Vibin

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku VIBIN (VIBIN)

Skład:

substancje czynne: etyniloestradiol (ethinylestradiol), drospirenon (drosperinone);

1 tabletka powlekana zawiera 0,03 mg etyniloestradiolu i 3 mg drospirenonu;

substancje pomocnicze:

Tabletki aktywne:

jądro tabletki: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, skrobia kukurydziana przegotowana, crospovidon (typ A i B), povidon K30, polisorbat 80, stearyna magnezu; powłoka: alkohol polivinylowy częściowo zhydrolizowany, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 3350, talk, tlenek żelaza żółty (E 172).

Tabletki placebo:

jądro tabletki: laktoza jednowodna, povidon K30, stearyna magnezu;

powłoka: alkohol polivinylowy częściowo zhydrolizowany, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 3350, talk.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizyko-chemiczne:

Tabletki aktywne: płaskie, okrągłe, żółte tabletki powlekane.

Tabletki placebo: płaskie, okrągłe, białe tabletki powlekane.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormonalne środki antykoncepcyjne do stosowania systemowego.

Gestageny i estrogeny, stałe kombinacje. Drospirenon i etyniloestradiol.

Kod ATC G03A A12.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Indeks Pearl’a niepowodzeń antykoncepcyjnych dla leku wynosi 0,09 (dwustronny górny 95 % przedział ufności (PU) – 0,32).

Ogólny indeks Pearl’a (niepowodzenia antykoncepcyjne + błędy ze strony pacjentek) dla leku wynosi 0,57 (dwustronny górny 95 % PU – 0,90).

Działanie przeciwwapnowe doustnych środków antykoncepcyjnych (COC) opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejsze to hamowanie owulacji oraz zmiany w wydzielaniu szyjkowym.

Lek Vibin to doustny środek antykoncepcyjny zawierający etyniloestradiol i progestagen drospirenon. W dawkach terapeutycznych drospirenon wykazuje działanie antyandrogenne oraz umiarkowane działanie antymineralokortykoidowe. Nie posiada aktywności estrogenowej, glukokortykosteroidalnej ani antyglukokortykosteroidalnej. Zatem drospirenon ma farmakologiczny profil podobny do naturalnego progesteronu.

Zgodnie z danymi z badań klinicznych, umiarkowane działanie antymineralokortykoidowe leku Vibin prowadzi do umiarkowanego wpływu antymineralokortykoidowego.

Farmakokinetyka.

Drospirenon

Wchłanianie. Po doustnym przyjęciu drospirenon jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w osoczu krwi wynoszące 38 ng/ml osiąga się około 1–2 godziny po jednorazowym doustnym podaniu. Bio dostępność wynosi około 76–85 %. Jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność drospiren onu.

Rozkład. Po doustnym przyjęciu stężenie drospiren onu w osoczu krwi maleje ze średniem okresem połowicznego wydalania wynoszącym około 31 godzin. Drospirenon wiąże się z albuminą osocza, ale nie wiąże się z globuliną wiążącą sterydy płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). W postaci wolnego sterydu w osoczu krwi występuje jedynie 3–5 % całkowitego stężenia drospiren onu. Zwiększenie stężenia SHBG indukowane przez etyniloestradiol nie wpływa na wiązanie drospiren onu z białkami osocza krwi. Średni pozorny objętość rozkładu drospiren onu wynosi 3,7±1,21 l/kg.

Metabolizm. Po doustnym przyjęciu drospirenon jest w dużym stopniu metabolizowany. Główne metabolity w osoczu to forma kwasowa drospiren onu, powstająca w wyniku otwarcia pierścienia laktonowego, oraz 4,5-dihydro-drospirenon-3-siarczan, powstający w wyniku hydratacji z późniejszym sulfatowaniem. Drospirenon jest również poddawany metabolizmowi oksydacyjnemu katalizowanemu przez CYP3A4. In vitro drospirenon może słabo lub umiarkowanie hamować enzymy cytochromu P450: CYP1A1, CYP2C9, CYP2C19 oraz CYP3A4.

Wydalanie. Klirens metaboliczny drospiren onu z osocza krwi wynosi 1,5±0,2 ml/min/kg. Niewielka ilość drospiren onu jest wydawana w niezmienionej formie. Metabolity drospiren onu są wydalane z kałem i moczem w stosunku około 1,2:1,4. Okres połowicznego wydalania metabolitów z moczem i kałem wynosi około 40 godzin.

Stężenie stanu stacjonarnego. W trakcie cyklu terapii maksymalne stężenie stanu stacjonarnego drospiren onu w osoczu krwi wynoszące około 70 ng/ml osiąga się po około 8 dniach leczenia. Stężenie drospiren onu w osoczu krwi wzrastało około 3-krotnie wskutek stosunku okresu połowicznego wydalania do przedziału dawkowania.

Osoby z grup szczególnych

Wpływ niewydolności nerek. W stanie równowagi podczas terapii drospiren onem u kobiet z niewydolnością nerek lekkiego stopnia (klirens kreatyniny 50–80 ml/min) oraz u kobiet bez zaburzeń funkcji nerek obserwowano podobne stężenia drospiren onu w osoczu krwi. U kobiet z niewydolnością nerek umiarkowanego stopnia (klirens kreatyniny 30–50 ml/min) stężenia drospiren onu w osoczu były średnio o 37 % wyższe niż u kobiet z normalną funkcją nerek. Terapia drospiren onem była dobrze tolerowana przez kobiety z niewydolnością nerek lekkiego i umiarkowanego stopnia. Terapia drospiren onem nie wykazała żadnego klinicznie istotnego wpływu na stężenie potasu w osoczu krwi.

Wpływ niewydolności wątroby. W badaniu z zastosowaniem pojedynczej dawki klirens drospiren onu po doustnym podaniu był obniżony o około 50 % u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby w porównaniu z ochotnikami z normalną funkcją wątroby. Stwierdzone odchylenie klirensu drospiren onu u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby nie powodowało żadnych wyraźnych różnic w stężeniu potasu w osoczu krwi. Nawet przy obecności cukrzycy i współistniejącej terapii spironolaktonem (dwa czynniki mogące wywoływać hiperkaliemię) nie obserwowano podwyższenia stężenia potasu w osoczu krwi powyżej górnej granicy normy. Można stwierdzić, że drospirenon jest dobrze tolerowany przez osoby z niewydolnością wątroby lekkiego i umiarkowanego stopnia (klasa B wg klasyfikacji Childa–Pugha).

Przynależność etniczna. Nie zaobserwowano klinicznie istotnej różnicy w farmakokinetyce drospiren onu lub etyniloestradiolu u kobiet japońskiej narodowości w porównaniu z Europejczykami.

Etyniloestradiol

Wchłanianie. Po podaniu doustnym etyniloestradiol jest szybko i całkowicie wchłaniany. Po podaniu 30 μg maksymalne stężenie w osoczu krwi wynoszące 100 pg/ml osiąga się w ciągu 1–2 godzin. Etyniloestradiol podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia, zależnemu od indywidualnych różnic. Biodostępność absolutna wynosi około 45 %.

Rozkład. Oczekiwany objętość rozkładu etyniloestradiolu wynosi około 5 l/kg, a wiązanie z białkami osocza krwi – około 98 %. Etyniloestradiol indukuje syntezę SHBG oraz globulin wiążących hormony korowy w wątrobie. Po zastosowaniu 30 μg etyniloestradiolu stężenie SHBG w osoczu wzrasta od 70 do około 350 nmol/l.

Etyniloestradiol w niewielkiej ilości wydzielany jest z mlekiem matki (0,02 % dawki).

Metabolizm. Etyniloestradiol jest w dużym stopniu metabolizowany w przewodzie pokarmowym i przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Etyniloestradiol jest głównie metabolizowany poprzez hydroksylację aromatyczną, tworząc dużą liczbę hydroksylowanych i etylowanych metabolitów, obecnych jako wolne metabolity oraz koniugaty z glukuronidami i siarczanami. Klirens metaboliczny etyniloestradiolu w osoczu wynosi około 5 ml/min/kg. In vitro etyniloestradiol jest odwracalnym inhibitorem CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2, a także na podstawie mechanizmu działania – inhibitorem CYP3A4/5, CYP2C8 i CYP2J2.

Wydalanie. Etyniloestradiol nie jest wydawany w niezmienionej formie w istotnej ilości. Metabolity etyniloestradiolu są wydalane z moczem i żółcią w stosunku 4:6. Okres połowicznego wydalania metabolitów wynosi około 1 doby. Okres połowicznego wydalania metabolitów wynosi 20 godzin.

Stężenie stanu stacjonarnego. Stężenie stanu stacjonarnego osiąga się w drugiej połowie cyklu terapii, a poziom etyniloestradiolu w osoczu wzrasta około 1,4–2,1-krotnie.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

U zwierząt laboratoryjnych efekty drospiren onu i etyniloestradiolu były ograniczone do tych związanych z znanym działaniem farmakologicznym. W szczególności badania dotyczące toksyczności rozrodczej u zwierząt wykazały obecność wpływu embriotoksyjnego i fetotoksyjnego, zależnego od gatunku. Przy ekspozycji przekraczającej tę występującą u użytkowników Vibin, u niektórych gatunków zwierząt obserwowano wpływ na różnicowanie płciowe. Badania oceny ryzyka ekologicznego wykazały, że etyniloestradiol i drospirenon potencjalnie mogą stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego (patrz sekcja „Specjalne środki ostrożności”).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować leków hormonalnych przeciwdziałających zajścia w ciążę (LHPZ) w przypadku występowania choćby jednego z poniższych stanów. Jeśli którykolwiek z tych stanów pojawi się po raz pierwszy w czasie stosowania LHPZ, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku.

• Występowanie lub ryzyko rozwoju żylnej tromboembolii (ŻTE):
  • aktualna żylowa tromboembolia, w tym leczona lekami przeciwzakrzepowymi, lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (ZŻG) lub zakrzembowo-zatorowa choroba płuc (ZZP));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do żylnej tromboembolii, taka jak oporność na aktywowany białko C (w tym mutacja czynnika V Leiden), niedobór antytrombiny-III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • duże zabiegi chirurgiczne z długotrwałym unieruchomieniem (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”);
  • wysokie ryzyko żylnej tromboembolii związane z występowaniem wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Występowanie lub ryzyko rozwoju tętniczej tromboembolii (ATE):
  • aktualne występowanie tętniczej tromboembolii lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub obecność objawów prodromalnych (np. dławica piersiowa);
  • udar mózgu lub stan przedudarowy aktualnie lub w wywiadzie, obecność objawów prodromalnych (np. przejściowy atak niedokrwienny (TIA));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do tętniczej tromboembolii, taka jak hiperhomocysteinemia lub przeciwciała przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant woliarny);
  • migrena z objawami ogniskowymi w wywiadzie;
  • wysokie ryzyko tętniczej tromboembolii związane z występowaniem wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub z występowaniem jednego poważnego czynnika ryzyka, takiego jak:
    • cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;
    • ciężka nadciśnienie tętnicze;
    • ciężka dyslipoproteinemie.
• Obecność ciężkiego schorzenia wątroby aktualnie lub w wywiadzie, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Niedostateczność nerek ciężkiego stopnia lub ostrej niewydolności nerek.
• Obecność guzów wątroby aktualnie lub w wywiadzie (łagodnych lub złośliwych).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe (np. narządów płciowych), które są zależne od hormonów płciowych.
• Obecny lub w wywiadzie rak piersi, który może być wrażliwy na hormony (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”, podsekcja „Nowotwory złośliwe”).
• Niepoddana ocenie etiologii krwawienie z pochwy.
• Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Podejrzenie lub potwierdzenie ciąży.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leku Vibin z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/rytonawir i dasabuwir oraz z lekami zawierającymi glecaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy oddziaływań”).

Szczególne środki ostrożności.

Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Wszystkie nieużywane leki lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi wymaganiami.

Interakcje z innymi lekami i inne formy oddziaływań.

Należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi leku stosowanego równolegle w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

Interakcje farmakodynamiczne

W trakcie badań klinicznych z udziałem pacjentów leczonych lekami stosowanymi w terapii przeciwwirusowej wirusowego zapalenia wątroby C, zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/rytonawir i dasabuwir z rybawiryną lub bez niej, znacznie częściej obserwowano wzrost stężenia alaninotransaminazy (ALT) powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (GGN) u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak LHPZ. Ponadto, podczas terapii glecaprevirem/pibrentaswirem lub sofosbuvirem/velpataswirem/voxilaprevirem obserwowano również wzrost stężenia ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak LHPZ (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Dlatego kobiety przyjmujące lek Vibin powinny tymczasowo przejść na alternatywną metodę antykoncepcji (np. środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestageny lub metody niehormonalne) przed rozpoczęciem terapii wyżej wymienioną kombinacją leków. Stosowanie leku Vibin może być wznowione 2 tygodnie po zakończeniu terapii tą kombinacją.

U pacjentów z normalną funkcją nerek jednoczesne stosowanie drosperynonu i inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (IEK) lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) nie wykazało istotnego wpływu na stężenie potasu w surowicy. Jednak jednoczesne stosowanie leku Vibin z antagonistami aldosteronu lub diuretykami zatrzymującymi potas nie było badane. W takim przypadku stężenie potasu w surowicy należy monitorować w pierwszym cyklu leczenia (patrz również sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

• Wpływ innych leków na lek Vibin

Możliwe są interakcje z lekami indukującymi mikrosomalne enzymy. Może to prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, co z kolei może powodować zmiany w charakterze krwawienia miesięcznego i/lub utratę skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Terapia

Indukcja enzymów może być zauważalna już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach. Po odstawieniu leku indukującego enzymy, jego działanie może trwać około 4 tygodni.

Krótkoterminowa terapia

Kobiety przyjmujące leki indukujące enzymy powinny tymczasowo stosować metodę barierową lub inną metodę antykoncepcji dodatkowo do LHPZ. Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia odpowiednim lekiem i przez kolejne 28 dni po jego odstawieniu. Jeśli terapia rozpoczyna się w okresie przyjmowania ostatnich tabletek z opakowania LHPZ, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania LHPZ bez przerwy bez tabletek.

Długoterminowa terapia

Kobietom poddawanym długoterminowej terapii substancjami aktywnymi indukującymi enzymy wątrobowe, zaleca się stosowanie metody barierowej lub innej odpowiedniej metody niehormonalnej antykoncepcji.

Poniższe interakcje zostały potwierdzone na podstawie opublikowanych danych.

Substancje czynne zwiększające klirens LHPZ (obniżenie skuteczności LHPZ poprzez indukcję enzymów), np.:

barbiturany, bозентan, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna; leki stosowane w HIV: rytonawir, nevirapina i efawirenz; a także, możliwe, felbamata, grzybieniec, okskarbazepina, topiramat i roślinne leki zawierające ekstrakt z zielonego oczajnika (Hypericum perforatum).

Substancje czynne o niestabilnym wpływie na klirens LHPZ

Jednoczesne stosowanie z LHPZ dużej liczby kombinacji inhibitorów proteazy HIV i niejukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w tym kombinacji z inhibitorami wirusa zapalenia wątroby C (WZW C), może zwiększać lub zmniejszać stężenia estrogenów lub progestagenów we krwi. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Dlatego w celu wykrycia potencjalnych interakcji i innych zaleceń należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi leku stosowanego w leczeniu HIV/WZW C, przyjmowanego równolegle. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobiety powinny dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub niejukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy.

Substancje czynne obniżające klirens LHPZ (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje niejasna.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększyć stężenia estrogenów lub progestagenów we krwi, lub obu składników.

W badaniu wielokrotnej dawki kombinacji drosperynon (3 mg/dobę)/etynylestradiol (0,002 mg/dobę) i silnego inhibitora CYP3A4 ketokonazolu, stosowanego jednoczesnie przez 10 dni, AUC(0-24h) drosperynonu i etynylestradiolu wzrosło odpowiednio 2,7 i 1,4-krotnie.

Etorikoksib w dawkach 60–120 mg/dobę wykazał zwiększenie stężenia etynylestradiolu we krwi 1,4–1,6-krotnie odpowiednio przy jednoczesnym stosowaniu z hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 0,035 mg etynylestradiolu.

• Wpływ leku Vibin na inne leki

Środki antykoncepcyjne doustne mogą wpływać na metabolizm niektórych substancji czynnych. W związku z tym stężenia we krwi i w tkankach mogą się zwiększać (np. cyklosporyna) lub zmniejszać (np. lamotrygina).

Na podstawie badań interakcji in vivo u kobiet ochotniczek przyjmujących omeprazol, symwatynę i midazolam jako markery substratów, stwierdzono, że klinicznie istotna interakcja drosperynonu w dawce 3 mg z innymi substancjami aktywnymi indukowanymi przez cytochrom P450 jest mało prawdopodobna.

Dane kliniczne wskazują, że etynylestradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co z kolei powoduje słabe (np. teofilina) lub umiarkowane (np. tizanidyna) zwiększenie ich stężenia we krwi.

Inne formy interakcji

Badania laboratoryjne. Stosowanie sterydów przeciwdziałających zajścia w ciążę może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, takich jak biochemiczne parametry funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, na stężenie we krwi białek transportowych, takich jak globulina wiążąca kortykosteroidy, na stężenie we krwi frakcji lipidów/lipoproteinów, na wskaźniki gospodarki węglowodanowej, krzepnięcia i fibrynolizy. Zazwyczaj takie zmiany mieszczą się w granicach normy.

Drosperynon zwiększa aktywność reniny i aldosteronu we krwi, co jest spowodowane jego umiarkowaną aktywnością antymineralokortykoidalną.

Szczególne środki ostrożności.

Decyzję o przepisaniu leku Vibin należy podejmować z uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka występujących aktualnie u kobiety, w tym czynników ryzyka rozwoju żylakowej tromboembolii (ZTE), a także ryzyka ZTE związanego z przyjmowaniem leku Vibin w porównaniu z innymi hormonalnymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (HSA) (patrz rozdziały „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne środki ostrożności”).

Ostrzeżenie

• W przypadku występowania jakichkolwiek stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej należy omówić z kobietą celowość stosowania leku Vibin.
• W przypadku nasilenia się lub pierwszych objawów jakichkolwiek z wymienionych stanów lub czynników ryzyka kobiety powinny skontaktować się z lekarzem i ustalić konieczność przerwania przyjmowania leku Vibin.
• W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ZTE lub tętniczej tromboembolii (ATE) należy przerwać stosowanie HSA. Jeśli rozpoczyna się terapię antykoagulacyjną, należy zapewnić alternatywną skuteczną antykoncepcję ze względu na działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych (kumaryny).
• Zaburzenia krążenia.

Ryzyko rozwoju żylakowej tromboembolii (ZTE)

Stosowanie jakichkolwiek HSA zwiększa ryzyko rozwoju żylakowej tromboembolii (ZTE) u kobiet je przyjmujących w porównaniu z kobietami, które ich nie stosują. Leki zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretynodiol są związane z niższym ryzykiem ZTE. Stosowanie innych leków, takich jak Vibin, może powodować podwojenie ryzyka. Decyzję o stosowaniu leków innych niż te o najniższym ryzyku ZTE, należy podejmować dopiero po konsultacji z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko ZTE związane ze stosowaniem leku Vibin, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka oraz fakt, że ryzyko ZTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. Według niektórych danych ryzyko ZTE może wzrastać przy ponownym stosowaniu HSA po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U 2 na 10 000 kobiet, które nie przyjmują HSA i nie są w ciąży, rozwija się ZTE w ciągu roku. Jednak u każdej poszczególnej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe w zależności od obecnych czynników ryzyka (patrz poniżej).

Stwierdzono1, że na 10 000 kobiet stosujących HSA zawierające drosperynon, u 9–12 kobiet rozwinie się ZTE w ciągu 1 roku. Dla porównania, wskaźnik ten wynosi 6 przypadków u kobiet stosujących HSA zawierające lewonorgestrel.

W obu przypadkach liczba przypadków ZTE rocznie była mniejsza niż zwykle się spodziewa w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

ZTE może prowadzić do śmiertelnych skutków w 1–2% przypadków.

Liczba przypadków ZTE na 10 000 kobiet w ciągu 1 roku

1 Te dane pochodzą z analiz wszystkich dostępnych badań epidemiologicznych z uwzględnieniem ryzyka względnego związanego ze stosowaniem różnych HSA w porównaniu ze stosowaniem HSA zawierających lewonorgestrel.

2 Średnio 5–7 przypadków na 10 000 kobiet-roku, obliczone na podstawie ryzyka względnego stosowania HSA zawierających lewonorgestrel w porównaniu z kobietami nieprzyjmującymi HSA (około 2,3–3,6 przypadku).

Bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w tętnicach i żyłach wątroby, nerek, naczyniach mezenterycznych, naczyniach mózgu lub siatkówki u kobiet stosujących HSA.

Czynniki ryzyka rozwoju ZTE

Ryzyko rozwoju żylakowych powikłań zakrzepowo-embolicznych u kobiet stosujących HSA może być znacznie wyższe przy obecności dodatkowych czynników ryzyka, szczególnie wielu (patrz tabela 1).

Stosowanie leku Vibin jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka, co może zwiększyć ryzyko rozwoju żylakowego zakrzepu (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko rozwoju ZTE. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać HSA (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Tabela 1

Czynniki ryzyka rozwoju ZTE

Nie ma jednolitego stanowiska co do możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył na rozwój i postępowanie zakrzepicy żylnej.

Należy zwrócić uwagę na zwiększony ryzyko wystąpienia zakrzepicy w okresie ciąży, szczególnie w ciągu 6 tygodni po porodzie (informacje dotyczące ciąży i karmienia piersią znajdują się w rozdziale „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZT (zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna)

Należy zalecić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniższych objawów natychmiast skontaktowały się z lekarzem i poinformowały, że przyjmują KC.

Objawami ZŻG mogą być:

• jednostronne obrzęki nogi i/lub stopy lub obszaru wzdłuż żyły na nodze;
• ból lub zwiększona wrażliwość nogi, które mogą występować tylko w pozycji stojącej lub podczas chodzenia;
• uczucie gorąca w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmiana koloru skóry nogi.

Objawami ZP mogą być:

• nagłe duszności o nieustalonej etiologii lub przyspieszone oddychanie;
• nagły kaszel, czasem z krwią;
• nagły ból w klatce piersiowej;
• stan przedobojętowy lub zawroty głowy;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niemiarodajne lub mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne zjawiska (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyń mogą obejmować nagły ból, obrzęk, ostry ból brzucha oraz nieznaczne sinienie kończyny.

Przy okluzji naczyń oka wstępnymi objawami może być nieostre widzenie, które nie towarzyszy bólowi i może postępować do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiast.

Ryzyko wystąpienia tętniczej zakrzepicy (ZT)

Według danych badań epidemiologicznych stosowanie dowolnych KC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem tętniczej zakrzepicy (zawał mięśnia sercowego) lub powikłań mózgowo-naczyniowych (przemijające niedokrwienie mózgu, udar). Objawy tętniczej zakrzepicy mogą mieć śmiertelny przebieg.

Czynniki ryzyka wystąpienia ZT

Podczas stosowania KC ryzyko wystąpienia tętniczych powikłań zakrzepowo-zakrzepowych lub powikłań mózgowo-naczyniowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Stosowanie leku Vibin jest przeciwwskazane u kobiet z jednym poważnym lub wieloma czynnikami ryzyka ZT, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia tętniczej zakrzepicy (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka wystąpienia ZT

Objawy ZT

Należy doradzić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniższych objawów natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować o przyjmowaniu środków antykoncepcyjnych hormonalnych (SAH).

Objawami zaburzeń mózgowo-naczyniowych mogą być:

• nagłe odrętwienie twarzy, osłabienie lub odrętwienie kończyn, szczególnie jednostronne;
• nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utrata równowagi lub koordynacji;
• nagłe zamieszanie, zaburzenia mowy lub jej zrozumienia;
• nagłe pogorszenie wzroku w jednym lub obu oczach;
• nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utrata przytomności lub omdlenia z drgawkami lub bez nich.

Przejściowy charakter objawów może wskazywać na przejściowe ataki niedokrwienne (TIA).

Objawami zawału mięśnia sercowego mogą być:

• ból, dyskomfort, uczucie ucisku lub ciężkości w klatce piersiowej, ręce lub pod mostkiem;
• uczucie dyskomfortu promieniujące do pleców, żuchwy, gardła, ręki lub żołądka;
• uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub duszności;
• nadmierne pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy;
• nadzwyczajne osłabienie, niepokój lub duszność;
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Nowotwory złośliwe

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na dodatkowe zwiększenie ryzyka rozwoju raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu SAH (> 5 lat), jednak te stwierdzenie pozostaje kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono ostatecznie, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne oraz inne czynniki, np. zakażenie ludzkim wirusem brodawczaka (HPV).

Rak piersi (Ostrzeżenia opublikowane przez Centrum Oceny i Badań Leków (CDER) FDA)

Drosperynon; etyniloestradiol jest przeciwwskazany u kobiet, które aktualnie mają lub miały w przeszłości raka piersi, ponieważ rak piersi może być wrażliwy na hormony (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Badania epidemiologiczne nie wykazały spójnej zależności między stosowaniem kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych (SAH) a ryzykiem raka piersi. Badania nie wykazały związku między kiedykolwiek (obecnym lub przeszłym) stosowaniem SAH a ryzykiem raka piersi. Jednak niektóre badania donoszą o niewielkim wzroście ryzyka raka piersi u kobiet, które aktualnie lub niedawno stosowały (<6 miesięcy od ostatniego przyjęcia) oraz u tych, które wcześniej stosowały SAH (patrz sekcja „Działania niepożądane”, podsekcja „Dane po wprowadzeniu na rynek”).

Metanaliza oparta na 54 epidemiologicznych badaniach wskazuje na nieznaczne zwiększenie względnego ryzyka (RR = 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet stosujących SAH. To zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania SAH. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet aktualnie lub niedawno stosujących SAH jest niewielki w porównaniu do ogólnego ryzyka raka piersi. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących SAH, jak i z biologicznego działania SAH, lub kombinacji obu tych czynników. Zauważono tendencję, że rak piersi wykrywany u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały SAH, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie stosowały SAH.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących SAH obserwowano guzy wątroby, zarówno łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażających życiu krwotoków wewnątrzbrzusznych. W przypadku wystąpienia skarg na silny ból w nadbrzuszu, powiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnątrzbrzusznego, w ramach diagnostyki różnicowej należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia guza wątroby u pacjentek stosujących SAH.

Stosowanie SAH w wysokich dawkach (50 μg etyniloestradiolu) zmniejsza ryzyko raka endometrium i jajników. Nadal pozostaje potwierdzenie, czy te dane odnoszą się również do SAH o niskich dawkach.

Inne stany

Składnik progestynowy leku Vibin jest antagonistą aldosteronu o właściwościach zatrzymujących potas. W większości przypadków stosowania nie przewiduje się wzrostu stężenia potasu. W trakcie badań klinicznych u niektórych pacjentek z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek oraz jednoczesnym stosowaniem leków zatrzymujących potas stężenie potasu w osoczu nieco, ale nieznacznie wzrastało w okresie stosowania drosperynonu. Dlatego zaleca się kontrolę stężenia potasu podczas pierwszego cyklu leczenia u pacjentek z niewydolnością nerek. Pacjentkom tym zaleca się również, aby przed rozpoczęciem stosowania leku stężenie potasu w surowicy nie przekraczało górnej granicy normy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków zatrzymujących potas (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Kobiety z hipertriglicerydemią lub rodowym wywiadem tego zaburzenia należą do grupy ryzyka rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania SAH.

Chociaż donoszono o nieznacznym wzroście ciśnienia tętniczego u wielu kobiet przyjmujących SAH, klinicznie istotny wzrost ciśnienia tętniczego obserwowany jest w pojedynczych przypadkach. Natychmiastowe zaprzestanie przyjmowania SAH jest konieczne tylko w tych pojedynczych przypadkach. W przypadku długotrwałej nadciśnienia tętniczego lub niemożności kontrolowania wartości ciśnienia za pomocą leków przeciwnadciśnieniowych kobietom przyjmującym SAH należy zaprzestać ich stosowania. Jeśli to uzasadnione, stosowanie SAH może być wznowione po osiągnięciu normotensji za pomocą terapii przeciwnadciśnieniowej.

Donoszono o wystąpieniu lub nasileniu poniższych chorób w okresie ciąży i podczas stosowania SAH, ale ich związek ze stosowaniem estrogenów/progestyn nie został ostatecznie wyjaśniony: żółtaczka i/lub świąd związane z cholestazą, powstawanie kamieni żółciowych, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, chorea Sydenhama, opryszczka ciężarnych, utrata słuchu związana z otosklerozą.

U kobiet z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym egzogenne estrogeny mogą indukować lub nasilać objawy obrzęku naczynioruchowego.

Metabolizm sterydowych hormonów może być osłabiony u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Ostry lub przewlekły zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać zaprzestania stosowania SAH, dopóki wartości funkcji wątroby nie powrócą do normy i związek przyczynowy z SAH nie zostanie wykluczony.

W przypadku nawrotu żółtaczki cholostatycznej i/lub świądu związanego z cholestazą, które wcześniej występowały w okresie ciąży lub poprzedniego przyjmowania hormonów płciowych, należy zaprzestać stosowania SAH.

Chociaż SAH mogą wpływać na oporność na insuline obwodową i tolerancję glukozy, nie ma danych sugerujących potrzebę zmiany trybu terapii u kobiet z cukrzycą przyjmujących SAH o niskich dawkach (< 0,05 mg etyniloestradiolu). Jednak kobiety cierpiące na cukrzycę powinny być dokładnie badane podczas stosowania SAH, szczególnie na początku leczenia.

Przypadki nasilenia padaczki, choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia okrężnicy również obserwowano podczas stosowania SAH.

Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub napromienienia ultrafioletowego podczas stosowania SAH.

Depresja i obniżony nastrój są dobrze znanymi działaniami niepożądanymi, które mogą wystąpić podczas stosowania środków antykoncepcyjnych hormonalnych (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Depresja może być stanem ciężkim i jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety powinny być doradzone, aby skontaktować się z lekarzem w przypadku zmiany nastroju i wystąpienia objawów depresji, w tym krótko po rozpoczęciu przyjmowania.

1 tabletka aktywna (żółta) leku zawiera 62 mg laktozy. 1 tabletka placebo (biała) leku zawiera 89,5 mg laktozy. W przypadku rzadkich dziedzicznych stanów nietolerancji galaktozy, niedoboru laktazy Lapp lub złego wchłaniania glukozy-galaktozy, w przypadku stosowania diety bezlaktazowej należy wziąć pod uwagę podaną ilość laktozy.

Konsultacje/badanie lekarskie

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania leku Vibin zaleca się zebranie pełnego wywiadu medycznego (w tym wywiadu rodzinnego), wykonanie pełnego badania lekarskiego oraz wykluczenie ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie lekarskie, biorąc pod uwagę przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i ostrożności (patrz sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Należy zwrócić uwagę kobiety na informacje dotyczące zakrzepicy żylnej i tętniczej, w tym ryzyko związane ze stosowaniem leku Vibin w porównaniu z ryzykiem przy stosowaniu innych SAH, objawy ZT i ZT, znane czynniki ryzyka oraz działania, które należy podjąć w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Pacjentkom zaleca się dokładne przeczytanie instrukcji dołączanej do leku i przestrzeganie zawartych w niej zaleceń.

Częstotliwość i charakter wizyt kontrolnych powinny opierać się na obowiązujących standardach praktyki medycznej z uwzględnieniem indywidualnych cech każdej kobiety.

Pacjentki należy poinformować, że środki antykoncepcyjne hormonalne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) ani żadną inną chorobą przenoszoną drogą płciową.

Obniżona skuteczność

Skuteczność SAH może być zmniejszona w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego stosowania innych leków (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Naruszenia cyklu

Podczas stosowania SAH mogą występować nieregularne krwawienia (plamienia lub krwawienia przebijające), szczególnie w pierwszych kilku miesiącach. Jeśli takie krwawienia trwają po trzech cyklach miesięcznych, należy je uznać za poważne.

Jeśli nieregularne wydzieliny krwawe utrzymują się lub pojawiają się po okresie regularnych krwawień, należy rozważyć niehormonalne przyczyny krwawień i odpowiednie badania diagnostyczne, w tym badania w celu wykluczenia nowotworów i ciąży. Do działań diagnostycznych może należeć curettage.

U niektórych kobiet może nie wystąpić krwawienie odstawienie w czasie przerwy w przyjmowaniu leku. W przypadku stosowania SAH zgodnie z zaleceniami w sekcji „Sposób stosowania i dawki” ciąża jest mało prawdopodobna. Jednak jeśli SAH były stosowane nieregularnie przed brakiem pierwszego krwawienia odstawienie lub jeśli krwawienia odstawienie brakują w dwóch cyklach, przed kontynuacją stosowania SAH należy wykluczyć ciążę.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Lek jest przeciwwskazany w czasie ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku Vibin należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania. Jednak wyniki badań epidemiologicznych nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały SAH przed zajściem w ciążę, ani na istnienie działania teratogennego przy niezamierzonym przyjmowaniu SAH w czasie ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały niepożądane efekty w czasie ciąży i laktacji (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Na podstawie tych badań na zwierzętach nie można wykluczyć niepożądanych efektów wynikających z działania hormonalnego substancji czynnych. Jednak ogólny doświadczenie stosowania SAH w czasie ciąży nie wskazuje na istniejący niepożądany wpływ u ludzi.

Dostępne dane dotyczące przyjmowania leku w czasie ciąży są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dotyczące negatywnego wpływu leku Vibin na przebieg ciąży, zdrowie płodu i noworodka. Obecnie nie ma żadnych odpowiednich danych epidemiologicznych.

Przy wznowieniu stosowania leku Vibin należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko rozwoju ZT w okresie poporodowym (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Karmienie piersią. SAH mogą wpływać na karmienie piersią, ponieważ mogą zmniejszać ilość mleka matki oraz zmieniać jego skład. Z tego powodu SAH nie zaleca się stosować w czasie karmienia piersią. Niewielkie ilości środków antykoncepcyjnych steroidowych i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki podczas stosowania SAH. Te ilości mogą wpływać na dziecko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi innych maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami. U kobiet przyjmujących kombinowane doustne środki antykoncepcyjne nie donoszono o wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Doustnie.

Dawkowanie.

Każda folia blisterowa zawiera 28 tabletek (21 tabletek aktywnych żółtego koloru i 7 tabletek placebo białego koloru). Tabletki należy przyjmować regularnie mniej więcej o tej samej porze, w razie potrzeby popijając niewielką ilością płynu, w kolejności wskazanej na blisterze. Lek należy przyjmować po 1 tabletce dziennie przez 28 dni z rzędu (przez pierwsze 21 dni należy przyjmować tabletki żółte, a następnie przez ostatnie 7 dni – tabletki białe). Przyjmowanie tabletek z każdej kolejnej paczki należy rozpoczynać następnego dnia po przyjęciu ostatniej tabletki z poprzedniej paczki.

Ze względu na różny skład tabletek należy zaczynać od pierwszej tabletki w lewym górnym rogu i przyjmować codziennie. W celu zachowania właściwej kolejności należy kierować się kierunkiem strzałek na blisterze.

Przygotowanie do użycia tygodniowego naklejki-kalendarza

W celu ułatwienia śledzenia regularnego przyjmowania tabletek do opakowania dołączono tygodniową naklejkę-kalendarz, na której oznaczono 7 dni tygodnia.

Należy wybrać samoprzylepną taśmę kalendarza, której oznaczenie rozpoczyna się od dnia tygodnia, w którym rozpoczyna się przyjmowanie tabletek. Na przykład, jeśli przyjmowanie leku rozpoczyna się w środę, należy użyć taśmy samoprzylepnej rozpoczynającej się od oznaczenia „Śr.” („Środa”).

Należy przykleić naklejkę tygodnia poziomo na oznaczenie „miejsce na nalepkę”, tak aby pierwszy dzień znajdował się nad etykietą „Początek”. Każdy dzień tygodnia będzie oznaczony równolegle do linii rozmieszczenia tabletek w blistrze. W ten sposób można zobaczyć, w którym dniu tygodnia kobieta przyjmuje tabletkę. Tabletki należy przyjmować zgodnie z kolejnością wskazaną na blistrze, aż zostaną przyjęte wszystkie 28 tabletek.

Krwawienie powstające w okresie odstawienia zwykle pojawia się 2–3 dnia po rozpoczęciu przyjmowania tabletek placebo o białym kolorze (ostatni rząd) i może nie ustać przed rozpoczęciem przyjmowania tabletek z kolejnego opakowania.

Po przyjęciu ostatniej tabletki o białym kolorze należy rozpocząć stosowanie tabletek z nowej blistrowej paczki i zastosować kolejną taśmę tygodniowego kalendarza-stickera, niezależnie od tego, czy krwawienie powstające w okresie odstawienia ustało, czy nie. Oznacza to, że kobieta rozpocznie stosowanie każdej taśmy tygodniowego kalendarza w tym samym dniu tygodnia i że krwawienie powstające w okresie odstawienia będzie występować w te same dni każdego miesiąca.

Jak rozpocząć stosowanie leku Vibin

• Wcześniej nie stosowano hormonalnych środków antykoncepcyjnych (w poprzednim miesiącu).

Przyjmowanie tabletek należy rozpocząć w pierwszym dniu naturalnego cyklu (czyli w pierwszy dzień krwawienia menstruacyjnego).

• Przejście z COC, pierścienia dopochwowego lub systemu transdermicznego

Należy przyjąć pierwszą tabletkę leku Vibin następnego dnia po przyjęciu ostatniej aktywnej tabletki (tabletki zawierającej substancję czynną), ale nie później niż następnego dnia po przerwie w przyjmowaniu tabletek lub okresie stosowania tabletek niezawierających hormonów poprzedniego COC. W przypadku stosowania pierścienia dopochwowego lub plastra transdermicznego należy rozpocząć przyjmowanie leku Vibin w dniu usunięcia środka, ale nie później niż dzień, w którym wymagane jest kolejne zastosowanie tych środków.

• Przejście z metody opartej wyłącznie na stosowaniu progestagenów („minipigułka”, zastrzyki, implanty) lub z wkładki wewnątrzmacicznej z progestagenem

Można rozpocząć przyjmowanie leku Vibin w dowolny dzień po zaprzestaniu stosowania „minipigułki” (w przypadku implantu lub wkładki wewnątrzmacicznej – w dniu ich usunięcia, w przypadku zastrzyku – zamiast następnego zastrzyku). Jednak we wszystkich przypadkach zaleca się dodatkowe stosowanie metody bariery antykoncepcyjnej przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku.

• Po przerywaniu ciąży w I trymestrze

Można rozpocząć przyjmowanie leku natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych.

• Po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze

Zaleca się rozpoczęcie przyjmowania leku Vibin w dniu 21–28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze ciąży. Przy późniejszym rozpoczęciu przyjmowania tabletek zaleca się dodatkowe stosowanie metody bariery antykoncepcyjnej przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek. Jednak jeśli stosunek seksualny już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania leku należy wykluczyć możliwość ciąży lub odczekać do pojawienia się pierwszej menstruacji.

Dla kobiet karmiących piersią, patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”.

Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki

Tabletki pominięte z ostatniego rzędu blistra to tabletki placebo, więc można je pominąć. Jednak należy zrezygnować z ich przyjmowania, aby uniknąć przypadkowego przedłużenia fazy przyjmowania tabletek placebo.

Następujące wskazówki dotyczą wyłącznie pominiętych aktywnych tabletek (rzędy 1–3 blistra):

Jeśli opóźnienie w przyjęciu dowolnej tabletki nie przekracza 12 godzin, działanie antykoncepcyjne leku nie jest osłabione. Należy przyjąć pominiętą tabletkę natychmiast, gdy tylko zauważono pominięcie. Następną tabletkę z tego opakowania należy przyjąć w zwyczajowym czasie.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki przekracza 12 godzin, ochrona antykoncepcyjna może być osłabiona. W takim przypadku można kierować się dwiema podstawowymi zasadami:

1. Przerwa w przyjmowaniu tabletek nigdy nie może trwać dłużej niż 7 dni.
2. Odpowiednie stłumienie układu podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się przez ciągłe przyjmowanie tabletek przez 7 dni.

W związku z tym w codziennym życiu należy kierować się poniższymi zaleceniami:

• 1. tydzień

Należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwyczajowym czasie. Ponadto przez następne 7 dni należy stosować metodę bariery antykoncepcyjnej, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek pominięto i im bliżej przerwy w przyjmowaniu leku, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

• 2. tydzień

Należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę jak najszybciej, gdy tylko kobieta zauważy pominięcie, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwyczajowym czasie. Przy założeniu prawidłowego przyjmowania tabletek przez 7 dni przed pominięciem nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych. Jednak przy pominięciu więcej niż jednej tabletki zaleca się dodatkowe stosowanie metody bariery antykoncepcyjnej przez 7 dni.

• 3. tydzień

Ryzyko osłabienia skuteczności wzrasta w miarę zbliżania się do siedmiodniowej przerwy w przyjmowaniu tabletek. Można jednak uniknąć osłabienia ochrony antykoncepcyjnej, stosując się do poniższego schematu przyjmowania tabletek. Jeśli stosować się do jednej z poniższych opcji, nie będzie konieczne stosowanie dodatkowych środków antykoncepcyjnych, pod warunkiem prawidłowego przyjmowania tabletek przez 7 dni przed pominięciem. Jeśli tak nie było, zaleca się postępowanie zgodnie z pierwszą z poniższych opcji i stosowanie dodatkowych środków ostrożności przez następne 7 dni.

1. Należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę jak najszybciej, gdy tylko kobieta zauważy pominięcie, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwyczajowym czasie, aż do wyczerpania aktywnych tabletek.

7 tabletek z ostatniego rzędu (tabletki placebo) należy wyrzucić. Należy natychmiast rozpocząć przyjmowanie tabletek z kolejnego opakowania. Mało prawdopodobne jest, aby u kobiety wystąpiło krwawienie powstające w okresie odstawienia przed ukończeniem przyjmowania tabletek z drugiego opakowania, choć podczas przyjmowania tabletek może wystąpić krwawienie międzymiesiączne lub plamienie.

1. Można również przerwać przyjmowanie aktywnych tabletek z bieżącego opakowania. W takim przypadku należy przyjmować tabletki placebo z ostatniego rzędu przez 7 dni, wliczając dni pominięcia przyjmowania tabletek; przyjmowanie tabletek należy rozpocząć z kolejnego opakowania.

Jeśli po pominięciu przyjmowania tabletek nie wystąpi krwawienie powstające w okresie odstawienia w pierwszej planowanej przerwie w przyjmowaniu leku, należy rozważyć możliwość ciąży.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego

W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego (takich jak wymioty lub biegunka) możliwe jest niepełne wchłonięcie leku; w takim przypadku należy stosować dodatkowe środki antykoncepcyjne. Jeśli wymioty wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu leku, należy jak najszybciej przyjąć nową (zastępczą) tabletkę. Następną tabletkę, jeśli to możliwe, należy przyjąć w ciągu 12 godzin zgodnie z trybem zwyczajowego przyjmowania tabletki. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, należy stosować się do zaleceń podanych powyżej w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, podpunkt „Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki”. Jeśli kobieta nie chce zmieniać swojego harmonogramu przyjmowania tabletek, powinna przyjąć dodatkową tabletkę(i) z kolejnego opakowania.

Jak odłożyć wystąpienie krwawienia powstającego w okresie odstawienia

Aby opóźnić krwawienie powstające w okresie odstawienia, należy kontynuować przyjmowanie tabletek leku Vibin z nowego opakowania i nie przyjmować tabletek placebo z bieżącego opakowania. Jeśli chcesz, możesz przedłużyć okres przyjmowania aż do wyczerpania tabletek z drugiego opakowania. Może wówczas wystąpić krwawienie międzymiesiączne lub plamienie. Zwykle stosowanie leku Vibin wznawia się po fazie przyjmowania tabletek placebo.

Aby przesunąć termin wystąpienia krwawienia powstającego w okresie odstawienia na inny dzień tygodnia, zaleca się skrócenie fazy przyjmowania tabletek placebo o tyle dni, o ile się chce. Należy zaznaczyć, że im krótsza będzie przerwa, tym częściej obserwuje się brak krwawienia powstającego w okresie odstawienia oraz krwawienie międzymiesiączne lub plamienie podczas przyjmowania tabletek z drugiego opakowania (tak jak w przypadku opóźnienia wystąpienia krwawienia powstającego w okresie odstawienia).

Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentek

Pacjentki w wieku starszym. Leku nie należy stosować po wystąpieniu menopauzy.

Pacjentki z niewydolnością wątroby. Lek Vibin jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” i „Przeciwwskazania”).

Pacjentki z niewydolnością nerek. Lek Vibin jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością nerek lub ostrą niewydolnością nerek (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” i „Przeciwwskazania”).

Dzieci.

Lek Vibin wskazany jest do stosowania wyłącznie po wystąpieniu menarche. Na podstawie danych epidemiologicznych zebranych u ponad 2000 nastolatków w wieku do 18 lat nie ma danych wskazujących na różnicę w bezpieczeństwie i skuteczności stosowania u tej grupy pacjentek w porównaniu z kobietami w wieku powyżej 18 lat.

Przedawkowanie.

Obecnie nie ma danych z badań klinicznych dotyczących przedawkowania tabletek leku Vibin. Zgodnie z ogólnym doświadczeniem w stosowaniu COC, przy przedawkowaniu może wystąpić nudności, wymioty i krwawienie powstające w okresie odstawienia. Krwawienie powstające w okresie odstawienia może wystąpić u dziewcząt nawet przed wystąpieniem menarche w przypadku przypadkowego/nieumyślnego zażycia leku. Nie istnieje specyficzny antydotum, leczenie powinno być objawowe.

Niepożądane działania.

W odniesieniu do poważnych niepożądanych działań u pacjentek stosujących COC, patrz również punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”. Poniżej wymienione niepożądane działania obserwowane podczas stosowania leku Vibin (patrz tabela 3).

Tabela 3

Niepożądane działania obserwowane podczas stosowania leku Vibin

Opis poszczególnych działań niepożądanych

U kobiet stosujących COC zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych żylno- lub tętniczo-zakrzepowych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przejściowych ataków niedokrwiennych, zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, które szczegółowo opisano w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Poniżej wymienione poważne działania niepożądane obserwowane u kobiet stosujących COC, które opisano również w sekcji „Szczególne ostrzeżania i środki ostrożności dotyczące stosowania”:

• zaburzenia żylne zakrzepowo-zatorowe;
• zaburzenia tętnicze zakrzepowo-zatorowe;
• nadciśnienie tętnicze;
• guzy wątroby;
• rozwój lub nasilenie chorób, związek których ze stosowaniem COC nie został jednoznacznie ustalony: choroba Crohna, niespecyficzne zapalenie jw. okrężnicy, padaczka, mięsak macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszcz ciężarnych, choria Sydenhama, zespół hemolityko-uремiczny, żółtaczka cholestatyczna;
• chloasma;
• ostry lub przewlekły zaburzenia funkcji wątroby, które mogą wymagać przerwania stosowania COC do czasu powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy;
• u kobiet z dziedziczną skłonnością do obrzęku naczynioruchowego estrogeny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy obrzęku naczynioruchowego.

Działania niepożądane obserwowane u pacjentek stosujących COC: niestabilność emocjonalna, depresja; utrata libido; zdarzenia żylne i tętnicze zakrzepowo-zatorowe, w tym okluzja obwodowych żył głębokich, zakrzepica i zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu (w tym udar krwotoczny, udar niedokrwienny, przejściowy atak niedokrwienny); rumień.

Inne działania niepożądane związane z grupą kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych wymieniono również w sekcjach „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” (w tym utrata słuchu związaną z otosklerozą, hipertriglicerydemię i zwiększone ryzyko zapalenia trzustki, powstawanie kamieni żółciowych, zmiany tolerancji na glukozę lub wpływ na obwodową oporność na insulinę, żółtaczkę i/lub swędzenie związane z cholestazą, reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę, pokrzywkę).

Częstość rozpoznawania raka piersi nieco wzrasta u kobiet stosujących COC. Ponieważ rak piersi rzadko występuje u kobiet poniżej 40. roku życia, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet, które aktualnie stosują lub niedawno stosowały COC, jest niewielki w porównaniu do ogólnego poziomu ryzyka raka piersi. Związek z stosowaniem COC nie jest znany. (Zobacz również sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.)

Interakcje

Krwiawienia przebijające i/lub zmniejszenie działania antykoncepcyjnego mogą wystąpić w wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (zobacz sekcję „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”).

Dane po rejestracji (Ostrzeżenie opublikowane przez Centrum Oceny i Badań Leków (CDER) FDA)

W pięciu badaniach porównujących ryzyko raka piersi u stałych użytkowniczek (obecnego lub przeszłego stosowania) COC i kobiet, które nigdy nie stosowały COC, nie zgłaszano braku związku między jakimkolwiek stosowaniem COC a ryzykiem raka piersi, przy czym szacunki efektu wahają się w granicach 0,90–1,12.

W trzech badaniach porównywano ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet aktualnie stosujących lub niedawno stosujących COC (<6 miesięcy od ostatniego przyjęcia) oraz u kobiet, które nigdy ich nie stosowały. W jednym z tych badań nie zgłoszono związku między ryzykiem wystąpienia raka piersi a stosowaniem COC. Dwa inne badania wykazały zwiększone względne ryzyko w granicach 1,19–1,33 przy obecnym lub niedawnym stosowaniu. W obu tych badaniach zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi przy długotrwałym stosowaniu, przy czym ryzyko względne wynosiło od 1,03 przy stosowaniu COC krótszym niż rok do około 1,4 przy stosowaniu dłuższym niż 8–10 lat.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania danego leku. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 28 tabletek w blisterze (21 żółtych tabletek aktywnych i 7 tabletek placebo białych).

Po 1 blisterze w tekturowym pudełku z tygodniowym kalendarzem-stickerem.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Laboratorios Leon Farma S.A., Hiszpania /
Laboratorios Leon Farma S.A., Spain.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby miejsca prowadzenia działalności.

Calle La Vallina s/n, Poligono Industrial Navatejera, Villaquilambre, 24193, Hiszpania /
Calle La Vallina s/n, Poligono Industrial Navatejera, Villaquilambre, 24193, Spain.