Rapira® 200

INSTRUKCJA dotyczāca stosowania leku RAPIRA® 200 (RAPIRA200)

Skład:

substancja czynna: acetylocysteina;

1 saszetka zawiera acetylocysteiny 200 mg;

substancje pomocnicze: sorbitol (E 420), aspartam (E 951), ryboflawina (E 101), aromat pomarańczowy.

Postać leku. Proszek do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek jasnożółty z kremowym odcieniem, bez obcych zanieczyszczeń mechanicznych, o charakterystycznym pomarańczowym, lekko siarkowym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki mukolityczne. Kod ATC R05C B01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

N-acetylo-L-cysteina (AC) wykazuje wyraźne działanie mukolityczne na wydzieliny śluzowe i śluzowo-gnoiste dzięki depolimeryzacji kompleksów mukoproteidowych i kwasów nukleinowych, które nadają lepkość składnikom mokrej i ropnej wydzieliny oraz innym sekretom. Dodatkowe właściwości: obniżenie indukowanej hiperplazji komórek produkujących śluz, zwiększenie produkcji surfaktantu dzięki stymulacji pneumocytów typu II, stymulacja aktywności aparatu mukocyliarnego, co sprzyja poprawie klirensu mukocyliarnego.

N-acetylo-L-cysteina wykazuje również bezpośrednie działanie antyoksydacyjne dzięki obecności nukleofilowej wolnej grupy tiolowej (SH), która może bezpośrednio oddziaływać z grupami elektrofilowymi rodników tlenowych. AC zapobiega inaktywacji α-1-antytrypsyny – enzymu hamującego elastazę – przez kwas chlorowonawy (HOCl), silny utleniacz produkowany przez mieleoperozydazę aktywowanych fagocytów.

Ponadto struktura cząsteczkowa AC umożliwia jej łatwe przenikanie przez błony komórkowe. Wewnątrz komórki AC ulega deacetylacji z powstaniem L-cysteiny, aminokwasu niezbędnego do syntezy glutationu. Ponadto AC, będąc prekursorem glutationu, wykazuje pośrednie działanie antyoksydacyjne. Glutation jest silnie aktywnym tripeptydem, powszechnie występującym w różnych tkankach zwierzęcych i niezbędnym do zachowania funkcjonalności komórki oraz jej morfologicznej integralności. W rzeczywistości stanowi on część najważniejszego wewnętrznokomórkowego mechanizmu ochrony przed rodnikami tlenowymi, zarówno egzo-, jak i endogennymi, oraz niektórymi substancjami cytotoksycznymi, w tym paracetamolem.

Paracetamol wykazuje działanie cytotoksyczne poprzez postępujące obniżanie stężenia glutationu. AC odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu glutationu, w ten sposób wzmacniając ochronę komórkową. W związku z tym AC stanowi specyficzny antydotum w zatruciach paracetamolem.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) przyjmowanie 1200 mg AC na dobę przez 6 tygodni prowadziło do istotnego wzrostu objętości wdechu oraz pojemności życiowej płuc (FVC), prawdopodobnie w wyniku zmniejszenia zatrzymania powietrza.

U pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF) stosowanie acetylocysteiny doustnie, 600 mg trzy razy na dobę przez rok, w połączeniu ze standardową terapią IPF (prednizolon i azatiopryna), sprzyjało zachowaniu pojemności życiowej płuc (FVC) oraz zdolności dyfuzyjnej płuc, mierzonej metodą jednorazowego wdechu tlenku węgla.

W formie terapii inhalacyjnej przez rok AC sprzyjał zmniejszeniu nasilenia postępu choroby u pacjentów z IPF.

Przy zastosowaniu w bardzo wysokich dawkach (do 3000 mg dziennie przez 4 tygodnie) u pacjentów z mukowiscydozą AC nie wykazywał istotnego działania toksycznego.

Efektywność antyoksydacyjna AC wiązana jest z wyraźnym obniżeniem aktywności elastazy w wydzielinie, co jest najważniejszym wskaźnikiem funkcji płuc u pacjentów z mukowiscydozą. Ponadto podczas leczenia obserwowano zmniejszenie liczby neutrofili w drogach oddechowych oraz zmniejszenie liczby aktywnie wydzielających ziarniste neutrofile bogate w elastazę.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

U człowieka po podaniu doustnym acetylocysteina jest całkowicie wchłaniana. Ze względu na metabolizm w ścianach jelita oraz efekt pierwszego przejścia biodostępność acetylocysteiny po podaniu doustnym jest bardzo niska (około 10%). Nie stwierdzono różnic między różnymi postaciami leku. U pacjentów z różnymi chorobami oddechowymi i sercowymi maksymalne stężenie AC w osoczu krwi osiągane jest po 1–3 godzinach od podania i pozostaje wysokie przez 24 godziny.

Rozkład

Acetylocysteina rozkłada się w organizmie zarówno w postaci niezmienionej (20%), jak i w postaci metabolitów (aktywnych) (80%), przy czym głównie wykrywana jest w wątrobie, nerkach, płucach i sekrecie oskrzelowym. Objętość rozkładu AC wynosi od 0,33 do 0,47 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi wynosi około 50% po 4 godzinach od podania i zmniejsza się do 20% po 12 godzinach.

Metabolizm i wydalanie

Po doustnym podaniu AC jest szybko i intensywnie metabolizowana w ścianach jelita i w wątrobie. Powstały metabolit, cysteina, uznaje się za aktywny. Następnie acetylocysteina i cysteina są metabolizowane tym samym szlakiem. Około 30% dawki wydala się z moczem. T1/2 AC wynosi 6,25 godziny.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie chorób ostrej i przewlekłej choroby układu oskrzelowo-płucnego towarzyszącej zwiększonemu wydzielaniu się wydzieliny.

Przedawkowanie paracetamolem.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na acetyle cysteiny lub którykolwiek z substancji pomocniczych.

Wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, krwawienie z dróg oddechowych, krwawienie płucne.

Wiek dziecięcy do 2 lat.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie zaleca się rozpuszczania acetyle cysteiny w jednym pojemniku z innymi lekami. Badania interakcji prowadzono wyłącznie na dorosłych.

Stosowanie środków przeciwhistaminowych razem z acetylem cysteiny może nasilić stasis wydzieliny z powodu hamowania odruchu kasłowego.

Węgiel aktywny zmniejsza skuteczność acetyle cysteiny.

Dotychczasowe informacje o inaktywacji antybiotyków przez acetyle cysteiny pochodzą wyłącznie z badań in vitro przy bezpośrednim mieszaniu substancji. W razie potrzeby jednoczesnego stosowania acetyle cysteiny i jakichkolwiek leków doustnych (w tym antybiotyków) należy je przyjmować w odstępie co najmniej 2 godzin. Nie dotyczy to lorakarbefu.

Podczas jednoczesnego przyjmowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny zaobserwowano znaczną hipotensję tętniczą i rozszerzenie tętnicy skroniowej. W razie potrzeby jednoczesnego stosowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny u pacjentów należy kontrolować ciśnienie tętnicze, które może mieć ciężki przebieg, oraz należy ich uprzedzić o możliwości wystąpienia bólu głowy.

Jednoczesne stosowanie acetyle cysteiny i karbamazepiny może prowadzić do wystąpienia stężenia subterapeutycznego karbamazepiny.

Acetyle cysteina może być donorem cysteiny i zwiększać poziom glutationu, który sprzyja detoksykacji wolnych rodników tlenu i niektórych substancji toksycznych w organizmie.

Wpływ na badania laboratoryjne

Acetyle cysteina może wpływać na badanie kolorymetryczne salicylanów oraz na oznaczenie ciał ketonowych w moczu.

Szczególne środki ostrożności.

Pacjentów z astmą oskrzelową należy dokładnie kontrolować w trakcie leczenia lekiem ze względu na możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli. W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli leczenie acetylocysteiną należy natychmiast przerwać.

Należy ostrożnie stosować lek u pacjentów z wywiadem wrzodu żołądka lub dwunastnicy, szczególnie w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków podrażniających błonę śluzową żołądka.

Acetylocysteinę należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z chorobami wątroby lub nerek w celu uniknięcia gromadzenia się związków azotowych w organizmie.

Acetylocysteina wpływa na metabolizm histaminy, dlatego nie należy stosować długotrwałej terapii u pacjentów z nietolerancją histaminy, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów nietolerancji (ból głowy, katar naczynioruchowy, świąd).

Stosowanie acetylocysteiny, głównie na początku leczenia, może spowodować rozcieńczenie wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie jej objętości. Jeżeli pacjent nie jest w stanie skutecznie odkasływać wydzieliny, konieczne są drenaż posturalny i aspiracja oskrzelowa.

Lekki zapach siarki nie jest objawem zmiany leku, lecz jest charakterystyczny dla substancji czynnej.

Środki mukolityczne mogą powodować obturację oskrzeli u dzieci poniżej 2. roku życia. Z powodu fizjologicznych cech układu oddechowego u dzieci tej grupy wiekowej zdolność samoistnego oczyszczania dróg oddechowych jest ograniczona. Dlatego nie należy stosować mukolityków u dzieci poniżej 2. roku życia.

Rapira® 200 zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z fenyloketonurią.

Lek zawiera sorbitol, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane kliniczne dotyczące stosowania acetylocysteiny u ciężarnych kobiet są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego negatywnego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród oraz rozwój poporodowy.

Z powodu środków ostrożności należy unikać stosowania leku Rapira® 200 w czasie ciąży.

Przed zastosowaniem leku w czasie ciąży należy porównać potencjalne ryzyko z oczekiwaną korzyścią.

Karmienie piersią

Brak informacji na temat przenikania substancji czynnej do mleka matki. Ryzyko dla niemowlęcia nie może być wykluczone.

Należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub o zaprzestaniu stosowania leku, biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści terapeutyczne dla kobiety.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie stwierdzono, aby acetylocysteina wpływała na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie innych urządzeń mechanicznych.

Sposób stosowania i dawki.

Dorosłym

400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki w zależności od stanu klinicznego.

Dzieciom

2–6 lat: 200–400 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki;

6–18 lat: 400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki.

W celu uzyskania odpowiedniej dawki pojedynczej należy stosować lek w odpowiednim dawkowaniu.

Proszek rozpuścić w 1/3 szklanki wody.

Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od charakteru choroby (ostra lub przewlekła).

Przedawkowanie paracetamolem

W ciągu pierwszych 10 godzin po przyjęciu substancji toksycznej należy jak najszybciej podać Rapira® 200 w dawce 140 mg/kg, następnie – 70 mg/kg co 4 godziny przez 1–3 dni.

Rapira® 200 należy przyjąć natychmiast po przygotowaniu roztworu.

Dzieci.

Lek można stosować u dzieci od 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Nie ma danych na temat przypadków przedawkowania postaci lekarskich acetylocysteiny stosowanych doustnie.

Ochotnicy przyjmowali 11,6 g acetylocysteiny na dobę przez 3 miesiące bez wystąpienia jakichkolwiek poważnych skutków ubocznych.

Acetylocysteina w dawce 500 mg/kg/na dobę nie powoduje przedawkowania.

Objawy.

Przedawkowanie może objawiać się dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności, wymioty i biegunka.

Leczenie.

Nie istnieje specyficzny antydotum w zatruciu acetylocysteiną, leczenie jest objawowe.

Efekty uboczne

Najczęstszymi efektami ubocznymi związanymi z doustnym przyjmowaniem acetylocysteiny są działania ze strony przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwościowe, w tym wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna/anafilaksa, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, wysypka i świąd, występowały rzadziej.

W poniższej tabeli działania niepożądane są sklasyfikowane według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie działania niepożądane są wymienione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.

W bardzo rzadkich przypadkach po podaniu acetylocysteiny donoszono o ciężkich reakcjach skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella. W większości przypadków inne leki mogą być bardziej prawdopodobną przyczyną wystąpienia zespołu skórno-słuzówkowego. Dlatego w przypadku pojawienia się jakichkolwiek nowych zmian na skórze lub błonach śluzowych należy skonsultować się z lekarzem i natychmiast przerwać stosowanie acetylocysteiny.

Zanotowano przypadki obniżenia agregacji płytek krwi, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska nie zostało ustalone.

Zgłaszanie niepożądanych reakcji

Zgłaszanie niepożądanych reakcji po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych niepożądanych reakcji oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Podczas rozpuszczania acetylocysteiny należy używać szklonego naczynia, unikając kontaktu z powierzchniami metalowymi i gumowymi.

Nie zaleca się rozpuszczania acetylocysteiny w jednym kubku z innymi lekami.

Opakowanie. Po 200 mg/1 g w saszetkach. Po 10 lub 20 saszetek w pudełku z tektury.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent. SPÓŁKA AKCYJNA „Farmak”.

Lokalizacja producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Cyrylowa 74.