Salofalk

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Salofalk (SALOFALK®)

Skład:

substancja czynna: mesalazyna;

1 tabletka zawiera 250 mg mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego);

substancje pomocnicze: sodu węglan bezwodny, glicyna, povidon (K25), celuloza mikrokryształowa, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian wapnia, hydroksypropyloceluloza, kopolimer metakrylanowy (typ A), talk, dwutlenek tytanu (E 171), żelazawo-żółty hydroksyd żelaza (E 172), makrogol 6000, kopolimer akrylowy.

1 tabletka zawiera 500 mg mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego);

substancje pomocnicze: sodu węglan bezwodny, glicyna, povidon (K25), celuloza mikrokryształowa, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian wapnia, sodowa só kroskarboksylocelulozy, hydroksypropyloceluloza, kopolimer metakrylanowy (typ A), talk, dwutlenek tytanu (E 171), żółty tlenek żelaza (E 172), makrogol 6000, kopolimer akrylowy.

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane, odporne na działanie soku żołądkowego.

Główne właściwości fizykochemiczne:

250 mg: tabletki o barwie od oliwkowo-żółtej do ochrowej, gładkie, okrągłe, z nielakierowaną powierzchnią;

500 mg: tabletki o barwie od oliwkowo-żółtej do ochrowej, matowe, długie, o wydłużonym kształcie, z gładką powierzchnią bez widocznych pęknięć.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Układ pokarmowy i metabolizm. Leki przeciwwstrząskowe, leki przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe przewodu pokarmowego. Leki przeciwzapalne przewodu pokarmowego. Kwas aminosalicylowy i związki pokrewne. Mesalazyna.

Kod ATC A07EC02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania przeciwzapalnego nie jest znany. Wyniki badań in vitro wskazują, że pewną rolę może odgrywać inhibicja lipoksygenazy.

Wykazano również wpływ na stężenie prostaglandyn w błonie śluzowej jelita.

Mesalazyna (5-aminokwas salicylowy/5-ASK) może wiązać wolne rodniki.

Mesalazyna po podaniu doustnym działa głównie lokalnie na błonę śluzową jelita i warstwę podśluzową od strony światła jelita. Dlatego ważne jest, aby mesalazyna była dostępna w obszarach zapalenia. Biodostępność ogólnoustrojowa oraz stężenia we krwi nie są zatem istotne dla efektu terapeutycznego, a raczej są czynnikami bezszkodliwości. Tabletki Salofalk są odporne na sok żołądkowy, a mesalazyna uwalnia się z nich w sposób zależny od pH środowiska dzięki powłoce Eudragit L.

Dane przedkliniczne oparte na tradycyjnych badaniach bezpieczeństwa, farmakologii, genotoksyczności, kancerogenności (u szczurów) lub toksyczności dla układu rozrodczego nie wskazują na szczególne niebezpieczeństwo dla człowieka.

Zauważono toksyczność nerek (nefropatia pączkowa oraz uszkodzenie nabłonka kanalików bliższych (Pars convoluta) lub całego nefronu) w badaniach toksyczności po stosowaniu powtarzanych wysokich dawek doustnych mesalazyny. Kliniczne znaczenie tych danych jest nieznane.

Farmakokinetyka.

Ogólne właściwości mesalazyny

Wchłanianie

Wchłanianie mesalazyny jest najwyższe w części bliższej jelita i najniższe – w części dalszej.

Biotransformacja

Mesalazyna ulega metabolizmowi zarówno przedsystemowemu w błonie śluzowej jelita, jak i w wątrobie do farmakologicznie nieaktywnego N-acetylo-5-aminokwasu salicylowego (N-Ac-5-ASK). Wydaje się, że acetylowanie nie zależy od fenotypu acetylowania pacjenta. Niektóre acetylowanie zachodzi również pod wpływem bakterii w jelicie grubym. Wiązanie mesalazyny i N-Ac-5-ASK z białkami wynosi odpowiednio 43% i 78%.

Wydalanie/egzcrecja

Mesalazyna i jej metabolit N-Ac-5-ASK wydalane są z kałem (główna część), z moczem (waha się między 20 a 50% w zależności od rodzaju zastosowania, postaci farmaceutycznej i sposobu uwalniania mesalazyny) oraz z żółcią (niewielka część). Wydalanie nerkowe odbywa się głównie w postaci N-Ac-5-ASK. Około 1% całkowitej doustnie podanej dawki mesalazyny wydala się z mlekiem matki, głównie w postaci N-Ac-5-ASK.

Właściwości tabletek Salofalk o mocy 250 mg

Rozkład

Połączone badanie farmako-scynigraficzne/farmakokinetyczne wykazało, że tabletki Salofalk 250 mg rozpuszczają się w jelicie czczym około 3–4 godziny po przyjęciu wraz z posiłkiem. Średni czas przebywania w żołądku wynosi około 3 godziny. Tabletki osiągają jelito grube około 7 godzin po przyjęciu.

W kolejnym badaniu u ochotników czas przejścia z dwunastnicy do jelita krętego wynosił około 3 godziny, natomiast maksymalne stężenie 5-ASK w światle jelita czczego mierzono 7–8 godzin po przyjęciu tabletek wraz z posiłkiem. Oколо 75% dawki mesalazyny dociera do jelita grubego w formie niemetabolizowanej.

Wchłanianie

Uwalnianie mesalazyny z tabletek Salofalk 250 mg rozpoczyna się po fazie opóźnienia trwającej około 3–4 godziny. Szczytowe stężenie w osoczu osiągane jest około 5 godzin później (w okolicy ileocekalnej) i przy dawce ustalonej 3 × 500 mg mesalazyny na dobę (3 × 2 tabletki Salofalk 250 mg) wynosi w stanie stacjonarnym 2,1 ± 1,7 μg/ml dla mesalazyny i 2,8 ± 1,7 μg/ml dla metabolitu N-Ac-5-ASK.

Wydalanie

Podczas długotrwałej terapii tabletkami Salofalk 250 mg przy dawce 500 mg mesalazyny trzykrotnie na dobę (w stanie stacjonarnym) całkowita szybkość wydalania nerkowego mesalazyny i N-Ac-5-ASK wynosiła około 55% (w ciągu 24 godzin po ostatnim przyjęciu). Frakcja niemetabolizowanej mesalazyny wynosiła około 5%. Okres półtrwania wynosił 0,7–2,4 godziny (średnio 1,4 ± 0,6 godziny) przy dawce mesalazyny 500 mg trzykrotnie na dobę.

Właściwości tabletek Salofalk o mocy 500 mg

Rozkład

Połączone badanie farmako-scynigraficzne/farmakokinetyczne wykazało, że tabletki Salofalk 500 mg rozpuszczają się w jelicie czczym około 3–4 godziny po przyjęciu, a około 4–5 godzin później – w zstępującym odcinku jelita grubego. Całkowity czas przejścia przez jelito grube wynosi około 17 godzin.

Wchłanianie

Uwalnianie mesalazyny z enteroszczelnych tabletek Salofalk 500 mg rozpoczyna się po fazie opóźnienia trwającej około 3–4 godziny. Szczytowe stężenie w osoczu osiągane jest około 5 godzin później (w okolicy ileocekalnej) i przy dawce ustalonej 3 × 500 mg mesalazyny na dobę (3 × 1 tabletka Salofalk 500 mg) wynosi w stanie stacjonarnym 3,0 ± 1,6 μg/ml dla mesalazyny i 3,4 ± 1,6 μg/ml dla metabolitu N-Ac-5-ASK.

Wydalanie

Po wielokrotnym stosowaniu (3 × 1 tabletka Salofalk 500 mg przez 2 dni; 1 tabletka enteroszczelna w trzecim dniu = dzień badania) całkowita szybkość wydalania nerkowego mesalazyny i N-Ac-5-ASK w ciągu 24 godzin wynosiła około 60%. Frakcja niemetabolizowanej mesalazyny po podaniu doustnym wynosiła około 10%.

Właściwości farmakoterapeutyczne.

Wskazania.

• Choroba Leśniowskiego-Crohna: leczenie zaostrzeń.
• Zapalenie jelicia: leczenie zaostrzeń i zapobieganie nawrotom.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na mesalazynę, którykolwiek z substancji pomocniczych preparatu lub salicylanów, wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, ciężka niewydolność wątroby i/lub nerek, hemoragiczny diatez.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań nad interakcją lekową.

Podczas leczenia skojarzonego preparatem Salofalk i azatiopryną, 6-merkaptopuryną lub tioguaniną w niektórych badaniach zaobserwowano częstsze występowanie efektów mielosupresyjnych, co sugeruje możliwą interakcję, choć mechanizm tej interakcji nie został w pełni poznany. Zaleca się regularne monitorowanie poziomu leukocytów, a dawkowanie tiopuryn powinno być odpowiednio skorygowane.

Istnieją doniesienia, że mesalazyna może osłabić działanie przeciwkrzepliwe warfaryny.

Możliwe jest wzmocnienie działania hipoglikemizującego pochodnych sulfonylomocznika, toksycznego działania metotreksatu. Działanie furosemidu, spironolaktonu, sulfonamidów, ryfampicyny, leków moczopędnych (probenezydu i sulfineprazonu) może być osłabione. Mesalazyna może nasilać niepożądane działanie glikokortykosteroidów na błonę śluzową żołądka, zmniejszać wchłanianie derywatu.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy wykonywać badania krwi (pełny obraz krwi; wskaźniki funkcji wątroby, takie jak ALT lub AST; kreatynina w surowicy) oraz moczu (paski testowe, osad) według wyboru lekarza. Zaleca się kontrolę po 14 dniach od rozpoczęcia leczenia, a następnie dwa-trzy razy w odstępach 4 tygodni.

Jeśli wyniki badań są prawidłowe, rutynowe kontrole wystarczy wykonywać co 3 miesiące. W przypadku pojawienia się dodatkowych objawów, badania należy wykonać niezwłocznie.

Z ostrożnością należy stosować u chorych z zaburzeniami funkcji wątroby.

Z ostrożnością należy stosować Salofalk u chorych z zaburzeniami funkcji nerek. Konieczna jest regularna kontrola funkcji nerek, a w szczególności oznaczanie stężenia azotu moczanowego we krwi i kreatyniny u pacjentów z białkomoczem.

Podczas stosowania mezosalazyny odnotowano przypadki nefrolitiozy, w tym powstawanie kamieni zawierających 100 % mezosalazyny. Zaleca się zapewnienie odpowiedniego przyjmowania płynów w trakcie leczenia.

W przypadku pogorszenia funkcji nerek w trakcie leczenia należy uwzględnić wywołaną mezosalazyną toksyczność nerek.

Pacjenci z chorobami płuc, w szczególności z astmą, powinni być pod opieką lekarza w trakcie leczenia tabletkami Salofalk.

Niepożądane ciężkie reakcje skórne

Zgłaszano przypadki niepożądanych ciężkich reakcji skórnych, w tym zespółu Stevensa–Johnsona (SJS) i toksycznego martwiczenia nabłonka (TEN), związanych z leczeniem mezosalazyną. Należy natychmiast przerwać przyjmowanie mezosalazyny przy pierwszych objawach ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka skórna, uszkodzenia błon śluzowych lub jakiekolwiek inne objawy nadwrażliwości.

Pacjenci, którzy mieli reakcje nadwrażliwości, w tym drgawki, ostry ból brzucha, gorączkę, silny ból głowy i wysypkę, na leki zawierające sulfasalazynę, powinni być pod obserwacją od samego początku leczenia tabletkami Salofalk. Jeśli wystąpią reakcje ostrej nietolerancji, takie jak drgawki, ostry ból brzucha, gorączka, silny ból głowy i wysypka, leczenie należy natychmiast przerwać.

W rzadkich przypadkach u pacjentów, którzy przeszli resekcję jelita / operację jelita w odcinku ileocekalnym z usunięciem zastawki ileocekalnej, stwierdzono, że tabletki Salofalk w dawce 250 mg były wydalane nierozpuszczone w stolcu z powodu nadmiernie szybkiego przejścia przez jelita.

Salofalk, tabletki 250 mg. Jedna tabletka o opóźnionym uwalnianiu Salofalk zawiera 48 mg sodu, co odpowiada 2,4 % zalecanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki spożycia sodu. Maksymalna dzienna dawka tego leku odpowiada 42,9 % zalecanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki spożycia sodu. Uważa się, że tabletki Salofalk zawierają wysoką ilość sodu. Należy to uwzględnić u pacjentów przestrzegających diety ograniczającej spożycie sodu (dieta niskosodowa).

Nie ma potrzeby zmniejszania dawki u pacjentów w wieku podeszłym.

Salofalk, tabletki 500 mg. Jedna tabletka o opóźnionym uwalnianiu Salofalk zawiera 2,1 mmol (49 mg) sodu, co odpowiada 2,5 % zalecanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki spożycia sodu. Maksymalna dzienna dawka tego leku odpowiada 22 % zalecanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki spożycia sodu. Uważa się, że tabletki Salofalk zawierają wysoką ilość sodu. Należy to uwzględnić u pacjentów przestrzegających diety ograniczającej spożycie sodu (dieta niskosodowa).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Dane dotyczące przyjmowania tabletek o opóźnionym uwalnianiu Salofalk przez kobiety w ciąży są ograniczone. Jednak dane dotyczące stosowania mezosalazyny u ograniczonej liczby ciężarnych wskazują na brak niepożądanych skutków na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu i/lub noworodka. Obecnie inne dane epidemiologiczne dotyczące leku nie są dostępne. W jednym przypadku po długotrwałym stosowaniu mezosalazyny w wysokiej dawce (2–4 g doustnie) w trakcie ciąży zgłoszono niewydolność nerek u noworodka. Zgłaszano zaburzenia ze strony układu krwiotwórczego (leukopenia, trombocytopenia, anemia) u noworodków matek stosujących mezosalazynę.

Badania na zwierzętach po doustnym przyjmowaniu mezosalazyny nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego niekorzystnego wpływu na ciążę, rozwój embrionu/płodu, poród lub rozwój poporodowy.

Tabletki Salofalk 250 mg i 500 mg należy przyjmować w trakcie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść z leczenia przewyższa możliwy ryzyko.

N-acetylo-5-aminosalicylan i w mniejszym stopniu mezosalazyna są wydzielane z mlekiem matki. Obecnie istnieje tylko ograniczone doświadczenie z zastosowania leku u kobiet w okresie karmienia piersią. Nie można wykluczyć reakcji nadwrażliwości, takich jak biegunka, u niemowlęcia karmionego piersią. Dlatego tabletki Salofalk można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść z leczenia przewyższa możliwy ryzyko. Jeśli u niemowlęcia karmionego piersią rozwinie się biegunka, karmienie piersią należy przerwać.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie obserwowano wpływu na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi mechanizmami. Jeśli podczas leczenia wystąpi zawroty głowy, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Salofalk, 250 mg

Dorośli i pacjenci w wieku podeszłym

W leczeniu przewlekłych chorób zapalnych jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego) można stosować zarówno tabletki Salofalk 250 mg, jak i Salofalk 500 mg.

W przypadku konieczności podania dawki przekraczającej 1,5 g mezalazyny na dobę, zaleca się stosowanie tabletek Salofalk 500 mg.

W zależności od potrzeb klinicznych w każdym przypadku, w leczeniu dorosłych zaleca się następujące dawki dobowe:

Dzieci w wieku do 6 lat

Tabletek Salofalk nie należy stosować u dzieci w wieku do 6 lat. Dane dotyczące stosowania leku u dzieci w wieku od 6 do 18 lat są ograniczone.

Dzieci w wieku od 6 lat

W ostrym napadzie, w zależności od ciężkości choroby, dawkę ustala się w przedziale 30–50 mg mesalazyny/kg masy ciała/doba, podzieloną na 3 dawki. Maksymalna dawka to 75 mg mesalazyny/kg masy ciała/doba. Całkowita dzienna dawka nie powinna przekraczać maksymalnej dawki dla dorosłych.

W profilaktyce nawrotów (nieswoiste zapalenie okrężnicy) lek stosuje się indywidualnie, począwszy od dawki 15–30 mg mesalazyny/kg masy ciała/doba, podzielonej na 2–3 dawki. Całkowita dzienna dawka nie powinna przekraczać maksymalnej dawki dla dorosłych.

Dzieciom o masie ciała do 40 kg zaleca się przyjmowanie połowy dawki przeznaczonej dla dorosłych, dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg – standardowej dawki dla dorosłych.

W leczeniu dzieci w wieku od 6 lat zaleca się następujące dawki dobowe:

Salofalk, 500 mg

Jeśli zalecana dawka przekracza 1,5 g mesalazyny na dobę, zazwyczaj stosuje się tabletki Salofalk 500 mg.

Dorośli i pacjenci w wieku starszym

W zależności od potrzeb klinicznych w poszczególnych przypadkach zaleca się następujące dawki dobowe:

Dzieci w wieku do 6 lat

Tabletek Salofalk nie należy stosować u dzieci w wieku do 6 lat. Dane dotyczące stosowania leku u dzieci w wieku od 6 do 18 lat są ograniczone.

Dzieci w wieku od 6 lat

W ostrym zaostrzeniu, w zależności od ciężkości choroby, stosuje się dawkę 30–50 mg mezalazyny/kg masy ciała/doba, podzieloną na 3 dawki. Maksymalna dawka to 75 mg mezalazyny/kg masy ciała/doba. Całkowita dobowa dawka nie powinna przekraczać maksymalnej dawki dla dorosłych.

W celu zapobiegania nawrotom (nieswoisty zapalenie jelita grubego) lek stosuje się indywidualnie, rozpoczynając od dawki 15–30 mg mezalazyny/kg masy ciała/doba, podzielonej na 2–3 dawki. Całkowita dobowa dawka nie powinna przekraczać maksymalnej dawki dla dorosłych.

Dzieciom o masie ciała do 40 kg zaleca się przyjmowanie połowy dawki dorosłych, dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg – standardową dawkę dla dorosłych.

W zależności od potrzeb klinicznych i masy ciała dziecka (do 40 kg) należy podjąć decyzję, który rodzaj tabletek ma być stosowany: Salofalk 250 mg lub Salofalk 500 mg.

Ogólne zalecenia dotyczące stosowania

Tabletki Salofalk należy przyjmować rano, w południe i wieczorem, godzinę przed posiłkiem. Tabletki należy połykać całe, nie żując, z odpowiednią ilością płynu.

Tabletki Salofalk należy przyjmować regularnie i nieprzerwanie, zarówno w ostrym stanie zapalnym, jak i przy długotrwałym stosowaniu w celu osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego.

Czas trwania leczenia określa lekarz.

W celu utrzymania remisji przy zapaleniu jelita grubego dawkę można zmniejszyć do 1,5 g mezalazyny na dobę (dorośli i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg) lub do 0,75 mg mezalazyny na dobę (dzieci/podstarzy).

Dzieci.

Tabletek Salofalk nie należy stosować u dzieci w wieku do 6 lat. Dane dotyczące stosowania leku u dzieci w wieku od 6 do 18 lat są ograniczone.

Przedawkowanie.

Do tej pory nie odnotowano przypadków zatrucia ani nie znano specyficznych środków przeciwdziałających zatruciu.

Istnieją doniesienia o przypadkach przedawkowania (np. samobójcze przyjęcie wysokiej doustnej dawki mezalazyny), które nie wskazują na toksyczność nerek lub wątroby. Nie istnieje specyficzny antydotum; leczenie powinno mieć charakter objawowy i wspomagający. W razie potrzeby stosuje się dożylne wlewanie elektrolitów (wymuszone moczowanie).

Działania niepożądane.

*Zobacz sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

Możliwe są również zmęczenie, parestezje, metheMOGlobinemIA, długotrwały biegunk, nasilenie objawów kolitu.

Mechanizm rozwoju zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia osierdzia, zapalenia trzustki, zapalenia nerek i zapalenia wątroby w związku z zastosowaniem mesalazyny jest nieznany; może mieć on podłoże alergiczne.

Należy zaznaczyć, że niektóre z tych zaburzeń mogą być spowodowane samym stanem zapalnym jelita.

Zgłaszano występowanie niepożądanych ciężkich reakcji skórnych, w tym zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ) i toksyczny epidermalny nekroliozy (TEN), związane z leczeniem mesalazyną (zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Podatność na działanie światła

Zgłaszano cięższe reakcje u pacjentów z wcześniejszymi chorobami skóry, takimi jak atopowe zapalenie skóry czy ekzema.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu do obrotu leku jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby uprawnione do wykonywania zawodu medycznego proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzeń działań niepożądanych poprzez:

Bundesinstitut für Arzneimittel und Medizinprodukte

(Federalny Instytut Leków i Wyrobów Medycznych)

Wydział Farmakologii

Kurt-Georg-Kiesinger-Allee 3

53175 Bonn

www.bfarm.de

Okres ważności. 3 lata. Nie stosować po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie. Po 10 tabletów w blisterze; po 5 lub 10 blisterów w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Dr. Falk Pharma GmbH / Dr. Falk Pharma GmbH.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby firmy.

Leinenweberstrasse 5, 79108 Freiburg, Niemcy / Leinenweberstrasse 5, 79108 Freiburg, Germany.