Rapira® 100

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku RAPIRA® 100 (RAPIRA100)

Skład:

substancja czynna: acetylocysteina;

1 saszetka zawiera acetylocysteiny 100 mg;

substancje pomocnicze: sorbitol (E 420), aspartam (E 951), ryboflawina (E 101), aromatyzator z zapachem pomarańczy.

Postać leku. Proszek do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek jasnożółty z kremowym odcieniem, bez zanieczyszczeń mechanicznych, o charakterystycznym pomarańczowym zapachu z lekkim odcieniem siarkowodoru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki mukolityczne. Kod ATC R05C B01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

N-acetylo-L-cysteina (AC) wykazuje wyraźne działanie mukolityczne na wydzieliny śluzowe i śluzowo-gnojne dzięki depolimeryzacji kompleksów mukoproteinowych i kwasów nukleinowych, które nadają lepką strukturę składnikom śluzu i innym wydzielinom. Dodatkowe właściwości: zmniejszenie indukowanej hiperplazji komórek śluzowych, zwiększenie produkcji surfaktantu poprzez stymulację pneumocytów typu II, stymulacja aktywności aparatu mukocyliarnego, co sprzyja poprawie klirensu mukocyliarnego.

N-acetylo-L-cysteina wywiera również bezpośrednie działanie przeciwutleniające dzięki obecności nukleofilowej wolnej grupy tiolowej (SH), która może bezpośrednio oddziaływać z grupami elektrofilowymi rodników tlenowych. AC zapobiega inaktywacji α-1-antytrypsyny – enzymu hamującego elastazę – przez kwas chlorowcowy (HOCl), silny utleniacz produkowany przez aktywne fagocyty zawierające mieleopereksydazę.

Ponadto struktura cząsteczki AC umożliwia jej łatwe przenikanie przez błony komórkowe. Wewnątrz komórki AC ulega deacetylacji z powstaniem L-cysteiny, niezbędnego aminokwasu do syntezy glutationu. Ponadto AC, jako prekursor glutationu, wykazuje pośrednie działanie przeciwutleniające. Glutation jest wysoce aktywnym tripeptydem występującym w różnych tkankach zwierzęcych i jest niezbędny do zachowania funkcjonalności komórki i jej morfologicznej integralności. Stanowi on istotny element najważniejszego wewnętrznokomórkowego mechanizmu ochrony przed rodnikami tlenowymi, zarówno egzo-, jak i endogennymi, oraz niektórymi substancjami cytotoksycznymi, w tym paracetamolem.

Paracetamol wywiera działanie cytotoksyczne poprzez postępujące zmniejszanie stężenia glutationu. AC odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu glutationu, w ten sposób wzmocniając ochronę komórkową. W związku z tym AC stanowi specyficzny antydotum w zatruciach paracetamolem.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) przyjmowanie 1200 mg AC na dobę przez 6 tygodni prowadziło do istotnego wzrostu objętości wdechu i przewidywanej pojemności życiowej płuc (FZEL), być może w wyniku zmniejszenia zatrzymania powietrza.

U pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IWP) stosowanie acetylocysteiny doustnie w dawce 600 mg 3 razy na dobę przez rok, w połączeniu ze standardową terapią IWP (prednizolon i azatiopryna), sprzyjało zachowaniu pojemności życiowej płuc (PŻP) i zdolności dyfuzyjnej płuc, mierzonej metodą jednowdechową tlenku węgla.

W formie terapii inhalacyjnej przez rok AC sprzyjał zmniejszeniu tempa postępowania choroby u pacjentów z IWP.

Stosowanie bardzo wysokich dawek (do 3000 mg dziennie przez 4 tygodnie) u pacjentów z mukowiscydozą nie wywołało istotnych działań toksycznych.

Efektywność przeciwutleniająca AC wiązana jest z wyraźnym zmniejszeniem aktywności elastazy w wydzielaniu z oskrzeli, co jest najważniejszym wskaźnikiem funkcji płuc u pacjentów z mukowiscydozą. Ponadto podczas leczenia zaobserwowano zmniejszenie liczby neutrofili w drogach oddechowych oraz zmniejszenie liczby aktywnych neutrofili wydzielających granulki bogate w elastazę.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

U człowieka po podaniu doustnym acetylocysteina jest całkowicie wchłaniana. Ze względu na metabolizm w ścianach jelita i efekt pierwszego przejścia, dostępność biologiczna acetylocysteiny po podaniu doustnym jest bardzo niska (około 10%). Nie wykazano różnic pomiędzy różnymi formami leku. U pacjentów z różnymi chorobami oddechowymi i sercowymi maksymalne stężenie AC w osoczu osiągane jest po 1–3 godzinach po podaniu i pozostaje wysokie przez 24 godziny.

Rozkład

Acetylocysteina rozkłada się w organizmie zarówno w postaci niezmienionej (20%), jak i w postaci metabolitów (aktywnych) (80%), przy czym głównie wykrywana jest w wątrobie, nerkach, płucach i wydzielinie oskrzowej. Objętość rozkładu AC wynosi od 0,33 do 0,47 l/kg. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50% po 4 godzinach od podania i zmniejsza się do 20% po 12 godzinach.

Metabolizm i wydalanie

Po podaniu doustnym AC szybko i intensywnie metabolizuje się w ścianach jelita i w wątrobie. Powstały metabolit – cysteina – uznaje się za aktywny. Dalszy metabolizm acetylocysteiny i cysteiny odbywa się tym samym szlakiem. Około 30% dawki wydalane jest z moczem. T1/2 AC wynosi 6,25 godziny.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie ostrych i przewlekłych chorób układu oskrzelowo-płucnego towarzyszących zwiększonemu wydzielaniu się wydzieliny.

Przedawkowanie paracetamolem.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na acetyle cysteiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Wrzodowa choroba żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, krwawienie z płuc, krwotoka płucna.

Wiek dziecięcy do 2 lat.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Nie zaleca się rozpuszczania acetyle cysteiny w jednym pojemniku z innymi lekami.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie na dorosłych.

Stosowanie acetyle cysteiny razem z lekami przeciwkaszlowymi może nasilić staz wydzieliny z powodu tłumienia odruchu kaszlowego.

Węgiel aktywowany zmniejsza skuteczność acetyle cysteiny.

Doniesienia o inaktywacji antybiotyków przez acetyle cysteinę pochodzą dotychczas jedynie z badań in vitro przy bezpośrednim mieszaniu substancji. W razie konieczności jednoczesnego stosowania acetyle cysteiny i jakichkolwiek leków doustnych (w tym antybiotyków) należy je przyjmować w odstępie co najmniej 2 godzin. Nie dotyczy to lorakarbefu.

Podczas jednoczesnego przyjmowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny zaobserwowano znaczną hipotensję tętniczą i rozszerzenie tętnicy skroniowej. W razie konieczności jednoczesnego stosowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny u pacjentów należy kontrolować hipotensję tętniczą, która może mieć ciężki przebieg, oraz należy ich uprzedzić o możliwości wystąpienia bólu głowy.

Jednoczesne stosowanie acetyle cysteiny i karbamazepiny może prowadzić do pojawienia się subterapeutycznego poziomu karbamazepiny.

Acetyle cysteina może być donorem cysteiny i zwiększać poziom glutationu, co sprzyja detoksykacji wolnych rodników tlenu oraz niektórych toksycznych substancji w organizmie.

Wpływ na badania laboratoryjne

Acetyle cysteina może wpływać na kolorymetryczne badanie salicylanów oraz na oznaczanie ciał ketonowych w moczu.

Szczególne środki ostrożności.

Pacjenci z astmą oskrzelową powinni być pod ścisłym nadzorem podczas leczenia lekiem ze względu na możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli. W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli leczenie acetylocysteiną należy natychmiast przerwać.

Należy ostrożnie stosować lek u pacjentów z wywiadem choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, szczególnie w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków drażniących błonę śluzową żołądka.

Acetylocysteinę należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z chorobami wątroby lub nerek w celu uniknięcia gromadzenia się związków azotowych w organizmie.

Acetylocysteina wpływa na metabolizm histaminy, dlatego nie należy przepisywać długotrwałej terapii pacjentom z nietolerancją histaminy, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów nietolerancji (bóle głowy, katar naczynioruchowy, świąd).

Stosowanie acetylocysteiny, głównie na początku leczenia, może spowodować rozcieńczenie wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie jej objętości. Jeżeli pacjent nie jest w stanie skutecznie odkasływać wydzieliny, konieczne są drenaż posturalny i oskrzelowe odsysanie wydzieliny.

Lekki zapach siarki nie jest objawem zmiany leku, lecz jest charakterystyczny dla substancji czynnej.

Środki mukolityczne mogą powodować obturację oskrzeli u dzieci poniżej 2. roku życia. Z powodu fizjologicznych cech układu oddechowego u dzieci tej grupy wiekowej zdolność samoistnego oczyszczania dróg oddechowych z wydzieliny jest ograniczona. Dlatego nie należy stosować mukolityków u dzieci poniżej 2. roku życia.

Rapira® 100 zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z fenyloketonurią.

Lek zawiera sorbitol, dlatego nie należy go przyjmować pacjentom z dziedziczną nietolerancją fruktozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane kliniczne dotyczące stosowania acetylocysteiny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego negatywnego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród oraz rozwój poporodowy.

Ze środków ostrożności należy unikać stosowania leku Rapira® 100 w okresie ciąży.

Przed zastosowaniem leku w okresie ciąży potencjalne ryzyko należy porównać z oczekiwaną korzyścią.

Karmienie piersią

Brak informacji na temat przenikania substancji czynnej do mleka matki. Ryzyko dla noworodka nie może być wykluczone.

Należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub o zaprzestaniu stosowania leku / odmowie jego stosowania, biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści terapii dla kobiety.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie ma potwierdzenia, że acetylocysteina wpływa na zdolność prowadzenia samochodu lub innych mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli

400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki w zależności od stanu klinicznego.

Dzieci

2–6 lat: 200–400 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki;

6–18 lat: 400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki.

Proszek rozpuszczać w 1/3 szklanki wody.

Długość leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od charakteru choroby (ostra lub przewlekła).

Przeciwskazanie przy przedawkowaniu paracetamolem

W ciągu pierwszych 10 godzin po przyjęciu toksycznej substancji jak najszybciej podać Rapira® 100 w dawce 140 mg/kg, następnie – 70 mg/kg co 4 godziny przez 1–3 dni.

Rapira® 100 należy przyjąć natychmiast po przygotowaniu roztworu.

• Dzieci.*

Stosować u dzieci od 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Nie ma danych dotyczących przypadków przedawkowania leków zawierających acetylocysteina przeznaczonych do doustnego stosowania.

Badacze przyjmowali 11,6 g acetylocysteiny na dobę przez 3 miesiące bez wystąpienia jakichkolwiek poważnych działań niepożądanych.

Acetylocysteina w dawce 500 mg/kg/doba nie powoduje przedawkowania.

Objawy.

Przedawkowanie może objawiać się objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka.

Leczenie.

Nie istnieje specyficzny antydotum w zatruciu acetylocysteiną, leczenie jest objawowe.

Efekty uboczne.

Najczęstszymi efektami ubocznymi związanymi z doustnym przyjmowaniem acetylocysteiny są reakcje przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna/anafilakso-idna, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, wysypka i świąd, występowały rzadziej.

W poniższej tabeli efekty uboczne podano według klas narządów i częstości występowania (bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie efekty uboczne wymieniono w kolejności zmniejszającego się nasilenia.

W bardzo rzadkich przypadkach po podawaniu acetylocysteiny donoszono o ciężkich reakcjach skórnych, takich jak np. zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella. W większości przypadków przynajmniej jeden inny lek może być bardziej prawdopodobną przyczyną wystąpienia zespołu skórno-błoniowego. Dlatego w przypadku pojawienia się jakichkolwiek nowych zmian na skórze lub błonach śluzowych należy skonsultować się z lekarzem i natychmiast przerwać przyjmowanie acetylocysteiny.

Obserwowano przypadki obniżenia agregacji płytek krwi, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska nie zostało ustalone.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Podczas rozpuszczania acetylocysteiny należy używać szklanego naczynia, unikać kontaktu z powierzchniami metalowymi i gumowymi.

Nie zaleca się rozpuszczania acetylocysteiny w jednym kubku z innymi lekami.

Opakowanie. Po 100 mg/0,5 g w saszetkach. Po 10 lub 20 saszetek w pudełku z tektury.

Kategoria dystrybucji. Bez recepty.

Producent. AО «Farmak».

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.