Tobrinyext Kombi

Tobrinyext Kombi

(

Tobrinext combi)

Skład:

substancje czynne: tobramycyna, dexametazon;

1 ml zawiesiny zawiera tobramycyny 3 mg oraz dexametazonu 1 mg;

substancje pomocnicze: chlorek benzalkoniu, dinatrium edetat (Trilon B), chlorek sodu, siarczan sodu bezwodny, tyloxapol, hydroksyetyloceluloza, wodorotlenek sodu i/lub kwas siarkowy, woda do wstrzykiwań.

Postać lekowa. Kropelki do oczu, zawiesina.

Podstawowe właściwości fizykochemiczne: biała, jednolita zawiesina.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe w kombinacji. Glikokortykosteroidy i środki przeciwdrobnoustrojowe w kombinacji.

Kod ATC S01C A01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dexametazon

Skuteczność glikokortykosteroidów w leczeniu stanów zapalnych oka jest dobrze znana. Glikokortykosteroidy osiągają działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie adhezji cząsteczek do komórek śródbłonka naczyń, cyklooksygenazy I lub II oraz uwalniania cytokin. W efekcie zmniejsza się powstawanie mediatorów zapalenia i hamuje adhezję krążących leukocytów do śródbłonka naczyniowego, co zapobiega ich przenikaniu do zapalonych tkanek oka. Dexametazon wykazuje wyraźne działanie przeciwzapalne przy zmniejszonej aktywności mineralokortykosteroidowej w porównaniu z niektórymi innymi steroidami i należy do najskuteczniejszych środków przeciwzapalnych.

Tobramycyna

Tobramycyna to wysokoaktywny, szybko działający antybiotyk bakteriobójczy z grupy aminoglikozydów, który działa zarówno na drobnoustroje Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne. Mechanizm działania związany jest z hamowaniem kompleksu polipeptydowego i syntezy w rybosomach komórek bakteryjnych.

Ogólnie działanie tobramycyny opisano in vitro poprzez określenie minimalnego stężenia hamującego (MIC), które określa aktywność antybiotyku wobec poszczególnych gatunków bakterii. Ponieważ MIC tobramycyny jest bardzo niskie wobec większości patogenów ocznych, uważa się ją za antybiotyk o szerokim spektrum działania. Określono krytyczne wartości MIC, które określają wrażliwość lub oporność kultury bakterii na dany antybiotyk. Obecna krytyczna wartość MIC dla tobramycyny wobec odpowiednich gatunków bakterii uwzględnia naturalną wrażliwość gatunków, a także maksymalne stężenie i farmakokinetyczne wartości zależności czas/stężenie, mierzone w surowicy po podaniu doustnym. Określenie tych krytycznych wartości, które dzielą mikroorganizmy na wrażliwe i oporne, wykorzystywano do określenia skuteczności klinicznej antybiotyków stosowanych systemowo. Jednak przy miejscowym stosowaniu antybiotyku w wysokich stężeniach bezpośrednio w miejscu infekcji, określenie krytycznych wartości nie jest stosowane. Większość mikroorganizmów, które można by zakwalifikować jako oporne na podstawie krytycznych wartości przy stosowaniu systemowym, w rzeczywistości dobrze reaguje na leczenie miejscowe. Aby zapobiec rozwojowi takich mikroorganizmów powodujących infekcję, istnieje możliwość zapobiegania.

W badaniach klinicznych roztwór tobramycyny stosowany miejscowo okazał się skuteczny przeciw wielu istniejącym szczepom patogenów ocznych u pacjentów uczestniczących w badaniach. Uważa się, że niektóre z tych patogenów ocznych są oporne, bazując na określeniu krytycznych wartości przy stosowaniu systemowym. W badaniach klinicznych wykazano, że tobramycyna jest skuteczna w leczeniu powierzchownych infekcji oka spowodowanych poniższymi patogennymi mikroorganizmami.

Bakterie Gram-dodatnie:

Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę lub oporne*)

Staphylococcus epidermidis (wrażliwe na metycylinę lub oporne*)

Inne gatunki Staphylococcus koagulazo-ujemne

Streptococcus pneumoniae (wrażliwe na penicylinę lub oporne*)

Inne gatunki Streptococcus

* Fenotyp oporności beta-laktamów (tj. metycyliny; penicyliny) nie jest związany z fenotypem oporności aminoglikozydów i oba nie są powiązane z wirulencją i fenotypami patogennych organizmów. Stwierdzono, że wiele stafilokoków opornych na metycylinę jest opornych na tobramycynę (i inne antybiotyki aminoglikozydowe). Jednak te oporne kultury stafilokokowe (zgodnie z krytycznymi wartościami MIC) zazwyczaj skutecznie reagują na leczenie tobramycyną stosowaną miejscowo.

Bakterie Gram-ujemne:

Acinetobacter spp.

Citrobacter spp.

Enterobacter spp.

Escherichia coli

Haemophilus influenzae

Klebsiella pneumoniae

Moraxella spp.

Morganella morganii

Proteus mirabilis

Pseudomonas aeruginosa

Serratia marcescens

Badania wrażliwości bakterii wykazały, że w niektórych przypadkach mikroorganizmy oporne na gentamycynę pozostają wrażliwe na tobramycynę.

U znacznej części mikroflory nie wykształciła się jeszcze oporność na tobramycynę; jednak oporność bakteryjna może się rozwinąć podczas długotrwałego stosowania.

Możliwe jest wystąpienie krzyżowej wrażliwości na inne antybiotyki aminoglikozydowe. W przypadku wystąpienia podwyższonej wrażliwości podczas stosowania leku należy przerwać jego stosowanie i przeprowadzić odpowiednie leczenie.

Farmakokinetyka.

Dexametazon

Wpływ systemowy dexametazonu po miejscowym zastosowaniu ophthalmologicznym kropli do oczu Tobrinyext Kombi jest niski. Stężenia szczytowe w osoczu wahają się od 220 do 888 pg/ml (średnio 555 ± 217 pg/ml) po zakapaniu jednej kropli Tobrinyext Kombi do każdego oka 4 razy na dobę przez dwa kolejne dni.

Dexametazon jest wydalany z organizmu poprzez metabolizm. Około 60 % dawki wydalane jest w moczu w postaci 6-β-hydroksydexametazonu. Niezmienionego dexametazonu w moczu nie wykryto. Okres półtrwania w osoczu jest stosunkowo krótki – 3-4 godziny.

Dexametazon wiąże się z albuminą osocza krwi w około 77-84 %. Klirens waha się od 0,111 do 0,225 l/h/kg, a objętość rozłożenia od 0,576 do 1,15 l/kg. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 70 %.

Tobramycyna

Wpływ systemowy tobramycyny po miejscowym zastosowaniu ophthalmologicznym kropli do oczu Tobrinyext Kombi jest niski. Stężenia tobramycyny w osoczu nie podlegały ilościowemu oznaczeniu u 9 z 12 pacjentów stosujących kropelki do oczu Tobrinyext Kombi, po 1 kropli do każdego oka 4 razy na dobę przez 2 kolejne dni. Najwyższy zmierzony poziom wyniósł 0,25 μg/ml, co jest 8 razy niższe niż stężenie 2 μg/ml, które jak wiadomo znajduje się poniżej granicy ryzyka wystąpienia nefrotoksyczności.

Tobramycyna jest szybko i aktywnie wydalana z moczem poprzez filtrację kłębuszkową, głównie w niezmienionej postaci. Okres półtrwania z osocza wynosi około 2 godziny, klirens 0,04 l/h/kg, a objętość rozłożenia 0,26 l/kg. Wiązanie białek osocza z tobramycyną jest nieznaczne – mniej niż 10 %. Biodostępność po doustnym podaniu tobramycyny jest niska (< 1 %).

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Dane dotyczące bezpieczeństwa

Dane dotyczące toksyczności systemowej substancji czynnych są dobrze poznane. Wpływ systemowy tobramycyny przy dawkach toksycznych, znacznie przekraczających dawkę przy miejscowym stosowaniu do oka, może być związany z nefrotoksycznością i ototoksycznością. Wpływ systemowy dexametazonu może być związany z efektami związanymi z dysbalansem glikokortykosteroidowym. Badania toksyczności powtarzanych dawek kropli do oczu Tobrinyext Kombi u królików wykazały efekty systemowe związane z kortykosteroidami, ale nawet przy dawkach znacznie przekraczających dawkę dla człowieka, ten objaw ma niewielkie znaczenie kliniczne. Przy stosowaniu Tobrinyext Kombi w zalecanych dawkach wystąpienie tych efektów jest mało prawdopodobne.

Mutagenność

Badania in vitro i in vivo każdej z substancji czynnych nie wykazały działania mutagennego.

Teratogenność

Tobramycyna przenika przez łożysko do krążenia płodu i wody owodniowe. Badania na zwierzętach po systemowym podaniu ciężarnym zwierzętom wysokich dawek tobramycyny w okresie organogenezy wykazały toksyczność nerek i ototoksyczność u płodu. Inne badania przeprowadzone na szczurach i królikach z zastosowaniem tobramycyny w dawkach powyżej 100 mg/kg/dobę przy podaniu parenteralnym (> 400 razy więcej niż maksymalna dawka kliniczna) nie wykazały żadnych zaburzeń płodności ani szkodliwego wpływu na płód.

Ustalono, że w badaniach na zwierzętach kortykosteroidy wywierały działanie teratogenne. Zastosowanie do oka 0,1 % dexametazonu u zwierząt doprowadziło do zwiększenia liczby przypadków zaburzeń rozwoju płodu i opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego. Opóźnienie rozwoju płodu i zwiększenie liczby przypadków śmiertelności obserwowano u szczurów przy długotrwałym leczeniu dexametazonem.

Tobrinyext Kombi należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść z zastosowania leku przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Nie przeprowadzono żadnych badań w celu oceny działania rakotwórczego Tobrinyext Kombi.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Zapalenie oka u pacjentów wrażliwych na sterydy, w których wskazane jest stosowanie kortykosteroidów i istnieje powierzchowna infekcja bakteryjna lub ryzyko rozwoju bakteryjnej infekcji oka. Te procesy zapalne mogą wystąpić po zabiegu chirurgicznym lub mogą być spowodowane infekcją, wprowadzeniem ciała obcego do oka lub urazem oka.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek składnik leku.
• Podwyższona wrażliwość na aminoglikozydy.
• Keratyt spowodowany wirusem herpes simplex.
• Wirusowe zapalenie skóry (wścieklizna), odręwa i inne wirusowe infekcje rogówki i spojówki.
• Grzybicze choroby struktur oka lub nieleczona infekcja pasożytnicza oka.
• Infekcje mikobakteriami oka.
• Infekcje lub urazy ograniczone do powierzchownego nabłonka rogówki.
• Tobrinyext Kombi nie należy stosować po usunięciu ciała obcego z rogówki oka bez komplikacji.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje wzajemodział.

Nie opisano klinicznie istotnych interakcji po miejscowym stosowaniu dawek leku. Jednoczesne przepisanie steroidów do stosowania miejscowego i NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych) do stosowania miejscowego może zwiększyć ryzyko powikłań w gojeniu ran rogówki.

Jednoczesne i/lub kolejne stosowanie antybiotyków z grupy aminoglikozydów (takich jak tobramycyna) i innych systemowych leków doustnych lub leków do stosowania miejscowego, które mają toksyczny (szkodliwy) wpływ na układ nerwowy, narządy słuchu lub nerki, może prowadzić do toksyczności addytywnej, dlatego należy unikać takiego stosowania, jeśli to możliwe.

U pacjentów, którzy otrzymywali rytonawir, stężenie dexametazonu w osoczu może wzrosnąć (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Jeśli stosuje się więcej niż jeden środek ophthalmologiczny miejscowo, odstęp między ich stosowaniem powinien wynosić co najmniej 5 minut. Maści do oczu należy stosować jako ostatnie.

Dexametazon jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450 3A4 (CYP3A4). Inhibitory CYP3A4 (w tym rytonawir i kobicystat) mogą zmniejszyć klirens dexametazonu, co prowadzi do cięższych działań niepożądanych i hamowania funkcji kory nadnerczy/syndromu Cushinga. Takiego połączenia należy unikać, jeśli korzyść nie przewyższa zwiększonego ryzyka działań niepożądanych systemowych kortykosteroidów, a w takim przypadku należy monitorować systemowe działania niepożądane kortykosteroidów u pacjentów.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Tylko do stosowania ophthalmologicznego.

Po pierwszym otwarciu fiolki należy usunąć pierścień ochronny kontrolujący pierwsze otwarcie.

• U niektórych pacjentów możliwe jest wystąpienie podwyższonej wrażliwości na aminoglikozydy stosowane miejscowo. Ciężkość reakcji nadwrażliwości może się różnić od efektów lokalnych po reakcje uogólnione, takie jak rumień, świąd, pokrzywka, wysypka skórna, anafilaksja, reakcje anafilaktyczne lub reakcje pęcherzykowe. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku.
• Możliwe jest wystąpienie krzyżowej podwyższonej wrażliwości na inne aminoglikozydy. Należy rozważyć możliwość, że pacjenci z podwyższoną wrażliwością na tobramycynę stosowaną miejscowo mogą być również wrażliwi na inne aminoglikozydy stosowane miejscowo lub systemowo.
• Donoszono o poważnych reakcjach niepożądanych, w tym neurotoksyczności, ototoksyczności i nefrotoksyczności, u pacjentów otrzymujących terapię systemową aminoglikozydami. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z aminoglikozydami systemowymi.
• Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku Tobrinyext Kombi pacjentom z podejrzeniem zaburzeń nerwowo-mięśniowych, takich jak miastenia lub choroba Parkinsona. Aminoglikozydy mogą nasilać osłabienie mięśni poprzez potencjalny wpływ na funkcję nerwowo-mięśniową.
• Długotrwałe leczenie kortykosteroidami do miejscowego stosowania ophthalmologicznego może prowadzić do nadciśnienia ocznego i/lub jaskry z uszkodzeniem nerwu wzrokowego, pogorszeniem ostrości i pola widzenia, a także do powstawania podwiękłej zaćmy komory tylnej oka. U pacjentów, którym stosuje się terapię kortykosteroidami do oka przez dłuższy czas, należy regularnie i wielokrotnie kontrolować ciśnienie wewnątrzgałkowe. Jest to szczególnie ważne u dzieci, ponieważ ryzyko wystąpienia podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego spowodowanego przez kortykosteroidy może być większe u dzieci i pojawić się wcześniej niż u dorosłych.
• Ryzyko wystąpienia podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego spowodowanego przez kortykosteroidy i/lub ryzyko powstawania zaćmy spowodowanej stosowaniem kortykosteroidów zwiększa się u podatnych pacjentów (np. u chorych na cukrzycę).
• Przy stosowaniu systemowym i miejscowym kortykosteroidów możliwe są zaburzenia wzroku. Jeśli pacjent ma takie objawy jak rozmycie widzenia lub inne zaburzenia wzroku, należy skierować go do okulisty w celu oceny możliwych przyczyn, w tym zaćmy, jaskry lub takich rzadkich chorób jak środkowa chorioretinopatia śródbłonkowa, które obserwowano po stosowaniu kortykosteroidów systemowych i miejscowych.
• Syndrom Cushinga i/lub hamowanie funkcji nadnerczy związane z systemową absorpcją dexametazonu ophthalmologicznego może wystąpić po intensywnej lub długotrwałej ciągłej terapii u podatnych pacjentów, w tym u dzieci i pacjentów otrzymujących inhibitory CYP3A4 (w tym rytonawir i kobicystat). W takich przypadkach leczenie należy stopniowo odstawiać.
• Kortykosteroidy mogą zmniejszać odporność na bakteryjne, grzybicze, wirusowe lub pasożytnicze infekcje i utrudniać wykrycie takich infekcji oraz maskować objawy kliniczne infekcji.
• Przy trwającym powstawaniu owrzodzeń rogówki należy wziąć pod uwagę możliwość infekcji grzybiczej. W przypadku wystąpienia infekcji grzybiczej należy przerwać terapię kortykosteroidami.
• Długotrwałe stosowanie antybiotyków, takich jak tobramycyna, może prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroorganizmów opornych, w tym grzybów. W przypadku wystąpienia superinfekcji należy rozpocząć odpowiednią terapię.
• Kortykosteroidy do stosowania ophthalmologicznego mogą spowalniać gojenie ran rogówki. Wiadomo również, że NLPZ do stosowania miejscowego spowalniają lub opóźniają gojenie ran. Jednoczesne przepisanie NLPZ do stosowania miejscowego i steroidów do stosowania miejscowego może zwiększyć ryzyko powikłań w gojeniu ran (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje wzajemodział”).
• W przypadku chorób prowadzących do cienienia rogówki lub twardówki, miejscowe stosowanie steroidów może prowadzić do perforacji.
• Nie zaleca się noszenia soczewek kontaktowych w trakcie leczenia zapalenia lub infekcji oka.
• Tobrinyext Kombi, kropelki do oczu, zawierają chlorek benzalkoniu, który może powodować podrażnienie oka i, jak wiadomo, odbarwia miękkie soczewki kontaktowe. Należy unikać kontaktu z miękkimi soczewkami kontaktowymi. Jeśli pacjentowi wolno nosić soczewki kontaktowe, należy go poinformować, że musi zdjąć soczewki kontaktowe przed zastosowaniem kropli do oczu Tobrinyext Kombi i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym założeniem soczewek kontaktowych.
• Po zastosowaniu kropli do oczu w celu zmniejszenia wchłaniania systemowego:
  • trzymać powiekę zamkniętą przez 2 minuty;
  • zamknąć przewód nosowo-słzowy palcem na 2 minuty.
• Lek można stosować dzieciom od 2 lat.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Funkcja rozrodcza

Nie przeprowadzono badań w celu oceny wpływu tobramycyny i dexametazonu na funkcję rozrodczą człowieka lub zwierząt. Dane kliniczne do oceny wpływu dexametazonu na męską lub żeńską funkcję rozrodczą są ograniczone. Przy stosowaniu dexametazonu u szczurów wrażliwych na gonadotropinę kosmoczną nie zaobserwowano działań niepożądanych ze strony układu rozrodczego.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania tobramycyny lub dexametazonu u ciężarnych kobiet są nieobecne lub ograniczone. Po wstrzyknięciu dożylnym tobramycyna przenika przez łożysko i wpływa na płód. In utero tobramycyna nie powoduje ototoksyczności. Długotrwałe lub powtarzane stosowanie kortykosteroidów w okresie ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego. U noworodków matek, które otrzymywały duże dawki kortykosteroidów w okresie ciąży, należy uważnie obserwować objawy hipoadrenalizmu.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą po miejscowym stosowaniu dexametazonu i systemowym stosowaniu dexametazonu i tobramycyny.

Nie zaleca się stosowania leku Tobrinyext Kombi w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Po systemowym stosowaniu tobramycyna przechodzi do mleka matki. Dane dotyczące przenikania dexametazonu do mleka matki są nieobecne. Nie wiadomo, czy tobramycyna i dexametazon przechodzą do mleka matki przy miejscowym stosowaniu ophthalmologicznym. Mało prawdopodobne jest, że po miejscowym stosowaniu leku tobramycyna i dexametazon będą występować w mleku matki lub będą powodować efekty kliniczne u noworodków.

Nie można wykluczyć ryzyka dla karmiącego niemowlęcia.

Należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu/odmowie leczenia ze względu na korzyść z karmienia piersią dla dziecka i korzyść z terapii dla kobiety.

Ponieważ wiele leków przechodzi do mleka matki, należy rozważyć możliwość tymczasowego zaprzestania karmienia piersią w okresie stosowania Tobrinyext Kombi.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Tobrinyext Kombi, kropelki do oczu, nie ma lub ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Chwilowe zamazanie widzenia lub inne zaburzenia widzenia mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Jeśli podczas zakapywania wystąpi zamazanie widzenia, pacjent powinien odczekać, aż widzenie się wyczyści, zanim zacznie prowadzić pojazd lub obsługiwać mechanizmy.

Sposób stosowania i dawki.

Do stosowania ophthalmologicznego.

Stosowanie u dorosłych, w tym u pacjentów starszych, oraz u dzieci w wieku od 12 do 18 lat

Zakapywać po 1 lub 2 krople do worka spojówkowego (-ków) co 4-6 godzin. W pierwszych 24-48 godzin dawkę można zwiększyć do 1 lub 2 kropli co 2 godziny. Częstotliwość stosowania leku należy stopniowo zmniejszać w miarę poprawy objawów klinicznych. Należy zachować ostrożność i nie przerywać terapii przedwcześnie.

W przypadku ciężkich chorób zakapywać po 1 lub 2 krople co godzinę, aż do kontrolowania stanu zapalnego, a następnie stopniowo zmniejszać częstotliwość stosowania do 1 lub 2 kropli co 2 godziny przez 3 dni; następnie zakapywać po 1-2 krople co 4 godziny przez 5-8 dni i na końcu po 1-2 krople codziennie przez ostatnie 5-8 dni, jeśli to konieczne.

Po operacji usunięcia zaćmy dawka wynosi po 1 kropli 4 razy na dobę, począwszy od dnia operacji i kontynuując przez 24 dni. Leczenie można rozpocząć dzień przed operacją z dawką 1 kropla 4 razy na dobę, kontynuując zakapywanie po 1 kropli po operacji, a następnie 4 razy na dobę przez 23 dni. W razie potrzeby częstotliwość stosowania leku można zwiększyć do 1 kropli co 2 godziny w ciągu pierwszych dwóch dni terapii.

Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Zaleca się nacisnąć na obszar przewodu nosowo-słzowego i ostrożnie zamknąć powieki po zakapaniu przez co najmniej 1 minutę. To zmniejsza wchłanianie systemowe leku wprowadzonego do oka, co zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych systemowych.

Stosowanie u dzieci

Uzyskane dane potwierdzają bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci od 2 lat, którym lek stosowano przez 7 dni w leczeniu powierzchownych zapaleń oka bakteryjnego pochodzenia.

Możliwe jest stosowanie u dzieci, którym konieczne jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego z usunięciem zaćmy.

Stosowanie w zaburzeniach funkcji wątroby i nerek

Tobrinyext Kombi nie był badany w tej kategorii pacjentów. Jednak ze względu na niskie wchłanianie systemowe tobramycyny i dexametazonu po miejscowym stosowaniu leku nie ma potrzeby korygowania dawki.

Sposób stosowania

Przed użyciem fiolkę należy dobrze potrząsnąć.

W celu zapobiegania zanieczyszczeniu końcówki kroplówki i zawartości fiolki należy zachować ostrożność i nie dotykać powiek, przyległych obszarów i innych powierzchni końcówką fiolki-kroplówki.

Przechowywać fiolkę w pozycji pionowej.

Dzieci.

Uzyskane dane potwierdzają bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci od 2 lat.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania u dzieci poniżej 2 lat nie zostały ustalone. Lek Tobrinyext Kombi można stosować dzieciom od 2 lat.

Przedawkowanie.

Ze względu na właściwości tego leku przeznaczonego do stosowania miejscowego, nie przewiduje się żadnego toksycznego działania zarówno przy jego stosowaniu w ophthalmologii w zalecanych dawkach, jak i przy przypadkowym połknięciu zawartości fiolki. Możliwe objawy kliniczne i objawy przedawkowania leku (punktowy keratyt, rumień, zwiększona łzawość, obrzęk i świąd powiek) mogą być podobne do działań niepożądanych obserwowanych u niektórych pacjentów.

W przypadku przedawkowania leku Tobrinyext Kombi przy miejscowym stosowaniu przemyć nadmiar leku z oka (oczów) ciepłą wodą.

Działania niepożądane.

Na podstawie danych z badań klinicznych najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi były: ból w oczach, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, podrażnienie oczu i świąd oczu, występujące u mniej niż 1 % pacjentów.

Na podstawie danych z badań klinicznych kropli do oczu tobramycyny i dexametazonu otrzymano doniesienia o poniższych reakcjach niepożądanych, które oceniano pod kątem częstości: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 – < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 – < 1/100); pojedyncze (≥ 1/10000 – < 1/1000); pojedyncze (< 1/10000). W ramach każdej grupy działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszania się ich nasilenia.

Tabela 1

Na podstawie badań pogoniętkowych wykryto poniżej wymienione działania niepożądane.

Na podstawie przedstawionych danych niemożliwe jest obliczenie częstości ich występowania.

Tabela 2

Opis niektórych działań niepożądanych

Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów miejscowo w oku może prowadzić do podwyższenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, co skutkuje uszkodzeniem nerwu wzrokowego, pogorszeniem ostrości wzroku i zaburzeniami pola widzenia, a także do powstawania zaćmy podskórnej tylnej i spowolnienia gojenia ran (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Ponieważ lek zawiera kortykosteroid, istnieje zwiększony ryzyko perforacji w przypadku chorób prowadzących do cienienia rogówki lub twardówki, szczególnie po długotrwałym stosowaniu (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Możliwy rozwój wtórnych infekcji po stosowaniu kombinacji zawierających kortykosteroidy i substancje przeciwbakteryjne. Infekcje grzybicze rogówki szczególnie intensywnie rozwijają się po długotrwałym stosowaniu steroidów (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

U pacjentów, którym podawano tobramycynę doustnie lub dożylnie, wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym neurotoksyczność, ototoksyczność i nefrotoksyczność (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Niektóre działania niepożądane, takie jak ból oka, zgrzytanie rogówki, pogorszenie widzenia, obrzęk spojówek, zaburzenia powiek, wydzielina z oczu, świąd powiek, pokrzywka, zapalenie skóry, madarosis, leukoderma, suchość skóry obserwowano podczas terapii tobramycyną.

Działania niepożądane, takie jak zapalenie rogówki i spojówek, zabarwienie rogówki, fotofobia, łuszczenie się brzegów powiek, obniżenie ostrości wzroku, erozja rogówki, opadanie powieki, ból głowy, kroplenie z nosa i gardła obserwowano podczas terapii dexametazonem.

U niektórych pacjentów możliwe są reakcje nadwrażliwościowe na aminoglikozydy przy miejscowym stosowaniu (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Monitoringu Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

24 miesiące.

Po pierwszym otwarciu flakonu należy go używać przez 4 tygodnie.

Warunki przechowywania.

Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

5 ml zawiesiny w butelce-kroplówce.

1 butelka-kroplówka w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

RAFARM SA/RAFARM SA.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Tesí Pusi-Hatzi Agíou Luka, Peanía (Attyka), kod pocztowy 19002, skrytka pocztowa 37, Grecja/

Thesi Pousi-Xatzi Agiou Louka, Paiania Attiki, TK 19002, TO 37, Greece.