowanie leku Vigamox®, krople do oczu, może prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroorganizmów opornych, w tym grzybów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy przerwać leczenie i rozpocząć odpowiednią terapię.
- Podczas terapii systemowej fluorochinolonami, w tym moksypfloksacyną, może dojść do zapalenia i pęknięcia ścięgien, szczególnie u pacjentów starszych oraz przy jednoczesnym stosowaniu z kortykosteroidami. W przypadku pierwszych objawów zapalenia ścięgna należy przerwać leczenie lekiem Vigamox®, krople do oczu.
- Nie zaleca się noszenia soczewek kontaktowych podczas leczenia zapaleń/infekcji oka.
- Lek nie jest wskazany dzieciom poniżej 2. roku życia w leczeniu chorób oczu spowodowanych przez Chlamydia trachomatis, ponieważ jego działanie nie zostało zbadane w tej grupie pacjentów. Dzieci w wieku od 2 lat z chorobami oczu spowodowanymi przez Chlamydia trachomatis powinny otrzymać odpowiednie leczenie systemowe. Noworodki powinny otrzymać odpowiednie leczenie systemowe w przypadku zaangażowania oczu spowodowanego przez Chlamydia trachomatis lub Neisseria gonorrhoeae.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Funkcja rozrodcza
Nie przeprowadzono badań wpływu leku Vigamox® na funkcję rozrodczą człowieka przy miejscowym stosowaniu.
Nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych ze strony funkcji rozrodczej mężczyzn lub kobiet podczas stosowania leku Vigamox®, krople do oczu.
Ciąża
Ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży, lek Vigamox® nie powinien być stosowany w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy potencjalna korzyść z jego zastosowania przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.
Okres laktacji
Nie wiadomo, czy moksypfloksacyna lub jej metabolity wydzielają się w mleku matki. W badaniach na zwierzętach stwierdzono niski poziom wydzielania moksypfloksacyny po doustnym podaniu. Lek Vigamox® należy stosować z ostrożnością u kobiet karmiących piersią.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Vigamox®, krople do oczu, nie ma lub ma pomijalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Tymczasowe zamazanie widzenia lub inne zaburzenia widzenia mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Jeżeli po zakapaniu wystąpi zamazanie widzenia, pacjent powinien poczekać, aż jego wzrok się wyjaśni, zanim zacznie prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny.
Sposób stosowania i dawki.
Do stosowania okulistycznego.
Dorośli, w tym pacjenci w wieku podeszłym
Wkapywać po 1 kropli do chorego oka (oczach) 3 razy dziennie.
Zazwyczaj stan pacjenta poprawia się w ciągu 5 dni, po czym leczenie należy kontynuować przez kolejne 2–3 dni. Jeżeli po 5 dniach leczenia nie stwierdza się poprawy, należy skonsultować się z lekarzem w celu potwierdzenia rozpoznania i/lub dostosowania terapii. Czas trwania leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby oraz obrazu klinicznego i bakteriologicznego przebiegu choroby.
Dzieci
Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z tej grupy.
Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek
Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z tej grupy.
Aby uniknąć zanieczyszczenia końcówki kroplówki oraz zawartości fiolki, należy zachować ostrożność i nie dotykać powiek, okolic oczu ani innych powierzchni końcówką fiolki z kroplami.
W celu zapobieżenia wchłanianiu kropli przez błonę śluzową nosa, szczególnie u noworodków i dzieci, zaleca się zamknięcie przewodu nosowo-słzowego przez 2–3 minuty po zastosowaniu kropli.
Nie do wstrzykiwań. Zakazane jest podawanie leku Vigamox® za pomocą iniekcji podspojówkowej lub bezpośrednio do komory przedniej oka.
Dzieci.
Podczas badań klinicznych lek Vigamox®, krople do oczu, okazał się bezpieczny w zastosowaniu u dzieci, w tym u noworodków. U pacjentów w wieku do 18 lat odnotowano dwie reakcje niepożądane: podrażnienie oka i ból oka (częstość występowania – 0,9%). Zob. także rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.
Przedawkowanie.
Ze względu na właściwości leku, nie należy się spodziewać efektu toksycznego w przypadku przedawkowania podczas stosowania do oka lub przypadkowego połknięcia zawartości jednej fiolki.
Niepożądane działania.
Podczas badań klinicznych najczęstszymi niepożądanymi działaniami były ból oka i podrażnienie oka, występujące u około 1–2% pacjentów.
Poniżej wymienione niepożądane działania obserwowane podczas badań klinicznych leku Vigamox® sklasyfikowano według częstości występowania w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), rzadko (≥1/1000 do <1/100), pojedyncze przypadki (≥1/10000 do <1/1000) oraz rzadkie (<1/10000). W każdej grupie działania niepożądane są uporządkowane według malejącego nasilenia.
| Układ narządów |
Reakcje niepożądane zgodnie z MedDRA (wersja 15.1) |
| Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego |
Osobne: zmniejszenie stężenia hemoglobiny |
| Zaburzenia układu nerwowego |
Nieczęste: ból głowy Osobne: parestezja |
| Zaburzenia okulistyczne |
Częste: ból oka, podrażnienie oka Nieczęste: zespół suchego oka, krwotok spojówkowy, zaczerwienienie spojówki, zaczerwienienie oka, swędzenie oka, nietypowa wrażliwość oczu, obrzęk powiek, uczucie dyskomfortu w oku, keratyt punktowy Osobne: defekt nabłonka rogówki, zaburzenia rogówki, zabarwienie rogówki, zapalenie spojówki, zapalenie powiek, obrzęk oka, ból powiek, obrzęk spojówki, zamazany wzrok, obniżenie ostrości wzroku, astenopia, zaburzenia powiek, rumień powiek. |
| Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy śródpiersia |
Osobne: uczucie dyskomfortu w nosie, ból gardła i krtani, uczucie ciała obcego (w gardle) |
| Zaburzenia przewodu pokarmowego |
Nieczęste: dysgezja Osobne: wymioty |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych |
Osobne: podwyższenie stężenia alanino-aminotransferazy, podwyższenie stężenia gamma-glutamylotransferazy |
W okresie po rejestracji wykryto dodatkowe działania niepożądane. Nie można oszacować częstości ich występowania. W ramach każdego układu narządów działania niepożądane są wymienione w kolejności zmniejszającego się nasilenia.
| Układ narządów |
Reakcje niepożądane zgodnie z MedDRA (wersja 15.1) |
| Zaburzenia układu immunologicznego |
Zwiększona wrażliwość |
| Zaburzenia ze strony układu nerwowego |
Zawroty głowy |
| Zaburzenia oczne |
Keratyt wrzodziejący, keratyt, nadmierne łzawienie, fotofobia, wydzielina z oczu |
| Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego |
Przyspieszone tętno |
| Zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia klatki piersiowej i mediastinum |
Dyspnia |
| Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego |
Nudności |
| Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej |
Erytem, świąd, wysypka, pokrzywka |
U pacjentów stosujących systemowe leczenie chinolonami obserwowano poważne, czasem śmiertelne reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne), niekiedy już po podaniu pierwszej dawki. Niektóre reakcje towarzyszyły niewydolność sercowo-naczyniowa, utrata przytomności, szum w uszach, obrzęk gardła lub twarzy, duszność, pokrzywka i świąd (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).
Zapalenie i zerwanie ścięgien mogą występować przy stosowaniu fluorochinolonów drogą ogólnoustrojową. Badania kliniczne oraz doświadczenia pogwarancyjne z systemowym stosowaniem chinolonów wskazują, że ryzyko takich zerwań może wzrastać u pacjentów stosujących kortykosteroidy, szczególnie u osób starszych, oraz przy dużym obciążeniu ścięgien, w tym ścięgna Achillesa (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).
Okres ważności. 3 lata.
Okres przechowywania po pierwszym otwarciu fiolki – 4 tygodnie.
Warunki przechowywania.
Nie przewidziano specjalnych warunków przechowywania leku. Przechowywać w miejscach niedostępnych dla dzieci.
Opakowanie.
5 ml w fiolce-kroplarce; 1 fiolka-kroplarka w pudełku z tektury.
Kategoria wydania. Na receptę.
Producent.
Alcon Couvreur.
Alcon Couvreur.
Adres producenta i miejsce wykonywania działalności.
Rijksweg 14, Puurs-Sint-Amands, 2870, Belgia /
Rijksweg 14, Puurs-Sint-Amands, 2870, Belgium.