Solifenacyna-Farmak

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU SOLIFENACYN-FARMAK (SOLIFENACIN-FARMAK)

Skład:

substancja czynna: sukcynezan solifenacyny;

1 tabletka zawiera 5 mg lub 10 mg sukcynezanu solifenacyny, co odpowiada 3,8 mg i 7,5 mg solifenacyny odpowiednio;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, laktoza bezwodna, skrobia kukurydziana, talk, stearyna magnezu;

skład powłoki tabletek 5 mg: Opadry yellow 0Y32823 (hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol, tlenek żelaza czerwony (E 172), tlenek żelaza żółty (E 172));

dla tabletek 10 mg: Opadry white 03B28796 (hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 400), Opadry brown 02F23883 (hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000, tlenek żelaza czerwony (E 172), tlenek żelaza żółty (E 172)).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki 5 mg – żółte, o kształcie okrągłym, dwuwypukłe, powlekane powłoką filmową; tabletki 10 mg – różowe, o kształcie okrągłym, dwuwypukłe, powlekane powłoką filmową.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki stosowane w urologii. Leki stosowane w leczeniu częstomoczliwości i nietrzymania moczu. Kod ATC G04B D08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Solifenacyna jest konkurencyjnym, specyficznym antagonistą receptorów cholinergicznych. Pęcherz moczowy jest unerwiony przez nerwy cholinergiczne układu przywspółczulnego. Acetylocholina powoduje skurcz mięśni gładkich mięźnia pęcherza moczowego poprzez oddziaływanie na receptory muskarynowe, wśród których dominują receptory podtypu M3.

Badania in vitro i in vivo wykazały, że solifenacyna jest konkurencyjnym, specyficznym antagonistą receptorów cholinergicznych, głównie podtypu M3. Stwierdzono również, że solifenacyna wykazuje słabe powinowactwo lub brak powinowactwa do innych receptorów oraz badanych kanałów jonowych.

Skuteczność leku, badaną w kilku podwójnych, ślepych, randomizowanych badaniach kontrolnych u mężczyzn i kobiet z zespołem nadreaktywnego pęcherza moczowego, obserwowano już w pierwszym tygodniu leczenia, a ustabilizowała się w ciągu kolejnych 12 tygodni leczenia. W badaniach otwartych, przy długotrwałym stosowaniu, wykazano, że skuteczność utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. Po przyjęciu tabletek maksymalna stężenie solifenacyny w osoczu (Cmaks) osiągane jest po 3–8 godzinach. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmaks) nie zależy od dawki leku. Wartości Cmaks oraz pola pod krzywą (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do dawki w zakresie od 5 mg do 40 mg. Biodostępność absolutna wynosi około 90%. Spożycie pokarmu nie wpływa na wartości Cmaks i AUC solifenacyny.

Rozkład. Solifenacyna w dużym stopniu (prawie 98%) wiąże się z białkami osocza, głównie z α1-glikoproteiną kwasową.

Metabolizm. Solifenacyna jest w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie, głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4). Klirens systemowy solifenacyny wynosi około 9,5 l/h, a okres półtrwania eliminacji wynosi 45–68 godzin. Po doustnym podaniu leku w osoczu stwierdzono oprócz solifenacyny jeden metabolit farmakologicznie aktywny (4R-hydroksysolifenacyna) oraz trzy metabolity nieaktywne (N-glukuronid, N-tlenek oraz 4R-hydroksy-N-tlenek solifenacyny).

Wydalanie. Po jednorazowym podaniu 10 mg solifenacyny znaczonej 14C, około 70% radioaktywnego znacznika wydalało się z moczem, a około 23% – z kałem. Z moczem około 11% radioaktywnego znacznika wydalało się w postaci niezmienionej aktywnej substancji; około 18% – w postaci metabolitu N-tlenku, 9% – w postaci metabolitu 4R-hydroksy-N-tlenku oraz 8% – w postaci metabolitu 4R-hydroksy (metabolit aktywny).

Zależność dawkowa. W zakresie dawek terapeutycznych farmakokinetyka leku jest liniowa.

Osobliwości farmakokinetyki u poszczególnych grup pacjentów

Wiek. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki w zależności od wieku pacjentów. Badania wykazały, że ekspozycja na solifenacynę (5 i 10 mg), wyrażona jako AUC, była podobna u zdrowych ochotników w wieku starszym (od 65 do 80 lat) i u zdrowych ochotników w wieku młodszym i średnim (< 55 lat). Średnia szybkość absorpcji, wyrażona jako tmaks, była nieco niższa, a okres półtrwania eliminacji – o około 20% dłuższy u pacjentów w wieku starszym. Te niewielkie różnice nie mają znaczenia klinicznego.

Farmakokinetyki solifenacyny nie badano u dzieci i młodzieży.

Płeć. Farmakokinetyka solifenacyny nie zależy od płci pacjenta.

Rasa. Przynależność rasowa pacjenta nie wpływa na farmakokinetykę solifenacyny.

Niewydolność nerek. AUC i Cmaks solifenacyny u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek nieznacznie różnią się od odpowiednich wartości u zdrowych ochotników. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) ekspozycja na solifenacynę jest znacznie wyższa: wzrost Cmaks wynosi około 30%, AUC – ponad 100%, okresu półtrwania – ponad 60%. Stwierdzono statystycznie istotną zależność między klirens kreatyniny a klirens solifenacyny. Farmakokinetyki u pacjentów poddawanych hemodializie nie badano.

Niewydolność wątroby. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (wg skali Childa-Pugha od 7 do 9) wartość Cmaks nie zmienia się, AUC wzrasta o 60%, a okres półtrwania wydłuża się dwukrotnie. Farmakokinetyki u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie badano.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe nagłego (impulsywnego) nietrzymania moczu i/lub częstomoczliwości oraz nagłych (impulsywnych) parzystości do oddania moczu charakterystycznych dla pacjentów z zespołem nadreaktywnego pęcherza moczowego.

Przeciwwskazania.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych; u pacjentów z zatrzymaniem moczu; z ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego (w tym toksycznym megakolonem); z miastenią pospolitą lub z pierwotnym jaskrą tętniczą zamkniętą kątem oraz u pacjentów z ryzykiem rozwoju tych stanów; podczas przeprowadzania hemodializy (patrz sekcja „Farmakokinetyka”); u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcja „Farmakokinetyka”); u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby, którzy są leczeni silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4, np. ketokonazolem (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Oddziaływania farmakologiczne

Jednoczesne przyjmowanie innych leków o działaniu antycholinergicznym może prowadzić do nasilenia efektów terapeutycznych, a także do niepożądanych skutków. Po zakończeniu stosowania leku Solifenacyna-Farmak należy zachować około tygodniowy okres oczekiwania przed rozpoczęciem terapii innymi lekami o działaniu antycholinergicznym. Efekt terapeutyczny solifenacyny może być osłabiony podczas współlekowania agonistami receptora cholinergicznego. Solifenacyna może zmniejszać działanie leków stymulujących perystaltykę przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid czy cyzapryd.

Oddziaływania farmakokinetyczne

Badania in vitro wykazały, że solifenacyna w stężeniach terapeutycznych nie hamuje mikrosomalnej cytochromu CYP1A1/2, 2C9, 2C19, 2D6 ani 3A4 w wątrobie. Dlatego mało prawdopodobne jest, że solifenacyna wpływa na klirens leków metabolizowanych przez enzymy CYP.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę solifenacyny

Solifenacyna jest metabolizowana przez enzym CYP3A4. Jednoczesne stosowanie ketokonazolu, silnego inhibitora CYP3A4, w dawce 200 mg/dobę prowadziło do podwojenia AUC solifenacyny, natomiast przyjmowanie ketokonazolu w dawce 400 mg/dobę zwiększało wartość AUC solifenacyny trzykrotnie. W związku z tym maksymalna dawka leku Solifenacyna-Farmak powinna być ograniczona do 5 mg przy jednoczesnym stosowaniu z ketokonazolem lub terapeutycznymi dawkami innych silnych inhibitorów enzymu CYP3A4 (np. rytonawirem, nelfinawirem, itrakonazolem) (patrz sekcja „Sposób dawkowania i dawki”).

Jednoczesne stosowanie solifenacyny i silnego inhibitora enzymu CYP3A4 jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby.

Nie badano wpływu induktorów enzymów CYP3A4 na farmakokinetykę solifenacyny i jej metabolitów, ani działania substratów o wysokiej powinności do CYP3A4 oraz metabolitów CYP3A4 na ekspozycję na solifenacynę. Ponieważ solifenacyna jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, możliwe są oddziaływania farmakokinetyczne z innymi substratami CYP3A4 o zwiększonej powinności do CYP3A4 (np. werapamilem, diltiazemem) oraz induktorami enzymu CYP3A4 (np. ryfampycyną, fenytoiną, karbamazepinem).

Wpływ solifenacyny na farmakokinetykę leków

Antykoncepcja doustna

Stosowanie leku Solifenacyna-Farmak nie wpływa na farmakokinetyczne oddziaływanie solifenacyny z doustnymi antykoncepcjami kombinowanymi (etynilostradiol/lewonorgestrel).

Warfaryna

Stosowanie leku Solifenacyna-Farmak nie wpływa na farmakokinetyczne oddziaływanie R- warfaryny ani S- warfaryny ani ich wpływ na czas protrombinowy.

Digoksyna

Stosowanie leku Solifenacyna-Farmak nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny.

Szczególne wskazania.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem należy ocenić możliwość innych przyczyn częstomoczliwości (niewydolność serca lub choroby nerek). W przypadku stwierdzenia infekcji dróg moczowych należy rozpocząć odpowiednią terapię antybakteryjną.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów:

• z klinicznie istotną obturacją odpływu z pęcherza moczowego, co może prowadzić do ryzyka zatrzymania oddawania moczu;
• z chorobami obturacyjnymi przewodu pokarmowego;
• z ryzykiem obniżenia ruchomości przewodu pokarmowego;
• z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz umiarkowaną niewydolnością wątroby (według skali Childa-Pugha od 7 do 9) (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Farmakokinetyka”); dawki dla tych pacjentów nie powinny przekraczać 5 mg;
• przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4, np. ketokonazolu (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
• z przepukliną rozworu przełykowego przepony i/lub refluksu żołądkowo-przełykowego i/lub u osób jednoczesnie przyjmujących leki (takie jak bisfosfoniany), które mogą wywołać lub nasilić zapalenie przełyku;
• z neuropatią autonomiczną.

U pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniej zdiagnozowany zespół wydłużenia interwału QT oraz hipokaliemia, obserwowano wydłużenie interwału QT oraz trzepotanie/migotanie komór (torsade de pointes).

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u chorych z nadmierną aktywnością mięśnia zwieracza o pochodzeniu neurogennym nie zostały zbadane.

Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie należy podawać tego leku.

U niektórych pacjentów stosujących sukcyynian solifenacyny zgłaszano angioobrzęk z obturacją dróg oddechowych. W przypadku wystąpienia obrzęku Quinckego należy przerwać leczenie sukcyynianem solifenacyny i podjąć odpowiednie działania lub wdrożyć właściwą terapię.

U niektórych pacjentów stosujących sukcyynian solifenacyny obserwowano reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznych należy przerwać leczenie sukcyynianem solifenacyny i podjąć odpowiednie działania lub wdrożyć właściwą terapię.

Maksymalny efekt leku osiągany jest nie wcześniej niż po 4 tygodniach terapii.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych klinicznych dotyczących kobiet, które zajadły w czasie stosowania solifenacyny. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego niekorzystnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny/rozwojowy płodu ani poród. Ryzyko potencjalne jest nieznane. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu tego leku u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią

Brak danych dotyczących wydzielania solifenacyny w mleko matki. U myszy solifenacyna i/lub jej metabolity przenikają do mleka i powodują zależne od dawki zaburzenia wzrostu u noworodków. Stosowanie leku Solifenacyna-Farmak nie jest zalecane w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ze względu na to, że solifenacyna, podobnie jak inne leki antycholinergiczne, może powodować nieostre widzenie oraz rzadko senność i zwiększoną zmęczalność (patrz sekcja „Efekty niepożądane”), przyjmowanie leku może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwania innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli, w tym pacjenci w podeszłym wieku. Zalecana dawka to 5 mg leku 1 raz dziennie. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 10 mg 1 raz dziennie.

Pacjenci z niewydolnością nerek. Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z umiarkowaną oraz umiarkowanie ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny > 30 ml/min). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lek należy stosować z ostrożnością w dawce nie przekraczającej 5 mg 1 raz dziennie (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Pacjenci z niewydolnością wątroby. Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby. Pacjentom z umiarkowaną niewydolnością wątroby (według skali Childa-Pugha 7–9) lek należy stosować z ostrożnością i nie przekraczać dawki 5 mg 1 raz dziennie (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Stosowanie silnych inhibitorów cytochromu P450 3A4. Maksymalna dawka leku Solifenacyna-Farmak powinna być ograniczona do 5 mg w przypadku jednoczesnego stosowania z ketokonazolem lub terapeutycznymi dawkami innych silnych inhibitorów izoformy cytochromu CYP3A4, np. rytonawirem, nelfinawirem, itrakonazolem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Solifenacyna-Farmak należy przyjmować doustnie, połykając tabletki całe, z płynem, niezależnie od posiłku.

Dzieci.

Nie przeprowadzono badań oceniających bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci, dlatego Solifenacyna-Farmak nie powinien być stosowany u tej grupy pacjentów.

Przedawkowanie.

Objawy

Przedawkowanie sukcytanu solifenacyny może prowadzić do ciężkich efektów antycholinergiczych. Najwyższa dawka sukcytanu solifenacyny przypadkowo przyjęta przez jednego pacjenta wyniosła 280 mg w ciągu 5 godzin, co spowodowało zaburzenia psychiczne nie wymagające hospitalizacji.

Leczenie. W przypadku przedawkowania sukcytanu solifenacyny pacjentowi należy podać węgiel aktywny. Przeszczepienie żołądka może być pomocne, jeśli zostanie wykonane w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku, jednak nie należy wywoływać wymiotów.

W przypadku innych efektów antycholinergiczych należy postępować następująco:

• ciężkie efekty antycholinergicze ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak halucynacje lub podwyższona pobudliwość – stosuje się fizostygminę lub karbamin;
• drgawki lub podwyższona pobudliwość – podaje się benzodiazepiny;
• niewydolność oddechowa – wykonuje się sztuczną wentylację płuc;
• tachykardia – stosuje się leki z grupy beta-blokerów;
• zatrzymanie moczu – wykonuje się cewnikowanie pęcherza moczowego;
• midriaza – stosuje się krople do oczu, np. pilokarpinę, i/lub umieszcza pacjenta w ciemnym pomieszczeniu.

Tak jak w przypadku przedawkowania innymi lekami antycholinergicznymi, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wyższym ryzykiem wydłużenia interwału QT (przy hipokalcemii, bradykardii, jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających interwał QT) oraz na pacjentów z chorobami serca (np. niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, niewydolność serca).

Efekty uboczne.

Solifenacyna-Farmak może powodować działania niepożądane związane z działaniem antycholinergicznym solifenacyny, które zazwyczaj są słabe lub umiarkowane. Ich częstość zależy od dawki leku.

Najczęstszym efektem ubocznym jest suchość w ustach, która występowała u 11% pacjentów przyjmujących dawkę 5 mg na dobę, u 22% pacjentów przyjmujących 10 mg na dobę oraz u 4% pacjentów przyjmujących placebo. Nasilenie suchości w ustach było zazwyczaj słabe, a jedynie w pojedynczych przypadkach prowadziło do przerwania leczenia. Ogólnie lek był dobrze tolerowany (około 99%), a około 90% pacjentów przyjmowało lek przez cały okres badania trwający 12 tygodni.

W poniższej tabeli przedstawiono inne działania niepożądane zarejestrowane podczas przeprowadzania badań klinicznych leku Solifenacyna-Farmak oraz w okresie pozarejestracyjnym.

* Obserwowano w okresie poserekwestrowym.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blistrze, po 3 lub po 10 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Saneca Pharmaceuticals AT.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Nitrianska 100, 920 27 Glogovec, Republika Słowacka.

Wnioskodawca. AT „Farmak”.

Lokalizacja wnioskodawcy. Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kyryliwska 63.