Susprin®

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Susprin® (Susprin®)

SkÅ ad:

substancja czynna: ondansetron (ondansetron);

5 ml roztworu zawiera odpowiadajÄ cÄ 4 mg ondansetronu dwuhydrat chlorowodorku ondansetronu;

substancje pomocnicze: kwas cytrynowy, monohydrat; benzoesan sodu (E 211); cytrynian sodu; roztwór sorbitolu niestajÄ cego siÄ (E 420); aromat "Truskawka"; woda oczyszczona.

PostaÄ leku. Roztwór do stosowania doustnego.

GÅ ówne wÅ asnoÅ ci fizykochemiczne: przejrzysta ciecz o charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwwymiotne i przeciw nudnoÅ ci. AntagoniÅ cy receptora serotoniny (5HT3). Kod ATC A04AA01.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Mechanizm działania

Ondansetron to silny, wysoce selektywny antagonist receptorów serotoniny (5HT3). Mechanizm działania ondansetronu w przypadku nudności i wymiotów nie został w pełni wyjaśniony. Terapia promieniowana oraz chemioterapia mogą powodować uwalnianie serotoniny (5HT) w jelicie cienkim i pobudzenie zakończeń włókien aferentnych nerwu błędnego poprzez aktywację receptorów 5HT3, co uruchamia obwodowy mechanizm wymiotów. Ondansetron blokuje inicjowanie tego odruchu. Aktywacja zakończeń aferentnych nerwu błędnego może powodować uwalnianie 5HT w area postrema i tym samym inicjować centralny mechanizm odruchu wymiotnego. W związku z tym ondansetron hamuje nudności i wymioty wywołane chemioterapią i radioterapią dzięki antagonizmowi wobec receptorów 5HT3 neuronów położonych w układzie nerwowym obwodowym i centralnym.

Mechanizm działania ondansetronu w przypadku porannej nudności i wymiotów po zabiegach chirurgicznych nie został ostatecznie wyjaśniony.

Ondansetron nie wpływa na stężenie prolaktyny w osoczu krwi.

Rola ondansetronu w wymiotach wywołanych opioidami nie została w pełni wyjaśniona.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym ondansetron jest biernie i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego i poddawany presystemowemu metabolizmowi. Maksymalne stężenie w osoczu (około 30 ng/ml) osiągane jest około 1,5 godziny po podaniu dawki 8 mg. Po zastosowaniu dawek przekraczających 8 mg stężenie ondansetronu we krwi wzrasta w sposób nieproporcjonalny, ponieważ może wówczas zmniejszać się jego presystemowy metabolizm. Średnia biodostępność u zdrowych ochotników płci męskiej po jednorazowym doustnym podaniu tabletki 8 mg wynosi około 55–60%. Biodostępność nieco wzrasta przy jednoczesnym przyjmowaniu leku z posiłkiem, natomiast nie zmienia się przy podawaniu razem z lekami przeciwwstrząsowymi. Rozkład ondansetronu jest taki sam po podaniu dożylnym, domięśniowym i doustnym u dorosłych, podobny okres półtrwania w fazie końcowej wynosi 3 godziny, a objętość rozkładu w stanie równowagi – 140 l. Równoważne narażenie systemowe osiągane jest po podaniu domięśniowym i dożylnym ondansetronu.

Ondansetron wiąże się umiarkowanie z białkami osocza krwi (70–76%). Ondansetron jest usuwany z krążenia systemowego głównie poprzez metabolizm w wątrobie za pomocą wielu układów enzymatycznych. Mniej niż 5% wchłoniętej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem. Brak enzymu CYP2D6 (polimorfizm typu sparteiny-debrizochiny) nie wpływa na farmakokinetykę ondansetronu. Parametry farmakokinetyczne ondansetronu pozostają niezmienione po wielokrotnym stosowaniu.

Grupy specjalne pacjentów

Płeć

Farmakokinetyka ondansetronu zależy od płci pacjentów. U kobiet stwierdza się większą szybkość i stopień wchłaniania oraz mniejszy klirens systemowy i objętość rozkładu (wskazniki skorygowane względem masy ciała) niż u mężczyzn.

Dzieci

Różnice w parametrach farmakokinetycznych częściowo wyjaśniane są wyższym procentowym udziałem płynów w organizmie u noworodków i niemowląt oraz wyższą objętością rozkładu u dzieci w wieku od 1 do 4 miesięcy.

U dzieci w wieku od 3 do 12 lat bezwzględne wartości klirensu i objętości rozkładu ondansetronu były obniżone w porównaniu z wartościami u dorosłych. Oba parametry wzrastały liniowo wraz z masą ciała, a u pacjentów do 12 roku życia wartości te zbliżały się do wartości u dorosłych.

Po skorygowaniu wartości klirensu i objętości rozkładu w zależności od masy ciała parametry te były zbliżone w różnych grupach wiekowych. Obliczanie dawki z uwzględnieniem masy ciała kompensuje zmiany wiekowe i narażenie systemowe na ondansetron u dzieci.

W wyniku przeprowadzonego badania pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) po podaniu doustnym i dożylnym u dzieci i młodzieży było podobne jak u dorosłych, z wyjątkiem niemowląt w wieku od 1 do 4 miesięcy. Objętość rozkładu zależała od wieku i była niższa u dorosłych niż u dzieci.

Pacjenci w podeszłym wieku

Oczekuje się bardziej wyraźnego wpływu na interwał QTcF u pacjentów powyżej 75 roku życia niż u młodszych pacjentów.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15–60 ml/min) klirens systemowy i objętość rozkładu zmniejszają się po dożylnej aplikacji ondansetronu, co prowadzi do niewielkiego, klinicznie nieistotnego wydłużenia okresu półtrwania (5,4 godziny). Badania przeprowadzone u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek wymagających regularnego hemodializy nie wykazały zmian farmakokinetyki ondansetronu po jego dożylnej aplikacji.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby klirens systemowy ondansetronu jest znacznie obniżony, a okres półtrwania wydłuża się do 15–32 godzin; biodostępność po podaniu doustnym osiąga 100% z powodu zmniejszenia presystemowego metabolizmu.

Właściwości kliniczne

Wskazania

Dorośli

Leczenie nudności i wymiotów wywołanych cytotoksyczną chemioterapią i terapią napromienianiem.

Profilaktyka nudności i wymiotów pooperacyjnych.

W leczeniu nudności i wymiotów pooperacyjnych zaleca się stosowanie ondansetronu w postaci roztworu do wstrzykiwań.

Dzieci

Leczenie nudności i wymiotów wywołanych cytotoksyczną chemioterapią u dzieci ≥ 6 miesięcy życia.

Brak danych z badań dotyczących stosowania doustnego ondansetronu u dzieci w wieku od 1 miesiąca życia w celu zapobiegania lub leczenia nudności i wymiotów pooperacyjnych, dlatego w takim przypadku zaleca się stosowanie ondansetronu w postaci roztworu do wstrzykiwań.

Przeciwwskazania

Jednoczesne stosowanie ondansetronu z chlorkiem apomorfiny.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji

Nie ma dowodów, że ondansetron przyspiesza lub hamuje metabolizm innych leków przy jednoczesnym stosowaniu. Wykazano, że ondansetron nie oddziałuje z alkoholem, temazepamem, furosemidem, alfentanilem, tramadolem, morfiną, lidokainą, tiopentalu sodu ani propofolem.

Ondansetron jest metabolizowany przez różne enzymy cytochromu P450 wątroby: CYP3A4, CYP2D6 oraz CYP1A2. Ze względu na różnorodność enzymów metabolizujących ondansetron, hamowanie lub zmniejszenie aktywności jednego z nich (np. niedobór genetyczny CYP2D6) w warunkach normalnych jest kompensowane przez inne enzymy i nie wpłynie na całkowity klirens ondansetronu lub wpłynie na niego nieznacznie.

Ondansetron należy stosować z ostrożnością razem z lekami wydłużającymi odcinek QT i/lub powodującymi zaburzenia równowagi elektrolitowej (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Stosowanie ondansetronu razem z innymi lekami wydłużającymi odcinek QT może prowadzić do dalszego wydłużenia tego odcinka.

Wspólne stosowanie ondansetronu z lekami kardiotoksycznymi (np. z antracyklinami (doksorubicyna, daunorubicyna) lub trastuzumabem), antybiotykami (erytromycyna), lekami przeciwgrzybiczymi (ketoconazol), lekami przeciwnadżerkowymi (amiodaron) oraz beta-blokerami (atenolol lub tymolol) może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Środki serotonergiczne (np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI))

Istnieją doniesienia o wystąpieniu zespołu serotonicznego (w tym zmiany stanu psychicznego, niestabilność funkcjonowania układu autonomicznego oraz zaburzenia nerwowo-mięśniowe) u pacjentów stosujących jednocześnie ondansetron i inne leki serotonergiczne, w szczególności SSRI i SNRI (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Apomorfina

Stosowanie ondansetronu razem z chlorkiem apomorfiny jest przeciwwskazane, ponieważ obserwowano przypadki hipotensji tętniczej i utraty przytomności podczas współstosowania.

Fenytoina, karbamazepina i ryfampicyna

U pacjentów leczonych potencjalnymi induktorami CYP3A4 (np. fenytoiną, karbamazepiną i ryfampicyną) klirens ondansetronu (po doustnym podaniu) wzrasta, a stężenie we krwi maleje.

Tramadol

Ondansetron może zmniejszać działanie przeciwbólowe tramadolu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności

Zgłaszano przypadki reakcji nadwrażliwości u pacjentów, u których w wywiadzie występowała nadwrażliwość na inne selektywne antagoniści receptora 5HT3. Zaburzenia oddechowe należy leczyć objawowo, należy im poświęcać szczególną uwagę, ponieważ mogą one być zapowiedzią reakcji nadwrażliwości.

Ondansetron w sposób zależny od dawki wydłuża odstęp QT (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Zgłaszano przypadki Torsade de Pointes u pacjentów stosujących ondansetron. Należy unikać stosowania ondansetronu u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużenia QT. Ondansetron należy stosować z ostrożnością u pacjentów, u których występuje lub może się rozwinąć wydłużenie odstępu QT, w tym u pacjentów z zaburzeniami równowagi elektrolitowej, niewydolnością serca, bradyarytmią lub u pacjentów leczonych innymi lekami, które mogą powodować wydłużenie odstępu QT lub zaburzenia równowagi elektrolitowej.

Zgłaszano przypadki niedokrwienia mięśnia sercowego u pacjentów stosujących ondansetron. U niektórych pacjentów, szczególnie po podaniu dożylnym, objawy pojawiały się bezpośrednio po podaniu ondansetronu. Pacjentów należy poinformować o objawach i oznakach niedokrwienia mięśnia sercowego.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skorygować hipokaliemię i hipomagnezemię.

Dostępne są dane dotyczące wystąpienia zespołu serotoniny (w tym zmiany stanu psychicznego, niestabilności funkcjonowania układu nerwowego przywódczego i zaburzeń nerwowo-mięśniowych) u pacjentów stosujących jednocześnie ondansetron i inne leki serotonergiczne, w tym inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Jeśli jednoczesne leczenie ondansetronem i innymi lekami serotonergicznymi jest uzasadnione klinicznie, zaleca się odpowiednią obserwację pacjenta.

Ponieważ ondansetron osłabia perystaltykę jelit, należy dokładnie monitorować pacjentów z objawami niedrożności jelit po podaniu leku.

U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym w okolicy gruczołu podniebieniowego stosowanie ondansetronu w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom może maskować wystąpienie krwawienia. Dlatego pacjenci ci wymagają dokładnego monitorowania po podaniu ondansetronu.

Należy prowadzić ciągły monitoring zaburzeń funkcji wątroby u dzieci przyjmujących ondansetron w połączeniu z hepatotoksycznymi lekami chemioterapeutycznymi.

Preparat zawiera sorbitol. Wartość energetyczna 1 g sorbitolu to 2,6 kcal. Sorbitol może wywierać łagodny działanie przeczyszczające. W przypadku stwierdzenia nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Kobiety w wieku rozrodczym stosujące ondansetron powinny rozważyć zastosowanie środków antykoncepcyjnych.

Ciąża

Na podstawie przeprowadzonych badań epidemiologicznych ondansetron podejrzewa się o powodowanie wad twarzowo-czaszki przy stosowaniu w pierwszym trymestrze ciąży. W jednym z badań kohortowych obejmującym 1,8 miliona ciąż stosowanie ondansetronu w pierwszym trymestrze było związane ze zwiększonym ryzykiem rozszczepu jamy ustnej (3 dodatkowe przypadki na 10 000 kobiet przyjmujących ondansetron; skorygowany względny ryzyko 1,24 (95% CI 1,03–1,48)). Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące wad serca wykazują sprzeczne wyniki. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednie ani pośrednie szkodliwe działanie toksyczności reprodukcyjnej. Ondansetronu nie należy stosować w pierwszym trymestrze ciąży.

Okres karmienia piersią

Badania doświadczalne wykazały, że ondansetron przenika do mleka matki u zwierząt. W razie potrzeby stosowania leku u kobiet należy przerwać karmienie piersią.

Płodność

Brak danych dotyczących wpływu ondansetronu na płodność człowieka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Testy psychomotoryczne wykazały, że ondansetron nie wpływa na zdolność obsługiwanie maszyn i nie wywiera działania sedytywnego. Na podstawie farmakologii ondansetronu nie przewiduje się szkodliwego wpływu na taką działalność.

Sposób stosowania i dawki

Światłowstręt i wymioty spowodowane chemioterapią i radioterapią

Dorośli

Emetogenny potencjał terapii nowotworowej zależy od dawki oraz kombinacji stosowanych trybów chemioterapii i radioterapii. Wybór dawkowania zależy od nasilenia działania emetogennego.

Terapia emetogenna: chemioterapia i radioterapia

Dawkę 8 mg (10 ml) podaje się 1–2 godziny przed rozpoczęciem chemioterapii lub radioterapii, następnie dawkę 8 mg (10 ml) podaje się po 12 godzinach i kontynuuje przez 5 dni.

Terapia silnie emetogenna: chemioterapia

Należy stosować lek w postaci pojedynczej dawki do 24 mg (30 ml) ondansetronu w połączeniu z 12 mg fosforanu dexametazonu sodowego doustnie, 1–2 godziny przed chemioterapią.

Po pierwszych 24 godzinach zaleca się doustne stosowanie leku przez maksymalnie 5 dni po zakończeniu cyklu leczenia.

Zalecana dawka doustna to 8 mg 2 razy na dobę.

Dzieci

Obliczanie dawki u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 17 roku życia

Dawkę leku można obliczyć według powierzchni ciała lub masy ciała dziecka. Gdy dawkę oblicza się według masy ciała, całkowita dobowa dawka jest wyższa w porównaniu do dawkowania według powierzchni ciała.

Obliczanie dawki według powierzchni ciała dziecka

Ondansetron należy podać bezpośrednio przed chemioterapią w formie jednorazowej dożyłnej iniekcji w dawce 5 mg/m²; dawka dożylna nie powinna przekraczać 8 mg. Po 12 godzinach można rozpocząć doustne stosowanie leku, które może trwać kolejne 5 dni (patrz tabela 1). Całkowita dobowa dawka (podzielona na dawki) nie powinna przekraczać dawki dla dorosłych – 32 mg.

Tabela 1

Obliczanie dawki według powierzchni ciała u dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy i u nastolatków do 17 roku życia

aDawka do podania dożylnego nie może przekraczać 8 mg.

bDawka dobową całkowitą nie powinna przekraczać dawki dorosłych 32 mg.

Obliczanie dawki zgodnie z masą ciała dziecka

Jeśli dawkowanie jest obliczane zgodnie z masą ciała, całkowita dawka dobową jest wyższa w porównaniu z dawkowaniem według powierzchni ciała.

Ondansetron należy podawać bezpośrednio przed chemioterapią w formie jednorazowej dożylnej iniekcji w dawce 0,15 mg/kg masy ciała. Dawka dożylnej nie może przekraczać 8 mg. W pierwszym dniu można podać jeszcze dwie dawki dożylne w odstępach 4-godzinnych. Po upływie 12 godzin można rozpocząć doustne stosowanie leku, które może trwać kolejne 5 dni (patrz tabela 2). Całkowita dawka dobową (rozłożona na dawki) nie powinna przekraczać dawki dorosłych 32 mg.

Tabela 2

Obliczanie dawki zgodnie z masą ciała dla dzieci powyżej 6. miesiąca życia oraz młodzieży do 17. roku życia

a Dawkę dożylną nie należy przekraczać 8 mg.

b Całkowita dzienna dawka nie powinna przekraczać dawki dorosłych 32 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku

Ondansteton jest dobrze tolerowany przez pacjentów powyżej 65 roku życia. Nie jest konieczna zmiana dawkowania ani częstości podawania.

Światłowstręt i wymioty pooperacyjne

Dorośli

16 mg (20 ml) w ciągu 1 godziny przed zastosowaniem znieczwienia.

Do zatrzymania światłowstrętu i wymiotów pooperacyjnych stosuje się ondansetron w postaci roztworu do wstrzykiwań.

Światłowstręt i wymioty pooperacyjne u dzieci powyżej 1 miesiąca życia oraz u nastolatków do 17 roku życia

Nie prowadzono badań dotyczących doustnego stosowania ondansetronu w celu zapobiegania lub leczenia światłowstrętu i wymiotów pooperacyjnych; wskazania zaleca się podawanie leku drogą dożylną, powoli (przez nie krócej niż 30 sekund).

Brak danych dotyczących stosowania ondansetronu w leczeniu światłowstrętu i wymiotów pooperacyjnych u dzieci poniżej 2 roku życia.

Pacjenci w podeszłym wieku

Doświadczenie z zastosowania ondansetronu w zapobieganiu i leczeniu światłowstrętu i wymiotów pooperacyjnych u osób w podeszłym wieku jest ograniczone, jednak ondansetron jest dobrze tolerowany przez chorych powyżej 65 roku życia, którzy otrzymują chemioterapię.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Nie ma potrzeby zmiany schematu dawkowania ani sposobu podania leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby klirens ondansetronu znacząco się obniża, a okres półwylęgu z osocza wzrasta. U takich chorych maksymalna dzienna dawka leku nie powinna przekraczać 8 mg.

Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu sparteiny/debrisoquiny

Okres półwylęgu ondansetronu u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu sparteiny i debrisoquiny nie zmienia się. U tych pacjentów po powtarzanym podaniu stężenie leku jest takie samo jak u chorych z normalnym metabolizmem. Dlatego nie jest konieczna zmiana dawkowania ani częstości podawania.

Dzieci

Roztwór ondansetronu do stosowania doustnego przeznaczony jest dla dzieci powyżej 6 miesiąca życia w celu leczenia światłowstrętu i wymiotów spowodowanych chemioterapią.

W zapobieganiu lub leczeniu światłowstrętu i wymiotów pooperacyjnych u dzieci powyżej 1 miesiąca życia zaleca się stosowanie ondansetronu w postaci roztworu do wstrzykiwań.

Przedawkowanie

Objawy

Dane dotyczące przedawkowania ondansetronu są ograniczone. W większości przypadków objawy były podobne do działań niepożądanych występujących u pacjentów przy stosowaniu dawek zalecanych (patrz punkt „Działania niepożądane”). Przy przedawkowaniu zaobserwowano zaburzenia wzroku, ciężki zaparcie, hipotensję tętniczą oraz objawy wazowagralne z przejściowym blokiem przedsionkowo-komorowym II stopnia. U dzieci w wieku od 12 miesięcy do 2 lat zgłaszano zespół serotoniny po przedawkowaniu.

Ondansetron wydłuża interwał QT zależnie od dawki, dlatego w przypadku przedawkowania zaleca się monitorowanie EKG.

Leczenie

Nie istnieje specyficzny antydotum dla ondansetronu, dlatego w przypadku przedawkowania należy stosować terapię objawową i wspierającą.

Nie zaleca się stosowania syropu z korzenia piekłaka (ipiekakuany), ponieważ odpowiedź kliniczna na jego podanie może być hamowana w wyniku działania przeciwwymiotnego ondansetronu.

Niepożądane działania

Niepożądane działania wymienione poniżej sklasyfikowano według narządów i układów oraz częstości występowania. Niepożądane działania podzielono według częstości występowania na następujące kategorie: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 i <1/10), rzadko (≥1/1000 i <1/100), rzadko (≥1/10000 i <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Bardzo częste, częste i rzadkie niepożądane działania wykryto ogólnie w badaniach klinicznych. Rzadkie i bardzo rzadkie niepożądane działania wykryto głównie w okresie pozarejestracyjnym.

Profil niepożądanych działań u dzieci i młodzieży był taki sam jak u dorosłych.

Ze strony układu odpornościowego: rzadko – reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, czasem ciężkie, aż do anafilaksji.

Ze strony układu nerwowego: bardzo często – ból głowy; rzadko – drgawki, zaburzenia ruchowe (w tym reakcje ekstrapiramidowe, takie jak kręcz okulogyrowy, reakcje dystoniczne i dyskinezy)1; rzadko – zawroty głowy podczas szybkiego wstrzykiwania dożylnego leku.

Ze strony narządów wzroku: rzadko – przemijające zaburzenia wzroku (zamazanie w oczach), głównie podczas wstrzykiwania dożylnego; bardzo rzadko – przemijająca ślepota, głównie podczas wstrzykiwania dożylnego2.

Ze strony serca: rzadko – arytmia, ból w klatce piersiowej (z obniżeniem odcinka ST lub bez niego), bradykardia; rzadko – wydłużenie odcinka QT, w tym trzepotanie/migotanie komór (torsade de pointes); częstość nieznana – niedokrwienie mięśnia sercowego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ze strony układu krążenia: często – uczucie gorąca lub zaczerwienienia; rzadko – hipotensja tętnicza.

Ze strony układu oddechowego i jamy piersiowej: rzadko – kichanie.

Ze strony przewodu pokarmowego: często – zaparcia; częstość nieznana – suchość w ustach.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: rzadko – bezobjawowe podwyższenie wskaźników funkcji wątroby3.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: bardzo rzadko – toksyczne wysypki skórne, w tym toksyczny epidermalny nekroliozy.

• Obserwacje nie zawierają ostatecznych danych dotyczących trwałych skutków klinicznych.
  • W większości przypadków przemijająca ślepota ustępowała w ciągu 20 minut. Większość pacjentów otrzymywała leki przeciwnowotworowe zawierające cisplatynę. Zarejestrowano kilka przypadków przemijającej ślepoty o pochodzeniu korowym.
    • Przypadki te wystąpiły głównie u pacjentów otrzymujących cisplatynę.

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych działań oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

2 lata.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamarzać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Po pierwszym otwarciu fiolki lek nie powinien być przechowywany dłużej niż 28 dni.

Opakowanie

50 ml w fiolce. 1 fiolka wraz z urządzeniem dawkującym w opakowaniu kartonowym.

Kategoria receptury

Na receptę.

Producent

TOV „KUSUM FARM”.

Siedziba producenta i adres miejsca prowadzenia działalności

40020, Ukraina, obwód sumski, miasto Sumy, ul. Skriabina 54.

lub

Producent.

TOV „GLEDFARM LTD”.

Siedziba producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

40020, Ukraina, obwód sumski, miasto Sumy, ul. Dawidowskiego Grzegorza 54.