Trichopol®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Trichopol® (TRICHOPOL®)

Skład:

substancja czynna: metronidazolum;

1 tabletka dopochwowa zawiera 500 mg metronidazolu;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, povidonum, crospovidonum, krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny, kwas stearynowy.

Postać leku. Tabletki dopochwowe.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki długie, dwuwypukłe, białe lub lekko żółtawe.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwbakteryjne i antyseptyczne stosowane w ginekologii. Pochodne imidazolu.

Kod ATC G01AF01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Metronidazol należy do grupy nitro-5-imidazoli i wykazuje szeroki zakres działania. Wrażliwe na lek są następujące mikroorganizmy: Peptostreptococcus spp., Clostridium spp., Bacteroides spp., Fusobacterium spp., Prevotella spp., Veilonella. Metronidazol hamuje rozwój pierwotniaków – Trichomonas vaginalis, Giardia intestinalis (Lamblia intestinalis), Entamoeba histolytica.

Wrażliwość mikroorganizmów na lek jest niestała: Bifidobacterium spp., Eubacterium spp. Szczepy oporne: Propionibacterium, Actinomyces, Mobiluncus.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doodbytniczym wchłanianie systemowe jest minimalne.

Okres półtrwania w osoczu wynosi 8–10 godzin. Wiązanie z białkami osocza jest niewielkie (poniżej 20%). Szybka i wyraźna dyfuzja do płuc, nerek, wątroby, żółci, płynu mózgowo-rdzeniowego, skóry, śliny oraz wydzieliny pochwy. Przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.

Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie: powstają dwa niekonjugowane, oksydacyjne, aktywne metabolity (5–30% aktywności).

Wydalanie – głównie z moczem: 35–65% podanej dawki wydala się z moczem w postaci metronidazolu i jego oksydacyjnych metabolitów.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie miejscowe zapalenia pochwy trichomoniasowego i nielokalizowanego zapalenia pochwy.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na metronidazol lub którykolwiek inny składnik leku.

Nadwrażliwość na pochodne imidazolu.

Jednoczesne stosowanie w połączeniu z disiulfiramem lub alkoholem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Zespół Cockayne’a (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Skutki antyalkoholowe. Istnieje wiele leków wywołujących reakcję antyalkoholową, których jednoczesne stosowanie z alkoholem nie jest zalecane.

Kombinacje niezalecane.

Alkohol: efekt antyalkoholowy (gorączka, zaczerwienienie, wymioty, tachykardia). Należy unikać spożycia napojów alkoholowych oraz przyjmowania leków zawierających alkohol.

Disiulfiram: istnieje ryzyko wystąpienia epizodów psychicznych lub dezorientacji, które są odwracalne po odstawieniu leku.

Busulfan: przy stosowaniu busulfanu w wysokich dawkach: dwukrotne zwiększenie stężenia busulfanu u pacjentów przyjmujących metronidazol.

Kombinacje wymagające środków ostrożności.

Leczenie doustne lekami przeciwzakrzepowymi (podobne do warfaryny): nasilenie działania doustnych leków przeciwzakrzepowych i zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych z powodu spowolnienia ich metabolizmu w wątrobie. Należy częściej kontrolować poziom protrombiny oraz monitorować wartości INR (międzynarodowe znormalizowane stosunki). Zaleca się dostosowanie dawki doustnego leku przeciwzakrzepowego podczas przyjmowania metronidazolu oraz przez 8 dni po jego odstawieniu.

Leki przeciwpadaczkowe będące induktorami enzymów (karbamazepina, fosfenytoina, fenobarbital, fenytoina, primidon). Obniżenie stężenia metronidazolu we krwi na skutek stymulacji jego metabolizmu w wątrobie przez induktor.
Należy prowadzić monitorowanie kliniczne podczas i po leczeniu induktorem. Może być konieczna korekta dawkowania metronidazolu.

Ryfampicyna. Obniżenie stężenia metronidazolu we krwi na skutek stymulacji jego metabolizmu w wątrobie przez ryfampicynę.
Należy prowadzić monitorowanie kliniczne podczas i po leczeniu ryfampicyną. Może być konieczna korekta dawkowania metronidazolu.

Lit: stężenie litu we krwi może wzrosnąć podczas przyjmowania metronidazolu i osiągnąć poziom toksyczny. Należy dokładnie monitorować stężenie litu we krwi, kreatyniny i elektrolitów u pacjentów przyjmujących lit i metronidazol jednocześnie; w razie potrzeby należy dostosować dawkę leku zawierającego lit.

Cyklosporyna: istnieje ryzyko podwyższenia stężenia cyklosporyny we krwi. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie leków, należy dokładnie kontrolować stężenie cyklosporyny i kreatyniny.

Kombinacje wymagające szczególnej uwagi.

Fluorouracyl (a także tegafur i kapacytabina): obniżenie klirensu fluorouracylu prowadzi do zwiększenia toksyczności 5-fluorouracylu.

Zaburzenia równowagi INR (międzynarodowego znormalizowanego stosunku).

U pacjentów poddawanych terapii antybakteryjnej odnotowano liczne przypadki nasilenia działania doustnych leków przeciwzakrzepowych. Czynnikami ryzyka sprzyjającymi takim powikłaniom są obecność infekcji lub silnego stanu zapalnego, wiek pacjenta oraz ogólny stan zdrowia. W takich warunkach trudno określić, w jakim stopniu zaburzenia równowagi INR są spowodowane samą infekcją czy jej leczeniem. Niemniej niektóre grupy antybiotyków odgrywają w tym większą rolę, w szczególności: fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny.

Wyniki badań laboratoryjnych. Metronidazol może unieruchamiać treponemy, co prowadzi do fałszywie dodatniego wyniku testu Neldona.

Szczególności stosowania.

U pacjentów z ciężkimi, przewlekłymi lub postępującymi chorobami układu nerwowego obwodowego lub centralnego należy wziąć pod uwagę ryzyko nasilenia stanu neurologicznego.

U pacjentów z wywiadem zaburzeń hematologicznych lub stosujących lek w wysokich dawkach i/lub przez dłuższy okres czasu należy regularnie wykonywać morfologię krwi, szczególnie oznaczenie liczby leukocytów.

W przypadku długotrwałego leczenia lekiem należy prowadzić nadzór nad pacjentką pod kątem wystąpienia objawów działań niepożądanych, takich jak neuropatia centralna lub obwodowa (parestezje, ataksja, zawroty głowy, drgawki).

Pacjentów należy poinformować, że metronidazol może zabarwiać mocz na ciemny kolor (przez aktywny metabolit).

Stosowanie metronidazolu w postaci dopochwowych czopków z jednoczesnym użyciem prezerwatyw lub przeciwciewek może zwiększać ryzyko pęknięcia lateksu.

Wrażliwość nadmierna/zaburzenia ze strony skóry i jej pochodnych. Mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, które mogą stanowić zagrożenie dla życia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takim przypadku należy przerwać leczenie metronidazolem i rozpocząć odpowiednią terapię.

Jeśli na początku leczenia u pacjenta pojawi się rumień ogólny i wybroczyny pęcherzykowe towarzyszące podwyższonej temperaturze ciała, należy podejrzewać ostrą ogólną egzantematyczną pustulozę (patrz sekcja „Działania niepożądane”); w przypadku wystąpienia takiej reakcji leczenie lekiem należy przerwać, a dalsze stosowanie metronidazolu, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami, jest przeciwwskazane.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego centralnego. W przypadku wystąpienia objawów charakterystycznych dla encefalopatii lub zespołu móżdżkowego należy natychmiast przeanalizować leczenie pacjenta i przerwać leczenie metronidazolem.

O przypadkach rozwoju encefalopatii donoszono w ramach nadzoru po rejestracji leku. Ponadto obserwowano przypadki zmian w badaniu MRI związanych z encefalopatią (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Obszary zmian lokalizują się najczęściej w móżdżku (szczególnie w jądrze ząbkowanym) i w blaszce cieleńczej. W większości przypadków encefalopatia i zmiany w badaniu MRI ustępują po przerwaniu leczenia lekiem. Bardzo rzadko odnotowano zgłoszenia przypadków śmiertelnych.

Należy monitorować stan pacjentów pod kątem możliwych objawów encefalopatii lub nasilenia objawów w przypadku istniejących zaburzeń układu nerwowego centralnego.

W przypadku rozwoju aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych podczas leczenia lekiem nie zaleca się ponownego przepisywania metronidazolu, a u pacjentów z ciężką chorobą infekcyjną należy ponownie ocenić stosunek korzyści do ryzyka.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego obwodowego. Należy monitorować stan pacjentów pod kątem możliwych objawów neuropatii obwodowej, szczególnie przy długotrwałym leczeniu lekiem lub w przypadku istniejącej ciężkiej, przewlekłej lub postępującej neuropatii obwodowej.

Zaburzenia psychiczne. Po podaniu pierwszej dawki leku u pacjentów mogą wystąpić reakcje psychotyczne, w tym zachowania samookaleczające, szczególnie u pacjentów z wywiadem zaburzeń psychicznych (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takim przypadku należy przerwać leczenie metronidazolem, poinformować lekarza i natychmiast podjąć odpowiednie działania terapeutyczne.

Skutki hematologiczne. U pacjentów z wywiadem zaburzeń układu krwiotwórczego oraz u pacjentów stosujących lek w wysokich dawkach i/lub przez dłuższy okres czasu należy regularnie wykonywać morfologię krwi, szczególnie kontrolować liczbę leukocytów.

Kontynuacja leczenia lekiem u pacjentów z leukopenią zależy od stopnia ciężkości choroby infekcyjnej.

Współdziałanie z innymi lekami. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania metronidazolu i alkoholu (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania metronidazolu i busulfanu (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania metronidazolu i disulfiramu (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Metronidazol nie wywiera bezpośredniego działania na bakterie tlenowe ani fakultatywne beztlenowce.

U pacjentów poddawanych hemodializie metronidazol i jego metabolity są usuwane w ciągu 8 godzin trwania hemodializy, dlatego metronidazol należy przyjmować bezpośrednio po zakończeniu hemodializy.

Nie należy zmieniać dawki u pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych dializę otrzewnową.

Metronidazol jest głównie metabolizowany drogą utleniania w wątrobie. W przypadku niewydolności wątroby może dojść do istotnego zaburzenia klirensu metronidazolu. Istotna kumulacja może występować u pacjentów z encefalopatią wątrobową, co może prowadzić do wysokiego stężenia metronidazolu we krwi i nasilenia objawów encefalopatii. Dlatego metronidazol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z encefalopatią wątrobową. Dawę dobową należy zmniejszyć o jedną trzecią i można stosować raz na dobę.

Istnieje ryzyko utrzymywania się infekcji gonokokowej po wyeliminowaniu infekcji trichomonasowej.

Okres półtrwania metronidazolu nie zmienia się przy niewydolności nerek. Dlatego nie należy korygować dawki. Jednak u tych pacjentów obecne są metabolity metronidazolu. Obecnie znaczenie kliniczne tego faktu nie jest znane.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wykazały efektu teratogennego. Ponieważ efekt teratogenny nie występuje u zwierząt, nie spodziewa się powstawania wad u człowieka. Według danych, substancje powodujące wady rozwojowe u człowieka wykazują efekt teratogenny u zwierząt w trakcie odpowiednio przeprowadzonych badań na dwóch gatunkach. Liczne dane kliniczne nie wykazały żadnych specyficznych efektów teratogennych lub fetotoksycznych związanych z podawaniem metronidazolu w czasie ciąży. Jednakże brak takiego ryzyka może być potwierdzony jedynie przez badania epidemiologiczne. Z tego powodu metronidazol można przepisać w czasie ciąży tylko w razie konieczności.

Karmienie piersią. Metronidazol wydostaje się do mleka matki. Z tego powodu należy unikać stosowania tego leku w czasie karmienia piersią.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Pacjentów należy uprzedzić o ryzyku wystąpienia zawrotów głowy, dezorientacji, halucynacji, drgawek i zaburzeń wzroku. W przypadku wystąpienia takich objawów pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani pracować z urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Zabrania się stosowania leku w leczeniu tylko dla dorosłych pacjentów.

Waginą trichomoniasis. Podawać po 1 tabletce dopochwowej 1 raz na dobę przez 10 dni. Przed wprowadzeniem do pochwy tabletkę należy lekko zwilgotnić w schłodzonej wodzie przegotowanej. Leczenie należy prowadzić równocześnie z doustnym przyjmowaniem tabletek Trichopol®. Nie należy przerywać leczenia w okresie menstruacji.

Waginą nieswoiste. 1 tabletkę dopochwową wprowadzać głęboko do pochwy, 1 raz na dobę, przez 7 dni. W razie potrzeby można przepisać tabletki Trichopol® doustnie.

Zaleca się jednoczesne leczenie partnera seksualnego pacjentki, nawet w przypadku braku u niego objawów infekcji.

Maksymalna długość leczenia nie powinna przekraczać 10 dni, liczba cykli leczenia – 2–3 na rok.

Dzieci.

Zabrania się stosowania leku w leczeniu dzieci.

Przedawkowanie.

Zarejestrowano przypadki jednorazowego przyjęcia dawki do 12 g podczas prób samobójczych i przypadkowego przedawkowania. Może występować ataksja, wymioty, lekkie dezorientacja. Ponieważ nieznany jest specyficzny antydotum dla metronidazolu, zaleca się stosowanie terapii objawowej.

Niepożądane działania.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego:

• agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, pancytopenia;
• leukopenia.

Ze strony przemiany materii i układu pokarmowego:

• anoreksja.

Ze strony psychiki:

• halucynacje;
• reakcje psychotyczne z paranoją i/lub deliryum, które w pojedynczych przypadkach mogą występować w połączeniu z myślami samobójczymi lub próbami samobójstwa (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania»);
• depresyjny nastrój.

Ze strony układu nerwowego:

− obwodowa neuropatia czuciowa;

− ból głowy, zawroty głowy, dezorientacja, drgawki;

• oponiak ośrodkowy niezapalny (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania»);
• encefalopatia, która może towarzyszyć zmiany w badaniu MRI, zazwyczaj odwracalne. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki śmiertelne (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania»);
• podostre zapalenie móżdżku (ataksja, dysartria, zaburzenia chodu, mimowolne ruchy gałek ocznych, drżenie) – patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania»).

Ze strony narządów wzroku:

• tymczasowe zaburzenia wzroku, np. zaburzenia ostrości widzenia, podwójne widzenie, krótkowzroczność, zmniejszenie ostrości wzroku, zaburzenia postrzegania kolorów;
• neuropatia optyczna/zapalenie nerwu ocznego.

Ze strony narządów słuchu i równowagi:

• zaburzenia słuchu/utrata słuchu (w tym czuciowo-słuchowe), szum w uszach.

Ze strony przewodu pokarmowego:

− niewielkie zaburzenia przewodu pokarmowego (ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunka);

• glositis z suchością w ustach, stomatyt, zaburzenia smaku;
• przypadki zapalenia trzustki, które mają charakter odwracalny;
• zmiana koloru lub zmiana wyglądu języka (grzybica).

Zaburzenia hepatobilinarne:

• podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (AST, ALT, fosfataza alkaliczna), bardzo rzadko zgłaszano przypadki ostrego cholestazowego lub mieszanego zapalenia wątroby oraz uszkodzenia hepatocelularnego, czasem z pojawieniem się żółtaczki. Zgłaszano pojedyncze przypadki niewydolności wątroby hepatocelularnej, przy której może wystąpić konieczność przeszczepienia wątroby;
• zgłaszano przypadki wystąpienia ciężkiej hepatotoksyczności / ostrej niewydolności wątroby, w tym z letalnym skutkiem, krótko po rozpoczęciu leczenia lekami do stosowania systemowego zawierającymi metronidazol u pacjentów z zespołem Cockayne’a (patrz dział «Przeciwwskazania»).

Ze strony skóry i jej pochodnych:

− napady rumienia z zaczerwienieniem, swędzenie, wysypka, które mogą towarzyszyć potliwość;

− pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania»);

• bardzo rzadkie przypadki ostrego ogólnego wyprysku pęcherzykowego (AGEP) (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania»);

− toksyczny epidermalny nekroliz;

− toksykozdermia stała;

− zespół Stevensa-Johnsona.

Ze strony narządu ruchu i tkanki łącznej:

• mialgia, artralgia.

Ze strony układu moczowo-płciowego:

• mocz może przyjąć czerwono-brązowe zabarwienie, spowodowane obecnością rozpuszczalnych w wodzie pigmentów, które są produktem metabolizmu metronidazolu.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blisterze; po 1 blisterze w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Zakład Farmaceutyczny «POLPHARMA» S.A.
Pharmaceutical Works «POLPHARMA» S.A.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

ul. Pelplinska 19, 83-200, Starogard Gdański, Polska
19, Pelplinska Str., 83-200 Starogard Gdanski, Poland.