INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku Ulsepan (ULSEPAN)

Sk³ad:

substancja czynna: pantoprazole;

1 tabletka pow³okowa o uwalnianiu zale¿nym od miejsca w przewodzie pokarmowym zawiera pantoprazolu (w formie sodowego seskwihydratu pantoprazolu) 40 mg;

substancje pomocnicze:

j¹dro: manitol (E 421), wêglan wapnia, crospovidon, povidon, stearynian sacharozy, stearynian wapnia;

pokrycie filmowe: Opatril bia³y YS-1-7027 (hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), gliceryna triacetynian);

pokrycie chroni¹ce przed dzia³aniem ¿o³¹dka: Acryl-Eze ¿ó³ty 93092157 (kopolimer metakrylanowy (typ C), talk, dwutlenek tytanu (E 171), cytrynian trietylo, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, wodorowêglan sodu, tlenek ¿elaza ¿ó³ty (E 172), laurylosiarczan sodu).

Postaæ leku. Tabletki pow³okowe o uwalnianiu zale¿nym od miejsca w przewodzie pokarmowym.

G³ówne w³aœciwoœci fizykochemiczne: tabletki o kszta³cie owalnym, podwójnie wypuk³e, ¿ó³te, pokryte pow³ok¹.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Preparat do leczenia chorób zwi¹zanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu ¿o³ciowego. Inhibitory pompy protonowej. Kod ATC A02B C02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Pantoprazol – substytuowany benzimidazol, który hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez specyficzne blokowanie pomp protonowych komórek okładzinowych.

Pantoprazol przekształca się do aktywnej formy w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych, gdzie hamuje enzym H+-K+-ATPazę, czyli blokuje końcowy etap produkcji kwasu solnego w żołądku. Inhibicja ma charakter zależny od dawki i hamuje zarówno wydzielanie kwasu podstawowe, jak i wywołane stymulacją. U większości pacjentów objawy ustępują w ciągu 2 tygodni. Stosowanie pantoprazolu, podobnie jak innych inhibitorów pompy protonowej (IPP) i antagonistów receptorów H2-histaminowych, obniża kwasowość w żołądku i w ten sposób zwiększa wydzielanie gastryny proporcjonalnie do stopnia obniżenia kwasowości. Zwiększone wydzielanie gastryny ma charakter odwracalny. Ponieważ pantoprazol wiąże enzym położony dystalnie względem receptora komórkowego, może on hamować wydzielanie kwasu solnego niezależnie od stymulacji przez inne substancje (acetylocholina, histamina, gastryna). Efekt po podaniu doustnym i dożylnej podaniu pantoprazolu jest taki sam.

Stosowanie pantoprazolu powoduje zwiększenie stężenia gastryny na czczo. Przy krótkotrwałym stosowaniu stężenie gastryny w większości przypadków nie przekracza górnej granicy normy, przy długotrwałym stosowaniu – wzrasta ono w większości przypadków dwukrotnie. Jednakże nadmierne zwiększenie występuje tylko w pojedynczych przypadkach. W konsekwencji u niewielkiej liczby pacjentów przy długotrwałym stosowaniu pantoprazolu obserwuje się słabe lub umiarkowane zwiększenie liczby komórek enterochromafinopodobnych (komórek ECL) w żołądku (podobnie jak w hiperplazji typu adenomatoidalnej). Jednakże, zgodnie z przeprowadzonymi badaniami, powstawanie komórek prekursorowych guzów neuroendokrynnych (atypowa hiperplazja) lub guzów neuroendokrynnych żołądka, które zaobserwowano w badaniach na zwierzętach, nie występuje u ludzi.

Na podstawie wyników badań na zwierzętach nie można wykluczyć wpływu długotrwałego (ponad rok) stosowania pantoprazolu na parametry endokrynologiczne tarczycy.

W trakcie leczenia lekami antysekrecyjnymi stężenie gastryny w osoczu krwi wzrasta w odpowiedzi na obniżenie sekrecji kwasu. Ponadto, z powodu obniżonej kwasowości żołądka, zwiększa się stężenie chromograniny A (CgA). Podwyższone stężenie CgA może wpływać na wyniki badań diagnostycznych guzów neuroendokrynnych. Dostępne opublikowane dane wskazują, że leczenie IPP należy przerwać 5 dni–2 tygodnie przed oznaczeniem stężenia CgA. Pozwala to na powrót stężenia CgA do zakresu normy, które może być fałszywie podwyższone po leczeniu IPP.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Pantoprazol jest szybko wchłaniany, a maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) osiągane jest już po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 40 mg. Średnio po 2,5 godziny po przyjęciu osiągane jest Cmax na poziomie około 2–3 μg/ml; stężenie pozostaje takie samo po wielokrotnym przyjmowaniu. Właściwości farmakokinetyczne nie zmieniają się po jednorazowym ani powtarzalnym przyjmowaniu. Po stosowaniu pantoprazolu w dawkach 10–80 mg farmakokinetyka pantoprazolu w osoczu krwi pozostaje liniowa zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnej podaniu. Ustalono, że absolutna dostępność biologiczna tabletek wynosi około 77%. Jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na pole pod krzywą „stężenie–czas” (AUC) ani Cmax, a tym samym nie wpływa na dostępność biologiczną. Jednoczesne spożycie pokarmu zwiększa jedynie wariacyjność okresu wczesnego.

Rozkład.

Wiązanie pantoprazolu z białkami osocza krwi wynosi około 98%. Objętość rozkładu wynosi około 0,15 l/kg.

Metabolizm.

Pantoprazol jest metabolizowany niemal wyłącznie w wątrobie. Główną drogą metaboliczną jest demetylacja za pomocą CYP2C19 z późniejszą koniugacją siarczanową; do innych dróg metabolicznych należy utlenianie za pomocą CYP3A4.

Eliminacja.

Okres półtrwania końcowego (T1/2) wynosi około 1 godziny, a klirens – 0,1 l/h/kg. Zaobserwowano kilka przypadków opóźnienia eliminacji. W wyniku specyficznego wiązania pantoprazolu z pompami protonowymi komórek okładzinowych, T1/2 nie koreluje z o wiele dłuższym czasem działania (hamowanie sekrecji kwasu).

Główna część metabolitów pantoprazolu wydzielana jest z moczem (około 80%), reszta z kałem. Głównym metabolitem zarówno w osoczu, jak i w moczu, jest desmetylopantoprazol skoniugowany z siarczanem. T1/2 głównego metabolitu (około 1,5 godz.) nieco przekracza T1/2 pantoprazolu.

Grupy specjalne pacjentów.

Metabolizatorzy powolni.

Około 3% Europejczyków ma niską aktywność enzymu CYP2C19 (metabolizatorzy powolni). U takich osób metabolizm pantoprazolu jest najprawdopodobniej katalizowany głównie przez enzym CYP3A4. Po przyjęciu jednorazowej dawki 40 mg pantoprazolu średnie AUC było około 6 razy większe u metabolizatorów powolnych niż u osób z funkcjonalnie aktywnym enzymem CYP2C19 (metabolizatorzy szybcy). Średnie Cmax wzrosło o około 60%. Wyniki te nie wpływają na dawkowanie pantoprazolu.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek.

Nie ma potrzeby korekty dawkowania u tych pacjentów (w tym u pacjentów poddawanych dializie). Tak jak u zdrowych ochotników, T1/2 pantoprazolu u nich jest krótki. Dializowany jest jedynie bardzo niewielki udział pantoprazolu. Chociaż główny metabolit ma umiarkowanie dłuższy T1/2 (2–3 godziny), eliminacja jest szybka, więc kumulacja nie występuje.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby.

Chociaż u pacjentów z marskością wątroby (klasy A i B wg klasyfikacji Childa-Pugha) T1/2 wydłuża się do 7–9 godzin, a AUC wzrasta 5–7 razy, Cmax zwiększa się jedynie nieznacznie – o 1,5 razy w porównaniu z wartościami u zdrowych ochotników.

Pacjenci starsi.

Niewielkie zwiększenie AUC i Cmax u ochotników starszych w porównaniu z młodszych ochotników również nie ma znaczenia klinicznego.

Dzieci.

Po jednorazowym przyjęciu dawki 20 mg lub 40 mg pantoprazolu doustnie, AUC i Cmax u dzieci w wieku od 5 do 16 lat znajdowały się w granicach odpowiednich wartości u dorosłych. Po jednorazowym dożylnej podaniu pantoprazolu w dawkach 0,8 lub 1,6 mg/kg dzieciom w wieku od 2 do 16 lat nie zaobserwowano istotnej zależności między kliremsem pantoprazolu a wiekiem lub masą ciała pacjenta. AUC i objętość rozkładu odpowiadały wartościom u dorosłych.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia.

Refluks–przełyk.

Dorośli.

Eradykacja Helicobacter pylori (H. pylori) u pacjentów z owrzodzeniem żołądka i dwunastnicy związanym z H. pylori, w połączeniu z odpowiednimi antybiotykami.
Owrzodzenie dwunastnicy.
Owrzodzenie żołądka.
Zespół Zollingera–Ellisona i inne stany hipersekrecyjne.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną, pochodne benzimidazolu lub inne składniki leku.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki, których biodostępność zależy od pH soku żołądkowego (np. niektóre leki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol, itrakonazol, pozykonazol lub erlotynib)

Podczas jednoczesnego stosowania pantoprazolu może dochodzić do zmniejszenia absorpcji leków, których biodostępność zależy od pH soku żołądkowego.

Inhibitory proteazy HIV (atazanawir)

Podczas jednoczesnego stosowania IPP z atazanawirem i innymi inhibitorami proteazy HIV, których biodostępność zależy od pH soku żołądkowego, możliwe jest istotne zmniejszenie absorpcji tych leków i wpływ na ich skuteczność (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (takimi jak atazanawir) nie jest zalecane. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, zaleca się dokładne monitorowanie kliniczne (np. obciążenie wirusem). Nie należy przekraczać dobowej dawki pantoprazolu 20 mg. Może być konieczna korekta dawki inhibitorów proteazy HIV.

Kumaryny (fenprokumon i warfaryna)

Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z warfaryną lub fenprokumonem nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny, fenprokumonu ani na INR (Międzynarodowy Normalizowany Współczynnik). Jednak donoszono o zwiększeniu INR i wydłużeniu czasu protrombiny u pacjentów stosujących jednocześnie IPP oraz warfarynę lub fenprokumon. Zwiększenie INR i wydłużenie czasu protrombiny mogą prowadzić do rozwoju patologicznego krwawienia, a nawet do śmierci. W przypadku takiego jednoczesnego stosowania konieczne jest monitorowanie INR i czasu protrombiny.

Metotreksat

Zarejestrowano, że jednoczesne stosowanie wysokich dawek metotreksatu (np. 300 mg) i IPP zwiększa stężenie metotreksatu w osoczu krwi u niektórych pacjentów. Pacjentom przyjmującym wysokie dawki metotreksatu (np. z powodu nowotworu lub łuszczycy) zaleca się tymczasowe zaprzestanie stosowania pantoprazolu.

Leki hamujące lub indukujące CYP2C19

Inhibitory CYP2C19, takie jak fluwoksymina, mogą zwiększać działanie systemowe pantoprazolu. Należy rozważyć konieczność zmniejszenia dawki pantoprazolu u pacjentów długotrwale stosujących wysokie dawki pantoprazolu oraz u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Induktory enzymów wpływających na CYP2C19 i CYP3A4, takie jak ryfampicyna i naparstnica zwyczajna (Hypericum perforatum), mogą obniżać stężenia plazmatyczne IPP metabolizowanych przez te układy enzymatyczne.

Inne interakcje

Pantoprazol jest w dużym stopniu metabolizowany w wątrobie poprzez układ enzymów cytochromu P450. Główna droga metabolizmu to demetylowanie za pomocą CYP2C19 oraz inne drogi metaboliczne, w tym utlenianie enzymem CYP3A4. Badania z lekami, które są również metabolizowane przez te drogi, takimi jak karbamazepina, diazepamina, glibenklamid, nifedypina oraz doustne środki antykoncepcyjne zawierające lewonorgestrel i etynilostradiol, nie wykazały klinicznie istotnych interakcji. Nie można wykluczyć interakcji pantoprazolu z innymi lekami metabolizowanymi przez ten sam układ enzymatyczny.

Wyniki szeregu badań dotyczących możliwych interakcji wskazują, że pantoprazol nie wpływa na metabolizm substancji czynnych metabolizowanych przez CYP1A2 (np. kofeina, teofilina), CYP2C9 (np. piroksykam, diklofenak, naproksen), CYP2D6 (np. metoprolol), CYP2E1 (np. etanol), nie wpływa na białko P-glikoproteinę związane z wchłanianiem cyklosporyny.

Nie stwierdzono interakcji pantoprazolu przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwwskazanymi.

Przeprowadzono badania dotyczące interakcji pantoprazolu z niektórymi antybiotykami podawanymi jednocześnie (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina). Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji między tymi lekami.

Wpływ leku na wyniki badań laboratoryjnych.

Zgłaszano fałszywie dodatnie wyniki niektórych badań przesiewowych moczu na obecność tetrahydrokanabinolu u pacjentów stosujących pantoprazol. Aby potwierdzić wyniki, należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych metod badań.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Długotrwałe stosowanie

W przypadku długotrwałego stosowania leku, szczególnie dłużej niż rok, pacjenci powinni być regularnie kontrolowani przez lekarza.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby

Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby należy regularnie kontrolować poziom enzymów wątrobowych, szczególnie podczas długotrwałego leczenia. W przypadku wzrostu poziomu enzymów wątrobowych stosowanie leku należy przerwać (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w ramach terapii skojarzonej

W przypadku stosowania leku w ramach terapii skojarzonej należy przestrzegać instrukcji dotyczących zastosowania medycznego odpowiednich leków.

Ryzyko maskowania nowotworów złośliwych żołądka

Objawowa odpowiedź na stosowanie pantoprazolu może maskować objawy nowotworów złośliwych żołądka i opóźniać ich rozpoznanie. W przypadku wystąpienia alarmujących objawów (np. znaczącej utraty masy ciała, wymiotów okresowych, dysfagii, wymiotów z krwią, anemii, meleny), a także przy podejrzeniu lub obecności wrzodu żołądka, należy wykluczyć istnienie procesu złośliwego. Jeśli objawy utrzymują się pomimo odpowiedniego leczenia, konieczne jest wykonanie dodatkowych badań.

Stosowanie jednoczesne z inhibitorami proteazy HIV

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (takimi jak atazanawir), których wchłanianie zależy od pH w żołądku, ze względu na istotne zmniejszenie ich biodostępności (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Wpływ na wchłanianie witaminy B12

U pacjentów z zespołem Zollingera–Ellisona i innymi stanami hipersekrecyjnymi, wymagającymi długotrwałego leczenia, pantoprazol, podobnie jak wszystkie leki hamujące produkcję kwasu solnego, może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) z powodu hipochlorhydrii lub achlorhydrii. Należy to uwzględnić w przypadku zmniejszonej masy ciała u pacjentów lub obecności czynników ryzyka zmniejszonego wchłaniania witaminy B12 przy długotrwałym stosowaniu leku, a także przy wystąpieniu odpowiednich objawów klinicznych.

Ryzyko rozwoju infekcji przewodu pokarmowego

Pantoprazol, podobnie jak inne IPP, może zwiększać liczbę bakterii obecnych zwykle w górnych odcinkach przewodu pokarmowego. Stosowanie pantoprazolu może nieznacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia infekcji przewodu pokarmowego wywołanych przez bakterie takie jak Salmonella, Campylobacter lub C. difficile.

Ryzyko rozwoju hipomagnezemia

Zarejestrowano przypadki ciężkiej hipomagnezemii u pacjentów stosujących pantoprazol przez co najmniej 3 miesiące, w większości przypadków przez okres dłuższy niż rok. Mogą wystąpić i stopniowo się nasilać poważne objawy kliniczne hipomagnezemii: zmęczenie, tetania, delirium, drgawki, zawroty głowy oraz arytmia komorowa. Hipomagnezemia może prowadzić do rozwoju hipokalcemii i/lub hipokaliemii (patrz dział „Działania niepożądane”). W przypadku hipomagnezemii (oraz hipokalcemii i/lub hipokaliemii związanej z hipomagnezemią) stan pacjentów poprawiał się w większości przypadków po włączeniu uzupełniającej terapii magnezem i przerwaniu przyjmowania pantoprazolu.

Pacjentom wymagającym długotrwałego leczenia lub pacjentom przyjmującym lek jednocześnie z doustnym digoksyną lub lekami, które mogą powodować hipomagnezemię (np. diuretykami), należy oznaczyć poziom magnezu przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo podczas stosowania leku.

Ryzyko złamań kości

Długotrwałe (dłużej niż rok) stosowanie wysokich dawek leku może nieznacznie zwiększyć ryzyko złamań kości udowej, nadgarstka i kręgosłupa, głównie u osób starszych lub przy obecności innych czynników ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że stosowanie pantoprazolu może zwiększyć ogólne ryzyko złamań o 10–40%. Niektóre z nich mogą być spowodowane innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem rozwoju osteoporozy powinni otrzymywać leczenie zgodnie z obowiązującymi zaleceniami klinicznymi oraz przyjmować odpowiednią ilość witaminy D i wapnia.

Ciężkie działania niepożądane na skórę

Podczas stosowania pantoprazolu zgłaszano ciężkie działania niepożądane na skórę, związane ze stosowaniem pantoprazolu, które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do skutku śmiertelnego, w tym zespół Stevensa–Johnsona, toksyczny epidermalny zespół martwiczy (TEN), wielopostaciową erupcję czerwoną oraz reakcję lekową z eozynofilami i objawami systemowymi (zespołem DRESS). Częstość występowania tych reakcji jest nieznana (patrz dział „Działania niepożądane”). Pacjentów należy poinformować o objawach i dokładnie obserwować. W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na te reakcje, stosowanie pantoprazolu należy natychmiast przerwać i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego.

Ryzyko podostrego rumienia układowego skóry

Stosowanie pantoprazolu wiąże się z bardzo rzadkimi przypadkami rozwoju podostrego rumienia układowego skóry. Jeśli wystąpią zmiany skórne, szczególnie w miejscach narażonych na działanie światła słonecznego, towarzyszące bólowi stawów, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem, który rozważy konieczność przerwania stosowania leku. Wystąpienie podostrego rumienia układowego skóry u pacjentów podczas poprzedniego leczenia pantoprazolem może zwiększyć ryzyko jego rozwoju podczas stosowania innych IPP.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Podwyższony poziom CgA może wpływać na wyniki badań podczas diagnozowania nowotworów neuroendokrynnych. Aby uniknąć takiego wpływu, stosowanie leku należy tymczasowo przerwać co najmniej 5 dni przed wykonaniem oceny poziomu CgA (patrz dział „Farmakodynamika”). Jeśli poziomy CgA i gastryny nie powrócą do normy po pierwszym pomiarze, należy wykonać powtórne oznaczenie po 14 dniach od przerwania leczenia IPP.

Substancje pomocnicze

Lek zawiera manitol, który może wywoływać łagodne działanie przeczyszczające.

Lek zawiera sacharozę, dlatego nie należy go stosować u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu węglowodanów, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy typu Lapp lub zespół malabsorpcji glukozy-galaktozy.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg)/1 tabletę, co oznacza praktycznie brak sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Dostępne dane dotyczące stosowania pantoprazolu u kobiet w ciąży (ok. 300–1000 donoszeń o wynikach ciąży) wskazują na brak toksyczności dla embrionu lub płodu/nówka. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą. Z uwagi na środki ostrożności, należy unikać stosowania leku u kobiet w ciąży.

Okres karmienia piersią.

Badania na zwierzętach wykazały wydzielanie pantoprazolu w mleku matki. Brakuje wystarczających danych dotyczących wydzielania pantoprazolu w mleko ludzkie, jednakże o takim wydzielaniu donoszono. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt. Decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu/przerwaniu stosowania leku należy podjąć z uwzględnieniem korzyści płynących z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia pantoprazolem dla kobiety.

Plodność.

Pantoprazol nie wpływał negatywnie na płodność w badaniach na zwierzętach.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń.

Pantoprazol nie wpływa lub ma bardzo niewielki wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń mechanicznych. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zaburzenia wzroku (patrz dział „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia takich działań niepożądanych należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń mechanicznych.

Sposób stosowania i dawki

Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować w całości, nie żując i nie rozgniatając, godzinę przed posiłkiem, popijając wodą.

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat

Refluksowe zapalenie przełyku

Zalecana dawka wynosi 40 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę. W niektórych przypadkach dawkę można podwoić do 80 mg (2 tabletki) na dobę, szczególnie w przypadku braku efektu po stosowaniu innych leków. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku trwa zazwyczaj 4 tygodnie. Jeśli okres ten okaże się niewystarczający, wyleczenie można oczekiwać w ciągu kolejnych 4 tygodni.

Dorośli

Eradykacja H. pylori w połączeniu z dwoma antybiotykami

U dorosłych pacjentów z wrzodami żołądka i dwunastnicy oraz z dodatnim wynikiem na H. pylori należy dążyć do eradykacji mikroorganizmu za pomocą terapii skojarzonej. Należy wziąć pod uwagę lokalne dane dotyczące oporności bakterii oraz zalecenia krajowe dotyczące stosowania odpowiednich środków przeciwbakteryjnych. W zależności od wrażliwości mikroorganizmów, doroślim pacjentom mogą być przepisywane następujące kombinacje terapeutyczne:

a) 40 mg (1 tabletka) pantoprazolu 2 razy na dobę

1000 mg amoksycyliny 2 razy na dobę
500 mg klarotromycyny 2 razy na dobę;

b) 40 mg (1 tabletka) pantoprazolu 2 razy na dobę

400–500 mg metronidazolu (lub 500 mg tinidazolu) 2 razy na dobę
250–500 mg klarotromycyny 2 razy na dobę;

c) 40 mg (1 tabletka) pantoprazolu 2 razy na dobę

1000 mg amoksycyliny 2 razy na dobę
400–500 mg metronidazolu (lub 500 mg tinidazolu) 2 razy na dobę.

Podczas stosowania terapii skojarzonej w celu eradykacji H. pylori drugą tabletkę pantoprazolu należy przyjmować wieczorem, godzinę przed posiłkiem. Leczenie trwa 7 dni i może być przedłużone o kolejne 7 dni (łączny czas leczenia nie więcej niż 2 tygodnie). Jeśli dalsze leczenie pantoprazolem jest wskazane w celu gojenia wrzodów, należy rozważyć zalecenia dotyczące dawkowania w przypadku wrzodów żołądka i dwunastnicy.

Jeśli terapia skojarzona nie jest wskazana, np. u pacjentów z ujemnym wynikiem na H. pylori, stosuje się monoterapię pantoprazolem w dawkach podanych poniżej.

Wrzody żołądka

Zalecana dawka wynosi 40 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę. W niektórych przypadkach dawkę można podwoić do 80 mg (2 tabletki) na dobę, szczególnie w przypadku braku efektu po stosowaniu innych leków. Leczenie wrzodu żołądka trwa zazwyczaj 4 tygodnie. Jeśli okres ten okaże się niewystarczający, wyleczenie można oczekiwać w ciągu kolejnych 4 tygodni.

Wrzód dwunastnicy

Zalecana dawka wynosi 40 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę. W niektórych przypadkach dawkę można podwoić do 80 mg (2 tabletki) na dobę, szczególnie w przypadku braku efektu po stosowaniu innych leków. Leczenie wrzodu dwunastnicy trwa zazwyczaj 2 tygodnie. Jeśli okres ten okaże się niewystarczający, wyleczenie można oczekiwać w ciągu kolejnych 2 tygodni.

Zespół Zollingera-Ellisona i inne stany hipersekrecyjne

W długotrwałym leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona i innych patologicznych stanów hipersekrecyjnych zalecana początkowa dawka dzienna wynosi 80 mg (2 tabletki) na dobę. W razie potrzeby dawkę tę można następnie dobrać indywidualnie, zwiększając lub zmniejszając ją w zależności od wskaźników sekrecji kwasu żołądkowego. Jeśli dawka przekracza 80 mg na dobę, należy ją podzielić na dwa przyjęcia. Możliwe jest tymczasowe zwiększenie dawki powyżej 160 mg pantoprazolu, jednak czas stosowania powinien być ograniczony wyłącznie do okresu niezbędnego do odpowiedniego kontrolowania sekrecji kwasu.

Czas trwania leczenia zespołu Zollingera-Ellisona i innych stanów patologicznych nie jest ograniczony i zależy od potrzeb klinicznych.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby nie należy przekraczać dobowej dawki pantoprazolu 20 mg. Pacjentom z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby nie należy stosować leku w terapii skojarzonej w celu eradykacji H. pylori, ponieważ brakuje danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa takiego stosowania u tej grupy pacjentów.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tych pacjentów. Pacjentom z zaburzeniami funkcji nerek nie należy stosować leku w terapii skojarzonej w celu eradykacji H. pylori, ponieważ brakuje danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa takiego stosowania u tej grupy pacjentów.

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tych pacjentów.

Dzieci

Lek może być stosowany u dzieci od 12 roku życia w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności pantoprazolu w tej grupie wiekowej.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania są nieznane. Dawki pantoprazolu do 240 mg podawane dożylnie w ciągu 2 minut były dobrze tolerowane.

Ze względu na intensywne wiązanie pantoprazolu z białkami osocza, nie należy go dołączać do leków, które łatwo usuwa się za pomocą dializy.

W przypadku przedawkowania z objawami klinicznymi zatrucia należy prowadzić leczenie objawowe i wspierające. Nie ma zaleceń dotyczących terapii specyficznej.

Działania niepożądane.

Zjawiska niepożądane wystąpiły u około 5 % pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane podczas stosowania pantoprazolu to biegunka i ból głowy (u około 1 % pacjentów).

Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000 i < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznana (częstość nieustalona na podstawie dostępnych danych).

W ramach każdej kategorii częstości działania niepożądane wymieniono w kolejności zmniejszającej się ciężkości.

Wszystkie działania niepożądane zgłaszane w okresie pogwarancyjnym nie pozwalają na określenie częstości, dlatego są wymienione z oznaczeniem „nieznana”.

Ze strony krwi i układu chłonnego:

rzadko – agranulocytoza; bardzo rzadko – leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko – reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny).

Ze strony metabolizmu i zaburzeń odżywiania:

rzadko – hiperlipidemia i podwyższenie poziomu lipidów (triglicerydy, cholesterol), zmiana masy ciała; nieznana – hiponatremia, hipomagnezemia (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”), hipokalcemia¹, hipokaliemia¹.

Ze strony psychiki:

nieczęsto – zaburzenia snu; rzadko – depresja (w tym nasilenie); bardzo rzadko – dezorientacja (w tym nasilenie); nieznana – halucynacje, dezorientacja (szczególnie u pacjentów z predyspozycjami do takich zaburzeń, a także nasilenie tych objawów w przypadku ich wcześniejszego występowania).

Ze strony układu nerwowego:

nieczęsto – ból głowy, zawroty głowy; rzadko – zaburzenia smaku; nieznana – parestezje.

Ze strony narządów wzroku:

rzadko – zaburzenia widzenia/rozmycie widzenia.

Ze strony przewodu pokarmowego:

często – polipy gruczołów dna (łagodne); nieczęsto – biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, suchość w ustach, ból brzucha i dyskomfort; nieznana – kolit mikroskopowy.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego:

nieczęsto – podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (transaminaz, gammaglutamylotransferazy); rzadko – podwyższenie poziomu bilirubiny; nieznana – uszkodzenie hepatocytów, żółtaczka, niewydolność wątrobowo-komórkowa.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych:

nieczęsto – wysypki skórne, egzantema, świąd; rzadko – pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy; nieznana – zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella (toksyczny nekrolizy epidermy), reakcja lekowa z eozynofilią i objawami systemowymi (zespoł DRESS), erytema wielopostaciowa, fotosensybilność, podostre rumieńcze skórne (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej:

nieczęsto – złamania kości udowej, nadgarstka, kręgosłupa (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”); rzadko – artralgia, mialgia; nieznana – skurcze mięśni².

Ze strony nerek i układu moczowego:

nieznana – nefryt naczyniowo-śródmiąższowy (z możliwością rozwoju niewydolności nerek).

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych:

rzadko – ginekomastia.

Zaburzenia ogólne:

nieczęsto – osłabienie, zmęczenie, niedowaga; rzadko – podwyższenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe.

¹ Hipokalcemia i/lub hipokaliemia mogą być związane z wystąpieniem hipomagnezemii (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

² Skurcze mięśni jako skutek zaburzeń równowagi elektrolitów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po rejestracji leku, jest niezwykle ważne. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Osoby pracujące w systemie opieki zdrowotnej proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w suchym, chronionym przed światłem i niedostępnym dla dzieci miejscu.

Opakowanie.

7 tabletek w blisterze. Po 2 lub 4 blisterach w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

UORLDMEDICIN ILAC SAN. VE TIC. A.S., Turcja / WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S., Turkey.

Miejsce produkcji i adres siedziby działalności.

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turcja /
15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turkey.

Wnioskodawca.

WORLD MEDICINE, Sp. z o.o., Ukraina / WORLD MEDICINE, LLC, Ukraine.