Tlen medyczny gaz

INSTRUKCJA do stosowania leczniczego leku KISIEŃ MEDYCZNY GAZ (Tlen medyczny gaz)

Skład:

substancja czynna: tlen nie mniej niż 99,5%.

Postać leku. Gaz.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku. Słabo rozpuszczalny w wodzie (około 1:43).

Grupa farmakoterapeutyczna.

Gazy lecznicze. Kod ATC V03AN01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Tlen medyczny gaz należy do grupy leków przeciwhypoksjantów i antyoksydantów. Ma zdolność łączenia się z hemoglobiną krwi w płucach i w postaci kompleksu z hemem jest transportowany do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym składnikiem przemian metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów w materiał energetyczny niezbędnym do utrzymania życia organizmu.

Farmakokinetyka. W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, łącząc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając w osoczu. Następnie następuje transport tlenu do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje on do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatnim etapem oddychania jest wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i powstawanie energii w komórkach, po czym w wyniku szeregu przemian jest wydzielany przez płuca w postaci połączonej jako dwutlenek węgla (CO2).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

Choroby narządów oddechowych:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowe;
• płuco korkowe.

Choroby układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niedokrwienie serca.

Odmęty:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• gazami duszącymi.

Stosuje się również podczas przeprowadzania znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczulenia inhalacyjnego; w okresie powlekowym.

Do przygotowywania koktajli tlenowych, pian.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazaniami do hiperbarycznej tlenoterapii są ostre choroby układu oddechowego, występowanie w wywiadzie napadów podobnych do padaczki, zaburzenia przepuszczalności trąbek słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe z otoczeniem zewnętrznym, obecność jam w płucach, przetok oskrzelowo-opłucnowych, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen. Okres menstruacyjny, ciąża powyżej 5 miesięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nitrany, blokery receptorów adrenergicznych, antagoniści jonów wapnia, środki nootropowe sprzyjają bardziej oszczędnemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, jego lepszemu wykorzystaniu i tym samym zmniejszają hipoksję oraz zwiększają odporność organizmu na niedostatek tlenu.

Szczególne środki ostrożności.

Nie stosować u kobiet w okresie miesiączki.

Zalecane stosowanie z nawilżaczami.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w okresie ciąży dłuższym niż 5 miesięcy.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy powstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej uwagi i szybkiej reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się jako inhalacje przez specjalne maski z gumy lub mas sztucznych, podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen medyczny gaz.

W praktyce ambulatoryjnej i w domu najczęściej wykorzystuje się specjalne gumowe lub plastikowe worki (poduszki) wypełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do hiperbarycznej tlenoterapii, czyli podawania tlenu pod podwyższonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory baryczne, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się drogą inhalacyjną w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę o nazwie „karbogen”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę podaje się nawilżoną.

Przy hiperbarycznej tlenoterapii tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian: tlen miesza się z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci.

Lek stosuje się w praktyce pediatrycznej.

Przedawkowanie.

Objawy: przy przedawkowaniu możliwe są nudności, wymioty, drgawki.

Leczenie: terapia objawowa.

Działania niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, podwyższona suchość błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skontaktować się z lekarzem!

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system farmakonadzoru.

Okres ważności.

18 miesięcy.

Nie należy stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed bezpośrednimi promieniami słonecznymi, w temperaturze nie wyższej niż +50 °C. Nie dopuszczać do kontaktu z otwartym ogniem i źródłami ciepła. Nie dopuszczać do kontaktu z olejami. Nie rzucać.

Opakowanie.

Gaz pod ciśnieniem 14,7 ± 0,5 MPa w butlach stalowych o pojemności 40 l (dm³). Butle pomalowane na niebiesko lub błękitno z czarnym napisem „Tlen medyczny”. Na każdej butli znajduje się etykieta z podaniem składu, numeru serii/partii, daty produkcji.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka akcyjna „Narodowa Elektrownia Atomowa „Energoatom”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 30100, obwód chmielnicki, miasto Netyszin, ul. Energetyków 20