Tlen medyczny gaz

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ zastosowania leczniczego leku Tlen medyczny gaz (OXYGEN MEDICAL GAS)

SkÅ ad:

substancja czynna: tlen;

tlenu nie mniej niż 99,5%.

PostaÄ leku. Gaz.

GÅ ówne wÅ asnoÅ ci fizykochemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku. Å Å oÅ ro rozpuszczalny w wodzie (okoÅ o 1:43).

Grupa farmakoterapeutyczna.

Gazy medyczne. Kod ATC V03A N01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Tlen medyczny gaz należy do grupy leków przeciwhipoksymetrycznych i antyoksydantów. Ma zdolność łączenia się z hemoglobiną krwi w płucach i w postaci złożonego związku z hemem jest transportowany do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym składnikiem w przemianach metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów na materiał energetyczny zapewniający życie organizmu.

Farmakokinetyka.

W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, łącząc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie tlen jest transportowany do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatnim etapem oddychania jest wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i powstawanie energii w komórkach, po czym tlen, poprzez szereg przemian, jest wydzielany z płuc w postaci połączonej jako dwutlenek węgla (CO2).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

układ oddechowy:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• stwardnienie płuc;

układ sercowo-naczyniowy:

• niewydolność serca;
• niedokrwienie wieńcowe;

otrucia:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• gazami duszącymi.

Podczas przeprowadzania znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczynienia inhalacyjnego; w okresie powabulacyjnym.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian.

Przeciwwskazania.

Dla hiperbarycznej hiperoksypacji przeciwwskazaniami są ostre choroby układu oddechowego, wywiad o napadach typu padaczkowego, zaburzenia przewodnictwa trącek słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe, obecność jam w płucach, przetoki oskrzelowo-płucne, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Azotany, beta-blokery, antagoniści jonów wapnia oraz środki nootropowe sprzyjają bardziej oszczędnej konsumpcji tlenu przez tkanki, lepszemu jego wykorzystaniu, a tym samym zmniejszeniu hipoksji i zwiększeniu odporności organizmu na niedobór tlenu.

Szczególne środki ostrożności.

Nie stosować u kobiet w okresie menstruacji.

Zalecane stosowanie z nawilżaczami.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w okresie ciąży dłużej niż 5 miesięcy.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy powstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej uwagi i szybkiej reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się inhalacje przez specjalne maski gumowe lub z tworzyw sztucznych podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen.

W praktyce ambulatoryjnej oraz w domu najczęściej wykorzystuje się specjalne gumowe lub plastikowe worki (poduszki) wypełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do hiperbarycznej tlenoterapii, czyli podawania tlenu pod zwiększonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory baryczne, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się inhalacyjnie w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę zwaną „karbogenum”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę podaje się nawilżoną.

Przy hiperbarycznej tlenoterapii tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian: tlen miesza się z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci.

Środek leczniczy stosuje się w praktyce pediatrycznej.

Przedawkowanie.

Przy przedawkowaniu możliwe są nudności, wymioty, drgawki. Leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, podwyższona suchość błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skonsultować się z lekarzem.

Okres ważności. 18 miesięcy.

Nie wolno stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed bezpośrednim światłem słonecznym, w temperaturze nie wyższej niż 50 °C.

Nie dopuszczać kontaktu z ogniem otwartym i źródłami ciepła. Nie dopuszczać kontaktu z olejami i smarami. Nie rzucać.

Opakowanie.

Gaz w butlach stalowych o pojemności 1 l, 2 l, 10 l, 40 l.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

PАТ „Poltawski Zakład Szkła Medycznego”.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

Ukraina, 36008, miasto Połtawa, ul. Frunze 158.