Urgbald

INSTRUKCJA LEKU DO ZASTOSOWANIA W MEDYCYNE URGBALD (URGBALD)

Skład:

substancja czynna: solifenacyny bursztynian (solifenacin succinate);

1 tabletka zawiera solifenacyny bursztynianu 5 mg lub 10 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, hydroksypropyloza, stearynian magnezu; powłoka filmowa: Opadry® White 03F580030 (hydroksypropyloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol, talk).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 5 mg: okrągłe, dwuwypukłe tabletki od białego do prawie białego koloru z napisem „V” po jednej stronie i „18” po drugiej stronie;

tabletki 10 mg: okrągłe, dwuwypukłe tabletki od białego do prawie białego koloru z napisem „V” po jednej stronie i „19” po drugiej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w urologii. Środki do leczenia częstomoczowania i nietrzymania moczu. Kod ATC G04B D08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Solefeno cyna jest konkurencyjnym, specyficznym antagonistą cholinoceptorów. Pęcherz moczowy unerwiany jest przez nerwy parasympatyczne cholinoergiczne. Acetylocholina powoduje skurcz mięśni gładkich mięźnia poprzez oddziaływanie na receptory muskarynowe, z których dominującym podtypem są receptory M3.

Badania in vitro i in vivo wykazały, że solefeno cyna jest konkurencyjnym, specyficznym antagonistą cholinoceptorów, głównie podtypu M3. Stwierdzono również, że solefeno cyna wykazuje słabe powinowactwo lub nie wykazuje powinowactwa do innych receptorów oraz badanych kanałów jonowych.

Skuteczność leku, badaną w kilku podwójnie ślepych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych u mężczyzn i kobiet z zespołem nadaktywnego pęcherza, obserwowano już w pierwszym tygodniu leczenia, a efekt ustabilizował się w ciągu kolejnych 12 tygodni leczenia. W badaniach otwartych, przy długotrwałym stosowaniu, wykazano, że skuteczność utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po przyjęciu tabletek maksymalne stężenie solefeno cyny w osoczu (Cmaks) osiągane jest po 3–8 godzinach. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) nie zależy od dawki leku. Wartości Cmaks i pola pod krzywą (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do dawki w zakresie od 5 mg do 40 mg. Biodostępność absolutna wynosi około 90%. Spożycie pokarmu nie wpływa na parametry Cmaks i AUC solefeno cyny.

Rozprzestrzenienie

Solefeno cyna w dużym stopniu (niemal 98%) wiąże się z białkami osocza, głównie z α1-kwasowym glikoproteiną.

Metabolizm

Solefeno cyna w dużym stopniu metabolizowana jest w wątrobie, głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4). Klirens systemowy solefeno cyny wynosi około 9,5 l/godz., a okres półtrwania terminalnego wynosi 45–68 godzin. Po doustnym przyjęciu leku w osoczu, oprócz solefeno cyny, zidentyfikowano jeden metabolit farmakologicznie aktywny (4R-hydroksysolefeno cyna) oraz trzy metabolity nieaktywne (N-glukuronid, N-tlenek oraz 4R-hydroksy-N-tlenek solefeno cyny).

Wydalanie

Po pojedynczym podaniu 10 mg [14C-oznaczonej] solefeno cyny około 70% radioaktywnego znacznika wydalało się z moczem, a 23% – z kałem w ciągu 26 dni. Około 11% radioaktywnego znacznika wydalonego z moczem stanowiła niezmieniona substancja aktywna; około 18% – metabolit N-tlenek, 9% – metabolit 4R-hydroksy-N-tlenek oraz 8% – metabolit 4R-hydroksy (metabolit aktywny).

Zależność dawkowa

W zakresie dawek terapeutycznych farmakokinetyka leku jest liniowa.

Farmakokinetyka u określonych grup pacjentów

Wiek

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki w zależności od wieku chorych. Badania wykazały, że ekspozycja na solefeno cynę (5 i 10 mg), wyrażona jako AUC, była podobna u zdrowych ochotników w wieku podeszłym (65–80 lat) i u zdrowych ochotników młodszych i w wieku dojrzałym (< 55 lat). Średnia szybkość wchłaniania, wyrażona jako tmax, była nieco niższa, a okres półtrwania końcowego – o około 20% dłuższy u pacjentów w wieku podeszłym. Te niewielkie różnice nie są klinicznie istotne.

Farmakokinetyki solefeno cyny nie badano u dzieci i nastolatków.

Płeć

Farmakokinetyka solefeno cyny nie zależy od płci pacjenta.

Rasa

Przynależność rasowa pacjenta nie wpływa na farmakokinetykę solefeno cyny.

Niewydolność nerek

AUC i Cmaks solefeno cyny u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek nieznacznie różnią się od odpowiednich parametrów u zdrowych ochotników. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) ekspozycja na solefeno cynę jest znacznie wyższa: wzrost Cmaks wynosi około 30%, AUC – powyżej 100%, a okres półtrwania – powyżej 60%. Stwierdzono istotną statystycznie zależność między klirencem kreatyniny a klirencem solefeno cyny. Farmakokinetyki u pacjentów poddawanych hemodializie nie badano.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (punktacja wg skali Childa-Pugh od 7 do 9) wartość Cmaks nie zmienia się, AUC wzrasta o 60%, a okres półtrwania wydłuża się dwukrotnie. Farmakokinetyki u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie badano.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Do leczenia objawowego nagłego (impulsywnego) nietrzymania moczu i/lub częstomoczu, a także nagłych (impulsywnych) par, charakterystycznych dla pacjentów z zespołem nadreaktywnego pęcherza moczowego.

Przeciwwskazania.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z podwyższoną wrażliwością na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych; u pacjentów z zatrzymaniem oddawania moczu, ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego (w tym toksycznym megakolonem), z miastenią posoczną lub z zamkniętym kątem jaskry oraz u pacjentów z ryzykiem rozwoju tych stanów; podczas przeprowadzania hemodializy (patrz sekcja „Farmakokinetyka”); u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcja „Farmakokinetyka”); u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby, którzy są leczeni silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4, takimi jak ketokonazol (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Oddziaływania farmakologiczne

Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu antycholinergicznym może prowadzić do nasilenia efektów terapeutycznych, jak i niepożądanych. Po zakończeniu stosowania leku Urgbald należy zachować około tygodniowy odstęp przed rozpoczęciem stosowania innych leków o działaniu antycholinergicznym. Efekt terapeutyczny solifenacyny może być osłabiony podczas współistniejącego stosowania agonistów receptorów cholinergicznych. Solifenacyna może osłabiać działanie leków pobudzających perystaltykę przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid czy cyzapryd.

Oddziaływania farmakokinetyczne

Badania in vitro wykazały, że solifenacyna w stężeniach terapeutycznych nie hamuje mikrosomalnej cytochromu CYP1A1/2, 2C9, 2C19, 2D6 ani 3A4 w wątrobie. Dlatego mało prawdopodobne jest, że solifenacyna wpływa na klirens leków metabolizowanych przez enzymy CYP.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę solifenacyny

Solifenacyna jest metabolizowana przez enzym CYP3A4. Jednoczesne stosowanie ketokonazolu (200 mg/dobę), silnego inhibitora CYP3A4, prowadziło do podwojenia AUC solifenacyny, natomiast przyjmowanie ketokonazolu w dawce 400 mg/dobę powodowało trzykrotne zwiększenie AUC solifenacyny. W związku z tym maksymalna dawka leku Urgbald powinna być ograniczona do 5 mg podczas jednoczesnego stosowania z ketokonazolem lub terapeutycznymi dawkami innych silnych inhibitorów enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, nelinawir, itrakonazol) (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Jednoczesne stosowanie solifenacyny i silnego inhibitora enzymu CYP3A4 jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby.

Nie badano wpływu induktorów enzymów na farmakokinetykę solifenacyny i jej metabolitów, ani działania substratów CYP3A4 o zwiększonej powinności oraz ich metabolitów na ekspozycję na solifenacynę. Ponieważ solifenacyna jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, możliwe są oddziaływania farmakokinetyczne z innymi substratami tego enzymu o zwiększonej powinności (np. werapamil, diltiazem) oraz induktorami enzymu CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina).

Wpływ solifenacyny na farmakokinetykę leków

Antykoncepcja doustna

Stosowanie leku nie wpływa na farmakokinetyczne oddziaływanie solifenacyny z kombinowanymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (etynylestradiol/lewonorzegrel).

Warfaryna

Stosowanie leku nie wpływa na farmakokinetyczne oddziaływanie R-warfaryny ani S-warfaryny ani na jej wpływ na czas protrombinowy.

Dygoxyna

Stosowanie leku nie wpływa na farmakokinetykę dygoxyny.

Особливости stosowania.

Przed rozpoczęciem leczenia preparatem należy wykluczyć inne możliwe przyczyny częstomoczliwości (niewydolność serca lub choroby nerek). W przypadku stwierdzenia infekcji dróg moczowych należy rozpocząć odpowiednią terapię antybakteryjną.

Preparat należy stosować z ostrożnością u pacjentów:

• z klinicznie istotną obturacją odpływu z pęcherza moczowego, co może prowadzić do ryzyka zatrzymania oddawania moczu;
• z chorobami przewodu pokarmowego o charakterze obturacyjnym;
• z ryzykiem obniżenia motoryki przewodu pokarmowego;
• z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz umiarkowaną niewydolnością wątroby (wg skali Childa-Pugha od 7 do 9) (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Farmakokinetyka”); dawki dla tych pacjentów nie powinny przekraczać 5 mg;
• przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4, np. ketokonazolu (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
• z przepukliną rozworu przełykowego przepony i/lub refluksiem żołądkowo-przełykowym i/lub u pacjentów jednoczesnie przyjmujących leki (np. bisfosfoniany), które mogą wywołać lub nasilić zapalenie przełyku;
• z neuropatią autonomiczną.

U pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniej stwierdzony zespół wydłużenia interwału QT oraz hipokaliemia, obserwowano wydłużenie interwału QT oraz trzepotanie komór (torsade de pointes).

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu u pacjentów z nadmierną aktywnością mięśnia zwieracza o pochodzeniu neurogennym nie zostały zbadane.

Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie należy podawać tego preparatu.

U niektórych pacjentów stosujących sukcydynian solifenacyny zgłaszano angioobrzęki z obturacją dróg oddechowych. W przypadku wystąpienia obrzęku Quincka należy przerwać leczenie sukcydynianem solifenacyny i podjąć odpowiednie działania lub zastosować właściwe leczenie.

U niektórych pacjentów stosujących sukcydynian solifenacyny obserwowano reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznych należy przerwać leczenie sukcydynianem solifenacyny i podjąć odpowiednie działania lub zastosować właściwe leczenie.

Maksymalny efekt działania preparatu osiągany jest nie wcześniej niż po 4 tygodniach.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych klinicznych dotyczących kobiet, które zajadły w czasie stosowania solifenacyny. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego niekorzystnego wpływu na płód, rozwój embrionalny/rozwojowy płodu ani przebieg porodu. Potencjalne ryzyko nie jest znane. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu tego preparatu u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią

Brak danych dotyczących wydalania solifenacyny w mleku matki. U myszy solifenacyna i/lub jej metabolity przenikają do mleka i powodują niedostateczny wzrost noworodków potomstwa w sposób zależny od dawki. Stosowanie solifenacyny nie jest zalecane w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ze względu na to, że solifenacyna, podobnie jak inne leki antycholinergiczne, może powodować nieostre widzenie oraz rzadko senność i zwiększoną zmęczalność (patrz sekcja „Efekty niepożądane”), przyjmowanie preparatu może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli, w tym pacjenci w podeszłym wieku

Zalecana dawka to 5 mg leku 1 raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg 1 raz na dobę.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z łagodnym i umiarkowanym stopniem niewydolności nerek (klirens kreatyniny > 30 ml/min). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lek należy stosować z ostrożnością w dawce nie przekraczającej 5 mg 1 raz na dobę (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (wynik wg skali Childa-Pugh od 7 do 9) lek należy stosować z ostrożnością i nie przekraczać dawki 5 mg 1 raz na dobę (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Stosowanie silnych inhibitorów cytochromu P450 3A4

Maksymalna dawka leku powinna być ograniczona do 5 mg podczas jednoczesnego stosowania z ketokonazolem lub terapeutycznymi dawkami innych silnych inhibitorów izoformy cytochromu CYP3A4, np. rytonawirem, nelfinawirem, itrakonazolem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Lek należy przyjmować doustnie, połykając tabletki całkowicie, z płynem, niezależnie od posiłku.

Dzieci.

Nie przeprowadzono badań oceniających bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci, dlatego Urgbald nie powinien być przepisywany tej grupie pacjentów.

Przedawkowanie.

Objawy

Przedawkowanie sukcyynianem solifenacyny może prowadzić do ciężkich efektów antycholinergiczych. Najwyższa dawka sukcyynianu solifenacyny przypadkowo przyjęta przez jednego pacjenta wyniosła 280 mg w ciągu 5 godzin; obserwowano zaburzenia stanu psychicznego, które nie wymagały hospitalizacji.

Leczenie

W przypadku przedawkowania sukcyynianem solifenacyny pacjent powinien przyjąć węgiel aktywowany. Przeszczepienie żołądka może być pomocne, jeśli zostanie wykonane w ciągu 1 godziny po przyjęciu leku, jednak nie należy wywoływać wymiotów.

W przypadku innych efektów antycholinergiczych objawy należy leczyć w następujący sposób:

• ciężkie efekty antycholinergicze ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak halucynacje lub podwyższona pobudliwość: leczenie fizostygminą lub karbcholiny;
• drgawki lub podwyższona pobudliwość: leczenie benzodiazepinami;
• niewydolność układu oddechowego: prowadzenie sztucznej wentylacji płuc;
• tachykardia: leczenie beta-blokerami;
• zatrzymanie moczu: wykonanie cewnikowania;
• midriaza: leczenie kroplami do oczu, np. pilokarpiną, i/lub umieszczenie pacjenta w ciemnym pokoju.

Tak jak w przypadku przedawkowania innymi lekami o działaniu antycholinergicznym, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z już istniejącym ryzykiem wydłużenia interwału QT (przy hipokaliemii, bradykardii, przy jednoczesnym stosowaniu leków powodujących wydłużenie interwału QT) oraz na pacjentów z chorobami serca (np. niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, niewydolność serca).

Efekty uboczne.

Preparat może powodować działania niepożądane związane z działaniem antycholinergicznym solifenacyny, które zazwyczaj są słabe lub umiarkowane. Ich częstość zależy od dawki leku.

Najczęstszym objawem ubocznym jest suchość w ustach. Nasilenie suchości w ustach było zazwyczaj słabe i tylko w pojedynczych przypadkach prowadziło do przerwania leczenia. Ogólnie lek był dobrze tolerowany, a około 90 % pacjentów przyjmowało lek przez cały okres badania trwający 12 tygodni.

W poniższej tabeli przedstawiono inne działania niepożądane zaobserwowane podczas przeprowadzania badań klinicznych leku oraz w okresie pozarejestracyjnym.

* Okres po rejestracji.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blisterze; po 3 blistery w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Annora Pharma Private Limited / Annora Pharma Private Limited.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby zakładu prowadzącego działalność.

Sy. No. 261, Annaram Village, Gummadidala Mandal, Sangareddy District, Telangana State - 502313, Indie / Sy. No. 261, Annaram Village, Gummadidala Mandal, Sangareddy District, Telangana State - 502313, India