Vidora

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU VIDORA (Vidora)

Skład:

substancja czynna: drospirenon, etynylestradiol;

1 bliszczka zawiera 28 tabletek (21 tabletek aktywnych żółtego koloru oraz 7 tabletek placebo białego koloru);

1 tabletka powlekana powłoką filmową, żółtego koloru, zawiera 3,0 mg drospirenonu oraz 0,03 mg etynylestradiolu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, skrobia prażelatynizowana, crospovidon Plasdone XL-10, crospovidon Plasdone XL, povidon K-30, polisorbat 80, stearynian magnezu, Opadry® żółty (polietyloglikol, alkohol poliwinylowy, dwutlenek tytanu (E 171), talk, tlenek żelaza żółty (E 172)).

1 tabletka powlekana powłoką filmową, białego koloru (placebo) zawiera:

substancje pomocnicze: laktoza bezwodna, povidon K-30, stearynian magnezu, Opadry® II biały (alkohol poliwinylowy (część zhydrolizowana), dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 3350, talk (E 553b)).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane powłoką filmową.

Główne właściwości fizykochemiczne: Tabletki aktywne: tabletki okrągłe, powlekane powłoką filmową, żółtego koloru. Tabletki placebo: tabletki okrągłe, powlekane powłoką filmową, białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormonalne środki antykoncepcyjne do stosowania systemowego. Drospirenon i etynylestradiol. Kod ATC G03A A12.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Indeks Pearl'a niepowodzeń antykoncepcyjnych dla leku wynosi 0,09 (dwustronny górny 95 % przedział ufności (PU) – 0,32).

Ogólny indeks Pearl'a (niepowodzenia antykoncepcyjne + błędy pacjentek) dla leku wynosi 0,57 (dwustronny górny 95 % PU – 0,90).

Działanie przeciwwapnowe doustnych środków antykoncepcyjnych skojarzonych (COC) opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejsze to hamowanie owulacji i zmiany wydzieliny szyjki macicy.

Lek Vidor – to COC zawierający etynilowy estradiol i progestagen drospirenon. W dawkach terapeutycznych drospirenon wykazuje działanie antyandrogenowe i umiarkowane działanie antymineralokortykoidalne. Nie wykazuje aktywności estrogenowej, glikokortykosteroidalnej i antyglikokortykosteroidalnej. Zatem drospirenon ma profil farmakologiczny podobny do naturalnego progesteronu.

Zgodnie z danymi badań umiarkowane działanie antymineralokortykoidalne leku Vidor prowadzi do umiarkowanego wpływu antymineralokortykoidalnego.

Farmakokinetyka.

Drospirenon

Wchłanianie. Drospirenon po doustnym podaniu jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w surowicy, wynoszące 38 ng/ml, osiągane jest około 1–2 godziny po jednorazowym podaniu doustnym. Bio dostępność wynosi około 76–85 %. Jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność drospirenonu.

Rozkład. Po podaniu doustnym stężenie drospirenonu w surowicy krwi maleje, średni okres półtrwania końcowy wynosi około 31 godzin. Drospirenon wiąże się z albuminą surowicy, ale nie wiąże się z globuliną wiążącą sterydy płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). W postaci wolnego sterydu w surowicy krwi występuje jedynie 3–5 % całkowitego stężenia drospirenonu. Podwyższenie poziomu SHBG indukowane przez etynilowy estradiol nie wpływa na wiązanie drospirenonu z białkami surowicy. Średni pozorny objętość rozkładu drospirenonu wynosi 3,7 ± 1,21 l/kg.

Metabolizm. Po podaniu doustnym drospirenon jest w znacznym stopniu metabolizowany. Głównymi metabolitami w osoczu są forma kwasowa drospirenonu, powstająca w wyniku otwarcia pierścienia laktonowego, oraz 4,5-dihydrodrospirenon-3-sulfonian, powstający przez hydratację z późniejszym sulfonowaniem. Drospirenon jest również poddawany metabolizmowi oksydacyjnemu katalizowanemu przez CYP3A4. In vitro drospirenon może słabo lub umiarkowanie hamować enzymy cytochromu P450: CYP1A1, CYP2C9, CYP2C19 oraz CYP3A4.

Wydalanie. Klirens metaboliczny drospirenonu z surowicy krwi wynosi 1,5 ± 0,2 ml/min/kg. Tylko niewielka ilość drospirenonu wydala się w niezmienionej formie. Metabolity drospirenonu wydalane są z kałem i moczem w stosunku około 1,2:1,4. Okres półtrwania metabolitów wydalanych z moczem i kałem wynosi około 40 godzin.

Stężenie stacjonarne. W trakcie cyklu terapii maksymalne stężenie stacjonarne drospirenonu w surowicy krwi wynoszące około 70 ng/ml osiągane jest po około 8 dniach leczenia. Stężenie drospirenonu w surowicy krwi wzrastało około 3-krotnie w wyniku stosunku okresu półtrwania końcowego do interwału dawkowania.

Osoby z określonymi schorzeniami

Wpływ niewydolności nerek. W grupie kobiet z niewydolnością nerek lekkiego stopnia (klirens kreatyniny 50–80 ml/min) oraz w grupie kobiet bez zaburzeń funkcji nerek stwierdzono podobne stężenia drospirenonu w surowicy krwi w stanie równowagi. W grupie kobiet z niewydolnością nerek umiarkowanego stopnia (klirens kreatyniny 30–50 ml/min) stężenia surowicze drospirenonu były średnio o 37 % wyższe niż w grupie kobiet z normalną funkcją nerek. Terapia drospirenonem była dobrze tolerowana przez kobiety z niewydolnością nerek lekkiego i umiarkowanego stopnia. Terapia drospirenonem nie wykazała żadnego klinicznie istotnego wpływu na stężenie potasu w surowicy krwi.

Wpływ niewydolności wątroby. W badaniu jednokrotnej dawki klirens drospirenonu po podaniu doustnym obniżał się o około 50 % u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby w porównaniu do zdrowych ochotników. Stwierdzone odchylenie klirensu drospirenonu u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby nie powodowało żadnych wyraźnych różnic dotyczących stężenia potasu w surowicy krwi. Nawet przy cukrzycy i jednoczesnym stosowaniu spironolaktonu (dwa czynniki mogące wywołać hiperkaliemię) nie zaobserwowano podwyższenia stężenia potasu w surowicy krwi powyżej górnej granicy normy. Zatem drospirenon jest dobrze tolerowany przez osoby z niewydolnością wątroby lekkiego i umiarkowanego stopnia (klasa B według klasyfikacji Childa-Pugha).

Przynależność etniczna. Nie zaobserwowano klinicznie istotnej różnicy w farmakokinetyce drospirenonu lub etynilowego estradiolu u kobiet japońskich i Europejczyków.

Etynilowy estradiol

Wchłanianie. Etynilowy estradiol po podaniu doustnym jest szybko i całkowicie wchłaniany. Po podaniu 30 μg maksymalne stężenie surowicze wynoszące 100 pg/ml osiągane jest w ciągu 1–2 godzin. Etynilowy estradiol podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia, zależnemu od różnic indywidualnych.

Bezwzględna biodostępność wynosi około 45 %.

Rozkład. Oczekiwany objętość rozkładu etynilowego estradiolu wynosi około 5 l/kg, a wiązanie z białkami osocza krwi – około 98 %. Etynilowy estradiol indukuje syntezę w wątrobie globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG) oraz globulin wiążących hormony kortykosteroidowe. Po podaniu 30 μg etynilowego estradiolu stężenie SHBG w osoczu wzrasta od 70 do około 350 nmol/l.

Etynilowy estradiol w niewielkiej ilości wydzielany jest w mleku matki (0,02 % dawki).

Metabolizm. Etynilowy estradiol w znacznym stopniu ulega metabolizmowi w przewodzie pokarmowym i przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Głównym kierunkiem metabolizmu etynilowego estradiolu jest hydroksylacja aromatyczna, prowadząca do powstawania dużej ilości metabolitów hydroksylowanych i etylowanych, występujących zarówno jako wolne metabolity, jak i koniugaty z glukuronidami i siarczanami. Metaboliczny klirens osoczowy etynilowego estradiolu wynosi około 5 ml/min/kg. In vitro etynilowy estradiol jest odwracalnym inhibitorem enzymów CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2, a także – na podstawie mechanizmu działania – inhibitorem CYP3A4/5, CYP2C8 i CYP2J2.

Wydalanie. Etynilowy estradiol nie wydala się w istotnej ilości w niezmienionej formie. Metabolity etynilowego estradiolu wydalane są z moczem i żółcią w stosunku 4:6. Okres półtrwania metabolitów wynosi około 1 doby. Okres półtrwania metabolitów wynosi 20 godzin.

Stężenie stacjonarne. Stężenie stacjonarne osiągane jest w drugiej połowie cyklu terapii, stężenie etynilowego estradiolu w surowicy wzrasta około 1,4–2,1-krotnie.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

U zwierząt laboratoryjnych działanie drospirenonu i etynilowego estradiolu ograniczało się do tych, które związane były z znanym działaniem farmakologicznym. W szczególności badania dotyczące toksyczności rozrodczej u zwierząt wykazały obecność specyficznych dla gatunku wpływu embriotoksycznego i fetotoksycznego. Przy ekspozycji przekraczającej ekspozycję u zwierząt, którym podawano lek Vidor, u niektórych gatunków zwierząt zaobserwowano wpływ na różnicowanie płciowe. Badania oceny ryzyka ekologicznego wykazały, że etynilowy estradiol i drospirenon potencjalnie mogą stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować kombinowanych hormonalnych środków antykoncepcyjnych (KHAC) w przypadku występowania choćby jednego z poniższych stanów. Jeśli którykolwiek z tych stanów wystąpi po raz pierwszy w trakcie stosowania KHAC, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku.

• Obecność lub ryzyko rozwoju żylnej tromboembolii (ŻTE):
  • ŻTE aktualnie występująca, w tym w wyniku terapii lekami przeciwkrzepnączymi, lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (ZŻG) lub zatorowość płucna (ZP));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do ŻTE, taka jak oporność na aktywowany białek C (w tym mutacja czynnika V Leiden), niedobór antytrombiny-III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • duże zabiegi operacyjne z długotrwałym unieruchomieniem (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”);
  • wysokie ryzyko ŻTE z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).
• Obecność lub ryzyko rozwoju tętniczej tromboembolii (TTE):
  • aktualna obecność TTE lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub obecność objawów prodromalnych (np. dławica piersiowa);
  • zaburzenia krążenia mózgu aktualnie występujące lub w wywiadzie, obecność objawów prodromalnych (np. przemijające ataki niedokrwienne (TIA));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do TTE, taka jak hiperhomocysteinemia i przeciwciała przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant „lupus”);
  • migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi w wywiadzie;
  • wysokie ryzyko TTE z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”) lub z powodu obecności jednego poważnego czynnika ryzyka, takiego jak:
    • cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;
    • ciężka nadciśnienie tętnicze;
    • ciężka dyslipoproteidemia.
• Obecność ciężkiego schorzenia wątroby aktualnie lub w wywiadzie, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Obecny lub w wywiadzie rak piersi, który może być wrażliwy na hormony (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”, podsekcja „Nowotwory złośliwe”).
• Ostra niewydolność nerek lub niewydolność nerek ciężkiego stopnia.
• Obecność guzów wątroby aktualnie lub w wywiadzie (łagodnych lub złośliwych).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe (np. narządów płciowych), zależne od hormonów płciowych.
• Nieznana etiologia krwawienia z pochwy.
• Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub na którykolwiek z komponentów leku.
• Podejrzewana lub potwierdzona ciąża.

Lek Vidora jest przeciwwskazany przy jednoczesnym stosowaniu z lekami zawierającymi ombitaswir/paritaprevir/rytonawir i dasabuwir lub lekami zawierającymi glekaprevir/pibrentaswir lub sofosbuvir/velpatasvir/woxilaprevir (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Szczególne środki ostrożności.

Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Każdy nieużywany lek lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi leku stosowanego jednocześnie w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

• Wpływ innych leków na lek Vidora

Możliwe są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne. Może to prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, co z kolei powoduje zmiany charakteru krwawienia miesięcznego i/lub utratę skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Terapia

Indukcja enzymów może być zauważalna już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach. Po odstawieniu leku indukcja enzymów może trwać około 4 tygodni.

Krótkoterminowe leczenie

Kobiety przyjmujące leki indukujące enzymy powinny tymczasowo stosować metodę barierową lub inny środek antykoncepcyjny dodatkowo do KHAC. Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia odpowiednim lekiem oraz przez kolejne 28 dni po jego odstawieniu. Jeśli terapia rozpoczyna się w okresie przyjmowania ostatnich tabletek KHAC z opakowania, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania KHAC bez przerwy bez tabletek.

Długoterminowe leczenie

Kobietom poddawanym długoterminowej terapii substancjami czynnymi indukującymi enzymy wątrobowe zaleca się stosowanie metody barierowej lub innego odpowiedniego niehormonalnego środka antykoncepcyjnego.

Poniższe interakcje zostały odnotowane zgodnie z opublikowanymi danymi.

Substancje czynne zwiększające klirens KHAC (obniżenie skuteczności KHAC poprzez indukcję enzymów), np.:

barbiturany, bosen tan, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna; leki stosowane w zakażeniu HIV: rytonawir, nevirapin i efawi renc; a także możliwe: felbamid, griseofulwina, okskarbazepina, topiramid i roślinne leki zawierające ekstrakt z zioła św. Jana (Hypericum perforatum).

Substancje czynne o niestabilnym wpływie na klirens KHAC:

W przypadku jednoczesnego stosowania z KHAC duża liczba kombinacji inhibitorów proteazy HIV i niejukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w tym kombinacje z inhibitorami wirusa zapalenia wątroby C (WZW C), może zwiększać lub zmniejszać stężenie estrogenów lub progestyn w osoczu krwi. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Dlatego należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi zastosowania leku medycznego do leczenia HIV/WZW C stosowanego jednocześnie w celu wykrycia potencjalnych interakcji oraz wszelkich innych rekomendacji. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobiety powinny dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub inhibitorami niejukleozydowej odwrotnej transkryptazy.

Substancje czynne obniżające klirens KHAC (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje niejasna.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększyć stężenia estrogenów lub progestyn, lub obu składników w osoczu.

W badaniu wielokrotnej dawki kombinacji drosperenon (3 mg/dobę)/etynylestradiol (0,002 mg/dobę) oraz silnego inhibitora CYP3A4 ketokonazolu stosowanego jednocześnie przez 10 dni zwiększyło wartość AUC(0-24h) drosperenonu i etynylestradiolu odpowiednio o 2,7 i 1,4 raza.

Etorikoksib w dawkach od 60 do 120 mg/dobę wykazał zwiększenie stężeń etynylestradiolu w osoczu odpowiednio o 1,4–1,6 raza przy jednoczesnym stosowaniu z KHAC zawierającym 0,035 mg etynylestradiolu.

• Wpływ leku Vidora na inne leki

Środki antykoncepcyjne doustne mogą wpływać na metabolizm niektórych substancji czynnych. W związku z tym stężenia w osoczu krwi i tkankach mogą się zwiększać (np. cyklosporyna) lub zmniejszać (np. lamotrydżyna).

Na podstawie badań interakcji in vivo u kobiet ochotniczek przyjmujących omeprazol, symwastatynę i midazolam jako markery substratów, stwierdzono, że klinicznie istotna interakcja drosperenonu w dawce 3 mg z innymi substancjami czynnymi indukowanymi przez cytochrom P450 jest mało prawdopodobna.

Dane kliniczne wskazują, że etynylestradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co z kolei powoduje słabe (np. teofilina) lub umiarkowane (np. tizanidyna) zwiększenie ich stężeń w osoczu.

Interakcje farmakodynamiczne

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów przyjmujących leki do leczenia zakażenia wirusem zapalenia wątroby C (WZW C) zawierające ombitaswir/paritaprevir/rytonawir i dasabuwir z rybawiryną lub bez niej, zaobserwowano zwiększenie transaminaz (ALT) ponad 5 razy wyższe niż górna granica normy (GGN). Zjawisko to występowało znacznie częściej u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylestradiol, w tym kombinowane hormonalne środki antykoncepcyjne (KHAC). Ponadto u pacjentów przyjmujących leczenie glekaprevirem/pibrentaswirem lub sofosbuvirem/velpataswirem/woxilaprevirem obserwowano również zwiększenie wskaźnika ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak KHAC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Dlatego kobiety przyjmujące lek Vidora powinny stosować alternatywną metodę antykoncepcji (np. środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestagen lub metody niehormonalne) przed rozpoczęciem terapii z zastosowaniem tej kombinacji leków. Stosowanie leku Vidora można wznowić 2 tygodnie po zakończeniu terapii tą kombinacją.

U pacjentów z normalną funkcją nerek jednoczesne stosowanie drosperenonu i inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) nie wykazało istotnego wpływu na poziom potasu w surowicy krwi. Jednak jednoczesne stosowanie leku Vidora z antagonistami aldosteronu lub moczopędnikami zatrzymującymi potas nie było badane. W takim przypadku poziom potasu w surowicy krwi należy monitorować w pierwszym cyklu leczenia (patrz również sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Inne formy interakcji

Badania laboratoryjne

Stosowanie środków antykoncepcyjnych steroidowych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, takich jak parametry biochemiczne funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, na stężenie w osoczu białek transportowych, takich jak globulina wiążąca kortykosteroidy, na stężenie frakcji lipidów/lipoproteinów w osoczu, na wskaźniki metabolizmu węglowodanów, krzepnięcia i fibrynolizy. Zazwyczaj takie zmiany mieszczą się w granicach normy.

Drosperenon zwiększa aktywność reniny i aldosteronu w osoczu, co jest spowodowane jego umiarkowaną aktywnością antymineralokortykoidalną.

Szczególne zagadnienia dotyczące stosowania.

Decyzję o przepisaniu leku Vidora należy podejmować z uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka u danej kobiety, w tym czynników ryzyka wystąpienia ZTŻ, a także ryzyka ZTŻ związanego z przyjmowaniem leku Vidora w porównaniu z innymi KC (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne zagadnienia dotyczące stosowania”).

Ostrzeżenie

• W przypadku występowania jakichkolwiek stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, należy omówić z kobietą celowość stosowania leku Vidora.
• W przypadku nasilenia się lub pierwszych objawów jakichkolwiek z wymienionych stanów lub czynników ryzyka, kobietom zaleca się skonsultowanie się z lekarzem oraz ustalenie potrzeby przerwania przyjmowania leku Vidora.
• W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ZTŻ lub ZTĄ należy przerwać stosowanie KC. Jeśli rozpoczynana jest terapia przeciwzakrzepowa, należy zapewnić alternatywną, odpowiednią metodę antykoncepcji ze względu na działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych (kumaryny).
• Zaburzenia krążenia.

Ryzyko wystąpienia ZTŻ

Stosowanie jakichkolwiek KC zwiększa ryzyko wystąpienia ZTŻ u kobiet je stosujących, w porównaniu z kobietami, które ich nie stosują. Leki zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretynodrel są związane z niższym ryzykiem ZTŻ. Stosowanie innych leków, takich jak Vidora, może zwiększać ryzyko dwukrotnie. Decyzję o stosowaniu leków innych niż te o najniższym ryzyku ZTŻ, należy podejmować dopiero po konsultacji z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko ZTŻ związane ze stosowaniem leku Vidora, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka oraz fakt, że ryzyko ZTŻ jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. Według niektórych danych ryzyko ZTŻ może wzrastać przy ponownym stosowaniu KC po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U 2 na 10 000 kobiet, które nie przyjmują KC i nie są w ciąży, rozwija się ZTŻ w ciągu roku. Jednak u każdej poszczególnej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe w zależności od posiadanych przez nią czynników ryzyka (patrz poniżej).

Ustalono¹, że u 9–12 kobiet spośród 10 000 kobiet stosujących KC zawierające drosperenon dojdzie do ZTŻ w ciągu jednego roku. Dla porównania, wskaźnik ten wynosi 62 u kobiet stosujących KC zawierające lewonorgestrel.

W obu przypadkach liczba przypadków ZTŻ w ciągu roku była mniejsza niż zwykle się oczekuje w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

ZTŻ może prowadzić do śmiertelnych skutków w 1–2% przypadków.

Liczba przypadków ZTŻ na 10 000 kobiet w ciągu jednego roku

¹ Te wskaźniki uzyskano na podstawie wszystkich danych badań epidemiologicznych z uwzględnieniem ryzyka względnego związanego ze stosowaniem różnych KC w porównaniu ze stosowaniem KC zawierających lewonorgestrel.

² Średnio 5–7 przypadków na 10 000 kobiet-rok, na podstawie obliczenia względnego ryzyka stosowania KC zawierających lewonorgestrel w porównaniu z kobietami nie stosującymi KC (około 2,3–3,6 przypadku).

Bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w tętnicach i żyłach wątrobowych, nerkowych, naczyniach mezenterycznych, naczyniach mózgu lub siatkówki, u kobiet stosujących KC.

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTŻ

Ryzyko wystąpienia powikłań żylnej tromboembolii u kobiet stosujących KC może być znacznie wyższe przy obecności dodatkowych czynników ryzyka, szczególnie wielu (patrz tabela 1).

Stosowanie leku Vidora jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia żylnej trombozy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko wystąpienia ZTŻ. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTŻ

Nie ma jednolitego stanowiska co do możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych na rozwój i postęp żylnej tromboembolii.

Należy zwrócić uwagę na zwiększony ryzyko wystąpienia tromboembolii podczas ciąży, szczególnie w ciągu 6 tygodni po porodzie (informacje dotyczące ciąży i okresu karmienia piersią patrz w punkcie «Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią»).

Objawy ZT (ZTŻ i ZTP)

Należy doradzić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniższych objawów niezwłocznie skontaktowały się z lekarzem i poinformowały, że przyjmują KC.

Objawami ZTŻ mogą być: jednostronne opuchnięcie nogi i/lub stopy lub obszaru wzdłuż żyły na nodze; ból lub zwiększona wrażliwość nogi, który może odczuwany być tylko w pozycji stojącej lub podczas chodzenia; uczucie gorąca w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmiana koloru skóry nogi.

Objawami ZTP mogą być: nagłe duszności o nieustalonej etiologii lub przyspieszone oddychanie; nagły kaszel, czasem z krwią; nagły ból w klatce piersiowej; stan przedomdleniowy lub zawroty głowy; przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niespecyficzne lub mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne zjawiska (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyń mogą obejmować nagły ból, obrzęk, ostry ból brzucha oraz nieznaczne sinienie kończyny.

W przypadku okluzji naczyń oka wstępne objawy mogą obejmować nieostre widzenie, bez uczucia bólu, które może postępować do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiastowo.

Ryzyko wystąpienia ZTA

Według danych badań epidemiologicznych stosowanie dowolnych KC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczej tromboembolii (zawał mięśnia sercowego) lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych (przemijającego ataku niedokrwiennego (PAN), udaru). Zjawiska tętniczej tromboembolii mogą mieć śmiertelny skutek.

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTA

Podczas stosowania KC ryzyko wystąpienia powikłań tętniczej tromboembolii lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Stosowanie leku Vidora jest przeciwwskazane, jeśli kobiety mają jeden poważny lub wiele czynników ryzyka ZTA, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia tętniczego zakrzepu (patrz punkt «Przeciwwskazania»). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz punkt «Przeciwwskazania»).

Tabela 2

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTA

Objawy ZAT

Należy doradzić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniższych objawów natychmiast skontaktowały się z lekarzem i poinformowały, że przyjmują doustne środki antykoncepcyjne (COC).

Objawami zaburzeń mózgowonaczyniowych mogą być: nagłe odrętwienie twarzy, osłabienie lub odrętwienie kończyn, szczególnie jednostronne; nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utrata równowagi lub koordynacji; nagłe zamieszanie świadomości, zaburzenia mowy lub jej zrozumienia; nagłe pogorszenie wzroku w jednym lub obu oczach; nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny; utrata przytomności lub omdlenia z drgawkami lub bez nich.

Przejściowy charakter objawów może wskazywać na przemijające incydenty niedokrwienne (TIA).

Objawami zawału mięśnia sercowego mogą być: ból, dyskomfort, uczucie ucisku lub ciężkości w klatce piersiowej, ręce lub poniżej mostka; uczucie dyskomfortu promieniującego do pleców, żuchwy, gardła, ręki lub żołądka; uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub duszności; nadmierne pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy; nadmierne osłabienie, niepokój lub duszność; przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Nowotwory złośliwe

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na dodatkowe zwiększenie ryzyka rozwoju raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu COC (> 5 lat), jednak te stwierdzenia pozostają kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono w pełni, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne czy inne czynniki, np. zakażenie ludzkim wirusem brodawczaka (HPV).

Metaanaliza oparta na 54 epidemiologicznych badaniach wskazuje na nieznaczne zwiększenie względnego ryzyka (RR = 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet przyjmujących COC. Zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania COC. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40 roku życia występuje rzadko, wzrost liczby zdiagnozowanych przypadków raka piersi u kobiet aktualnie lub niedawno stosujących COC jest niewielki w porównaniu do ogólnego ryzyka zachorowania na raka piersi. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet przyjmujących COC, jak i z biologicznego działania COC, albo z połączenia obu tych czynników. Zauważono tendencję, że raki piersi wykrywane u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały COC, są klinicznie mniej zaawansowane niż u tych, które nigdy nie stosowały COC.

W pojedynczych przypadkach u kobiet przyjmujących COC obserwowano guzy wątroby – dobrej jakości, a jeszcze rzadziej – złośliwe, które w niektórych przypadkach prowadziły do grożącego życiu krwotoku wewnątrzbrzusznego. W przypadku wystąpienia skarg na silny ból w nadbrzuszu, powiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnątrzbrzusznego w trakcie diagnozy różnicowej należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet stosujących COC.

Stosowanie COC w wysokich dawkach (50 μg etynylowej estradiolu) zmniejsza ryzyko raka endometrium i jajników. Nadal pozostaje niepotwierdzone, czy te dane dotyczą również niskodawkowych COC.

Rak piersi. (Ostrzeżenia opublikowane przez Centrum Oceny i Badań nad Lekami (CDER) FDA).

Drosperynon; etynylestradiol jest przeciwwskazany u kobiet, które aktualnie mają lub miały wcześniej raka piersi, ponieważ rak piersi może być wrażliwy na działanie hormonów (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Badania epidemiologiczne nie wykazały spójnej zależności między stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych (COC) a ryzykiem raka piersi. Badania nie wykazują związku między stosowaniem COC (obecnym lub przeszłym) a ryzykiem raka piersi. Jednak niektóre badania donoszą o nieznacznym wzroście ryzyka raka piersi u kobiet aktualnie lub niedawno przyjmujących COC (< 6 miesięcy od ostatniego dawkowania) oraz u tych, które przyjmowały je wcześniej (patrz sekcja „Działania niepożądane”, podsekcja „Dane z okresu po wprowadzeniu na rynek”).

Inne stany

Składnik progestynowy leku Vidora jest antagonistą aldosteronu o właściwościach zatrzymujących potas. W większości przypadków stosowanie nie powinno prowadzić do wzrostu stężenia potasu. W trakcie badań klinicznych u niektórych pacjentek z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek oraz jednoczesnym stosowaniem leków zatrzymujących potas stwierdzono nieznaczne, ale nieistotne statystycznie, podwyższenie stężenia potasu w osoczu krwi podczas stosowania drosperynonu. Dlatego zaleca się kontrolę stężenia potasu w pierwszym cyklu leczenia u pacjentek z niewydolnością nerek. Pacjentkom tym zaleca się również, aby przed rozpoczęciem stosowania leku stężenie potasu w osoczu nie przekraczało górnej granicy normy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków zatrzymujących potas (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Kobiety z hipertriglicerydemią lub rodowym wywiadem tej choroby należą do grupy ryzyka rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania COC.

Chociaż donoszono o nieznacznym wzroście ciśnienia tętniczego u wielu kobiet przyjmujących COC, klinicznie istotny wzrost ciśnienia tętniczego obserwuje się rzadko. Natychmiastowe zaprzestanie stosowania COC jest konieczne tylko w tych pojedynczych przypadkach. W przypadku długotrwałej nadciśnienia tętniczego lub niemożności kontrolowania ciśnienia za pomocą leków przeciwnadciśnieniowych, kobiety przyjmujące COC powinny zaprzestać ich stosowania. Jeśli to uzasadnione, stosowanie COC może być wznowione po osiągnięciu normotensji za pomocą terapii przeciwnadciśnieniowej.

Donoszono o wystąpieniu lub nasileniu poniższych stanów podczas ciąży i przy stosowaniu COC, ale ich związek z przyjmowaniem estrogenów/progestyn nie został ostatecznie potwierdzony: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą, powstawanie kamieni żółciowych, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, chwieja Sydenhama, opryszczka ciężarnych, utrata słuchu związana z otosklerozą.

Estragogeny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy obrzęku angioneurotycznego.

Metabolizm hormonów steroidowych może być zaburzony u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Ostry lub przewlekły zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać zaprzestania stosowania COC, aż do powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy i wykluczenia związku przyczynowego z COC.

W przypadku nawrotu żółtaczki cholestatycznej i/lub świądu związanego z cholestazą, które wcześniej występowały podczas ciąży lub poprzedniego przyjmowania hormonów płciowych, należy zaprzestać stosowania COC.

Chociaż COC mogą wpływać na oporność na insuline i tolerancję glukozy, nie ma danych sugerujących potrzebę zmiany trybu terapeutycznego u kobiet z cukrzycą przyjmujących niskodawkowe COC (<0,05 mg etynylowej estradiolu). Jednak kobiety z cukrzycą powinny być dokładnie badane podczas stosowania COC, szczególnie na początku leczenia.

Zapiski o nasileniu depresji endogennej, padaczki, choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jajnika również obserwowano podczas stosowania COC.

Zmniejszony nastrój i depresja są dobrze znanymi działaniami niepożądanymi, które mogą wystąpić podczas stosowania środków antykoncepcyjnych hormonalnych (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Depresja może być stanem poważnym i jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobietom należy doradzić, aby skontaktowały się z lekarzem w przypadku zmian nastroju i pojawienia się objawów depresji, w tym krótko po rozpoczęciu przyjmowania leku.

Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub napromieniowania ultrafioletowego podczas stosowania COC.

Jedna tabletka leku zawiera 46 mg laktozy. W przypadku rzadkich dziedzicznych zaburzeń nietolerancji galaktozy, niedoboru laktozy Lapp lub zaburzeń wchłaniania glukozy-galaktozy, należy uwzględnić tę ilość laktozy, jeśli pacjentka jest na diecie bezlaktozowej.

Konsultacje/badania medyczne

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania leku Vidora zaleca się zebranie pełnej historii medycznej (w tym rodowej), przeprowadzenie pełnego badania medycznego i wykluczenie ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie medyczne, uwzględniając przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i ostrożność (patrz sekcja „Ostrzeżenie i środki ostrożności”). Należy zwrócić uwagę kobiet na informacje dotyczące zakrzepicy żył głębokich i tętniczej, w tym ryzyko związane ze stosowaniem leku Vidora w porównaniu z innymi COC, objawy ZVT i ZAT, znane czynniki ryzyka oraz działania podejrzewane o zatorowość.

Pacjentkom zaleca się dokładne zapoznanie się z instrukcją do leku i przestrzeganie zawartych w niej zaleceń.

Częstotliwość i rodzaj badań powinny opierać się na obowiązujących standardach praktyki medycznej z uwzględnieniem indywidualnych cech każdej kobiety.

Pacjentki należy poinformować, że środki antykoncepcyjne hormonalne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) ani żadnym innym schorzeniem przenoszonym drogą seksualną.

Zmniejszenie skuteczności

Skuteczność COC może być zmniejszona w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego stosowania innych leków (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Naruszenia cyklu

Podczas przyjmowania COC mogą występować nieregularne krwawienia (mazanie lub krwawienia przebijające), szczególnie w pierwszych kilku miesiącach. Jeśli takie krwawienia trwają po trzech cyklach miesięcznych, należy je uznać za poważne.

Jeśli nieregularne wydzielanie krwiste utrzymuje się lub pojawia się po okresie regularnych krwawień, należy rozważyć niesterydowe przyczyny krwawień i odpowiednie działania diagnostyczne, w tym badania w celu wykluczenia obecności nowotworów i ciąży. Do działań diagnostycznych może należeć curettage.

U niektórych kobiet może nie wystąpić krwawienie odstawienie podczas przerwy w przyjmowaniu leku. W przypadku stosowania COC zgodnie z zaleceniami w sekcji „Sposób stosowania i dawki” ciąża jest mało prawdopodobna. Jednak jeśli COC były stosowane nieregularnie przed brakiem pierwszego krwawienia odstawienie lub jeśli krwawienia odstawienie nie wystąpiły w dwóch cyklach, przed kontynuacją stosowania COC należy wykluczyć ciążę.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku Vidora należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania. Jednak wyniki badań epidemiologicznych nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały COC przed zajściem w ciążę, ani na działanie teratogenne przypadkowego przyjmowania COC w trakcie ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały niepożądane efekty w trakcie ciąży i okresu karmienia piersią (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Na podstawie tych badań na zwierzętach nie można wykluczyć niepożądanych efektów wynikających z działania hormonalnego substancji czynnych. Jednak ogólne doświadczenie stosowania COC w ciąży nie wskazuje na istniejące niekorzystne działanie u ludzi.

Dane dotyczące przyjmowania leku w trakcie ciąży są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dotyczące negatywnego wpływu leku Vidora na przebieg ciąży, zdrowie płodu i noworodka. Do tej pory nie ma odpowiednich danych epidemiologicznych.

Przy wznowieniu stosowania leku Vidora należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko ZVT w okresie poporodowym (patrz sekcje „Ostrzeżenie i środki ostrożności” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

Okres karmienia piersią. COC mogą wpływać na karmienie piersią, ponieważ mogą zmniejszać ilość mleka matki oraz zmieniać jego skład. Z tego powodu nie zaleca się przyjmowania COC w okresie karmienia piersią. Niewielkie ilości środków antykoncepcyjnych steroidowych i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki podczas stosowania COC. Te ilości mogą wpływać na dziecko.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność do kierowania pojazdami lub pracy z innymi maszynami. U kobiet przyjmujących COC nie odnotowano wpływu na zdolność do kierowania pojazdami lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Doustnie.

Dawkowanie

Tabletki należy przyjmować regularnie, w miarę możliwości o tej samej porze, popijając w razie potrzeby niewielką ilością płynu, w kolejności wskazanej na blisterze. Lek stosuje się po 1 tabletce dziennie przez 21 kolejnych dni. Stosowanie tabletek z kolejnego opakowania należy rozpocząć po 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu leku, podczas której zazwyczaj pojawia się krwawienie odstawieniowe. Zwykle zaczyna się ono 2–3 dnia po przyjęciu ostatniej tabletki i może nie ustać przed rozpoczęciem przyjmowania tabletek z kolejnego opakowania.

Jak rozpocząć stosowanie leku Vidora

• Wcześniej nie stosowano środków hormonalnych

Stosowanie tabletek należy rozpocząć w 1. dniu naturalnego cyklu (czyli w 1. dniu krwawienia miesięcznego).

• Przejście z COC, pierścienia dopochwowego lub systemu przeciwdziałającego przez skórę

Należy przyjąć pierwszą tabletkę leku Vidora następnego dnia po przyjęciu ostatniej aktywnej tabletce (tabletki zawierającej substancję czynną), ale nie później niż następnego dnia po przerwie w przyjmowaniu tabletek. W przypadku stosowania pierścienia dopochwowego lub plasterka przeciwdziałającego przez skórę należy rozpocząć przyjmowanie leku Vidora w dniu usunięcia środka, ale nie później niż w dniu, w którym powinno się ponownie zastosować te leki.

• Przejście z metody opartej wyłącznie na stosowaniu progestagenów („minipły”, wstrzykiwania, implanty) lub systemu wewnątrzmacicznego z progestagenem

Można rozpocząć przyjmowanie leku Vidora w dowolnym dniu po zaprzestaniu stosowania „minipły” (w przypadku implantu lub systemu wewnątrzmacicznego – w dniu ich usunięcia, w przypadku wstrzykiwania – zamiast następnego wstrzykiwania). Jednak we wszystkich przypadkach zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku.

• Po przerywaniu ciąży w I trymestrze

Można rozpocząć przyjmowanie leku natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych.

• Po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze

Zaleca się rozpoczęcie stosowania leku Vidora w dniu 21–28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze ciąży. Przy późniejszym rozpoczęciu przyjmowania tabletek zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek. Jednak jeśli stosunek płciowy już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania leku należy wykluczyć możliwość zajścia w ciążę lub odczekać do pojawienia się pierwszej miesiączki.

Dla kobiet karmiących piersią, patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”.

Co zrobić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki

Jeśli opóźnienie w przyjęciu jakiejkolwiek tabletce nie przekracza 12 godzin, działanie antykoncepcyjne leku nie jest osłabione. Pominiętą tabletkę należy przyjąć natychmiast, gdy tylko zauważono pominięcie. Następną tabletkę z tego opakowania należy przyjąć o zwyczajowej porze.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki przekracza 12 godzin, ochrona antykoncepcyjna może być osłabiona. W takim przypadku można kierować się dwoma podstawowymi zasadami:

1. Przerwa w przyjmowaniu tabletek nie może nigdy przekraczać 7 dni.
2. Odpowiednie zahamowanie układu podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się przez ciągłe przyjmowanie tabletek przez 7 dni.

Zgodnie z tym w życiu codziennym należy kierować się poniższymi zaleceniami:

• 1. tydzień

Należy jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek o zwyczajowej porze. Ponadto przez następne 7 dni należy stosować metodę barierową, np. prezerwatywę. W przypadku, gdy w ciągu ostatnich 7 dni miał miejsce stosunek płciowy, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek pominięto i im bliżej przerwy w przyjmowaniu leku, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

• 2. tydzień

Należy jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, gdy tylko kobieta pamięta o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek o zwyczajowej porze. O ile tabletki były przyjmowane prawidłowo przez 7 dni przed pominięciem, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych. Jednak przy pominięciu więcej niż jednej tabletce zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez 7 dni.

• 3. tydzień

Ryzyko osłabienia skuteczności wzrasta w miarę zbliżania się 7-dniowej przerwy w przyjmowaniu tabletek. Jednak przy zachowaniu poniżej opisanej schematu przyjmowania tabletek można uniknąć osłabienia ochrony antykoncepcyjnej. Jeśli zastosuje się jeden z poniższych wariantów, nie będzie konieczne stosowanie dodatkowych środków antykoncepcyjnych, o ile tabletki były przyjmowane prawidłowo przez 7 dni przed pominięciem. Jeśli nie jest to spełnione, zaleca się zastosowanie pierwszego z poniższych wariantów i stosowanie dodatkowych środków ostrożności przez następne 7 dni.

1. Należy jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, gdy tylko kobieta pamięta o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek o zwyczajowej porze. Tabletki z następnego opakowania należy zacząć przyjmować natychmiast po zakończeniu poprzedniego, czyli nie powinno być przerwy w przyjmowaniu tabletek z dwóch opakowań. Mało prawdopodobne, aby u kobiety pojawiło się krwawienie odstawieniowe przed zakończeniem przyjmowania tabletek z drugiego opakowania, choć podczas przyjmowania tabletek może wystąpić plamienie lub krwawienie przebijające.
2. Można również przerwać przyjmowanie tabletek z bieżącego opakowania. W takim przypadku przerwa w stosowaniu leku powinna trwać nie dłużej niż 7 dni, wliczając dni pominięcia przyjmowania tabletek; przyjmowanie tabletek należy rozpocząć z następnego opakowania.

Jeśli po pominięciu przyjmowania tabletek nie wystąpi krwawienie odstawieniowe w trakcie pierwszej planowej przerwy w przyjmowaniu leku, możliwe jest zajście w ciążę.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego

W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego (takich jak wymioty lub biegunka) możliwe jest niepełne wchłonięcie leku; w takim przypadku należy stosować dodatkowe środki antykoncepcyjne. Jeśli wymioty wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu leku, należy jak najszybciej przyjąć nową (zastępczą) tabletkę. Następną tabletkę, jeśli to możliwe, należy przyjąć w ciągu 12 godzin w ramach zwyczajowego harmonogramu przyjmowania tabletek. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, stosuje się zalecenie podane powyżej w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, podpunkt „Co zrobić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki”. Jeśli kobieta nie chce zmieniać swojego harmonogramu przyjmowania tabletek, powinna przyjąć dodatkową tabletkę(i) z następnego opakowania.

Jak opóźnić pojawienie się krwawienia odstawieniowego

Aby opóźnić krwawienie odstawieniowe, należy kontynuować przyjmowanie tabletek leku Vidora z nowego opakowania i nie robić przerwy w stosowaniu leku. W razie chęci okres przyjmowania można przedłużyć aż do wyczerpania tabletek z drugiego opakowania. Może wówczas wystąpić krwawienie przebijające lub plamienie. Zwykle stosowanie leku Vidora wznawia się po 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu tabletek.

Aby przesunąć czas pojawienia się krwawienia odstawieniowego na inny dzień tygodnia, zaleca się skrócenie przerwy w przyjmowaniu tabletek o tyle dni, o ile się chce. Należy zaznaczyć, że im krótsza będzie przerwa, tym częściej obserwuje się brak krwawienia odstawieniowego oraz krwawienie przebijające lub plamienie podczas przyjmowania tabletek z drugiego opakowania (tak jak w przypadku opóźnienia pojawienia się krwawienia odstawieniowego).

Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentek

Pacjentki w podeszłym wieku.

Leku nie stosuje się po menopauzie.

Pacjentki z niewydolnością wątroby. Lek Vidora jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Właściwości farmakologiczne”).

Pacjentki z niewydolnością nerek. Lek Vidora jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością nerek lub ostrą niewydolnością nerek (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Właściwości farmakologiczne”).

Dzieci.

Lek Vidora wskazany jest do stosowania wyłącznie po wystąpieniu pierwszej miesiączki. Na podstawie danych epidemiologicznych zebranych u ponad 2000 nastolatek w wieku do 18 lat, nie ma danych wskazujących na różnicę w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u tej grupy pacjentek w porównaniu z kobietami w wieku powyżej 18 lat.

Przedawkowanie.

Do tej pory nie ma danych z badań klinicznych dotyczących przedawkowania tabletek leku Vidora. Na podstawie ogólnego doświadczenia w stosowaniu COC przy przedawkowaniu może wystąpić nudności, wymioty i krwawienie odstawieniowe. Krwawienie odstawieniowe może wystąpić u dziewcząt nawet przed menarche w przypadku przypadkowego lub niezamierzonego zażycia leku. Nie istnieje specyficzny antydotum, leczenie powinno być objawowe.

Niepożądane działania.

W przypadku poważnych niepożądanych działań u pacjentek stosujących COC, patrz również punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”. Poniżej wymienione niepożądane działania obserwowane podczas stosowania leku Vidora (patrz tabela 3).

Tabela 3

Niepożądane działania obserwowane podczas stosowania leku Vidora.

Opis poszczególnych działań niepożądanych

U kobiet przyjmujących COC zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia zjawisk zakrzepowo-zatorowych żylno- i tętniczych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijającego ataku niedokrwiennego (TIA), zakrzepicy żył głębokich i zakrzepicy płucnej, które szczegółowo opisano w rozdziale „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Poniżej wymienione poważne działania niepożądane obserwowano u kobiet stosujących COC, o których również wspomniano w rozdziale „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”:

• zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żylne;
• zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnicze;
• nadciśnienie tętnicze;
• nowotwory wątroby;
• rozwój lub nasilenie chorób, w których związek ze stosowaniem COC nie został jednoznacznie potwierdzony: choroba Leśniowskiego-Crohna, niespecyficzne wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, mięsak macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszcz ciężarnych, chorea Huntingtona, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna;
• chloasma;
• ostre lub przewlekłe zaburzenia czynności wątroby, które mogą wymagać zaprzestania stosowania COC do czasu powrotu wskaźników czynności wątroby do normy;

Działania niepożądane obserwowane u pacjentek stosujących COC: niestabilność emocjonalna, depresja; utrata libidum; zjawiska zakrzepowo-zatorowe żylne i tętnicze, w tym okluzja obwodowych żył głębokich, zakrzepica i zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu (w tym udar hemoragiczny, udar niedokrwienny, TIA); rumień.

Inne działania niepożądane związane z grupą COC wymieniono również w rozdziałach „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” (w tym: utrata słuchu związana z otosklerozą, hipertriglicerydemia i zwiększony ryzyko rozwoju zapalenia trzustki, powstawanie kamieni żółciowych, zmiany tolerancji na glukozę lub wpływ na oporność obwodową na insulinę, żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą, reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, pokrzywka).

Częstość rozpoznawania raka piersi nieco wzrasta u kobiet stosujących COC. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby rozpoznań raka piersi u kobiet aktualnie stosujących lub niedawno stosujących COC jest niewielki w porównaniu do ogólnego ryzyka zachorowania na raka piersi. Związek z przyjmowaniem COC nie jest znany. Zobacz również rozdziały „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Interakcje

Krwawienia przebijające i/lub zmniejszenie działania antykoncepcyjnego mogą wystąpić w wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (zobacz rozdział „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Dane z okresu po wprowadzeniu na rynek. (Ostrzeżenia opublikowane przez Biuro Oceny i Badań nad Lekami (CDER) FDA).

Pięć badań, w których porównywano ryzyko wystąpienia raka piersi między osobami, które kiedykolwiek stosowały (obecnie lub w przeszłości) COC, a osobami, które nie stosowały COC, donosiło o braku związku między stosowaniem COC a ryzykiem zachorowania na raka piersi, z oszacowaniami efektu od 0,90 do 1,12.

W trzech badaniach porównywano ryzyko wystąpienia raka piersi między osobami, które aktualnie stosują lub niedawno stosowały COC (< 6 miesięcy od ostatniego przyjęcia) a osobami, które nigdy ich nie stosowały. W jednym z tych badań stwierdzono brak związku między ryzykiem zachorowania na raka piersi a stosowaniem COC. Dwa inne badania wykazały zwiększone ryzyko względne w granicach 1,19–1,33 przy aktualnym lub niedawnym stosowaniu. Oba te badania wykazały zwiększone ryzyko zachorowania na raka piersi przy długotrwałym stosowaniu, przy czym ryzyko względne wahalo się od 1,03 przy stosowaniu COC krócej niż rok do około 1,4 przy stosowaniu COC dłużej niż 8–10 lat.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w okresie po wprowadzeniu na rynek jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka leków. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie.

28 tabletek w blisterze (21 tabletek żółtych i 7 tabletek białych), 1 lub 3 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Laboratorios Leon Farma, S.A.

Adres siedziby producenta oraz miejsce prowadzenia działalności.

C/ La Vallina s/n, Polígono Industrial Navatejera, Villacilambre, 24193 León, Hiszpania.