Tardiferon

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku TARDYFERON

Skład:

substancja czynna: 1 tabletka zawiera 247,25 mg suchego siarczanu żelaza(II), co odpowiada 80 mg żelaza (II);

substancje pomocnicze: mleczan maltozy, celuloza mikrokryształowa, dyspersja amonowego kopolimeru metakrylanowego (typ B), dyspersja amonowego kopolimeru metakrylanowego (typ A), talk, diбегенian gliceryny, cytrynian trietylu, tlenek żelaza żółty (E 172), tlenek żelaza czerwony (E 172), dwutlenek tytanu (E 171); Sepifilm LP010 (hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokryształowa, kwas stearynowy).

Postać lekowa. Tabletka powlekana o przedłużonym działaniu.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, pomarańczowo-różowe tabletki powlekane.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwanemiczne. Preparaty żelaza. Preparaty żelaza dwuwartościowego do stosowania doustnego. Siarczan żelaza.

Kod ATC B03A A07.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Tardiferon należy do złożonych leków żelaznych o działaniu przedłużonym. Zawiera dwuwartościowy jon żelaza, którego stosowanie uzupełnia niedobór żelaza w organizmie i stymuluje hematopoezę. Lek uzupełnia niedobór żelaza w organizmie niezbędnego do syntezy hemoglobiny.

Żelazo odgrywa kluczową rolę fizjologiczną w wielu funkcjach, takich jak: transport tlenu, ATP, synteza DNA i przeniesienie elektronów.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie odbywa się w dwunastnicy i odcinku bliższym jelita cienkiego.

Kombinacja siarczanu żelaza z substancjami pomocniczymi sprzyja ciągłemu i stopniowemu uwalnianiu żelaza. Wchłanianie wzrasta przy zmniejszeniu zapasów żelaza i maleje przy ich wzroście.

Zazwyczaj sole żelaza są słabo wchłaniane (10–20 % od przyjętej dawki). Stopniowe uwalnianie żelaza sprzyja lepszemu wchłanianiu przez dłuższy czas.

Wchłanianie żelaza może być zmieniane przez przyjmowanie określonych produktów spożywczych lub napojów podczas współlekowania, a także przez współdziałanie z niektórymi lekami (patrz punkty «Szczególne wskazania dotyczące stosowania», «Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji»).

Nie ma aktywnego mechanizmu wydalania żelaza.

Średnie wydalanie żelaza u zdrowych osób wynosi 0,8–1 mg/dobę.

Główną drogą wydalania żelaza jest przewód pokarmowy (odwarstwienie enterocytów, degradacja hemu poprzez ekstrawazację erytrocytów), przewód moczowo-płciowy i skóra. Nadmiar wchłoniętego żelaza wydala się z kałem.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

Dane przedkliniczne uzyskane w wyniku standardowych badań farmakologicznej bezpieczeństwa, toksyczności dawek wielokrotnych, genotoksyczności, kancerogennosci, a także badań funkcji rozrodczych i rozwoju, nie wykazały żadnych szczególnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w dawkach zalecanych.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

• Anemie żelazoprzeczne (hipochromiczne).
• Zapobieganie anemii żelazoprzecznej u kobiet w okresie ciąży, gdy nie można zapewnić odpowiedniego dopływu żelaza do organizmu z pożywieniem.

Przeciwwskazania.

Nadmiar żelaza w organizmie, szczególnie normo- lub hiperzyderemiczna anemia, takie jak talasemia, anemia refraktarna, anemia spowodowana niedostatecznością szpiku.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Ponieważ jony żelaza hamują wchłanianie doustnych tetrazyklin, należy unikać jednoczesnego przyjmowania tych leków.

Kombinacje niezalecane

• Sole żelaza (do podania dożylne)

Możliwe omdlenie lub szok w wyniku szybkiego uwalniania żelaza z jego formy kompleksowej i nasycenia transferyny.

Kombinacje wymagające szczególnych środków ostrożności

• Bisfosfoniany

Obniżenie wchłaniania bisfosfonianów w przewodzie pokarmowym w wyniku tworzenia się trudno wchłanialnych kompleksów.

Nie przyjmować soli żelaza jednocześnie z bisfosfonianami (jeśli to możliwe, należy zapewnić odstęp czasowy od co najmniej 30 minut do ponad 2 godzin, w zależności od bisfosfonianu).

• Cykliny (do stosowania doustnego)

Obniżenie wchłaniania cyklin i żelaza w przewodzie pokarmowym.

Nie przyjmować soli żelaza jednocześnie z cyklinami (jeśli to możliwe, należy zapewnić odstęp czasowy ponad 2 godziny).

• Fluorochinolony

Obniżenie wchłaniania fluorochinolonów w przewodzie pokarmowym.

Nie przyjmować soli żelaza jednocześnie z fluorochinolonami (jeśli to możliwe, należy zapewnić odstęp czasowy ponad 2 godziny).

• Penicylamin

Obniżenie wchłaniania penicylaminu w przewodzie pokarmowym.

Nie przyjmować soli żelaza jednocześnie z penicylaminem (jeśli to możliwe, należy zapewnić odstęp czasowy ponad 2 godziny).

• Cynk, stront

Nie przyjmować soli żelaza jednocześnie z cynkiem i strontem (jeśli to możliwe, należy zapewnić odstęp czasowy ponad 2 godziny).

• Hormony tarczycy

Obniżenie wchłaniania hormonów tarczycy w przewodzie pokarmowym.

Nie przyjmować hormonów tarczycy jednocześnie z żelazem (jeśli to możliwe, należy zapewnić odstęp czasowy ponad 2 godziny).

• Cholestryamina

Obniżenie wchłaniania żelaza w przewodzie pokarmowym.

Nie przyjmować soli żelaza jednocześnie z cholestryminą (należy przyjmować np. 1–2 godziny przed lub 4 godziny po przyjęciu cholestryminy).

• Wapń

Obniżenie wchłaniania soli żelaza w przewodzie pokarmowym związane z wapniem.

Nie przyjmować soli żelaza podczas posiłków i z wapniem.

• Metildopa, lewodopa

Obniżenie wchłaniania pochodnych dopaminy w przewodzie pokarmowym.

Nie przyjmować soli żelaza jednocześnie z metyldopą i lewodopą (jeśli to możliwe, należy zapewnić odstęp czasowy ponad 2 godziny).

• Sole magnezu, glinu i wapnia, tlenki i wodorotlenki (przygotowania mineralne przewodu pokarmowego)

Obniżenie wchłaniania soli żelaza w przewodzie pokarmowym.

Nie przyjmować soli żelaza jednocześnie z przygotowaniami mineralnymi przewodu pokarmowego (jeśli to możliwe, należy zapewnić odstęp czasowy ponad 2 godziny).

• Inne formy interakcji

Kwas fitynowy (pełnoziarniste zboża), polifenole (herbata, kawa, czerwone wino), wapń (mleko, produkty mleczne) i niektóre białka (jaja) znacząco opóźniają wchłanianie żelaza.

Nie przyjmować soli żelaza jednocześnie z tymi produktami spożywczymi (jeśli to możliwe, należy zapewnić odstęp czasowy ponad 2 godziny).

Szczególne wskazania.

Należy wziąć pod uwagę, że niedokrwistości z niedoboru żelaza związane z zespołem zapalnym nie odpowiadają na leczenie lekami żelaza.

W przypadku niedokrwistości należy ustalić przyczyny jej powstania.

Preparat może zmieniać kolor stolca na czarny, co może utrudnić rozpoznanie przewlekłego krwawienia z przewodu pokarmowego. Test na utajone krwawienie do stolca może dawać fałszywie dodatnie wyniki.

W przypadku przypadkowego wdychania tabletek zawierających siarczan żelaza (np. przy zakrztuszeniu) może dojść do martwicy błony śluzowej oskrzeli, co może prowadzić do kaszlu, kaszlnięcia krwi, zwężenia oskrzeli i/lub infekcji płuc (nawet jeśli miało to miejsce kilka dni lub miesięcy wcześniej). Pacjentów starszych oraz pacjentów z trudnościami w połykaniu należy leczyć jedynie po dokładnej ocenie ryzyka wdychania tabletek zawierających siarczan żelaza. Należy rozważyć zastosowanie alternatywnych postaci lekarskich. W przypadku przypadkowego wdychania tabletek (np. przy zakrztuszeniu) należy skonsultować się z lekarzem (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Zgodnie z opublikowanymi danymi rzadko występuje brązowo-czarna pigmentacja błony śluzowej przewodu pokarmowego (pseudomelanoza/melanoza) u starszych pacjentów przyjmujących leki żelaza, którzy jednocześnie chorują na przewlekłe choroby nerek, cukrzycę i/lub nadciśnienie tętnicze. Pigmentacja ta może utrudnić przeprowadzenie zabiegów chirurgicznych na przewodzie pokarmowym i należy ją uwzględnić, szczególnie przy planowaniu operacji. Dlatego zaleca się poinformowanie chirurga o przyjmowaniu żelaza, biorąc pod uwagę takie ryzyko (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Z uwagi na ryzyko powstawania owrzodzeń w jamie ustnej i zmiany barwy zębów, tabletek nie należy ssąc, żuć ani trzymać w jamie ustnej; należy je połykać całe, popijając wodą.

Nie przyjmować jednocześnie z innymi lekami zawierającymi żelazo.

Z ostrożnością stosować u pacjentów z następującymi chorobami: białaczka, przewlekłe choroby wątroby i nerek, zapalne choroby przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroby jelita (enteropatia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna). U chorych na reumatoidalne zapalenie stawów możliwe jest nasilenie objawów. Aby zapobiegać zaparciom, preparat należy popijać dużą ilością płynów.

Ocenę stopnia niedoboru żelaza, odpowiedzi na leczenie oraz potrzeby kontynuacji uzupełniania żelaza należy przeprowadzać co około 4 tygodnie, badając następujące parametry: hemoglobinę, liczbę erytrocytów, średni objętość erytrocytów (MCV), średnią zawartość hemoglobiny w erytrocytach (MCH), liczbę retikulocytów, stężenie żelaza w surowicy, transferynę.

Należy monitorować zarówno korekcję niedokrwistości (Hb, MCV), jak i odbudowę zapasów żelaza (ferrytyna surowicy, receptor transferyny surowicy i współczynnik nasycenia transferyny).

Oznaczenie stężenia ferityny w surowicy pozwala ocenić gromadzenie się żelaza; wartość ferityny w surowicy < 15 μg/l oznacza brak zapasów żelaza w organizmie.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Dane dotyczące stosowania żelaza w pierwszym trymestrze ciąży są ograniczone i nie pozwalają jednoznacznie ocenić ryzyka malformacji. Dane z badań klinicznych wskazują, że przyjmowanie leków żelaza w czasie ciąży nie wpływa na masę ciała urodzeniową, poród przedwczesny ani na śmiertelność noworodków.

Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczność reprodukcyjną.

Dlatego sole żelaza mogą być stosowane w czasie ciąży, jeśli jest to konieczne.

Żelazo występuje w mleku matki w niewielkich ilościach. Jego stężenie nie zależy od spożycia przez matkę. W związku z tym nie przewiduje się wpływu żelaza na noworodka/dziecko.

Tardiferon można stosować w czasie karmienia piersią.

Niepłodność.

Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność mężczyzn i kobiet.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Tardiferon nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki

Do stosowania doustnego dla dorosłych i dzieci od 7. roku życia.

Tabletek nie należy ssać, żuć ani trzymać w ustach; należy je połykać całkimi, popijając wodą. Tabletki należy przyjmować przed lub podczas jedzenia (z wyjątkiem produktów wskazanych w punkcie „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”), w zależności od tolerancji przewodu pokarmowego.

Profilaktyka.

Ciężarne: 1 tabletka dziennie lub 1 tabletka co drugi dzień przez ostatnie dwa trymestry ciąży (lub od 4. miesiąca ciąży).

Leczenie anemii z niedoboru żelaza.

Dzieci od 7. roku życia – 1 tabletka dziennie (rano); dzieci od 10. roku życia oraz dorośli – 1–2 tabletki dziennie (rano i wieczorem).

Czas trwania leczenia

Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, aby skorygować anemię i uzupełnić zapasy żelaza. Leczenie anemii z niedoboru żelaza trwa od 3 do 6 miesięcy, w zależności od wyczerpania zapasów, i może być przedłużone po konsultacji z lekarzem.

Kontrola skuteczności leczenia jest przydatna dopiero po 3 miesiącach od jego rozpoczęcia i powinna obejmować ocenę korekcji anemii (Hb, MCV) oraz odbudowy zapasów żelaza (ferrytyna surowicy, receptor transferyny surowicy i współczynnik nasycenia transferyny).

• Dzieci *

Nie stosować u dzieci poniżej 7. roku życia.

Przedawkowanie

Zgłaszano przypadki przedawkowania soli żelaza, szczególnie u dzieci. Ryzyko toksyczności związanego z przedawkowaniem zaczyna się od dawki żelaza elementarnego 20 mg/kg i wzrasta przy dawkach 60 mg/kg.

Zatrucie żelazem rozwija się w 5 kolejnych stadiach objawowych:

• stadium pokarmowe, obejmujące objawy podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego, najczęściej bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę i krwawienia (hematemesis, melena), które mogą postępować do martwicy;
• stadium klinicznej ukrytości, ze stabilizacją lub regresją objawów przewodu pokarmowego;
• stadium systemowe, z wystąpieniem kwasicy metabolicznej z luką anionową, koagulopatią i niestabilnością hemodynamiczną (hipowolemia, hipotensja) z hipoperfuzją narządów (ostra niewydolność nerek, osłabienie i śpiączka, często drgawki), które może prowadzić do stanu wstrząsu;
• stadium hepatotoksyczności, której objawy mogą wahać się od podwyższenia transaminaz po koagulopatię i encefalopatię wątrobowa.

Nawet gdy objawy zatrucia ustąpią, możliwe jest wystąpienie zwężenia przewodu pokarmowego związanego z gojeniem się ran w przewodzie pokarmowym. Dlatego zaleca się monitorowanie objawów sugerujących takie powikłania.

Diagnoza opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych i jest potwierdzana wysokim stężeniem żelaza w surowicy krwi; możliwe jest wykonanie rentgena jamy brzusznej (potwierdza obecność tabletek w przewodzie pokarmowym). Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej:

• Leczenie objawowe: należy dokładnie monitorować pacjenta. Stan wstrząsu, odwodnienie i zaburzenia kwasowo-zasadowe leczy się zgodnie z ogólnie przyjętą praktyką w jednostkach specjalistycznych (wsparcie oddychania, wolemii, równowagi wodno-elektrolitowej i diurezy pacjenta).
• Dezynfekcja przewodu pokarmowego: dezynfekcja może być rozważana w warunkach specjalistycznych w określonych sytuacjach, ale nie powinna być stosowana rutynowo. W szczególności przemywanie jelitowe roztworem polietylenglikolu może być rozważane, jeśli stwierdza się dużą ilość tabletek żelaza lub konkrementów w przewodzie pokarmowym, widocznych w prześwietleniu pacjenta. Należy je kontynuować aż do uzyskania przezroczystych wod odpływowych.
• Leczenie metodą chelatującą żelazo: w zależności od stężenia żelaza w surowicy krwi, ciężkości lub utrzymywania się objawów, zaleca się stosowanie środka chelatującego, jeśli zatrucie jest poważne. Zgodnie z protokołem terapeutycznym pierwszym wyborem jest deferoxamina. Aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje, należy zapoznać się z instrukcją do stosowania deferoxaminy.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania są klasyfikowane według częstości występowania na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), pojedyncze przypadki (< 1/10000), nieznana częstość (dane nie pozwalają na oszacowanie częstości tych działań).

Z boku układu odpornościowego

Nieznana częstość: reakcje nadwrażliwości, pokrzywka.

Z boku układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy międzybłoniowej

Rzadko: obrzęk krtani.

Nieznana częstość: 2niekróza płucna, 2gruźlica płuc, 2stenозa oskrzeli, 2żołcię gardła.

Z boku przewodu pokarmowego

Często: zaparcia, biegunka, wzdęcia, ból brzucha, zmiana koloru stolca, nudności.

Rzadko: nieregularne wypróżnienia, wzdęcia, wymioty, zapalenie żołądka.

Nieznana częstość: 1zmiana barwy zębów, 1żołcię w jamie ustnej, melanoza przewodu pokarmowego, 2uszkodzenia przełyku, 2żołcię przełyku.

Z boku skóry i tkanek podskórnych

Rzadko: świąd, zaczerwienienie.

1 Zmiana barwy zębów i żołcię w jamie ustnej mogą wystąpić przy nieprawidłowym stosowaniu, gdy tabletki są żucie, ssane lub przebywają w jamie ustnej.

2 U pacjentów, szczególnie starszych i z zaburzeniami połykania, możliwe są uszkodzenia przełyku (żołcię przełyku), żołcię gardła, gruźlice oskrzeli i/lub martwica oskrzeli, co może prowadzić do zwężenia oskrzeli przy przypadkowym przedostaniu się tabletek zawierających siarczan żelaza do dróg oddechowych (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Inne szczególne grupy populacji.

Zgodnie z opublikowanymi danymi, brązowo-czarna pigmentacja błony śluzowej przewodu pokarmowego (pseudomelanoza/melanoza) rzadko występuje u pacjentów starszych, którzy przyjmują leki zawierające żelazo i mają przewlekłe choroby nerek, cukrzycę i/lub nadciśnienie tętnicze. Ta pigmentacja może utrudniać zabiegi chirurgiczne na przewodzie pokarmowym i należy ją wziąć pod uwagę (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Donoszenie o podejrzanych niepożądanych działaniach.

Donoszenie o podejrzanych niepożądanych działaniach leków jest ważne. Umożliwia to kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka. Osoby pracujące w służbie zdrowia proszone są o donoszenie o wszelkich podejrzanych niepożądanych działaniach poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze; po 3 blisterki w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Pierre Fabre Medicament Production.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

oddział produkcyjny Progipharm, ul. Lycée, 45500 Gien, Francja.

site Progipharm, Rue du Lycee, 45500 Gien, France.