Taflotan® Multi

ULTRASZKÓŁ DO STOSOWANIA MEDYCZNEGO LECZNICZEGO Taflotan® Multi

Skład:

substancja czynna: tafloprost;

1 ml kropli do oczu, roztwór, zawiera 15 µg tafloprostu;

substancje pomocnicze: glikol; fosforan sodu dwuwodorofosforanowy, dwuwodny; edetat sodu dwu sodowy; polisorbat 80; wodorotlenek sodu lub kwas chlorowodorowy stężony; woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór. Prawie nie zawiera widocznych cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwwąglakowe i środki mioptyczne. Analogi prostaglandyny. Kod ATC S01E E05.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Taflotan® Multi jest fluorowanym analogiem prostaglandyny F2α. Kwas taflotanowy – metabolit biologicznie aktywny taflotanu – jest wysoce aktywnym i selektywnym agonistą ludzkiego receptora prostanoïdu FP. Kwas taflotanowy ma 12 razy większą powinność do receptora FP niż latanoprost. Badania farmakodynamiczne przeprowadzone na małpach wykazały, że taflotan obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu cieczy wewnątrzgałkowej drogą uveoskleralną.

Skutki farmakodynamiczne

Taflotan to substancja skutecznie obniżająca ciśnienie wewnątrzgałkowe. W badaniu oceniającym wpływ metabolitów taflotanu na obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego jedynie kwas taflotanowy powodował istotne statystycznie obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Po 4 tygodniach stosowania u królików roztworu ocznego taflotanu 0,0015 % raz dziennie przepływ krwi w tarczy nerwu wzrokowego istotnie (o 15 %) zwiększył się w porównaniu z wartością wyjściową, co mierzono metodą laserowej speckle flowgraphii w 14. i 28. dniu.

Skuteczność kliniczna

Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego rozpoczyna się 2–4 godziny po pierwszym podaniu leku, a maksymalny efekt osiągany jest około 12 godzin po zakapaniu. Długość działania utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny. Podstawowe badania skuteczności taflotanu zawierającego konserwant benzalkonium chlorid wykazały jego skuteczność jako leku stosowanego w monoterapii oraz addytywny efekt w połączeniu z timololem.

W sześciomiesięcznym badaniu taflotan wykazał istotny efekt obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego o 6–8 mmHg po podawaniu w różnym czasie dnia, w porównaniu do 7–9 mmHg osiąganych po podaniu latanoprostu.

W innym sześciomiesięcznym badaniu klinicznym taflotan obniżał ciśnienie wewnątrzgałkowe o 5–7 mmHg, w porównaniu do 4–6 mmHg osiąganych po zastosowaniu timololu. Efekt obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego wywołany przez taflotan utrzymywał się również podczas dalszego leczenia w okresie do 12 miesięcy. W sześciotygodniowym badaniu porównywano efekt taflotanu w zakresie obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz efekt środka placebo w połączeniu z timololem. W porównaniu z wartościami wyjściowymi (pomierzonymi po 4-tygodniowym wstępnym okresie leczenia timololem), dodatkowy efekt obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego wynosił 5–6 mmHg w grupie taflotan-timolol oraz 3–4 mmHg w grupie timolol-placebo. Preparaty taflotanu z dodatkiem i bez dodatku konserwantu wykazywały podobny efekt obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego o ponad 5 mmHg w małym badaniu krzyżowym z 4-tygodniowym okresem leczenia. Ponadto, w trzymiesięcznym badaniu przeprowadzonym w USA w celu porównania preparatu taflotanu bez konserwantu z preparatem timololu bez konserwantu, efekt taflotanu w zakresie obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego wynosił od 6,2 do 7,4 mmHg w różnych punktach czasowych, podczas gdy efekt timololu wahał się od 5,3 do 7,5 mmHg.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po miejscowym podaniu jednej kropli taflotanu bez konserwantu, roztwór oczny 0,0015 %, do każdego oka raz dziennie przez 8 dni, stężenie kwasu taflotanowego we krwi było niskie i miało podobne profile w 1. i 8. dniu. Stężenie we krwi osiągało maksimum po 10 minutach od podania dawki i spadało do poziomu poniżej dolnej granicy wykrywalności (10 pg/ml) jeszcze przed upływem pierwszej godziny po podaniu. Średnie wartości Cmax (maksymalne stężenie we krwi) (26,2 i 26,6 pg/ml) oraz AUC0-last (pole pod krzywą stężenie-czas od momentu podania leku do ustalenia ostatniego stężenia poddanego pomiarowi ilościowemu, 394,3 i 431,9 pg*min/ml) były podobne w 1. i 8. dniu, co wskazuje na osiągnięcie stężenia równowagowego leku w ciągu pierwszego tygodnia miejscowego podania do oka. Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic w dostępności systemowej między preparatem z konserwantem a preparatem bez konserwantu.

W badaniu na królikach wchłanianie taflotanu do cieczy wewnątrzgałkowej było porównywalne po jednorazowym zakapaniu 0,0015 % roztworu ocznego taflotanu bez konserwantu i z konserwantem.

Rozkład

U małp nie zaobserwowano specyficznego rozkładu radioaktywnie znakowanego taflotanu w tęczówce-ciele rzęskowym ani w tunicie naczyniowej, w tym w nabłonku barwnikowym siatkówki, co wskazuje na niską powinność do melaniny. W badaniu metodą autorydiografii całego ciała przeprowadzonym na szczurach, maksymalne stężenie radioaktywności obserwowano w kolejności malejącej: w rogówce, powiekach, twardówce i tęczówce. Poza okiem radioaktywność rozkładała się w aparacie łzowym, podniebieniu, przełyku, przewodzie pokarmowym, nerkach, wątrobie, pęcherzu żółciowym i pęcherzu moczowym.

Wiązanie kwasu taflotanowego z albuminą surowicy ludzkiej in vitro wynosiło 99 % przy zastosowaniu kwasu taflotanowego w stężeniu 500 ng/ml.

Biotransformacja

Główną drogą metabolizmu taflotanu w organizmie ludzkim, analizowaną in vitro, jest hydroliza do farmakologicznie aktywnego metabolitu – kwasu taflotanowego, który następnie ulega metabolizmowi poprzez glukuronidację lub beta-oksydację. Produkty beta-oksydacji, 1,2-dinor- i 1,2,3,4-tetranor-kwas taflotanowy, które są farmakologicznie nieaktywne, mogą podlegać glukuronidacji lub hydroksylacji. Enzymy cytochromu P450 (CYP) nie biorą udziału w metabolizmie kwasu taflotanowego. Na podstawie danych z badań przeprowadzonych na tkankach rogówki królików z zastosowaniem oczyszczonych enzymów, główną esterazą odpowiedzialną za hydrolizę estru do kwasu taflotanowego jest karboksylesteraza. W hydrolizie może również uczestniczyć butylocholinesteraza, ale nie acetylocholinesteraza.

Eliminacja

Po jednorazowym podaniu 3H-taflotanu raz dziennie (0,005 % roztwór oczny; 5 µl/oko) szczurom do obu oczu przez 21 dni, około 87 % całkowitej dawki radioaktywnej zostało wyeliminowane z organizmu. Frakcja całkowitej dawki wydalanej z moczem wynosiła około 27–38 %, a około 44–58 % dawki wydalało się z kałem.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Obniżenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego przy jaskrze otwartego kąta oraz przy wewnątrzgałkowym nadciśnieniu.

Stosowany jako monoterapia u pacjentów:

• u których wskazane jest stosowanie kropli do oczu pozbawionych środków konserwujących;
• którzy wykazują niewystarczającą odpowiedź na leczenie I linii;
• z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do leczenia I linii.

Jako leczenie wspomagające w połączeniu z blokerami receptora β.

Lek wskazany jest dla dorosłych (od 18. roku życia).

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Interakcji u ludzi się nie spodziewa, ponieważ stężenia systemowe tafloprostu po podaniu do oka są bardzo niskie. W związku z tym nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji tafloprostu z innymi lekami.

W trakcie badań klinicznych tafloprost stosowano jednoczesnie z timololem bez żadnych oznak interakcji.

Właściwości stosowania.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentów o możliwości nasilenia się wzrostu rzęs, przebarwienia skóry powiek oraz nasilenia pigmentacji tęczówki. Niektóre z tych zmian mogą być trwałe i prowadzić do różnic w wyglądzie oczu w przypadku leczenia tylko jednego oka.

Zmiana pigmentacji tęczówki zachodzi powoli i może być niezauważalna przez kilka miesięcy. Zmiany koloru oczu obserwowano głównie u pacjentów z tęczówkami o kolorze mieszanym, np. niebiesko-zielonym, szaro-zielonym, żółto-zielonym lub zielono-brązowym. Istnieje oczywiste ryzyko trwałej heterochromii oczu w przypadku leczenia tylko jednego oka.

Może występować nadmierny wzrost włosów w miejscach, gdzie roztwór tafluprostu wielokrotnie styka się z powierzchnią skóry.

Brak doświadczenia w stosowaniu tafluprostu w przypadku glaukomu neowaskularnego, zamkniętociętkowego, wąskociętkowego lub wrodzonego. Doświadczenie w stosowaniu tafluprostu u pacjentów z afakią, a także w przypadku glaukomu pigmentarnego lub pseudooksyfoliatywnego, jest ograniczone.

Zaleca się ostrożność przy stosowaniu tafluprostu u pacjentów z afakią, z pseudofakią z pęknięciem tylnej torebki soczewki lub z przedkomorowymi soczewkami, a także u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka rozwoju obrzęku cystoidalnego plamicy lub irydu/uwetytu.

Brak doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką astmą. Dlatego lek należy stosować z ostrożnością u tych pacjentów.

Każda kropla leku TAFLATAN® MULTI zawiera około 0,04 mg fosforanów, co odpowiada zawartości 1,2 mg/ml. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami przezroczystości przedniej części oka (rogówki) fosforany w bardzo rzadkich przypadkach mogą powodować przebarwienie rogówki z powodu gromadzenia się wapnia podczas leczenia.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym/kontracepcja

Nie należy stosować leku u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych.

Ciąża

Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania tafluprostu u kobiet w ciąży. Tafluprost może wywoływać niekorzystne działanie farmakologiczne na ciążę i/lub płód/niemowlę. Badania na zwierzętach wykazały jego toksyczność rozrodczą. Dlatego lek nie powinien być stosowany w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków nagłej potrzeby (gdy nie ma innych opcji leczenia).

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy tafluprost i/lub jego metabolity wydzielają się z mlekiem matki. Badania na szczurach wykazały wydzielanie tafluprostu i/lub jego metabolitów z mlekiem matki po miejscowym zastosowaniu. Dlatego nie należy stosować tafluprostu w czasie karmienia piersią.

Płodność

U szczurów dożylne podawanie tafluprostu w dawkach do 100 μg/kg/dobę nie wpływało na zdolność do rozrodu i zapłodnienia.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Tafluprost nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli po zakropleniu leku występuje tymczasowa nieostrość widzenia, pacjent powinien poczekać na wyraźne widzenie przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdu lub obsługiwania innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki

Zalecana dawka to 1 kropla leku do worka结wykowego porażonego (-ych) oka (ocz) raz na dobę, wieczorem.

Nie zaleca się stosowania leku częściej niż raz na dobę, ponieważ częstsze stosowanie może osłabić efekt obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym

Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów w wieku podeszłym.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek/wątroby

Nie przeprowadzono badań tafluprostu z udziałem pacjentów z niewydolnością nerek/wątroby, dlatego należy stosować go z ostrożnością u takich pacjentów.

Sposób stosowania

Pacjentów należy poinformować o prawidłowym obchodzeniu się z fiolką. Po raz pierwszy używając fiolki z lekiem, przed zakapaniem do oka pacjent powinien najpierw nauczyć się posługiwać się fiolką w taki sposób, aby poprzez powolne naciskanie uzyskać jedną kroplę leku. Pacjent powinien nauczyć się pewnie zakapywać po jednej kropli za każdym razem. W przeciwnym razie bardziej odpowiednim może okazać się alternatywna forma tego samego leku bez konserwantu w opakowaniach jednodawkowych.

Aby zapobiec potencjalnemu zanieczyszczeniu roztworu, pacjenci nie powinni dotykać powiek, okolicznych obszarów ani żadnych innych powierzchni końcówką dozownika fiolki. Płyn pozostający na końcówce dozownika po zastosowaniu kropli do oczu należy natychmiast usunąć, potrząsając fiolką w dół jeden raz. Nie należy dotykać ani wycierać końcówki dozownika.

W celu zmniejszenia ryzyka przebarwienia skóry powiek pacjenci powinni wycierać wszelkie nadmiary roztworu z powierzchni skóry. Jak w przypadku wszystkich innych kropli do oczu, zaleca się po wprowadzeniu leku zamykanie przewodów nosowo-słzowych lub delikatne zamykanie powiek. Może to zmniejszyć wchłanianie leków stosowanych do oka drogą ogólnoustrojową.

Po zastosowaniu ilości leku potrzebnej na 28 dni, objętość pozostałego płynu będzie wynosić około 1 ml. Pacjent nie powinien próbować całkowicie wycisnąć całego leku z fiolki.

Jeśli pacjent stosuje więcej niż jeden lek okulistyczny do stosowania miejscowego, odstępy czasu między podawaniem każdego środka powinny wynosić co najmniej 5 minut.

Dzieci.

Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tafluprostu u dzieci (do 18. roku życia). Brak danych.

Przy pierwszym użyciu nowej fiolki

Nie należy używać fiolki, jeśli opakowanie jest uszkodzone lub jeśli plastikowe pierścienie wokół szyjki fiolki są brakiem lub uszkodzone. Otwórz opakowanie wzdłuż linii przerywanej. Zapisz datę otwarcia fiolki w miejscu przeznaczonym na datę na tekturowej puszce.

Za każdym razem, gdy stosujesz Taflotan® Multi

1. Umij ręce.

1. Otwórz fiolkę, pociągając za nakrętkę.
2. Przy pierwszym użyciu fiolki wyrzuć jedną kroplę preparatu do śmieci.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie po podaniu do oka jest mało prawdopodobne.

W przypadku przedawkowania leczenie powinno być objawowe.

Działania niepożądane.

Podczas badań klinicznych ponad 1400 pacjentów stosowało taflotan z konserwantem jako monoterapię lub jako terapię uzupełniającą do timololu 0,5%. Najczęstszym działaniem niepożądanym związanym z leczeniem, o którym zgłaszano, była hiperemia spojówek. Pojawiała się u około 13% pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych taflotanu z konserwantem w Europie i Stanach Zjednoczonych. W większości przypadków hiperemia spojówek była łagodna i prowadziła do przerwania stosowania leku jedynie u średnio 0,4% pacjentów uczestniczących w badaniach podstawowych. W trzeciej fazie badania trwającego 3 miesiące, przeprowadzonego w Stanach Zjednoczonych w celu porównania taflotanu bez dodania konserwantu z lekiem timololu bez konserwantu, hiperemia spojówek występowała u 4,1% (13 z 320) pacjentów stosujących taflotan.

Podczas badań klinicznych taflotanu w Europie i Stanach Zjednoczonych z maksymalnym okresem obserwacji 24 miesiące zgłaszano następujące działania niepożądane związane z leczeniem.

W każdej grupie wyróżnionej według częstości występowania działania niepożądane są wymienione według malejącej ciężkości.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Częste (od ≥ 1/100 do < 1/10): ból głowy.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

Częste (od ≥ 1/100 do < 1/10): uczucie swędzenia oczu, podrażnienie oczu, ból oczu, hiperemia spojówek/oczna, zmiany rzęs (zwiększona długość, gęstość i liczba rzęs), zespół suchego oka, uczucie ciała obcego w oku, wybielenie rzęs, zaczerwienienie powiek, powierzchowny punktowy keratyt (SPK), fotofobia, zwiększone łzawienie, nieostre widzenie, obniżona ostrość wzroku oraz zwiększona pigmentacja tęczówki.

Nieczęste (od ≥ 1/1 000 do < 1/100): pigmentacja powiek, obrzęk powiek, astenopia (szybkie zmęczenie oczu), obrzęk spojówek, wydzielina z oka, zapalenie powiek, zaburzenia komórek przedniej komory oka, uczucie dyskomfortu w oku, zapalna hiperemia przedniej komory oka, pigmentacja spojówek, folikuly spojówek, zapalenie spojówek alergicznego oraz nieprawidłowe uczucia w oku.

Nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych): iryt (zapalenie tęczówki)/uwelit (zapalenie tuniczki naczyniowej oka), pogłębienie bruzdy powieki, obrzęk plamki/lub cystyczny obrzęk plamki.

U niektórych pacjentów z istotnym uszkodzeniem rogówki bardzo rzadko obserwowano przypadki kalcyfikacji rogówki w związku ze stosowaniem kropli do oczu zawierających fosforany.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, organów klatki piersiowej i jamy śródpiersiowej

Nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych): nasilenie astmy, trudności w oddychaniu.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych

Niecześće (od ≥ 1/1 000 do < 1/100): hipertrychoza powiek.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważne. Pozwala to na ciągłe monitorowanie bilansu korzyści i ryzyka związanego z lekiem. Lekarzy prosi się o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych.

Okres ważności.

3 lata.

Zużyć w ciągu 28 dni od otwarcia flakonu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem w temperaturze od 2 do 8 °C.

Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Po otwarciu flakonu przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie.

3 ml w fiolce z dozownikiem i pokrywką zabezpieczającą przed pierwszym otwarciem. 1 fiolka w kartonowej puszce.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent. Santen AT.

Miejsce produkcji i adres działalności.

Kelloportinkatu 1, Tampere, 33100, Finlandia.