Propofol

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego PROPOFOL (PROPOFOL)

Skład:

substancja czynna: propofol;

1 ml emulsji zawiera propofolu 10 mg;

substancje pomocnicze: olej sojowy, gliceryna, lecytyna jajeczna, oleinian sodu, wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Emulsja do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: emulsja mlecznobiała, praktycznie bez obcych cząstek i dużych kropel oleju.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki do znieczulenia ogólnego. Kod ATC N01A X10.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Propofol (2,6-diizopropylofenol) to lek stosowany do ogólnego zniebowolenia krótkiego działania o szybkim początku działania, wynoszącym około 30 sekund. Przywrócenie świadomości po zniebowoleniu jest zazwyczaj szybkie. Mechanizm działania, podobnie jak w przypadku innych środków do ogólnego zniebowolenia, nie jest w pełni poznany. Uważa się jednak, że propofol wykazuje działanie uspokajające i znieczulające poprzez pozytywny wpływ na hamujący neuroprzekaźnik GABA, ułatwiając interakcję tego ostatniego z aktywowanymi ligandem receptorami GABAA.

Właściwości farmakodynamiczne

Zazwyczaj po zastosowaniu leku Propofol w celu indukcji i utrzymywania zniebowolenia obserwuje się obniżenie średniego ciśnienia tętniczego oraz niewielkie zmiany częstości skurczów serca. Parametry hemodynamiczne pozostają jednak względnie stabilne podczas utrzymywania zniebowolenia, a liczba wystąpień niepożądanych reakcji hemodynamicznych jest niewielka.

Chociaż po podaniu leku Propofol może wystąpić hamowanie oddychania, reakcje te są jakościowo podobne do tych obserwowanych przy stosowaniu innych środków do znieczulenia dożylnego i łatwo korygowane w praktyce klinicznej.

Lek Propofol zmniejsza przepływ krwi przez mózg, ciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz metabolizm mózgu. Obniżenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego jest bardziej wyrażone u pacjentów z pierwotnie podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym.

Bezpieczeństwo i skuteczność kliniczna

Przywrócenie świadomości po zniebowoleniu jest zazwyczaj szybkie i charakteryzuje się szybkim odzyskaniem funkcji poznawczych przy niewielkiej liczbie przypadków bólu głowy oraz porannej nudności i wymiotów po zabiegu.

Ogólnie rzecz biorąc, poranna nudność i wymioty po zabiegu po zastosowaniu leku Propofol występują rzadziej niż przy stosowaniu środków do znieczulenia inhalacyjnego. Dane wskazują, że może to być związane z obniżonym potencjałem emetycznym propofolu.

Lek Propofol nie hamuje syntezy hormonów kory nadnerczy w stężeniach stosowanych klinicznie.

Populacja pediatryczna

Ograniczone dane badań zniebowolenia z zastosowaniem propofolu u dzieci wskazują na zachowanie bezpieczeństwa i skuteczności przy czasie trwania zniebowolenia do 4 godzin. Zgodnie z opublikowanymi danymi, lek można stosować dzieciom podczas długotrwałych procedur bez zmian bezpieczeństwa lub skuteczności.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po zastosowaniu leku Propofol w celu utrzymywania zniebowolenia stężenia we krwi asymptotycznie zbliżają się do stanu równowagi dla danej szybkości podania.

Rozkład

Propofol szeroko rozkłada się i szybko wydala z organizmu (ogólny klirens wynosi 1,5–2,0 l/min).

Wydalenie

Spadek stężenia propofolu po dożylnej dawce bolusowej lub po zakończeniu infuzji można opisać za pomocą otwartego modelu trójkomorowego z bardzo szybkim rozkładem (okres półtrwania rozkładu wynosi 2–4 minuty), szybkim wydaleniem (okres półtrwania eliminacji wynosi 30–60 minut) oraz wolniejszą końcową fazą, charakteryzującą przepływ propofolu z tkanek słabo ukrwionych.

Klirens odbywa się głównie poprzez procesy metaboliczne, głównie w wątrobie, gdzie zależy od przepływu krwi, z tworzeniem nieaktywnych koniugatów propofolu i odpowiedniego chinolu, które są wydalane z moczem.

Po dożylnej podaniu pojedynczej dawki 3 mg/kg klirens propofolu na 1 kg masy ciała wzrasta z wiekiem zgodnie z zasadą: średni klirens jest znacznie niższy u noworodków w wieku < 1 miesiąc (n = 25) (20 ml/kg/min) w porównaniu z starszymi dziećmi (n = 36, zakres wiekowy – 4 miesiące – 7 lat). Ponadto u noworodków obserwowano zmienność tego parametru między pacjentami (zakres 3,7–78 ml/kg/min). Z powodu tych ograniczonych danych badań klinicznych wskazujących na znaczną zmienność, nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Średni klirens propofolu u starszych dzieci po jednorazowym podaniu bolusowym dawki 3 mg/kg wynosił 37,5 ml/kg/min (4–24 miesiące) (n = 8), 38,7 ml/kg/min (11–43 miesiące) (n = 6), 48 ml/kg/min (1–3 lata) (n = 12), 28,2 ml/kg/min (4–7 lat) (n = 10) w porównaniu z 23,6 ml/kg/min u dorosłych (n = 6).

Linowość

Po zastosowaniu leku Propofol w zalecanym zakresie szybkości infuzji farmakokinetyka tego leku jest liniowa.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

Opublikowane dane badań na zwierzętach (w tym na naczelnym), w których stosowano dawki powodujące zniebowolenie lekkiego lub średniego stopnia, wskazują, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy prowadzi do utraty rozwijających się komórek mózgu, co może skutkować długotrwałą niedostatecznością poznawczą. Na podstawie porównań danych uzyskanych u różnych gatunków ustalono, że ryzyko rozwoju takich zmian koreluje z ekspozycją w trzecim trymestrze ciąży oraz w pierwszych kilku miesiącach życia, ale może utrzymywać się do około 3. roku życia u człowieka. U noworodków naczelnych ekspozycja na zniebowolenie do 3 godzin w trybie zapewniającym lekkie zniebowolenie chirurgiczne nie prowadziła do wzrostu utraty komórek neuronalnych, natomiast tryby zniebowolenia trwające 5 godzin lub dłużej powodowały wzrost utraty komórek neuronalnych. Kliniczne znaczenie tych danych przedklinicznych jest nieznane, dlatego lekarze powinni rozważyć korzyści płynące z odpowiedniego zniebowolenia u dzieci do 3. roku życia oraz u kobiet w ciąży wymagających zabiegu chirurgicznego, oraz potencjalne ryzyka wskazane przez dane przedkliniczne.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Środek do ogólnego znieczulenia o krótkim czasie działania, stosowany do wstrzykiwania dożylnego w celu:

• indukcji i utrzymywania ogólnego znieczulenia u dorosłych i dzieci powyżej 1 miesiąca życia;
• sedacji podczas wykonywania procedur diagnostycznych i chirurgicznych, samodzielnie lub w połączeniu ze środkami do znieczulenia miejscowego lub ogólnego, u dorosłych i dzieci powyżej 1 miesiąca życia;
• sedacji pacjentów powyżej 16 roku życia, u których stosowana jest sztuczna wentylacja płuc w oddziale intensywnej terapii (OIT).

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub dowolny składnik pomocniczy.

Wiek dziecięcy do 1 miesiąca życia (do indukcji i utrzymywania ogólnego znieczulenia).

Propofol zawiera olej sojowy i nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na orzechy ziemne lub soję.

Propofol nie powinien być stosowany w celu sedacji u pacjentów w wieku ≤ 16 lat przebywających na oddziale intensywnej terapii (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Propofol stosowano w połączeniu ze środkami do znieczulenia podpajęczynówkowego i do znieczulenia wewnątrzobojowotokowego, a także ze środkami stosowanymi zazwyczaj do premedykacji, miorelaksantami, związkami do znieczulenia inhalacyjnego i analgetykami; nie zaobserwowano przypadków niestosowności farmakologicznej. W przypadku stosowania ogólnego znieczulenia w połączeniu z anestetykami lokalnymi może być wskazane zastosowanie mniejszych dawek Propofolu. U pacjentów przyjmujących ryfampicynę obserwowano przypadki wyraźnej nadciśnienia tętniczego podczas stosowania propofolu.

Wspólne stosowanie z innymi lekami działającymi na OUN, np. środkami do premedykacji, związkami do znieczulenia inhalacyjnego i analgetykami, może prowadzić do nasilenia efektów sedyacyjnych, analgetycznych oraz nasilenia depresyjnego wpływu Propofolu na funkcje układu sercowo-naczyniowego i oddechowego (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Obserwowano potrzebę stosowania mniejszych dawek propofolu u pacjentów przyjmujących walproat. W przypadku współstosowania należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Lek Propofol powinien być podawany przez specjalistę posiadającego doświadczenie w prowadzeniu znieczuleń (lub, w razie potrzeby, lekarza z doświadczeniem pracy w oddziale intensywnej terapii).

Należy prowadzić ciągły monitoring stanu pacjenta. Sprzęt do zapewnienia przejrzystości dróg oddechowych, sztucznej wentylacji płuc, podawania tlenu oraz inne środki reanimacyjne muszą być stale dostępne i gotowe do użycia. Leku Propofol nie powinna podawać ta sama osoba, która wykonuje procedurę diagnostyczną lub chirurgiczną.

Zgłaszano przypadki nadużywania oraz rozwoju uzależnienia od leku Propofol, głównie wśród personelu medycznego. Jak w przypadku stosowania innych leków do znieczulenia ogólnego, podawanie leku Propofol bez wsparcia funkcji oddechowej może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań ze strony układu oddechowego.

Podczas podawania leku Propofol w celu sedacji bez utraty przytomności w trakcie procedur chirurgicznych lub diagnostycznych należy prowadzić ciągły monitoring pacjenta w kierunku wczesnych objawów hipotensji, zaburzeń przepływu powietrza w drogach oddechowych oraz obniżenia nasycenia tlenem.

Tak jak w przypadku stosowania innych leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, podczas znieczulenia Propofolem w trakcie procedur chirurgicznych u pacjentów mogą występować mimowolne ruchy. Podczas procedur wymagających unieruchomienia pacjenta, takie ruchy mogą stanowić zagrożenie dla chorego.

Przed wypisaniem pacjenta powinien upłynąć wystarczający czas, aby upewnić się o pełnym odzyskaniu funkcji organizmu po zastosowaniu leku Propofol. Bardzo rzadko stosowanie Diprivanu 1% może wiązać się z późną utratą przytomności po zabiegu, która może towarzyszyć wzrostowi napięcia mięśniowego. Stanowi temu może poprzedzać okres bezsenności. Choć stan ten ustępuje spontanicznie, należy zapewnić pacjentowi, który stracił przytomność, niezbędną pomoc.

Zazwyczaj zaburzenia funkcji spowodowane zastosowaniem leku Propofol ustępują w ciągu 12 godzin. Należy wziąć pod uwagę efekty leku Propofol, rodzaj wykonanej procedury, stosowanie innych leków, wiek i stan pacjenta przy udzielaniu porad dotyczących:

• konieczności opuszczenia placówki opieki zdrowotnej w towarzystwie innych osób;
• okresu czasu do odzyskania zdolności do wykonywania złożonych lub niebezpiecznych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów;
• stosowania innych leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepin, opioidów, etanolu).

Tak jak w przypadku innych leków do znieczulenia dożylnej, lek Propofol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami funkcji serca, układu oddechowego, nerek lub wątroby, a także u pacjentów z hipowolemią lub wyczerpaniem. Klirens leku Propofol zależy od przepływu krwi, dlatego jednoczesne stosowanie leków obniżających minutową objętość wyrzutową serca prowadzi do zmniejszenia klirensu leku Propofol.

Lek Propofol nie wykazuje wyraźnej aktywności wazolitycznej, jednak jego stosowanie wiąże się z przypadkami wystąpienia bradykardii (w pojedynczych przypadkach głębokiej) oraz asystolii. Należy rozważyć możliwość podania dożylnej dawki leku antycholinergicznego przed indukcją lub w trakcie utrzymywania znieczulenia, szczególnie w przypadku możliwego przewagania tonusu nerwu błędnego lub stosowania leku Propofol w połączeniu z innymi lekami, które mogą wywołać bradykardię.

Tak jak w przypadku stosowania innych leków do znieczulenia dożylnej oraz leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, pacjentom należy zwrócić uwagę na konieczność unikania spożycia alkoholu przed i co najmniej przez 8 godzin po podaniu leku Propofol.

Podczas bolusowego podawania leku w trakcie procedur chirurgicznych należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową lub zdepresjoną funkcją oddechową.

Współistniejące stosowanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, np. z etanolem, lekami do znieczulenia ogólnego oraz analgetykami narkotycznymi, prowadzi do nasilenia efektów depresji ośrodkowego układu nerwowego. W połączeniu leku Propofol z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy podawanymi drogą dożyciową lub dośródka może dojść do ciężkiego zahamowania funkcji układu oddechowego i układu sercowo-naczyniowego. Zaleca się podawanie leku Propofol po zastosowaniu analgetyku, a dawkę należy ostrożnie dobrać z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Podczas indukcji znieczulenia mogą wystąpić hipotensja i tymczasowa apnea, w zależności od dawki, przeprowadzonych zabiegów premedykacji oraz stosowania innych leków.

W pojedynczych przypadkach do wyeliminowania hipotensji może być konieczne podanie płynów dożylnej oraz zmniejszenie szybkości podawania leku Propofol w okresie utrzymywania znieczulenia.

Podczas podawania leku Propofol pacjentom z epilepsją istnieje ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych.

Pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów oraz w stanach, w których należy ostrożnie stosować emulsje tłuszczowe, należy zapewnić odpowiednią pomoc (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Nie zaleca się stosowania podczas elektrowstrząsowej terapii.

Tak jak w przypadku stosowania innych leków do znieczulenia, w okresie przebudzania może występować seksualne rozhamowanie.

Rekomendacje dotyczące stosowania u pacjentów w oddziale intensywnej terapii (OIT)

Stosowanie emulsji propofolu do wlewu w celu sedacji w OIT wiąże się z różnorodnymi zaburzeniami metabolicznymi i niewydolnością różnych układów organizmu, które mogą prowadzić do śmiertelnego skutku. Zgłaszano rozwój kombinacji takich niepożądanych zjawisk: kwasica metaboliczna, rabdomioliza, hiperkaliemia, hepatomegalia, niewydolność nerek, hiperlipidemia, arytmia serca, EKG typu Brugadady (podniesienie odcinka ST i wypukły ząb T) oraz szybko postępująca niewydolność serca, która zazwyczaj nie odpowiada na terapię wspomagającą inotropami. Kombinacja tych zjawisk nosi nazwę zespołu infuzji propofolu i zazwyczaj obserwuje się ją u pacjentów z ciężkimi urazami głowy oraz u dzieci z infekcjami dróg oddechowych, którym podawano dawki przekraczające zalecane dawki dorosłym do sedacji w oddziale intensywnej terapii.

Główne czynniki ryzyka rozwoju tych zjawisk: obniżone ukrwienie tkanek tlenem; poważne urazy neurologiczne i/lub sepsa; stosowanie dużych dawek jednego lub kilku z następujących leków: zwężacze naczyń, sterydy, inotropy i/lub lek Propofol (zazwyczaj w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. i czasie podawania dłuższym niż 48 godzin).

Personel medyczny powinien być przygotowany na możliwe wystąpienie tych zjawisk u pacjentów z powyższymi czynnikami ryzyka i szybko podejmować decyzje dotyczące zmniejszenia dawki leku Propofol lub jego odstawienia w przypadku pojawienia się wskazanych objawów. Dawki wszystkich leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz innych leków stosowanych w oddziale intensywnej terapii należy dobrać tak, aby zapewnić wystarczające zaopatrzenie tkanek w tlen i zachować parametry hemodynamiczne. Pacjenci z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym powinni otrzymywać odpowiednie leczenie skierowane na utrzymanie wystarczającego ciśnienia perfuzyjnego mózgu w trakcie tych zmian terapeutycznych.

Należy unikać przekraczania dawki 4 mg/kg/godz.

Pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów oraz z innymi stanami, w których należy ostrożnie stosować emulsje tłuszczowe, należy zapewnić odpowiednią pomoc.

Zaleca się monitorowanie stężenia lipidów we krwi u pacjentów z podwyższonym ryzykiem przeciążenia tłuszczami. Jeśli wyniki monitorowania wskazują na zaburzenia wydalania tłuszczów z organizmu, podawanie propofolu należy odpowiednio skorygować. Jeśli pacjentowi jednocześnie dożylnej podaje się inne roztwory zawierające lipidy, należy zmniejszyć dawkę z uwzględnieniem ilości tłuszczu wprowadzanego do organizmu w trakcie wlewu jako składnik leku propofol; 1,0 ml leku Propofol zawiera około 0,1 g tłuszczu.

Lek Propofol zawiera 0,0018 mmol/ml sodu. Należy to wziąć pod uwagę przy leczeniu pacjentów na diecie z kontrolowanym spożyciem sodu.

Dodatkowe środki ostrożności

Należy ostrożnie leczyć pacjentów z chorobami mitochondrialnymi. U tych chorych możliwe jest nasilenie choroby podczas znieczulenia, zabiegów chirurgicznych oraz innych procedur w OIT. U takich pacjentów zaleca się utrzymanie normotermii, zapewnienie węglowodanów oraz odpowiedniej ilości płynów. Wczesne objawy nasilenia chorób mitochondrialnych i zespołu infuzji propofolu mogą być podobne.

Lek Propofol nie zawiera środków konserwujących o działaniu przeciwbakteryjnym, dlatego nie zapobiega wzrostowi mikroorganizmów.

Dynatrium EDTA jest chelatorem jonów metali, w tym cynku, i hamuje wzrost mikroorganizmów. Przy długotrwałym stosowaniu leku Propofol należy rozważyć konieczność dodatkowego stosowania związków cynku, szczególnie u pacjentów narażonych na niedobór cynku, np. osób z oparzeniami, biegunką i/lub ciężką sepsą.

Przed zastosowaniem leku Propofol należy go od razu po otwarciu ampułki lub fiolki pobrać w warunkach bezpylnych do sterylnego strzykawki lub systemu wlewowego. Następnie należy natychmiast rozpocząć podawanie leku. W trakcie wlewu wszystkie operacje związane z lekiem Propofol i sprzętem wlewowym należy wykonywać w warunkach bezpylnych. Wszystkie roztwory do wlewów należy dodawać do systemu wlewowego z lekiem Propofol bezpośrednio przed miejscem podania. Leku Propofol nie należy stosować w systemach z filtrem mikrobiologicznym.

Lek Propofol oraz strzykawki zawierające ten lek przeznaczone są wyłącznie do jednorazowego użytku u jednego pacjenta. Zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi stosowania innych emulsji tłuszczowych, jednorazowy wlew propofolu nie powinien trwać dłużej niż 12 godzin. Na końcu procedury lub po upływie 12 godzin, w zależności od tego, który z tych momentów nastąpi wcześniej, pojemnik z propofolem i linię wlewową należy usunąć i zastąpić nowymi.

Zawartość pierwotnego opakowania należy lekko wstrząsnąć przed zastosowaniem.

Każdą pozostałą po zastosowaniu objętość leku należy usunąć.

Przed podaniem leku Propofol nie należy mieszać go z roztworami do wstrzykiwań lub wlewów, z wyjątkiem 5% roztworu dekstrozy lub roztworu do wstrzykiwań lidokainy (patrz „Sposób stosowania i dawki”).

Przed planowanym ponownym lub długotrwałym (> 3 godziny) stosowaniem propofolu u dzieci poniżej 3. roku życia lub u kobiet w ciąży należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, ponieważ w badaniach przedklinicznych zgłaszano neurotoksyczność.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną.

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania leku Propofol w czasie ciąży nie zostało ustalone. Leku Propofol nie należy stosować kobietom w ciąży, z wyjątkiem przypadków absolutnej konieczności. Jednak lek Propofol może być stosowany w celu przerywania ciąży.

Poród

Lek Propofol przenika przez barierę łożyskową i może powodować depresję u noworodków. Leku tego nie należy stosować do znieczulenia porodu, z wyjątkiem przypadków absolutnej konieczności.

Karmienie piersią

Badania u matek karmiących piersią wykazały, że niewielkie ilości leku Propofol wydzielają się do mleka matki. Dlatego kobiety nie powinny karmić piersią przez 24 godziny po podaniu leku Propofol. Mleko wydzielane w tym okresie należy wylać.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek Propofol ma umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Pacjentów należy uprzedzić, że wykonywanie złożonych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów lub praca z innymi automatyzowanymi systemami, może być utrudnione przez pewien czas po przeprowadzeniu znieczulenia ogólnego.

Zazwyczaj zaburzenia funkcji spowodowane zastosowaniem leku Propofol ustępują w ciągu 12 godzin (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Sposób stosowania i dawki

Szczegółowe wskazówki dotyczące podania leku Propofol za pomocą urządzenia do infuzji o docelowej stężeniu (TCS), w tym oprogramowania „Diprifusor” do TCS, znajdują się poniżej. Takie zastosowanie ogranicza się do indukcji i utrzymywania znieczulenia ogólnego u dorosłych. Systemu TCS „Diprifusor” nie zaleca się stosować do sedacji w OIOM ani do sedacji przed zabiegami chirurgicznymi i diagnostycznymi, ani też u dzieci.

Indukcja znieczulenia ogólnego

Dorośli

Pacjentom z przeprowadzoną lub nieprzeprowadzoną premedykacją zaleca się dozowanie leku Propofol (podawanego dorosłemu pacjentowi w formie dozowania bolusowego lub infuzji, około 4 ml [40 mg] co 10 sekund) z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej do pojawienia się objawów znieczulenia. U większości dorosłych pacjentów w wieku do 55 lat ogólnie wystarczające jest podanie dawki 1,5–2,5 mg/kg leku Propofol. Całkowitą niezbędną dawkę można zmniejszyć poprzez zmniejszenie szybkości podania (2–5 ml/min [20–50 mg/min]). U osób powyżej 55. roku życia dawka potrzebna do osiągnięcia znieczulenia ogólnego jest ogólnie mniejsza. Pacjentom z oceną ASA 3 lub 4 należy stosować lek z mniejszą szybkością podania (około 2 ml [20 mg] co 10 sekund).

Osoby starsze

Osoby starsze wymagają podania mniejszych dawek leku Propofol w celu indukcji znieczulenia. Przy zmniejszaniu dawki należy uwzględnić stan zdrowia i wiek pacjenta. Zmniejszoną dawkę należy podawać wolniej i dostosowywać z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej.

Populacja pediatryczna

Nie zaleca się stosowania leku Propofol do indukcji znieczulenia u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

Do indukcji znieczulenia u dzieci powyżej 1 miesiąca życia dawkę leku Propofol należy powoli dozować do pojawienia się objawów klinicznych znieczulenia. Dawkę należy dobierać zgodnie z wiekiem i/lub masą ciała. U większości pacjentów w wieku powyżej 8 lat do indukcji znieczulenia wystarczająca jest dawka leku Propofol około 2,5 mg/kg masy ciała. Młodsze dzieci, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, mogą wymagać podania większych dawek (2,5–4 mg/kg masy ciała).

Pacjentom z oceną ASA 3 lub 4 zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Podawanie leku Propofol za pomocą systemu TCS „Diprifusor” nie jest zalecane do indukcji znieczulenia ogólnego u dzieci.

Utrzymanie znieczulenia ogólnego

Dorośli

Utrzymanie znieczulenia można zapewnić poprzez podawanie leku Propofol w formie ciągłej infuzji lub powtarzanych dawek bolusowych w celu utrzymania odpowiedniej głębokości narkozy. Wybudzenie z narkozy jest zazwyczaj szybkie, dlatego ważne jest kontynuowanie podawania leku Propofol aż do końca procedury.

Ciągła infuzja

Niezbędna szybkość podania może znacznie różnić się u różnych pacjentów, jednak wartości w zakresie 4–12 mg/kg/h są zazwyczaj wystarczające do utrzymania odpowiedniej głębokości znieczulenia.

Powtarzane dawki bolusowe

Przy powtarzanych dawkach bolusowych zaleca się stopniowe zwiększanie dawek od 25 mg (2,5 ml) do 50 mg (5,0 ml) z uwzględnieniem klinicznej potrzeby.

Osoby starsze

Przy stosowaniu leku Propofol w celu utrzymania znieczulenia należy zmniejszyć szybkość podania lub docelową koncentrację. Pacjenci z oceną ASA 3 lub 4 wymagają jeszcze większego zmniejszenia dawki i szybkości podania. Należy unikać szybkiego bolusowego podania (jednorazowego i powtarzanego) leku osobom starszym, ponieważ może to prowadzić do depresji funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Populacja pediatryczna

Nie zaleca się stosowania leku Propofol do utrzymywania znieczulenia u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

Utrzymanie znieczulenia u dzieci powyżej 1 miesiąca życia można zapewnić poprzez podawanie leku Propofol w formie infuzji lub powtarzanych dawek bolusowych w celu utrzymania odpowiedniej głębokości narkozy. Niezbędna szybkość podania może znacznie różnić się u różnych pacjentów, jednak wartości w zakresie 9–15 mg/kg/h są zazwyczaj wystarczające do osiągnięcia odpowiedniej głębokości znieczulenia. Młodsze dzieci, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, mogą wymagać podania większych dawek.

Pacjentom z oceną ASA 3 lub 4 zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz również sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Podawanie leku Propofol za pomocą systemu TCS „Diprifusor” nie jest zalecane do utrzymywania znieczulenia ogólnego u dzieci.

Sedacja pacjentów przebywających w oddziale intensywnej terapii

Dorośli

W celu przeprowadzenia sedacji pacjentów przebywających w oddziale intensywnej terapii należy podawać lek Propofol w formie ciągłej infuzji. Szybkość infuzji należy ustalać w zależności od pożądanej głębokości sedacji. U większości pacjentów odpowiednią głębokość sedacji można osiągnąć stosując dawkę Diprivanu 1 % w zakresie 0,3–4,0 mg/kg/h (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Leku Propofol nie należy stosować do sedacji pacjentów przebywających w oddziale intensywnej terapii w wieku do 16 lat lub młodszych (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Podawanie leku Propofol za pomocą systemu TCS „Diprifusor” nie jest zalecane do sedacji pacjentów przebywających w oddziale intensywnej terapii.

Lek Propofol można rozcieńczać 5 % roztworem dekstrozy (patrz tabela 1).

Zaleca się monitorowanie stężenia lipidów we krwi u pacjentów z wysokim ryzykiem przeciążenia tłuszczami. Jeśli wyniki monitorowania wskazują na zaburzenia eliminacji tłuszczów z organizmu, podawanie leku Propofol należy odpowiednio skorygować. Jeśli pacjentowi jednocześnie wstrzykuje się inne roztwory dożylne zawierające lipidy, dawkę należy zmniejszyć z uwzględnieniem ilości tłuszczów wprowadzanych do organizmu podczas infuzji jako składnik postaci leku Propofol; 1,0 ml leku Propofol zawiera około 0,1 g tłuszczu.

Jeśli czas trwania sedacji przekracza 3 doby, monitorowanie stężenia lipidów należy przeprowadzać u wszystkich pacjentów.

Osoby starsze

Przy stosowaniu leku Propofol do sedacji należy zmniejszyć szybkość infuzji. Pacjenci z oceną ASA 3 lub 4 wymagają jeszcze większego zmniejszenia dawki i szybkości podania. Należy unikać szybkiego bolusowego podania (jednorazowego i powtarzanego) leku osobom starszym, ponieważ może to prowadzić do depresji funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Populacja pediatryczna

Leku Propofol nie należy stosować do przeprowadzania sedacji u dzieci w wieku < 16 lat, którym prowadzi się sztuczną wentylację płuc w oddziale intensywnej terapii.

Sedacja przed przeprowadzeniem zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych

Dorośli

W celu zapewnienia odpowiedniej sedacji podczas przeprowadzania zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych należy indywidualnie dobrać szybkość podania i dostosować dawkę z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej.

U większości pacjentów indukcję sedacji można osiągnąć poprzez podanie leku w dawce 0,5–1,0 mg/kg w ciągu 1–5 minut.

Utrzymanie sedacji zapewnia dostosowanie dawki leku Propofol podawanego w formie infuzji do pożądanej głębokości sedacji; u większości pacjentów wystarczające jest podanie 1,5–4,5 mg/kg/h. Oprócz infuzji możliwe jest bolusowe podanie 10–20 mg, jeśli pojawia się potrzeba szybkiego zwiększenia głębokości sedacji. Pacjentom z oceną ASA 3 lub 4 może być potrzebne zmniejszenie szybkości podania i dawki.

Podawanie leku Propofol za pomocą systemu TCS „Diprifusor” nie jest zalecane do przeprowadzania sedacji przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi.

Osoby starsze

Przy stosowaniu leku Propofol do sedacji należy zmniejszyć szybkość podania lub docelową koncentrację. Pacjenci z oceną ASA 3 lub 4 będą wymagali jeszcze większego zmniejszenia dawki i szybkości podania. Należy unikać szybkiego bolusowego podania (jednorazowego i powtarzanego) leku osobom starszym, ponieważ może to prowadzić do depresji funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Populacja pediatryczna

Nie zaleca się stosowania leku Propofol podczas przeprowadzania zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

U dzieci powyżej 1 miesiąca życia dawkę i szybkość podania należy dobrać zgodnie z niezbędną głębokością sedacji i odpowiedzią kliniczną. U większości dzieci indukcję sedacji można osiągnąć poprzez podanie leku Propofol w dawce 1–2 mg/kg masy ciała. Utrzymanie sedacji można osiągnąć dostosowując dawki leku Propofol podczas infuzji do osiągnięcia pożądanej głębokości sedacji. Większości pacjentów wystarczająca jest dawka leku Propofol 1,5–9,0 mg/kg/h. Infuzję można uzupełnić bolusowym podaniem dawek do 1 mg/kg masy ciała, jeśli konieczne jest szybkie zwiększenie głębokości sedacji.

Pacjentom z oceną ASA 3 lub 4 może być potrzebne zmniejszenie dawki.

Sposób podania

Lek Propofol nie ma aktywności przeciwbólowej, dlatego zazwyczaj konieczne jest współwstrzykiwanie dodatkowych leków przeciwbólowych.

Lek Propofol można stosować do infuzji nierozcieńczony z pojemników szklanych, strzykawek plastikowych, wstępnie napełnionych strzykawek leku Propofol lub rozcieńczony 5% roztworem dekstrozy (do wstrzykiwań dożylnej Br. Farm.) z worków infuzyjnych z PVC lub szklanych butelek infuzyjnych. Rozcieńczanie, które nie powinno przekraczać 1 do 5 (2 mg propofolu na 1 ml), należy wykonywać w warunkach aseptycznych bezpośrednio przed podaniem i rozcieńczoną emulsję należy zastosować w ciągu 6 godzin od przygotowania.

Zaleca się, aby przy stosowaniu rozcieńczonego leku Propofol całkowicie zastępować emulsją leku Propofol objętość 5% roztworu dekstrozy usuniętego z worka infuzyjnego podczas procesu rozcieńczania (patrz tabela 1).

Rozcieńczanie można przeprowadzać przy użyciu różnych urządzeń do kontroli infuzji, jednak samo zastosowanie zestawu do infuzji nie wykluczy ryzyka przypadkowego, niekontrolowanego podania dużych objętości rozcieńczonego leku Propofol. Do linii infuzyjnej należy dołączyć buretkę, licznik kropel lub pompę wolumetryczną. Ryzyko niekontrolowanej infuzji należy wziąć pod uwagę przy określaniu maksymalnej objętości leku Propofol w buretce.

Przy stosowaniu leku Propofol nierozcieńczonego do utrzymywania znieczulenia zaleca się zawsze stosować takie urządzenia, jak pompa strzykawkowa lub wolumetryczna pompa infuzyjna, w celu kontroli szybkości infuzji.

Lek Propofol można podawać przez rozgałęźnik Y, umieszczony bezpośrednio przed miejscem infuzji następujących roztworów:

5 % roztwór dekstrozy do wstrzykiwań dożylnej Br. Farm;

0,9 % roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań dożylnej Br. Farm;

4 % roztwór dekstrozy z 0,18% roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań dożylnej Br. Farm.

Szyba wstępnie napełniona strzykawka ma mniejszy opór tarcia niż plastikowe strzykawki jednorazowe i jest bardziej wygodna w użyciu. Dlatego, jeśli lek Propofol podaje się za pomocą wstępnie napełnionej strzykawki, linii infuzyjnej między strzykawką a pacjentem nie można pozostawiać otwartej bez nadzoru.

Przy stosowaniu wstępnie napełnionej strzykawki z pompą infuzyjną strzykawkową należy upewnić się o ich odpowiedniej zgodności. Szczególną uwagę należy zwrócić na to, aby konstrukcja pompy zapobiegała efektowi syfonowemu, a sygnał okluzji miał ustawioną wartość wyższą niż 1000 mmHg. Przy stosowaniu pompy programowanej lub jej odpowiednika umożliwiającej stosowanie różnych strzykawek należy wybrać wyłącznie opcję „B-D” 50/60 ml „PLASTIKPAK” przy użyciu wstępnie napełnionej strzykawki z lekiem Propofol.

Lek Propofol można wstępnie mieszać z alfentanilem, roztworem do wstrzykiwań zawierającym 500 μg/ml alfentanilu, w stosunku objętościowym od 20:1 do 50:1. Mieszanki należy przygotowywać w warunkach sterylnych i stosować w ciągu 6 godzin od przygotowania.

W celu zmniejszenia bólu podczas pierwszego podania lek Propofol można mieszać z roztworem lidokainy do wstrzykiwań (0,5% lub 1%, bez konserwantów) (patrz tabela 1).

Infuzja o docelowej stężeniu: podawanie leku Propofol dorosłym za pomocą systemu TCS „Diprifusor”

Podawanie leku Propofol za pomocą systemu TCS „Diprifusor” ogranicza się do indukcji i utrzymywania znieczulenia ogólnego u dorosłych. Nie zaleca się stosować go do sedacji w OIOM, sedacji przed przeprowadzeniem zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych ani u dzieci.

Lek Propofol można podawać w formie TCS wyłącznie za pomocą systemu TCS „Diprifusor” z oprogramowaniem TCS „Diprifusor”. Takie systemy będą działać tylko z elektronicznie oznakowanymi wstępnie napełnionymi strzykawkami z propofolem do wstrzykiwań 1% lub 2%. System TCS „Diprifusor” automatycznie ustala szybkość infuzji dla rozpoznanej stężenia propofolu. Użytkownicy muszą zapoznać się z instrukcją obsługi pompy infuzyjnej, zasadami podawania leku Propofol za pomocą systemu TCS oraz właściwym postępowaniem z systemem rozpoznawania strzykawek.

System TCS „Diprifusor” pozwala anestezjologowi osiągnąć i kontrolować pożądaną szybkość indukcji i głębokość znieczulenia poprzez ustawienie i zmianę docelowych (przewidywanych) stężeń propofolu we krwi. Dla niektórych systemów TCS „Diprifusor” dostępny jest alternatywny tryb podania zależny od efektu, ale jego bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały jeszcze określone.

System TCS „Diprifusor” określa początkowe stężenie propofolu we krwi pacjenta jako równe zero. Dlatego w przypadku wcześniejszego podania pacjentowi propofolu może pojawić się potrzeba wyboru mniejszej początkowej docelowej koncentracji przy stosowaniu systemu TCS „Diprifusor”. Nie zaleca się również natychmiastowego wznowienia pracy systemu TCS „Diprifusor” po wyłączeniu pompy.

Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące docelowych stężeń propofolu. Z uwagi na zmienność farmakokinetyki i farmakodynamiki propofolu u pacjentów, w przypadku przeprowadzonej lub nieprzeprowadzonej premedykacji należy dostosować docelową koncentrację propofolu z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej w celu osiągnięcia niezbędnego poziomu głębokości narkozy.

Indukcja i utrzymanie znieczulenia ogólnego

U dorosłych pacjentów w wieku do 55 lat znieczulenia można zazwyczaj osiągnąć przy docelowych stężeniach propofolu w zakresie 4–8 μg/ml. Zaleca się zastosowanie początkowej docelowej koncentracji 4 μg/ml u pacjentów z przeprowadzoną premedykacją i 6 μg/ml – bez premedykacji. Czas indukcji przy tych docelowych stężeniach zazwyczaj mieści się w zakresie 60–120 sekund. Wyższa szybkość pozwala osiągnąć wcześniejszą indukcję znieczulenia, ale może być związana z bardziej wyraźną depresją funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Pacjentom w wieku powyżej 55 lat i/lub z oceną ASA 3 lub 4 należy stosować niższą początkową docelową koncentrację. Następnie docelową koncentrację można stopniowo zwiększać o 0,5–1,0 μg/ml co minutę w celu osiągnięcia stopniowej indukcji znieczulenia.

Zazwyczaj będzie konieczne przeprowadzenie dodatkowej analgezji. W takim przypadku stopień zmniejszenia docelowej koncentracji w celu utrzymania znieczulenia będzie zależał od dawki współwstrzykiwanych środków przeciwbólowych. Docelowe stężenia propofolu w zakresie 3–6 μg/ml zazwyczaj zapewniają odpowiednie znieczulenie.

Oczekiwane stężenie propofolu przy przebudzeniu zazwyczaj mieści się w zakresie 1,0–2,0 μg/ml, na tę wartość będzie miała wpływ dawka środków przeciwbólowych podanych podczas utrzymywania znieczulenia.

Tabela 1

Rozcieńczanie i wspólne podawanie leku Propofol z innymi lekami lub roztworami do infuzji (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania leku Propofol noworodkom, ponieważ zastosowanie leku w tej grupie pacjentów nie zostało w pełni zbadane. Dane farmakokinetyczne (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”) wskazują, że u noworodków klirens leku jest znacznie obniżony i charakteryzuje się bardzo dużą zmiennością między pacjentami. Podanie dawek zalecanych dla starszych dzieci może prowadzić do względnego przedawkowania i rozwoju ciężkiego zahamowania czynności układu sercowo-naczyniowego.

Nie zaleca się stosowania leku Propofol 2 % u dzieci poniżej 3. roku życia z powodu trudności w dokładnym dozowaniu małych objętości.

Nie należy stosować propofolu u pacjentów w wieku 16 lat lub młodszych w celu sedacji w oddziale intensywnej terapii, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność propofolu w tej grupie wiekowej są nieznane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Przedawkowanie.

Przypadkowe przedawkowanie najprawdopodobniej objawia się zahamowaniem czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Zatrzymanie czynności układu oddechowego należy leczyć poprzez sztuczną wentylację płuc i podanie tlenu. W przypadku zahamowania czynności układu sercowo-naczyniowego należy opuścić głowę pacjenta, a w ciężkich przypadkach podać środki wziewne do płynów lub leki presorowe.

Reakcje niepożądane.

Systemowe

Indukcja oraz utrzymanie znieczulenia lub sedacji przebiegają zazwyczaj bez zakłóceń, z minimalną fazą pobudzenia. Najczęściej zgłaszane niepożądane reakcje są farmakologicznie przewidywalnymi efektami ubocznymi środka do znieczulenia/lekarniczego środka działającego depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak hipotensja. Charakter, nasilenie i częstość występowania niepożądanych zdarzeń u pacjentów otrzymujących Propofol mogą być związane ze stanem pacjenta oraz wykonywanymi zabiegami chirurgicznymi lub terapeutycznymi.

W tabeli 2 zastosowano następujące kryteria określania częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000) oraz nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

Tabela reakcji niepożądanych

• Przypadki występowania ciężkiej bradykardii są rzadkie. Istnieją pojedyncze doniesienia o postępowaniu do asystolii.
  • W pojedynczych przypadkach do korekcji hipotensji może być konieczne podanie płynów dożylnie oraz zmniejszenie szybkości podawania leku Propofol.
    • Bardzo rzadko opisywano przypadki rozwoju rabdomiolizy, gdy lek Propofol podawano w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. w celu sedacji na OIT.
      • Możliwe jest minimalizowanie bólu poprzez podawanie do żył o większej średnicy: żył przedramienia i łokciowych. Ból miejscowy przy stosowaniu leku Propofol można również zmniejszyć poprzez współpodawanie lidokainy.
        • Zespół tych zjawisk nazywany jest zespołem infuzyjnym propofolu, który może występować u ciężko chorych pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka rozwoju tych zjawisk, patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.
          • EKG typu Brugadego: podniesienie odcinka ST i wypukły ząb T w EKG.
            • Szybko postępująca niewydolność serca (w niektórych przypadkach zakończona śmiercią) u dorosłych. Niewydolność serca w tych przypadkach była zazwyczaj oporna na terapię wspomagającą inotropami.
              • Używanie i uzależnienie od propofolu, głównie wśród pracowników służby zdrowia.
                • Częstość nieznana, ponieważ nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych z badań klinicznych.
                  • O martwicy zgłaszano w przypadku naruszenia żywotności tkanek.
                    • Po nagłym przerwaniu podawania leku Propofol podczas intensywnej terapii.
                      • Po leczeniu długotrwałym i krótkotrwałym, a także u pacjentów bez podstawowych czynników ryzyka.

Zgłaszano omdlenia, hipotensję tętniczą, asystolię, bradykardię, drgawki, przypadki rozwoju dystonii/dyskinezy. Rzadko obserwowano rabdomiolizę, kwasycę metaboliczną, hiperkaliemię lub niewydolność serca, czasem zakończone śmiertelnie, przy stosowaniu propofolu w dawkach powyżej 4 mg/kg/godz. w celu osiągnięcia efektu sedacyjnego w warunkach intensywnej terapii.

Doniesienia dotyczące stosowania leku Diprivan w niezarejestrowanym wskazaniu do indukcji znieczulenia u noworodków wskazują, że może dochodzić do depresji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego przy zastosowaniu trybu dawkowania przeznaczonego dla dzieci.

Miejscowe

Ból miejscowy, który może wystąpić w fazie indukcji znieczulenia lekiem Propofol, można zminimalizować poprzez współpodawanie lidokainy (patrz sekcja „Dawka i sposób podania”) oraz poprzez podawanie do żył o większej średnicy: żył przedramienia i łokciowych. Przypadki rozwoju trombozy i zapalenia żył są rzadkie. Przypadki przypadkowego podania pozajelitowego oraz badania na zwierzętach wskazują na minimalną reakcję tkanek. Przy podaniu dożylnym u zwierząt nie obserwowano miejscowych efektów tkankowych.

Okres ważności. 3 lata.

Rozcieńczony lek należy użyć natychmiast po przygotowaniu.

Po otwarciu pojemnika należy podać natychmiast.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Przed podaniem leku Propofol nie wolno mieszać go z innymi płynami do wstrzykiwań lub infuzji, z wyjątkiem tych wskazanych w sekcji „Sposób podania i dawka”.

Leku Propofol nie wolno podawać przez ten sam kaniul z krwią lub osoczem. Badania in vitro wykazały, że składnik globularny emulsji w kontakcie z osoczem ludzkim tworzy agregaty.

Leków miorelaksacyjnych atrakurium i mivakurium nie należy podawać przez tę samą linie dożylne, przez które podawano lek Propofol, bez wcześniejszego przepłukania.

Opakowanie.

10 ml, 20 ml, 50 ml lub 100 ml w fiolkach zamkniętych gumową przeciwną i aluminiową nakrętką zaciskową.

1 fiolka w kartonie.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent.

BAXTER FARMACEUTICALS INDIA PRIVATE LIMITED

BAXTER PHARMACEUTICALS INDIA PRIVATE LIMITED

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Chacharwadi-Vasana, Ahmedabad, 382213, Indie

Chacharwadi-Vasana, Ahmedabad, in 382213, India

Właściciel pozwolenia.

M. Biotek Ltd

M.Biotech Ltd

Adres właściciela pozwolenia.

Gladstone House, 77-79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, Wielka Brytania

Gladstone House, 77-79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, United Kingdom