Prostan

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU PROSTAN (PROSTAN)

Skład:

substancja czynna: finasteryd;

1 tabletka zawiera 5 mg finasterydu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, povidon 25, sodowa sól kroskarboksymetylocelulozy, stearynian magnezu, celuloza mikrokryształowa, hipromeloza (hydroksypropylometyloceluloza), glikol propylenowy, dwutlenek tytanu (E 171), polisorbat 80, talk, polietylenoglikol 6000 (makrogol 6000), barwnik Poncée 4R (E 124).

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletka o kształcie okrągłym, powlekana, o barwie różowoczerwonej, z obu stron wypukła; przy podglądzie w powiększeniu po złamaniu widać jądro otoczone jednym ciągłym warstwą.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki stosowane w łagodnym przerostie prostaty.

Kod ATC G04C B01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Finasteryd to specyficzny inhibitor reduktazy 5-alfa typu II, enzymu wewnątrzkomórkowego, który przekształca testosteron w bardziej aktywny androgen – dihydrotestosteron (DHT). Wzrost prostaty w dobrej jakości hiperplazji gruczołu krokowego (DHGK) zależy od przekształcania testosteronu w DHT w tkankach prostaty. Finasteryd skutecznie obniża poziom DHT zarówno krążącego, jak i wewnątrzprostatycznego. Finasteryd nie wiąże się z receptorami androgenowymi.

U pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi objawami DHGK, powiększoną prostatą oraz niską objętością resztkową moczu lek zmniejszał częstość występowania nagłego zatrzymania oddawania moczu oraz konieczność interwencji chirurgicznych (transuretralna resekcja prostaty i prostatyktomia). Objawiało się to poprawą o 2 punkty w skali oceny objawów QUASI-AUA (zakres 0-34), istotną regresją objętości prostaty oraz zwiększeniem szybkości przepływu moczu.

Badaniami potwierdzono, że w porównaniu z placebo leczenie finasterydem, doksazozyną lub ich kombinacją istotnie zmniejsza ryzyko klinicznego postępowania DHGK. Ryzyko wystąpienia ostrego zatrzymania oddawania moczu jest niższe w grupach przyjmujących finasteryd, doksazozynę oraz ich kombinację w porównaniu z grupą placebo.

Farmakokinetyka.

U mężczyzn po jednorazowym doustnym podaniu dawki finasterydu znakowanego izotopami węgla 14C, 39 % podanej dawki wydalało się z moczem w postaci metabolitów (prawdopodobnie z moczem wydalała się również niewielka ilość niezmienionego finasterydu), 57 % dawki wydalało się z kałem. Badaniami ustalono również, że dwa metabolity finasterydu wykazują słabsze działanie hamujące wobec reduktazy 5-alfa. Biodostępność finasterydu po podaniu doustnym wynosi około 80 %. Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność leku. Maksymalne stężenie finasterydu w osoczu osiągane jest około 2 godziny po podaniu doustnym. Wchłanianie leku z przewodu pokarmowego kończy się w ciągu 6–8 godzin po jego podaniu. Okres półwyluwania finasterydu z osocza wynosi średnio 6 godzin. Wiązanie z białkami osocza – 93 %. Klirens systemowy wynosi około 165 ml/min, objętość rozprzestrzenienia – 76,1 litra.

U pacjentów w wieku podeszłym szybkość wydalania finasterydu jest nieco obniżona. U mężczyzn w wieku powyżej 70 lat okres półwyluwania finasterydu wynosi około 8 godzin, podczas gdy u osób w wieku od 18 do 60 lat – 6 godzin. Jednak nie jest to podstawą do zmniejszania dawki leku u osób starszych.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (klirens kreatyniny – od 9 do 55 ml/min) nie stwierdzono różnic w szybkości wydalania jednorazowej dawki finasterydu znakowanego izotopami węgla 14C w porównaniu do zdrowych ochotników. Wiązanie z białkami osocza we wspomnianych grupach pacjentów również nie różniło się. Jest to spowodowane tym, że u pacjentów z niewydolnością nerek frakcja metabolitów finasterydu, która w warunkach normalnych wydala się z moczem, wydala się z kałem. Potwierdza to zwiększenie się ilości metabolitów finasterydu w kale tych pacjentów przy jednoczesnym obniżeniu ich stężenia w moczu. Dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie wskazany jest hemodializa, nie jest wymagana korekta dawki leku.

Brak danych dotyczących farmakokinetyki leku u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Finasteryd przenika przez barierę krew-mózg. Niewielką ilość finasterydu wykryto w płynie nasieniowym.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie i kontrola łagodnego powiększenia prostaty (LPP) u pacjentów z powiększoną gruczołem krokowym w celu:

• zmniejszenia rozmiarów (regresji) powiększonej gruczołu, poprawy odpływu moczu oraz zmniejszenia objawów związanych z LPP;
• zmniejszenia ryzyka wystąpienia ostrej retencji moczu oraz konieczności interwencji chirurgicznej, w tym resekcji przezcewkowej gruczołu krokowego czy prostatektomii.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na finasteryd lub którykolwiek składnik preparatu.

Prostan jest przeciwwskazany w ciąży i u kobiet potencjalnie ciężarnych (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Prostan nie jest wskazany do stosowania u kobiet i dzieci.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji z innymi lekami. Finasteryd nie wywiera istotnego wpływu na układ enzymatyczny metabolizujący leki związane z cytochromem P450. Choć ryzyko wpływu finasterydu na farmakokinetykę innych leków ocenia się jako niskie, istnieje możliwość, że inhibitory i induktory cytochromu P450 3A4 będą wpływać na stężenie finasterydu we krwi. Jednak biorąc pod uwagę ustalone parametry bezpieczeństwa, jakiejkolwiek zwiększenie stężenia finasterydu związanego z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów cytochromu P450 3A4 mało prawdopodobne jest, aby miało znaczenie kliniczne. U ludzi przetestowano związki takie jak propranolol, digoksyna, gliburyda, warfaryna, teofilina i antypiryna; nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji.

Szczególne środki ostrożności.

Ogólne środki ostrożności

Należy dokładnie monitorować stan pacjentów z dużą objętością szczątkową moczu i/lub znacznie obniżonym odpływem moczu ze względu na możliwość rozwoju choroby obturacyjnej układu moczowego.

Wpływ leku na poziom antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) i diagnostykę raka gruczołu krokowego

Do chwili obecnej nie udowodniono korzystnego wpływu klinicznego leczenia finasterydem u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego. Pacjenci z adenomą gruczołu krokowego i podwyższonym poziomem PSA byli poddawani obserwacji w trakcie kontrolowanych badań klinicznych, w tym wielokrotnemu oznaczaniu PSA i biopsji gruczołu krokowego. W tych badaniach leczenie finasterydem nie wpływało na częstość wykrywania raka gruczołu krokowego. Ogólna częstość występowania raka gruczołu krokowego istotnie nie różniła się między grupami pacjentów przyjmujących finasteryd i placebo.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w trakcie leczenia lekiem Prostan zaleca się badanie pacjentów metodą ręczną przez odbyt oraz innymi metodami w celu wykluczenia raka gruczołu krokowego. Oznaczanie stężenia PSA w surowicy stosuje się również do wykrywania raka prostaty. Ogólnie, przy stężeniu PSA powyżej 10 ng/ml (Hybritech) zaleca się dokładne badanie pacjenta, w tym w razie potrzeby wykonanie biopsji. Przy stężeniu PSA w zakresie 4–10 ng/ml zaleca się dalsze badania pacjenta. Istnieje znaczne zachodzenie na siebie poziomów PSA u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego i u mężczyzn bez tej choroby. W związku z tym u mężczyzn z adenomą gruczołu krokowego normalne wartości PSA nie wykluczają raka gruczołu krokowego niezależnie od leczenia lekiem. Podstawowy poziom PSA poniżej 4 ng/ml nie wyklucza obecności raka prostaty.

Finasteryd powoduje obniżenie stężenia PSA w surowicy o około 50% u pacjentów z adenomą gruczołu krokowego, nawet w obecności raka prostaty. Należy uwzględnić to obniżenie przy ocenie poziomu PSA, ponieważ nie wyklucza ono współistniejącego raka prostaty. Obniżenie to dotyczy całego zakresu wartości PSA, choć może się ono różnić u poszczególnych pacjentów. U większości pacjentów przyjmujących lek przez 6 miesięcy lub dłużej, wartość PSA powinna być podwojona w porównaniu do normalnych wartości u osób nie przyjmujących tego leku. Taka korekta pozwala zachować czułość i swoistość oznaczania PSA i wykrywanie raka gruczołu krokowego.

W przypadku trwałego wzrostu poziomu PSA u pacjentów przyjmujących finasteryd 5 mg konieczne jest dokładne badanie w celu ustalenia przyczyn, w tym niestosowanie się do zaleceń dotyczących przyjmowania leku.

Wpływ leku na wyniki badań laboratoryjnych

Wpływ na poziom PSA

Poziom PSA w surowicy krwi koreluje z wiekiem pacjenta i objętością gruczołu krokowego, przy czym objętość gruczołu krokowego koreluje z wiekiem pacjenta. Przy ocenie laboratoryjnych wyników PSA należy wziąć pod uwagę fakt, że poziom PSA obniża się w trakcie leczenia lekiem. U większości pacjentów obserwuje się szybkie obniżenie poziomu PSA w pierwszych miesiącach leczenia, po czym poziom PSA ustabilizowuje się na nowym poziomie, który wynosi około połowy wartości podstawowej. Dlatego u pacjentów przyjmujących lek przez 6 miesięcy lub dłużej wartość PSA powinna być podwojona w porównaniu do normalnych wartości u osób nie przyjmujących leku.

Finasteryd nie zmniejsza istotnie procenta wolnego PSA (stosunku wolnego PSA do całkowitego). Stosunek wolnego do całkowitego PSA pozostaje stały nawet pod wpływem leku. Przy oznaczaniu procenta wolnego PSA stosowanego do diagnostyki raka prostaty korekta jego wartości nie jest konieczna.

Rak piersi u mężczyzn

W trakcie badań klinicznych oraz w okresie postmarketingu zgłaszano przypadki raka piersi u mężczyzn przyjmujących finasteryd 5 mg. Lekarze powinni poinstruować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania wszelkich zmian w tkankach piersi, takich jak obrzęk, ból, guzki, ginekomastia lub wydzielanie z brodawek.

Laktoza

Lek zawiera laktozę, dlatego pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktoazy lub zespołem niedowchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni go stosować.

Niewydolność wątroby

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę finasterydu nie był badany.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Prostan jest przeciwwskazany w czasie ciąży.

Kobiety, które mogą zajść w ciążę lub są w ciąży, powinny unikać kontaktu z rozdrobnionymi lub uszkodzonymi tabletkami Prostanu.

Istnieją dane o wydzielaniu się niewielkich ilości finasterydu ze spermy pacjenta przyjmującego finasteryd w dawce 5 mg/dobę. Nie wiadomo, czy sperma pacjenta leczonego finasterydem może negatywnie wpływać na płód płci męskiej. Jeśli partnerka seksualna pacjenta jest w ciąży lub może potencjalnie być w ciąży, pacjentowi zaleca się zapobieganie wpływowi spermy na partnerkę.

Ze względu na zdolność inhibitorów reduktazy 5-alfa typu II do hamowania przekształcania testosteronu w DHT, leki te, w tym finasteryd, mogą powodować zaburzenia rozwoju zewnętrznych narządów płciowych u płodu płci męskiej.

Tabletki Prostan są pokryte powłoką, która zapobiega kontaktowi z substancją czynną, o ile tabletki nie są rozdrobnione ani nie utraciły integralności.

Okres karmienia piersią.

Prostan nie jest wskazany dla kobiet. Nie wiadomo, czy finasteryd przenika do mleka matki.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi mechanizmów.

Nie wpływa na zdolność kierowania samochodem i pracy z mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Zalecana dawka – 1 tabletka 5 mg 1 raz dziennie. Przyjmować niezależnie od przyjmowania pokarmu.

Prostan można stosować jako monoterapię, a także w połączeniu z blokerem alfa-doksazozyną (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Czas leczenia określa lekarz indywidualnie. Pomimo że poprawa stanu pacjenta może być obserwowana wcześniej, do oceny skuteczności działania konieczne jest przyjmowanie leku przez co najmniej 6 miesięcy, po czym należy kontynuować leczenie.

Dla pacjentów w podeszłym wieku oraz dla chorych z niewydolnością nerek różnego stopnia nasilenia (zmniejszenie klirensu kreatyniny do 9 ml/min) nie jest wymagana korekta dawki.

Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Nie stosować u dzieci.

Dzieci.

Prostan jest przeciwwskazany u dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

U pacjentów, którzy stosowali finasteryd w dawce do 400 mg jednorazowo oraz finasteryd w dawce do 80 mg/dobę przez 3 miesiące, nie zaobserwowano żadnych niepożądanych skutków.

Nie istnieją specjalne zalecenia dotyczące leczenia przedawkowania finasterydu.

Niepożądane działania.

Najczęstsze niepożądane działania to impotencja i obniżenie libidna. Te działania niepożądane pojawiają się na początku leczenia i ustępują w dalszym jego ciągu u większości pacjentów.

Ze strony układu odpornościowego.

Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, pokrzywka i obrzęk Quinckego (w tym obrzęk warg, języka, gardła i twarzy).

Ze strony psychiki.

Obniżenie libidna, które może trwać po zakończeniu leczenia, depresja.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Przyspieszone bicie serca.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych.

Podwyższone stężenie enzymów wątrobowych.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych.

Wysypka, świąd, pokrzywka.

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych.

Impotencja, zaburzenia ejakulacji, ból i powiększenie gruczołów mlekowych, ból jąder, dysfunkcja erekcyjna, która może trwać po zakończeniu leczenia; bezpłodność męskie oraz/lub odwracalne zaburzenia jakości nasienia (po zakończeniu przyjmowania finasterydu donoszono o normalizacji lub poprawie jakości nasienia).

W badaniach klinicznych.

Zmniejszenie objętości ejakulatu.

Dodatkowo w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu na rynek donoszono o raku piersi u mężczyzn przyjmujących finasteryd. Należy niezwłocznie poinformować lekarza o wszelkich zmianach w tkance piersi, takich jak obrzęk, ból, ginekomastia lub wydzielanie z brodawek.

W porównaniu profili bezpieczeństwa monoterapii finasterydem (5 mg/dobę) i doksazozynem (4 lub 8 mg/dobę) z terapią skojarzoną finasterydem (5 mg/dobę) i doksazozynem (4 lub 8 mg/dobę) oraz placebo okazało się, że profil bezpieczeństwa i tolerancji terapii skojarzonej odpowiadał profilowi bezpieczeństwa poszczególnych składników. Częstość zaburzeń ze strony ejakulacji u pacjentów przyjmujących terapię skojarzoną była porównywalna do sumy częstości występowania działań niepożądanych przy obu monoterapiach.

Brak informacji o związku między długotrwałym stosowaniem finasterydu a nowotworami (ze skorami Gleasona 7-10).

Dane badań laboratoryjnych.

Oceniając wyniki badań laboratoryjnych PSA, należy wziąć pod uwagę, że poziom PSA obniża się u pacjentów przyjmujących finasteryd. U większości pacjentów szybkie obniżenie poziomu PSA obserwuje się w pierwszych miesiącach leczenia, po czym poziom PSA ustabilizowuje się na nowym poziomie wyjściowym. Początkowy poziom po leczeniu wynosi około połowy wartości przed leczeniem. Dlatego u większości pacjentów przyjmujących finasteryd przez 6 miesięcy lub dłużej wartość PSA należy podwoić w celu porównania z normalnymi zakresami u mężczyzn nieleczonych.

W przeprowadzonych standardowych badaniach laboratoryjnych nie stwierdzono innych różnic między pacjentami stosującymi finasteryd a pacjentami przyjmującymi placebo.

Termin ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30°C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blisterze; po 1 lub 3 blistery w pudełku z tektury.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Spółka Akcyjna „Technologia”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 20300, obwód czerczeński, miasto Uman, ulica Stara Prorizna, 8.