Tivortin®

Ukraina
Nazwa handlowa Tivortin®
Postać farmaceutyczna roztwór do wlewu
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/8954/01/01
Tivortin® roztwór do wlewu

INSTRUKCJA stosowania leku Tivortin® (TIVORTIN)

Skład:

substancja czynna: L-arginini hydrochloridum;

1 ml zawiera 42 mg chlorowodorku argininy (w 100 ml zawiera 20 mmol argininy oraz 20 mmol chlorków);

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wlewu.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy do brązowawego roztwór; pH 5,0−6,5.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki zastępcze krwi i roztwory do perfuzji. Dodatkowe roztwory do wstrzykiwań dożylnych. Aminokwasy. Chlorowodorek argininy.

Kod ATC B05X B01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Arginina (α-amino-δ-guanidynowalerianowy kwas) – aminokwas należący do klasy warunkowo niezastąpionych aminokwasów, jest aktywnym i wszechstronnym regulatorem licznych funkcji życiowych organizmu, wykazuje istotne działanie ochronne w stanach krytycznych.

Tivortin® wykazuje działanie antyhipoksyjne, stabilizujące błony komórkowe, cytoprotekcyjne, antyoksydacyjne, skrajnie rodnikowe, dezintoksykacyjne, przejawia się jako aktywny regulator metabolizmu pośredniego i procesów zapewnienia energii, odgrywa pewną rolę w utrzymaniu równowagi hormonalnej w organizmie. Wiadomo, że arginina zwiększa stężenie w krwi insuliny, glukagonu, hormonu wzrostu (somatotropowego) oraz prolaktyny, bierze udział w syntezie proliny, poliamin i agmatyny, włącza się w procesy fibrynogenolizy i spermatogenezy, wywiera działanie membranodopolarizujące.

Arginina jest jednym z głównych substratów w cyklu syntezy mocznika w wątrobie. Działanie hipolamoniemiczne leku realizowane jest poprzez aktywację przemiany amoniaku w mocznik. Wykazuje działanie hepatoprotekcyjne dzięki właściwościom antyoksydacyjnym, antyhipoksyjnym i stabilizującym błony komórkowe, pozytywnie wpływa na procesy zapewnienia energii w hepatocytach.

Tivortin® jest substratem syntazy tlenku azotu – enzymu katalizującego syntezę tlenku azotu (NO) w komórkach śródbłonka. Lek aktywuje guanylazy cykliczną i zwiększa stężenie cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) w śródbłonku naczyń, zmniejsza aktywację i adhezję leukocytów i płytek krwi do śródbłonka naczyń, hamuje syntezę białek adhezyjnych VCAM-1 i MCP-1, zapobiegając w ten sposób powstawaniu i rozwojowi blaszek miażdżycowych, hamuje syntezę endoteliny-1, która jest silnym wazokonstryktorem i stymulatorem proliferacji oraz migracji miocytów mięśni gładkich ściany naczyniowej. Tivortin® hamuje również syntezę asymetrycznego dimetyloargininy – silnego endogennego czynnika stymulującego stresem oksydacyjny. Lek stymuluje czynność grasicy produkującej komórki T, reguluje stężenie glukozy we krwi podczas wysiłku fizycznego. Wykazuje działanie kwasotwórcze i sprzyja korekcji równowagi kwasowo-zasadowej.

Farmakokinetyka.

Podczas ciągłej wlewu dożylnego maksymalne stężenie chlorku argininy w osoczu krwi obserwuje się po 20–30 minutach od rozpoczęcia wstrzykiwania. Tivortin® przenika przez barierę łożyskową, jest filtrowany w kłębuszkach nerkowych, jednakże praktycznie w pełni resorbowany w kanalikach nerkowych.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Zespoł alkaliczny metaboliczny, hiperamonemia, miażdżyca naczyń serca i mózgu, miażdżyca naczyń obwodowych, w tym z objawami chwiejnego kulawienia, angiopatia cukrzycowa, nadciśnienie tętnicze, przewlekła niewydolność serca, hipercholesterolemia, przewlekłe choroby obturacyjne płuc, nadciśnienie płucne, opóźnienie rozwoju płodu i stan przedrzucawkowy – w ramach terapii skojarzonej.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lek. Ciężkie zaburzenia czynności nerek, kwasica hiperchloranemiczna; uczulenia w wywiadzie; stosowanie moczogonnych zatrzymujących potas, a także spironolaktonu. Zawał mięśnia sercowego (również w wywiadzie).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Podczas stosowania Tivortin® należy pamiętać, że może on powodować silną i trwałą hiperkaliemię na tle niewydolności nerek u chorych przyjmujących lub przyjmowanych wcześniej spironolakton. Wcześniejsze stosowanie moczogonnych zatrzymujących potas może również sprzyjać podniesieniu stężenia potasu we krwi. Jednoczesne stosowanie z aminofilem może prowadzić do podwyższenia poziomu insuliny we krwi.

Arginina jest niezgodna z tiopentalem.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania.

U pacjentów z niewydolnością nerek przed rozpoczęciem infuzji należy sprawdzić diurezę oraz poziom potasu w osoczu, ponieważ lek może sprzyjać rozwojowi hiperkaliemii.

Lek stosuje się ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji gruczołów endokrynnych. Tivortin® może stymulować sekrecję insuliny i hormonu wzrostu.

W przypadku wystąpienia suchości w ustach należy sprawdzić poziom glukozy we krwi.

Należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej oraz chorobami nerek. W przypadku nasilania się objawów osłabienia (astenii) w trakcie przyjmowania leku należy przerwać leczenie.

Lek stosuje się ostrożnie u pacjentów z chorobą wieńcową (anginą piersiową).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek przenika przez łożysko, dlatego w okresie ciąży można go stosować tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Brak danych dotyczących stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami, ponieważ lek może powodować zawroty głowy.

Sposób stosowania i dawki.

Lek wprowadza się dożylnie kroplowo z prędkością 10 kropli na minutę przez pierwsze 10–15 minut, następnie prędkość wlewania można zwiększyć do 30 kropli na minutę.

Dawka dzienna leku – 100 ml roztworu.

W przypadku ciężkich zaburzeń krążenia w naczyniach centralnych i obwodowych, wyraźnych objawów zatrucia, hipoksji, stanów astenicznych dawkę leku można zwiększyć do 200 ml na dobę.

Maksymalna prędkość wlewu roztworu do wlewu nie powinna przekraczać 20 mmol/h.

Dzieciom w wieku do 12 lat dawkę leku podaje się w ilości 5–10 ml na 1 kg masy ciała na dobę.

W leczeniu alkalozy metabolicznej dawkę można obliczyć następująco:

chlorek arginininy (mmol)

______________________________________× 0,3 × masa ciała (kg)

nadmiar zasad (Be) (mmol/l)

Wprowadzanie należy rozpocząć od połowy obliczonej dawki. Możliwą dodatkową korektę należy przeprowadzić po uzyskaniu wyników aktualnego bilansu kwasowo-zasadowego.

Dzieci.

Lek stosuje się u dzieci od 3. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy: niewydolność nerek, hipoglikemia, kwasica metaboliczna.

Leczenie. W przypadku przedawkowania należy przerwać wlewanie leku. Należy prowadzić monitorowanie reakcji fizjologicznych oraz wspierać funkcje życiowe organizmu. W razie potrzeby podaje się środki alkalizujące i środki wspomagające diurezę (moczopętne), roztwory elektrolitów (0,9 % roztwór chlorku sodu, 5 % roztwór glukozy). Leczenie jest objawowe.

Działania niepożądane.

Ogólne zaburzenia: hipertermia, uczucie gorąca, osłabienie ciała.

Ze strony układu kostno-mięśniowego: ból stawów.

Ze strony układu pokarmowego: suchość w ustach, nudności, wymioty.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: zmiany w miejscu wstrzyknięcia, w tym zaczerwienienie, uczucie swędzenia, bladość skóry, aż do cyjanotyczności kończyn.

Ze strony układu odpornościowego: szok anafilaktyczny, reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersza: duszność.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: wahania ciśnienia tętniczego, zmiany rytmu serca, ból w okolicy serca.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, uczucie lęku, osłabienie, drgawki, drżenie, częściej przy przekroczeniu szybkości wstrzykiwania.

Wyjątki laboratoryjne: hiperkaliemia.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Preparat jest niezgodny z tiopentalem.

Opakowanie.

Po 100 ml lub po 200 ml w butelkach szklanych. Po 100 ml lub po 200 ml w butelkach polimerowych. Po 1 butelce w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

TOV «Yuria-Farm».

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 18030, obwód czerczeński, miasto Czerci, ul. Kozarska 108. Tel.: (044) 281-01-01.